Input:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1343/2013
z dnia 12 grudnia 2013 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz nadtlenosiarczanów (nadsiarczanów) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 i art. 11 ust. 2, 5 i 6,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Obowiązujące środki
(1)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1184/2007 (2) nałożyło ostateczne cło antydumpingowe na przywóz nadsiarczanów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”), Tajwanu oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki („dochodzenie pierwotne” i „środki pierwotne”). Środki zastosowane w odniesieniu do ChRL przyjęły formę cła ad valorem w wysokości 71,8 % dla wszystkich przedsiębiorstw z wyjątkiem dwóch chińskich producentów eksportujących, którym przyznano indywidualną stawkę cła.
2. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia
(2)
W dniu 10 października 2012 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu”) (3) wszczęcie przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu nadsiarczanów pochodzących z ChRL.
(3)
Przegląd wszczęto w następstwie uzasadnionego wniosku złożonego przez dwóch producentów europejskich, RheinPerChemie GmbH & Co. KG oraz United Initiators GmbH & Co. KG („wnioskodawcy”), w imieniu producentów reprezentujących 100 % całkowitej unijnej produkcji nadsiarczanów.
(4)
W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.
3. Dochodzenie
3.1. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany
(5)
Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu objęło okres od dnia 1 października 2011 r. do dnia 30 września 2012 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji istotnych z punktu widzenia oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do zakończenia ODP („okres badany”).
3.2. Strony zainteresowane dochodzeniem
(6)
Komisja oficjalnie zawiadomiła wnioskodawców, producentów eksportujących w ChRL, niepowiązanych importerów, znanych zainteresowanych użytkowników, producentów w ewentualnych państwach analogicznych oraz przedstawicieli ChRL o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(7)
Ze względu na potencjalnie dużą liczbę producentów eksportujących w ChRL oraz niepowiązanych importerów w Unii zaangażowanych w dochodzenie, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, do wyżej wymienionych stron zwrócono się, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, z prośbą o zgłoszenie się do Komisji w ciągu 15 dni od opublikowania zawiadomienia o wszczęciu i o dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.
(8)
Żaden z importerów nie zgłosił się do Komisji.
(9)
Tylko jeden producent eksportujący z ChRL odpowiedział na pytania zawarte w kwestionariuszu. W związku z tym nie było konieczne dokonanie doboru próby producentów eksportujących.
(10)
Komisja rozesłała kwestionariusze do wszystkich znanych zainteresowanych stron oraz do tych podmiotów, które zgłosiły się w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Odpowiedzi otrzymano od dwóch producentów unijnych, jednego producenta eksportującego w ChRL i jednego producenta z Turcji (traktowanej jako potencjalne państwo analogiczne).
(11)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i wynikającej z niego szkody oraz do określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw
a)
producenci unijni
-
RheinPerChemie GmbH & Co. KG, Niemcy,
-
United Initiators GmbH & Co. KG, Niemcy;
b)
producent eksportujący z ChRL
United Initiators (Shanghai) Co. Ltd., Szanghaj (4).
B. produkt objęty postępowaniem i produkt podobny
(12)
Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak produkt objęty dochodzeniem pierwotnym, a mianowicie nadtlenosiarczany (nadsiarczany), w tym siarczan nadtlenomonosiarczanu potasu („produkt objęty postępowaniem”), obecnie objęty kodami CN 2833 40 00 i ex 2842 90 80.
(13)
Produkt objęty postępowaniem używany jest jako środek inicjujący lub utleniacz w wielu zastosowaniach. Nadtlenosiarczany mogą być wykorzystywane m.in. jako inicjatory reakcji polimeryzacji w produkcji polimerów, do wytrawiania płytek drukowanych, jako składniki kosmetyków do włosów, środki do usuwania apretury przędzalniczej, środki stosowane w produkcji papieru, środki do czyszczenia protez zębowych i do dezynfekcji.
(14)
W toku dochodzenia potwierdzono, że - podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu - produkt objęty dochodzeniem i produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym w ChRL oraz produkt wytwarzany i sprzedawany przez przemysł unijny na rynku unijnym mają te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz takie same podstawowe zastosowania, a zatem stanowią one produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU
1. Uwagi ogólne
(15)
Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy obecnie ma miejsce dumping i czy wygaśnięcie środków mających zastosowanie do części przywozu z ChRL prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.
(16)
Jak wyjaśniono w motywie 9, tylko jeden chiński producent eksportujący współpracował w ramach dochodzenia i nie prowadził on wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w ODP. Jak wspomniano poniżej w motywie 22 i jak wyjaśniono szczegółowo w motywach 51-53, dochodzenie wykazało, że prawie cały przywóz z ChRL w ODP został dokonany przez jednego eksportera, który, jak stwierdzono w pierwotnym dochodzeniu, nie stosował dumpingu i który nie jest objęty obecnym przeglądem. W związku z tym nie można było dokonać analizy dumpingu w tym przypadku.
2. Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków
(17)
W celu dokonania oceny prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu wzięto pod uwagę informacje dostarczone przez współpracujących chińskich producentów eksportujących, informacje zebrane zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego oraz dostępne fakty dotyczące niewspółpracujących producentów eksportujących. Dostępne fakty pochodziły z wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia, z informacji opublikowanych w ramach przeglądu wygaśnięcia rozpoczętego w marcu 2013 r. przez Stany Zjednoczone Ameryki („USA”) (5), ze statystyk, którymi dysponuje Komisja, tj. miesięcznych danych przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego („baza danych na podstawie art. 14 ust. 6”) oraz z danych Eurostatu na temat przywozu.
a) Ceny i wielkość przywozu do Unii z ChRL i innych państw trzecich
(18)
Z danych dostępnych w dochodzeniu wynikało, że praktycznie cały przywóz z ChRL w ODP został dokonany przez jednego eksportera, który, jak stwierdzono w pierwotnym dochodzeniu, nie stosował dumpingu (6). Przywóz ten nie jest więc objęty środkami antydumpingowymi. Ceny tego przywozu były niższe od cen przemysłu unijnego w tym okresie.
(19)
Mimo że ceny przywozu z Chin do Unii wzrosły o 29 % w badanym okresie, pozostały one na niskim poziomie i podcinały ceny przemysłu unijnego w ODP. Ceny sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym również wzrosły, ale zaledwie o 7 %.
(20)
Jedyny współpracujący chiński eksporter, który jest objęty obowiązującymi środkami antydumpingowymi, nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w ODP. Dochodzenie wykazało jednak, że eksporter ten dokonywał wywozu towarów po cenach dumpingowych na rynki państw trzecich oraz że jego ceny były jeszcze niższe niż obecne ceny przywozu z ChRL na rynek unijny. Jest to oznaką, że eksporterzy w Chinach w dalszym ciągu stosują praktyki dumpingowe, a ich ceny są niskie.
(21)
Rynek unijny produktu objętego postępowaniem obejmuje przywóz pochodzący głównie z trzech państw: Chin, Turcji i USA (między 8 % a 10 % udziału w rynku w przypadku każdego z tych państw) oraz produkcję dwóch producentów unijnych, których udział w rynku wynosi ok. 65-75 %. Dochodzenie wykazało, że przywóz z USA był nadal obecny na rynku unijnym i stanowił około jednej trzeciej łącznego przywozu w ODP. Ceny importowe z USA były średnio o 10 % wyższe od cen importowych z ChRL. Ustalenie to, w połączeniu z zaobserwowanym podcięciem cen przemysłu unijnego, może świadczyć o wywieraniu presji przez przywóz z Chin na spadek cen sprzedaży na rynku unijnym.
(22)
Jak wspomniano powyżej w motywie 18, przywóz z Chin podczas ODP był dokonywany przez jednego eksportera, który, jak stwierdzono w pierwotnym dochodzeniu, nie stosował dumpingu. Między 2009 r. a ODP wielkość tego przywozu zwiększyła się o 24 %, a odpowiadający mu udział w rynku wzrósł z 8 % do 9,6 % całkowitej konsumpcji w Unii w tym samym okresie.
(23)
Warto zauważyć, że w latach 1995-2001 nałożono środki antydumpingowe na nadsiarczany pochodzące z ChRL. Ponieważ środki te zostały uchylone, wielkość przywozu z ChRL zwiększyła się z niecałych 200 ton w 2001 r. do ponad 4 000 ton w 2003 r., a następnie wzrosła ponaddwukrotnie, do niemal 9 000 ton w 2006 r. Inaczej mówiąc, chiński przywóz osiągnął ponad 20 % udziału w rynku unijnym w okresie kilku lat. W latach 2003-2006 konsumpcja wzrosła o 7 %, a udział rynkowy produktu pochodzącego z Chin wzrósł dwukrotnie. Wskazuje to, że chińscy eksporterzy są w stanie przejąć znaczny udział w rynku unijnym w przypadku braku środków antydumpingowych.
(24)
W świetle powyższych faktów i analiz, w szczególności w odniesieniu do chińskiej reakcji na uchylenie środków na rynku unijnym w 2001 r., poziomu chińskich cen w ODP oraz kontynuacji praktyk dumpingowych na rynkach państw trzecich, uważa się, że w przypadku uchylenia obecnych środków istnieje prawdopodobieństwo ponownego przywozu z Chin na rynek unijny znacznych ilości produktu po niskich cenach.
b) Polityka cenowa chińskich eksporterów na innych rynkach eksportowych
(25)
Jak wspomniano w motywie 16 powyżej, współpracujące chińskie przedsiębiorstwo nie dokonywało wywozu do Unii w ODP, nie było więc możliwe porównanie wartości normalnej na rynku krajowym z cenami eksportowymi stosowanymi przy wywozie do Unii. Zbadano jednak - jak wspomniano w motywie 24 powyżej - czy wywóz tego przedsiębiorstwa do państw trzecich dokonywany był w ODP po cenach dumpingowych. Ze względu na fakt, że przedsiębiorstwu temu przyznano w pierwotnym dochodzeniu traktowanie na zasadach rynkowych, wartość normalną ustalono na podstawie jego własnych danych.
(26)
Dla trzech rodzajów produktu objętego postępowaniem, dla których sprzedaż krajowa była reprezentatywna i dokonywana w zwykłym obrocie handlowym, średnia wartość normalna została ustalona na podstawie cen płaconych przez niezależnych klientów na rynku krajowym. Dla jednego z tych rodzajów konieczne było skonstruowanie wartości normalnej na podstawie kosztów produkcji zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wartość normalną dla tego rodzaju ustalono, zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, przy wykorzystaniu kosztów produkcji, kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz marży zysku osiąganego przy sprzedaży krajowej dokonywanej w zwykłym obrocie handlowym.
(27)
Porównanie średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową, dokonane na podstawie ceny ex-works stosowanej w wywozie do państw trzecich i ustalonej w oparciu o zgłoszone i sprawdzone dane, wykazało średni ważony margines dumpingu wynoszący 9,4 %.
(28)
W odniesieniu do polityki cenowej wprowadzenie środków antydumpingowych przez Indie i USA również wyraźnie wskazuje na stosowanie praktyk dumpingowych na innych rynkach przez chińskich producentów eksportujących.
c) Atrakcyjność rynku unijnego
(29)
Dochodzenie wykazało, że współpracujące chińskie przedsiębiorstwo dokonywało wywozu do wielu państw trzecich, takich jak Brazylia, Indonezja, Malezja, Republika Południowej Afryki, Korea Południowa, Tajwan, Tajlandia oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie. Ceny eksportowe współpracującego chińskiego przedsiębiorstwa na rynki państw trzecich porównano więc z cenami sprzedaży stosowanymi przez przemysł unijny oraz z cenami importowymi chińskich producentów na rynek unijny w ODP. Porównanie to wykazało, że współpracujący chiński eksporter stosował ceny znacząco podcinające (do 40 %) ceny przemysłu unijnego w ODP.
(30)
Analiza wykazała, z jednej strony, że ceny na rynku unijnym są wyższe, a więc rynek unijny stanowi bardzo atrakcyjną alternatywę, a z drugiej strony, że ceny stosowane przez innych chińskich eksporterów są niższe niż obecne ceny importowe chińskich producentów na rynku unijnym.
(31)
Należy również zauważyć, że wartości normalne współpracującego przedsiębiorstwa w ODP były na ogół niższe niż ceny sprzedaży stosowane przez przemysł unijny. Potwierdza to atrakcyjność rynku unijnego, ponieważ sprzedaż produktu na tym rynku oznaczałaby dla producentów chińskich znacznie wyższe zyski w porównaniu z innymi rynkami. Niski poziom cen w Chinach nie wydaje się mieć innych przyczyn niż duże moce produkcyjne i duża podaż produktu objętego postępowaniem
(32)
Jak wspomniano powyżej w motywie 28, niektóre rynki państw trzecich, takie jak USA czy Indie, stały się mniej atrakcyjne dla chińskich eksporterów ze względu na wprowadzenie przez te państwa środków antydumpingowych. Ustalono ponadto, że - w wartościach względnych - poziom cen na rynkach innych państw trzecich był niższy w porównaniu z rynkiem unijnym. Jeżeli chodzi o rynki innych państw trzecich, na których nie obowiązują środki antydumpingowe, są one już zaopatrywane przez przedsiębiorstwa obecne na tych rynkach, a w związku z tym niewykorzystane moce produkcyjne w ChRL z dużym prawdopodobieństwem zostałyby wykorzystane do zwiększenia wywozu na rynek unijny.
(33)
W związku z powyższym oczekuje się, że - w przypadku uchylenia obowiązujących środków - przywóz z ChRL zostałby wznowiony w większych ilościach oraz wywierałby większą presję cenową na rynku unijnym.
d) Moce produkcyjne i nadwyżka mocy produkcyjnych dostępna do celów wywozowych
(34)
Zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, w związku z brakiem innych dostępnych informacji, analiza wolnych mocy produkcyjnych w ChRL została oparta na dostępnych faktach, mianowicie na ograniczonej ilości informacji dostarczonych przez współpracującego chińskiego producenta eksportującego i dotyczących sytuacji na rynku w ChRL, na informacjach dostarczonych przez przemysł unijny, na publicznie dostępnych informacjach dotyczących pięciu głównych producentów w ChRL oraz na danych zebranych na etapie wszczęcia postępowania. Dane pochodzące z tych źródeł uznano za spójne.
(35)
W oparciu o te informacje zakłada się, że w ChRL dostępne są moce produkcyjne wynoszące 100 tys. ton, co stanowi około trzykrotność unijnej konsumpcji w ODP.
(36)
W oparciu o stopień wykorzystania mocy produkcyjnych przez współpracującego producenta stwierdzono, że potencjalnie znaczne moce produkcyjne są dostępne w ChRL i mogłyby zostać wykorzystane do zwiększenia produkcji i wywozu na rynek unijny w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków antydumpingowych.
e) Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu
(37)
W związku z powyższym uznano, że istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków antydumpingowych. Za prawdopodobieństwem ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia środków przemawiają w szczególności następujące elementy: poziom ustalonych wartości normalnych w ChRL, praktyki dumpingowe współpracującego producenta na rynkach państw trzecich, zastosowanie środków antydumpingowych wobec chińskich eksporterów w Indiach i USA, atrakcyjność rynku unijnego w porównaniu z innymi rynkami oraz dostępność znacznych mocy produkcyjnych w ChRL.
D. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM
1. Definicja przemysłu unijnego
(38)
W toku bieżącego dochodzenia potwierdzono, że nadsiarczany są wytwarzane wyłącznie przez dwóch producentów w Unii. Ich produkcja stanowiła w ODP 100 % ogólnej produkcji unijnej. Obaj producenci poparli wniosek o dokonanie przeglądu i współpracowali w toku dochodzenia.
(39)
Wspomniane dwa przedsiębiorstwa stanowią zatem przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i będą one zwane dalej „przemysłem unijnym”.
2. Uwaga wstępna
(40)
W celu ochrony poufności, zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego, dane odnoszące się do wspomnianych dwóch producentów unijnych przedstawiono w formie wskaźników lub przedziałów.
(41)
Analizę danych dotyczących przywozu dokonano na poziomie kodów CN dla trzech głównych rodzajów produktu podobnego, mianowicie nadsiarczanu amonu, nadsiarczanu sodu i nadsiarczanu potasu oraz na poziomie kodu TARIC dla czwartego rodzaju, nadtlenomonosiarczanu potasu. Analiza przywozu została uzupełniona danymi zebranymi zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
3. Konsumpcja w Unii
(42)
Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym oraz danych Eurostatu dotyczących przywozu zarówno na poziomie kodów CN, jak i na poziomie kodów TARIC.
(43)
Konsumpcja w Unii w ODP była na nieznacznie wyższym poziomie niż na początku badanego okresu. W latach 2009-2010 odnotowano wzrost o 22 %, jednak następnie konsumpcja stale ulegała zmniejszeniu (w sumie o około 18 %).
Tabela 1
Konsumpcja
2009
2010
2011
ODP
Konsumpcja (w tonach)
25 000-35 000
35 000-45 000
35 000-45 000
25 000-35 000
Indeks (2009 = 100)
100
122
114
103
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, Eurostat, baza danych na podstawie art. 14 ust. 6.
4. Wielkość, ceny i udział w rynku przywozu z ChRL
(44)
Analizę wielkości i udziału w rynku przywozu z ChRL przeprowadzono na podstawie danych Eurostatu oraz danych zebranych zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
(45)
Porównanie tych dwóch źródeł danych wskazuje, że cały przywóz z ChRL pochodzi z jednego przedsiębiorstwa, które, jak stwierdzono w pierwotnym dochodzeniu, nie stosowało dumpingu. W rezultacie nie było możliwe przeanalizowanie udziału w rynku przywozu po cenach dumpingowych z ChRL ani kształtowania się cen tego przywozu.
(46)
Ponadto w związku z tym, że chińscy producenci eksportujący objęci środkami antydumpingowymi nie prowadzili wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w ODP, nie było również możliwe obliczenie podcięcia cenowego w przypadku produktów pochodzących z ChRL.
5. Przywóz z innych państw trzecich
(47)
Wielkość przywozu z innych państw, jego ceny i udziały w rynku w okresie badanym przedstawiono w poniższej tabeli. Zostały one określone na podstawie danych statystycznych zebranych na poziomie kodów CN i kodów TARIC. Ze względu na poufność, jak wyjaśniono powyżej w motywie 40, dane dotyczące udziału w rynku są ujawniane w formie zindeksowanej.
Tabela 2
Przywóz z innych państw trzecich
2009
2010
2011
ODP
Turcja
Wielkość przywozu (w tonach)
2 326
3 002
2 360
3 026
Indeks (2009 = 100)
100
129
101
130
Cena (EUR/tonę)
1 137
1 010
1 130
1 158
Indeks (2009 = 100)
100
89
99
102
Udział w rynku
Indeks
100
106
89
126
USA
Wielkość przywozu (w tonach)
3 662
3 951
4 156
2 556
Indeks (2009 = 100)
100
108
114
70
Cena (EUR/tonę)
1 053
1 170
1 201
1 099
Indeks (2009 = 100)
100
111
114
104
Udział w rynku
Indeks
100
88
100
68
Pozostałe państwa trzecie
Wielkość przywozu (w tonach)
1 652
1 605
1 420
1 105
Indeks (2009 = 100)
100
97
86
67
Cena (EUR/tonę)
1 443
1 518
1 605
1 738
Indeks (2009 = 100)
100
105
111
120
Udział w rynku
Indeks
100
80
76
65
Ogółem państwa trzecie
Wielkość przywozu (w tonach)
7 640
8 558
7 936
6 687
Indeks (2009 = 100)
100
112
104
88
Cena (EUR/tonę)
1 163
1 179
1 252
1 231
Indeks (2009 = 100)
100
101
108
106
Udział w rynku
Indeks
100
92
91
85
Źródło: Eurostat i TARIC.
(48)
Wielkość przywozu z innych państw trzecich na rynek unijny spadła o około 12 % w okresie badanym, a średnia cena wzrosła w tym samym okresie o 6 %. Udział w rynku utracony przez inne państwa trzecie został przejęty częściowo przez przywóz z Chin i przez przemysł unijny. W tym samym okresie przemysł unijny podwyższył swoje ceny średnio o 7 %, jak wspomniano w motywie 64 poniżej.
6. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
6.1. Uwagi wstępne
(49)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszelkie czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na stan przemysłu unijnego.
6.2. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(50)
Produkcja przemysłu unijnego w okresie badanym znacznie się zwiększyła. Wzrost ten był najbardziej znaczący w latach 2009-2010, kiedy to produkcja wzrosła o 32 punkty procentowe. Później pozostawała ona stabilna, a następnie nieznacznie zmalała między 2011 r. a ODP.
Tabela 3
Produkcja unijna ogółem
2009
2010
2011
ODP
Produkcja (w tonach)
20 000-30 000
25 000-35 000
25 000-35 000
25 000-35 000
Indeks (2009 = 100)
100
132
135
125
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(51)
Moce produkcyjne pozostawały w okresie badanym na stałym poziomie. Ponieważ produkcja rosła w latach 2009-2011, wykorzystanie mocy produkcyjnych wzrosło zatem ogółem o 34 %. Tendencja ta uległa zmianie w ODP, ponieważ spadek produkcji spowodował również spadek wykorzystania mocy produkcyjnych o sześć punktów procentowych, jak to przedstawiono poniżej:
Tabela 4
Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
2009
2010
2011
ODP
Moce produkcyjne (w tonach)
35 000-45 000
35 000-45 000
35 000-45 000
35 000-45 000
Indeks (2009 = 100)
100
101
101
101
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
60 %
79 %
81 %
75 %
Indeks (2009 = 100)
100
131
134
124
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
6.3. Zapasy
(52)
Chociaż stan zapasów przemysłu unijnego na koniec okresu sprawozdawczego znacznie wzrósł między 2009 r. a ODP, ich poziom pozostaje stosunkowo niski w odniesieniu do poziomu produkcji.
Tabela 5
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego
2009
2010
2011
ODP
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)
500 - 1 500
1 000 - 2 000
2 000 - 3 000
1 500 - 2 500
Indeks (2009 = 100)
100
144
227
184
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
6.4. Wielkość sprzedaży
(53)
Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym niepowiązanym klientom wykazywała tę samą tendencję co konsumpcja, osiągając maksymalną wartość w 2010 r., a następnie obniżała się w kolejnych latach do końca ODP. W badanym okresie wzrosła ona o 6 %.
Tabela 6
Sprzedaż klientom niepowiązanym
2009
2010
2011
ODP
Wielkość (w tonach)
15 000-25 000
20 000-30 000
20 000-30 000
15 000-25 000
Indeks (2009 = 100)
100
122
113
106
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
6.5. Udział w rynku
(54)
Jako że wielkość sprzedaży do Unii wykazywała te same tendencje co konsumpcja, udział przemysłu unijnego w rynku utrzymywał się w okresie badanym na stosunkowo stabilnym poziomie.
Tabela 7
Udział w rynku unijnym
2009
2010
2011
ODP
Udział przemysłu unijnego w rynku
65-75 %
65-75 %
65-75 %
65-75 %
Indeks (2009 = 100)
100
100
100
103
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, Eurostat i TARIC.
6.6. Wzrost
(55)
Jak wyjaśniono powyżej, wzrost konsumpcji w Unii wyniósł w badanym okresie jedynie 3 punkty procentowe. Przemysłowi unijnemu udało się w tym samym okresie nieznacznie zwiększyć wielkość sprzedaży oraz udział w rynku.
6.7. Zatrudnienie i wydajność
(56)
Zatrudnienie w przemyśle unijnym utrzymywało się między 2009 r. a ODP na stałym poziomie. Jednak wydajność na jednego pracownika, mierzona jako wielkość produkcji w tonach na pracownika, wzrosła w tym okresie w sposób widoczny zgodnie z ogólną tendencją w produkcji. Szczegółowe dane przedstawiono poniżej.
Tabela 8
Łączne zatrudnienie i wydajność w Unii
2009
2010
2011
ODP
Wskaźnik wielkości zatrudnienia
100
100
103
101
Wskaźnik wydajności
100
132
131
124
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
6.8. Jednostkowe ceny sprzedaży
(57)
Jednostkowe ceny sprzedaży przemysłu unijnego niepowiązanym klientom w Unii wzrosły między 2009 r. a ODP o 7 %. Ten wzrost o 7 % średniej ceny sprzedaży stosowanej przez przemysł unijny może być wytłumaczony zmianami w asortymencie produktu, który przemysł unijny sprzedawał w okresie badanym. Cena ta, nawet biorąc pod uwagę potencjalne różnice w asortymencie produktów, była znacząco wyższa niż cena stosowana przez współpracującego producenta chińskiego przy wywozie do państw trzecich.
Tabela 9
Cena jednostkowa sprzedaży w Unii
2009
2010
2011
ODP
Jednostkowa cena sprzedaży w Unii (EUR/tona)
1 100-1 300
1 100-1 300
1 200-1 400
1 200-1 400
Indeks (2009 = 100)
100
100
105
107
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
6.9. Rentowność
(58)
W 2009 r. rentowność przemysłu unijnego była na poziomie zbliżonym do progu rentowności. Następnie w okresie od 2010 r. do ODP rentowność pozostawała na poziomie powyżej 10 %. Ten nagły skok indeksu rentowności między 2009 r. a 2010 r. wynika więc z bardzo niskiego poziomu wyjściowego w 2009 r., który był dla przemysłu unijnego trudnym rokiem. W 2011 r. wysoka rentowność wynikała z nadzwyczajnych oszczędności kosztów, które nie powtórzą się w przyszłości. Jest to już odzwierciedlone w spadku rentowności w ODP, która to tendencja nadal będzie się utrzymywać.
Tabela 10
Rentowność
2009
2010
2011
ODP
Rentowność sprzedaży unijnej
Indeks (2009 = 100)
100
2 400
3 336
1 854
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
6.10. Inwestycje i zwrot z inwestycji
(59)
Dochodzenie wykazało, że przemysł unijny był w stanie utrzymać w całym badanym okresie wysoki poziom inwestycji.
(60)
Zwrot z inwestycji wykazywał w 2009 r. zgodność z tendencjami dla rentowności, a w 2011 r., jak wyjaśniono w motywie 58 powyżej, nie był reprezentatywny.
Tabela 11
Inwestycje i zwrot z inwestycji
Indeks (2009 = 100)
2009
2010
2011
ODP
Inwestycje
100
71
110
99
Zwrot z inwestycji
100
3 166
4 647
2 455
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
6.11. Przepływy pieniężne i zdolność do pozyskiwania kapitału
(61)
Przepływy środków pieniężnych, mające wpływ na zdolność przemysłu do samofinansowania swojej działalności, wyrażone jako wartość procentowa obrotów dla produktu objętego postępowaniem, wykazywały podobną tendencję jak w przypadku rentowności. Wzrosły one znacznie w 2011 r. i zmniejszyły się podczas ODP.
Tabela 12
Przepływy środków pieniężnych
2009
2010
2011
ODP
Przepływy środków pieniężnych
Indeks (2009 = 100)
100
288
381
172
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
6.12. Płace
(62)
Podczas gdy liczba pracowników zatrudnionych przez przemysł unijny pozostawała na stabilnym poziomie, ich płace wzrosły w okresie badanym o 12 %.
6.13. Wielkość marginesu dumpingu
(63)
Jak wyjaśniono powyżej, w okresie badanym nie dokonywano przywozu po cenach dumpingowych z ChRL, w związku z czym wielkość marginesu dumpingu nie mogła zostać oszacowana.
6.14. Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(64)
Biorąc pod uwagę brak taniego przywozu po cenach dumpingowych z ChRL, stosunkowo wysokie wykorzystanie mocy produkcyjnych i przyrost udziału w rynku osiągnięty przez przemysł unijny, jego poziom rentowności i dodatnie zmiany niektórych wskaźników finansowych, stwierdza się, iż sytuacja przemysłu unijnego uległa poprawie w okresie badanym po skutkach wcześniejszego dumpingu. Poprawa sytuacji nastąpiła jednak dopiero niedawno i w ODP odnotowano na rynku unijnym pewien spadek dla różnych wskaźników szkody, takich jak rentowność, przepływy pieniężne, zwrot z inwestycji oraz inwestycje.
7. Wnioski dotyczące sytuacji przemysłu unijnego
(65)
W trakcie dochodzenia wykazano, że przywóz na rynek unijny produktów po niskich, dumpingowych cenach z ChRL bezpośrednio po nałożeniu pierwotnych środków w 2007 r. ustał i nie występował w okresie badanym ani w ODP. Obecny na rynku unijnym przywóz z ChRL pochodzi od jedynego chińskiego producenta, u którego nie stwierdzono stosowania dumpingu w dochodzeniu pierwotnym. Pozwoliło to przemysłowi unijnemu osiągnąć wysoki poziom produkcji, zwiększyć wielkość swojej sprzedaży, średnią cenę sprzedaży, udział w rynku i rentowność oraz poprawić swoją ogólną sytuację finansową.
(66)
W związku z powyższym uznaje się, że przemysł unijny nie poniósł w ODP istotnej szkody. Biorąc pod uwagę spadek konsumpcji oraz pogorszenie podczas ODP niektórych wskaźników szkody, jak to opisano powyżej, sytuacja przemysłu unijnego jest nadal podatna na zagrożenia.
E. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
1. Uwagi wstępne
(67)
Aby ocenić prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków, przeanalizowano prawdopodobny wpływ chińskiego przywozu na rynek unijny i przemysł unijny zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(68)
Analiza dotyczyła głównie wolnych mocy produkcyjnych w ChRL i zachowania chińskich eksporterów na rynkach państw trzecich i na rynku unijnym.
2. Wolne moce produkcyjne w ChRL
(69)
W oparciu o informacje zgromadzone i zweryfikowane podczas dochodzenia szacuje się, że w Chinach dostępnych jest około 100 tys. ton mocy produkcyjnych związanych z produktem objętym postępowaniem. Ponadto w całym kraju istnieje szereg drobnych producentów, co sprawia, że liczba ta jest jeszcze wyższa.
(70)
Ze względu na brak współpracy ze strony chińskich eksporterów nie istnieją żadne dostępne dane wskazujące dokładnie odsetek wolnych mocy produkcyjnych, które mogłyby zostać wykorzystane do celów wywozu produktu objętego postępowaniem na rynek unijny. Dochodzenie wykazało jednak, że jedyny współpracujący chiński producent dysponuje wolnymi mocami produkcyjnymi wynoszącymi około 30 %. Ekstrapolacja tych danych na wszystkie chińskie przedsiębiorstwa oznaczałaby, że obecnie w ChRL istnieją wolne moce produkcyjne wynoszące ponad 30 tys. ton.
(71)
Na podstawie powyższych ustaleń, nawet gdyby chińskie przedsiębiorstwa nie pracowały na pełnych mocach produkcyjnych, w ChRL dostępnych byłoby do wywozu 20-25 tys. ton produktu objętego postępowaniem. Biorąc pod uwagę ustalenia i wnioski zawarte w motywach 22-44 powyżej, nie ulega wątpliwości, że w przypadku nieprzedłużenia przedmiotowych środków dostępne wolne moce produkcyjne w Chinach będą przeznaczone do celów wywozu na rynek unijny. Tę potencjalną dodatkową wielkość wywozu należy rozpatrywać w kontekście konsumpcji unijnej wynoszącej około 25 000-35 000 ton w ODP.
3. Wywóz z ChRL
(72)
Jak stwierdzono w motywie 20 powyżej, dochodzenie wykazało, że wywóz z Chin do państw trzecich odbywał się po cenach dumpingowych. Ponadto wyniki przeglądów wygaśnięcia przeprowadzonych przez właściwe organy w Stanach Zjednoczonych Ameryki i w Indiach stały się podstawą zalecenia, zgodnie z którym obowiązujące środki antydumpingowe nałożone na nadsiarczany pochodzące z ChRL powinny zostać przedłużone. W tej sytuacji oczekuje się, że wolne moce produkcyjne chińskich eksporterów zostaną wykorzystane głównie w celu produkcji eksportowej na rynek unijny w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków. Jak wyjaśniono w motywie 32 powyżej, biorąc pod uwagę fakt, że podaż na rynki innych państw trzecich, nieobjętych przedmiotowymi środkami, jest już zapewniona przez przedsiębiorstwa obecne na tych rynkach, wszystkie wolne moce produkcyjne dostępne w ChRL zostałyby prawdopodobnie wykorzystane w celu wywozu produktu objętego postępowaniem na rynek unijny.
(73)
Biorąc pod uwagę wcześniejsze praktyki dumpingowe chińskich eksporterów, które doprowadziły do wprowadzenia obowiązujących obecnie środków, a także ich obecne zachowania dumpingowe w państwach trzecich, można stwierdzić, że te wielkości zostałyby wywiezione do Unii po cenach dumpingowych.
(74)
Ponadto, jak wspomniano w motywie 23 powyżej, w latach 1995-2001 wywóz nadsiarczanów z ChRL był obłożony środkami antydumpingowymi. Ponieważ środki te nie zostały przedłużone, przywóz z ChRL wzrósł z niecałych 200 ton w 2001 r. do prawie 10 tys. ton w 2006 r., a tym samym osiągnął ponad 20 % udziału w rynku unijnym.
4. Podsumowanie
(75)
W świetle ustaleń dochodzenia, mianowicie wolnych mocy produkcyjnych w ChRL, kontynuacji dumpingu z Chin do państw trzecich, ograniczonej zdolności chińskich eksporterów do sprzedaży na innych głównych rynkach państw trzecich i ich udowodnionej zdolności do przekierowania wywozu na rynek unijny, uznaje się, że zniesienie środków osłabiłoby pozycję przemysłu unijnego na jego podstawowym rynku, a poniesiona szkoda wystąpiłaby ponownie ze względu na prawdopodobny przywóz z Chin po cenach dumpingowych. Nie ma powodów, aby sądzić, że poprawa wyników przemysłu unijnego wynikająca z obowiązujących środków utrzymałaby się lub wzmocniła w przypadku uchylenia tych środków. Wręcz przeciwnie, istnieją korzystne warunki dla prawdopodobnego przeniesienia chińskiego przywozu na rynek unijny po cenach dumpingowych i w znaczących ilościach, co najprawdopodobniej podważyłoby pozytywne zmiany na rynku unijnym w okresie badanym. Prawdopodobny przywóz z Chin po cenach dumpingowych mógłby wywierać presję na obniżenie cen sprzedaży przemysłu unijnego i spowodować utratę jego udziałów w rynku, a w konsekwencji miałby negatywny wpływ na wyniki finansowe przemysłu unijnego, który nadal jest podatny na zagrożenia, jak wyjaśniono w motywie 66 powyżej.
F. INTERES UNII
1. Wprowadzenie
(76)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie istniejących środków nie zaszkodzi interesowi Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie analizy wszystkich zaangażowanych interesów, tj. interesu przemysłu unijnego, importerów oraz użytkowników. Zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(77)
Z uwagi na to, że niniejsze dochodzenie stanowi przegląd obowiązujących środków, umożliwiło ono ocenę wszelkiego niepożądanego negatywnego wpływu obecnie obowiązujących środków antydumpingowych na zainteresowane strony.
2. Interes przemysłu unijnego
(78)
W motywie 70 powyżej stwierdzono, że prawdopodobnie nastąpiłoby poważne pogorszenie sytuacji przemysłu unijnego w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków antydumpingowych. Dlatego utrzymanie środków działałoby na korzyść przemysłu unijnego, ponieważ producenci unijni byliby w stanie utrzymać wielkość sprzedaży, udział w rynku, zyski i ogólnie pozytywną sytuację ekonomiczną. Natomiast wygaśnięcie środków mogłoby poważnie zagrozić rentowności przemysłu unijnego, ponieważ istnieją powody, aby oczekiwać przeniesienia chińskiego przywozu na rynek unijny po cenach dumpingowych i w znacznych ilościach, co doprowadziłoby do ponownego wystąpienia szkody.
3. Interes użytkowników
(79)
Żaden z 44 użytkowników, z którymi się skontaktowano, nie odpowiedział na pytania kwestionariusza ani nie współpracował w dochodzeniu. Użytkownicy nie współpracowali również w ramach pierwotnego dochodzenia. Wobec braku zainteresowania ze strony użytkowników stwierdzono, że utrzymanie środków nie naruszałoby interesów użytkowników. Ponadto w toku dochodzenia ujawniono, że wpływ produktu objętego postępowaniem na koszty przetworzonych produktów jest raczej marginalny i utrzymanie środków nie miałoby negatywnych skutków dla przemysłu wykorzystującego produkt objęty postępowaniem. Dochodzenie wykazało również, że ze względu na charakter produktu, jak również szereg źródeł zaopatrzenia dostępnych na rynku, użytkownicy mogą z łatwością zmieniać dostawców.
4. Interes importerów
(80)
Żaden z 14 importerów, z którymi się skontaktowano, nie odpowiedział na pytania zawarte w kwestionariuszu ani nie współpracował w dochodzeniu. Importerzy nie współpracowali również w ramach pierwotnego dochodzenia. Wobec braku zainteresowania ze strony importerów stwierdzono, że utrzymanie środków nie byłoby sprzeczne z ich interesem. Dochodzenie wykazało, że importerzy mogą z łatwością dokonywać zakupów z różnych źródeł dostępnych obecnie na rynku, w szczególności od przemysłu unijnego, eksporterów ze Stanów Zjednoczonych i chińskich eksporterów prowadzących sprzedaż po cenach niedumpingowych.
5. Podsumowanie
(81)
W związku z powyższym stwierdza się, że nie ma istotnych powodów dotyczących interesu Unii przemawiających przeciwko utrzymaniu obecnych środków antydumpingowych.
G. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(82)
Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Wyznaczono również termin, w którym strony mają możliwość przedstawienia uwag i wniosków dotyczących ujawnionych informacji. Przedstawione uwagi i komentarze, o ile były uzasadnione, zostały należycie uwzględnione.
(83)
Z powyższych ustaleń wynika, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, że środki antydumpingowe względem przywozu niektórych rodzajów nadtlenosiarczanów (nadsiarczanów) pochodzących z ChRL, wprowadzone rozporządzeniem (WE) nr 1184/2007, powinny zostać utrzymane.
(84)
W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z wysoką różnicą w stawkach celnych, uważa się, że w tym przypadku potrzebne są specjalnie środki, aby zapewnić odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych. Te specjalne środki, mające zastosowanie jedynie do przedsiębiorstw, dla których zastosowano indywidualną stawkę celną, obejmują przedstawienie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która będzie zgodna z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, będzie podlegał rezydualnemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do wszystkich pozostałych producentów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz nadtlenosiarczanów (nadsiarczanów), w tym siarczanu nadtlenomonosiarczanu potasu, objętych obecnie kodami CN 2833 40 00 i ex 2842 90 80 (TARIC 2842908020) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego, mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo
Cło antydumpingowe
Dodatkowy kod TARIC
ABC Chemicals (Shanghai) Co., Ltd., Szanghaj
0,0 %
A820
United Initiators Shanghai Co., Ltd
24,5 %
A821
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
71,8 %
A999
3. Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2013 r.


Input:
DECISÃO DE EXECUÇÃO DA COMISSÃO
de 8 de outubro de 2014
que altera a Decisão 2009/821/CE no que se refere à lista de postos de inspeção fronteiriços
[notificada com o número C(2014) 7139]
(Texto relevante para efeitos do EEE)
(2014/704/UE)
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta a Diretiva 90/425/CEE do Conselho, de 26 de junho de 1990, relativa aos controlos veterinários e zootécnicos aplicáveis ao comércio intracomunitário de certos animais vivos e produtos, na perspetiva da realização do mercado interno (1), nomeadamente o artigo 20.o, n.os 1 e 3,
Tendo em conta a Diretiva 91/496/CEE do Conselho, de 15 de julho de 1991, que fixa os princípios relativos à organização dos controlos veterinários dos animais provenientes de países terceiros introduzidos na Comunidade e que altera as Diretivas 89/662/CEE, 90/425/CEE e 90/675/CEE (2), nomeadamente o artigo 6.o, n.o 4, segundo parágrafo, segunda frase, e o artigo 6.o, n.o 5,
Tendo em conta a Diretiva 97/78/CE do Conselho, de 18 de dezembro de 1997, que fixa os princípios relativos à organização dos controlos veterinários dos produtos provenientes de países terceiros introduzidos na Comunidade (3), nomeadamente o artigo 6.o, n.o 2,
Considerando o seguinte:
(1)
A Decisão 2009/821/CE da Comissão (4) estabelece uma lista de postos de inspeção fronteiriços aprovados em conformidade com as Diretivas 91/496/CEE e 97/78/CE. Essa lista consta do anexo I da referida decisão.
(2)
A Dinamarca comunicou que o posto de inspeção fronteiriço de Kolding deve ser suprimido da lista de entradas relativas a este Estado-Membro. A Alemanha comunicou que o posto de inspeção fronteiriço de Düsseldorf deve ser suprimido da lista de entradas relativas a este Estado-Membro. As listas de entradas constantes do anexo I da Decisão 2009/821/CE para esses Estados-Membros devem, pois, ser alteradas em conformidade.
(3)
Na sequência de comunicações recebidas de Espanha e dos Países Baixos, as entradas relativas aos postos de inspeção fronteiriços nos aeroportos de Barcelona, Gran Canaria e Tenerife Sur, em Espanha, e no porto de Roterdão, nos Países Baixos, devem ser alteradas na lista estabelecida no anexo I da Decisão 2009/821/CE.
(4)
Na sequência de uma auditoria satisfatória realizada pelo serviço de auditoria da Comissão (anteriormente designado «serviço de inspeção da Comissão»), o Serviço Alimentar e Veterinário (SAV), o posto de inspeção fronteiriço em Nuuk, na Gronelândia, pode ser aprovado para todas as categorias de produtos não destinados ao consumo humano. A entrada pertinente constante do anexo I da Decisão 2009/821/CE para esse posto de inspeção fronteiriço deve, pois, ser alterada em conformidade.
(5)
O SAV realizou auditorias na Croácia, na sequência das quais formulou algumas recomendações a este Estado-Membro. Essas recomendações foram satisfatoriamente aplicadas pela Croácia com um plano de ação, e com a alteração das categorias de aprovação do posto de inspeção fronteiriço em Rijeka. A entrada para esse posto de inspeção fronteiriço constantes do anexo I da Decisão 2009/821/CE deve, pois, ser alterada em conformidade.
(6)
A Decisão 2009/821/CE deve, pois, ser alterada em conformidade.
(7)
As medidas previstas na presente decisão estão em conformidade com o parecer do Comité Permanente dos Vegetais, Animais e Alimentos para Consumo Humano e Animal,
ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
Artigo 1.o
O anexo I da Decisão 2009/821/CE é alterado em conformidade com o anexo da presente decisão.
Artigo 2.o
Os destinatários da presente decisão são os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 8 de outubro de 2014.


Input:
REGULAMENTO DE EXECUÇÃO (UE) N.o 1330/2014 DA COMISSÃO
de 15 de dezembro de 2014
que aprova a substância ativa meptildinocape, em conformidade com o Regulamento (CE) n.o 1107/2009 do Parlamento Europeu e do Conselho relativo à colocação dos produtos fitofarmacêuticos no mercado, e que altera o anexo do Regulamento de Execução (UE) n.o 540/2011 da Comissão
(Texto relevante para efeitos do EEE)
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (CE) n.o 1107/2009 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 21 de outubro de 2009, relativo à colocação dos produtos fitofarmacêuticos no mercado e que revoga as Diretivas 79/117/CEE e 91/414/CEE do Conselho (1), nomeadamente o artigo 13.o, n.o 2, e o artigo 78.o, n.o 2,
Considerando o seguinte:
(1)
Em conformidade com o artigo 80.o, n.o 1, alínea a), do Regulamento (CE) n.o 1107/2009, a Diretiva 91/414/CEE do Conselho (2) é aplicável, no que diz respeito ao procedimento e às condições de aprovação, às substâncias ativas para as quais tenha sido adotada uma decisão nos termos do artigo 6.o, n.o 3, dessa diretiva antes de 14 de junho de 2011. Relativamente ao meptildinocape, as condições previstas no artigo 80.o, n.o 1, alínea a), do Regulamento (CE) n.o 1107/2009 foram preenchidas através da Decisão 2006/589/CE da Comissão (3).
(2)
Em conformidade com o artigo 6.o, n.o 2, da Diretiva 91/414/CEE, o Reino Unido recebeu, em 12 de agosto de 2005, um pedido da empresa Dow AgroSciences com vista à inclusão da substância ativa meptildinocape no anexo I da Diretiva 91/414/CEE. A Decisão 2006/589/CE corroborou a conformidade do processo, isto é, que podia considerar-se que este satisfazia, em princípio, as exigências de dados e informações dos anexos II e III da Diretiva 91/414/CEE.
(3)
Em conformidade com o artigo 6.o, n.os 2 e 4, da Diretiva 91/414/CEE, avaliaram-se os efeitos dessa substância ativa na saúde humana e animal e no ambiente, no que respeita às utilizações propostas pelo requerente. Em 25 de outubro de 2006, o Reino Unido, Estado-Membro designado relator, apresentou um projeto de relatório de avaliação. Em conformidade com o artigo 11.o, n.o 6, do Regulamento (UE) n.o 188/2011 da Comissão (4), foram solicitadas informações adicionais ao requerente em 17 de maio de 2011. A avaliação desses dados adicionais pelo Reino Unido foi apresentada, em 10 de agosto de 2012, sob a forma de projeto de relatório de avaliação atualizado.
(4)
O projeto de relatório de avaliação foi analisado pelos Estados-Membros e pela Autoridade Europeia para a Segurança dos Alimentos (a seguir, designada por «Autoridade»). Em 26 de novembro de 2013, a Autoridade apresentou à Comissão as suas conclusões (5) sobre a avaliação dos riscos de pesticidas relativa à substância ativa meptildinocape. O projeto de relatório de avaliação e as conclusões da Autoridade foram examinados pelos Estados-Membros e pela Comissão no âmbito do Comité Permanente dos Vegetais, Animais e Alimentos para Consumo Humano e Animal, e concluídos, em 10 de outubro de 2014, sob a forma de relatório de revisão da Comissão sobre o meptildinocape.
(5)
Os diversos exames efetuados permitem presumir que os produtos fitofarmacêuticos que contêm meptildinocape satisfazem, em geral, os requisitos definidos no artigo 5.o, n.o 1, alíneas a) e b), e no artigo 5.o, n.o 3, da Diretiva 91/414/CEE, designadamente no que diz respeito às utilizações examinadas e detalhadas no relatório de revisão da Comissão. É, por conseguinte, adequado aprovar o meptildinocape.
(6)
Em conformidade com o artigo 13.o, n.o 2, do Regulamento (CE) n.o 1107/2009, conjugado com o artigo 6.o do mesmo regulamento, e à luz dos conhecimentos científicos e técnicos atuais, é necessário, contudo, incluir certas condições e restrições. Convém, em especial, requerer mais informações confirmatórias.
(7)
Deve prever-se um prazo razoável antes da aprovação para que os Estados-Membros e as partes interessadas possam preparar-se para cumprir os novos requisitos daí resultantes.
(8)
Sem prejuízo das obrigações definidas no Regulamento (CE) n.o 1107/2009 em consequência da aprovação, tendo em conta a situação específica criada pela transição da Diretiva 91/414/CEE para o Regulamento (CE) n.o 1107/2009, devem, no entanto, aplicar-se as seguintes condições. Os Estados-Membros devem beneficiar de um período de seis meses após a aprovação para reexaminar autorizações de produtos fitofarmacêuticos que contenham meptildinocape. Os Estados-Membros devem alterar, substituir ou retirar, consoante o caso, as autorizações existentes. Em derrogação ao prazo mencionado, deve prever-se um período mais longo para a apresentação e a avaliação do processo completo, tal como especificado no anexo III da Diretiva 91/414/CEE, de cada produto fitofarmacêutico para cada utilização prevista, em conformidade com os princípios uniformes.
(9)
A experiência adquirida com a inclusão no anexo I da Diretiva 91/414/CEE de substâncias ativas avaliadas no âmbito do Regulamento (CEE) n.o 3600/92 da Comissão (6) revelou que podem surgir dificuldades na interpretação das obrigações dos titulares das autorizações existentes no que respeita ao acesso aos dados. Assim, para evitar mais dificuldades, importa clarificar as obrigações dos Estados-Membros, especialmente a de verificar se o titular de uma autorização demonstra ter acesso a um processo que satisfaça as exigências do anexo II daquela diretiva. Contudo, esta clarificação não impõe, nem aos Estados-Membros nem aos titulares de autorizações, mais obrigações do que as previstas nas diretivas adotadas até à data que alteram o anexo I da referida diretiva ou nos regulamentos que aprovam substâncias ativas.
(10)
Em conformidade com o artigo 13.o, n.o 4, do Regulamento (CE) n.o 1107/2009, o anexo do Regulamento de Execução (UE) n.o 540/2011 da Comissão (7) deve ser alterado em conformidade.
(11)
As medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité Permanente dos Vegetais, Animais e Alimentos para Consumo Humano e Animal,
ADOTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
Aprovação da substância ativa
É aprovada a substância ativa meptildinocape, como especificada no anexo I, sob reserva das condições previstas no referido anexo.
Artigo 2.o
Reavaliação de produtos fitofarmacêuticos
1. Em conformidade com o Regulamento (CE) n.o 1107/2009, os Estados-Membros devem, se necessário, alterar ou retirar, até 30 de setembro de 2015, as autorizações existentes de produtos fitofarmacêuticos que contenham meptildinocape como substância ativa.
Até essa data, devem verificar, em especial, se são cumpridas as condições do anexo I do presente regulamento, com exceção das identificadas na coluna relativa às disposições específicas do referido anexo, e se o titular da autorização detém, ou tem acesso a, um processo que cumpra os requisitos do anexo II da Diretiva 91/414/CEE, em conformidade com as condições do artigo 13.o, n.os 1 a 4, da referida diretiva e do artigo 62.o do Regulamento (CE) n.o 1107/2009.
2. Em derrogação ao n.o 1, os Estados-Membros devem reavaliar cada produto fitofarmacêutico autorizado que contenha meptildinocape como única substância ativa ou acompanhada de outras substâncias ativas, todas elas incluídas no anexo do Regulamento de Execução (UE) n.o 540/2011 até 31 de março de 2015, em conformidade com os princípios uniformes estabelecidos no artigo 29.o, n.o 6, do Regulamento (CE) n.o 1107/2009, com base num processo que cumpra os requisitos do anexo III da Diretiva 91/414/CEE e tendo em conta a coluna relativa às disposições específicas do anexo I do presente regulamento. Com base nessa avaliação, os Estados-Membros devem determinar se o produto satisfaz as condições estabelecidas no artigo 29.o, n.o 1, do Regulamento (CE) n.o 1107/2009.
Na sequência dessa determinação, os Estados-Membros:
a)
no caso de um produto que contenha meptildinocape como única substância ativa, devem alterar ou retirar a autorização, se necessário, até 30 de setembro de 2016; ou
b)
no caso de um produto que contenha meptildinocape entre outras substâncias ativas, devem, se necessário, alterar ou retirar a autorização até 30 de setembro de 2016 ou até à data fixada para essa alteração ou retirada no respetivo ato ou atos que acrescentaram a substância ou as substâncias relevantes ao anexo I da Diretiva 91/414/CEE, ou aprovaram essa substância ou substâncias, consoante a data que for posterior.
Artigo 3.o
Alteração do Regulamento de Execução (UE) n.o 540/2011
O anexo do Regulamento de Execução (UE) n.o 540/2011 é alterado em conformidade com o anexo II do presente regulamento.
Artigo 4.o
Entrada em vigor e data de aplicação
O presente regulamento entra em vigor no vigésimo dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é aplicável a partir de 1 de abril de 2015.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e diretamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 15 de dezembro de 2014.


Input:
DECISIONE DI ESECUZIONE (UE 2015/316 DELLA COMMISSIONE
del 26 febbraio 2015
che chiude il procedimento antidumping relativo alle importazioni di determinati tipi di trota iridea originaria della Turchia
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
visto il regolamento (CE) n. 1225/2009 del Consiglio, del 30 novembre 2009, relativo alla difesa contro le importazioni oggetto di dumping da parte di paesi non membri della Comunità europea (1) («il regolamento di base»), in particolare l'articolo 9, paragrafo 2,
considerando quanto segue:
1. PROCEDIMENTO
(1)
Il 15 febbraio 2014 la Commissione europea («la Commissione») ha annunciato l'apertura di un procedimento antidumping relativo alle importazioni nell'Unione di determinati tipi di trota iridea originaria della Turchia («il paese interessato») sulla base dell'articolo 5 del regolamento di base, mediante un avviso pubblicato nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea (2) («l'avviso di apertura»). Al fine di chiarire la definizione del prodotto, una rettifica dell'avviso di apertura è stata pubblicata nella Gazzetta ufficiale il 4 settembre 2014 (3).
(2)
La Commissione ha avviato l'inchiesta in seguito a una denuncia presentata il 3 gennaio 2014 dalla Danish Aquaculture Association («il denunziante») per conto di produttori che rappresentano oltre il 25 % della produzione totale di determinati tipi di trote iridee dell'Unione. La denuncia conteneva elementi di prova prima facie dell'esistenza di pratiche di dumping su determinati tipi di trota iridea e di un conseguente pregiudizio grave, considerati dalla Commissione sufficienti a giustificare l'apertura di un'inchiesta.
(3)
Nell'avviso di apertura la Commissione ha invitato tutte le parti interessate a manifestarsi al fine di partecipare all'inchiesta. La Commissione ha inoltre informato in particolare i denunzianti, altri produttori, utilizzatori e importatori noti dell'Unione, i produttori esportatori in Turchia e le autorità turche nonché le associazioni notoriamente interessate in merito all'apertura dell'inchiesta e li ha invitati a partecipare.
(4)
Le parti interessate hanno avuto l'opportunità di presentare osservazioni sull'apertura dell'inchiesta e di chiedere di essere ascoltate dalla Commissione e/o dal consigliere-auditore nei procedimenti in materia commerciale. Non sono stati istituiti dazi provvisori.
2. RITIRO DELLA DENUNCIA E CHIUSURA DEL PROCEDIMENTO
(5)
In data 19 novembre 2014 il denunziante ha formalmente ritirato la denuncia mediante lettera indirizzata alla Commissione.
(6)
Conformemente all'articolo 9, paragrafo 1, del regolamento di base, un procedimento può essere chiuso in caso di ritiro della denuncia, a meno che la chiusura sia contraria all'interesse dell'Unione.
(7)
Dall'inchiesta non sono emerse considerazioni indicanti che tale chiusura sarebbe contraria all'interesse dell'Unione. La Commissione ritiene pertanto che il presente procedimento debba essere chiuso. Le parti interessate sono state informate di conseguenza e hanno avuto modo di presentare le loro osservazioni. Non sono tuttavia pervenute osservazioni.
(8)
La Commissione è quindi giunta alla conclusione che il procedimento antidumping relativo alle importazioni nell'Unione di determinati tipi di trota iridea originaria della Turchia dovrebbe essere chiuso.
(9)
La presente decisione è conforme al parere del comitato istituito dall'articolo 15, paragrafo 1, del regolamento di base,
HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE:
Articolo 1
Il procedimento antidumping relativo alle importazioni nell'Unione di determinati tipi di trota iridea (Oncorhynchus mykiss):
-
viva, di peso uguale o inferiore a 1,2 kg l'una, oppure
-
fresca, refrigerata, congelata o affumicata:
-
intera (con testa), con o senza branchie, eviscerata o no, di peso uguale o inferiore a 1,2 kg l'una, oppure
-
senza testa, con o senza branchie, eviscerata o no, di peso uguale o inferiore a 1 kg l'una, oppure
-
in filetti di peso uguale o inferiore a 400 g l'uno,
attualmente classificabile ai codici NC ex 0301 91 90, ex 0302 11 80, ex 0303 14 90, ex 0304 42 90, ex 0304 82 90 e ex 0305 43 00 e originaria della Turchia è chiuso.
Articolo 2
La presente decisione entra in vigore il giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
Fatto a Bruxelles, il 26 febbraio 2015


Input:
REGOLAMENT TA' IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 580/2014
tat-28 ta' Mejju 2014
li jdaħħal denominazzjoni fir-reġistru tad-denominazzjonijiet protetti tal-oriġini u tal-indikazzjonijiet ġeografiċi protetti [Lonzo de Corse/Lonzo de Corse - Lonzu (DPO)]
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament (UE) Nru 1151/2012 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-21 ta' Novembru 2012 dwar skemi tal-kwalità għal prodotti agrikoli u oġġetti tal-ikel (1), u b'mod partikolari l-Artikolu 52(2) tiegħu,
Billi:
(1)
Skont l-Artikolu 50(2)(a) tar-Regolament (UE) Nru 1151/2012, it-talba minn Franza biex id-denominazzjoni “Lonzo de Corse”/“Lonzo de Corse - Lonzu” tiddaħħal fir-reġistru, ġiet ippubblikata f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea (2).
(2)
Ġaladarba l-Kummissjoni ma rċeviet l-ebda dikjarazzjoni ta' oġġezzjoni skont l-Artikolu 51 tar-Regolament (UE) Nru 1151/2012, id-denominazzjoni “Lonzo de Corse”/“Lonzo de Corse - Lonzu” għandha tiġi rreġistrata.
(3)
B'ittra mehmuża mat-talba ta' reġistrazzjoni li waslet is-26 ta' April 2012, l-awtoritajiet ta' Franza nnotifikaw lill-Kummissjoni li l-impriżi L'Aziana Charcuterie Corse Nunzi Sauveur, Orezza Charcuterie La Castagniccia, Charcuterie Costa & Fils, Charcuterie Fontana, Salaisons Joseph Pantaloni, Charcuterie Passoni, Salaisons Sampiero, Salaisons réunies u Établissements Semidei kienu kkummerċjalizzaw legalment il-prodott li jġib l-isem “Lonzo de Corse”/“Lonzo de Corse - Lonzu” billi użaw din id-denominazzjoni kontinwament għal iktar minn ħames snin; l-awtoritajiet ta' Franza nnotifikaw lill-Kummissjoni wkoll li dan il-punt tqajjem fil-qafas tal-proċedura nazzjonali ta' oġġezzjoni. Għaldaqstant, perjodu ta' addattament li beda mid-data tat-tressiq tat-talba għand il-Kummissjoni ngħata lill-impriżi msemmija skont l-Artikolu 5(6) tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 510/2006 (3), li kien fis-seħħ fil-mument tat-tressiq tat-talba.
(4)
Barra minn hekk, billi l-impriżi msemmija kienu jilħqu l-kundizzjonijiet stipulati fit-tieni subparagrafu tal-Artikolu 13(3) tar-Regolament (KE) Nru 510/2006, fl-istess ittra mehmuża mat-talba ta' reġistrazzjoni, l-awtoritajiet ta' Franza talbu lill-Kummissjoni tistabbilixxi perjodu ta' tranżizzjoni skont l-Artikolu msemmi, sabiex dawk l-impriżi jkunu jistgħu jużaw id-denominazzjoni għall-bejgħ wara r-reġistrazzjoni tagħha.
(5)
Intant, ir-Regolament (KE) Nru 510/2006 ħadlu postu r-Regolament (UE) Nru 1151/2012, fis-seħħ sa mit-3 ta' Jannar 2013. Il-kundizzjonijiet stabbiliti fit-tieni subparagrafu tal-Artikolu 13(3) tar-Regolament (KE) Nru 510/2006 nġabru fl-Artikolu 15(1) tar-Regolament (UE) Nru 1151/2012.
(6)
Billi l-impriżi L'Aziana Charcuterie Corse Nunzi Sauveur, Orezza Charcuterie La Castagniccia, Charcuterie Costa & Fils, Charcuterie Fontana, Salaisons Joseph Pantaloni, Charcuterie Passoni, Salaisons Sampiero, Salaisons réunies u Établissements Semidei jilħqu l-kundizzjonijiet stabbiliti fl-Artikolu 15(1) tar-Regolament (UE) Nru 1151/2012, għandhom jingħataw perjodu ta' tranżizzjoni ta' ħames snin li fih huma awtorizzati li jużaw id-denominazzjoni “Lonzo de Corse”/“Lonzo de Corse - Lonzu”. Madankollu, billi diġà gawdew mill-perjodu ta' adattament nazzjonali, jaqbel li l-perjodu ta' ħames snin jibda jgħodd mid-data tat-tressiq tat-talba ta' reġistrazzjoni għand il-Kummissjoni.
(7)
Il-miżuri stipulati f'dan ir-Regolament huma konformi mal-opinjoni tal-Kumitat ta' Ġestjoni dwar il-Kwalità tal-prodotti agrikoli,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
Id-denominazzjoni “Lonzo de Corse”/“Lonzo de Corse - Lonzu” (DPO) hija b'dan irreġistrata.
Id-denominazzjoni msemmija fl-ewwel subparagrafu tidentifika prodott tal-Klassi 1.2. Prodotti abbażi tal-laħam (imsajra, immellħa, affumikati, eċċ.) tal-Anness II tar-Regolament (KE) Nru 1898/2006 tal-Kummissjoni (4).
Artikolu 2
L-impriżi L'Aziana Charcuterie Corse Nunzi Sauveur, Orezza Charcuterie La Castagniccia, Charcuterie Costa & Fils, Charcuterie Fontana, Salaisons Joseph Pantaloni, Charcuterie Passoni, Salaisons Sampiero, Salaisons réunies u Etablissements Semidei huma awtorizzati li jkomplu jużaw, b'mod tranżitorju, id-denominazzjoni rreġistrata “Lonzo de Corse”/“Lonzo de Corse - Lonzu” (DPO) sas-27 ta' April 2017.
Artikolu 3
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fl-għoxrin jum wara dak tal-pubblikazzjoni tiegħu f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, it-28 ta' Mejju 2014.


Input:
BESCHLUSS DES RATES
vom 24. März 2014
über die Unterzeichnung - im Namen der Europäischen Union - und die vorläufige Anwendung des Übereinkommens über die Beteiligung der Republik Kroatien am Europäischen Wirtschaftsraum und der drei dazugehörigen Vereinbarungen
(2014/343/EU)
DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union, insbesondere auf Artikel 217 in Verbindung mit Artikel 218 Absatz 5 und Artikel 218 Absatz 8 Unterabsatz 2,
gestützt auf die Akte über den Beitritt der Republik Kroatien, insbesondere auf Artikel 6 Absatz 2 und Artikel 6 Absatz 5,
auf Vorschlag der Europäischen Kommission,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Das Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum (1) (im Folgenden „EWR-Abkommen“) wurde am 2. Mai 1992 in Porto unterzeichnet.
(2)
Die Republik Kroatien wurde am 1. Juli 2013 Mitgliedstaat der Europäischen Union.
(3)
Nach ihrem Beitritt zur Europäischen Union hat die Republik Kroatien beantragt, Vertragspartei des EWR-Abkommens gemäß dessen Artikel 128 zu werden.
(4)
Hierzu hat die Kommission für die Union und ihre Mitgliedstaaten mit Island, dem Fürstentum Liechtenstein und dem Königreich Norwegen das Übereinkommen über die Beteiligung der Republik Kroatien am Europäischen Wirtschaftsraum (im Folgenden „Übereinkommen“) und drei dazugehörige Zusatzprotokolle ausgehandelt, nämlich a) das Zusatzprotokoll zum Abkommen zwischen dem Königreich Norwegen und der Europäischen Union über einen Norwegischen Finanzierungsmechanismus für den Zeitraum 2009-2014 anlässlich der Beteiligung der Republik Kroatien am Europäischen Wirtschaftsraum, b) das Zusatzprotokoll zum Abkommen zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und Island aus Anlass des Beitritts der Republik Kroatien zur Europäischen Union und c) das Zusatzprotokoll zum Abkommen zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und dem Königreich Norwegen anlässlich des Beitritts der Republik Kroatien zur Europäischen Union (im Folgenden „dazugehörige Protokolle“).
(5)
Das Abkommen und die dazugehörigen Protokolle sollten unterzeichnet und bis zum Abschluss der für ihr Inkrafttreten erforderlichen Verfahren vorläufig angewandt werden -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
Die Unterzeichnung - im Namen der Europäischen Union - des Übereinkommens über die Beteiligung der Republik Kroatien am Europäischen Wirtschaftsraum und der dazugehörigen Zusatzprotokolle wird vorbehaltlich ihres Abschlusses genehmigt.
Die Wortlaute des Übereinkommens und der dazugehörigen Protokolle sowie die Abkommen in Form eines Briefwechsels bezüglich ihrer vorläufigen Anwendung sind diesem Beschluss beigefügt.
Artikel 2
Der Präsident des Rates wird ermächtigt, die Person(en) zu bestellen, die befugt ist (sind), das Abkommen und die dazugehörigen Protokolle sowie die Abkommen in Form eines Briefwechsels bezüglich ihrer vorläufigen Anwendung im Namen der Union zu unterzeichnen.
Artikel 3
Das Übereinkommen und das Zusatzprotokoll zum Abkommen zwischen dem Königreich Norwegen und der Europäischen Union über einen Norwegischen Finanzierungsmechanismus für den Zeitraum 2009-2014 anlässlich der Beteiligung der Republik Kroatien am Europäischen Wirtschaftsraum werden ab dem Tag, der auf den Tag folgt, an dem der letzte dieser Briefwechsel abgeschlossen wird, bis zum Abschluss der für ihr Inkrafttreten erforderlichen Verfahren vorläufig angewandt.
Das Zusatzprotokoll zum Abkommen zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und Island aus Anlass des Beitritts der Republik Kroatien zur Europäischen Union und das Zusatzprotokoll zum Abkommen zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und dem Königreich Norwegen anlässlich des Beitritts der Republik Kroatien zur Europäischen Union werden ab dem ersten Tag des dritten Monats, der auf die letzte Notifikation bezüglich der vorläufigen Anwendung folgt, vorläufig angewandt, gemäß Artikel 4 der beiden Zusatzprotokolle.
Artikel 4
Dieser Beschluss tritt am Tag seiner Annahme in Kraft.
Geschehen zu Brüssel am 24. März 2014.


Input:
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 35/2013
z dnia 18 stycznia 2013 r.
zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości dimetomorfu, indoksakarbu, pyraklostrobiny i trifloksystrobiny w określonych produktach oraz na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) indoksakarbu, pyraklostrobiny i trifloksystrobiny zostały określone w załączniku II i części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP dimetomorfu zostały określone w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(2)
W ramach procedury udzielania zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin zawierających substancję czynną dimetomorf na powierzchni kapustnych liściowych, endywii, rzeżuchy i gorycznika wiosennego złożono wniosek, na podstawie art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005, w sprawie zmiany obowiązujących NDP.
(3)
W odniesieniu do indoksakarbu złożono analogiczny wniosek dotyczący stosowania w przypadku truskawek, malin, kapusty pekińskiej, roszponki warzywnej, endywii, cykorii warzywnej, fasoli w strąkach, karczochów, kopru włoskiego, rabarbaru i ziaren soi. W odniesieniu do pyraklostrobiny złożono analogiczny wniosek dotyczący stosowania w przypadku kapustnych liściowych, kukurydzy cukrowej, kukurydzy, prosa zwyczajnego i sorgo. W odniesieniu do trifloksystrobiny złożono analogiczny wniosek dotyczący stosowania w przypadku dymki i karczochów kulistych.
(4)
Zgodnie z art. 6 ust. 2 i 4 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 złożono wniosek dotyczący stosowania dimetomorfu na powierzchni kapustnych kwitnących, kapusty głowiastej, sałaty, selera, czosnku, cebuli i szalotki. Wnioskodawca twierdzi, że dozwolone stosowanie dimetomorfu w przypadku takich upraw w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie skutkuje poziomami pozostałości przekraczającymi NDP określone w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005, a więc konieczne jest ustanowienie wyższych NDP, aby uniknąć barier handlowych w odniesieniu do przywozu tych upraw.
(5)
Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wnioski te zostały poddane ocenie przez państwa członkowskie, których dotyczyły, a sprawozdania z oceny przekazano Komisji.
(6)
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”) dokonał oceny wniosków i sprawozdań z oceny, analizując w szczególności ryzyko dla konsumentów oraz w odpowiednich przypadkach dla zwierząt, i wydał uzasadnione opinie dotyczące proponowanych NDP (2). Urząd przekazał te opinie Komisji i państwom członkowskim oraz podał je do publicznej wiadomości.
(7)
W swoich uzasadnionych opiniach Urząd stwierdził, że w odniesieniu do stosowania dimetomorfu na powierzchni kapustnych kwitnących przedstawione dane są wystarczające jako podstawa ustalenia nowego NDP wyłącznie w przypadku brokułów. W odniesieniu do stosowania indoksakarbu na powierzchni endywii i ziaren soi przedstawione dane nie wskazują na konieczność zmiany istniejących NDP. W przypadku cykorii warzywnej przedstawione dane nie są wystarczające jako podstawa ustalenia nowego NDP. W odniesieniu do stosowania pyraklostrobiny na powierzchni kukurydzy cukrowej przedstawione dane nie są wystarczające jako podstawa ustalenia nowego NDP.
(8)
W odniesieniu do stosowania dimetomorfu na powierzchni rzeżuchy i gorycznika wiosennego zmiana NDP nie jest konieczna, ponieważ NDP określone w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 są identyczne z określonymi we wniosku. W odniesieniu do stosowania pyraklostrobiny na powierzchni kukurydzy, prosa i sorgo zmiana NDP nie jest konieczna, ponieważ NDP określone w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 są identyczne z określonymi we wniosku.
(9)
W odniesieniu do wszystkich pozostałych wniosków Urząd stwierdził, że spełniono wszystkie wymogi dotyczące danych oraz że zmiany NDP, o które wystąpili wnioskodawcy, są dopuszczalne z punktu widzenia bezpieczeństwa konsumentów na podstawie oceny narażenia konsumentów dokonanej dla 27 określonych grup konsumentów europejskich. Urząd wziął pod uwagę najnowsze informacje na temat właściwości toksykologicznych wymienionych substancji. Ani w przypadku narażenia na wymienione substancje przez całe życie w wyniku spożywania wszystkich produktów spożywczych, które mogą je zawierać, ani w przypadku narażenia krótkoterminowego w wyniku skrajnie dużej konsumpcji takich upraw i produktów nie wykazano istnienia ryzyka przekroczenia dopuszczalnego dziennego spożycia (ADI) ani ostrej dawki referencyjnej (ARfD).
(10)
Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(11)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.
(12)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 stycznia 2013 r.


Input:
UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 1011/2014 VAN DE COMMISSIE
van 22 september 2014
tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de modellen voor de indiening van bepaalde informatie bij de Commissie en voorschriften voor de uitwisseling van informatie tussen begunstigden en managementautoriteiten, certificeringsautoriteiten, auditautoriteiten en intermediaire instanties
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (1), en met name artikel 41, lid 4, artikel 102, lid 1, artikel 112, lid 5, artikel 122, lid 3, artikel 124, lid 7, artikel 131, lid 6, en artikel 137, lid 3,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Uitvoeringsverordening (EU) nr. 184/2014 van de Commissie (2) stelt de nodige bepalingen vast voor het opstellen van programma's. Om de uitvoering te waarborgen van de programma's die door de Europese structuur- en investeringsfondsen (de „ESI-fondsen”) worden gefinancierd, moeten nadere bepalingen ter uitvoering van Verordening (EU) nr. 1303/2013 worden vastgesteld. Om een volledig overzicht van die bepalingen te geven en ze beter toegankelijk te maken, moeten die bepalingen in één uitvoeringshandeling worden opgenomen.
(2)
Teneinde de samenhang en kwaliteit van de door de managementautoriteit aan de Commissie verstrekte informatie te waarborgen, inclusief duidelijke informatie over de haalbaarheid van de investering en de economische levensvatbaarheid van grote projecten, moet een standaardformaat met uniforme voorschriften worden vastgesteld betreffende de structuur en de inhoud van de informatie die gebruikt wordt om de Commissie in kennis te stellen van geselecteerde grote projecten.
(3)
Om te zorgen voor grotere doeltreffendheid en transparantie bij de uitvoering van programma's die door de ESI-fondsen worden gefinancierd, moeten de volgende modellen worden vastgesteld: het model voor de indiening van financiële gegevens, het model voor betalingsaanvragen en, krachtens artikel 41, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1303/2013, het model om samen met de betalingsaanvragen bijkomende informatie betreffende financieringsinstrumenten bij de Commissie in te dienen, alsook het model voor de rekeningen van de operationele programma's.
(4)
Om dezelfde reden moeten het model voor de beschrijving van de functies van en procedures voor de managementautoriteiten en, in voorkomend geval, de certificeringsautoriteiten, alsook het model voor het verslag en het advies van de onafhankelijke auditinstantie worden vastgesteld. Hierin moeten de technische kenmerken van alle velden in het systeem voor elektronische gegevensuitwisseling worden vastgesteld. Aangezien deze modellen de basis zullen vormen voor de ontwikkeling van het systeem voor elektronische gegevensuitwisseling van artikel 74, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1303/2013, moet hierin ook de manier worden vastgesteld waarop gegevens over subsidiabele uitgaven in dit systeem voor elektronische gegevensuitwisseling zullen worden ingevoerd.
(5)
Er moeten nauwkeurige regels worden vastgesteld betreffende het bereik en de kenmerken van de systemen die de elektronische uitwisseling van informatie ondersteunen tussen begunstigden en managementautoriteiten, certificeringsautoriteiten, auditautoriteiten en intermediaire instanties, zodat lidstaten juridische zekerheid wordt geboden over de verplichtingen die zij moeten vervullen binnen de wettelijke termijn van artikel 122, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1303/2013.
(6)
Om de administratieve lasten voor begunstigden op een voor hen doeltreffende, doelmatige en bevredigende wijze te verlichten en tegelijkertijd een doelmatige, doeltreffende en veilige elektronische uitwisseling van informatie te waarborgen, moeten bepaalde basisvereisten en technische kenmerken voor de systemen worden vastgesteld zoals bedoeld in artikel 122, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1303/2013.
(7)
Er moeten beginselen en toepasselijke regels worden vastgesteld betreffende de doorgifte van documenten en gegevens met deze systemen, waarin is vastgelegd wie verantwoordelijk is voor het uploaden van de documenten en de eventuele updates daarvan, inclusief alternatieve oplossingen wanneer de systemen als gevolg van overmacht niet kunnen worden gebruikt.
(8)
Deze verordening moet de grondrechten eerbiedigen en de beginselen in acht nemen die zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name het recht op bescherming van persoonsgegevens. Deze verordening moet daarom overeenkomstig deze rechten en beginselen worden toegepast. Op door de lidstaten verwerkte persoonsgegevens is Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (3) van toepassing. Op de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen en organen van de Unie en het vrije verkeer van die gegevens is Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (4) van toepassing.
(9)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Coördinatiecomité voor de Europese structuur- en investeringsfondsen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
MODELLEN EN FORMATEN DIE MOETEN WORDEN GEBRUIKT VOOR DE INDIENING VAN BEPAALDE INFORMATIE BIJ DE COMMISSIE
Artikel 1
Formaat voor de kennisgeving van een geselecteerd groot project
De kennisgeving van een geselecteerd groot project door de managementautoriteit aan de Commissie overeenkomstig de eerste alinea van artikel 102, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 wordt opgesteld overeenkomstig het formaat in bijlage I bij deze verordening.
Artikel 2
Model voor de indiening van financiële gegevens
Wanneer de lidstaten voor toezichtsdoeleinden financiële gegevens indienen bij de Commissie overeenkomstig artikel 112 van Verordening (EU) nr. 1303/2013, gebruiken zij het model in bijlage II bij deze verordening.
Artikel 3
Model voor de beschrijving van de functies van en procedures voor de managementautoriteit en de certificeringsautoriteit
1. De beschrijving van de functies van en procedures voor de managementautoriteit en, in voorkomend geval, de certificeringsautoriteit wordt verstrekt overeenkomstig het model in bijlage III bij deze verordening.
2. Wanneer voor verschillende operationele programma's een gemeenschappelijk systeem wordt toegepast, kan één enkele beschrijving worden verstrekt van de in lid 1 bedoelde functies en procedures.
Artikel 4
Model voor het verslag van de onafhankelijke auditinstantie
1. Het verslag van de onafhankelijke auditinstantie bedoeld in artikel 124, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 wordt opgesteld overeenkomstig het model in bijlage IV bij deze verordening.
2. Wanneer voor verschillende operationele programma's een gemeenschappelijk systeem wordt toegepast, kan één enkel in lid 1 bedoeld auditverslag worden opgesteld.
Artikel 5
Model voor het oordeel van de onafhankelijke auditinstantie
1. Het oordeel van de onafhankelijke auditinstantie bedoeld in artikel 124, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 wordt opgesteld overeenkomstig het model in bijlage V bij deze verordening.
2. Wanneer voor verschillende operationele programma's een gemeenschappelijk systeem wordt toegepast, kan er één enkel in lid 1 bedoeld oordeel worden opgesteld.
Artikel 6
Model voor betalingsaanvragen, inclusief bijkomende informatie betreffende financieringsinstrumenten
De betalingsaanvraag bedoeld in artikel 41, lid 4, en artikel 131, lid 6, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 wordt opgesteld overeenkomstig het model in bijlage VI bij deze verordening. Hierin wordt in voorkomend geval bijkomende informatie betreffende financieringsinstrumenten opgenomen.
Artikel 7
Model voor de rekeningen
De rekeningen bedoeld in artikel 137, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 worden ingediend overeenkomstig het model in bijlage VII bij deze verordening.
HOOFDSTUK II
VOORSCHRIFTEN VOOR DE UITWISSELING VAN INFORMATIE TUSSEN BEGUNSTIGDEN EN MANAGEMENTAUTORITEITEN, CERTIFICERINGSAUTORITEITEN, AUDITAUTORITEITEN EN INTERMEDIAIRE INSTANTIES
Artikel 8
Definitie en toepassingsgebied van systemen voor elektronische gegevensuitwisseling
1. Onder „systemen voor elektronische gegevensuitwisseling”, zoals bedoeld in de eerste alinea van artikel 122, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1303/2013, worden mechanismen en instrumenten verstaan die de elektronische uitwisseling van documenten en gegevens mogelijk maken, inclusief audiovisuele mediadragers, gescande documenten en elektronische bestanden.
De uitwisseling van documenten en gegevens omvat eveneens voortgangsrapportages, betalingsverzoeken en de uitwisseling van informatie met betrekking tot beheersverificaties en audits.
2. De systemen voor elektronische gegevensuitwisseling worden toegepast voor de administratieve verificatie betreffende elk verzoek tot terugbetaling van begunstigden op grond van artikel 125, lid 5, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 en voor audits om gebruik te maken van informatie en documenten die via de systemen voor elektronische gegevensuitwisseling beschikbaar worden gesteld, indien de betreffende informatie en documenten in elektronische vorm worden uitgewisseld overeenkomstig artikel 122, lid 3, van die verordening. Alleen in uitzonderlijke gevallen na uitvoering van een risicoanalyse mogen de verantwoordelijke autoriteiten om papieren documenten verzoeken, en wel uitsluitend indien de papieren documenten de authentieke bron vormen van de gescande documenten die in de systemen voor elektronische gegevensuitwisseling zijn geüpload.
Artikel 9
Kenmerken van het systeem voor elektronische gegevensuitwisseling
1. De systemen voor elektronische gegevensuitwisseling waarborgen de beveiliging, de integriteit en de vertrouwelijkheid van gegevens en de authenticatie van de verzender overeenkomstig artikel 122, lid 3, artikel 125, lid 4, onder d), artikel 125, lid 8, en artikel 140 van Verordening (EU) nr. 1303/2013.
De systemen voor elektronische gegevensuitwisseling zijn tijdens en buiten gebruikelijke kantoortijden beschikbaar en operationeel, behalve in geval van technisch onderhoud.
2. Indien een lidstaat op eigen initiatief begunstigden verplicht tot het gebruik van systemen voor elektronische gegevensuitwisseling, zorgt hij ervoor dat de technische kenmerken van die systemen geen belemmering voor de soepele uitvoering van de fondsen vormen en de toegang voor begunstigden niet beperken.
Dit geldt niet voor de systemen voor elektronische gegevensuitwisseling voor begunstigden die in een vorige programmeringsperiode verplicht werden gesteld door een lidstaat en die voldoen aan andere in deze verordening gestelde eisen.
3. De systemen voor elektronische gegevensuitwisseling worden ten minste voorzien van de volgende functionaliteiten:
a)
interactieve formulieren en/of formulieren die automatisch door het systeem worden ingevuld aan de hand van de gegevens die tijdens de verschillende stappen in procedures worden opgeslagen;
b)
automatische berekeningen waar van toepassing;
c)
automatische ingebedde controles die de herhaaldelijke uitwisseling van documenten of informatie zo veel mogelijk beperken;
d)
door het systeem gegenereerde waarschuwingen om begunstigden te informeren dat bepaalde handelingen kunnen worden uitgevoerd;
e)
onlinetracering van de status, die begunstigden de mogelijkheid biedt de actuele status van het project te volgen;
f)
beschikbaarheid van alle voorgaande gegevens en documenten die door het systeem voor elektronische gegevensuitwisseling zijn verwerkt.
Artikel 10
Doorgifte van documenten en gegevens via de systemen voor elektronische gegevensuitwisseling
1. De in de eerste alinea van artikel 122, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 bedoelde begunstigden en autoriteiten voeren de documenten en gegevens in waarvoor zij verantwoordelijk zijn, alsook eventuele updates daarvan, in de systemen voor elektronische gegevensuitwisseling in het door de lidstaat vastgestelde elektronische formaat.
De lidstaat legt de gedetailleerde voorwaarden voor elektronische gegevensuitwisseling vast in het document waarin de voorwaarden voor steun voor elke concrete actie worden vermeld, zoals bedoeld in artikel 125, lid 3, onder c), van Verordening (EU) nr. 1303/2013.
2. De uitwisselingen van gegevens en verrichtingen dragen een elektronische handtekening die overeenkomt met een van de drie typen elektronische handtekening die in Richtlijn 1999/93/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) zijn gedefinieerd.
3. De datum van verzending van de documenten en gegevens aan de autoriteiten door de begunstigde zoals bedoeld in de eerste alinea van artikel 122, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1303/2013, en omgekeerd, wordt beschouwd als de datum van elektronische indiening van de informatie die op de systemen voor elektronische gegevensuitwisseling wordt opgeslagen.
4. De indiening van documenten en gegevens via de systemen voor elektronische gegevensuitwisseling vindt, zoals voorzien in de tweede alinea van artikel 122, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1303/2013, met betrekking tot dezelfde concrete actie slechts één keer plaats door alle autoriteiten die hetzelfde programma uitvoeren.
Deze autoriteiten werken op juridisch, organisatorisch, semantisch en technisch gebied samen om een effectieve communicatie, alsook uitwisseling en hergebruik van informatie en kennis te waarborgen.
Dit doet geen afbreuk aan de processen waarmee de begunstigde onjuiste of verouderde gegevens of onleesbare documenten kan bijwerken.
5. De systemen voor elektronische gegevensuitwisseling zijn hetzij rechtstreeks toegankelijk via een interactieve gebruikersinterface (webtoepassing), hetzij via een technische interface die de automatische synchronisatie en doorgifte van gegevens tussen de systemen van begunstigden en lidstaten mogelijk maakt.
6. Bij de verwerking van informatie waarborgen de systemen voor elektronische gegevensuitwisseling de bescherming van de persoonsgegevens van natuurlijke personen en het handelsgeheim van rechtspersonen overeenkomstig Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en van de Raad (6), Richtlijn 2009/136/EG van het Europees Parlement en van de Raad (7), en Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (8).
7. In geval van overmacht, en met name wanneer de systemen voor elektronische gegevensuitwisseling slecht functioneren of er geen stabiele dataverbinding beschikbaar is, kan de betreffende begunstigde de vereiste informatie bij de bevoegde autoriteiten indienen met behulp van de door de lidstaat voor deze gevallen vastgestelde vormen en middelen. Zodra de oorzaak van de overmacht is weggenomen, zorgt de lidstaat ervoor dat de desbetreffende documenten in de databank worden opgenomen die gekoppeld is aan de systemen voor elektronische gegevensuitwisseling.
In afwijking van lid 3 wordt de datum van indiening van de vereiste informatie geacht de dag te zijn waarop de documenten op de voorgeschreven wijze werden verzonden.
8. De lidstaten zorgen ervoor dat alle begunstigden van de in artikel 122, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 bedoelde systemen voor elektronische gegevensuitwisseling kunnen gebruikmaken, met inbegrip van de begunstigden van lopende operaties op de datum waarop de systemen voor elektronische gegevensuitwisseling operationeel worden, waarvoor de elektronische gegevensuitwisseling van toepassing is.
Artikel 11
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 22 september 2014.


Input:
NEUVOSTON PÄÄTÖS,
annettu 7 päivänä marraskuuta 2014,
ETA:n sekakomiteassa Euroopan unionin puolesta esitettävästä kannasta yhteistyöstä muilla kuin neljän vapauden alaan kuuluvilla erityisalueilla tehdyn ETA-sopimuksen pöytäkirjan 31 muuttamiseen (Terveysalan toimintaohjelma)
(2014/783/EU)
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 168 artiklan 5 kohdan yhdessä sen 218 artiklan 9 kohdan kanssa,
ottaa huomioon Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen soveltamista koskevista yksityiskohtaisista säännöistä 28 päivänä marraskuuta 1994 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2894/94 (1) ja erityisesti sen 1 artiklan 3 kohdan,
ottaa huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Sopimus Euroopan talousalueesta (2), jäljempänä ’ETA-sopimus’, tuli voimaan 1 päivänä tammikuuta 1994.
(2)
ETA-sopimuksen 98 artiklan mukaan ETA:n sekakomitea voi päättää muuttaa muun muassa ETA-sopimuksen pöytäkirjaa 31.
(3)
ETA-sopimuksen pöytäkirja 31 sisältää määräyksiä ja järjestelyjä, jotka koskevat yhteistyötä muilla kuin neljän vapauden alaan kuuluvilla erityisalueilla.
(4)
ETA-sopimuksen sopimuspuolten yhteistyö on aiheellista laajentaa koskemaan Euroopan parlamentin ja neuvoston asetusta (EU) N:o 282/2014 (3).
(5)
On asianmukaista, että EFTA-valtioiden osallistuminen asetukseen (EU) N:o 282/2014 perustuvaan toimintaan alkaa 1 päivästä tammikuuta 2014, riippumatta siitä, milloin tämän päätöksen liitteenä oleva ETA:n sekakomitean päätös hyväksytään tai ilmoitetaanko mahdollisten valtiosäännön asettamien vaatimusten täyttymisestä kyseisen ETA:n sekakomitean päätöksen osalta 10 päivän heinäkuuta 2014 jälkeen.
(6)
EFTA-valtioihin sijoittautuneiden yhteisöjen olisi voitava osallistua toimintaan, joka alkaa ennen tähän päätökseen liitetyn ETA:n sekakomitean päätöksen voimaantuloa. Tällaisesta toiminnasta, jonka toteuttaminen alkaa tammikuun 1 päivän 2014 jälkeen, aiheutuneet kustannukset voidaan katsoa tukikelpoisiksi samoin edellytyksin kuin kustannukset, joita on aiheutunut unionin jäsenvaltioihin sijoittautuneille yhteisöille, edellyttäen, että ETA:n sekakomitean päätös tulee voimaan ennen kyseisen toimen päättymispäivää.
(7)
ETA-sopimuksen pöytäkirjaa 31 olisi sen vuoksi muutettava, jotta tätä laajennettua yhteistyötä voitaisiin soveltaa 1 päivästä tammikuuta 2014.
(8)
Unionin ETA:n sekakomiteassa esitettävän kannan olisi sen vuoksi perustuttava tähän päätökseen liitettyyn päätösluonnokseen,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
1 artikla
ETA:n sekakomiteassa Euroopan unionin puolesta esitettävä kanta yhteistyöstä muilla kuin neljän vapauden alaan kuuluvilla erityisalueilla tehdyn ETA-sopimuksen pöytäkirjan 31 ehdotettuun muuttamiseen perustuu tähän päätökseen liitettyyn ETA:n sekakomitean päätösluonnokseen.
2 artikla
Tämä päätös tulee voimaan päivänä, jona se hyväksytään.
Tehty Brysselissä 7 päivänä marraskuuta 2014.


Input:
KOMISSION TÄYTÄNTÖÖNPANOASETUS (EU) 2015/181,
annettu 30 päivänä tammikuuta 2015,
tiettyjen tavaroiden luokittelusta yhdistettyyn nimikkeistöön
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon tariffi- ja tilastonimikkeistöstä ja yhteisestä tullitariffista 23 päivänä heinäkuuta 1987 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 2658/87 (1) ja erityisesti sen 9 artiklan 1 kohdan a alakohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Asetuksen (ETY) N:o 2658/87 liitteenä olevan yhdistetyn nimikkeistön yhdenmukaisen soveltamisen varmistamiseksi on tarpeen antaa tämän asetuksen liitteessä esitetyn tavaran luokittelua koskevia säännöksiä.
(2)
Asetuksessa (ETY) N:o 2658/87 vahvistetaan yhdistetyn nimikkeistön yleiset tulkintasäännöt. Näitä sääntöjä sovelletaan myös kaikkiin muihin nimikkeistöihin, jotka perustuvat kokonaan tai osittain yhdistettyyn nimikkeistöön taikka joissa siihen mahdollisesti lisätään alajakoja ja jotka vahvistetaan unionin erityissäännöksillä tavaroiden kauppaa koskevien tariffimääräysten tai muiden toimenpiteiden soveltamiseksi.
(3)
Mainittujen yleisten tulkintasääntöjen mukaan on tämän asetuksen liitteen taulukossa olevassa sarakkeessa 1 esitetty tavara luokiteltava sarakkeen 2 CN-koodiin sarakkeesta 3 ilmenevin perustein.
(4)
On aiheellista säätää, että sitovien tariffitietojen haltija voi neuvoston asetuksen (ETY) N:o 2913/92 (2) 12 artiklan 6 kohdan mukaisesti vielä tietyn ajan käyttää sellaisia sitovia tariffitietoja, jotka on annettu tässä asetuksessa tarkoitetusta tavarasta mutta jotka eivät ole tämän asetuksen säännösten mukaisia. Mainitun ajan olisi oltava kolme kuukautta.
(5)
Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat tullikoodeksikomitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Liitteenä olevan taulukon sarakkeessa 1 esitetty tavara luokitellaan yhdistetyssä nimikkeistössä mainitun taulukon sarakkeen 2 CN-koodiin.
2 artikla
Sitovia tariffitietoja, jotka eivät ole tämän asetuksen säännösten mukaisia, voidaan käyttää asetuksen (ETY) N:o 2913/92 12 artiklan 6 kohdan mukaisesti vielä kolmen kuukauden ajan tämän asetuksen voimaantulosta.
3 artikla
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 30 päivänä tammikuuta 2015.


Input:
DECIZIA CONSILIULUI
din 9 aprilie 2014
de modificare a anexelor I, II și III la Decizia 2011/432/UE privind aprobarea, în numele Uniunii Europene, a Convenției de la Haga din 23 noiembrie 2007 privind obținerea pensiei de întreținere în străinătate pentru copii și alți membri ai familiei
(2014/218/UE)
CONSILIUL UNIUNII EUROPENE,
având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene, în special articolul 81 alineatul (3) primul paragraf coroborat cu articolul 218 alineatul (6) al doilea paragraf litera (b) și alineatul (8) al doilea paragraf prima teză,
având în vedere propunerea Comisiei Europene,
având în vedere avizul Parlamentului European (1),
întrucât:
(1)
Anexa I la Decizia 2011/432/UE a Consiliului (2) cuprinde declarațiile care urmează să fie formulate de Uniune la momentul aprobării Convenției de la Haga din 23 noiembrie 2007 privind obținerea pensiei de întreținere în străinătate pentru copii și alți membri ai familiei (denumită în continuare „convenția”), în conformitate cu articolul 63 din convenție.
(2)
Anexa II la Decizia 2011/432/UE indică rezerva care urmează să fie formulată de Uniune la momentul aprobării convenției, în conformitate cu articolul 62 din convenție.
(3)
Anexa III la Decizia 2011/432/UE indică declarațiile care urmează să fie făcute de către Uniune la momentul aprobării convenției, în conformitate cu articolul 63 din convenție.
(4)
Datorită aderării Croației la Uniune la 1 iulie 2013 și datorită notificării Comisiei de către unele state membre referitoare la modificări aduse rezervei și declarațiilor care le privesc, este necesar să se modifice anexele I, II și III la Decizia 2011/432/UE înainte ca Uniunea să își depună instrumentul de aprobare a convenției.
(5)
Regatul Unit și Irlanda participă la adoptarea și aplicarea prezentei decizii.
(6)
În conformitate cu articolele 1 și 2 din Protocolul nr. 22 privind poziția Danemarcei, anexat la Tratatul privind Uniunea Europeană și la Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene, Danemarca nu participă la adoptarea prezentei decizii, nu are obligații în temeiul acesteia și nu face obiectul aplicării sale,
ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE:
Articolul 1
Decizia 2011/432/UE se modifică după cum urmează:
1.
anexa I se înlocuiește cu textul din anexa I la prezenta decizie;
2.
anexa II se înlocuiește cu textul din anexa II la prezenta decizie;
3.
anexa III se înlocuiește cu textul din anexa III la prezenta decizie.
Articolul 2
Prezenta decizie intră în vigoare la data adoptării.
Adoptată la Bruxelles, 9 aprilie 2014.


Input:
RÈGLEMENT D'EXÉCUTION (UE) No 1344/2014 DE LA COMMISSION
du 17 décembre 2014
ajoutant aux quotas de pêche 2014/2015 pour l'anchois dans le golfe de Gascogne les quantités retenues par la France et l'Espagne au cours de la campagne de pêche 2013/2014 conformément à l'article 4, paragraphe 2, du règlement (CE) no 847/96 du Conseil
LA COMMISSION EUROPÉENNE,
vu le traité sur le fonctionnement de l'Union européenne,
vu le règlement (CE) no 847/96 du Conseil du 6 mai 1996 établissant des conditions additionnelles pour la gestion interannuelle des totaux admissibles des captures et quotas (1), et notamment son article 4, paragraphe 2,
considérant ce qui suit:
(1)
Conformément à l'article 4, paragraphe 2, du règlement (CE) no 847/96, les États membres peuvent demander à la Commission, avant le 31 octobre de l'année d'application d'un quota de pêche qui leur a été attribué, de retenir et de reporter sur l'année suivante jusqu'à 10 % dudit quota. La Commission majore le quota concerné de la quantité retenue.
(2)
Les TAC et les quotas des États membres pour le stock d'anchois dans le golfe de Gascogne (sous-zone CIEM VIII) sont actuellement établis pour une période de gestion annuelle qui s'étend du 1er juillet au 30 juin de l'année suivante.
(3)
Le règlement (UE) no 713/2013 du Conseil (2) fixe les quotas de pêche pour l'anchois dans le golfe de Gascogne (sous-zone CIEM VIII) pour la période du 1er juillet 2013 au 30 juin 2014.
(4)
Le règlement (UE) no 779/2014 du Conseil (3) fixe les quotas de pêche pour l'anchois dans le golfe de Gascogne (sous-zone CIEM VIII) pour la période du 1er juillet 2014 au 30 juin 2015.
(5)
Toutefois, compte tenu des échanges de possibilités de pêche conformément à l'article 16, paragraphe 8, du règlement (UE) no 1380/2013 du Parlement européen et du Conseil (4) et des transferts de quotas conformément à l'article 4, paragraphe 2, du règlement (CE) no 847/96, les quotas dont disposaient la France et l'Espagne pour ce stock au cours de la campagne de pêche 2013-2014 s'élevaient respectivement à 3 590,9 tonnes et à 15 226 tonnes.
(6)
À la fin de cette campagne de pêche, le total des captures déclarées par la France et l'Espagne pour l'anchois dans le golfe de Gascogne était respectivement de 3 197,05 tonnes et de 14 468,16 tonnes.
(7)
Conformément à l'article 4, paragraphe 2, du règlement (CE) no 847/96, la France et l'Espagne ont demandé qu'une partie de leur quota d'anchois pour la campagne de pêche 2013/2014 soit retenue et reportée sur la campagne de pêche suivante. Il convient que les quantités retenues soient ajoutées, dans les limites définies par le règlement précité, aux quotas respectifs fixés par le règlement (UE) no 779/2014 pour la campagne de pêche 2014/2015.
(8)
Les mesures prévues au présent règlement sont conformes à l'avis du comité de la pêche et de l'aquaculture,
A ADOPTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT:
Article premier
Le quota de pêche pour l'anchois fixé pour la France dans le golfe de Gascogne par le règlement (UE) no 779/2014 du Conseil est augmenté de 359,09 tonnes.
Article 2
Le quota de pêche pour l'anchois fixé pour l'Espagne dans le golfe de Gascogne par le règlement (UE) no 779/2014 du Conseil est augmenté de 757,84 tonnes.
Article 3
Le présent règlement entre en vigueur le jour suivant celui de sa publication au Journal officiel de l'Union européenne.
Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre.
Fait à Bruxelles, le 17 décembre 2014.