Input:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 668/2014
z dnia 13 czerwca 2014 r.
ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 2 akapit drugi, art. 11 ust. 3, art. 12 ust. 7 akapit drugi, art. 19 ust. 2 akapit drugi, art. 22 ust. 2, art. 23 ust. 4 akapit drugi, art. 44 ust. 3, art. 49 ust. 7 akapit drugi, art. 51 ust. 6 akapit drugi, art. 53 ust. 3 akapit drugi oraz art. 54 ust. 2 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 uchyliło i zastąpiło rozporządzenia Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami (2) oraz (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (3). Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 uprawnia Komisję do przyjmowania aktów delegowanych i wykonawczych. W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych w nowych ramach prawnych należy przyjąć określone uregulowania za pomocą takich aktów. Nowe przepisy powinny zastąpić przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1898/2006 z dnia 14 grudnia 2006 r. określającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (4) oraz w rozporządzeniu (WE) nr 1216/2007 z dnia 18 października 2007 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 509/2006 w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami (5). Rozporządzenia te uchyla się rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 664/2014 z dnia 18 grudnia 2013 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w odniesieniu do ustanowienia unijnych symboli chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz w odniesieniu do określonych przepisów dotyczących zaopatrzenia, określonych przepisów proceduralnych i określonych dodatkowych przepisów przejściowych (6).
(2)
Szczegółowe zasady dotyczące stosowania znaków lingwistycznych w odniesieniu do chronionej nazwy pochodzenia, chronionego oznaczenia geograficznego i gwarantowanej tradycyjnej specjalności oraz tłumaczeń oświadczenia towarzyszącego gwarantowanej tradycyjnej specjalności wymagają określenia w celu zapewnienia, aby podmioty i konsumenci we wszystkich państwach członkowskich byli w stanie przeczytać i zrozumieć zarówno nazwy, jak i oświadczenia.
(3)
Obszar geograficzny, do którego przypisane są chronione nazwy pochodzenia i chronione oznaczenia geograficzne, należy wyznaczyć w specyfikacji produktu szczegółowo, precyzyjnie, w sposób niebudzący żadnych wątpliwości, aby umożliwić producentom, właściwym organom i jednostkom certyfikującym oparcie działalności na pewnych i niezawodnych podstawach.
(4)
Konieczne jest wprowadzenie obowiązku umieszczania szczegółowych zasad dotyczących pochodzenia i jakości paszy w specyfikacjach produktów pochodzenia zwierzęcego, których nazwy są zarejestrowane jako chronione nazwy pochodzenia, w celu zagwarantowania jednorodnej jakości produktu i zharmonizowania sposobu opracowania tych zasad.
(5)
Specyfikacja produktów oznaczonych chronionymi nazwami pochodzenia i chronionymi oznaczeniami geograficznymi powinna zawierać informacje o środkach podejmowanych w celu zagwarantowania, że produkt pochodzi z określonego obszaru geograficznego zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Środki te należy podać w wyraźny i szczegółowy sposób umożliwiający śledzenie produktu, surowców, paszy i innych elementów pochodzących z określonego obszaru geograficznego.
(6)
W przypadku wniosków o rejestrację nazwy lub zatwierdzenie zmian obejmujących różne produkty należy określić, kiedy produkty oznaczone tą samą zarejestrowaną nazwą są uważane za różne. Aby uniknąć sytuacji, w których produkty niespełniające wymogów dotyczących nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, zawartych w art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, są wprowadzane do obrotu pod zarejestrowaną nazwą, należy wykazać zgodność z wymogami dotyczącymi rejestracji w odniesieniu do wszystkich poszczególnych produktów, których dotyczy wniosek.
(7)
Przypadki, w których pakowanie produktu rolnego lub środka spożywczego lub czynności mające na celu nadanie mu określonej postaci, takie jak krojenie w plastry lub tarcie, mogą odbywać się wyłącznie na wyznaczonym obszarze geograficznym, stanowią ograniczenie swobodnego przepływu towarów oraz swobody świadczenia usług. W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ograniczenia takie mogą być nakładane jedynie, jeśli są niezbędne, proporcjonalne i służą podtrzymaniu renomy oznaczenia geograficznego lub nazwy pochodzenia. Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 należy przedstawić uzasadnienie tych ograniczeń, odnoszące się wyłącznie do danego produktu.
(8)
Warunkiem niezakłóconego działania systemu jest sprecyzowanie procedur składania wniosków, sprzeciwów, wprowadzania zmian i wycofania rejestracji.
(9)
Aby zagwarantować jednolite i skuteczne procedury, należy udostępnić formularze dotyczące wniosków, sprzeciwów, zmian i wycofania rejestracji, a także formularze dotyczące publikacji jednolitych dokumentów odnoszących się do nazw zarejestrowanych przed dniem 31 marca 2006 r.
(10)
Ze względu na pewność prawną konieczne jest jasne sprecyzowanie kryteriów ustalania daty złożenia wniosku o rejestrację i wniosku w sprawie zmian.
(11)
W dążeniu do usprawnienia procesu i ze względu na potrzeby normalizacji konieczne jest ograniczenie objętości jednolitych dokumentów.
(12)
Ze względu na potrzeby normalizacji należy przyjąć szczegółowe zasady dotyczące opisu produktu i metody produkcji. Aby umożliwić łatwe i szybkie badanie wniosków o rejestrację nazwy lub zatwierdzenie zmiany, opis produktu i metody produkcji powinien zawierać tylko istotne i porównywalne elementy. Należy unikać powtórzeń, dorozumianych wymogów i zbędnych informacji.
(13)
Ze względu na pewność prawną niezbędne jest ustalenie terminów dotyczących postępowania w sprawie sprzeciwu i ustanowienie kryteriów określania dat rozpoczęcia ich biegu.
(14)
W celu zachowania zasady przejrzystości informacje dotyczące wniosków w sprawie zmian i wniosków o wycofanie rejestracji, podlegających publikacji zgodnie z art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, powinny być wyczerpujące.
(15)
Dla usprawnienia i uproszczenia postępowania jedynym środkiem łączności dozwolonym w celu przekazywania wniosków, informacji i dokumentów, jest przekaz elektroniczny.
(16)
Należy ustanowić zasady stosowania symboli i oznaczeń na wprowadzanych do obrotu produktach oznaczonych chronionymi nazwami pochodzenia, chronionymi oznaczeniami geograficznymi lub produktach będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami, w tym właściwych wersji językowych.
(17)
Należy wyjaśnić zasady stosowania zarejestrowanych nazw w powiązaniu z symbolami, oznaczeniami lub odpowiednimi skrótami, o których mowa w art. 12 ust. 3 i 6 oraz w art. 23 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.
(18)
Zagwarantowanie jednolitej ochrony oznaczeń, skrótów i symboli oraz podniesienie świadomości opinii publicznej w zakresie unijnych systemów jakości wymaga ustanowienia zasad stosowania oznaczeń, skrótów i symboli w mediach lub nośnikach reklamy w związku z produktami wytwarzanymi zgodnie z odpowiednim systemem jakości.
(19)
W celu zapewnienia przejrzystości i pewności prawnej niezbędne jest przyjęcie zasad dotyczących treści i formy rejestru chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności.
(20)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Szczegółowe zasady dotyczące nazwy
1. Nazwa jest rejestrowana jako chroniona nazwa pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne lub gwarantowana tradycyjna specjalność w oryginalnym alfabecie. Kiedy oryginalnym alfabetem nie jest alfabet łaciński, wraz z nazwą w oryginalnym alfabecie rejestruje się jej transkrypcję w alfabecie łacińskim.
2. Jeżeli nazwie gwarantowanej tradycyjnej specjalności towarzyszy oświadczenie, o którym mowa w art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, podlegające tłumaczeniu na inne języki urzędowe, tłumaczenia te umieszcza się w specyfikacji produktu.
Artykuł 2
Wyznaczenie obszaru geograficznego
Obszar geograficzny, do którego przypisane są chronione nazwy pochodzenia i chronione oznaczenia geograficzne, musi być wyznaczony precyzyjnie, w sposób niebudzący żadnych wątpliwości, z odesłaniem w możliwie największym zakresie do granic fizycznych lub administracyjnych.
Artykuł 3
Szczegółowe zasady dotyczące pasz
Specyfikacja produktu pochodzenia zwierzęcego, którego nazwa jest zarejestrowana jako chroniona nazwa pochodzenia, musi zawierać szczegółowe zasady dotyczące pochodzenia i jakości pasz.
Artykuł 4
Dowód pochodzenia
1. Specyfikacja produktu oznaczonego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym określa procedury stosowane przez podmioty w celu podania informacji dotyczących dowodu pochodzenia, obejmujące produkt, surowce, pasze i inne elementy, które zgodnie ze specyfikacją produktu muszą pochodzić z wyznaczonego obszaru geograficznego.
2. Podmioty muszą być w stanie wskazać:
a)
dostawcę, ilość oraz pochodzenie wszystkich otrzymanych partii surowca lub produktów;
b)
odbiorcę, ilość i przeznaczenie dostarczanych produktów;
c)
związek pomiędzy każdą partią przychodzącą, o której mowa w lit. a), i każdą partią wychodzącą, o której mowa w lit. b).
Artykuł 5
Opis kilku różnych produktów
Jeżeli wniosek o rejestrację nazwy lub zatwierdzenie zmiany zawiera opis kilku różnych produktów uprawnionych do oznaczenia tą nazwą, należy wykazać spełnienie wymogów dotyczących rejestracji oddzielnie dla każdego z tych produktów.
Do celów niniejszego artykułu „różne produkty” to produkty wprawdzie oznaczone tą samą zarejestrowaną nazwą, ale rozróżniane podczas wprowadzania do obrotu lub uważane za różne przez konsumentów.
Artykuł 6
Wymogi proceduralne dotyczące wniosków o rejestrację
1. Jednolity dokument dotyczący chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, zawiera informacje wymagane w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Sporządza się go na podstawie formularza zawartego w tym załączniku. Dokument ten musi być zwięzły i nie może przekraczać 2500 słów, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków.
Zawarte w jednolitym dokumencie odesłanie do publikacji specyfikacji produktu winno kierować do proponowanej wersji tej specyfikacji.
2. Specyfikacja produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalnością, o której mowa w art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, zawiera informacje wymagane w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. Sporządza się ją na podstawie formularza zawartego w tym załączniku.
3. Za datę złożenia wniosku uznaje się datę doręczenia wniosku Komisji drogą elektroniczną. Komisja przesyła potwierdzenie odbioru.
Artykuł 7
Szczegółowe zasady dotyczące opisu produktu i metody produkcji
1. W przypadku wniosku dotyczącego rejestracji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, jednolity dokument określa produkt przy pomocy definicji i norm powszechnie stosowanych w odniesieniu do tego produktu.
Opis koncentruje się na specyfice produktu oznaczonego zgłoszoną do rejestracji nazwą, z użyciem jednostek miar i powszechnych lub technicznych warunków porównawczych, bez podawania charakterystyki technicznej właściwej dla wszystkich produktów tego typu i powiązanych obowiązkowych wymogów prawnych, które mają zastosowanie do wszystkich produktów tego typu.
2. Opis produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalnością, o której mowa w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienia tylko właściwości niezbędne do identyfikacji produktu i jego specyficznych cech. Nie podaje się w nim po raz kolejny wymogów ogólnych, w szczególności charakterystyki technicznej właściwej dla wszystkich produktów tego typu i powiązanych obowiązkowych wymogów prawnych.
Opis metody produkcji, o której mowa w art. 19 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, zawiera jedynie obowiązującą metodę produkcji. Opis poprzednich praktyk umieszcza się jedynie wtedy, gdy są one nadal stosowane. Opisuje się tylko metodę konieczną do uzyskania określonego produktu, w taki sposób, aby możliwe było jego ponowne wytworzenie.
Główne elementy świadczące o tradycyjnym charakterze produktu zawierają podstawowe elementy, które nie uległy zmianie, wraz z dokładnymi i dobrze udokumentowanymi odesłaniami.
Artykuł 8
Wspólne wnioski
Wspólny wniosek, o którym mowa w art. 49 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, przedkłada Komisji zainteresowane państwo członkowskie lub dowolna z grup składających wniosek we właściwym państwie trzecim, bezpośrednio lub za pośrednictwem władz tego państwa trzeciego. Wniosek zawiera oświadczenia, o których mowa w art. 8 ust. 2 lit. c) lub w art. 20 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wydane przez wszystkie zainteresowane państwa członkowskie. Wszystkie zainteresowane państwa członkowskie i państwa trzecie spełniają wymogi określone w art. 8 i 20 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.
Artykuł 9
Przepisy proceduralne dotyczące sprzeciwów
1. Do celów art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 sporządza się uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie na podstawie formularza zawartego w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
2. Okres trzech miesięcy, o którym mowa w art. 51 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, rozpoczyna bieg w dniu, w którym zainteresowane strony otrzymały drogą elektroniczną wezwanie do osiągnięcia porozumienia.
3. Powiadomienie, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 664/2014, oraz informacje, jakie należy przekazać Komisji zgodnie z art. 51 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, przekazuje się w terminie jednego miesiąca od daty zakończenia konsultacji na podstawie formularza zawartego w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
Wymogi proceduralne dotyczące wniosków o zmiany w specyfikacji produktu
1. Wnioski o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktów oznaczonych chronioną nazwą pochodzenia i chronionym oznaczeniem geograficznym, jeżeli zmiana ta nie jest nieznaczna, sporządza się na podstawie formularza zawartego w załączniku V. Wnioski te wypełnia się zgodnie z wymogami określonymi w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Zmieniony jednolity dokument sporządza się na podstawie formularza zawartego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Zawarte w zmienionym jednolitym dokumencie odesłanie do publikacji specyfikacji produktu winno kierować do zaktualizowanej proponowanej wersji tej specyfikacji.
Wnioski o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktów będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami, jeżeli zmiana ta nie jest nieznaczna, sporządza się na podstawie formularza zawartego w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia. Wnioski te sporządza się zgodnie z wymogami określonymi w art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Zmienioną specyfikację produktu sporządza się na podstawie formularza zawartego w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Informacje podlegające publikacji zgodnie z art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 zawierają należycie wypełniony wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym i drugim niniejszego ustępu.
2. Wnioski o zatwierdzenie nieznacznej zmiany, o której mowa w art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, sporządza się na podstawie formularza zawartego w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia.
Do wniosków o zatwierdzenie nieznacznej zmiany dotyczącej chronionych nazw pochodzenia lub chronionych oznaczeń geograficznych dołącza się zaktualizowany jednolity dokument, jeżeli został zmieniony, który sporządza się na podstawie formularza zawartego w załączniku I. Podane w zmienionym jednolitym dokumencie odesłanie do publikacji specyfikacji produktu winno kierować do zaktualizowanej proponowanej wersji tej specyfikacji.
Do wniosków pochodzących z Unii państwa członkowskie dołączają oświadczenie, w którym stwierdzają, że w ich opinii wniosek spełnia warunki określone w rozporządzeniu (UE) nr 1151/2012 i w przepisach przyjętych na jego podstawie, oraz odesłanie do publikacji zaktualizowanej specyfikacji produktu. Do wniosków pochodzących z państw trzecich dana grupa lub władze państwa trzeciego dołączają zaktualizowaną specyfikację produktu. W przypadkach, o których mowa w art. 6 ust. 2 akapit piąty rozporządzenia delegowanego (UE) nr 664/2014, wnioski o nieznaczną zmianę winny zawierać odesłanie do publikacji zaktualizowanej specyfikacji produktu, jeżeli wnioski pochodzą z państw członkowskich, i zaktualizowaną specyfikację produktu, jeżeli wnioski pochodzą z państw trzecich.
Do wniosków o zatwierdzenie nieznacznej zmiany dotyczącej gwarantowanej tradycyjnej specjalności dołącza się zaktualizowaną specyfikację produktu sporządzoną na podstawie formularza zawartego w załączniku II. Państwa członkowskie dołączają oświadczenie, w którym stwierdzają, że w ich opinii wniosek spełnia warunki określone w rozporządzeniu (UE) nr 1151/2012 i w przepisach przyjętych na jego podstawie.
Informacje podlegające publikacji zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 zawierają należycie wypełniony wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.
3. Powiadomienie Komisji o tymczasowej zmianie, o której mowa w art. 6 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 664/2014, sporządza się na podstawie formularza zawartego w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia. Dołącza się do niego dokumenty wymienione w art. 6 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) nr 664/2014.
4. Za datę złożenia wniosku w sprawie zmian uznaje się datę doręczenia wniosku Komisji drogą elektroniczną. Komisja przesyła potwierdzenie odbioru.
Artykuł 11
Cofnięcie rejestracji
1. Wniosek o cofnięcie rejestracji zgodnie z art. 54 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 sporządza się na podstawie formularza zawartego w załączniku IX do niniejszego rozporządzenia.
Do wniosku o cofnięcie rejestracji dołącza się oświadczenie, o którym mowa w art. 8 ust. 2 lit. c) lub w art. 20 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.
2. Informacje podlegające publikacji zgodnie z art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 zawierają należycie wypełniony wniosek o cofnięcie rejestracji, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy niniejszego artykułu.
Artykuł 12
Forma składania dokumentów
Wnioski, informacje i dokumenty składane Komisji zgodnie z art. 6, 8, 9, 10, 11 i 15 przekazuje się w formie elektronicznej.
Artykuł 13
Stosowanie symboli i oznaczeń
1. Symbole unijne wymienione w art. 12 ust. 2 i w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 oraz ustanowione w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 664/2014 reprodukuje się zgodnie z załącznikiem X do niniejszego rozporządzenia.
2. Umieszczone w symbolu oznaczenia „CHRONIONA NAZWA POCHODZENIA”, „CHRONIONE OZNACZENIE GEOGRAFICZNE” i „GWARANTOWANA TRADYCYJNA SPECJALNOŚĆ” mogą być stosowane w każdym z języków urzędowych Unii, jak wymieniono w załączniku X do niniejszego rozporządzenia.
3. W przypadku gdy symbole Unii, oznaczenia lub odpowiednie skróty wymienione w art. 12 i 23 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 umieszczane są na etykiecie produktu, musi im towarzyszyć zarejestrowana nazwa.
4. Oznaczenia, skróty i symbole mogą być stosowane zgodnie z art. 44 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 w mediach lub nośnikach reklamy w celu rozpowszechniania systemu jakości lub reklamowania zarejestrowanych nazw.
5. Produkty wprowadzone do obrotu przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, które nie spełniają wymogów określonych w ust. 1 i 2, mogą pozostać na rynku do czasu wyczerpania zapasów.
Artykuł 14
Rejestr chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych oraz rejestr gwarantowanych tradycyjnych specjalności
1. Po wejściu w życie aktu wykonawczego rejestrującego chronioną nazwę pochodzenia lub chronione oznaczenie geograficzne Komisja wpisuje do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, następujące dane:
a)
zarejestrowaną nazwę (lub nazwy) produktu;
b)
klasę produktu, o której mowa w załączniku XI do niniejszego rozporządzenia;
c)
odesłanie do aktu wykonawczego rejestrującego nazwę;
d)
informację, że nazwa podlega ochronie jako oznaczenie geograficzne lub nazwa pochodzenia;
e)
nazwę kraju pochodzenia.
2. Po wejściu w życie aktu wykonawczego rejestrującego gwarantowaną tradycyjną specjalność Komisja wpisuje do rejestru gwarantowanych tradycyjnych specjalności, o którym mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, następujące dane:
a)
zarejestrowaną nazwę (lub nazwy) produktu;
b)
klasę produktu, o której mowa w załączniku XI do niniejszego rozporządzenia;
c)
odesłanie do aktu wykonawczego rejestrującego nazwę;
d)
nazwę kraju lub krajów, z których pochodzi grupa lub grupy, które złożyły wniosek;
e)
informację, czy decyzja w sprawie rejestracji stanowi, że nazwie gwarantowanej specjalności tradycyjnej powinno towarzyszyć oświadczenie, o którym mowa w art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012;
f)
w przypadku wniosków otrzymanych przed wejściem w życie rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 - informację, czy rejestracja została dokonana bez zastrzeżenia nazwy.
3. W przypadku zatwierdzenia przez Komisję zmiany specyfikacji produktu, która obejmuje zmianę informacji zapisanych w rejestrach, Komisja usuwa oryginalne dane i wprowadza nowe dane z mocą od dnia wejścia w życie decyzji zatwierdzającej zmianę.
4. Kiedy cofnięcie rejestracji staje się skuteczne, Komisja usuwa nazwę z odpowiedniego rejestru.
Artykuł 15
Przepisy przejściowe
Wniosek o publikację jednolitego dokumentu, złożony przez państwo członkowskie zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 664/2014 w odniesieniu do chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, które zostały zarejestrowane przed dniem 31 marca 2006 r., sporządza się na podstawie formularza zawartego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 16
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Art. 9 ust. 1 ma zastosowanie tylko do procedury sprzeciwu, w przypadku której trzymiesięczny okres ustanowiony w art. 51 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 nie rozpoczął biegu w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Art. 9 ust. 3 ma zastosowanie tylko do procedury sprzeciwu, w przypadku której trzymiesięczny okres ustanowiony w art. 51 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 nie zakończył biegu w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Pierwsze zdanie w pkt 2 załącznika X ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2016 r., bez uszczerbku dla produktów wprowadzonych do obrotu przed tą datą.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich
Sporządzono w Brukseli dnia 13 czerwca 2014 r.


Input:
UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 1306/2014 VAN DE COMMISSIE
van 8 december 2014
tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 750/2014 wat de verlenging van de toepassingsperiode van de beschermende maatregelen met betrekking tot porcine epidemische diarree betreft
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 91/496/EEG van de Raad van 15 juli 1991 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor dieren uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht en tot wijziging van de Richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG en 90/675/EEG (1), en met name artikel 18, leden 1 en 7,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Uitvoeringsverordening (EU) nr. 750/2014 van de Commissie (2) werd vastgesteld naar aanleiding van meldingen van een nieuwe darmcoronavirusziekte onder varkens (Novel Swine Enteric Coronavirus Disease), veroorzaakt door nieuwe porcine alfacoronavirussen, waaronder het porcine epidemische diarreevirus, en een nieuw porcien deltacoronavirus in Noord-Amerika. In die uitvoeringsverordening worden beschermende maatregelen vastgesteld met betrekking tot het binnenbrengen in de Unie van zendingen levende fok- en gebruiksvarkens uit gebieden waarin de door deze virussen veroorzaakte ziekte aanwezig is, teneinde de noodzakelijke garanties te kunnen verkrijgen op het bedrijf van oorsprong en de introductie van door die virussen veroorzaakte porcine epidemische diarree in de Unie te voorkomen. Die beschermende maatregelen zijn van toepassing tot en met 12 januari 2015.
(2)
Het wetenschappelijk advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid van 2014 (3) (hierna: „advies van de EFSA”) wijst erop dat besmette dieren, hun uitwerpselen, diervoeders en materialen die verontreinigd zijn met uitwerpselen, matrices zijn waarvan is gemeld dat zij deze virussen overbrengen. Het advies van de EFSA levert een nadere wetenschappelijke onderbouwing van de bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 750/2014 vastgestelde maatregelen. De epidemiologische situatie in de derde landen die getroffen worden door Novel Swine Enteric Coronavirus Disease, veroorzaakt door nieuwe porcine alfacoronavirussen, waaronder het porcine epidemische diarreevirus, en het porcine deltacoronavirus, is wat betreft het risico op de verspreiding van die porcine darmcoronavirussen niet veranderd sinds de datum waarop Uitvoeringsverordening (EU) nr. 750/2014 is vastgesteld.
(3)
In het licht van het advies van de EFSA en de verdere ontwikkeling van situatie met betrekking tot de ziekte moeten de bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 750/2014 vastgestelde beschermende maatregelen worden verlengd tot eind oktober 2015. De toepassingsperiode van die uitvoeringsverordening moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.
(4)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
In artikel 2, tweede alinea, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 750/2014 wordt de datum „12 januari 2015” vervangen door „31 oktober 2015”.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 8 december 2014.


Input:
KOMISIJOS REGLAMENTAS (ES) Nr. 1299/2014
2014 m. lapkričio 18 d.
dėl Europos Sąjungos geležinkelių sistemos infrastruktūros posistemio techninės sąveikos specifikacijos
(Tekstas svarbus EEE)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2008 m. birželio 17 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2008/57/EB dėl geležinkelių sistemos sąveikos Bendrijoje (1), ypač jos 6 straipsnio 1 dalį,
kadangi:
(1)
pagal Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (EB) Nr. 881/2004 (2) 12 straipsnį Europos geležinkelio agentūra (toliau - agentūra) turi užtikrinti, kad techninės sąveikos specifikacijos (toliau - TSS) atitiktų techninę pažangą, rinkos tendencijas bei socialinius reikalavimus, ir siūlyti Komisijai, jos manymu, būtinas TSS pataisas;
(2)
2010 m. balandžio 29 d. Sprendimu C(2010) 2576 Komisija įgaliojo agentūrą parengti ir peržiūrėti TSS, kad į jų taikymo sritį būtų įtraukta visa Sąjungos geležinkelių sistema. Pagal įgaliojimo sąlygas agentūros prašyta infrastruktūros posistemio TSS taikymo sritį išplėsti taip, kad TSS būtų taikoma visai Sąjungos geležinkelių sistemai;
(3)
2012 m. gruodžio 21 d. agentūra pateikė rekomendaciją dėl infrastruktūros posistemio TSS pakeitimų. (ERA/REC/10-2012/INT);
(4)
siekiant neatsilikti nuo technikos pažangos ir paskatinti modernizaciją, turėtų būti populiarinami inovaciniai sprendimai ir leidžiama juos tam tikromis sąlygomis įgyvendinti. Jei siūlomas inovacinis sprendimas, gamintojas ar jo įgaliotasis atstovas turėtų paaiškinti, kuo tas sprendimas skiriasi nuo susijusio techninės sąveikos specifikacijos skirsnio arba kaip jį papildo, be to, šį inovacinį sprendimą turėtų vertinti Komisija. Jei vertinimo rezultatas teigiamas, agentūra turėtų parengti reikiamas inovacinio sprendimo funkcines ir sąsajos specifikacijas, taip pat sukurti reikiamus vertinimo metodus;
(5)
šiuo reglamentu nustatoma infrastruktūros TSS neaprėpia visų esminių reikalavimų. Pagal Direktyvos 2008/57/EB 5 straipsnio 6 dalį, jei TSS negalima visapusiškai aprėpti techninių aspektų, jie aiškiai nurodomi kaip „neišspręsti klausimai“, kurie reguliuojami nacionalinėmis taisyklėmis, taikomomis kiekvienoje valstybėje narėje;
(6)
pagal Direktyvos 2008/57/EB 17 straipsnio 3 dalį valstybės narės privalo Komisijai ir kitoms valstybėms narėms pranešti apie specifiniams atvejams taikytinas atitikties vertinimo ir patikros procedūras ir nurodyti už jų taikymą atsakingas institucijas. Toks pats įpareigojimas turėtų būti numatytas dėl neišspręstų klausimų;
(7)
šiuo metu geležinkelių transporto eismas organizuojamas pagal galiojančius nacionalinius, dvišalius, daugiašalius arba tarptautinius susitarimus. Svarbu, kad šie susitarimai netrukdytų dabartinei ir būsimai sąveikos užtikrinimo pažangai. Todėl valstybės narės apie tokius susitarimus turėtų pranešti Komisijai;
(8)
pagal Direktyvos 2008/57/EB 11 straipsnio 5 dalį, infrastruktūros posistemio TSS turėtų būti numatyta, kad ribotą laiką leidžiama į posistemius įtraukti nesertifikuotas sąveikos sudedamąsias dalis, jei įvykdomos tam tikros sąlygos;
(9)
todėl Komisijos sprendimai 2008/217/EB (3) ir 2011/275/ES (4) turėtų būti panaikinti;
(10)
siekiant išvengti nereikalingų papildomų išlaidų ir administracinės naštos, po panaikinimo sprendimai 2008/217/EB ir 2011/275/ES turėtų būti toliau taikomi Direktyvos 2008/57/EB 9 straipsnio 1 dalies a punkte nurodytiems posistemiams ir projektams;
(11)
šiame reglamente numatytos priemonės atitinka pagal Direktyvos 2008/57/EB 29 straipsnio 1 dalį įsteigto komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
Dalykas
Patvirtinama I priede pateikta Sąjungos geležinkelių sistemos infrastruktūros posistemio techninė sąveikos specifikacija (TSS).
2 straipsnis
Taikymo sritis
1. Ši TSS taikoma visiems naujiems, patobulintiems arba atnaujintiems Europos Sąjungos geležinkelių sistemos infrastruktūros posistemiams, apibrėžtiems Direktyvos 2008/57/EB I priedo 2.1 punkte.
2. Nepažeidžiant 7 ir 8 straipsnių, taip pat priedo 7.2 punkto, ši TSS taikoma naujoms geležinkelio linijoms Europos Sąjungoje, pradėtoms eksploatuoti nuo 2015 m. sausio 1 d.
3. Ši TSS netaikoma geležinkelių sistemos infrastruktūrai Europos Sąjungoje, 2015 m. sausio 1 d. eksploatuojamai visame bet kurios valstybės narės tinkle arba jo dalyje, nebent ji būtų atnaujinama arba tobulinama pagal Direktyvos 2008/57/EB 20 straipsnį ir priedo 7.3 punktą.
4. Ši TSS taikoma šiems tinklams:
a)
Direktyvos 2008/57/EB I priedo 1.1 punkte apibrėžtam transeuropinės paprastųjų geležinkelių sistemos tinklui;
b)
Direktyvos 2008/57/EB I priedo 2.1 punkte apibrėžtam transeuropinės greitųjų geležinkelių sistemos tinklui;
c)
kitoms Sąjungos geležinkelių sistemos tinklo dalims;
ir Direktyvos 2008/57/EB 1 straipsnio 3 dalyje nurodytais atvejais.
5. Ši TSS taikoma tinklams, kurių nominalus vėžės plotis yra: 1 435 mm, 1 520 mm, 1 524 mm, 1 600 mm ir 1 668 mm.
6. Metro pločio geležinkelio vėžė į techninę šios TSS taikymo sritį neįtraukta.
7. Techninė ir geografinė šio reglamento taikymo sritys nustatytos šio priedo 1.1 ir 1.2 skirsniuose.
3 straipsnis
Neišspręsti klausimai
1. Jei TSS R priedėlyje pažymėta, kad klausimas neišspręstas, sąlygos, kurių turi būti laikomasi pagal Direktyvos 2008/57/EB 17 straipsnio 2 dalį tikrinant sąveikos atitiktį, yra valstybėje narėje taikomos nacionalinės taisyklės, pagal kurias leidžiama pradėti eksploatuoti posistemį, kuriam taikomas šis reglamentas.
2. Per šešis mėnesius nuo šio reglamento įsigaliojimo dienos valstybės narės pateikia kitoms valstybėms narėms ir Komisijai šią informaciją, nebent informacija joms jau nusiųsta pagal Komisijos sprendimus 2008/217/EB arba 2011/275/ES:
a)
1 dalyje nurodytas nacionalines taisykles;
b)
atitikties vertinimo ir patikros procedūras, kurias reikia atlikti, kad būtų taikomos 1 dalyje nurodytos nacionalinės taisyklės;
c)
įstaigas, pagal Direktyvos 2008/57/EB 17 straipsnio 3 dalį paskirtas atlikti atitikties vertinimo ir patikros procedūras, susijusias su neišspręstais klausimais;
4 straipsnis
Specifiniai atvejai
1. Jei šio reglamento priedo 7.7 punkte pažymėta, kad atvejis specifinis, sąlygos, kurių turi būti laikomasi pagal Direktyvos 2008/57/EB 17 straipsnio 2 dalį tikrinant sąveikos atitiktį, yra valstybėje narėje taikomos nacionalinės taisyklės, pagal kurias leidžiama pradėti eksploatuoti posistemį, kuriam taikomas šis reglamentas.
2. Per šešis mėnesius nuo šio reglamento įsigaliojimo dienos valstybės narės nusiunčia kitoms valstybėms narėms ir Komisijai šią informaciją:
a)
1 dalyje nurodytas nacionalines taisykles;
b)
atitikties vertinimo ir patikros procedūras, kurias reikia atlikti, kad būtų taikomos 1 dalyje nurodytos nacionalinės taisyklės;
c)
įstaigas, pagal Direktyvos 2008/57/EB 17 straipsnio 3 dalį paskirtas atlikti atitikties vertinimo ir patikros procedūras, susijusias su priedo 7.7 punkte nurodytais specifiniais atvejais.
5 straipsnis
Pranešimas apie dvišalius susitarimus
1. Iki 2015 m. liepos 1 d. valstybės narės Komisijai praneša apie galiojančius nacionalinius, dvišalius, daugiašalius arba tarptautinius valstybių narių ir geležinkelio įmonės (-ių), infrastruktūros valdytojų arba Sąjungai nepriklausančių valstybių susitarimus, kurių reikia dėl labai ypatingo ar vietinio planuojamos geležinkelio paslaugos pobūdžio arba kuriuos taikant pasiekiamas reikšmingas vietinės arba regioninės sąveikos lygis.
2. Šis įpareigojimas netaikomas, jei apie susitarimus pranešta pagal Komisijos sprendimą 2008/217/EB.
3. Valstybės narės nedelsdamos Komisijai praneša apie visus būsimus susitarimus ir galiojančių susitarimų pakeitimus.
6 straipsnis
Gerokai pažengę projektai
Pagal Direktyvos 2008/57/EB 9 straipsnio 3 dalį kiekviena valstybė narė per vienerius metus nuo šio reglamento įsigaliojimo dienos Komisijai pateikia jos teritorijoje vykdomų gerokai pažengusių projektų sąrašą.
7 straipsnis
EB patikros sertifikatas
1. Jei posistemyje yra sąveikos sudedamųjų dalių, neturinčių EB atitikties arba tinkamumo naudoti deklaracijos, pereinamuoju laikotarpiu, kuris baigsis 2021 m. gegužės 31 d., jo EB patikros sertifikatas gali būti išduodamas, jei laikomasi priedo 6.5 punkte nustatytų sąlygų.
2. Posistemio, kuriame naudojamos nesertifikuotos sąveikos sudedamosios dalys, gamyba, tobulinimas arba atnaujinimas (įskaitant atidavimą eksploatuoti) turi būti baigti per 1 dalyje nustatytą pereinamąjį laikotarpį.
3. Per 1 dalyje nustatytą pereinamąjį laikotarpį:
a)
prieš išduodama EB sertifikatą pagal Direktyvos 2008/57/EB 18 straipsnį, paskelbtoji įstaiga tinkamai nustato priežastis, kodėl sąveikos sudedamosios dalys nesertifikuotos;
b)
pagal Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2004/49/EB (5) 16 straipsnio 2 dalies c punktą nacionalinės saugos institucijos, vykdydamos leidimų išdavimo procedūras, apie nesertifikuotų sąveikos sudedamųjų dalių naudojimą praneša savo metinėje ataskaitoje, nurodytoje Direktyvos 2004/49/EB 18 straipsnyje.
4. Nuo 2016 m. sausio 1 d. naujoms pagamintoms sąveikos sudedamosioms dalims taikoma EB atitikties arba tinkamumo naudoti deklaracija.
8 straipsnis
Atitikties įvertinimas
1. Priedo 6 skirsnyje nustatytos atitikties vertinimo, tinkamumo naudoti ir EB patikros procedūros grindžiamos Komisijos sprendime 2010/713/ES (6) apibrėžtais moduliais.
2. Sąveikos sudedamųjų dalių tipo arba projekto tyrimo patikros sertifikatas galioja septynerius metus. Naujas to paties tipo sudedamąsias dalis galima per šį laikotarpį pradėti eksploatuoti be naujo atitikties vertinimo.
3. Antroje dalyje nurodyti sertifikatai, išduoti pagal Komisijos sprendimo 2011/275/ES [paprastųjų geležinkelių infrastruktūros posistemio TSS] arba Komisijos sprendimo 2008/217/EB [greitųjų geležinkelių infrastruktūros posistemio TSS] reikalavimus, toliau galioja be naujo atitikties vertinimo iki pirminio nustatyto jų galiojimo termino. Sertifikatui atnaujinti projektas arba tipas pakartotinai įvertinamas tik pagal naujus arba pakeistus šio reglamento priede nustatytus reikalavimus.
9 straipsnis
Įgyvendinimas
1. Priedo 7 skirsnyje nustatytos pakopos, kuriomis įgyvendinamas visiškai sąveikus infrastruktūros posistemis.
Nepažeisdamos Direktyvos 2008/57/EB 20 straipsnio, valstybės narės parengia nacionalinį įgyvendinimo planą, kuriame aprašo, kokių veiksmų imsis pagal priedo 7 skirsnį, kad laikytųsi šios TSS. Valstybės narės savo nacionalinius įgyvendinimo planus kitoms valstybėms narėms ir Komisijai nusiunčia iki 2015 m. gruodžio 31 d. Nereikalaujama, kad savo įgyvendinimo planus išsiuntusios valstybės narės juos siųstų dar kartą.
2. Pagal Direktyvos 2008/57/EB 20 straipsnį, jei būtinas naujas leidimas, o TSS taikoma tik iš dalies, valstybės narės Komisijai pateikia šią informaciją:
a)
priežastį, dėl kurios TSS taikoma tik iš dalies;
b)
vietoj TSS taikomas technines charakteristikas;
c)
įstaigas, atsakingas už Direktyvos 2008/57/EB 18 straipsnyje nurodytos patikros procedūros taikymą.
3. Praėjus trejiems metams 2015 m. sausio 1 d. valstybės narės Komisijai išsiunčia Direktyvos 2008/57/EB 20 straipsnio įgyvendinimo ataskaitą. Ši ataskaita aptariama pagal Direktyvos 2008/57/EB 29 straipsnį įsteigtame komitete, o priede numatyta TSS prireikus atitinkamai pritaikoma.
10 straipsnis
Inovaciniai sprendimai
1. Siekiant neatsilikti nuo technikos pažangos, gali tekti taikyti inovacinius sprendimus, kurie neatitinka priede nustatytų specifikacijų ir kuriems negalima taikyti priede nustatytų vertinimo metodų.
2. Inovaciniai sprendimai gali būti susiję su infrastruktūros posistemiu, jo dalimis ir sąveikos sudedamosiomis dalimis.
3. Jei siūlomas inovacinis sprendimas, gamintojas arba Sąjungoje įsisteigęs jo įgaliotasis atstovas deklaruoja, kuo tas sprendimas neatitinka susijusių šios TSS nuostatų arba kaip jas papildo, ir pateikia tuos nuokrypius išnagrinėti Komisijai. Komisija gali paprašyti agentūros nuomonės apie pasiūlytą inovacinį sprendimą.
4. Komisija pateikia nuomonę apie pasiūlytą inovacinį sprendimą. Jei nuomonė teigiama, parengiamos funkcinės ir sąsajos specifikacijos, taip pat vertinimo metodas, kuriuos reikia įtraukti į TSS, kad būtų galima naudoti šį inovacinį sprendimą; vėliau šios specifikacijos ir metodas integruojami į TSS, ją peržiūrint pagal Direktyvos 2008/57/EB 6 straipsnį. Jei nuomonė neigiama, pasiūlyto inovacinio sprendimo naudoti negalima.
5. Kol TSS bus peržiūrėta, Komisijos pateikta teigiama nuomonė laikoma priimtina esminių Direktyvos 2008/57/EB reikalavimų laikymosi priemone ir ja gali būti naudojamasi vertinant posistemį.
11 straipsnis
Panaikinimas
Sprendimai 2008/217/EB ir 2011/275/ES panaikinami 2015 m. sausio 1 d.
Tačiau jie ir toliau taikomi:
a)
posistemiams, kuriems leidimai išduoti pagal tuos sprendimus;
b)
naujų, atnaujinamų arba tobulinamų posistemių projektams, kurie šio reglamento paskelbimo dieną yra gerokai pažengę arba kurie yra vykdomos sutarties dalykas.
12 straipsnis
Įsigaliojimas
Šis reglamentas įsigalioja dvidešimtą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Jis taikomas nuo 2015 m. sausio 1 d. Tačiau eksploatacijos pradžios leidimas pagal šio reglamento priede pateiktą TSS gali būti išduodamas dar iki 2015 m. sausio 1 d.
Šis reglamentas privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2014 m. lapkričio 18 d.


Input:
REGULAMENTO DE EXECUÇÃO (UE) N.o 1233/2013 DA COMISSÃO
de 29 de novembro de 2013
que derroga o Regulamento (CE) n.o 1967/2006 do Conselho no que respeita à distância mínima da costa e à profundidade mínima para as redes envolventes-arrastantes de alar para bordo utilizadas na pesca do caboz-transparente e do caboz-de-ferrer (Aphia minuta e Pseudaphia ferreri) e do trombeiro-boga (Spicara smaris) em determinadas águas territoriais de Espanha (Ilhas Baleares)
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (CE) n.o 1967/2006 do Conselho, de 21 de dezembro de 2006, relativo a medidas de gestão para a exploração sustentável dos recursos haliêuticos no mar Mediterrâneo (1), nomeadamente o artigo 13.o, n.o 5,
Considerando o seguinte:
(1)
O artigo 13.o, n.o 1, do Regulamento (CE) n.o 1967/2006 proíbe a utilização de artes rebocadas a menos de 3 milhas marítimas da costa ou na isóbata de 50 metros sempre que esta profundidade seja atingida a uma distância menor da costa.
(2)
A pedido de um Estado-Membro, a Comissão pode autorizar uma derrogação do artigo 13.o, n.o 1, do Regulamento (CE) n.o 1967/2006, desde que se cumpram diversas condições estabelecidas no artigo 13.o, n.os 5 e 9.
(3)
Em 8 de outubro de 2012, a Comissão recebeu de Espanha um pedido de derrogação do artigo 13.o, n.o 1, do referido regulamento, respeitante à utilização de redes envolventes-arrastantes de alar para bordo na pesca do caboz-transparente e do caboz-de-ferrer (Aphia minuta e Pseudaphia ferreri) e do trombeiro-boga (Spicara smaris) nas suas águas territoriais na Comunidade Autónoma das Baleares.
(4)
O pedido abrange os navios registados no recenseamento marítimo gerido pela Direção-Geral do Meio Rural e Marinho da Comunidade Autónoma das Baleares que possuam registos nesta pesca durante um período superior a cinco anos e que exerçam atividades em conformidade com um plano de gestão que regula as redes envolventes-arrastantes de alar para bordo utilizadas na pesca do caboz-transparente e do caboz-de-ferrer (Aphia minuta e Pseudaphia ferreri) e do trombeiro-boga (Spicara smaris).
(5)
O plano de gestão garante que o esforço de pesca não aumentará no futuro, na medida em que prevê que sempre que um dos 60 navios autorizados cesse as suas atividades, só um navio de capacidade igual ou inferior em termos de arqueação e potência poderá substituí-lo no recenseamento.
(6)
O Comité Científico, Técnico e Económico das Pescas (CCTEP) avaliou a derrogação pedida por Espanha e o correspondente projeto de plano de gestão, na sua sessão plenária realizada de 5 a 9 de novembro de 2012.
(7)
Espanha adotou o plano de gestão através do Decreto 44/2013 de 4 de outubro, que estabelece um plano de gestão pluri-insular para a pesca tradicional com redes envolventes-arrastantes de alar para bordo nas águas das Ilhas Baleares (2), em conformidade com o artigo 19.o, n.o 2, do Regulamento (CE) n.o 1967/2006.
(8)
A derrogação pedida por Espanha cumpre as condições estabelecidas no artigo 13.o, n.os 5 e 9, do Regulamento (CE) n.o 1967/2006.
(9)
Em particular, devido à limitada extensão da plataforma continental e à distribuição espacial das espécies-alvo, exclusivamente limitada a certas zonas costeiras com profundidades inferiores a 50 metros, os pesqueiros são limitados.
(10)
Acresce que a pesca não pode ser exercida com outras artes, não tem impacto significativo nos habitats protegidos e é muito seletiva, visto que as redes envolventes-arrastantes são aladas na coluna de água e não tocam o fundo do mar. Efetivamente, a recolha de material do fundo danificaria as espécies-alvo e praticamente impossibilitaria a seleção das espécies capturadas, devido ao seu tamanho diminuto.
(11)
A derrogação pedida por Espanha afeta um número limitado de navios, uma vez que só implica 60 navios.
(12)
As atividades de pesca em causa cumprem o estabelecido no artigo 4.o do Regulamento (CE) n.o 1967/2006 do Conselho, relativo aos habitats protegidos, uma vez que o plano de gestão espanhol em causa proíbe expressamente a pesca nas águas em que se encontram esses habitats.
(13)
Os requisitos do artigo 8.o, n.o 1, alínea h), do Regulamento (CE) n.o 1967/2006 não são aplicáveis, uma vez que se referem às redes de arrasto.
(14)
Dado serem altamente seletivas, terem efeito negligenciável no ambiente e não serem afetadas pelas disposições do artigo 4.o, n.o 5, do Regulamento (CE) n.o 1967/2006, as atividades de pesca em causa são elegíveis para a derrogação das malhagens mínimas, referida no artigo 9.o, n.o 7, do Regulamento (CE) n.o 1967/2006. Por conseguinte, as regras de malhagem mínima estabelecidas no artigo 9.o, n.o 3, não são aplicáveis.
(15)
O plano de gestão espanhol inclui medidas para o acompanhamento das atividades de pesca, desse modo cumprindo as condições estabelecidas no artigo 13.o, n.o 9, terceiro parágrafo, do Regulamento (CE) n.o 1967/2006 e no artigo 14.o do Regulamento (CE) n.o 1224/2009 do Conselho (3).
(16)
As atividades de pesca em causa realizam-se a muito curta distância da costa, pelo que não interferem com as atividades de outros navios.
(17)
O plano de gestão espanhol assegura que as capturas das espécies mencionadas no anexo III do Regulamento (CE) n.o 1967/2006 são mínimas e que as atividades de pesca não são dirigidas a cefalópodes.
(18)
Consequentemente, a derrogação pedida deve ser concedida.
(19)
Espanha deve informar a Comissão oportunamente e em conformidade com o plano de acompanhamento previsto no seu plano de gestão.
(20)
Em consonância com o pedido de Espanha, a limitação do período de vigência da derrogação permitirá assegurar a adoção rápida de medidas corretivas de gestão, caso o relatório à Comissão indique que o estado de conservação das unidades populacionais exploradas é mau, oferecendo, simultaneamente, margem para melhorar as bases científicas, por forma a aperfeiçoar o plano de gestão.
(21)
As medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité das Pescas e da Aquicultura,
ADOTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
Derrogação
O artigo 13.o, n.o 1, do Regulamento (CE) n.o 1967/2006 não é aplicável, nas águas territoriais espanholas adjacentes à costa da Comunidade Autónoma das Baleares, à pesca do caboz-transparente e do caboz-de-ferrer (Aphia minuta e Pseudaphia ferreri) e do trombeiro-boga (Spicara smaris) com redes envolventes-arrastantes de alar para bordo utilizadas por navios:
a)
Registados no recenseamento marítimo gerido pela Direção-Geral do Meio Rural e Marinho da Comunidade Autónoma das Baleares;
b)
Com registos nesta pesca durante um período superior a cinco anos e que não impliquem um aumento do esforço de pesca anteriormente previsto; e
c)
Que são titulares de uma autorização de pesca e operam ao abrigo do plano de gestão adotado por Espanha em conformidade com o artigo 19.o, n.o 2, do Regulamento (CE) n.o 1967/2006.
Esta derrogação é aplicável por um período de três anos a contar da data de entrada em vigor do presente regulamento.
Artigo 2.o
Plano de acompanhamento e relatório
Espanha deve comunicar à Comissão, no prazo de três anos a contar da data de entrada em vigor do presente regulamento, um relatório redigido em conformidade com o plano de acompanhamento estabelecido no plano de gestão a que se refere o artigo 1.o, alínea c).
Artigo 3.o
Entrada em vigor
O presente regulamento entra em vigor no terceiro dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e diretamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 29 de novembro de 2013.


Input:
DURCHFÜHRUNGSVERORDNUNG (EU) Nr. 829/2014 DER KOMMISSION
vom 30. Juli 2014
zur Änderung und Berichtigung der Verordnung (EG) Nr. 1235/2008 mit Durchführungsvorschriften zur Verordnung (EG) Nr. 834/2007 des Rates hinsichtlich der Regelung der Einfuhren von ökologischen/biologischen Erzeugnissen aus Drittländern
(Text von Bedeutung für den EWR)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 834/2007 des Rates vom 28. Juni 2007 über die ökologische/biologische Produktion und die Kennzeichnung von ökologischen/biologischen Erzeugnissen und zur Aufhebung der Verordnung (EWG) Nr. 2092/91 (1), insbesondere auf Artikel 33 Absätze 2 und 3 und Artikel 38 Buchstabe d,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
In Anhang III der Verordnung (EG) Nr. 1235/2008 der Kommission (2) ist das Verzeichnis der Drittländer festgelegt, deren Produktionsregelungen und Kontrollmaßnahmen für die ökologische/biologische Erzeugung von landwirtschaftlichen Erzeugnissen als denen der Verordnung (EG) Nr. 834/2007 gleichwertig anerkannt wurden.
(2)
Für die Schweiz bezieht sich die Anerkennung gemäß Artikel 33 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 834/2007 derzeit auf verarbeitete landwirtschaftliche Erzeugnisse, die zur Verwendung als Lebensmittel bestimmt sind, ausgenommen für Hefe. Die Schweiz hat bei der Kommission beantragt, die Gleichwertigkeit auch für ökologische/biologische Hefe anzuerkennen. Die Prüfung der zusammen mit diesem Antrag übermittelten Angaben und nachfolgende Erläuterungen der Schweiz haben zu dem Schluss geführt, dass die Produktions- und Kontrollvorschriften für ökologische/biologische Hefe in diesem Land denen der Verordnung (EG) Nr. 834/2007 und der Verordnung (EG) Nr. 889/2008 der Kommission (3) gleichwertig sind. Infolgedessen sollte die Anerkennung der Gleichwertigkeit der schweizerischen Produktions- und Kontrollmaßnahmen für verarbeitete landwirtschaftliche Erzeugnisse, die zur Verwendung als Lebensmittel bestimmt sind, auch für ökologische/biologische Hefe gelten.
(3)
Für Neuseeland bezieht sich die Anerkennung gemäß Artikel 33 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 834/2007 derzeit auf verarbeitete landwirtschaftliche Erzeugnisse, die zur Verwendung als Lebensmittel bestimmt sind, ausgenommen für Wein und Hefe. Die neuseeländischen Behörden haben bei der Kommission beantragt, die Gleichwertigkeit auch für ökologischen/biologischen Wein anzuerkennen. Die Prüfung der zusammen mit diesem Antrag übermittelten Angaben und nachfolgende Erläuterungen Neuseelands haben zu dem Schluss geführt, dass die Produktions- und Kontrollvorschriften für ökologischen/biologischen Wein in diesem Land denen der Verordnung (EG) Nr. 834/2007 und der Verordnung (EG) Nr. 889/2008 gleichwertig sind. Infolgedessen sollte die Anerkennung der Gleichwertigkeit der neuseeländischen Produktions- und Kontrollmaßnahmen für verarbeitete landwirtschaftliche Erzeugnisse, die zur Verwendung als Lebensmittel bestimmt sind, auch für ökologischen/biologischen Wein gelten.
(4)
Nach Angaben Neuseelands haben sich die zuständige Behörde, eine der Kontrollstellen und die bescheinigungserteilende Stelle geändert. Diese Änderung sollte in Anhang III der Verordnung (EG) Nr. 1235/2008 übernommen werden.
(5)
Anhang IV der Verordnung (EG) Nr. 1235/2008 enthält das Verzeichnis der im Hinblick auf die Gleichwertigkeit anerkannten Kontrollstellen und Kontrollbehörden, die dafür zuständig sind, in Drittländern Kontrollen durchzuführen und Bescheinigungen auszustellen.
(6)
Die Kommission hat die bis 31. Oktober 2013 eingegangenen Anträge auf Aufnahme in das Verzeichnis in Anhang IV der Verordnung (EG) Nr. 1235/2008 geprüft. Diejenigen Kontrollstellen und Kontrollbehörden, bei denen die Prüfung aller Informationen zu dem Schluss geführt hat, dass sie den einschlägigen Anforderungen genügen, sollten in das Verzeichnis aufgenommen werden.
(7)
„LibanCert“ ist in Anhang IV der Verordnung (EG) Nr. 1235/2008 aufgeführt. „LibanCert“ hat der Kommission jedoch weder die Angaben über die Akkreditierungsstelle gemäß Artikel 33 Absatz 3 dritter und vierter Gedankenstrich der Verordnung (EG) Nr. 834/2007 übermittelt noch Änderungen ihres technischen Dossiers gemäß Artikel 12 Absatz 2 Buchstabe b der Verordnung (EG) Nr. 1235/2008 mitgeteilt. Darüber hinaus ging aus dem von „LibanCert“ 2013 übermittelten Jahresbericht hervor, dass sie die Spezifikationen in Anhang IV der Verordnung (EG) Nr. 1235/2008 nicht erfüllt. Die Kommission forderte „LibanCert“ auf, diese Fragen zu klären, erhielt jedoch innerhalb der gesetzten Frist keine Antwort. Nach den der Kommission vorliegenden Informationen hat „LibanCert“ ihre Tätigkeiten eingestellt. „LibanCert“ sollte daher aus dem Verzeichnis in Anhang IV gestrichen werden.
(8)
Anhang IV der Verordnung (EG) Nr. 1235/2008 weist in der durch die Durchführungsverordnung (EU) Nr. 355/2014 (4) geänderten Fassung einen Fehler bei der Codenummer eines Drittlands für die Kontrollstelle „Abcert AG“ und verweist irrtümlich auf „IMO Swiss AG“ statt auf „IMOswiss AG“.
(9)
Die Anhänge III und IV der Verordnung (EG) Nr. 1235/2008 sind daher entsprechend zu ändern und zu berichtigen.
(10)
Aus Gründen der Rechtssicherheit sollten die berichtigten Angaben zur Abcert AG und zur IMOswiss AG ab dem Datum des Inkrafttretens der Verordnung (EU) Nr. 355/2014 gelten.
(11)
Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Regelungsausschusses für ökologische/biologische Produktion -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
Anhang III der Verordnung (EG) Nr. 1235/2008 wird gemäß Anhang I der vorliegenden Verordnung geändert.
Artikel 2
Anhang IV der Verordnung (EG) Nr. 1235/2008/EG wird gemäß Anhang II der vorliegenden Verordnung geändert und berichtigt.
Artikel 3
Diese Verordnung tritt am dritten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Anhang II Nummer 1 und Nummer 5 Buchstabe a gelten ab dem 12. April 2014.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 30. Juli 2014


Input:
PROVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) br. 760/2014
оd 10. srpnja 2014.
o razvrstavanju određene robe u kombiniranu nomenklaturu
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Uredbu Vijeća (EEZ) br. 2658/87 od 23. srpnja 1987. o tarifnoj i statističkoj nomenklaturi i o Zajedničkoj carinskoj tarifi (1), a posebno njezin članak 9. stavak 1. točku (a),
budući da:
(1)
Radi osiguranja jedinstvene primjene kombinirane nomenklature koja je priložena Uredbi (EEZ) br. 2658/87, potrebno je donijeti mjere za razvrstavanje robe iz Priloga ovoj Uredbi.
(2)
Uredbom (EEZ) br. 2658/87 utvrđena su opća pravila za tumačenje kombinirane nomenklature. Ta se pravila primjenjuju i na svaku drugu nomenklaturu koja se u cijelosti ili djelomično temelji na njoj ili kojom se uvode dodatni pododjeljci te koja je utvrđena posebnim odredbama Unije, a s ciljem primjene tarifa i drugih mjera u vezi s trgovinom robom.
(3)
U skladu s navedenim općim pravilima, robu opisanu u stupcu (1) tablice iz Priloga potrebno je razvrstati u odgovarajuće oznake KN iz stupca (2) na temelju razloga iz stupca (3) navedene tablice.
(4)
Primjereno je odrediti da u skladu s člankom 12. stavkom 6. Uredbe Vijeća (EEZ) br. 2913/92 (2) korisnik može obvezujuće tarifne informacije u vezi s razvrstavanjem robe u kombiniranu nomenklaturu, a koje nisu u skladu s ovom Uredbom, nastaviti navoditi tijekom određenog razdoblja. Trebalo bi odrediti da to razdoblje traje tri mjeseca.
(5)
Mjere predviđene u ovoj Uredbi u skladu su s mišljenjem Odbora za Carinski zakonik,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Roba iz stupca (1) tablice u Prilogu razvrstava se u kombiniranu nomenklaturu u oznaku KN iz stupca (2) te tablice.
Članak 2.
Obvezujuće tarifne informacije koje nisu u skladu s ovom Uredbom mogu se i dalje navoditi temeljem članka 12. stavka 6. Uredbe (EEZ) br. 2913/92 tijekom razdoblja od tri mjeseca od datuma stupanja na snagu ove Uredbe.
Članak 3.
Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 10. srpnja 2014.