Input:
REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) N. 810/2013 DELLA COMMISSIONE
del 27 agosto 2013
recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di taluni ortofrutticoli
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
visto il regolamento (CE) n. 1234/2007 del Consiglio, del 22 ottobre 2007, recante organizzazione comune dei mercati agricoli e disposizioni specifiche per taluni prodotti agricoli (regolamento unico OCM) (1),
visto il regolamento di esecuzione (UE) n. 543/2011 della Commissione, del 7 giugno 2011, recante modalità di applicazione del regolamento (CE) n. 1234/2007 del Consiglio nei settori degli ortofrutticoli freschi e degli ortofrutticoli trasformati (2), in particolare l'articolo 136, paragrafo 1,
considerando quanto segue:
(1)
Il regolamento di esecuzione (UE) n. 543/2011 prevede, in applicazione dei risultati dei negoziati commerciali multilaterali dell'Uruguay round, i criteri per la fissazione da parte della Commissione dei valori forfettari all'importazione dai paesi terzi, per i prodotti e i periodi indicati nell'allegato XVI, parte A, del medesimo regolamento.
(2)
Il valore forfettario all'importazione è calcolato ciascun giorno feriale, in conformità dell’articolo 136, paragrafo 1, del regolamento di esecuzione (UE) n. 543/2011, tenendo conto di dati giornalieri variabili. Pertanto il presente regolamento entra in vigore il giorno della pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea,
HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
Articolo 1
I valori forfettari all'importazione di cui all'articolo 136 del regolamento di esecuzione (UE) n. 543/2011 sono quelli fissati nell'allegato del presente regolamento.
Articolo 2
Il presente regolamento entra in vigore il giorno della pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
Fatto a Bruxelles, il 27 agosto 2013


Input:
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 927/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 27ης Αυγούστου 2014
για καθορισμό των κατ' αποκοπή τιμών εισαγωγής για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1),
Έχοντας υπόψη τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών (2), και ιδίως το άρθρο 136 παράγραφος 1,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 543/2011 προβλέπει, κατ' εφαρμογή των αποτελεσμάτων των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, τα κριτήρια για τον καθορισμό από την Επιτροπή των κατ' αποκοπή τιμών εισαγωγής από τρίτες χώρες, για τα προϊόντα και τις περιόδους που ορίζονται στο παράρτημα XVI μέρος A του εν λόγω κανονισμού.
(2)
Η κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής υπολογίζεται κάθε εργάσιμη ημέρα, σύμφωνα με το άρθρο 136 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, λαμβανομένων υπόψη των ημερήσιων μεταβλητών στοιχείων. Συνεπώς, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Οι κατ' αποκοπή τιμές εισαγωγής που αναφέρονται στο άρθρο 136 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 καθορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 27 Αυγούστου 2014.


Input:
NARIADENIE KOMISIE (EÚ) č. 218/2014
zo 7. marca 2014,
ktorým sa menia prílohy k nariadeniam Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004, (ES) č. 854/2004 a nariadenie (ES) č. 2074/2005
(Text s významom pre EHP)
EURÓPSKA KOMISIA,
so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
so zreteľom na nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 z 29. apríla 2004, ktorým sa ustanovujú osobitné hygienické predpisy pre potraviny živočíšneho pôvodu (1), a najmä na jeho článok 10 ods. 1,
so zreteľom na nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 854/2004 z 29. apríla 2004, ktorým sa ustanovujú osobitné predpisy na organizáciu úradných kontrol produktov živočíšneho pôvodu určených na ľudskú spotrebu (2), a najmä na jeho článok 17 ods. 1 a článok 18 body 3 a 10,
keďže:
(1)
Nariadením (ES) č. 853/2004 sa pre prevádzkovateľov potravinárskych podnikov stanovujú osobitné predpisy týkajúce sa hygieny potravín živočíšneho pôvodu. V súlade s prílohou II k uvedenému nariadeniu majú prevádzkovatelia potravinárskych podnikov prevádzkujúci bitúnky, pokiaľ ide o všetky zvieratá okrem voľne žijúcej zveri, odosielané alebo určené na odoslanie na bitúnok, požadovať, prijímať a kontrolovať informácie o potravinovom reťazci a konať podľa týchto informácií. Medzi takéto informácie patrí nákazový štatút chovu pôvodu.
(2)
V nariadení Komisie (EÚ) č. 216/2014 zo 7. marca 2014, ktorým sa mení nariadenie (ES) č. 2075/2005, ktorým sa ustanovujú osobitné predpisy na úradné kontroly Trichinella v mäse (3), sa hospodárstvam, ktoré uplatňujú kontrolované podmienky ustajnenia, udeľuje výnimka z ustanovení o testovaní. Takéto informácie by preto mali byť súčasťou informácií o potravinovom reťazci, ktoré sa musia poskytnúť bitúnku, aby členské štáty mohli uplatňovať vhodný testovací režim na trichinelu.
(3)
V nariadení (ES) č. 853/2004 sa stanovujú podmienky, za akých je mäso zo zvierat, ktoré boli naliehavo zabité mimo bitúnku, vhodné na ľudskú spotrebu. Keďže mäso z naliehavo zabitých zvierat, ktoré úspešne prešlo prehliadkou mäsa, nepredstavuje riziko pre verejné zdravie, mala by sa požiadavka na osobitnú zdravotnú značku a obmedzenie na národný trh pre mäso z naliehavo zabitých zvierat vypustiť z tohto nariadenia a požiadavka na osobitnú zdravotnú značku pre mäso z naliehavo zabitých zvierat aj z nariadenia (ES) č. 854/2004.
(4)
Nariadením (ES) č. 854/2004 sa stanovujú osobitné predpisy na organizáciu úradných kontrol produktov živočíšneho pôvodu. Najmä v prílohe I k tomuto nariadeniu sa stanovujú pravidlá prehliadky ante mortem a post mortem vrátane vizuálnej prehliadky, ako aj v prípade osobitných rizík v čerstvom mäse.
(5)
V nariadení (ES) č. 854/2004 sa stanovuje, že úradní veterinárni asistenti môžu s výhradou určitých obmedzení pomáhať úradnému veterinárnemu lekárovi pri úradných kontrolách. Pokiaľ ide o prehliadku ante mortem a kontroly, ktoré sa týkajú dobrých životných podmienok zvierat, úradným veterinárnym asistentom by sa malo povoliť, aby pomáhali úradným veterinárom s predbežným výberom zvierat s abnormalitami.
(6)
Európsky úrad pre bezpečnosť potravín (EFSA) prijal 3. októbra 2011 vedecké stanovisko k ohrozeniam verejného zdravia, na ktoré sa má vzťahovať prehliadka mäsa (bravčového) (4), v ktorom dospel k záveru, že v súčasnosti vyžadované prehmatanie a narezanie pri prehliadke post mortem predstavuje riziko krížovej kontaminácie. Aby sa zabránilo takejto krížovej kontaminácii, prehmatanie a narezanie by sa už nemalo vyžadovať v prípade normálnych zvierat, ale len ak boli zistené abnormality. V uvedenom stanovisku EFSA uvádza, že patogény zapríčiňujúce endokarditídu u ošípaných nie sú relevantné pre verejné zdravie. Keďže bežné narezanie srdca nie je z bezpečnostných dôvodov potrebné, nemalo by sa už vyžadovať.
(7)
V tom istom stanovisku EFSA identifikuje salmonelu ako vysoké riziko pre verejné zdravie, ktoré súvisí s konzumáciou bravčového mäsa, a odporúča, aby sa zabránilo kontaminácii jatočných tiel ošípaných salmonelou.
(8)
V oddiele IV kapitole IX prílohy I k nariadeniu (ES) č. 854/2004 sa uvádzajú ustanovenia o úlohách úradného veterinárneho lekára v prípade osobitných rizík. Predmetom osobitnej úlohy úradného veterinárneho lekára by mala byť aj salmonela, a to najmä v prípade nedodržania osobitných právnych predpisov Únie. Prehliadka bravčového mäsa by mala zahŕňať najmä dohľad nad platným kritériom hygieny procesu v prípade salmonely v jatočných telách stanoveným v nariadení Komisie (ES) č. 2073/2005 z 15. novembra 2005 o mikrobiologických kritériách pre potraviny (5) a možnosť vynútenia nápravy od prevádzkovateľa potravinárskeho podniku v prípade nedodržania osobitných právnych predpisov Únie. Dohľad je aj nákladovo efektívnym nástrojom, ktorý poskytuje informácie o povinnom monitorovaní salmonely vo výrobnom reťazci bravčového mäsa v súlade so smernicou Európskeho parlamentu a Rady 2003/99/ES zo 17. novembra 2003 o monitoringu zoonóz a pôvodcoch zoonóz, ktorou sa mení a dopĺňa rozhodnutie Rady 90/424/EHS a ruší smernica Rady 92/117/EHS (6).
(9)
V nariadení Komisie (ES) č. 2074/2005 z 5. decembra 2005, ktorým sa ustanovujú vykonávacie opatrenia pre určité produkty podľa nariadenia Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 a na organizáciu úradných kontrol podľa nariadení Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 854/2004 a (ES) č. 882/2004, ktorým sa stanovuje výnimka z nariadenia Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 852/2004 a ktorým sa menia a dopĺňajú nariadenia Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 a (ES) č. 854/2004 (7), sa stanovujú osobitné požiadavky na nepovinné vizuálne prehliadky ošípaných post mortem. V dôsledku zmien požiadaviek na štandardnú prehliadku post mortem podľa nariadenia (ES) č. 854/2004 navrhovaných v tomto nariadení sa požiadavky na nepovinnú vizuálnu prehliadku ošípaných stanovené v nariadení (ES) č. 2074/2005 stávajú pre ošípané irelevantnými, a preto by sa tieto požiadavky mali zmeniť.
(10)
Požiadavky stanovené v nariadení zahŕňajú prispôsobenie súčasných postupov tak v prípade prevádzkovateľov potravinárskych podnikov, ako aj v prípade príslušných orgánov. Je preto vhodné umožniť odklad uplatňovania tohto nariadenia.
(11)
Nariadenia (ES) č. 853/2004, (ES) č. 854/2004 a (ES) č. 2074/2005 by sa preto mali zodpovedajúcim spôsobom zmeniť.
(12)
Opatrenia stanovené v tomto nariadení sú v súlade so stanoviskom Stáleho výboru pre potravinový reťazec a zdravie zvierat a Európsky parlament ani Rada proti nim nevzniesli námietku,
PRIJALA TOTO NARIADENIE:
Článok 1
Zmeny nariadenia (ES) č. 853/2004
Nariadenie (ES) č. 853/2004 sa mení takto:
1.
V oddiele III prílohy II sa v bode 3 písmeno a) nahrádza takto:
„a)
nákazový štatút chovu pôvodu alebo regionálny štatút zdravia zvierat a či hospodárstvo je úradne uznané ako hospodárstvo, ktoré môže uplatňovať kontrolované podmienky ustajnenia v súvislosti s trichinelou v súlade s ustanoveniami kapitoly I bodu A prílohy IV k nariadeniu Komisie (ES) č. 2075/2005 (8);
2.
V oddiele I kapitole VI prílohy III sa bod 9 vypúšťa.
Článok 2
Zmeny nariadenia (ES) č. 854/2004
Príloha I k nariadeniu (ES) č. 854/2004 sa mení takto:
1.
V oddiele I kapitole III sa bod 7 vypúšťa.
2.
V oddiele III kapitole I sa bod 2 nahrádza takto:
„2.
pri vykonávaní prehliadky ante mortem a kontrol, ktoré sa týkajú dobrých životných podmienok zvierat, môžu úradní veterinárni asistenti pomáhať len pri čisto praktických úlohách, súčasťou ktorých môže byť predbežný výber zvierat s abnormalitami;“.
3.
V oddiele IV kapitole IV časti B sa body 1 a 2 nahrádzajú takto:
„1.
Telá a vedľajšie jatočné produkty ošípaných sa musia podrobiť nasledujúcim postupom prehliadky post mortem:
a)
vizuálnej prehliadke hlavy a hrtanu; vizuálnej prehliadke ústnej dutiny, hltanu a jazyka;
b)
vizuálnej prehliadke pľúc, priedušnice a pažeráka;
c)
vizuálnej prehliadke perikardu a srdca;
d)
vizuálnej prehliadke bránice;
e)
vizuálnej prehliadke pečene a pečeňových a pankreatických miazgových uzlín (Lnn. portales);
f)
vizuálnej prehliadke gastrointestinálneho traktu, mezentéria, žalúdkových a mezenteriálnych miazgových uzlín (Lnn. gastrici, mesenterici, craniales a caudales);
g)
vizuálnej prehliadke sleziny;
h)
vizuálnej prehliadke obličiek;
i)
vizuálnej prehliadke pohrudnice a pobrušnice;
j)
vizuálnej prehliadke pohlavných orgánov (okrem penisu, ak sa už odrezal);
k)
vizuálnej prehliadke vemena a jeho miazgových uzlín (Lnn. supramammarii);
l)
vizuálnej prehliadke pupočnej krajiny a kĺbov mladých zvierat.
2.
Ak epidemiologické alebo iné údaje z chovu pôvodu zvierat, informácie o potravinovom reťazci alebo zistenia prehliadky ante mortem a/alebo vizuálna detekcia relevantných abnormalít post mortem naznačujú možné riziká pre verejné zdravie, zdravie zvierat alebo dobré životné podmienky zvierat, telá a vedľajšie jatočné produkty ošípaných sa musia podrobiť dodatočným postupom post mortem s použitím narezania a prehmatania. V závislosti od zistených rizík tieto postupy môžu zahŕňať:
a)
narezanie a vyšetrenie podsánkových miazgových uzlín (Lnn. mandibulares);
b)
prehmatanie pľúc a prieduškových a mediastinálnych miazgových uzlín (Lnn. bifucationes, eparteriales a mediastinales). Priedušnica a hlavné vetvy priedušiek sa musia otvoriť pozdĺžnym rezom a pľúca sa musia narezať v zadnej tretine kolmo na ich hlavnú os; tieto rezy nie sú nevyhnutné, ak sú pľúca vylúčené z ľudskej spotreby;
c)
pozdĺžne narezanie srdca, aby sa otvorili komory a preťala sa medzikomorová priehradka;
d)
prehmatanie pečene a jej miazgových uzlín;
e)
prehmatanie, a pokiaľ je to potrebné, narezanie žalúdočných a mezenteriálnych miazgových uzlín;
f)
prehmatanie sleziny;
g)
narezanie obličiek a obličkových miazgových uzlín (Lnn. renales);
h)
narezanie vemenných miazgových uzlín;
i)
prehmatanie pupočnej krajiny a kĺbov mladých zvierat, a ak je to potrebné, narezanie pupočnej krajiny a otvorenie kĺbov.“
4.
V oddiele IV kapitole IX sa dopĺňa táto časť G:
„G. Salmonela
1.
Bez toho, aby bol dotknutý prvý odsek článku 1 nariadenia Komisie (ES) č. 2073/2005 (9), príslušný orgán overí, či prevádzkovatelia potravinárskych podnikov správne vykonávajú bod 2.1.4 (kritérium hygieny procesu v prípade salmonely v jatočných telách ošípaných) prílohy I k uvedenému nariadeniu, pričom uplatní nasledujúce opatrenia:
a)
úradný odber vzoriek pomocou rovnakej metódy a v rovnakej oblasti odberu ako prevádzkovatelia potravinárskych podnikov. V každom bitúnku sa ročne odoberie minimálne 49 (10) náhodných vzoriek. Na základe posúdenia rizika možno tento počet vzoriek v malých bitúnkoch znížiť, a/alebo
b)
zber všetkých informácií o celkovom počte vzoriek a počte vzoriek pozitívnych na salmonelu, ktoré odobrali prevádzkovatelia potravinárskych podnikov v súlade s článkom 5 ods. 5 nariadenia (ES) č. 2073/2005 v rámci bodu 2.1.4 prílohy I k tomuto nariadeniu, a/alebo
c)
zber všetkých informácií o celkovom počte vzoriek a počte vzoriek pozitívnych na salmonelu odobraných v rámci národných programov kontroly v členských štátoch alebo regiónoch členských štátov, v prípade ktorých boli schválené osobitné záruky v súlade s článkom 8 nariadenia (ES) č. 853/2004, pokiaľ ide o výrobu bravčového mäsa.
2.
Ak vo viacerých prípadoch nie je splnené kritérium hygieny procesu, príslušný orgán si od dotknutého prevádzkovateľa potravinárskeho podniku vyžiada plán opatrení a dôsledne dohliadne na jeho výsledok.
3.
V súlade s článkom 9 ods. 1 smernice Európskeho parlamentu a Rady 2003/99/ES (11) sa predkladá správa o celkovom počte vzoriek a počte vzoriek pozitívnych na salmonelu, pričom sa rozlišuje medzi vzorkami odobranými podľa odseku 1 písm. a), b) a c).
Článok 3
Zmeny nariadenia (ES) č. 2074/2005
V bode 3 prílohy VIb k nariadeniu (ES) č. 2074/2005 sa vypúšťa písmeno a).
Článok 4
Nadobudnutie účinnosti
Toto nariadenie nadobúda účinnosť dvadsiatym dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
Uplatňuje sa od 1. júna 2014.
Oddiel IV kapitola IX časť G ods. 3 prílohy I k nariadeniu (ES) č. 854/2004 sa však uplatňuje od 1. januára 2015.
Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
V Bruseli 7. marca 2014


Input:
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1219/2012
z dnia 12 grudnia 2012 r.
ustanawiające przepisy przejściowe w zakresie dwustronnych umów inwestycyjnych między państwami członkowskimi a państwami trzecimi
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Od czasu wejścia w życie Traktatu z Lizbony bezpośrednie inwestycje zagraniczne znajdują się w wykazie kwestii podlegających wspólnej polityce handlowej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. e) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) Unia Europejska ma wyłączną kompetencję w dziedzinie wspólnej polityki handlowej. W związku z tym jedynie Unia może stanowić prawo i przyjmować akty prawnie wiążące w tej dziedzinie. Państwa członkowskie mogą to czynić wyłącznie z upoważnienia Unii zgodnie z art. 2 ust. 1 TFUE.
(2)
Ponadto w części trzeciej tytuł IV rozdział 4 TFUE ustanawia się wspólne zasady dotyczące przepływu kapitału między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, łącznie z przepływami kapitału obejmującymi inwestycje. Na zasady te mogą wpływać umowy międzynarodowe dotyczące inwestycji zagranicznych zawarte przez państwa członkowskie.
(3)
Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla podziału kompetencji między Unią a jej państwami członkowskimi zgodnie z TFUE.
(4)
Wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony państwa członkowskie utrzymały w mocy znaczną liczbę dwustronnych umów inwestycyjnych z państwami trzecimi. TFUE nie zawiera żadnych wyraźnych przepisów przejściowych w odniesieniu do takich umów, które obecnie wchodzą w zakres wyłącznej kompetencji Unii. Ponadto niektóre z tych umów mogą zawierać postanowienia mające wpływ na wspólne zasady dotyczące przepływów kapitałowych określone w części trzeciej tytuł IV rozdział 4 TFUE.
(5)
Mimo że dwustronne umowy inwestycyjne pozostają wiążące dla państw członkowskich na mocy międzynarodowego prawa publicznego i będą stopniowo zastępowane przez umowy Unii dotyczące tego samego przedmiotu, warunki ich dalszego utrzymania w mocy oraz ich związek z polityką Unii w dziedzinie inwestycji wymagają właściwego zarządzania. Związek ten będzie się rozwijał wraz z wykonywaniem przez Unię jej kompetencji.
(6)
W interesie inwestorów z Unii i ich inwestycji w państwach trzecich oraz w interesie państw członkowskich przyjmujących inwestorów zagranicznych i inwestycje zagraniczne należy utrzymać w mocy dwustronne umowy inwestycyjne, które określają i gwarantują warunki inwestycji, i zastępować je stopniowo umowami inwestycyjnymi Unii zapewniającymi wysokie standardy ochrony inwestycji.
(7)
Niniejsze rozporządzenie powinno dotyczyć statusu - na mocy prawa Unii - dwustronnych umów inwestycyjnych państw członkowskich podpisanych przed dniem 1 grudnia 2009 r. Umowy te mogą pozostać w mocy lub wejść w życie, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(8)
Niniejsze rozporządzenie powinno również określić warunki, na jakich państwa członkowskie są upoważnione do zawierania lub utrzymywania w mocy dwustronnych umów inwestycyjnych podpisanych między dniem 1 grudnia 2009 r. a dniem 9 stycznia 2013 r.
(9)
Niniejsze rozporządzenie powinno także określić warunki, na jakich państwa członkowskie są upoważnione do zmiany lub zawarcia dwustronnych umów inwestycyjnych z państwami trzecimi po dniu 9 stycznia 2013 r.
(10)
Utrzymywanie w mocy dwustronnych umów inwestycyjnych z państwami trzecimi przez państwa członkowskie na mocy niniejszego rozporządzenia lub wydanie upoważnienia do rozpoczęcia negocjacji lub zawarcia takich umów nie powinno uniemożliwiać negocjowania lub zawierania umów inwestycyjnych przez Unię.
(11)
Państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia niezbędnych środków w celu usunięcia niezgodności z prawem Unii - o ile takie istnieją - występujących w dwustronnych umowach inwestycyjnych zawartych między nimi a państwami trzecimi. Wykonanie niniejszego rozporządzenia pozostaje bez uszczerbku dla stosowania art. 258 TFUE w odniesieniu do uchybień państw członkowskich w wypełnianiu zobowiązań wynikających z prawa Unii.
(12)
Upoważnienie do zmiany lub zawarcia dwustronnych umów inwestycyjnych przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinno wyraźnie pozwalać państwom członkowskim na podjęcie działań względem niezgodności występujących między ich dwustronnymi umowami inwestycjnymi, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, a prawem Unii, innych niż niezgodności wynikające z podziału kompetencji między Unią a jej państwami członkowskimi.
(13)
Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia. W sprawozdaniu tym należy między innymi dokonać przeglądu potrzeby dalszego stosowania rozdziału III. Jeżeli w sprawozdaniu zaleca się zaprzestanie stosowania przepisów rozdziału III lub zmianę tych przepisów, sprawozdaniu może w stosownym przypadku towarzyszyć wniosek ustawodawczy.
(14)
Parlament Europejski, Rada i Komisja powinny zapewnić, aby wszelkie informacje określone jako poufne były traktowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (2).
(15)
Umowy inwestycyjne między państwami członkowskimi nie powinny być objęte niniejszym rozporządzeniem.
(16)
Konieczne jest zapewnienie określonych przepisów gwarantujących, że dwustronne umowy inwestycyjne utrzymane w mocy na podstawie niniejszego rozporządzenia nadal spełniają swoją funkcję, w tym w odniesieniu do rozstrzygania sporów, przy jednoczesnym poszanowaniu wyłącznej kompetencji Unii.
(17)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywanie zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (3).
(18)
W szczególności uprawnienia te powinny być przyznane Komisji w związku z tym, że procedury określone w art. 9, 11 i 12 upoważniają państwa członkowskie do działania w dziedzinach należących do wyłącznej kompetencji Unii i decyzje w tej sprawie muszą być podejmowane na szczeblu Unii.
(19)
Do przyjęcia upoważnień na podstawie art. 9, 11 i 12 należy stosować procedurę doradczą w związku z tym, że upoważnienia te mają być wydawane na podstawie jasno zdefiniowanych kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
ZAKRES STOSOWANIA
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
1. Bez uszczerbku dla podziału kompetencji ustanowionego w TFUE niniejsze rozporządzenie dotyczy statusu dwustronnych umów inwestycyjnych państw członkowskich na mocy prawa Unii oraz ustanawia zasady, warunki i procedury, w ramach których państwa członkowskie są upoważnione do zmiany lub zawarcia dwustronnych umów inwestycyjnych.
2. Do celów niniejszego rozporządzenia termin „dwustronna umowa inwestycyjna” oznacza każdą umowę z państwem trzecim, która zawiera postanowienia dotyczące ochrony inwestycji. Niniejsze rozporządzenie obejmuje tylko te postanowienia dwustronnych umów inwestycyjnych, które dotyczą ochrony inwestycji.
ROZDZIAŁ II
UTRZYMANIE W MOCY ISTNIEJĄCYCH DWUSTRONNYCH UMÓW INWESTYCYJNYCH
Artykuł 2
Powiadamianie Komisji
Do dnia 8 lutego 2013 r. lub w terminie 30 dni od dnia przystąpienia do Unii państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszystkich dwustronnych umowach inwestycyjnych z państwami trzecimi, które zostały podpisane przed dniem 1 grudnia 2009 r. lub przed dniem ich przystąpienia do Unii - w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza - oraz które państwa członkowskie chcą utrzymać w mocy lub w przypadku których chcą pozwolić, aby weszły w życie na mocy niniejszego rozdziału. Do powiadomienia dołącza się kopię tych dwustronnych umów inwestycyjnych. Państwa członkowskie powiadamiają również Komisję o wszelkich dalszych zmianach statusu tych umów.
Artykuł 3
Utrzymanie w mocy
Bez uszczerbku dla pozostałych zobowiązań państw członkowskich wynikających z prawa Unii dwustronne umowy inwerstycyjne, o których powiadomiono na podstawie art. 2 niniejszego rozporządzenia, mogą być utrzymane w mocy lub wejść w życie, zgodnie z TFUE i niniejszym rozporządzeniem, dopóki nie wejdzie w życie dwustronna umowa inwestycyjna między Unią a tym samym państwem trzecim.
Artykuł 4
Publikacja
1. Co 12 miesięcy Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wykaz dwustronnych umów inwestycyjnych, o których została powiadomiona na podstawie art. 2, art. 11 ust. 6 lub art. 12 ust. 6.
2. Pierwsza publikacja wykazu dwustronnych umów inwestycyjnych, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, następuje nie później niż trzy miesiące po terminie powiadomienia dokonanego na podstawie art. 2.
Artykuł 5
Ocena
Komisja może ocenić dwustronne umowy inwestycyjne, o których powiadomiono na podstawie art. 2, przez sprawdzenie, czy jedno lub więcej postanowień tych umów nie stanowi poważnej przeszkody dla negocjowania lub zawarcia przez Unię dwustronnych umów inwestycyjnych z państwami trzecimi, z myślą o stopniowym zastępowaniu dwustronnych umowów inwestycyjnych, o których powiadomiono na podstawie art. 2.
Artykuł 6
Obowiązek współpracy
1. Państwa członkowskie podejmują wszelkie odpowiednie środki służące zapewnieniu, aby postanowienia dwustronnych umów inwestycyjnych, o których powiadomiono na mocy art. 2, nie stanowiły poważnej przeszkody dla negocjowania lub zawarcia przez Unię dwustronnych umów inwestycyjnych z państwami trzecimi, z myślą o stopniowym zastępowaniu dwustronnych umów inwestycyjnych, o których powiadomiono na podstawie art. 2.
2. Jeżeli Komisja stwierdzi, że jedno lub więcej postanowień dwustronnej umowy inwestycyjnej, o której powiadomiono zgodnie z art. 2, stanowi poważną przeszkodę dla negocjowania lub zawarcia przez Unię dwustronnych umów inwestycyjnych z państwami trzecimi, z myślą o stopniowym zastępowaniu dwustronnych umów inwestycyjnych, o których powiadomiono na podstawie art. 2, Komisja i dane państwo członkowskie rozpoczynają niezwłocznie konsultacje i współpracują w celu określenia odpowiednich działań służących rozwiązaniu tej kwestii. Konsultacje te trwają nie dłużej niż 90 dni.
3. Bez uszczerbku dla ust. 1 Komisja może, w terminie 60 dni od zakończenia konsultacji, wskazać odpowiednie środki, które dane państwo członkowskie ma podjąć, aby usunąć przeszkody, o których mowa w ust. 2.
ROZDZIAŁ III
UPOWAŻNIENIE DO ZMIANY LUB ZAWARCIA DWUSTRONNYCH UMÓW INWESTYCYJNYCH
Artykuł 7
Upoważnienie do zmiany lub zawarcia dwustronnej umowy inwestycyjnej
Z zachowaniem warunków określonych w art. 8-11 państwo członkowskie jest upoważnione do rozpoczęcia negocjacji z państwem trzecim w celu zmiany istniejącej lub zawarcia nowej dwustronnej umowy inwestycyjnej.
Artykuł 8
Powiadamianie Komisji
1. W przypadku gdy państwo członkowskie zamierza rozpocząć negocjacje z państwem trzecim w celu zmiany lub zawarcia dwustronnej umowy inwestycyjnej, powiadamia ono Komisję na piśmie o swoim zamiarze.
2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera odpowiednią dokumentację oraz określenie postanowień, które mają być przedmiotem negocjacji lub renegocjacji, celów negocjacji, a także wszelkie inne stosowne informacje.
3. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, przekazuje się co najmniej pięć miesięcy przed planowanym rozpoczęciem formalnych negocjacji.
4. Jeżeli informacje przekazane przez państwo członkowskie nie są wystarczające, by udzielić upoważnienia do rozpoczęcia formalnych negocjacji zgodnie z art. 9, Komisja może zażądać dodatkowych informacji
5. Komisja udostępnia powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz, na wniosek, załączoną do niej dokumentację pozostałym państwom członkowskim, z zastrzeżeniem wymogów poufności ustanowionych w art. 14.
Artykuł 9
Upoważnienie do rozpoczęcia formalnych negocjacji
1. Komisja upoważnia państwa członkowskie do rozpoczęcia formalnych negocjacji z państwem trzecim w sprawie zmiany lub zawarcia dwustronnej umowy inwestycyjnej, chyba że uzna, iż rozpoczęcie takich negocjacji:
a)
byłoby sprzeczne z prawem Unii w zakresie innym niż niezgodności wynikające z podziału kompetencji między Unią a jej państwami członkowskimi;
b)
byłoby zbędne, ponieważ Komisja przedstawiła lub postanowiła przedstawić zalecenie dotyczące rozpoczęcia negocjacji z danym państwem trzecim na podstawie art. 218 ust. 3 TFUE;
c)
byłoby niezgodne z unijnymi zasadami i celami działań zewnętrznych określonymi zgodnie z ogólnymi postanowieniami zawartymi w tytule V rozdział 1 Traktatu o Unii Europejskiej; lub
d)
stanowiłoby poważną przeszkodę dla negocjowania lub zawarcia przez Unię dwustronnych umów inwestycyjnych z państwami trzecimi.
2. W ramach upoważnienia, o którym mowa w ust. 1, Komisja może zażądać od państwa członkowskiego włączenia do takich negocjacji i przyszłej dwustronnej umowy inwestycyjnej - lub wyłączenia z nich - wszelkich klauzul, w przypadku gdy jest to niezbędne do zapewnienia spójności z unijną polityką w dziedzinie inwestycji lub zgodności z prawem Unii.
3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wydawane jest zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 16 ust. 2. Komisja podejmuje decyzję w terminie 90 dni od otrzymania powiadomienia, o którym mowa w art. 8. Jeżeli do podjęcia decyzji niezbędne są dodatkowe informacje, bieg terminu 90 dni rozpoczyna się w dniu otrzymania dodatkowych informacji.
4. Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o decyzjach podjętych przez nią na podstawie ust. 3.
5. W przypadku gdy Komisja nie wydaje upoważnienia na podstawie ust. 1, informuje o tym dane państwo członkowskie i przekazuje uzasadnienie takiej decyzji.
Artykuł 10
Uczestnictwo Komisji w negocjacjach
Komisja jest informowana o przebiegu i wynikach negocjacji w sprawie zmiany lub zawarcia dwustronnej umowy inwestycyjnej na ich poszczególnych etapach i może zażądać uczestnictwa w negocjacjach dotyczących inwestycji między państwem członkowskim a państwem trzecim.
Artykuł 11
Upoważnienie do podpisania i zawarcia dwustronnej umowy inwestycyjnej
1. Przed podpisaniem dwustronnej umowy inwestycyjnej dane państwo członkowskie powiadamia Komisję o wyniku negocjacji i przekazuje Komisji tekst takiej umowy.
2. Niniejszy artykuł ma także zastosowanie do dwustronnych umów inwestycyjnych, które były negocjowane przed dniem 9 stycznia 2013 r., ale nie podlegają obowiązkowi powiadomienia na podstawie art. 2 lub art. 12.
3. Po powiadomieniu Komisja dokonuje oceny tego, czy wynegocjowana dwustronna umowa inwestycyjna nie jest sprzeczna z wymogami przewidzianymi w art. 9 ust. 1 i 2.
4. W przypadku gdy Komisja uzna, że wynikiem negocjacji jest dwustronna umowa inwestycyjna, która spełnia wymogi przewidziane w art. 9 ust. 1 i 2, upoważnia państwo członkowskie do podpisania i zawarcia tej umowy. Art. 3, 5 i 6 mają zastosowanie do takich umów, tak jakby powiadomiono o nich na podstawie art. 2.
5. Decyzje na podstawie ust. 4 niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 16 ust. 2. Komisja podejmuje decyzję w terminie 90 dni od dnia otrzymania powiadomień, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. Jeżeli do podjęcia decyzji niezbędne są dodatkowe informacje, bieg terminu 90 dni rozpoczyna się w dniu otrzymania dodatkowych informacji.
6. Jeżeli Komisja wydaje upoważnienie na podstawie z ust. 4, dane państwo członkowskie powiadamia Komisję o zawarciu i wejściu w życie dwustronnej umowy inwestycyjnej oraz o wszelkich dalszych zmianach statusu tej umowy.
7. Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o decyzjach podjętych na podstawie ust. 4.
8. W przypadku gdy Komisja nie wydaje upoważnienia na podstawie ust. 4, informuje o tym dane państwo członkowskie i przekazuje uzasadnienie takiej decyzji.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 12
Umowy podpisane przez państwa członkowskie między dniem 1 grudnia 2009 r. a dniem 9 stycznia 2013 r.
1. W przypadku gdy państwo członkowskie podpisało między dniem 1 grudnia 2009 r. a dniem 9 stycznia 2013 r. dwustronną umowę inwestycyjną, państwo to powiadamia Komisję o takiej umowie, którą chce utrzymać w mocy lub w przypadku której chce pozwolić, aby weszła w życie, do dnia 8 lutego 2013 r. Do powiadomienia dołącza się kopię takiej umowy.
2. Po powiadomieniu Komisja dokonuje oceny tego, czy dwustronna umowa inwestycyjna, o której została powiadomiona na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, nie jest sprzeczna z wymogami przewidzianymi w art. 9 ust. 1 i 2.
3. W przypadku gdy Komisja uzna, że dwustronna umowa inwestycyjna, o której powiadomiono na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, spełnia wymogi przewidziane w art. 9 ust. 1 i 2, upoważnia do utrzymania w mocy lub wejścia w życie takiej umowy na mocy prawa Unii.
4. Komisja podejmuje decyzję, o której mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, w terminie 180 dni od otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Jeżeli do podjęcia decyzji niezbędne są dodatkowe informacje, bieg terminu 180 dni rozpoczyna się w dniu otrzymania tych dodatkowych informacji. Decyzje na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 16 ust. 2.
5. Państwo członkowskie nie podejmuje żadnych dalszych kroków w kierunku zawarcia dwustronnej umowy inwestycyjnej, chyba że umowa ta została dozwolona na mocy ust. 3, i wycofuje lub uchyla te kroki, które zostały podjęte.
6. W przypadku gdy Komisja wydaje upoważnienie na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu, dane państwo członkowskie powiadamia Komisję o wejściu w życie dwustronnej umowy inwestycyjnej oraz o wszelkich dalszych zmianach statusu tej umowy. Art. 3, 5 i 6 mają zastosowanie do takiej umowy, tak jakby powiadomiono o niej na podstawie art. 2.
7. Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o decyzjach podjętych na podstawie ust. 3.
8. W przypadku gdy Komisja nie wydaje upoważnienia na podstawie ust. 3, informuje o tym dane państwo członkowskie i przekazuje uzasadnienie takiej decyzji.
Artykuł 13
Postępowanie państw członkowskich w odniesieniu do dwustronnej umowy inwestycyjnej z państwem trzecim
W przypadku gdy dwustronna umowa inwestycyjna wchodzi w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia, dane państwo członkowskie:
a)
niezwłocznie informuje Komisję o wszystkich spotkaniach, które odbędą się zgodnie z postanowieniami tej umowy. Komisja otrzymuje porządek obrad oraz wszystkie istotne informacje pozwalające na zrozumienie tematów, które mają być dyskutowane w trakcie tych spotkań. Komisja może zwrócić się do danego państwa członkowskiego z wnioskiem o udzielenie dalszych informacji. Jeżeli poruszana w dyskusji kwestia może mieć wpływ na realizację polityki Unii w dziedzinie inwestycji, w tym w szczególności wspólnej polityki handlowej, Komisja może zażądać od danego państwa członkowskiego przyjęcia określonego stanowiska;
b)
niezwłocznie informuje Komisję o wszelkich złożonych oświadczeniach mówiących, że określony środek nie jest zgodny z umową. Ponadto państwo członkowskie informuje natychmiast Komisję o wszelkich wnioskach dotyczących rozstrzygania sporów złożonych na mocy dwustronnej umowy inwestycyjnej, gdy tylko otrzyma informację o takim wniosku. Państwo członkowskie i Komisja w pełni współpracują i podejmują wszelkie konieczne środki w celu zapewnienia skutecznej obrony ich interesów, co może obejmować, w stosownych przypadkach, uczestnictwo Komisji w procedurze;
c)
ubiega się - przed uruchomieniem jakichkolwiek odpowiednich mechanizmów rozstrzygania sporów przeciwko państwu trzeciemu zawartych w tej dwustronnej umowie inwestycyjnej - o zgodę Komisji i uruchamia takie mechanizmy na jej wniosek. Mechanizmy te obejmują konsultacje z drugą stroną dwustronnej umowy inwestycyjnej oraz rozstrzyganie sporów w przypadkach przewidzianych w umowie. Państwo członkowskie i Komisja w pełni współpracują w przeprowadzaniu procedur w ramach odpowiednich mechanizmów, co może obejmować, w stosownych przypadkach, uczestnictwo Komisji w odpowiednich procedurach.
Artykuł 14
Poufność
Powiadamiając Komisję o negocjacjach i ich wynikach zgodnie z art. 8 i 11, państwa członkowskie mogą wskazać, czy jakiekolwiek przekazane informacje mają być uważane za poufne oraz czy można je udostępnić pozostałym państwom członkowskim.
Artykuł 15
Przegląd
1. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia do dnia 10 stycznia 2020 r.
2. Sprawozdanie obejmuje przegląd upoważnień, o które wnioskowano i które wydano na mocy rozdziału III, a także przegląd potrzeby dalszego stosowania tego rozdziału.
3. W przypadku gdy w sprawozdaniu zaleca się zaprzestanie stosowania rozdziału III lub zmianę jego przepisów, sprawozdaniu temu towarzyszy odpowiedni wniosek ustawodawczy.
Artykuł 16
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga Komitet ds. Umów Inwestycyjnych. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 17
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 12 grudnia 2012 r.


Input:
RÈGLEMENT (UE) No 847/2013 DE LA COMMISSION
du 30 août 2013
interdisant la pêche du cabillaud dans les zones I et II b par les navires battant pavillon d’un État membre de l’Union européenne, à l’exception de l’Allemagne, de l’Espagne, de la France, de la Pologne et du Royaume-Uni
LA COMMISSION EUROPÉENNE,
vu le traité sur le fonctionnement de l’Union européenne,
vu le règlement (CE) no 1224/2009 du Conseil du 20 novembre 2009 instituant un régime communautaire de contrôle afin d’assurer le respect des règles de la politique commune de la pêche (1), et notamment son article 36, paragraphe 2,
considérant ce qui suit:
(1)
Le règlement (UE) no 40/2013 du Conseil du 21 janvier 2013 établissant, pour 2013, les possibilités de pêche dans les eaux de l’Union et, pour les navires de l’Union, dans certaines eaux n’appartenant pas à l’Union en ce qui concerne certains stocks ou groupes de stocks halieutiques faisant l’objet de négociations ou d’accords internationaux (2), prévoit des quotas pour 2013.
(2)
Il ressort des informations communiquées à la Commission que leses captures effectuées dans le stock visé à l’annexe du présent règlement par les navires battant pavillon de l’État membre mentionné à ladite annexe ou enregistrés dans cet État membre ont épuisé le quota attribué pour 2013.
(3)
Il est donc nécessaire d’interdire les activités de pêche pour ce stock,
A ADOPTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT:
Article premier
Épuisement du quota
Le quota de pêche attribué pour 2013 à l’État membre visé à l’annexe du présent règlement pour le stock figurant dans celle-ci est réputé épuisé à compter de la date indiquée dans ladite annexe.
Article 2
Interdictions
Les activités de pêche concernant le stock visé à l’annexe du présent règlement par les navires de pêche battant pavillon de l’État membre mentionné à ladite annexe ou enregistrés dans cet État membre sont interdites à compter de la date fixée dans cette annexe. En particulier, la détention à bord, le transfert, le transbordement et le débarquement de poissons prélevés par lesdits navires dans le stock concerné sont également interdits après cette date.
Article 3
Entrée en vigueur
Le présent règlement entre en vigueur le jour suivant celui de sa publication au Journal officiel de l’Union européenne.
Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre.
Fait à Bruxelles, le 30 août 2013.


Input:
IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) št. 898/2013
z dne 9. septembra 2013
o vpisu imena v register zaščitenih označb porekla in zaščitenih geografskih označb (Aceite de Navarra (ZOP))
EVROPSKA KOMISIJA JE -
ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
ob upoštevanju Uredbe (EU) št. 1151/2012 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 21. novembra 2012 o shemah kakovosti kmetijskih proizvodov in živil (1) in zlasti člena 52(2) Uredbe,
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
Uredba (EU) št. 1151/2012 je razveljavila in nadomestila Uredbo Sveta (ES) št. 510/2006 z dne 20. marca 2006 o zaščiti geografskih označb in označb porekla za kmetijske proizvode in živila (2).
(2)
V skladu s členom 6(2) Uredbe (ES) št. 510/2006 je bila vloga Španije za registracijo imena „Aceite de Navarra“ objavljena v Uradnem listu Evropske unije (3).
(3)
Ker v skladu s členom 7 Uredbe (ES) št. 510/2006 Komisija ni prejela nobene izjave o ugovoru, bi bilo treba ime „Aceite de Navarra“ registrirati -
SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
Člen 1
Ime iz Priloge k tej uredbi se registrira.
Člen 2
Ta uredba začne veljati dvajseti dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
V Bruslju, 9. septembra 2013


Input:
DECISIONE DELLA COMMISSIONE
del 9 ottobre 2013
relativa a una misura che vieta un tipo di spaccalegna a cuneo, adottata dalla Finlandia in conformità alla direttiva 2006/42/CE del Parlamento europeo e del Consiglio
[notificata con il numero C(2013) 6442]
(Testo rilevante ai fini del SEE)
(2013/495/UE)
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
vista la direttiva 2006/42/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 17 maggio 2006, relativa alle macchine e che modifica la direttiva 95/16/CE (1), in particolare l’articolo 11,
considerando quanto segue:
(1)
Secondo la procedura stabilita all’articolo 11, paragrafo 2, della direttiva 2006/42/CE, le autorità finlandesi hanno informato la Commissione e gli altri Stati membri di una misura che vieta l’immissione sul mercato e l’utilizzo di uno spaccalegna idraulico a cuneo del tipo Hakki Pilke Z100 prodotto da Maaselän Kone Oy, Valimotie 1, FI-85800 Haapajärvi, SUOMI/FINLAND, e che impone al fabbricante di adottare un provvedimento correttivo per le macchine già immesse sul mercato.
(2)
Il motivo fornito dalle autorità finlandesi per la misura è la mancata conformità del macchinario ai seguenti requisiti essenziali di sicurezza e di tutela della salute fissati dall’allegato I della direttiva 2006/42/CE (con riferimento alle specifiche nelle norme EN 609-1 - Macchine agricole e forestali - Sicurezza degli spaccalegna - parte 1: Spaccalegna a cuneo - ed EN 574 - Sicurezza del macchinario - Dispositivi di comando a due mani - Aspetti funzionali - Principi per la progettazione):
-
1.1.2 - Principi d’integrazione della sicurezza;
-
1.2.2 - Dispositivi di comando;
-
1.2.3 - Avviamento;
-
1.3.7 - Rischi dovuti agli elementi mobili;
-
1.4.3 - Requisiti particolari per i dispositivi di protezione.
(3)
La misura è stata adottata dalle autorità finlandesi in seguito a un’indagine su un grave incidente verificatosi quando le leve del dispositivo di comando a due mani usato per l’avviamento del macchinario erano unite. Le autorità finlandesi hanno ritenuto che il dispositivo di comando a due mani montato sul macchinario non fosse stato progettato in modo tale da evitare che venisse facilmente manipolato o azionato con una mano o con altre parti del corpo.
(4)
La Commissione ha scritto al fabbricante invitandolo a comunicarle le sue osservazioni sulla misura adottata dalla Finlandia. Il fabbricante ha risposto affermando di aver provveduto, in seguito all’adozione della misura, a rendere conforme il progetto del macchinario per i prodotti fabbricati a partire dall’autunno 2010 e di aver proposto misure correttive per le macchine immesse sul mercato prima di tale data. Dall’estate 2011 lo spaccalegna a cuneo è venduto con il riferimento Hakki Pilke HH100.
(5)
Le autorità finlandesi hanno confermato che gli spaccalegna a cuneo del tipo Hakki Pilke Z100 e HH100 immessi sul mercato a partire dall’autunno 2010 sono conformi ai requisiti fissati dalla direttiva 2006/42/CE e che, di conseguenza, il divieto di immissione sul mercato e di utilizzo di questi macchinari è stato revocato. Rimane tuttavia in vigore l’obbligo di richiamare e rendere conformi gli spaccalegna a cuneo prodotti prima dell’autunno 2010.
(6)
L’esame delle prove fornite dalle autorità finlandesi e delle osservazioni comunicate dal fabbricante conferma che gli spaccalegna a cuneo del tipo Hakki Pilke Z100 con dispositivo di comando a due mani, che può essere facilmente manipolato o azionato con una mano o con altre parti del corpo, non sono conformi ai requisiti essenziali di sicurezza e di tutela della salute fissati dall’allegato I della direttiva 2006/42/CE e che tale non conformità comporta un grave rischio di lesione per gli utilizzatori,
HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE:
Articolo 1
La misura adottata dalle autorità finlandesi che vieta l’immissione sul mercato e l’utilizzo degli spaccalegna a cuneo del tipo Hakki Pilke Z100 con dispositivo di comando a due mani, che può essere facilmente manipolato o azionato con una mano o con altre parti del corpo, e che impone al fabbricante di richiamare o rendere conformi i prodotti non conformi già immessi sul mercato, è giustificata.
Articolo 2
Gli Stati membri sono destinatari della presente decisione.
Fatto a Bruxelles, il 9 ottobre 2013


Input:
KOMISSION PÄÄTÖS,
annettu 20 päivänä syyskuuta 2013,
Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2000/60/EY mukaisesti jäsenvaltioiden seurantajärjestelmien luokitteluille interkalibrointimenettelyn tuloksena määriteltyjen arvojen vahvistamisesta ja päätöksen 2008/915/EY kumoamisesta
(tiedoksiannettu numerolla C(2013) 5915)
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
(2013/480/EU)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon yhteisön vesipolitiikan puitteista 23 päivänä lokakuuta 2000 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2000/60/EY (1) ja erityisesti sen liitteessä V olevan 1.4.1 kohdan ix alakohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Direktiivin 2000/60/EY 4 artiklan 1 kohdan a alakohdan ii alakohdassa edellytetään, että jäsenvaltioiden on suojeltava, parannettava ja ennallistettava kaikkia pintavesimuodostumia tavoitteena saavuttaa tietyin poikkeuksin viimeistään 15 vuoden kuluttua direktiivin voimaantulosta pintaveden hyvä tila liitteessä V vahvistettujen vaatimusten mukaisesti. Direktiivin 2000/60/EY 4 artiklan 1 kohdan a alakohdan iii alakohdassa edellytetään, että jäsenvaltioiden on suojeltava ja parannettava kaikkia keinotekoisia ja voimakkaasti muutettuja vesimuodostumia tavoitteena saavuttaa tietyin poikkeuksin hyvä ekologinen potentiaali ja pintaveden hyvä kemiallinen tila viimeistään 15 vuoden kuluttua mainitun direktiivin voimaantulosta liitteessä V vahvistettujen vaatimusten mukaisesti. Direktiivin 2000/60/EY liitteessä V olevan 1.4.1 kohdan i alakohdan mukaan voimakkaasti muutettujen tai keinotekoisten vesimuodostumien osalta viittauksia ekologiseen tilaan on pidettävä ekologista potentiaalia koskevina.
(2)
Interkalibrointimenettelyn tavoitteena on määritellä yhdenmukaistettu lähestymistapa direktiivin 2000/60/EY yhden tärkeimmän ympäristötavoitteen eli hyvän ekologisen tilan osalta.
(3)
Direktiivin 2000/60/EY liitteessä V olevassa 1.4.1 kohdassa säädetään prosessista, jolla varmistetaan jäsenvaltioiden biologisten seurantatulosten vertailtavuus, joka on olennainen osa ekologisen tilan luokittelua. Tämä edellyttää, että jäsenvaltioiden biologisten seuranta- ja luokittelujärjestelmien tuloksia verrataan interkalibrointiverkon avulla, joka koostuu kunkin jäsenvaltion ja kunkin unionin luonnonmaantieteellisen alueen seurantapaikoista. Direktiivissä 2000/06/EY edellytetään, että jäsenvaltiot keräävät tarpeen mukaan interkalibrointiverkkoon kuuluvista paikoista tarvittavat tiedot, jotta voidaan arvioida, ovatko kansallisen seurantajärjestelmän luokittelut direktiivin 2000/60/EY liitteessä V olevassa 1.2 kohdassa olevien normatiivisten määritelmien mukaisia, ja varmistaa seurantajärjestelmien luokittelutulosten vertailtavuus jäsenvaltioiden välillä.
(4)
Interkalibrointimenettelyä varten jäsenvaltiot on jaettu maantieteellisiin interkalibrointiryhmiin, jotka koostuvat jäsenvaltioista, joille ovat yhteisiä tietyt pintavesimuodostumatyypit, sellaisina kuin ne on määritelty paikkarekisterin perustamisesta interkalibrointiverkon muodostamiseksi Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2000/60/EY mukaisesti 17 päivänä elokuuta 2005 tehdyn komission päätöksen 2005/646/EY (2) liitteessä olevassa 2 osassa.
(5)
Direktiivin 2000/60/EY liitteessä V olevassa 1.4.1 kohdassa täsmennetään, että interkalibrointimenettely on tehtävä biologisten tekijöiden tasolla vertailemalla kansallisen seurantajärjestelmän tuloksia kunkin biologisen tekijän osalta ja kunkin maantieteellisen interkalibrointiryhmän jäsenvaltioiden kesken yhteisen pintavesimuodostumatyypin osalta sekä arvioimalla tulosten yhdenmukaisuutta direktiivin 2000/60/EY liitteessä V olevassa 1.2 kohdassa vahvistettujen normatiivisten määritelmien kanssa.
(6)
Komissio on järjestänyt kaksi interkalibrointimenettelyvaihetta yhteisen tutkimuskeskuksen Ympäristön ja kestävän kehityksen tutkimuslaitoksen välityksellä.
(7)
Interkalibrointimenettelyn helpottamiseksi laadittiin vesipolitiikan puitedirektiivin yhteisen täytäntöönpanostrategian osana kolme ohjeasiakirjaa (nrot 6 (3) ja 14 (kaksi versiota) (4)). Niissä esitettiin yleiskatsaus interkalibrointimenettelyn keskeisistä periaatteista ja menettelyn toteutusvaihtoehdoista sekä aikataulut ja raportointivaatimukset.
(8)
Vuoteen 2007 mennessä komissio oli saanut interkalibrointitulokset useista biologisista laatutekijöistä. Ne sisällytettiin Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2000/60/EY mukaisesti jäsenvaltioiden seurantajärjestelmien luokitteluille interkalibrointimenettelyn tuloksena määriteltyjen arvojen vahvistamisesta 30 päivänä lokakuuta 2008 tehtyyn komission päätökseen 2008/915/EY (5), jossa vahvistetaan ne luokkien välisten rajojen arvot, joita jäsenvaltioiden olisi käytettävä kansallisten seurantajärjestelmien luokitteluissaan. Interkalibrointimenettelyn ensimmäisen vaiheen tulokset olivat puutteellisia sikäli etteivät siinä olleet mukana kaikki biologiset laatutekijät. Saatavilla olevat interkalibrointimenettelyn tulokset oli kuitenkin vahvistettava ajoissa, jotta niitä voitiin käyttää direktiivin 2000/60/EY 11 ja 13 artiklan mukaisesti ensimmäisten vesipiirin hoitosuunnitelmien ja toimenpideohjelmien laadinnassa.
(9)
Interkalibrointimenettelyn ensimmäisen vaiheen tulokset vahvistettiin päätöksellä 2008/915/EY. Nämä tulokset otettiin mukaan alustavasti siinä käsityksessä, että myöhemmistä tuloksista tehdään uusi päätös, kun jäsenvaltiot ovat toimittaneet asianomaiset tiedot direktiivin 2000/60/EY liitteessä V olevan 1.4.1 kohdan mukaisesti.
(10)
Jotta saadaan täytettyä aukot ja parannettua interkalibrointitulosten vertailukelpoisuutta ajoissa toisia vuonna 2015 valmistuvia vesipiirin hoitosuunnitelmia varten, komissio käynnisti interkalibrointimenettelyn toisen vaiheen.
(11)
Tämän päätöksen liitteessä I vahvistetaan ne interkalibrointimenettelyn tulokset, jotka on menestyksellisesti interkalibroitu siinä määrin kuin se nykyisin on teknisesti toteutettavissa.
(12)
Tämän päätöksen liitteessä II esitetään ne interkalibrointimenettelyn tulokset, jotka on interkalibroitu osittain. Kaikki tarvittavat interkalibrointimenettelyn vaiheet olisi saatettava päätökseen, jotta tulokset voitaisiin sisällyttää uuteen päätökseen. Näin ollen nämä tulokset ovat alustavia.
(13)
Jäsenvaltioiden olisi saatettava interkalibrointimenettely päätökseen viimeistään 22 päivänä joulukuuta 2016, jotta komissio voi siirtää tämän päätöksen liitteissä I ja II olevat tulokset uuden päätöksen yhteen ainoaan liitteeseen. Tämä mahdollistaa sen, että näitä tuloksia voidaan käyttää kolmannella vesipiirien suunnittelukierroksella.
(14)
Kaikki tarvittavat interkalibrointimenettelyn vaiheet olisi suoritettava 22 päivään joulukuuta 2016 mennessä myös niiden maantieteellisten interkalibrointiryhmien ja biologisten laatutekijöiden osalta, joita koskevia interkalibrointituloksia ei vielä ole sisällytettäviksi tähän päätökseen. Tämä mahdollistaa myös sen, että nämä tulokset voidaan sisällyttää uuteen päätökseen ja niitä voidaan käyttää kolmannella vesipiirien suunnittelukierroksella.
(15)
Vaikka direktiivissä 2000/60/EY edellytetään, että interkalibrointi tehdään biologisten laatutekijöiden tasolla, yksittäisiä muuttujia (esimerkiksi a-klorofyllipitoisuutta tai makrolevien ja koppisiemenisten kasvien syvyysrajoja) pidetään joissakin tapauksissa koko biologista laatutekijää edustavina. Tällaisissa tapauksissa interkalibrointimenettelyn tulokset vahvistetaan liitteessä I.
(16)
Joissakin tapauksissa jäsenvaltiot ovat kehittäneet erillisiä menetelmiä, jotka kattavat vain osan jostakin biologisesta laatutekijästä (esimerkiksi erilliset menetelmät makrofyyttejä ja fytobentosta varten laatutekijän ”Makrofyytit ja fytobentos” osalta). Tapauksissa, joissa tällaisten biologisten laatutekijöiden osatekijöiden interkalibrointi on saatu menestyksekkäästi päätökseen, interkalibrointimenettelyn tulokset sisällytetään liitteisiin ja määritellään biologisen laatutekijän osatekijäksi.
(17)
Interkalibrointimenettelyn tuloksissa olisi viitattava vesistöjen ekologiseen tilaan. Jos interkalibroituja tyyppejä vastaavat vesimuodostumat on nimetty voimakkaasti muutetuiksi direktiivin 2000/60/EY 4 artiklan 3 kohdan mukaisesti, tämän päätöksen liitteissä I ja II esitettyjä tuloksia voidaan käyttää niiden hyvän ekologisen potentiaalin määrittelemiseksi direktiivin 2000/60/EY liitteessä V olevassa 1.2.5 kohdassa olevien normatiivisten määritelmien mukaisesti ottaen huomioon kyseisten vesimuodostumien fyysiset muutokset ja niihin liittyvä vedenkäyttö.
(18)
Jäsenvaltioiden olisi sovellettava interkalibrointimenettelyn tuloksia kansallisissa luokittelujärjestelmissään, jotta ne voivat asettaa rajat erinomaisen ja hyvän sekä hyvän ja tyydyttävän tilan välillä kaikkien kansallisten tyyppiensä osalta.
(19)
Direktiivin 2000/60/EY 8 artiklassa tarkoitettujen seurantaohjelmien täytäntöönpanon ja direktiivin 2000/60/EY 5 artiklassa tarkoitettujen vesipiirin ominaispiirteiden tarkistamisen ja ajan tasalle saattamisen yhteydessä saatavat tiedot voivat tarjota uutta näyttöä, jonka perusteella jäsenvaltioiden seuranta- ja luokittelujärjestelmiä voidaan mukauttaa tieteen ja tekniikan kehitykseen, ja tarvittaessa interkalibrointimenettelyn tuloksia voidaan aikanaan tarkastella uudelleen niiden laadun parantamiseksi.
(20)
Tästä syystä päätös 2008/915/EY olisi kumottava ja korvattava.
(21)
Tässä päätöksessä säädetyt toimenpiteet ovat direktiivin 2000/60/EY 21 artiklan 1 kohdassa tarkoitetun komitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
1 artikla
1. Direktiivin 2000/60/EY liitteessä V olevan 1.4.1 kohdan iii alakohdan soveltamiseksi jäsenvaltioiden on käytettävä seurantajärjestelmiensä luokitteluissa tämän päätöksen liitteissä I ja II esitettyjä luokkien välisten rajojen arvoja.
2. Jäsenvaltioiden on saatettava viimeistään 22 päivänä joulukuuta 2016 päätökseen kaikki tarvittavat interkalibrointimenettelyn vaiheet tämän päätöksen liitteeseen II sisällytettyjen tulosten osalta.
2 artikla
Kumotaan päätös 2008/915/EY.
3 artikla
Tämä päätös on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Brysselissä 20 päivänä syyskuuta 2013.


Input:
REGOLAMENTO DELEGATO (UE) N. 382/2014 DELLA COMMISSIONE
del 7 marzo 2014
che integra la direttiva 2003/71/CE del Parlamento europeo e del Consiglio per quanto riguarda le norme tecniche di regolamentazione per la pubblicazione dei supplementi al prospetto
(Testo rilevante ai fini del SEE)
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
vista la direttiva 2003/71/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 4 novembre 2003, relativa al prospetto da pubblicare per l'offerta pubblica o l'ammissione alla negoziazione di strumenti finanziari e che modifica la direttiva 2001/34/CE (1), in particolare l'articolo 16, paragrafo 3,
considerando quanto segue:
(1)
Scopo della direttiva 2003/71/CE è armonizzare i requisiti relativi alla redazione, all'approvazione e alla diffusione del prospetto da pubblicare per l'offerta al pubblico di strumenti finanziari o la loro ammissione alla negoziazione in un mercato regolamentato che ha sede o opera in uno Stato membro.
(2)
A norma della direttiva 2003/71/CE, inoltre, occorre pubblicare un supplemento al prospetto che menzioni qualunque nuovo fatto significativo, errore materiale o imprecisione relativi alle informazioni contenute nel prospetto che siano atti ad influire sulla valutazione degli strumenti finanziari e che sopravvengano o siano rilevati tra il momento in cui è approvato il prospetto e quello in cui è definitivamente chiusa l'offerta al pubblico o, qualora successivo, il momento di inizio della negoziazione in un mercato regolamentato.
(3)
La divulgazione di informazioni complete relative agli strumenti finanziari e ai loro emittenti promuove la tutela degli investitori. Un supplemento dovrebbe pertanto riportare tutte le informazioni rilevanti sulle situazioni specifiche che ne hanno determinato la pubblicazione e che la direttiva 2003/71/CE e il regolamento (CE) n. 809/2004 della Commissione (2) impongono di includere nel prospetto.
(4)
Al fine di garantire un'armonizzazione coerente, specificare i requisiti imposti dalla direttiva 2003/71/CE e tener conto dell'evoluzione tecnica sui mercati finanziari, è necessario precisare le situazioni che impongono la pubblicazione di un supplemento al prospetto.
(5)
Poiché la necessità di pubblicazione può dipendere dall'emittente e dallo strumento finanziario interessato, non è possibile individuare tutte le situazioni in cui occorre pubblicare un supplemento al prospetto. È pertanto opportuno precisare le situazioni minime in cui esso è obbligatorio.
(6)
Il bilancio di esercizio sottoposto a revisione incide in maniera determinante sulle decisioni di investimento degli investitori. Perché questi possano basare le decisioni di investimento sulle informazioni finanziarie più recenti, occorre pubblicare, in caso di certificati rappresentativi di strumenti finanziari pubblicati quando il prospetto era già stato approvato, un supplemento che integri il nuovo bilancio di esercizio sottoposto a revisione dell'emittente di titoli di capitale e dell'emittente delle azioni sottostanti.
(7)
In considerazione del fatto che le previsioni e stime degli utili sono in grado di influenzare una decisione di investimento, è opportuno che, in caso di certificati rappresentativi di strumenti finanziari, l'emittente di titoli di capitale e l'emittente delle azioni sottostanti pubblichino un supplemento in cui siano specificate le modifiche dei dati impliciti o espliciti che costituiscono le previsioni o stime degli utili già contenute nel prospetto.
(8)
Una valutazione informata dell'emittente non può prescindere dalle informazioni riguardanti l'identità dei principali azionisti dell'emittente o del soggetto che lo controlla, quale che sia il tipo di titolo in questione. Tuttavia, la situazione di variazione dell'assetto di controllo dell'emittente è particolarmente importante nei casi in cui sono offerti titoli di capitale e certificati rappresentativi di strumenti finanziari, perché si tratta di strumenti che, in siffatta situazione, sono in genere più sensibili sotto il profilo del prezzo. Se sono interessati certificati rappresentativi di strumenti finanziari, è pertanto opportuno pubblicare un supplemento in caso di variazione dell'assetto di controllo dell'emittente di titoli di capitale o dell'emittente delle azioni sottostanti.
(9)
È essenziale che, nel valutare un'offerta in corso di titoli di capitale o certificati rappresentativi di strumenti finanziari, i potenziali investitori siano in grado di raffrontare i termini e le condizioni dell'offerta con il prezzo o le condizioni di scambio delle offerte pubbliche d'acquisto annunciate durante il periodo di offerta. Inoltre, anche l'esito dell'offerta pubblica di acquisto è rilevante ai fini della decisione di investimento, in quanto gli investitori devono sapere se implica una variazione dell'assetto di controllo dell'emittente. In tali casi è pertanto necessario un supplemento.
(10)
Se la dichiarazione relativa al capitale circolante non è più valida, gli investitori non dispongono degli elementi che consentono loro di assumere una decisione di investimento pienamente informata riguardo alla situazione finanziaria dell'emittente nell'immediato futuro. Gli investitori dovrebbero essere in grado di riponderare le loro decisioni di investimento alla luce di nuove informazioni sulla capacità dell'emittente di accedere al contante e agli altri strumenti liquidi per far fronte alle passività. In tali casi è pertanto necessario un supplemento.
(11)
Può accadere che, dopo l'approvazione del prospetto, l'emittente o l'offerente decida di offrire gli strumenti finanziari in Stati membri non indicati nel prospetto oppure di chiederne l'ammissione alla negoziazione in mercati regolamentati di Stati membri non indicati nel prospetto. Poiché rivestono importanza per l'investitore ai fini della valutazione di taluni aspetti degli strumenti finanziari dell'emittente, le informazioni relative a tali offerte in altri Stati membri o all'ammissione alla negoziazione in loro mercati regolamentati dovrebbero essere pubblicate in un supplemento.
(12)
L'assunzione di un impegno finanziario significativo presenta buone probabilità di influire sulla situazione finanziaria o l'attività del soggetto. È pertanto opportuno riconoscere agli investitori il diritto di ottenere informazioni supplementari circa le conseguenze di tale impegno tramite un supplemento al prospetto.
(13)
L'aumento dell'importo nominale aggregato di un programma di offerta è indice della necessità di finanziamento dell'emittente oppure di un aumento della domanda degli strumenti finanziari da esso offerti. In caso di aumento dell'importo nominale aggregato di un programma di offerta rispetto a quanto indicato nel prospetto, è pertanto opportuno pubblicare un supplemento al prospetto.
(14)
Il presente regolamento si basa sui progetti di norme tecniche di regolamentazione che l'Autorità europea degli strumenti finanziari e dei mercati (AESFEM) ha presentato alla Commissione.
(15)
L'AESFEM ha condotto consultazioni pubbliche aperte sui progetti di norme tecniche di regolamentazione sui quali è basato il presente regolamento, ha analizzato i potenziali costi e benefici collegati e ha chiesto il parere del gruppo delle parti interessate nel settore degli strumenti finanziari e dei mercati istituito in conformità all'articolo 37 del regolamento (UE) n. 1095/2010 del Parlamento europeo e del Consiglio (3),
HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
Articolo 1
Oggetto
Il presente regolamento stabilisce le norme tecniche di regolamentazione che precisano le situazioni in cui è obbligatoria la pubblicazione di un supplemento al prospetto.
Articolo 2
Obbligo di pubblicare un supplemento
Un supplemento al prospetto è pubblicato nelle situazioni seguenti:
a)
quando uno dei soggetti seguenti pubblica un nuovo bilancio di esercizio sottoposto a revisione:
1)
emittente, nel caso in cui il prospetto si riferisca a azioni e altri strumenti negoziabili equivalenti ad azioni di cui all'articolo 4, paragrafo 2, punto 1, del regolamento (CE) n. 809/2004;
2)
emittente delle azioni sottostanti o degli altri strumenti negoziabili sottostanti equivalenti ad azioni, nel caso di titoli di capitale che soddisfano le condizioni di cui all'articolo 17, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 809/2004;
3)
emittente delle azioni sottostanti, nel caso in cui il prospetto sia redatto secondo lo schema dei certificati rappresentativi di strumenti finanziari di cui all'allegato X o XXVIII del regolamento (CE) n. 809/2004;
b)
quando uno dei soggetti seguenti pubblica una modifica delle previsioni o stime degli utili già contenute nel prospetto:
1)
emittente, nel caso in cui il prospetto si riferisca a azioni e altri strumenti negoziabili equivalenti ad azioni di cui all'articolo 4, paragrafo 2, punto 1, del regolamento (CE) n. 809/2004;
2)
emittente delle azioni sottostanti o degli altri strumenti negoziabili sottostanti equivalenti ad azioni, nel caso in cui il prospetto si riferisca a titoli di capitale che soddisfano le condizioni di cui all'articolo 17, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 809/2004;
3)
emittente delle azioni sottostanti, nel caso in cui il prospetto sia redatto secondo lo schema dei certificati rappresentativi di strumenti finanziari di cui all'allegato X o XXVIII del regolamento (CE) n. 809/2004;
c)
quando varia l'assetto di controllo di uno dei soggetti seguenti:
1)
emittente, nel caso in cui il prospetto si riferisca a azioni e altri strumenti negoziabili equivalenti ad azioni di cui all'articolo 4, paragrafo 2, punto 1, del regolamento (CE) n. 809/2004;
2)
emittente delle azioni sottostanti o degli altri strumenti negoziabili sottostanti equivalenti ad azioni, nel caso in cui il prospetto si riferisca a titoli di capitale che soddisfano le condizioni di cui all'articolo 17, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 809/2004;
3)
emittente delle azioni sottostanti, nel caso in cui il prospetto sia redatto secondo lo schema dei certificati rappresentativi di strumenti finanziari di cui all'allegato X o XXVIII del regolamento (CE) n. 809/2004;
d)
quando un terzo lancia una nuova offerta pubblica di acquisto, quale definita all'articolo 2, paragrafo 1, lettera a), della direttiva 2004/25/CE del Parlamento europeo e del Consiglio (4), e quando è noto l'esito di un'offerta pubblica di acquisto per uno degli elementi seguenti:
1)
capitale dell'emittente, nel caso in cui il prospetto si riferisca a azioni e altri strumenti negoziabili equivalenti ad azioni di cui all'articolo 4, paragrafo 2, punto 1, del regolamento (CE) n. 809/2004;
2)
capitale dell'emittente delle azioni sottostanti o degli altri strumenti negoziabili sottostanti equivalenti ad azioni, nel caso in cui il prospetto si riferisca a titoli di capitale che soddisfano le condizioni di cui all'articolo 17, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 809/2004;
3)
capitale dell'emittente delle azioni sottostanti, nel caso in cui il prospetto sia redatto secondo lo schema dei certificati rappresentativi di strumenti finanziari di cui all'allegato X o XXVIII del regolamento (CE) n. 809/2004;
e)
quando, in relazione alle azioni e agli altri strumenti negoziabili equivalenti ad azioni di cui all'articolo 4, paragrafo 2, punto 1, del regolamento (CE) n. 809/2004, e ai titoli di debito convertibili o scambiabili che sono titoli di capitale che soddisfano le condizioni di cui all'articolo 17, paragrafo 2, del medesimo, è modificata la dichiarazione relativa al capitale circolante contenuta nel prospetto, laddove il capitale circolante divenga sufficiente o insufficiente per soddisfare i requisiti del momento dell'emittente;
f)
quando l'emittente chiede l'ammissione alla negoziazione in uno o più mercati regolamentati in uno o più altri Stati membri oppure intende presentare un'offerta al pubblico in uno o più Stati membri non indicati nel prospetto;
g)
quando è assunto un nuovo impegno finanziario significativo che può determinare una variazione significativa ai sensi dell'articolo 4 bis, paragrafo 6, del regolamento (CE) n. 809/2004 e il prospetto si riferisce a azioni e altri strumenti negoziabili equivalenti ad azioni di cui all'articolo 4, paragrafo 2, punto 1, del medesimo regolamento e a altri titoli di capitale che soddisfano le condizioni di cui all'articolo 17, paragrafo 2, dello stesso;
h)
quando è aumentato l'importo nominale aggregato del programma di offerta.
Articolo 3
Entrata in vigore
Il presente regolamento entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
Fatto a Bruxelles, il 7 marzo 2014


Input:
REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) 2015/233 DELLA COMMISSIONE
del 13 febbraio 2015
che stabilisce norme tecniche di attuazione per quanto riguarda le valute nelle quali vi è una definizione estremamente restrittiva di stanziabilità presso la banca centrale ai sensi del regolamento (UE) n. 575/2013 del Parlamento europeo e del Consiglio
(Testo rilevante ai fini del SEE)
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
visto il regolamento (UE) n. 575/2013 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 26 giugno 2013, relativo ai requisiti prudenziali per gli enti creditizi e le imprese di investimento e che modifica il regolamento (UE) n. 648/2012 (1), in particolare l'articolo 416, paragrafo 5,
considerando quanto segue:
(1)
L'articolo 416, paragrafo 3, del regolamento (UE) n. 575/2013 impone agli enti di segnalare come attività liquide le attività che soddisfano determinate condizioni. Ai sensi del terzo comma del medesimo articolo, può derogarsi alla condizione che le attività siano garanzie ammissibili per operazioni di finanziamento ordinarie della banca centrale di uno Stato membro o della banca centrale di un paese terzo per le attività liquide detenute per soddisfare deflussi di liquidità in una valuta nella quale vi è una definizione estremamente restrittiva di stanziabilità presso la banca centrale.
(2)
Riconoscendo l'importanza che il regolamento (UE) n. 575/2013 attribuisce alla stanziabilità presso la banca centrale nella qualificazione di un'attività come attività liquida, l'elenco delle valute nelle quali vi è una definizione estremamente restrittiva di stanziabilità presso la banca centrale deve essere limitato alle valute in cui la stanziabilità presso la banca centrale si limita al debito dell'amministrazione centrale e al debito emesso dalla banca centrale e non si estende ad altre attività comprendenti attività liquide conformemente ai requisiti supplementari di cui agli articoli 416 e 417 dello stesso regolamento.
(3)
L'Autorità bancaria europea (ABE) ha effettuato una valutazione basata sulle migliori conoscenze disponibili fornite dalle autorità competenti degli Stati membri sulla stanziabilità presso la banca centrale di determinate valute. Nel caso della Bulgaria, la valutazione ha indicato che la banca centrale non estende liquidità agli enti se non in circostanze eccezionali. In caso di insorgenza di un rischio di liquidità che potrebbe pregiudicare la stabilità del sistema bancario, la Banca centrale di Bulgaria può estendere alla banca solvente crediti denominati in lev con scadenza non superiore a tre mesi, purché pienamente garantiti da oro, valute estere o altre attività altamente liquide. Di conseguenza, il lev bulgaro deve essere considerato una valuta con una definizione estremamente restrittiva di stanziabilità presso la banca centrale.
(4)
Il presente regolamento si basa sui progetti di norme tecniche di attuazione che l'ABE ha presentato alla Commissione.
(5)
L'ABE ha condotto consultazioni pubbliche aperte sui progetti di norme tecniche di attuazione sui quali è basato il presente regolamento, ha analizzato i potenziali costi e benefici collegati e ha chiesto il parere del gruppo delle parti interessate nel settore bancario istituito in conformità dell'articolo 37 del regolamento (UE) n. 1093/2010 del Parlamento europeo e del Consiglio (2),
HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
Articolo 1
Le valute nelle quali vi è una definizione estremamente restrittiva di stanziabilità presso la banca centrale che soddisfano le condizioni di cui all'articolo 416, paragrafo 3, terzo comma, del regolamento (UE) n. 575/2013 sono indicate nell'allegato del presente regolamento.
Articolo 2
Il presente regolamento entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
Fatto a Bruxelles, il 13 febbraio 2015


Input:
PROVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) br. 1186/2013
оd 21. studenoga 2013.
o upisu naziva u registar zaštićenih oznaka izvornosti i zaštićenih oznaka zemljopisnog podrijetla (Orkney Scottish Island Cheddar (ZOZP))
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Uredbu (EU) br. 1151/2012 Europskog parlamenta i Vijeća od 21. studenoga 2012. o sustavima kvalitete za poljoprivredne i prehrambene proizvode (1), a posebno njezin članak 52. stavak 2.,
budući da:
(1)
Uredbom (EU) br. 1151/2012 stavljena je izvan snage i zamijenjena Uredba Vijeća (EZ) br. 510/2006 od 20. ožujka 2006. o zaštiti oznaka zemljopisnog podrijetla i oznaka izvornosti za poljoprivredne i prehrambene proizvode (2).
(2)
U skladu s člankom 6. stavkom 2. Uredbe (EZ) br. 510/2006, zahtjev Ujedinjene Kraljevine za upis naziva „Orkney Scottish Island Cheddar” u registar objavljen je u Službenom listu Europske unije (3).
(3)
Društva Dairy Australia, Dairy Companies Association of New Zealand te Consortium for Common Food Names podnijela su prigovor na taj upis u registar u skladu s člankom 7. stavkom 3. točkom (b) Uredbe (EZ) br. 510/2006. Ti se prigovori smatraju dopuštenima u skladu s člankom 7. stavkom 3. te Uredbe.
(4)
Tim se prigovorima posebno naglasilo da bi se registracijom predmetnog naziva ugrozila opstojnost naziva, trgovačke oznake ili proizvoda koji je već bio zakonito na tržištu najmanje pet godina prije datuma objave iz članka 6. stavka 2. te da je naziv predložen za registraciju generički.
(5)
Dopisom od 20. ožujka 2013. Komisija je pozvala zainteresirane strane da održe odgovarajuća savjetovanja.
(6)
Između Ujedinjene Kraljevine i stranaka koje su uložile prigovor sklopljen je sporazum u predviđenom roku od tri mjeseca te je o njemu Komisija obaviještena 8. srpnja 2013.
(7)
Iz prethodno spomenutih savjetovanja proizlazi da je za stranke koje su uložile prigovor sporan samo status riječi „Cheddar” u složenom nazivu „Orkney Scottish Island Cheddar”. Međutim, zaštita koju je zatražio proizvođač odnosi se isključivo na prethodno spomenut složeni naziv u cjelini. U skladu s člankom 13. stavkom 1. posljednjim podstavkom Uredbe (EU) br. 1151/2012, naziv „Cheddar” može se i dalje koristiti na području Unije, uz uvjet da su ispunjena načela i pravila koja se primjenjuju na temelju pravnog sustava Unije.
(8)
Naziv „Orkney Scottish Island Cheddar” stoga treba upisati u registar zaštićenih oznaka izvornosti i zaštićenih oznaka zemljopisnog podrijetla,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Naziv iz Priloga ovoj Uredbi upisuje se u registar.
Neovisno o prvom stavku, naziv „Cheddar” može se i dalje koristiti na području Unije uz uvjet da su ispunjena načela i pravila koja se primjenjuju na temelju njezina pravnog sustava.
Članak 2.
Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 21. studenoga 2013.


Input:
UREDBA KOMISIJE (EU) št. 1146/2014
z dne 23. oktobra 2014
o spremembi prilog II, III, IV in V k Uredbi Evropskega parlamenta in Sveta (ES) št. 396/2005 glede mejnih vrednosti ostankov za antrakinon, benfluralin, bentazon, bromoksinil, klorotalonil, famoksadon, imazamoks, metil bromid, propanil in žveplovo kislino v ali na nekaterih proizvodih
(Besedilo velja za EGP)
EVROPSKA KOMISIJA JE -
ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
ob upoštevanju Uredbe Evropskega parlamenta in Sveta (ES) št. 396/2005 z dne 23. februarja 2005 o mejnih vrednostih ostankov pesticidov v ali na hrani in krmi rastlinskega in živalskega izvora ter o spremembi Direktive Sveta 91/414/EGS (1) in zlasti člena 5(1), člena 14(1)(a), člena 18(1)(b) in člena 49(2) Uredbe,
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
Mejne vrednosti ostankov (v nadaljnjem besedilu: MRL) za bentazon, bromoksinil, klorotalonil, famoksadon in imazamoks so bile določene v Prilogi II in delu B Priloge III k Uredbi (ES) št. 396/2005. Za benfluralin in propanil so bile MRL določene v delu A Priloge III k navedeni uredbi. MRL za antrakinon, metil bromid in žveplovo kislino v Uredbi (ES) št. 396/2005 niso določene, in ker navedene aktivne snovi niso vključene v Prilogo IV k navedeni uredbi, se uporablja privzeta vrednost 0,01 mg/kg iz člena 18(1)(b) navedene uredbe.
(2)
Evropska agencija za varnost hrane (v nadaljnjem besedilu: Agencija) je za antrakinon predložila obrazloženo mnenje glede obstoječih MRL v skladu s členom 12(1) Uredbe (2). Nevključitev antrakinona v Prilogo I k Direktivi Sveta 91/414/EGS z dne 15. julija 1991 o dajanju fitofarmacevtskih sredstev v promet (3) je določena v Odločbi Komisije 2008/986/ES (4). Glede na to, da uporaba antrakinona v Uniji ni več odobrena in da ni bila priglašena nobena odobrena uporaba v tretjih državah, je primerno določiti MRL v višini specifične meje določanja ali privzete MRL v skladu s členom 18(1)(b) Uredbe (ES) št. 396/2005.
(3)
Za benfluralin je Agencija predložila obrazloženo mnenje glede obstoječih MRL v skladu s členom 12(1) Uredbe (ES) št. 396/2005 (5). Priporočila je znižanje MRL za solato, endivijo, rukvico, vitlof, fižol (svež, s stroki), fižol (svež, brez strokov), grah (svež, s stroki), grah (svež, brez strokov), lečo, fižol (suh), grah (suh), sončnično seme, seme oljne ogrščice, ječmenovo zrnje, pšenično zrnje in koren cikorije. Priporočila je ohranitev obstoječih MRL za nekatere proizvode. Ugotovila je, da v zvezi z MRL za česen, paradižnik, kumare, melone in zemeljske oreške ni na voljo nobenih informacij in da je potreben nadaljnji premislek odgovornih za obvladovanje tveganja. MRL za te proizvode bi bilo treba določiti v višini specifične meje določanja ali privzete MRL v skladu s členom 18(1)(b) Uredbe (ES) št. 396/2005.
(4)
Za bentazon je Agencija predložila obrazloženo mnenje glede obstoječih MRL v skladu s členom 12(2) Uredbe (ES) št. 396/2005 v povezavi s členom 12(1) Uredbe (6). Predlagala je spremembo opredelitve ostanka. Priporočila je znižanje MRL za česen, šalotko, zelišča, fižol (svež, brez strokov), grah (svež, s stroki), grah (svež, brez strokov), zemeljske oreške, proso, perutnino (meso, maščevje in jetra) ter ptičja jajca. Priporočila je ohranitev obstoječih MRL za nekatere proizvode. Ugotovila je, da v zvezi z MRL za krompir, por, zeliščne čaje (suhe liste) prašiče (meso, maščevje, jetra in ledvice), govedo (meso, maščevje, jetra in ledvice), ovce (meso, maščevje, jetra in ledvice), koze (meso, maščevje, jetra in ledvice) in mleko (goveje, ovčje in kozje) nekatere informacije niso na voljo in da je potreben nadaljnji premislek odgovornih za obvladovanje tveganja. Ker tveganja za potrošnike ni, bi bilo treba MRL za navedene proizvode določiti v Prilogi II k Uredbi (ES) št. 396/2005 na obstoječi ravni ali ravni, ki jo določi Agencija. Navedene MRL bodo pregledane, pri pregledu pa se bodo upoštevale informacije, ki bodo na voljo v dveh letih od objave te uredbe. Ugotovila je tudi, da v zvezi z MRL za spomladansko čebulo, kumare, makovo seme in sojo ni na voljo nobenih informacij in da je potreben nadaljnji premislek odgovornih za obvladovanje tveganja. MRL za te proizvode bi bilo treba določiti v višini specifične meje določanja ali privzete MRL v skladu s členom 18(1)(b) Uredbe (ES) št. 396/2005.
(5)
Za bromoksinil je Agencija predložila obrazloženo mnenje glede obstoječih MRL v skladu s členom 12(2) Uredbe (ES) št. 396/2005 v povezavi s členom 12(1) Uredbe (7). Predlagala je spremembo opredelitve ostanka. Priporočila je znižanje MRL za česen, čebulo, šalotko, sladko koruzo, šparglje, por in laneno seme. Priporočila je ohranitev obstoječih MRL za nekatere proizvode. Ugotovila je, da v zvezi z MRL za hmelj nekatere informacije niso na voljo in da je potreben nadaljnji premislek odgovornih za obvladovanje tveganja. Ker tveganja za potrošnike ni, bi bilo treba MRL za navedeni proizvod določiti v Prilogi II k Uredbi (ES) št. 396/2005 na obstoječi ravni ali ravni, ki jo določi Agencija. Ta MRL bo pregledana, pri pregledu pa se bodo upoštevale informacije, ki bodo na voljo v dveh letih od objave te uredbe.
(6)
Za klorotalonil je Agencija predložila obrazloženo mnenje glede obstoječih MRL v skladu s členom 12(2) Uredbe (ES) št. 396/2005 v povezavi s členom 12(1) Uredbe (8). Ugotovila je, da v zvezi z MRL za jabolka, hruške, kutine, nešplje, japonske nešplje, marelice, breskve, namizno in vinsko grozdje, jagode, kosmulje, banane, papajo, krompir, korenje, gomoljno zeleno, hren, pastinak, koren peteršilja, črni koren, repo, česen, čebulo, šalotko, spomladansko čebulo, paradižnik, jajčevce, kumare, kumarice za vlaganje, bučke, melone, buče, lubenice, cvetačo, brstični ohrovt, glavnato zelje, listnato zeleno, peteršilj, fižol (svež, s stroki), fižol (svež, brez strokov), grah (svež, s stroki), grah (svež, brez strokov), lečo (svežo), šparglje, zeleno, por, fižol, gojene gobe, fižol (suh), lečo (suho), grah (suh), volčji bob (suh), zemeljske oreške, ječmenovo, ovseno, pšenično in rženo zrnje, hmelj, prašiče (meso, maščevje, jetra in ledvice), govedo (meso, maščevje, jetra in ledvice), ovce (meso, maščevje, jetra in ledvice), koze (meso, maščevje, jetra in ledvice), perutnino (meso, maščevje in jetra), mleko (goveje, ovčje in kozje) ter ptičja jajca nekatere informacije niso na voljo in da je potreben nadaljnji premislek odgovornih za obvladovanje tveganja. Ker tveganja za potrošnike ni, bi bilo treba MRL za navedene proizvode določiti v Prilogi II k Uredbi (ES) št. 396/2005 na obstoječi ravni ali ravni, ki jo določi Agencija. Navedene MRL bodo pregledane, pri pregledu pa se bodo upoštevale informacije, ki bodo na voljo v dveh letih od objave te uredbe.
(7)
Za famoksadon je Agencija predložila obrazloženo mnenje glede obstoječih MRL v skladu s členom 12(2) Uredbe (ES) št. 396/2005 v povezavi s členom 12(1) Uredbe (9). Priporočila je znižanje MRL za ovseno zrnje. Priporočila je ohranitev obstoječih MRL za nekatere proizvode. Ugotovila je, da v zvezi z MRL za seme oljne ogrščice, prašiče (meso, maščevje, jetra in ledvice), govedo (meso, maščevje, jetra in ledvice), ovce (meso, maščevje, jetra in ledvice), koze (meso, maščevje, jetra in ledvice), perutnino (meso, maščevje in jetra), mleko (goveje, ovčje in kozje) ter ptičja jajca nekatere informacije niso na voljo in da je potreben nadaljnji premislek odgovornih za obvladovanje tveganja. Ker tveganja za potrošnike ni, bi bilo treba MRL za navedene proizvode določiti v Prilogi II k Uredbi (ES) št. 396/2005 na obstoječi ravni ali ravni, ki jo določi Agencija. Navedene MRL bodo pregledane, pri pregledu pa se bodo upoštevale informacije, ki bodo na voljo v dveh letih od objave te uredbe.
(8)
Za imazamoks je Agencija predložila obrazloženo mnenje glede obstoječih MRL v skladu s členom 12(2) Uredbe (ES) št. 396/2005 v povezavi s členom 12(1) Uredbe (10). Ugotovila je, da v zvezi z MRL za fižol (svež, s stroki), grah (svež, brez strokov), fižol (suh), lečo (suho), grah (suh), sončnično seme, seme oljne ogrščice, sojo, koruzo, riž, prašiče (meso, maščevje, jetra in ledvice), govedo (meso, maščevje, jetra in ledvice), ovce (meso, maščevje, jetra in ledvice), koze (meso, maščevje, jetra in ledvice) in mleko (goveje, ovčje in kozje) nekatere informacije niso na voljo in da je potreben nadaljnji premislek odgovornih za obvladovanje tveganja. Ker tveganja za potrošnike ni, bi bilo treba MRL za navedene proizvode določiti v Prilogi II k Uredbi (ES) št. 396/2005 na obstoječi ravni ali ravni, ki jo določi Agencija. Navedene MRL bodo pregledane, pri pregledu pa se bodo upoštevale informacije, ki bodo na voljo v dveh letih od objave te uredbe.
(9)
Za metil bromid je Agencija predložila obrazloženo mnenje glede obstoječih MRL v skladu s členom 12(1) Uredbe (11). Nevključitev metil bromida v Prilogo I k Direktivi 91/414/EGS je določena v Odločbi Komisije 2008/753/ES (12) in potrjena v Sklepu Komisije 2011/120/EU (13). Priglašena ni bila nobena odobrena uporaba v tretjih državah. Nadzorni laboratoriji ne morejo količinsko opredeliti privzetih MRL za metil bromid, zato za to snov ni primerno določiti nobene MRL. Vendar se metil bromid naravno pretvori v bromidov ion, za katerega so nadzorni laboratoriji že določili MRL.
(10)
Za propanil je Agencija predložila obrazloženo mnenje glede obstoječih MRL v skladu s členom 12(2) Uredbe (ES) št. 396/2005 v povezavi s členom 12(1) Uredbe (14). Nevključitev propanila v Prilogo I k Direktivi 91/414/EGS je določena v Odločbi Komisije 2008/769/ES (15) in potrjena v Izvedbeni uredbi Komisije (EU) št. 1078/2011 (16). Glede na to, da uporaba propanila v Uniji ni več odobrena in da ni bila priglašena nobena odobrena uporaba v tretjih državah, je primerno določiti MRL v višini meje določanja ali privzete MRL v skladu s členom 18(1)(b) Uredbe (ES) št. 396/2005. MRL za propanil, določene v Prilogi III, bi se torej morale črtati v skladu s členom 17 Uredbe (ES) št. 396/2005 v povezavi s členom 14(1)(a) Uredbe.
(11)
Za žveplovo kislino je Agencija predložila obrazloženo mnenje v skladu s členom 12(1) Uredbe (17). Nevključitev žveplove kisline v Prilogo I k Direktivi 91/414/EGS je določena v Odločbi Komisije št. 2008/937/ES (18). Glede na nizko toksičnost žveplove kisline je Agencija priporočila, da se MRL ne določijo. Zato je primerno žveplovo kislino vključiti v Prilogo IV k Uredbi (ES) št. 396/2005.
(12)
Komisija se je glede potrebe po prilagoditvi nekaterih mej določanja posvetovala z referenčnimi laboratoriji Evropske unije za ostanke pesticidov. Pri številnih snoveh so navedeni laboratoriji ugotovili, da je zaradi tehničnega razvoja za nekatere proizvode treba določiti specifične meje določanja.
(13)
Iz obrazloženih mnenj Agencije in ob upoštevanju dejavnikov, ki vplivajo na odločitev, je razvidno, da ustrezne spremembe MRL izpolnjujejo zahteve iz člena 14(2) Uredbe (ES) št. 396/2005.
(14)
Uredbo (ES) št. 396/2005 bi bilo zato treba ustrezno spremeniti.
(15)
Da bi se omogočilo normalno trgovanje s proizvodi ter njihova predelava in uživanje, bi morala ta uredba določiti prehodno ureditev za proizvode, ki so bili zakonito proizvedeni pred spremembo MRL in za katere je iz informacij razvidno, da je ohranjena visoka raven varstva potrošnikov.
(16)
Državam članicam, tretjim državam in nosilcem živilske dejavnosti bi bilo treba pred začetkom uporabe spremenjenih MRL omogočiti primerno obdobje, da se bodo lahko pripravili na izpolnjevanje novih zahtev, ki bodo nastale ob spremembi MRL.
(17)
Upoštevane so bile pripombe, ki so jih glede novih MRL v okviru posvetovanj v Svetovni trgovinski organizaciji izrazili trgovinski partnerji Unije.
(18)
Ukrepi iz te uredbe so v skladu z mnenjem Stalnega odbora za prehranjevalno verigo in zdravje živali -
SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
Člen 1
Priloge II, III, IV in V k Uredbi (ES) št. 396/2005 se spremenijo v skladu s Prilogo k tej uredbi.
Člen 2
Različica Uredbe (ES) št. 396/2005 pred spremembami s to uredbo se še naprej uporablja za proizvode, ki so bili zakonito proizvedeni pred 18. majem 2015.
Člen 3
Ta uredba začne veljati dvajseti dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
Uporablja pa se od 18. maja 2015.
Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
V Bruslju, 23. oktobra 2014