Input:
DIRETTIVA DELEGATA 2014/11/UE DELLA COMMISSIONE
del 18 ottobre 2013
che modifica, adattandolo al progresso tecnico, l’allegato IV della direttiva 2011/65/UE del Parlamento europeo e del Consiglio per quanto riguarda un’esenzione relativa al cromo esavalente nei diffusori di sostanze alcaline utilizzati per creare fotocatodi negli amplificatori di immagini radiografiche fino al 31 dicembre 2019 e nei pezzi di ricambio per sistemi radiografici immessi sul mercato unionale prima del 1o gennaio 2020
(Testo rilevante ai fini del SEE)
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
vista la direttiva 2011/65/UE del Parlamento europeo e del Consiglio, dell’8 giugno 2011, sulla restrizione dell’uso di determinate sostanze pericolose nelle apparecchiature elettriche ed elettroniche (1), in particolare l’articolo 5, paragrafo 1, lettera a),
considerando quanto segue:
(1)
La direttiva 2011/65/UE vieta l’uso del cromo esavalente nelle apparecchiature elettriche ed elettroniche immesse sul mercato.
(2)
Il cromo esavalente è impiegato in diffusori di sostanze alcaline utilizzate allo scopo di creare fotocatodi in amplificatori di immagini radiografiche. L’eliminazione o la sostituzione del cromo esavalente nel processo di fabbricazione dei fotocatodi non è praticabile in quanto attualmente i sostituti e le tecnologie alternative non sono sufficientemente affidabili o la loro disponibilità non è sufficiente a coprire l’insieme della domanda del prodotto.
(3)
Una parte del cromo esavalente utilizzato durante il processo di fabbricazione dei fotocatodi rimane inevitabilmente all’interno del prodotto che viene immesso sul mercato.
(4)
È pertanto opportuno modificare di conseguenza la direttiva 2011/65/UE,
HA ADOTTATO LA PRESENTE DIRETTIVA:
Articolo 1
L’allegato IV della direttiva 2011/65/UE è modificato conformemente all’allegato della presente direttiva.
Articolo 2
1. Gli Stati membri adottano le disposizioni legislative, regolamentari e amministrative necessarie per conformarsi alla presente direttiva entro l’ultimo giorno del sesto mese successivo all’entrata in vigore. Essi comunicano immediatamente alla Commissione il testo di tali disposizioni.
Quando gli Stati membri adottano tali disposizioni, queste contengono un riferimento alla presente direttiva o sono corredate di un siffatto riferimento all’atto della pubblicazione ufficiale. Le modalità del riferimento sono decise dagli Stati membri.
2. Gli Stati membri comunicano alla Commissione il testo delle disposizioni essenziali di diritto interno che essi adottano nel settore disciplinato dalla presente direttiva.
Articolo 3
La presente direttiva entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell’Unione europea.
Articolo 4
Gli Stati membri sono destinatari della presente direttiva.
Fatto a Bruxelles, il 18 ottobre 2013


Input:
DECISIONE DI ESECUZIONE DEL CONSIGLIO
del 15 novembre 2013
che autorizza il Regno di Danimarca e il Regno di Svezia a prorogare l’applicazione di una misura speciale in deroga agli articoli 168, 169, 170 e 171 della direttiva 2006/112/CE relativa al sistema comune d’imposta sul valore aggiunto
(2013/680/UE)
IL CONSIGLIO DELL’UNIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
vista la direttiva 2006/112/CE del Consiglio, del 28 novembre 2006, relativa al sistema comune d’imposta sul valore aggiunto (1), in particolare l’articolo 395, paragrafo 1,
vista la proposta della Commissione europea,
considerando quanto segue:
(1)
Con lettere protocollate presso il segretariato generale della Commissione, datate rispettivamente 3 e 4 aprile 2013, la Danimarca e la Svezia hanno richiesto l’autorizzazione di prorogare l’applicazione di una misura di deroga speciale agli articoli 168, 169, 170 e 171 della direttiva 2006/112/CE ai cui sensi un soggetto passivo deve esercitare il suo diritto alla deduzione o al rimborso nello Stato membro nel quale è stata assolta l’imposta sul valore aggiunto (IVA).
(2)
Con lettera datata 12 giugno 2013 la Commissione ha informato gli altri Stati membri delle domande presentate dalla Danimarca e dalla Svezia. Con lettera del 14 giugno 2013 la Commissione ha informato la Danimarca e la Svezia di disporre di tutte le informazioni necessarie alla valutazione delle domande.
(3)
Queste domande di deroga riguardano il recupero dell’imposta sull’IVA relativa ai pedaggi per l’utilizzo del collegamento fisso dell’Öresund tra la Danimarca e la Svezia. Conformemente alle norme sulla territorialità, l’IVA sul pedaggio è dovuta in parte alla Danimarca e in parte alla Svezia.
(4)
In deroga alla disposizione secondo la quale un soggetto passivo deve esercitare il suo diritto alla deduzione o al rimborso nello Stato membro nel quale è stata assolta l’IVA, le autorità danesi e svedesi sono state autorizzate ad applicare una misura particolare che permette ai soggetti passivi di rivolgersi a un’unica amministrazione per il recupero dell’IVA. L’autorizzazione è stata inizialmente concessa mediante decisione 2000/91/CE del Consiglio (2) e prorogata dalle decisioni 2003/65/CE (3) e 2007/132/CE (4).
(5)
La situazione fattuale e giuridica che giustificava tale deroga non è mutata e continua a esistere. È pertanto opportuno autorizzare la Danimarca e la Svezia ad applicare tale misura speciale per un ulteriore periodo limitato.
(6)
La deroga non incide negativamente sulle risorse proprie dell’Unione provenienti dall’IVA,
HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE:
Articolo 1
In deroga agli articoli 168, 169, 170 e 171 della direttiva 2006/112/CE, il Regno di Svezia e il Regno di Danimarca sono autorizzati ad applicare il regime seguente per il recupero dell’IVA sui pedaggi corrisposti per il diritto di utilizzo del collegamento fisso dell’Öresund tra i due paesi:
a)
un soggetto passivo stabilito nel Regno di Danimarca può esercitare il suo diritto alla deduzione dell’IVA dovuta per l’utilizzo della parte del collegamento che si trova sul territorio svedese mediante imputazione sulle dichiarazioni periodiche che deve presentare nel Regno di Danimarca;
b)
un soggetto passivo stabilito nel Regno di Svezia può esercitare il suo diritto alla deduzione dell’IVA dovuta per l’utilizzo della parte del collegamento che si trova sul territorio danese mediante imputazione sulle dichiarazioni periodiche che deve presentare nel Regno di Svezia;
c)
un soggetto passivo non stabilito in uno dei suddetti Stati membri deve rivolgersi alle autorità svedesi per ottenere, secondo la procedura prevista dalla direttiva 2008/9/CE del Consiglio (5) o dalla direttiva 86/560/CEE del Consiglio (6), il rimborso dell’IVA sui pedaggi, compresa l’IVA dovuta per l’utilizzazione della parte del collegamento che si trova sul territorio danese.
Articolo 2
La presente decisione si applica dal 1o gennaio 2014 al 31 dicembre 2020.
Articolo 3
Il Regno di Danimarca e il Regno di Svezia sono destinatari della presente decisione.
Fatto a Bruxelles, il 15 novembre 2013


Input:
PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1037/2013
ze dne 24. října 2013,
kterým se schvaluje IPBC jako stávající účinná látka pro použití v biocidních přípravcích určených pro typ přípravku 6
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 528/2012 ze dne 22. května 2012 o dodávání biocidních přípravků na trh a jejich používání (1), a zejména na čl. 89 odst. 1 třetí pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízením Komise (ES) č. 1451/2007 (2) se zřizuje seznam účinných látek, které mají být posouzeny vzhledem k možnému zařazení do přílohy I, přílohy I A nebo I B směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/8/ES (3). Tento seznam zahrnuje IPBC.
(2)
IPBC byl v souladu s čl. 11 odst. 2 směrnice 98/8/ES hodnocen pro použití v typu přípravku 6, konzervační přípravky pro výrobky v plechových obalech, jak je vymezeno v příloze V uvedené směrnice, což odpovídá typu přípravku 6, jak je definován v příloze V nařízení (EU) č. 528/2012.
(3)
Dánsko bylo jmenováno členským státem zpravodajem a předložilo Komisi dne 27. června 2011 zprávu příslušného orgánu a doporučení v souladu s čl. 14 odst. 4 a 6 nařízení (ES) č. 1451/2007.
(4)
Zprávu příslušného orgánu přezkoumaly členské státy a Komise. V souladu s čl. 15 odst. 4 nařízení (ES) č. 1451/2007 byly závěry tohoto přezkoumání v rámci Stálého výboru pro biocidní přípravky ze dne 27. září 2013 zařazeny do hodnotící zprávy.
(5)
Z uvedené zprávy vyplývá, že biocidní přípravky obsahující IPBC, které se používají pro typ přípravku 6, by měly splňovat požadavky stanovené v článku 5 směrnice 98/8/ES.
(6)
Je proto vhodné schválit IPBC pro použití v biocidních přípravcích určených pro typ přípravku 6.
(7)
Vzhledem k tomu, že hodnocení se nevztahuje na nanomateriály, v souladu s čl. 4 odst. 4 nařízení (EU) č. 528/2012 by se schválení nemělo na tyto materiály vztahovat.
(8)
Před schválením účinné látky by měla být poskytnuta přiměřená lhůta, která členským státům, zúčastněným stranám a případně Komisi umožní připravit se na splnění nových požadavků, které z něj plynou.
(9)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro biocidní přípravky,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
IPBC je schválen jako účinná látka pro použití v biocidních přípravcích určených pro typ přípravku 6, s výhradou požadavků a podmínek stanovených v příloze.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 24. října 2013.


Input:
UREDBA VIJEĆA (EU) br. 783/2014
od 18. srpnja 2014.
o izmjeni Uredbe (EU) br. 269/2014 o mjerama ograničavanja u odnosu na djelovanja koja podrivaju ili ugrožavaju teritorijalnu cjelovitost, suverenitet i neovisnost Ukrajine
VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 215.,
uzimajući u obzir Odluku Vijeća 2014/145/ZVSP od 17. ožujka 2014. o mjerama ograničavanja s obzirom na djelovanja kojima se podrivaju ili ugrožavaju teritorijalna cjelovitost, suverenitet i neovisnost Ukrajine (1),
uzimajući u obzir zajednički prijedlog Visokog predstavnika Unije za vanjske poslove i sigurnosnu politiku i Europske komisije,
budući da:
(1)
Uredbom Vijeća (EU) br. 269/2014 (2) provode se određene mjere predviđene u Odluci 2014/145/ZVSP te se predviđa zamrzavanje sredstava i gospodarskih resursa određenih fizičkih osoba odgovornih za aktivno podupiranje ili provođenje djelovanja ili politika kojima se podrivaju ili ugrožavaju teritorijalna cjelovitost, suverenitet i neovisnost Ukrajine odnosno stabilnost ili sigurnost u Ukrajini ili koje ometaju rad međunarodnih organizacija u Ukrajini te fizičkih ili pravnih osoba, subjekata ili tijela koji su s njima povezani ili pravnih osoba, subjekata ili tijela na Krimu ili u Sevastopolju na kojima je vlasništvo preneseno protivno ukrajinskom zakonodavstvu ili pravnih osoba, subjekata ili tijela koji su imali koristi od takvoga prijenosa,
(2)
Europsko vijeće se 16. srpnja 2014. suglasilo o proširenju mjera ograničavanja kako bi se njima obuhvatili subjekti, među ostalim iz Ruske Federacije, koji materijalno ili financijski podupiru djelovanja kojima se podrivaju ili ugrožavaju suverenitet, teritorijalna cjelovitost i neovisnost Ukrajine.
(3)
Vijeće je 18. srpnja 2014. donijelo Odluku 2014/475/ZVSP (3) kojom se mijenja Odluka 2014/145/ZVSP i predviđa izmjena kriterija za uvrštavanje na popis kako bi se omogućilo uvrštavanje na popis pravnih osoba, subjekata ili tijela koji materijalno ili financijski podupiru djelovanja kojima se podrivaju ili ugrožavaju suverenitet, teritorijalna cjelovitost i neovisnost Ukrajine.
(4)
Ova izmjena ulazi u područje primjene Ugovora te je stoga, posebice kako bi se osigurala njezina jedinstvena primjena u svim državama članicama, potrebno regulatorno djelovanje na razini Unije radi njezine provedbe.
(5)
Kako bi se osigurala djelotvornost mjera predviđenih u ovoj Uredbi, ona bi trebala odmah stupiti na snagu,
DONIJELO JE OVU ODLUKU:
Članak 1.
Članak 3. stavak 1. Uredbe (EU) br. 269/2014 zamjenjuje se sljedećim:
„1. U Prilog I. uključuju se:
(a)
fizičke osobe odgovorne za aktivno podupiranje ili provođenje djelovanja ili politika kojima se podrivaju ili ugrožavaju teritorijalna cjelovitost, suverenitet i neovisnost Ukrajine odnosno stabilnost ili sigurnost u Ukrajini ili koje ometaju rad međunarodnih organizacija u Ukrajini te fizičkih ili pravnih osoba, subjekata ili tijela koji su s njima povezani;
(b)
pravne osobe, subjekti ili tijela koji materijalno ili financijski podupiru djelovanja kojima se podrivaju ili ugrožavaju teritorijalna cjelovitost, suverenitet i neovisnost Ukrajine; ili
(c)
pravne osobe, subjekti ili tijela na Krimu ili u Sevastopolju čije je vlasništvo preneseno protivno ukrajinskom pravu ili pravne osobe, subjekti ili tijela koji su imali koristi od takvoga prijenosa.”
Članak 2.
Ova Uredba stupa na snagu na dan objave u Službenom listu Europske unije.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 18. srpnja 2014.


Input:
VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) č. 143/2014
zo 14. februára 2014,
ktorým sa v súlade s nariadením Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 1107/2009 o uvádzaní prípravkov na ochranu rastlín na trh schvaľuje účinná látka pyridalyl a ktorým sa mení príloha k vykonávaciemu nariadeniu Komisie (EÚ) č. 540/2011
(Text s významom pre EHP)
EURÓPSKA KOMISIA,
so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
so zreteľom na nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 1107/2009 z 21. októbra 2009 o uvádzaní prípravkov na ochranu rastlín na trh a o zrušení smerníc Rady 79/117/EHS a 91/414/EHS (1), a najmä na jeho článok 13 ods. 2 a článok 78 ods. 2,
keďže:
(1)
Pokiaľ ide o postup a podmienky schvaľovania, je potrebné v súlade s článkom 80 ods. 1 písm. a) nariadenia (ES) č. 1107/2009 uplatňovať smernicu 91/414/EHS (2) na účinné látky, v súvislosti s ktorými sa pred 14. júnom 2011 prijalo rozhodnutie v súlade s článkom 6 ods. 3 uvedenej smernice. V prípade pyridalylu sú rozhodnutím Komisie 2007/669/ES (3) splnené podmienky uvedené v článku 80 ods. 1 písm. a) nariadenia (ES) č. 1107/2009.
(2)
V súlade s článkom 6 ods. 2 smernice 91/414/EHS bola Rakúsku 9. októbra 2006 doručená žiadosť od spoločnosti Sumitomo Chemical Agro Europe SAS o zaradenie účinnej látky pyridalyl do prílohy I k smernici 91/414/EHS. Rozhodnutím 2007/669/ES sa potvrdilo, že dokumentácia je „úplná“ v tom zmysle, že v zásade spĺňa požiadavky týkajúce sa údajov a informácií stanovených v prílohách II a III k smernici 91/414/EHS.
(3)
Účinky tejto účinnej látky na ľudské zdravie, zdravie zvierat a na životné prostredie boli zhodnotené v súlade s ustanoveniami článku 6 ods. 2 a 4 smernice 91/414/EHS, pokiaľ ide o použitia navrhované žiadateľom. Určený spravodajský členský štát predložil 8. januára 2009 návrh hodnotiacej správy.
(4)
Návrh hodnotiacej správy bol preskúmaný členskými štátmi a Európskym úradom pre bezpečnosť potravín (ďalej len „úrad“). Dňa 24. mája 2013 predložil úrad Komisii svoje závery z hodnotenia účinnej látky pyridalyl (4) z hľadiska rizika pesticídov. Členské štáty a Komisia preskúmali návrh hodnotiacej správy a závery úradu v rámci Stáleho výboru pre potravinový reťazec a zdravie zvierat a dokončili ho 13. decembra 2013 vo forme revíznej správy Komisie o pyridalyle.
(5)
Z rôznych preskúmaní vyplynulo, že od prípravkov na ochranu rastlín s obsahom pyridalylu možno očakávať, že vo všeobecnosti spĺňajú požiadavky stanovené v článku 5 ods. 1 písm. a) a b) a článku 5 ods. 3 smernice 91/414/EHS, najmä vzhľadom na spôsob použitia, ktorý bol preskúmaný a podrobne opísaný v revíznej správe Komisie. Preto je vhodné pyridalyl schváliť.
(6)
V súlade s článkom 13 ods. 2 nariadenia (ES) č. 1107/2009 v spojení s jeho článkom 6 a vzhľadom na súčasné vedecké a technické poznatky je však nevyhnutné stanoviť určité podmienky a obmedzenia. Je vhodné najmä žiadať ďalšie potvrdzujúce informácie.
(7)
Pred schválením by sa mala poskytnúť primeraná lehota s cieľom umožniť členským štátom a zainteresovaným stranám, aby sa pripravili na splnenie nových požiadaviek vyplývajúcich zo schválenia.
(8)
Bez toho, aby boli v dôsledku schválenia dotknuté povinnosti stanovené v nariadení (ES) č. 1107/2009, malo by však vzhľadom na konkrétnu situáciu vzniknutú prechodom od smernice 91/414/EHS k nariadeniu (ES) č. 1107/2009 platiť nasledujúce: členským štátom by sa po schválení malo poskytnúť šesťmesačné obdobie, počas ktorého preskúmajú povolenia prípravkov na ochranu rastlín obsahujúcich pyridalyl. Členské štáty by podľa potreby mali povolenia zmeniť, nahradiť alebo zrušiť. Odchylne od uvedenej lehoty by sa mala poskytnúť dlhšia lehota na predloženie a vyhodnotenie úplnej dokumentácie podľa prílohy III, ako sa stanovuje v smernici 91/414/EHS, v súvislosti s každým prípravkom na ochranu rastlín a s každým predpokladaným použitím v súlade s jednotnými zásadami.
(9)
Skúsenosti získané zo zaradení účinných látok posúdených v rámci nariadenia Komisie (EHS) č. 3600/92 (5) do prílohy I k smernici 91/414/EHS ukázali, že pri výklade povinností držiteľov existujúcich povolení môžu vzniknúť ťažkosti, pokiaľ ide o prístup k údajom. Aby sa predišlo ďalším komplikáciám, je podľa všetkého potrebné objasniť povinnosti členských štátov, najmä povinnosť overiť, či držiteľ povolenia preukáže prístup k dokumentácii, ktorá spĺňa požiadavky stanovené v prílohe II k uvedenej smernici. Týmto objasnením sa však nestanovujú žiadne nové povinnosti pre členské štáty ani pre držiteľov povolení v porovnaní so smernicami, ktoré sa doteraz prijali a ktorými sa mení príloha I k danej smernici, alebo nariadeniami, ktorými sa schvaľujú účinné látky.
(10)
V súlade s článkom 13 ods. 4 nariadenia (ES) č. 1107/2009 by sa príloha k vykonávaciemu nariadeniu Komisie (EÚ) č. 540/2011 (6) mala zodpovedajúcim spôsobom zmeniť.
(11)
Opatrenia stanovené v tomto nariadení sú v súlade so stanoviskom Stáleho výboru pre potravinový reťazec a zdravie zvierat,
PRIJALA TOTO NARIADENIE:
Článok 1
Schválenie účinnej látky
Účinná látka pyridalyl, ako je uvedená v prílohe I, sa schvaľuje za podmienok stanovených v tejto prílohe.
Článok 2
Prehodnotenie prípravkov na ochranu rastlín
1. V súlade s nariadením (ES) č. 1107/2009 členské štáty v prípade potreby do 31. decembra 2014 zmenia alebo zrušia existujúce povolenia prípravkov na ochranu rastlín s obsahom pyridalylu ako účinnej látky.
Do uvedeného dátumu overia najmä to, či sú splnené podmienky stanovené v prílohe I k uvedenému nariadeniu, s výnimkou podmienok vymedzených v časti B v stĺpci osobitných ustanovení v uvedenej prílohe, a či má držiteľ povolenia dokumentáciu, ktorá spĺňa požiadavky prílohy II k smernici 91/414/EHS, alebo má k nej prístup, a to v súlade s podmienkami uvedenými v článku 13 ods. 1 až 4 uvedenej smernice a článku 62 nariadenia (ES) č. 1107/2009.
2. Odchylne od odseku 1 členské štáty prehodnotia najneskôr do 30. júna 2014 každý povolený prípravok na ochranu rastlín s obsahom pyridalylu ako jedinej účinnej látky alebo ako jednej z viacerých účinných látok, z ktorých všetky sú uvedené v prílohe k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) č. 540/2011, v súlade s jednotnými zásadami stanovenými v článku 29 ods. 6 nariadenia (ES) č. 1107/2009, na základe dokumentácie, ktorá spĺňa požiadavky prílohy III k smernici 91/414/EHS, a s prihliadnutím na časť B stĺpca týkajúceho sa osobitných ustanovení v prílohe I k uvedenému nariadeniu. Na základe tohto hodnotenia určia, či prípravok spĺňa podmienky stanovené v článku 29 ods. 1 nariadenia (ES) č. 1107/2009.
Po tomto určení členské štáty:
a)
v prípade prípravku s obsahom pyridalylu ako jedinej účinnej látky podľa potreby zmenia alebo zrušia povolenie najneskôr do 31. decembra 2015 alebo
b)
v prípade prípravku s obsahom pyridalylu ako jednej z viacerých účinných látok podľa potreby zmenia alebo zrušia povolenie do 31. decembra 2015 alebo do dátumu určeného na takúto zmenu alebo zrušenie v príslušnom akte alebo aktoch, ktorými sa príslušná látka alebo látky dopĺňajú do prílohy I k smernici 91/414/EHS, alebo ktorými sa táto príslušná látka alebo látky schvaľujú, podľa toho, čo nastane neskôr.
Článok 3
Zmeny vykonávacieho nariadenia (EÚ) č. 540/2011
Príloha k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) č. 540/2011 sa mení v súlade s prílohou II k tomuto nariadeniu.
Článok 4
Nadobudnutie účinnosti a dátum uplatňovania
Toto nariadenie nadobúda účinnosť dvadsiatym dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
Uplatňuje sa od 1. júla 2014.
Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
V Bruseli 14. februára 2014


Input:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 78/2013
z dnia 17 stycznia 2013 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali pochodzących z Rosji i Turcji
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Środki tymczasowe
(1)
W dniu 31 lipca 2012 r. rozporządzeniem (UE) nr 699/2012 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja Europejska („Komisja”) nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali pochodzących z Rosji i Turcji.
(2)
Postępowanie wszczęto zawiadomieniem o wszczęciu (3) opublikowanym w dniu 1 listopada 2011 r., w następstwie skargi złożonej w dniu 20 września 2011 r. przez Komitet Obrony Przemysłu Stalowych Łączników Spawanych Doczołowo Unii Europejskiej (ang. Defence Committee of the Seamless Steel Tubes Industry of the European Union) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 40 % łącznej unijnej produkcji niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali.
(3)
Jak wskazano w motywie 15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do końca OD („okres badany”).
2. Dalsze postępowanie
(4)
Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron złożyło oświadczenia pisemne, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się w formie ustnej.
(5)
Komisja kontynuowała poszukiwanie i analizę wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń.
3. Kontrola wyrywkowa
(6)
Wobec braku uwag dotyczących kontroli wyrywkowej unijnych producentów, importerów niepowiązanych i producentów eksportujących niniejszym potwierdza się ustalenia tymczasowe zawarte w motywach od 5 do 11 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4. Środki obowiązujące wobec innych państw trzecich
(7)
Należy powtórzyć, że ostateczne środki antydumpingowe obowiązują w odniesieniu do niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Malezji, Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei i Tajlandii oraz, w następstwie praktyk mających na celu obejście środków, również w odniesieniu do niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i wysyłanych z Indonezji, Sri Lanki, Filipin i Tajwanu (z pewnymi wyjątkami) (4). Państwa wymienione w poprzednim zdaniu są dalej zwane „państwami objętymi środkami antydumpingowymi”.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
(8)
Jak wskazano w motywie 17 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, produktem objętym postępowaniem są łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, obecnie objęte kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 i ex 7307 99 80 („produkt objęty postępowaniem”).
(9)
Wobec braku uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem oraz produktu podobnego potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach od 17 do 20 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
C. DUMPING
1. Rosja
1.1. Wartość normalna
(10)
Jeden rosyjski producent eksportujący argumentował, że do obliczenia marginesu dumpingu należało zastosować jedynie dane uzyskane od przedsiębiorstw rosyjskich i że użycie danych uzyskanych od przedsiębiorstw tureckich jest niewłaściwe. Należy przypomnieć, że wobec braku współpracy ze strony któregokolwiek rosyjskiego producenta eksportującego, zgodnie z art. 18 ust. 1 i 5 rozporządzenia podstawowego wartość normalna w odniesieniu do Rosji ustalona została na podstawie dostępnych faktów, tzn. informacji otrzymanych od tych tureckich producentów eksportujących, którzy używają rosyjskich stalowych rur i przewodów rurowych bez szwu jako wsadu do produkcji produktu objętego postępowaniem. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(11)
Wobec braku innych uwag dotyczących określenia wartości normalnej niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach od 22 do 25 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.2. Cena eksportowa
(12)
Wobec braku uwag dotyczących określenia ceny eksportowej niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach 26 i 27 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.3. Porównanie
(13)
Wobec braku uwag dotyczących porównania ceny eksportowej z wartością normalną niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach 28 i 29 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.4. Margines dumpingu
(14)
Jeden rosyjski producent eksportujący argumentował, że tymczasowe cło antydumpingowe w wysokości 23,8 % nie jest uzasadnione ze względu na fakt, że jego przedsiębiorstwo wywozi do Unii jedynie stalowe kolanka i to w bardzo małych ilościach. Stalowe kolanka są jednak częścią produktu objętego niniejszym dochodzeniem, co nie zostało zakwestionowane przez żadną z zainteresowanych stron. Ponadto uznanie przywozu do Unii za nieznaczny, o czym mowa w art. 5 ust. 7 i art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, rozważane jest wyłącznie w ujęciu ogólnokrajowym, a nie w odniesieniu do indywidualnych przedsiębiorstw. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(15)
Inny rosyjski producent eksportujący argumentował, że nie dokonywał on wywozu po cenach dumpingowych, czego dowodziłby fakt, że producent ten wielokrotnie przegrał przetargi na dostawy kolanek i łuków z konkurentami unijnymi. Jak wspomniano powyżej, w przedmiotowym dochodzeniu nie współpracował żaden rosyjski producent eksportujący, zatem zgodnie z art. 18 ust. 1 i 5 rozporządzenia podstawowego dumping w odniesieniu do Rosji obliczono na podstawie dostępnych faktów. Nawet jeśli uwzględni się ten argument, należy zauważyć, że brak powodzenia w przetargach wobec korzystniejszej oferty konkurentów unijnych nie wyklucza dokonywania wywozu po cenach dumpingowych przez rosyjskiego producenta eksportującego. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(16)
Wobec braku innych uwag dotyczących obliczenia marginesu dumpingu niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 30 i 31 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(17)
Ostatecznie ustalony ogólnokrajowy margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, jest następujący:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Wszystkie przedsiębiorstwa
23,8 %
2. Turcja
2.1. Wartość normalna
(18)
Wobec braku uwag dotyczących określenia wartości normalnej niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach od 32 do 40 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2.2. Cena eksportowa
(19)
Jeden producent eksportujący twierdził, że w cenie eksportowej należy uwzględnić marżę zysku osiągniętego przez zastosowanie transportu morskiego, tzn. różnicę między kosztami transportu płaconymi przez klientów tego producenta eksportującego a kosztami transportu płaconymi przedsiębiorstwu transportowemu przez tego producenta. Zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego cena eksportowa stanowi jednak cenę faktycznie zapłaconą lub należną za produkt sprzedany na wywóz z państwa wywozu do Unii. Marży zysku wynikającego z kosztów transportu produktu do klienta nie można uznać za część ceny eksportowej produktu. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(20)
Wobec braku innych uwag dotyczących określenia ceny eksportowej niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach od 41 do 43 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2.3. Porównanie
(21)
Tureckie Stowarzyszenie Eksporterów Produktów Stalowych (ÇIB) argumentowało, że przy porównaniu ceny eksportowej z wartością normalną nie wzięto należycie pod uwagę znacznych różnic między ceną łączników przewodów rurowych bez szwu a ceną spawanych łączników przewodów rurowych. Wszystkie współpracujące przedsiębiorstwa przedłożyły jednak informacje w rozbiciu na poszczególne transakcje w odniesieniu do sprzedaży łączników przewodów rurowych bez szwu i spawanych łączników przewodów rurowych. Te właśnie informacje zostały wykorzystane do porównania ceny eksportowej z wartością normalną. Innymi słowy, łączniki bez szwu porównano wyłącznie z łącznikami bez szwu, a łączniki spawane - z łącznikami spawanymi. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(22)
Wobec braku innych uwag dotyczących porównania niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywie 44 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2.4. Marginesy dumpingu
a) Margines dumpingu dla przedsiębiorstw objętych dochodzeniem
(23)
Przypomina się, że indywidualny margines dumpingu tymczasowo ustalony dla jednego z trzech współpracujących producentów eksportujących określono na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową stosowaną przez to przedsiębiorstwo w wywozie do Unii produktu objętego postępowaniem. Wobec braku uwag dotyczących określenia marginesu dumpingu w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywie 46 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(24)
Obliczenia dotyczące dumpingu dotyczące pozostałych dwóch współpracujących przedsiębiorstw wykazały, że prowadziły one ukierunkowany dumping w danym okresie, jak również w odniesieniu do określonych odbiorców i regionów. Istniała faktycznie wyraźna struktura w zakresie ich cen eksportowych, które różniły się znacznie w zależności od nabywców, regionów, a także od okresów, przy czym różnica sięgała 30 % w przypadku identycznych modeli produktu objętego postępowaniem. Ponadto obliczenie dumpingu na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej ze średnimi ważonymi cenami eksportowymi zgodnie z metodą przewidzianą w pierwszej części zdania pierwszego w art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego nie odzwierciedlało pełnej skali dumpingu prowadzonego przez dwóch przedmiotowych producentów, co wykazano w motywie 27 niniejszego rozporządzenia. Ze względu na brak wystarczającej liczby transakcji krajowych mogących posłużyć do określenia wartości normalnej, odpowiadających transakcjom wywozowym, jak wykazano w motywie 28, nie można było też ustalić marginesu dumpingu przez porównanie poszczególnych wartości normalnych z poszczególnymi cenami eksportowymi w wywozie do Unii w rozbiciu na poszczególne transakcje, zgodnie z drugą częścią zdania pierwszego w art. 2 ust. 11.
(25)
Zatem, w celu odzwierciedlenia pełnej skali dumpingu prowadzonego przez dwa przedmiotowe przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego wartość normalna ustalona na podstawie średniej ważonej została porównana w ich przypadku z cenami wszystkich poszczególnych transakcji wywozowych do Unii. Jako że ta metoda porównania stosowana jest w drodze odstępstwa od dwóch pierwszych metod przewidzianych w art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, Komisja dokładnie sprawdziła, czy w omawianym przypadku spełnione zostały warunki jej zastosowania. Ujawniono szczegółowe obliczenia dotyczące dumpingu, w tym ustalone struktury cen eksportowych. Żaden z tureckich producentów eksportujących nie zakwestionował danych będących podstawą tych obliczeń.
(26)
Oba przedsiębiorstwa współpracujące, ÇIB oraz tureckie władze argumentowały jednak, że nie przedstawiono wystarczających informacji co do ukierunkowanego dumpingu ustalonego odnośnie do dwóch tureckich producentów eksportujących i że w każdym razie struktura w zakresie cen eksportowych była niezamierzona. Podczas przesłuchania z udziałem rzecznika praw stron, o które wnioskowali dwaj tureccy producenci eksportujący, przedstawiono im szczegółowe wyjaśnienia dotyczące ustalenia ukierunkowanego dumpingu i będące ich podstawą obliczenia marginesu dumpingu. Komisja wyjaśniła również, że stosowane przez omawiane przedsiębiorstwa praktyki spowodowały ukierunkowany dumping, nawet jeśli efekt ten nie był zamierzony (5). Należy odnotować, że rozporządzenie podstawowe nie wymaga, aby organ prowadzący dochodzenie wskazał możliwe przyczyny ukierunkowanego dumpingu, takie jak np. wahania kursów walut czy zróżnicowanie polityki cenowej pod kątem regionu. Wystarczające jest samo ustalenie, że struktury cen eksportowych różnią się od siebie znacznie w zależności od nabywców, regionów lub okresów (6). W następstwie przesłuchania dwóm omawianym przedsiębiorstwom przedstawiono również wyjaśnienia dotyczące konkretnych przedsiębiorstw. Wysłano również notę werbalną do Stałego Przedstawicielstwa Turcji przy Unii, zawierającą wyjaśnienia dotyczące ustalenia ukierunkowanego dumpingu oraz metodyki zastosowanej celem obliczenia marginesu dumpingu. Ponadto podczas przesłuchania z udziałem rzecznika praw stron, o które wnioskowało ÇIB, stowarzyszeniu temu przedstawiono szczegółowe wyjaśnienia dotyczące ustalenia ukierunkowanego dumpingu i będące ich podstawą obliczenia marginesu dumpingu.
(27)
W dochodzeniu ustalono bowiem w odniesieniu do obu producentów eksportujących trzy przypadki wyraźnej struktury w zakresie cen eksportowych obejmujące dużą część prowadzonej przez te przedsiębiorstwa sprzedaży eksportowej skierowanej do Unii - stwierdzono, że ceny eksportowe różniły się znacznie w zależności od nabywców, regionów i okresów, co potwierdzają dane ujawnione stronom. Jest to wynik dogłębnej analizy wyjątkowych okoliczności tej sprawy, na podstawie którego uznano za konieczne było stwierdzenie ukierunkowanego dumpingu. Po stwierdzeniu znacznych różnic cen eksportowych oraz mając na uwadze, że nawet tylko jedna ze wspomnianych struktur w zakresie cen eksportowych wystarczyłaby do tego, by uzasadnić zastosowanie metody porównania średniej ważonej do wszystkich poszczególnych transakcji wywozowych, ta metoda porównania została uznana za właściwą w tym konkretnym przypadku. Ponadto w przypadku obu przedsiębiorstw całkowita kwota dumpingu ustalona przez porównanie średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową w wywozie do Unii produktu objętego postępowaniem (pierwsza metoda symetryczna) znacznie różni się od kwoty dumpingu ustalonej przez porównanie wartości normalnej ustalonej na podstawie średniej ważonej z cenami wszystkich poszczególnych transakcji wywozowych skierowanych do Unii (metoda asymetryczna), co potwierdzają dane ujawnione stronom. Można zatem wnioskować, że zastosowanie pierwszej metody symetrycznej nie umożliwiłoby ujawnienia ukierunkowanego dumpingu, który miał miejsce w konkretnym okresie, regionach i w odniesieniu do określonych klientów. Innymi słowy, margines dumpingu ustalony pierwszą metodą symetryczną nie odzwierciedlałby pełnej skali dumpingu dokonywanego przez oba przedmiotowe przedsiębiorstwa.
(28)
Nie można było też ustalić marginesu dumpingu przez porównanie poszczególnych wartości normalnych z poszczególnymi cenami eksportowymi w wywozie do Unii w rozbiciu na poszczególne transakcje, zgodnie z drugą częścią zdania pierwszego w art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego (druga metoda symetryczna). Metoda ta polega na wskazaniu poszczególnych transakcji krajowych, które są porównywalne z poszczególnymi transakcjami wywozowymi, z uwzględnieniem czynników takich jak wielkość sprzedaży i data transakcji. Ze względu na brak wystarczającej liczby transakcji krajowych służących do ustalenia wartości normalnej, odpowiadających transakcjom wywozowym, nie można było ustalić marginesu dumpingu na podstawie drugiej metody symetrycznej. W związku z powyższym, ze względu na stwierdzenie istnienia struktury w zakresie cen eksportowych, które różniły się znacznie w zależności od nabywcy, regionu oraz okresu, a także mając na uwadze, że zastosowanie dwóch wspomnianych metod symetrycznych nie odzwierciedliłoby pełnej skali dumpingu, postanowiono zgodnie z art. 2 ust. 11 ustalić margines dumpingu na podstawie metody asymetrycznej.
(29)
Oba przedsiębiorstwa współpracujące i ÇIB argumentowały, że porównanie cen eksportowych przeliczonych na turecką lirę było nieuzasadnione, gdyż sprzedaży do Unii dokonywano w euro, a turecką lirę stosuje się jedynie do celów księgowych. Argumentowano, że wahania kursu wymiany euro na turecką lirę miały znaczny wpływ na ustalenie cen, co z kolei miałoby w sposób nieunikniony i nieuzasadniony wpłynąć na wynik porównania cen eksportowych w różnych okresach. Porównywanie cen eksportowych oraz obliczenia marginesu dumpingu w walucie księgowej współpracujących producentów eksportujących w państwie wywozu są jednak stałym sposobem postępowania Komisji. Należy odnotować, że koszty i ceny krajowe stanowiące podstawę obliczenia wartości normalnej wyrażone są w tureckiej lirze. Porównania cen eksportowych z wartością normalną dokonano zatem w tej walucie. Jedynym logicznym sposobem ustalenia struktury cen eksportowych w ramach tego samego obliczenia dotyczącego dumpingu jest zatem zastosowanie tych samych cen eksportowych już wyrażonych w tureckiej lirze. Ponadto, jak stwierdzono powyżej, rozporządzenie podstawowe nie zawiera wymogu analizy możliwych powodów ukierunkowanego dumpingu, takich jak wahania kursu wymiany walut (7). Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(30)
Obaj producenci współpracujący argumentowali, że w celu stwierdzenia pewnej struktury w zakresie cen eksportowych należy uwzględnić średnie ważone ceny porównywalnych rodzajów produktu, a nie średnie arytmetyczne cen. W art. 2 ust. 11 mowa jest jednak o strukturze cen eksportowych, a nie o strukturze średnich ważonych cen eksportowych czy o strukturze wartości eksportowych. Zastosowanie średniej ważonej ceny eksportowej zniekształciłoby analizę, gdyż w takim przypadku wzięto by pod uwagę wielkość wywozu, zamiast wyłącznie cen eksportowych W każdym razie, nawet jeśli uwzględni się średnie ważone ceny zamiast średnich arytmetycznych cen eksportowych, nadal można stwierdzić strukturę cen eksportowych różniącą się znacznie w zależności od nabywców, regionów oraz okresów. Obie strony zakwestionowały znaczenie ewentualnych różnic w strukturach cen eksportowych w przypadku zastosowania średnich ważonych. Należy odnotować, że strony te nie kwestionują stwierdzenia stanu faktycznego opartego na średniej arytmetycznej, której zastosowanie jest właściwą metodą, jak wyjaśniono powyżej. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(31)
ÇIB argumentowało, że zerowanie jest nieuzasadnione, powołując się na sprawozdanie Organu Apelacyjnego WTO (8), w którym zerowanie uznano za praktykę niezgodną z Porozumieniem antydumpingowym WTO. Sąd Unii Europejskiej (9) potwierdził jednak, że ustalenia powyższego sprawozdania nie mają zastosowania w sytuacji ukierunkowanego dumpingu. Sprawozdanie to dotyczy bowiem wyłącznie zerowania w kontekście pierwszej metody symetrycznej i nie można się na nie powoływać w przypadku zastosowania metody asymetrycznej. Zatem nawet jeśli, zgodnie z ustaleniami sprawozdania Organu Apelacyjnego WTO, stosowanie zerowania w kontekście pierwszej metody symetrycznej może istotnie być nieobiektywne i niezgodne z art. 2.4.2 Porozumienia o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994, szczególnie przy braku struktury cen eksportowych, stosowanie zerowania w kontekście metody asymetrycznej nie jest niezgodne z tym artykułem ani z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, ani też nieobiektywne w rozumieniu art. 2 ust. 10 tego rozporządzenia, o ile oba warunki zastosowania tej metody są spełnione. Dodatkowo zerowanie okazało się konieczne z matematycznego punktu widzenia w celu odróżnienia, pod względem wyników, metody asymetrycznej od pierwszej metody symetrycznej. Przy braku tej redukcji metoda asymetryczna zawsze dawać będzie ten sam wynik co pierwsza metoda symetryczna. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(32)
ÇIB argumentowało również, że zastosowanie zerowania narusza zasadę niższego cła. Zdaniem Stowarzyszenia w wyniku zerowania marginesy dumpingu zostały obliczone na poziomie wyższym niż ich rzeczywisty poziom.
(33)
Zastosowanie zerowania w metodzie asymetrycznej nie wyklucza jednak przestrzegania zasady niższego cła. W przypadku wszystkich trzech współpracujących przedsiębiorstw, niezależnie od zastosowanej metody, marginesy dumpingu zostały porównane z poziomami usuwającymi szkodę, tak aby wysokość cła odpowiadała niższemu z tych poziomów. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(34)
Wobec braku innych uwag dotyczących obliczenia marginesów dumpingu odnośnie do przedsiębiorstw objętych dochodzeniem niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 47 i 48 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
b) Margines dumpingu dla przedsiębiorstw niewspółpracujących
(35)
Wobec braku uwag dotyczących marginesu dumpingu w odniesieniu do niewspółpracujących przedsiębiorstw niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywie 49 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(36)
Ostatecznie ustalone ogólnokrajowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu (%)
RSA
9,6
Sardogan
2,9
Unifit
12,1
Wszystkie inne przedsiębiorstwa
16,7
D. SZKODA
1. Produkcja unijna, przemysł unijny i konsumpcja w Unii
(37)
Wobec braku uwag dotyczących produkcji unijnej, przemysłu unijnego i konsumpcji w Unii niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach od 51 do 54 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie
2.1. Łączna ocena skutków przywozu objętego postępowaniem
(38)
W następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń ÇIB argumentowało, że łączna ocena skutków przywozu z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, jest nieuzasadniona. Stowarzyszenie powtórzyło zasadniczo uwagi tureckich producentów eksportujących wystosowane po wszczęciu postępowania, argumentując, że przywóz z Rosji i z Turcji charakteryzowały inne tendencje pod względem wielkości i cen.
(39)
W tej kwestii należy powtórzyć, jak stwierdzono już w motywie 59 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, iż w dochodzeniu ustalono, że o ile przywóz z Turcji jest stosunkowo stabilny pod względem wielkości, to przywóz z Rosji jest coraz większy w wartościach bezwzględnych. Ze względu jednak na spadek popytu w okresie badanym udział w rynku przywozu z obu państw jest coraz większy.
(40)
Jednocześnie ceny obu państw niewiele się od siebie różniły - średnie ceny rosyjskie były co prawda nieco niższe, ale bardzo zbliżone do średnich cen tureckich. Należy również powtórzyć, że odnośnie do przedsiębiorstw w obu państwach w dochodzeniu ustalono istotne podcięcie cenowe dochodzące do około 30 % (zob. motyw 65 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych). Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(41)
ÇIB argumentowało również, że przywóz z Turcji należy uznać za nieznaczny, i wskazało na fakt, że w innej sprawie dotyczącej podobnego produktu, dotyczącej „łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Chorwacji, Słowacji, Tajwanu i Tajlandii” (10), przywóz ze Słowacji i Tajwanu został uznany za nieznaczny (mimo że sytuował się powyżej progu de minimis), a zatem nie był rozpatrywany łącznie z przywozem po cenach dumpingowych z innych państw.
(42)
Należy zauważyć w tym względzie, że w sprawie dotyczącej łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Chorwacji, Słowacji, Tajwanu i Tajlandii przywóz ze Słowacji i Tajwanu został faktycznie uznany za przywóz po cenach dumpingowych i mimo że sytuował się powyżej progu 1-procentowego udziału w rynku, nie był rozpatrywany łącznie z przywozem po cenach dumpingowych z innych państw. W tej sprawie sytuacja zdecydowanie różniła się od aktualnego dochodzenia, jako że udział w rynku przywozu ze Słowacji i Tajwanu znacznie spadał i nie został uznany za znaczny w porównaniu z przywozem z innych państw, zatem został uznany za nieprzynoszący szkody. W aktualnej sprawie natomiast udział w rynku przywozu zarówno z Turcji, jak i z Rosji wzrasta i wielkości przywozu z tych państw są porównywalne. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(43)
ÇIB argumentowało również, że przywóz z Turcji nie jest podobny do przywozu z Rosji pod względem warunków dotyczących konkurencji, gdyż „występują różnice pod względem geograficznego rozmieszczenia sprzedaży”. Stowarzyszenie dostarczyło dane statystyczne, z których wynika, że w OD Turcja dokonała 70 % swojej sprzedaży w Hiszpanii, Francji, we Włoszech i w Polsce, natomiast Rosja przeprowadziła niemal całość swojej sprzedaży w Republice Czeskiej i Niemczech.
(44)
Należy zauważyć w tym względzie, że różnic w rozmieszczeniu geograficznym sprzedaży nie można uznać za wskaźnik różniących się warunków dotyczących konkurencji. Jako że Unia stanowi jednolity rynek, miejsce wprowadzenia jakichkolwiek towarów przywożonych nie decyduje zasadniczo o wzajemnej konkurencyjności tych towarów ani o ich konkurencyjności wobec produktu podobnego. W kwestii warunków dotyczących konkurencji należy również powtórzyć, że przywóz z Rosji i z Turcji jest podobny pod względem cenowym; przywóz z obu tych państw został uznany za podcinający ceny unijne, a kanały sprzedaży przywożonych produktów są również podobne. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(45)
Z uwagi na brak jakichkolwiek innych uwag dotyczących łącznej oceny skutków przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, niniejszym potwierdza się motywy od 55 do 60 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2.2. Wielkość i udział w rynku przywozu objętego postępowaniem, ceny importowe oraz podcięcie cenowe
(46)
Wobec braku uwag dotyczących wielkości i udziału w rynku przywozu objętego postępowaniem, cen importowych oraz podcięcia cenowego niniejszym potwierdza się treść motywów od 61 do 65 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(47)
Jak stwierdzono wcześniej, produkt przywożony po cenach dumpingowych objęty postępowaniem, pochodzący z państw, których dotyczy postępowanie, sprzedawany w Unii, podcinał ceny przemysłu unijnego nawet o ok. 30 %.
3. Sytuacja przemysłu unijnego
(48)
W następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń ÇIB i tureckie władze argumentowały, że biorąc pod uwagę 3-procentowy wzrost udziału przemysłu unijnego w rynku między rokiem 2008 a OD, Komisja powinna była stwierdzić, że przemysł unijny nie poniósł istotnej szkody w badanym okresie.
(49)
Należy zauważyć w tym względzie, że po pierwsze w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych (zob. np. motywy 72, 86 i 91 tego rozporządzenia) wyraźnie zaznaczono niewielki wzrost udziału przemysłu unijnego w rynku. Po drugie w motywie 72 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych sprecyzowano, że wzrost udziału w rynku jest odzwierciedleniem faktu, iż wielkość sprzedaży producentów unijnych zmniejszyła się nieco mniej niż konsumpcja w tym okresie.
(50)
Poza tym, obok zmniejszania się zapasów, o którym mowa poniżej, jest to jedyny wskaźnik szkody, który odznaczał się pozytywną tendencją w okresie badanym. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(51)
Tureckie władze argumentowały również, że obniżająca się wartość zapasów producentów unijnych na koniec okresu sprawozdawczego wskazuje na to, że przemysł unijny nie poniósł szkody.
(52)
Należy zauważyć w tym względzie, że jak wskazano w motywie 79 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wartość zapasów objętych próbą producentów unijnych na koniec okresu sprawozdawczego obniżyła się o 18 % między rokiem 2008 a OD.
(53)
Jednocześnie uznaje się, że zmniejszenie się zapasów można uznać za oznakę pozytywną, jednak wyłącznie w sytuacji, w której sprzedaż wzrasta szybciej niż produkcja. Tak się jednak nie stało w obecnym dochodzeniu. Przeciwnie, zmniejszenie się zapasów oznacza w tym przypadku jedynie to, że produkcja spadała w szybszym tempie niż sprzedaż. Zmniejszenia zapasów nie można zatem uznać za pozytywną zmianę. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(54)
Wobec braku innych argumentów lub uwag niniejszym potwierdza się motywy od 66 do 88 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w tym ustalenie poniesionej przez przemysł unijny istotnej szkody w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1. Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych
(55)
Wobec braku konkretnych uwag niniejszym potwierdza się motywy od 90 do 93 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Wpływ innych czynników
(56)
W następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń ÇIB i tureckie władze argumentowały, że prawdziwą przyczyną szkody poniesionej przez przemysł unijny jest raczej przywóz po niskich cenach z innych państw trzecich, w szczególności z państw objętych środkami antydumpingowymi.
(57)
Należy zauważyć w tym względzie, że jak stwierdzono już w motywie 96 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, produkty przywożone z ośmiu państw objętych środkami antydumpingowymi w dalszym ciągu wprowadzane były na rynek unijny, chociaż ich udział w rynku zmalał z 21 % w 2008 r. do 17 % w OD. Średnie ceny tego przywozu były z reguły niższe niż ceny przywozu po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie. Nawet gdy uwzględni się cło antydumpingowe, ceny tego przywozu pozostają niskie i porównywalne z cenami rosyjskiego i tureckiego przywozu oraz są znacznie niższe niż średnie ceny producentów unijnych.
(58)
Należy jednak zauważyć, że w przypadku państw objętych środkami antydumpingowymi (i wszystkich państw trzecich) dostępne są jedynie ograniczone dane statystyczne i dane dotyczące średnich cen, a ustalona różnica cen niekoniecznie prowadzi do ostatecznych wniosków i może wynikać z innego asortymentu produktów. Ponadto przywóz z państw objętych środkami antydumpingowymi wykazuje wyraźną tendencję spadkową. Przywóz ten nie narusza więc związku przyczynowego między szkodą poniesioną przez przemysł unijny a zwiększonym przywozem po cenach dumpingowych z Turcji i Rosji.
(59)
Co się tyczy przywozu z innych państw trzecich, ich udział w rynku spadł w okresie badanym z 7 % w 2008 r. do 6 % w OD, podczas gdy udział w rynku przywozu z Rosji i Turcji wzrósł. Średnie ceny produktów przywożonych z państw trzecich były z reguły wyższe niż ceny produktów przywożonych po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, i zbliżone do średnich cen producentów unijnych. Uznano zatem, że nie naruszają one związku przyczynowego między szkodą poniesioną przez przemysł unijny a zwiększonym przywozem z Turcji i Rosji. Argumentacja ta została zatem odrzucona i wstępne ustalenie, że przywóz z państw trzecich nie narusza związku przyczynowego, zostaje potwierdzone.
(60)
Tureckie władze argumentowały również, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny wynikała raczej ze zwiększonego kosztu produkcji spowodowanego spadkiem popytu.
(61)
W tej kwestii należy zauważyć, jak stwierdzono już w motywie 101 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że najprawdopodobniej przyczyną zmniejszonej konsumpcji łączników przewodów rurowych był kryzys finansowy i gospodarczy w latach 2008-2009. Konsumpcja spadła o ponad 40 % między 2008 r. a 2009 r. i utrzymała się na tym niskim poziomie przez resztę okresu badanego (choć nieznacznie wzrosła w OD). Biorąc pod uwagę, że koszty stałe stanowią do 40 % kosztów produkcji producentów unijnych, spadek popytu, sprzedaży i produkcji skutkuje znacząco wyższymi jednostkowymi kosztami wytwarzania. To miało bez wątpienia istotny wpływ na rentowność przemysłu unijnego.
(62)
Jednocześnie negatywny wpływ wyższego jednostkowego kosztu produkcji wyraźnie pogłębił się ze względu na fakt, że ceny przemysłu unijnego spadały w wyniku silnej presji cenowej i znacznego podcięcia cenowego powodowanego przez przywóz po cenach dumpingowych z Turcji i Rosji. W normalnej sytuacji rynkowej przemysł unijny miałby możliwości zminimalizowania wpływu wzrostu ceny jednostkowej, utrzymując przynajmniej ceny na normalnym poziomie, co bez wątpienia nie było możliwe w sytuacji presji cenowej wywieranej przez przywóz produktów po sztucznie zaniżanych cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie.
(63)
W związku z powyższym argument ten odrzuca się i ostatecznie stwierdza, że jakikolwiek negatywny wpływ spadku popytu nie jest na tyle istotny, by naruszyć związek przyczynowy pomiędzy szkodą poniesioną przez przemysł unijny a przywozem po cenach dumpingowych z Rosji i Turcji.
(64)
Wobec braku innych argumentów lub uwag niniejszym potwierdza się zatem ustalenia zawarte w motywach od 94 do 106 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, między innymi wniosek, że przywóz po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, wyrządził istotną szkodę przemysłowi unijnemu w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
F. INTERES UNII
(65)
W następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń ÇIB argumentowało, że wprowadzenie jakichkolwiek środków prowadziłoby do sytuacji, w której ERNE Fittings - jeden ze skarżących - uzyskałby pozycję równoznaczną z pozycją monopolisty na rynku unijnym.
(66)
W tej kwestii należy zauważyć, że ERNE jest tylko jednym ze skarżących i że drugi skarżący - INTERFIT - jest podobny do ERNE pod względem wielkości. Ponadto, jeśli chodzi o objętych próbą producentów unijnych, w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych wspomniano jeszcze o trzecim producencie unijnym - Virgilio CENA & Figli. W Unii działa również znaczna liczba mniejszych przedsiębiorstw produkujących i sprzedających produkt objęty dochodzeniem, a także istnieje duży przywóz pochodzący z innych źródeł. Z tego względu uważa się, że nie ma ryzyka monopolizacji pozycji ERNE.
(67)
Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się motywy od 107 do 117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, między innymi wniosek, że nie ma żadnych istotnych argumentów przeciwko wprowadzeniu środków na przywóz po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie.
G. OSTATECZNE ŚRODKI
1. Poziom usuwający szkodę
(68)
Wobec braku konkretnych uwag niniejszym potwierdza się treść motywów od 118 do 120 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Ostateczne środki
(69)
W świetle wniosków dotyczących dumpingu, szkody, związku przyczynowego oraz interesu Unii i zgodnie z art. 9 rozporządzenia podstawowego stwierdza się, iż ostateczne cło antydumpingowe powinno zostać nałożone na przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Rosji i Turcji na poziomie niższego spośród ustalonych wartości marginesu dumpingu i poziomu usuwającego szkodę, zgodnie z zasadą niższego cła, które w każdym przypadku odpowiada marginesowi dumpingu.
(70)
W przypadku Rosji, wobec braku współpracy ze strony rosyjskich producentów eksportujących, niniejszym potwierdza się ogólnokrajowy margines dumpingu, obliczony w sposób przedstawiony w motywach od 21 do 31 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(71)
W przypadku Turcji, biorąc pod uwagę, że poziom współpracy był uważany za względnie niski, niniejszym potwierdza się rezydualny margines dumpingu, określony w oparciu o uzasadnioną metodę prowadzącą do ustalenia marginesu, który jest wyższy niż najwyższy spośród indywidualnych marginesów dumpingu trzech współpracujących przedsiębiorstw, jak wyjaśniono w motywie 49 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(72)
Na podstawie powyższych ustaleń proponowane stawki celne wynoszą:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Ostateczne cło antydumpingowe (%)
Rosja
Wszystkie przedsiębiorstwa
23,8
Turcja
RSA
9,6
Sardogan
2,9
Unifit
12,1
Wszystkie inne przedsiębiorstwa
16,7
(73)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu towarów pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie, i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa, tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(74)
Wszelkie wnioski o zastosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego dla przedsiębiorstwa (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (11) wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie następnie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
(75)
Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych, z żeliwa lub stali, pochodzących z Rosji i Turcji, oraz ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych z tytułu cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Oprócz tego stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji.
(76)
W następnie ujawnienia ostatecznych ustaleń otrzymano oświadczenia od skarżącego, dwóch współpracujących producentów eksportujących z Turcji oraz od ÇIB. Obaj producenci z Turcji i ÇIB złożyli wniosek o przesłuchanie, które im umożliwiono.
(77)
Skarżący zgodził się ze wszystkimi ujawnionymi ustaleniami. Uwagi ustne i pisemne wystosowane przez dwóch tureckich eksporterów oraz ÇIB były powtórzeniem uwag przedstawionych już w następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń. Należy odnotować, że żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała danych będących podstawą ustaleń.
(78)
Odpowiedź na argumentację dotyczącą zastosowania metody asymetrycznej, w tym zerowania, w obliczeniach dotyczących dumpingu oraz uzasadnienie zastosowania tej metody przedstawiono w motywach od 24 do 33 powyżej. Kwestię zastosowania tureckiej liry w celu ustalenia struktury cen eksportowych wyjaśniono w motywie 29 powyżej, gdzie odpowiedziano również na argumentację w tej sprawie. Kwestię zastosowania średnich arytmetycznych cen zamiast średnich ważonych przy ustalaniu struktur cen eksportowych wyjaśniono w motywie 30 powyżej, gdzie odpowiedziano również na argumentację w tej sprawie. Argumentację w sprawie uwzględnienia w cenie eksportowej marży zysku osiągniętego przez zastosowanie transportu morskiego opisano i odrzucono w motywie 19 powyżej. Argumentację w sprawie braku uzasadnienia łącznej oceny przywozu z Turcji i z Rosji ze względu na różnice w geograficznym rozmieszczeniu sprzedaży produktów pochodzących z Turcji i z Rosji opisano i odrzucono w motywach 43 i 44 powyżej. Argumentację dotyczącą nieponiesienia przez przemysł unijny szkody ze względu na zwiększony udział w rynku tego przemysłu rozpatrzono i odrzucono w motywach od 48 do 50 powyżej.
(79)
Jako że w następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń nie przedstawiono argumentów mogących wpłynąć na wynik oceny, zmiana wyżej przedstawionych ustaleń nie ma uzasadnienia.
H. OSTATECZNE POBRANIE CŁA TYMCZASOWEGO
(80)
Ze względu na ustaloną wysokość marginesu dumpingu oraz uwzględniając poziom szkody poniesionej przez przemysł unijny uważa się za konieczne, aby kwoty zabezpieczone z tytułu tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych zostały ostatecznie pobrane na poziomie nałożonego cła ostatecznego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz łączników rur i przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, objętych obecnie kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 i ex 7307 99 80 (kody TARIC 7307931191, 7307931193, 7307931194, 7307931195, 7307931199, 7307931991, 7307931993, 7307931994, 7307931995, 7307931999, 7307998092, 7307998093, 7307998094, 7307998095 i 7307998098) i pochodzących z Rosji i Turcji.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Cło antydumpingowe (%)
Dodatkowy kod TARIC
Rosja
Wszystkie przedsiębiorstwa
23,8
-
Turcja
RSA Tesisat Malzemeleri San ve Ticaret AȘ, Küçükköy, Stambuł
9,6
B295
SARDOĞAN Endüstri ve Ticaret, Kurtköy Pendik, Stambuł
2,9
B296
UNIFIT BORU BAĞLANTI ELEM. END. MAM. SAN. VE TİC. AȘ, Tuzla, Stambuł
12,1
B297
Wszystkie inne przedsiębiorstwa
16,7
B999
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Niniejszym pobiera się ostatecznie kwoty zabezpieczone z tytułu tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem (UE) nr 699/2012 na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali pochodzących z Rosji i Turcji.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 stycznia 2013 r.


Input:
DYREKTYWA DELEGOWANA KOMISJI 2014/76/UE
z dnia 13 marca 2014 r.
zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załącznik III do dyrektywy 2011/65/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wyłączenia dla rtęci w wytwarzanych ręcznie świecących rurach wyładowczych (HLDT) stosowanych w instalacjach neonowych, oświetleniu dekoracyjnym lub architektonicznym oraz oświetleniu specjalistycznym i artystycznych instalacjach świetlnych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 2011/65/UE wprowadza zakaz stosowania rtęci w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wprowadzonym do obrotu.
(2)
Wytwarzane ręcznie świecące rury wyładowcze (HLDT) to bardzo różnorodne wytwarzane ręcznie lampy do celów specjalnych. Przykładami są instalacje neonowe, oświetlenie architektoniczne i specjalne emitery światła wykorzystywane w chemicznych badaniach analitycznych. W związku z tym, że HLDT są wykorzystywane do zastosowań wewnątrz i na zewnątrz budynków oraz ze względu na indywidualny skład widma kolorów, muszą one funkcjonować niezawodnie w niekorzystnych warunkach i przy niskich temperaturach, a ich cykl życia powinien być bardzo długi, ponieważ znajdują się one często w trudno dostępnych miejscach. Aby prawidłowo funkcjonować w tych warunkach, HLDT wymagają minimalnej ilości rtęci.
(3)
Eliminacja lub zastąpienie rtęci w HLDT i całkowite zastąpienie HLDT innymi technologiami, takimi jak LED, jest niewykonalne z naukowego i technicznego punktu widzenia. Stosowanie rtęci w HLDT wykorzystywanych w instalacjach neonowych, oświetleniu dekoracyjnym lub architektonicznym oraz oświetleniu specjalistycznym i artystycznych instalacjach świetlnych powinno zatem zostać objęte wyłączeniem z zakazu. Stosowanie rtęci powinno zostać ograniczone do niezbędnej minimalnej ilości, a okres obowiązywania wyłączenia powinien zakończyć się dnia 31 grudnia 2018 r. w celu uniknięcia negatywnego wpływu na innowacje.
(4)
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2011/65/UE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W załączniku III do dyrektywy 2011/65/UE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do ostatniego dnia sześciomiesięcznego okresu od jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2014 r.


Input:
DÉCISION D’EXÉCUTION DE LA COMMISSION
du 20 septembre 2013
modifiant les décisions 2010/470/UE et 2010/472/UE en ce qui concerne les conditions de police sanitaire relatives à la tremblante pour les échanges et les importations, dans l’Union, de sperme, d’ovules et d’embryons d’animaux des espèces ovine et caprine
[notifiée sous le numéro C(2013) 5917]
(Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE)
(2013/470/UE)
LA COMMISSION EUROPÉENNE,
vu le traité sur le fonctionnement de l’Union européenne,
vu la directive 92/65/CEE du Conseil du 13 juillet 1992 définissant les conditions de police sanitaire régissant les échanges et les importations dans la Communauté d’animaux, de spermes, d’ovules et d’embryons non soumis, en ce qui concerne les conditions de police sanitaire, aux réglementations communautaires spécifiques visées à l’annexe A section I de la directive 90/425/CEE (1), et notamment son article 11, paragraphe 2, quatrième tiret, son article 11, paragraphe 3, troisième tiret, son article 17, paragraphe 2, point b), son article 18, paragraphe 1, premier tiret, et son article 19, phrase introductive et point b),
considérant ce qui suit:
(1)
La décision 2010/470/UE de la Commission (2) établit les modèles de certificats sanitaires pour les échanges dans l’Union, notamment en ce qui concerne les lots de sperme et d’ovules et d’embryons d’animaux des espèces ovine et caprine. Les annexes III et IV de ladite décision en précisent les modèles de certificats sanitaires.
(2)
La décision 2010/472/UE de la Commission (3) établit, entre autres, les exigences de certification applicables à l’importation, dans l’Union, de lots de sperme, d’ovules et d’embryons d’animaux des espèces ovine et caprine. L’annexe II, partie 2, et l’annexe IV, partie 2, de cette décision exposent les modèles de certificats sanitaires nécessaires.
(3)
Le règlement (CE) no 999/2001 du Parlement européen et du Conseil (4) fixe les règles pour la prévention, le contrôle et l’éradication de certaines encéphalopathies spongiformes transmissibles chez les bovins, les ovins et les caprins. L’annexe VIII, chapitre A, de ce règlement établit les conditions applicables aux échanges, dans l’Union, d’animaux vivants, de sperme et d’embryons. De plus, l’annexe IX dudit règlement fixe les conditions applicables à l’importation d’animaux vivants, d’embryons, d’ovules et de produits d’origine animale dans l’Union.
(4)
À la lumière de nouvelles connaissances scientifiques, le règlement (CE) no 999/2001 a été modifié par le règlement (UE) no 630/2013 de la Commission (5). Les modifications apportées au règlement (CE) no 999/2001 lèvent la plupart des restrictions concernant la tremblante atypique. Elles poursuivent également l’alignement sur les normes de l’Organisation mondiale de la santé animale (OIE) des règles relatives aux échanges et aux importations, dans l’Union, d’ovins et de caprins ainsi que de leurs sperme et embryons afin de cadrer avec une démarche plus stricte en ce qui concerne la tremblante classique.
(5)
Les modèles de certificats sanitaires pour les échanges, dans l’Union, de lots de sperme, d’ovules et d’embryons d’animaux des espèces ovine et caprine, exposés aux annexes III et IV de la décision 2010/470/UE, ainsi que les modèles de certificats sanitaires pour les importations, dans l’Union, de lots de sperme et d’ovules et d’embryons d’animaux des espèces ovine et caprine, exposés aux annexes II et IV de la décision 2010/472/UE, devraient dès lors être modifiés pour tenir compte des exigences fixées par le règlement (CE) no 999/2001, tel que modifié par le règlement (UE) no 630/2013.
(6)
Il y a donc lieu de modifier les décisions 2010/470/UE et 2010/472/UE en conséquence.
(7)
Pour éviter toute perturbation des échanges et des importations, dans l’Union, de lots de sperme, d’ovules et d’embryons d’animaux des espèces ovine et caprine, l’utilisation des certificats sanitaires délivrés conformément à la décision 2010/470/UE et à la décision 2010/472/UE, dans leurs versions antérieures aux modifications apportées par la présente décision, devrait être autorisée pendant une période transitoire et à certaines conditions.
(8)
Les mesures prévues à la présente décision sont conformes à l’avis du comité permanent de la chaîne alimentaire et de la santé animale,
A ADOPTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION:
Article premier
Les annexes III et IV de la décision 2010/470/UE sont modifiées conformément à l’annexe I de la présente décision.
Article 2
Les annexes II et IV de la décision 2010/472/UE sont modifiées conformément à l’annexe II de la présente décision.
Article 3
1. Pendant une période transitoire expirant le 31 décembre 2014, les États membres autorisent les échanges, dans l’Union, de lots des produits suivants:
a)
sperme d’animaux des espèces ovine et caprine collecté, traité et stocké conformément à la directive 92/65/CEE jusqu’au 31 décembre 2013, et accompagné d’un certificat sanitaire délivré au plus tard le 31 décembre 2014, conformément au modèle de certificat sanitaire figurant à l’annexe III, partie A, de la décision 2010/470/UE, dans sa version antérieure aux modifications apportées par la présente décision;
b)
ovules et embryons des espèces ovine et caprine, collectés, traités et stockés conformément à la directive 92/65/CEE jusqu’au 31 décembre 2013, et accompagnés d’un certificat sanitaire délivré au plus tard le 31 décembre 2014, conformément au modèle de certificat sanitaire figurant à l’annexe IV, partie A, de la décision 2010/470/UE, dans sa version antérieure aux modifications apportées par la présente décision.
2. Pendant une période transitoire expirant le 31 décembre 2014, les États membres autorisent les importations, dans l’Union, de lots des produits suivants:
a)
sperme d’animaux des espèces ovine et caprine collecté, traité et stocké conformément à la directive 92/65/CEE jusqu’au 31 décembre 2013, et accompagné d’un certificat sanitaire délivré au plus tard le 31 décembre 2014, conformément au modèle de certificat sanitaire figurant à l’annexe II, section A, partie 2, de la décision 2010/472/UE, dans sa version antérieure aux modifications apportées par la présente décision;
b)
ovules et embryons d’animaux des espèces ovine et caprine, collectés, traités et stockés conformément à la directive 92/65/CEE jusqu’au 31 décembre 2013, et accompagnés d’un certificat sanitaire délivré au plus tard le 31 décembre 2014, conformément au modèle de certificat sanitaire figurant à l’annexe IV, partie 2, de la décision 2010/472/UE, dans sa version antérieure aux modifications apportées par la présente décision.
Article 4
Les États membres sont destinataires de la présente décision.
Fait à Bruxelles, le 20 septembre 2013.