Input:
VERORDENING (EU) Nr. 1303/2014 VAN DE COMMISSIE
van 18 november 2014
betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit betreffende „veiligheid in spoorwegtunnels” van het spoorwegsysteem in de Europese Unie
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap (1), en met name de tweede alinea van artikel 6, lid 1,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad (2) dient het Europees Spoorwegbureau (hierna het „Bureau” genoemd) erop toe te zien dat de technische specificaties inzake interoperabiliteit (hierna „TSI's” genoemd) zijn aangepast aan de technische vooruitgang, marktontwikkelingen en maatschappelijke eisen en dient de Commissie voorstellen te doen voor aanpassingen van TSI's die het noodzakelijk acht.
(2)
Bij Besluit C(2010) 2576 van 29 april 2010 heeft de Commissie het Bureau het mandaat verleend om TSI's te ontwikkelen en bij te werken teneinde het toepassingsgebied daarvan uit te breiden tot het volledige spoorwegsysteem van de Unie. Op grond van dat mandaat heeft het Bureau de opdracht gekregen het toepassingsgebied van de TSI betreffende „veiligheid in spoorwegtunnels” dienovereenkomstig uit te breiden.
(3)
Op 21 december 2012 heeft het Bureau een aanbeveling uitgebracht inzake de herziening van de TSI „veiligheid in spoorwegtunnels”.
(4)
Om gelijke tred te houden met de technologische vooruitgang en modernisering te stimuleren, moeten innovatieve oplossingen worden gepromoot en moet de toepassing daarvan onder bepaalde voorwaarden worden toegestaan. Indien een innovatieve oplossing wordt voorgesteld, dient de fabrikant of zijn in de Unie gevestigde gemachtigde mee te delen op welke manier die oplossing afwijkt van of een aanvulling vormt op de betrokken TSI's en moet de innovatieve oplossing door de Commissie worden beoordeeld. De Commissie kan het Bureau om advies vragen over de voorgestelde innovatieve oplossing. Indien de innovatieve oplossing positief wordt beoordeeld, dient het Bureau voor de innovatieve oplossing functionele en interfacespecificaties vast te stellen en beoordelingsmethoden te ontwikkelen.
(5)
Overeenkomstig artikel 17, lid 3, van Richtlijn 2008/57/EG dienen de lidstaten de Commissie en de andere lidstaten in kennis te stellen van de in specifieke gevallen te volgen technische voorschriften en conformiteitsbeoordelings- en keuringsprocedures, alsmede van de instanties die belast zijn met de toepassing van deze procedures.
(6)
Rollend materieel wordt op dit moment geëxploiteerd op grond van bestaande nationale, bilaterale, multinationale of internationale overeenkomsten. Deze overeenkomsten mogen geen belemmering vormen voor de totstandbrenging van interoperabiliteit. Daarom dienen de lidstaten die overeenkomsten aan te melden bij de Commissie.
(7)
Deze verordening moet van toepassing zijn op tunnels, ongeacht de omvang van het verkeer dat er doorheen rijdt.
(8)
In sommige lidstaten gelden reeds veiligheidsvoorschriften die een hoger veiligheidsniveau vereisen dan het bij deze TSI voorgeschreven niveau. Deze verordening mag de instandhouding van dergelijke voorschriften alleen toestaan voor de subsystemen infrastructuur, energie en exploitatie. Dergelijke voorschriften moeten worden beschouwd als nationale veiligheidsvoorschriften als bedoeld in artikel 8 van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (3). Voorts dienen de lidstaten er, overeenkomstig artikel 4 van die richtlijn, voor te zorgen dat de veiligheid op de spoorwegen over de hele linie op peil wordt gehouden en, waar dit redelijkerwijs haalbaar is, wordt verbeterd, rekening houdend met de ontwikkeling van de EU-wetgeving en de technische en wetenschappelijke vooruitgang en prioriteit verlenend aan de preventie van ernstige ongevallen. Er mogen echter geen aanvullende voorschriften worden vastgesteld inzake rollend materieel.
(9)
De taken en verantwoordelijkheden van de hulpdiensten worden gedefinieerd door de lidstaten. Voor tunnels die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen, moeten de lidstaten in overleg met de hulpdiensten in noodtoegangen voorzien. Het is belangrijk te voorzien in maatregelen inzake hulpverlening die gebaseerd zijn op het beginsel dat hulpdiensten bij een ongeval in een tunnel mensenlevens moeten beschermen en zich niet moeten bezighouden met materiële zaken zoals voertuigen of constructies.
(10)
Beschikking 2008/163/EG van de Commissie (4) betreffende de technische specificatie inzake interoperabiliteit met betrekking tot veiligheid in spoorwegtunnels moet worden ingetrokken.
(11)
Om te voorkomen dat de kosten en administratieve last toenemen, moet Beschikking 2008/163/EG na haar intrekking van toepassing blijven op de subsystemen en projecten als bedoeld in artikel 9, lid 1, onder a), van Richtlijn 2008/57/EG.
(12)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het overeenkomstig artikel 29, lid 1, van Richtlijn 2008/57/EG ingestelde comité,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
De technische specificatie inzake interoperabiliteit (TSI) betreffende „veiligheid in spoorwegtunnels” van het spoorwegsysteem in de volledige Europese Unie, zoals uiteengezet in de bijlage, wordt vastgesteld.
Artikel 2
De TSI is van toepassing op de subsystemen besturing en seingeving, infrastructuur, energie, exploitatie en rollend materieel als beschreven in bijlage II bij Richtlijn 2008/57/EG.
De TSI is overeenkomstig deel 7 van de bijlage van toepassing op de genoemde subsystemen.
Artikel 3
Het technisch en geografisch toepassingsgebied van deze verordening is uiteengezet in de punten 1.1 en 1.2 van de bijlage.
Artikel 4
1. De verificatie van de interoperabiliteit van de in deel 7.3 van de bijlage bij deze verordening omschreven specifieke gevallen gebeurt overeenkomstig artikel 17, lid 2, van Richtlijn 2008/57/EG aan de hand van de geldende nationale voorschriften in de lidstaat die toestemming geeft voor de indienststelling van de subsystemen waarop deze verordening betrekking heeft.
2. Binnen zes maanden na de inwerkingtreding van deze verordening stelt elke lidstaat de andere lidstaten en de Commissie in kennis van:
a)
de in lid 1 bedoelde nationale voorschriften;
b)
de procedure voor de beoordeling van de conformiteit en de keuringsprocedure die moeten worden gevolgd om de in lid 1 bedoelde nationale voorschriften toe te passen;
c)
de instanties die overeenkomstig artikel 17, lid 3, van Richtlijn 2008/57/EG zijn belast met de uitvoering van de conformiteitsbeoordelings- en keuringsprocedures voor de in deel 7.3 van de bijlage bedoelde specifieke gevallen.
Artikel 5
1. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van deze verordening in kennis van de volgende soorten overeenkomsten:
a)
tijdelijke of permanente nationale overeenkomsten tussen lidstaten en spoorwegondernemingen of infrastructuurbeheerders die vereist zijn vanwege de zeer specifieke of lokale aard van de geplande vervoersdienst;
b)
bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen spoorwegondernemingen, infrastructuurbeheerders of veiligheidsinstanties die een aanzienlijk niveau van lokale of regionale interoperabiliteit waarborgen;
c)
internationale overeenkomsten tussen één of meer lidstaten en ten minste één derde land, of tussen spoorwegondernemingen dan wel infrastructuurbeheerders van lidstaten en ten minste één spoorwegonderneming of infrastructuurbeheerder van een derde land die een aanzienlijk niveau van lokale of regionale interoperabiliteit waarborgen.
2. Overeenkomsten die reeds zijn aangemeld op grond van de Beschikkingen 2006/920/EG (5) en 2008/231/EG (6) van de Commissie en de Besluiten 2011/314/EU (7) of 2012/757/EU (8) van de Commissie moeten niet opnieuw worden aangemeld.
3. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van nieuwe overeenkomsten of wijzigingen van bestaande en reeds aangemelde overeenkomsten.
Artikel 6
Overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Richtlijn 2008/57/EG stelt elke lidstaat de Commissie binnen één jaar na de inwerkingtreding van deze verordening in kennis van de lijst van projecten die op zijn grondgebied worden uitgevoerd en die zich in een vergevorderd stadium van ontwikkeling bevinden.
Artikel 7
Overeenkomstig hoofdstuk 7 van de bijlage bij deze verordening actualiseren de lidstaten de overeenkomstig artikel 4 van Beschikking 2006/920/EG, artikel 4 van Beschikking 2008/231/EG en artikel 5 van Besluit 2011/314/EU opgestelde uitvoeringsplannen voor deze TSI.
De lidstaten delen hun geactualiseerde uitvoeringsplannen uiterlijk op 1 juli 2015 mee aan de andere lidstaten en de Commissie.
Artikel 8
1. Om gelijke tred te houden met de technologische vooruitgang kan het noodzakelijk zijn een beroep te doen op innovatieve oplossingen die niet in overeenstemming zijn met de in de bijlage vastgestelde specificaties en/of waarvoor de in de bijlage uiteengezette beoordelingsmethoden niet kunnen worden toegepast. In dat geval kunnen voor die innovatieve oplossingen nieuwe specificaties en/of nieuwe beoordelingsmethoden worden ontwikkeld overeenkomstig de leden 2 tot en met 5.
2. Innovatieve oplossingen kunnen betrekking hebben op de in artikel 2 bedoelde subsystemen, alsmede op onderdelen of interoperabiliteitsonderdelen daarvan.
3. Indien een innovatieve oplossing wordt voorgesteld, vermeldt de fabrikant of zijn in de Unie gevestigde gemachtigde op welke manier die oplossing afwijkt of een aanvulling vormt op de betrokken TSI's en legt hij de afwijkingen ter analyse voor aan de Commissie. De Commissie kan het Bureau om advies vragen over de voorgestelde innovatieve oplossing.
4. De Commissie brengt advies uit over de voorgestelde innovatieve oplossing. Indien dat advies positief is, worden de passende functionele en interfacespecificaties en beoordelingsmethoden, die met het oog op de toepassing van de innovatieve oplossing in de relevante TSI's moeten worden opgenomen, ontwikkeld en vervolgens in de relevante TSI's geïntegreerd bij het herzieningsproces overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 2008/57/EG. Indien dat advies negatief is, mag de voorgestelde innovatieve oplossing niet worden toegepast.
5. In afwachting van de herziening van de betrokken TSI's geldt een positief advies van de Commissie als een aanvaardbare methode om aan de essentiële eisen van Richtlijn 2008/57/EG te voldoen en mag dit advies voor de beoordeling van het subsysteem worden gebruikt.
Artikel 9
Beschikking 2008/163/EG wordt ingetrokken met ingang van 1 januari 2015.
Zij blijft evenwel van toepassing op:
a)
overeenkomstig die beschikking goedgekeurde subsystemen;
b)
projecten voor nieuwe, vernieuwde of aangepaste subsystemen die zich op het moment waarop deze verordening wordt bekendgemaakt in een vergevorderd ontwikkelingsstadium bevinden of die het voorwerp uitmaken van een contract dat reeds in uitvoering is.
Artikel 10
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2015.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 18 november 2014.


Input:
COMMISSION IMPLEMENTING REGULATION (EU) No 595/2014
of 3 June 2014
establishing the standard import values for determining the entry price of certain fruit and vegetables
THE EUROPEAN COMMISSION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,
Having regard to Council Regulation (EC) No 1234/2007 of 22 October 2007 establishing a common organisation of agricultural markets and on specific provisions for certain agricultural products (Single CMO Regulation) (1),
Having regard to Commission Implementing Regulation (EU) No 543/2011 of 7 June 2011 laying down detailed rules for the application of Council Regulation (EC) No 1234/2007 in respect of the fruit and vegetables and processed fruit and vegetables sectors (2), and in particular Article 136(1) thereof,
Whereas:
(1)
Implementing Regulation (EU) No 543/2011 lays down, pursuant to the outcome of the Uruguay Round multilateral trade negotiations, the criteria whereby the Commission fixes the standard values for imports from third countries, in respect of the products and periods stipulated in Annex XVI, Part A thereto.
(2)
The standard import value is calculated each working day, in accordance with Article 136(1) of Implementing Regulation (EU) No 543/2011, taking into account variable daily data. Therefore this Regulation should enter into force on the day of its publication in the Official Journal of the European Union,
HAS ADOPTED THIS REGULATION:
Article 1
The standard import values referred to in Article 136 of Implementing Regulation (EU) No 543/2011 are fixed in the Annex to this Regulation.
Article 2
This Regulation shall enter into force on the day of its publication in the Official Journal of the European Union.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.
Done at Brussels, 3 June 2014.


Input:
COMMISSION IMPLEMENTING REGULATION (EU) No 104/2013
of 4 February 2013
amending Regulation (EU) No 185/2010 as regards the screening of passengers and persons other than passengers by Explosive Trace Detection (ETD) equipment in combination with Hand Held Metal Detection (HHMD) equipment
(Text with EEA relevance)
THE EUROPEAN COMMISSION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,
Having regard to Regulation (EC) No 300/2008 of the European Parliament and of the Council of 11 March 2008 on common rules in the field of civil aviation security and repealing Regulation (EC) No 2320/2002 (1), and in particular Article 4(3) thereof,
Whereas:
(1)
Commission Regulation (EC) No 272/2009 of 2 April 2009 supplementing the common basic standards on civil aviation security laid down in the Annex to Regulation (EC) No 300/2008 of the European Parliament and of the Council (2) provides that the implementing rules to be adopted pursuant to Article 4(3) of Regulation (EC) No 300/2008 may allow the use of explosive trace detection (ETD) equipment and hand held metal detection (HHMD) equipment for screening of persons (passengers and persons other than passengers).
(2)
Experience has shown that hand searches of passengers and persons other than passengers are not always the most efficient means of screening certain parts of the person, in particular where those parts are not readily accessible such as certain headgear, plaster casts or prosthesis.
(3)
Trials have demonstrated the effectiveness of the combined use of ETD and HHMD in such cases. Moreover, the use of ETD and HHMD may facilitate the screening process and be experienced to be a less intrusive means of screening than a hand search, thus constituting an improvement in the experience of persons screened.
(4)
It is thus useful and justified to allow these methods for screening of those parts of the person where a hand search is considered inefficient and/or undesirable such as certain headgear, plaster casts or prosthesis.
(5)
This Regulation respects the fundamental rights and observes the principles recognised by the Charter of Fundamental Rights of the European Union, notably the human dignity, the freedom of religion, the non-discrimination, the rights of persons with disabilities, and the right to liberty and security. In so far as it limits those rights and principles, such limitation is made genuinely to meet objectives of general interest and the need to protect the rights and freedoms of others, respecting the conditions laid down in Article 52 of the Charter. This Regulation must be applied in accordance with those rights and principles.
(6)
Commission Regulation (EU) No 185/2010 (3) should therefore be amended accordingly.
(7)
The measures provided for in this Regulation are in accordance with the opinion of the Committee on Civil Aviation Security set up by Article 19(1) of Regulation (EC) No 300/2008,
HAS ADOPTED THIS REGULATION:
Article 1
The Annex to Regulation (EU) No 185/2010 is amended in accordance with the Annex to this Regulation.
Article 2
This Regulation shall enter into force on the twentieth day following that of its publication in the Official Journal of the European Union.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.
Done at Brussels, 4 February 2013.


Input:
REGULAMENTO DE EXECUÇÃO (UE) N.o 941/2013 DA COMISSÃO
de 1 de outubro de 2013
que estabelece os valores forfetários de importação para a determinação do preço de entrada de certos frutos e produtos hortícolas
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (CE) n.o 1234/2007 do Conselho, de 22 de outubro de 2007, que estabelece uma organização comum dos mercados agrícolas e disposições específicas para certos produtos agrícolas (Regulamento «OCM única») (1),
Tendo em conta o Regulamento de Execução (UE) n.o 543/2011 da Comissão, de 7 de junho de 2011, que estabelece regras de execução do Regulamento (CE) n.o 1234/2007 do Conselho nos sectores das frutas e produtos hortícolas e das frutas e produtos hortícolas transformados (2), nomeadamente o artigo 136.o, n.o 1,
Considerando o seguinte:
(1)
O Regulamento de Execução (UE) n.o 543/2011 estabelece, em aplicação dos resultados das negociações comerciais multilaterais do «Uruguay Round», os critérios para a fixação pela Comissão dos valores forfetários de importação dos países terceiros relativamente aos produtos e aos períodos indicados no Anexo XVI, parte A.
(2)
O valor forfetário de importação é calculado, todos os dias úteis, em conformidade com o artigo 136.o, n.o 1, do Regulamento de Execução (UE) n.o 543/2011, tendo em conta os dados diários variáveis. O presente regulamento deve, por conseguinte, entrar em vigor no dia da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia,
ADOTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
Os valores forfetários de importação referidos no artigo 136.o do Regulamento de Execução (UE) n.o 543/2011 são fixados no anexo do presente regulamento.
Artigo 2.o
O presente regulamento entra em vigor na data da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e diretamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 1 de outubro de 2013.


Input:
RÅDETS BESLUT
av den 13 maj 2013
om undertecknande på Europeiska unionens vägnar av avtalet mellan Europeiska unionen och Ryska federationen om narkotikaprekursorer
(2013/263/EU)
EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DETTA BESLUT
med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt, särskilt artikel 207.4 första stycket jämförd med artikel 218.5,
med beaktande av Europeiska kommissionens förslag, och
av följande skäl:
(1)
Europeiska unionen och Ryska federationen bör stärka sitt samarbete för att förhindra att narkotikaprekursorer avleds från den lagliga handeln, i syfte att motverka olaglig framställning av narkotika och psykotropa ämnen.
(2)
Rådet bemyndigade den 23 mars 2009 kommissionen att inleda förhandlingar med Ryska federationen om ett avtal mellan Europeiska unionen och Ryska federationen om narkotikaprekursorer (nedan kallat avtalet). Kommissionen har fört förhandlingarna i enlighet med de förhandlingsdirektiv som har antagits av rådet och förhandlingarna slutfördes med framgång.
(3)
Detta avtal bör säkra att de grundläggande rättigheterna iakttas fullt ut och bör särskilt säkra en hög skyddsnivå i samband med hantering och överföring av personuppgifter parterna emellan.
(4)
Avtalet bör undertecknas på Europeiska unionens vägnar, med förbehåll för att avtalet ingås.
HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
Artikel 1
Undertecknandet av avtalet mellan Europeiska unionen och Ryska federationen om narkotikaprekursorer (nedan kallat avtalet) bemyndigas härmed på unionens vägnar, med förbehåll för att avtalet ingås (1).
Artikel 2
Rådets ordförande bemyndigas härmed att utse den eller de personer som ska ha rätt att underteckna avtalet på unionens vägnar.
Artikel 3
Kommissionen, biträdd av företrädare för medlemsstaterna, ska representera unionen i den gemensamma uppföljningsexpertgruppen som inrättats enligt artikel 9 i avtalet.
Detta beslut träder i kraft samma dag som det antas.
Utfärdat i Bryssel den 13 maj 2013.


Input:
KOMMISSIONENS FORORDNING (EU) Nr. 738/2013
af 30. juli 2013
om ændring af bilag II til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 1333/2008 for så vidt angår anvendelse af visse tilsætningsstoffer i tangbaserede fiskerognsanaloger
(EØS-relevant tekst)
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 1333/2008 af 16. december 2008 om fødevaretilsætningsstoffer (1), særlig artikel 10, stk. 3, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
I bilag II til forordning (EF) nr. 1333/2008 er der fastlagt en EU-liste over fødevaretilsætningsstoffer, der er godkendt til anvendelse i fødevarer, og deres anvendelsesbetingelser.
(2)
Denne liste kan ændres i overensstemmelse med den fælles procedure, der er omhandlet i artikel 3, stk. 1, i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 1331/2008 af 16. december 2008 om en fælles godkendelsesprocedure for fødevaretilsætningsstoffer, fødevareenzymer og fødevarearomaer (2), på Kommissionens initiativ eller som følge af en ansøgning.
(3)
Der blev den 1. februar 2011 indgivet en ansøgning om tilladelse til at anvende en række tilsætningsstoffer i tangbaserede fiskeproduktanaloger, og ansøgningen er blevet forelagt medlemsstaterne.
(4)
Tangbaserede fiskerognsanaloger er fremstillet ud fra ekstrakter af tang, som udgør ca. 85 % af produktet. Yderligere ingredienser er vand, krydderier og godkendte tilsætningsstoffer. Tangbaserede fiskerognsanaloger tilhører fødevarevarekategorien 04.2.4.1 »Tilberedninger af frugt og grøntsager, undtagen kompot« i henhold til del D i listen over fødevaretilsætningsstoffer i bilag II til forordning (EF) nr. 1333/2008.
(5)
Da disse produkter ikke har et tiltrækkende udseende, er det nødvendigt at anvende visse fødevarefarvestoffer. Det er nødvendigt at bruge sødestoffer for at justere smagen, maskere bitterheden og samtidig undgå, at anvendelsen af sukker begrænser disse produkters mikrobiologiske stabilitet og holdbarhed. Der er desuden brug for yderligere tilsætningsstoffer som stabilisatorer og antioxidanter.
(6)
De tangbaserede fiskerognsanaloger skal først og fremmest anvendes som garniture eller pynt til madretter som et alternativ til fiskerogn. Den yderligere eksponering som følge af anvendelsen af disse tilsætningsstoffer vil derfor være ubetydelig sammenlignet med deres anvendelse i andre fødevarer og kan ikke få virkninger for menneskers sundhed. Det bør derfor tillades at anvende visse farvestoffer, sødestoffer, antioxidanter og stabilisatorer i fiskerognsanaloger.
(7)
I henhold til artikel 3, stk. 2, i forordning (EF) nr. 1331/2008 skal Kommissionen indhente en udtalelse fra Den Europæiske Fødevaresikkerhedsautoritet, inden den opdaterer EU-listen over fødevaretilsætningsstoffer i bilag II til forordning (EF) nr. 1333/2008, undtagen hvis den pågældende opdatering ikke kan få virkninger for menneskers sundhed. Eftersom tilladelsen til at anvende curcumin (E 100), riboflavin (E 101), carminer (carminsyre, cochenille) (E 120), chlorophyll-kobber-kompleks og chlorophyllin-kobber-kompleks (E 141), karamel (E 150a), vegetabilsk kul (E 153), blandede karotener (E 160a), paprikaekstrakt (capsanthin, capsorubin) (E 160c), beta-apo-8'-carotenal (C 30) (E 160e), rødbedefarve (betaniner) (E 162), anthocyaniner (E 163), titandioxid (E 171), jernoxider og jernhydroxider (E 172), ekstrakter af rosmarin (E 392), phosphorsyre - phosphater - di-, tri- og polyphosphater (E 338-452) og saccharin og dets Na-, K- og Ca-salte (E 954) i tangbaserede fiskerognsanaloger udgør en opdatering af nævnte liste, som ikke kan få virkninger for menneskers sundhed, er det ikke nødvendigt at anmode om en udtalelse fra Den Europæiske Fødevaresikkerhedsautoritet.
(8)
Bilag II til forordning (EF) nr. 1333/2008 bør derfor ændres i overensstemmelse hermed.
(9)
Foranstaltningerne i denne forordning er i overensstemmelse med udtalelse fra Den Stående Komité for Fødevarekæden og Dyresundhed, og hverken Europa-Parlamentet eller Rådet har modsat sig foranstaltningerne -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
Artikel 1
Bilag II til forordning (EF) nr. 1333/2008 ændres som angivet i bilaget til nærværende forordning.
Artikel 2
Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 30. juli 2013.


Input:
VERORDENING (EU) Nr. 1026/2012 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 25 oktober 2012
betreffende bepaalde maatregelen met het oog op de instandhouding van visbestanden ten aanzien van landen die niet-duurzame visserij toelaten
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2, en artikel 207,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Krachtens het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 („UNCLOS”) en de Overeenkomst van de Verenigde Naties van 4 augustus 1995 over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden („UNFSA”) is het voor het beheer van bepaalde gedeelde, grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden nodig dat alle landen in wier wateren het bestand zich bevindt (de kuststaten) en de landen met vloten die die bestanden exploiteren (de visserijstaten), met elkaar samenwerken. Deze samenwerking kan plaatsvinden in het kader van regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's) of, wanneer de ROVB's niet bevoegd zijn voor het betrokken bestand, in het kader van ad-hocregelingen tussen de landen met een belang bij de desbetreffende visserijtak.
(2)
Wanneer een derde land met een belang bij een visserijtak die vis van een bestand met een gemeenschappelijk belang voor dat land en voor de Unie vangt, zonder naar behoren rekening te houden met de bestaande vispatronen of de rechten, plichten en belangen van andere landen en de Unie, visserijactiviteiten toelaat die de duurzaamheid van dat bestand in gevaar brengt, en nalaat met andere landen en de Unie samen te werken aan het beheer van dat bestand, moeten specifieke maatregelen worden genomen om dat land ertoe aan te moedigen bij te dragen tot de instandhouding van dat bestand.
(3)
Visbestanden dienen als in een niet-duurzame toestand verkerend te worden beschouwd wanneer zij niet onafgebroken op of boven het peil worden gehouden dat de maximale duurzame opbrengst kan opleveren, dan wel, ingeval dit peil niet kan worden geschat, wanneer de bestanden niet onafgebroken binnen veilige biologische grenzen kunnen worden gehouden.
(4)
Vastgesteld moet worden onder welke voorwaarden een land kan worden aangemerkt als een land dat niet-duurzame visserij toelaat en onder deze verordening valt, met inbegrip van een proces ingevolge waarvan de betrokken landen het recht krijgen om gehoord te worden en de gelegenheid krijgen om corrigerende maatregelen te nemen.
(5)
Bovendien moet worden bepaald welke soorten maatregelen kunnen worden genomen tegen landen die niet-duurzame visserij toelaten, en moeten algemene voorwaarden voor de vaststelling van deze maatregelen worden aangenomen om ervoor te zorgen dat deze op objectieve criteria stoelen en billijk, kosteneffectief en conform het internationale recht zijn, en met name conform de overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie.
(6)
De maatregelen moeten gericht zijn op het wegnemen van de prikkels die landen die niet-duurzame visserij toelaten, stimuleren om op het bestand van gemeenschappelijk belang te vissen. Dit doel kan onder meer worden bereikt door een beperking van de invoer van vangsten van vaartuigen die onder de controle van het land dat niet-duurzame visserij toelaat, vissen op een bestand van gemeenschappelijk belang, door de toegang tot havens voor dergelijke vaartuigen te beperken of door te voorkomen dat vissersvaartuigen van de Unie of visserijapparatuur van de Unie worden gebruikt om onder de controle van het land dat niet-duurzame visserij toelaat, te vissen op bestanden van gemeenschappelijk belang.
(7)
Om ervoor te zorgen dat het optreden van de Unie ten bate van de instandhouding van de visbestanden doeltreffend en samenhangend is, is het belangrijk dat rekening wordt gehouden met de maatregelen bepaald in Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (3).
(8)
Om te waarborgen dat op grond van deze verordening tegen een land vastgestelde maatregelen milieuvriendelijk, doeltreffend, evenredig en conform internationale voorschriften zijn, mogen dergelijke maatregelen slechts worden vastgesteld nadat is nagegaan welke gevolgen zij kunnen hebben op milieu-, handels-, economisch en sociaal gebied.
(9)
Indien de op grond van deze verordening tegen een land vastgestelde maatregelen geen effect sorteren en dat land nog steeds wordt aangemerkt als land dat niet-duurzame visserij toelaat, kunnen er nadere maatregelen in overeenstemming met deze verordening worden vastgesteld.
(10)
De toepassing van de op grond van deze verordening tegen een land vastgestelde maatregelen dient te worden beëindigd wanneer het land dat niet-duurzame visserij toelaat, de maatregelen heeft vastgesteld die noodzakelijk zijn voor zijn bijdrage tot de instandhouding van het betrokken bestand van gemeenschappelijk belang.
(11)
Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om een land aan te merken als land dat niet-duurzame visserij toelaat, om maatregelen ten aanzien van een dergelijk land vast te stellen en om te besluiten dat de toepassing van dergelijke maatregelen wordt beëindigd. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (4).
(12)
De Commissie moet onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandelingen vaststellen indien dit, in naar behoren gemotiveerde gevallen die verband houden met de beëindiging van de toepassing van op grond van deze verordening vastgestelde maatregelen, om dwingende redenen van urgentie vereist is,
HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Onderwerp en toepassingsgebied
1. Deze verordening bevat een kader voor de vaststelling van bepaalde maatregelen in verband met de visserijgerelateerde activiteiten en beleidslijnen van derde landen teneinde de langetermijninstandhouding van visbestanden van gemeenschappelijk belang voor de Unie en die derde landen te waarborgen.
2. De op grond van deze verordening vastgestelde maatregelen zijn toepasbaar in alle gevallen waarin samenwerking tussen derde landen en de Unie voor het gemeenschappelijke beheer van bestanden van gemeenschappelijk belang vereist is, ook wanneer die samenwerking plaatsvindt in het kader van een ROVB of een soortgelijke instantie.
Artikel 2
Definities
Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities:
a) „bestand van gemeenschappelijk belang”: een visbestand dat geografisch zo is verspreid dat het beschikbaar is voor zowel de Unie als derde landen, en dat in samenwerking tussen dergelijke landen en de Unie, in bilateraal of multilateraal verband, moet worden beheerd;
b) „samen met de doelsoort gevangen soort”: een vissoort die behoort tot hetzelfde ecosysteem als het bestand van gemeenschappelijk belang en die op dat bestand predeert, aan predatie ervan onderhevig is, ermee om voedsel of leefruimte concurreert dan wel in hetzelfde visserijgebied voorkomt, en die bij dezelfde visserijactiviteit of -activiteiten wordt geëxploiteerd of onopzettelijk wordt gevangen;
c) „regionale organisatie voor visserijbeheer” of „ROVB”: een subregionale, regionale of soortgelijke organisatie met de bevoegdheid krachtens internationaal recht om instandhoudings- en beheersmaatregelen vast te stellen voor levende mariene hulpbronnen waarvoor zij verantwoordelijkheid draagt op grond van het verdrag of de overeenkomst waarbij zij is opgericht;
d) „invoer”: het binnenbrengen op het grondgebied van de Unie van vis of visserijproducten, ook met het oog op overlading in havens op dat grondgebied;
e) „overlading”: het lossen van alle vis of visserijproducten aan boord van een vissersvaartuig, of een gedeelte daarvan, op een ander vissersvaartuig;
f) „niet-duurzame toestand”: de toestand waarin het bestand niet onafgebroken op of boven het peil wordt gehouden dat de maximale duurzame opbrengst kan opleveren, dan wel, ingeval dit peil niet kan worden geschat, waarin het bestand niet onafgebroken binnen veilige biologische grenzen kan worden gehouden; het peil van het bestand dat bepalend is voor het oordeel of het bestand in een niet-duurzame toestand verkeert, moet worden bepaald op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke advies;
g) „veilige biologische grenzen”: de grenswaarden van de bestandsomvang waarbinnen het bestand zichzelf met grote waarschijnlijkheid kan aanvullen terwijl visserij met een hoge opbrengst mogelijk blijft;
h) „land”: een derde land, met inbegrip van gebiedsdelen met zelfbestuur die bevoegdheden hebben op het gebied van instandhouding en beheer van levende mariene hulpbronnen.
Artikel 3
Landen die niet-duurzame visserij toelaten
Een land kan als een land dat niet-duurzame visserij toelaat worden omschreven indien:
a)
het land niet samenwerkt bij het beheren van een bestand van gemeenschappelijk belang overeenkomstig UNCLOS en UNFSA of enige andere internationale overeenkomst of internationaalrechtelijke bepaling, en
b)
hetzij:
i)
het land niet de vereiste maatregelen voor visserijbeheer heeft vastgesteld, of
ii)
het land dergelijke maatregelen voor visserijbeheer heeft vastgesteld zonder rekening te houden met de rechten, plichten en belangen van andere landen en de Unie, en die maatregelen voor visserijbeheer, wanneer zij worden bekeken in combinatie met maatregelen van andere landen en de Unie, aanleiding geven tot visserijactiviteiten die het bestand in een niet-duurzame toestand zouden kunnen brengen. Deze voorwaarde wordt ook geacht te zijn vervuld als de maatregelen voor visserijbeheer van dat land louter en alleen dankzij maatregelen van andere partijen niet hebben geleid tot een niet-duurzame toestand van het bestand.
Artikel 4
Maatregelen ten aanzien van landen die niet-duurzame visserij toelaten
1. De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen maatregelen ten aanzien van een land dat niet-duurzame visserij toelaat, vaststellen waarbij:
a)
dat land dat niet-duurzame visserij toelaat, als zodanig wordt aangemerkt;
b)
waar nodig, de specifieke vaartuigen of vloten van dat land waarop bepaalde maatregelen van toepassing zijn, worden genoemd;
c)
kwantitatieve beperkingen worden ingesteld voor de invoer van vis uit een bestand van gemeenschappelijk belang die gevangen is onder de controle van dat land en voor de invoer van visserijproducten vervaardigd van of met die vis;
d)
kwantitatieve beperkingen worden ingesteld voor de invoer van vis van samen met de doelsoort gevangen soorten, en van visserijproducten vervaardigd van of met die vis, die gevangen is bij de visserij op het bestand van gemeenschappelijk belang onder de controle van dat land; bij de vaststelling van de maatregel stelt de Commissie overeenkomstig artikel 5, lid 4, van deze verordening en onder toepassing van het evenredigheidsbeginsel vast welke soorten en vangsten onder de maatregel vallen;
e)
beperkingen worden opgelegd aan het gebruik van havens van de Unie door vaartuigen die de vlag van dat land voeren en die een bestand van gemeenschappelijk belang en/of samen met de doelsoort gevangen soorten bevissen, en aan het gebruik van havens van de Unie door vaartuigen die vis en visserijproducten vervoeren die afkomstig zijn uit een bestand van gemeenschappelijk belang en/of met de doelsoort gevangen soorten die zijn bovengehaald hetzij door vaartuigen die de vlag van dat land voeren, hetzij door vaartuigen die een machtiging van een dergelijk land hebben gekregen, maar een andere vlag voeren; dergelijke beperkingen zijn in gevallen van overmacht of in noodsituaties in de zin van artikel 18 UNCLOS niet van toepassing op de diensten die strikt noodzakelijk zijn om dergelijke gevallen of situaties op te vangen;
f)
de aankoop, door marktdeelnemers uit de Unie, van vissersvaartuigen die de vlag voeren van dat land wordt verboden;
g)
het omvlaggen van vissersvaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren, naar de vlag van dat land wordt verboden;
h)
het lidstaten verboden wordt toestemming te verlenen voor het sluiten van charterovereenkomsten waardoor marktdeelnemers uit dat land vaartuigen charteren van marktdeelnemers uit de Unie;
i)
het verboden wordt zowel vissersvaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren, als voor de bevissing van bestanden van gemeenschappelijk belang benodigde visserijapparatuur en voorraden uit te voeren naar dat land;
j)
het verboden wordt om particuliere handelsovereenkomsten tussen marktdeelnemers uit de Unie en dat land te sluiten op grond waarvan een vissersvaartuig dat de vlag van een lidstaat voert, toestemming krijgt om vangstmogelijkheden van dat land te benutten;
k)
het verboden wordt gezamenlijke visserijactiviteiten te verrichten waarbij vissersvaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren, samenwerken met vissersvaartuigen die de vlag voeren van dat land.
2. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 8, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.
Artikel 5
Algemene vereisten voor op grond van deze verordening vastgestelde maatregelen
1. De in artikel 4 bedoelde maatregelen:
a)
hebben betrekking op de instandhouding van bestanden van gemeenschappelijk belang;
b)
gelden samen met beperkingen van de visserij door vaartuigen van de Unie of met in de Unie geldende productie- en consumptiebeperkingen voor vissoorten, en visserijproducten vervaardigd van of met die vissoorten, waarvoor maatregelen zijn vastgesteld;
c)
zijn evenredig met de nagestreefde doeleinden en in overeenstemming met de verplichtingen die voortvloeien uit internationale overeenkomsten waarbij de Unie partij is, en met andere ter zake relevante internationaalrechtelijke bepalingen.
2. De in artikel 4 bedoelde maatregelen zijn in overeenstemming met de maatregelen die reeds op grond van Verordening (EG) nr. 1005/2008 zijn genomen.
3. De in artikel 4 bedoelde maatregelen worden niet toegepast op een manier die een arbitraire of ongerechtvaardigde discriminatie tussen landen waar soortgelijke omstandigheden gelden of een verkapte beperking van de handel in diensten, zou inhouden.
4. Om te waarborgen dat de in artikel 4 bedoelde maatregelen milieuvriendelijk, doeltreffend, evenredig en conform internationale voorschriften zijn, evalueert de Commissie bij de vaststelling ervan welke kortetermijn- en langetermijneffecten deze maatregelen hebben op milieu-, handels-, economisch en sociaal gebied, alsmede welke administratieve belasting met de tenuitvoerlegging ervan gepaard gaat.
5. De in artikel 4 bedoelde maatregelen omvatten een adequaat systeem voor de handhaving ervan door de bevoegde autoriteiten.
Artikel 6
Procedures die voorafgaan aan de vaststelling van maatregelen ten aanzien van landen die niet-duurzame visserij toelaten
1. Wanneer de Commissie het noodzakelijk acht in artikel 4 bedoelde maatregelen vast te stellen, meldt zij aan het betrokken land dat zij van plan is het land aan te merken als land dat niet-duurzame visserij toelaat. In dat geval worden het Europees Parlement en de Raad hiervan onverwijld in kennis gesteld.
2. In deze melding wordt aangegeven waarom het land als land dat niet-duurzame visserij toelaat, wordt aangemerkt en welke maatregelen op grond van deze verordening ten aanzien van dat land kunnen worden genomen.
3. Alvorens in artikel 4 bedoelde maatregelen vast te stellen, geeft de Commissie het betrokken land een redelijke kans om binnen één maand na ontvangst van de melding schriftelijk op die melding te reageren en de situatie recht te zetten.
Artikel 7
Periode van toepassing van de maatregelen ten aanzien van landen die niet-duurzame visserij toelaten
1. De toepassing van in artikel 4 bedoelde maatregelen wordt beëindigd wanneer het land dat niet-duurzame visserij toelaat, de voor de instandhouding en het beheer van het bestand van gemeenschappelijk belang vereiste adequate corrigerende maatregelen vaststelt en die corrigerende maatregelen:
a)
hetzij op eigen initiatief zijn vastgesteld, hetzij zijn afgesproken in het kader van overleg met de Unie en, in voorkomend geval, met andere betrokken landen, en
b)
het effect van maatregelen die de Unie met het oog op de instandhouding van de betrokken visbestanden autonoom of in overleg met andere landen heeft genomen, niet ondermijnen.
2. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast waarin wordt bepaald of aan de in lid 1 vastgestelde voorwaarden is voldaan en waarin, waar nodig, wordt voorzien in de beëindiging van de toepassing van de op grond van artikel 4 ten aanzien van het betrokken land vastgestelde maatregelen. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 8, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.
Om naar behoren gemotiveerde redenen van urgentie die verband houden met een onvoorziene verstoring van de economische of de sociale situatie, stelt de Commissie volgens de in artikel 8, lid 3, bedoelde procedure onmiddellijk toepasbare uitvoeringshandelingen vast om te besluiten dat de toepassing van de op grond van artikel 4 vastgestelde maatregelen moet worden beëindigd.
Artikel 8
Comitéprocedure
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dit comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.
3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) nr. 182/2011, in samenhang met artikel 5 daarvan, van toepassing.
4. De resultaten van de in artikel 5, lid 4, bedoelde evaluatie worden ter beschikking gesteld van het Europees Parlement en de Raad overeenkomstig de in artikel 10, lid 4, van Verordening (EU) nr. 182/2011 omschreven procedure, tezamen met de overige in dat artikel bedoelde documenten.
Artikel 9
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Straatsburg, 25 oktober 2012.


Input:
DECIZIA 2104/912/PESC A CONSILIULUI
din 15 decembrie 2014
de sprijinire a activităților de securitate fizică și gestionare a stocurilor (PSSM) pentru reducerea riscului de comerț ilicit cu arme de calibru mic și armament ușor (SALW) și muniția aferentă în regiunea Sahel
CONSILIUL UNIUNII EUROPENE,
având în vedere Tratatul privind Uniunea Europeană, în special articolul 26 alineatul (2) și articolul 31 alineatul (1),
având în vedere propunerea Înaltului Reprezentant al Uniunii pentru afaceri externe și politica de securitate,
întrucât:
(1)
La 15 și 16 decembrie 2005, Consiliul European a adoptat Strategia UE de combatere a acumulării ilicite și a traficului ilicit de arme de calibru mic și armament ușor (SALW), precum și de muniție aferentă. În strategia respectivă, Consiliul European recunoaște că abundența stocurilor de SALW și muniție aferentă facilitează accesul civililor, al infractorilor, al teroriștilor și al luptătorilor la aceste arme în egală măsură și subliniază necesitatea urmăririi unor acțiuni preventive de combatere a furnizării ilegale și a cererii de arme convenționale. De asemenea, strategia evidențiază Africa drept continentul cel mai afectat de impactul conflictelor interne agravat de afluxul destabilizator de SALW.
(2)
La 21 martie 2011, Consiliul a aprobat Strategia Uniunii Europene pentru securitate și dezvoltare în Sahel, care oferă un cadru integrat pentru angajamentul Uniunii în regiunea Sahel. Una dintre cele patru linii de acțiune ale strategiei urmărește consolidarea capacităților în sectoarele securității, aplicării legii și statului de drept în această regiune pentru a lupta împotriva amenințărilor și pentru a gestiona terorismul și criminalitatea organizată într-un mod mai eficient și specializat și coroborarea acestora cu măsuri de bună guvernanță.
(3)
La 14 iunie 2006, la Abuja, Nigeria, statele membre ale Comunității Economice a Statelor din Africa de Vest (ECOWAS) au adoptat Convenția ECOWAS privind armele de calibru mic și armamentul ușor, munițiile aferente și alte materiale conexe, care a intrat în vigoare la 29 septembrie 2009. La 30 aprilie 2010, la Kinshasa, Republica Democratică Congo, statele membre ale Comunității Economice a Statelor din Africa Centrală (ECCAS) și Republica Rwanda au adoptat o convenție a Africii Centrale pentru controlul armelor de calibru mic și a armamentului ușor, al munițiilor aferente, al pieselor și componentelor care pot fi utilizate pentru fabricarea, repararea sau asamblarea lor. În ambele convenții, statele semnatare s-au angajat, printre altele, să ia măsurile necesare pentru a asigura gestionarea, depozitarea și securitatea, în condiții de siguranță și eficacitate, ale stocurilor lor naționale de SALW, în conformitate cu standardele și procedurile corespunzătoare.
(4)
Burkina Faso, Mali și Nigeria au ratificat Tratatul privind comerțul cu arme, la fel ca și 23 de state membre, iar Ciad, Mauritania, și Niger au semnat tratatul. Articolul 16 alineatul (1) din Tratatul privind comerțul cu arme prevede că la punerea în aplicare a tratatului, fiecare stat parte poate solicita asistență, inclusiv asistență juridică sau legislativă, consolidarea capacității instituționale și asistență tehnică, materială sau financiară. Respectiva asistență poate include programe de gestionare a stocurilor, de dezarmare, demobilizare și reintegrare, legislație model și practici eficace de punere în aplicare. Fiecare stat parte în măsură să facă acest lucru oferă asistență, la cerere.
(5)
Burkina Faso, Mali, Mauritania și Nigeria sunt state părți la Protocolul împotriva fabricării și traficului ilegale de arme de foc, piese și componente ale acestora, precum și de muniții, care completează Convenția Națiunilor Unite împotriva criminalității transnaționale organizate (denumit în continuare „Protocolul privind armele de foc”).
(6)
Toate statele membre ale ONU s-au angajat la punerea efectivă în aplicare a Programului de acțiune al ONU pentru prevenirea, combaterea și eradicarea comerțului ilicit cu arme de calibru mic și armament ușor sub toate aspectele sale (denumit în continuare „Programul de acțiune al ONU”), precum și a Instrumentului internațional care permite statelor să identifice și să urmărească, în mod rapid și fiabil, armamentul ușor și armele de calibru mic ilicite.
(7)
La cea de-a cincea reuniune bienală a statelor pentru a examina punerea în aplicare a programului de acțiune al ONU (New York, 16-20 iunie 2014), toate statele membre ale ONU au reiterat faptul că buna gestionare a stocurilor de SALW, în special în situații de conflict și post-conflict, este esențială pentru prevenirea accidentelor și reducerea riscului de deturnare către comerțul ilicit, grupări armate ilegale, teroriști și alți beneficiari neautorizați. Statele membre ale ONU au făcut apel la consolidarea cooperării și asistenței internaționale și regionale privind aspectele legate de securitatea fizică și gestionarea stocurilor și s-au angajat să profite, dacă este fezabil, de evoluțiile tehnologice pentru a consolida gestionarea stocurilor, inclusiv măsurile de securitate fizică.
(8)
Revolta populară din Libia din februarie 2011 și conflictul armat care a urmat, precum și crizele politice și de securitate din Mali din 2012 au ilustrat modul în care actorii nestatali, inclusiv teroriștii, pot profita de stocurile aflate în proprietatea statului, securizate și gestionate în mod necorespunzător, pentru deturnarea SALW și a muniției aferente, în detrimentul păcii și securității. În contextul sporirii activității actorilor nestatali în regiunea Sahel, inclusiv în nordul Nigeriei, îmbunătățirea securității armelor și munițiilor în statele din Sahel a devenit o prioritate.
(9)
Centrul regional al Organizației Națiunilor Unite pentru pace și dezarmare în Africa (UNREC), care face parte din Biroul pentru probleme de dezarmare al ONU (UNODA), are o îndelungată experiență în sprijinirea statelor din Sahel și a societății civile în punerea în aplicare a instrumentelor internaționale și regionale privind controlul SALW, conform mandatului primit din partea Adunării Generale a ONU (Rezoluția 40/151 G, 16 decembrie 1985).
(10)
Începând din 2013, Misiunea multidimensională integrată a ONU pentru stabilizarea situației din Mali (MINUSMA), prin intermediul Serviciului acțiunii de luptă împotriva minelor din cadrul Națiunilor Unite (UNMAS), a oferit asistență autorităților maliene în acțiuni împotriva minelor și în gestionarea armelor și munițiilor, în conformitate cu Rezoluțiile 2100(2013) și 2164(2014) ale Consiliului de Securitate al ONU.
(11)
Organizația neguvernamentală Grupul consultativ în materie de mine (MAG) a început recent un proiect regional care abordează chestiuni urgente privind securitatea și gestionarea armelor și munițiilor convenționale în țările vizate din regiunea Sahel-Maghreb.
(12)
În temeiul Deciziei 2011/428/PESC a Consiliului (1), Uniunea a finanțat, printre altele, furnizarea de echipament de marcare agențiilor de aplicare a legii în mai multe state din Africa de Vest, precum și formarea cu privire la Instrumentul internațional de urmărire și la Orientările tehnice internaționale privind muniția.
(13)
În temeiul Deciziei 2013/320/PESC a Consiliului (2), Uniunea sprijină măsurile vizând garantarea eficienței securității fizice și a gestionării stocurilor (PSSM) pentru arsenalele de arme libiene, în vederea reducerii riscurilor reprezentate de răspândirea ilicită de SALW și muniție aferentă pentru securitatea Libiei și a țărilor sale vecine, inclusiv din Sahel.
(14)
În temeiul Deciziei 2013/698/PESC a Consiliului (3), Uniunea sprijină instituirea unui mecanism global de raportare privind SALW ilicite și alte arme și muniții convenționale („iTrace”), în special pe baza unor activități de cercetare pe teren privind SALW și muniția care circulă în zonele afectate de conflict, inclusiv în Africa.
(15)
În cadrul politicii sale de securitate și apărare comune, Uniunea a lansat trei acțiuni în regiunea Sahel și anume, în primul rând EUCAP Sahel Niger, care a început la 8 august 2012, pentru a sprijini lupta împotriva criminalității organizate și a terorismului în Niger; în al doilea rând, Misiunea Uniunii Europene de instruire în Mali, care a început la 18 februarie 2013, pentru a contribui la restructurarea și reorganizarea forțelor armate maliene prin instruire și consiliere; și, în al treilea rând, EUCAP Sahel Mali, care a fost lansată la 15 aprilie 2014, pentru a oferi consiliere strategică și instruire pentru forțele de securitate internă din Mali.
(16)
În temeiul Instrumentului care contribuie la stabilitate și pace, începând din 2011, Uniunea sprijină Biroul ONU pentru Droguri și Criminalitate în eforturile sale de promovare a ratificării și punerii în aplicare a Protocolului privind armele de foc, în special în Africa de Vest. În temeiul aceluiași instrument, începând din 2010, Uniunea oferă sprijin financiar Centrului regional pentru armele de calibru mic (RECSA) din regiunea Marilor Lacuri, Cornul Africii și statele învecinate, cu sediul la Nairobi,
ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE:
Articolul 1
(1) Uniunea contribuie la securitatea și stabilitatea din regiunea Sahel oferind asistență statelor din această regiune pentru a preveni deturnarea și traficul ilicit de SALW și muniție aferentă aflate în proprietatea statului prin îmbunătățirea securității fizice a acestora și a gestionării stocurilor (PSSM).
(2) Activitățile care urmează a fi sprijinite de Uniune au următoarele obiective specifice:
(a)
să genereze angajamentul politic necesar pentru consolidarea procedurilor PSSM și să promoveze cooperarea regională și schimbul de cunoștințe;
(b)
să sprijine țările vizate în dezvoltarea unei legislații, a unor proceduri administrative și a unor proceduri standard de operare (PSO) practice actualizate drept bază a unei PSSM consolidate, în conformitate cu standardele internaționale în materie de bune practici;
(c)
să sprijine în mod direct punerea în aplicare a activităților de gestionare și securitate a stocurilor, inclusiv prin reabilitarea spațiilor de depozitare, distrugerea SALW excedentare, învechite sau ilicite și testarea noilor tehnologii.
În anexă figurează o descriere detaliată a acestor activități.
Articolul 2
(1) Înaltul Reprezentant al Uniunii pentru afaceri externe și politica de securitate („Înaltul Reprezentant”) este responsabil de punerea în aplicare a prezentei decizii.
(2) Punerea în aplicare la nivel tehnic a activităților menționate la articolul 1 alineatul (2) este realizată de UNODA prin intermediul UNREC. UNODA îndeplinește aceste sarcini sub responsabilitatea Înaltului Reprezentant. În acest scop, Înaltul Reprezentant va încheia acordurile necesare cu UNODA.
Articolul 3
(1) Valoarea de referință financiară pentru punerea în aplicare a activităților menționate la articolul 1 alineatul (2) este de 3 561 257,06 EUR. Bugetul total estimativ pentru proiect în ansamblul său este de 4 129 393,06 EUR și se asigură prin cofinanțare.
(2) Cheltuielile finanțate din suma prevăzută la alineatul (1) sunt gestionate în conformitate cu procedurile și normele Uniunii aplicabile bugetului general al Uniunii.
(3) Comisia supraveghează punerea în aplicare corespunzătoare a contribuției Uniunii menționate la alineatul (1). În acest scop, aceasta încheie un acord de finanțare cu UNODA. Acordul stipulează faptul că UNODA trebuie să asigure o vizibilitate adecvată a contribuției Uniunii în raport cu dimensiunea acestei contribuții.
(4) Comisia depune eforturile necesare pentru a încheia acordul de finanțare menționat la alinatul (3) cât mai curând posibil după 15 decembrie 2014. Aceasta informează Consiliul și Înaltul Reprezentant cu privire la orice dificultăți care intervin în cursul procesului și cu privire la data încheierii acordului de finanțare, în termen de două săptămâni de la semnare.
Articolul 4
(1) Înaltul Reprezentant raportează Consiliului cu privire la punerea în aplicare a prezentei decizii, pe baza unor rapoarte periodice care urmează a fi pregătite de UNODA. Aceste rapoarte stau la baza evaluării efectuate de Consiliu.
(2) Comisia furnizează informații cu privire la aspectele financiare ale punerii în aplicare a activităților menționate la articolul 1 alineatul (2).
Articolul 5
(1) Prezenta decizie intră în vigoare la data adoptării.
(2) Prezenta decizie expiră după 42 de luni de la data încheierii acordului de finanțare relevant menționat la articolul 3 alineatul (3) sau după șase luni de la data adoptării dacă în termenul menționat nu a fost încheiat niciun acord de finanțare.
Adoptată la Bruxelles, 15 decembrie 2014.


Input:
KOMMISSIONENS FORORDNING (EU) Nr. 675/2014
af 18. juni 2014
om forbud mod fiskeri efter tobis i EU-farvande i tobisforvaltningsområde 2 fra fartøjer, der fører dansk flag
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 1224/2009 af 20. november 2009 om oprettelse af en EF-kontrolordning med henblik på at sikre overholdelse af reglerne i den fælles fiskeripolitik (1), særlig artikel 36, stk. 2, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
Ved Rådets forordning (EU) nr. 43/2014 (2) er der fastsat kvoter for 2014.
(2)
Ifølge de oplysninger, Kommissionen har modtaget, har fiskeriet efter den bestand, der er omhandlet i bilaget til nærværende forordning, fra fartøjer, der fører den i samme bilag omhandlede medlemsstats flag eller er registreret i den pågældende medlemsstat, nået et sådant omfang, at den kvote, der er tildelt for 2014, er opbrugt.
(3)
Derfor bør fiskeri efter den pågældende bestand forbydes -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
Artikel 1
Opbrugt kvote
Den fiskekvote, som for 2014 er tildelt den medlemsstat, der er omhandlet i bilaget til denne forordning, for den i samme bilag omhandlede bestand, anses for at være opbrugt fra den dato, der er fastsat i det pågældende bilag.
Artikel 2
Forbud
Fiskeri efter den bestand, der er omhandlet i bilaget til denne forordning, fra fartøjer, der fører den i samme bilag omhandlede medlemsstats flag eller er registreret i denne medlemsstat, er forbudt fra den dato, der er fastsat i det pågældende bilag. Det er navnlig forbudt at opbevare om bord, omlade og lande fisk af denne bestand fanget af de pågældende fartøjer efter den pågældende dato.
Artikel 3
Ikrafttræden
Denne forordning træder i kraft dagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 18. juni 2014.


Input:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 50/2014
z dnia 20 stycznia 2014 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 170/2013 ustanawiające środki przejściowe w sektorze cukru ze względu na przystąpienie Chorwacji
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając traktat o przystąpieniu Chorwacji,
uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 41 i 16 w związku z sekcją 3 lit. a) pkt 4 załącznika IV do niego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 170/2013 (1) ustanawia środki przejściowe w sektorze cukru ze względu na przystąpienie Chorwacji do Unii. Sekcja 2 rozdział II tego rozporządzenia dotyczy określenia i wyeliminowania ilości nadwyżkowych cukru istniejących w Chorwacji w dniu jej przystąpienia. W szczególności ustala się tam terminy na określenie ilości nadwyżkowych cukru, ich wyeliminowanie oraz na przedstawienie dowodów na ich wyeliminowanie, które muszą dostarczyć zidentyfikowane podmioty gospodarcze w Chorwacji. Ustala się tam również okresy odniesienia, które należy stosować do obliczenia kwoty obciążenia Chorwacji w przypadku niewyeliminowania nadwyżkowych ilości cukru.
(2)
Ze względu na czas konieczny na przeprowadzenie szczegółowej analizy informacji przekazanych przez Chorwację oraz dyskusji z tym państwem członkowskim, jak również w celu zapewnienia prawidłowego stosowania rozdziału II sekcja 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 170/2013 należy przedłużyć terminy ustalone w tym rozporządzeniu wykonawczym, jeżeli dotyczą one określenia nadwyżkowych ilości cukru.
(3)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 170/2013.
(4)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 170/2013 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 7 ust. 1 datę „31 stycznia 2014 r.” zastępuje się datą „30 września 2014 r.”;
2)
w art. 9 ust. 1 datę „31 października 2014 r.” zastępuje się datą „30 czerwca 2015 r.”;
3)
w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:
a)
datę „31 października 2014 r.” zastępuje się datą „30 czerwca 2015 r.”;
b)
datę „30 czerwca 2015 r.” zastępuje się datą „29 lutego 2016 r.”;
4)
w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 datę „31 stycznia 2015 r.” zastępuje się „datą 30 września 2015 r.”;
b)
w ust. 2 akapit czwarty datę „31 października 2014 r.” zastępuje się datą „30 czerwca 2015 r.”;
5)
w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 datę „28 lutego 2015 r.” zastępuje się „datą 31 października 2015 r.”;
b)
w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
w akapicie pierwszym datę „31 października 2014 r.” zastępuje się datą „30 czerwca 2015 r.”;
(ii)
w akapicie drugim datę „30 czerwca 2015 r.” zastępuje się datą „29 lutego 2016 r.”;
(iii)
w akapicie trzecim datę „30 kwietnia 2015 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2015 r.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 stycznia 2014 r.


Input:
KOMMISSIONENS GENOMFÖRANDEFÖRORDNING (EU) nr 1111/2013
av den 5 november 2013
om införande av en beteckning i registret över skyddade ursprungsbeteckningar och skyddade geografiska beteckningar [Lietuviškas varškės sūris (SGB)]
EUROPEISKA KOMMISSIONEN HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING
med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt,
med beaktande av Europaparlamentets och rådets förordning (EU) nr 1151/2012 av den 21 november 2012 om kvalitetsordningar för jordbruksprodukter och livsmedel (1), särskilt artikel 52.2, och
av följande skäl:
(1)
I enlighet med artikel 50.2 a i förordning (EU) nr 1151/2012 har Litauens ansökan om registrering av beteckningen ”Lietuviškas varškės sūris” offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning (2).
(2)
Inga invändningar enligt artikel 51 i förordning (EU) nr 1151/2012 har inkommit till kommissionen och därför bör beteckningen ”Lietuviškas varškės sūris” registreras.
HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
Artikel 1
Den beteckning som anges i bilagan till denna förordning ska föras in i registret.
Artikel 2
Denna förordning träder i kraft den tjugonde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning.
Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.
Utfärdad i Bryssel den 5 november 2013.


Input:
RÈGLEMENT (UE) 2015/497 DE LA COMMISSION
du 20 mars 2015
interdisant la pêche des raies dans les eaux de l'Union des zones II a et IV par les navires battant pavillon de l'Allemagne
LA COMMISSION EUROPÉENNE,
vu le traité sur le fonctionnement de l'Union européenne,
vu le règlement (CE) no 1224/2009 du Conseil du 20 novembre 2009 instituant un régime communautaire de contrôle afin d'assurer le respect des règles de la politique commune de la pêche (1), et notamment son article 36, paragraphe 2,
considérant ce qui suit:
(1)
Le règlement (UE) 2015/104 du Conseil (2) fixe des quotas pour 2015.
(2)
Il ressort des informations communiquées à la Commission que le volume des captures effectuées dans le stock visé à l'annexe du présent règlement par les navires battant pavillon de l'État membre mentionné à ladite annexe ou enregistrés dans cet État membre dépasse le quota attribué pour 2015.
(3)
Il est donc nécessaire d'interdire les activités de pêche pour ce stock,
A ADOPTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT:
Article premier
Épuisement du quota
Le quota de pêche attribué pour 2015 à l'État membre visé à l'annexe du présent règlement pour le stock figurant dans celle-ci est réputé épuisé à compter de la date indiquée dans ladite annexe.
Article 2
Interdictions
Les activités de pêche concernant le stock visé à l'annexe du présent règlement par les navires de pêche battant pavillon de l'État membre mentionné à ladite annexe ou enregistrés dans cet État membre sont interdites à compter de la date fixée dans cette annexe. En particulier, la détention à bord, le transfert, le transbordement et le débarquement de poissons prélevés par lesdits navires dans le stock concerné sont également interdits après cette date.
Article 3
Entrée en vigueur
Le présent règlement entre en vigueur le jour suivant celui de sa publication au Journal officiel de l'Union européenne.
Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre.
Fait à Bruxelles, le 20 mars 2015.


Input:
PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1069/2012
ze dne 31. října 2012
o zápisu názvu do rejstříku chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení (Newmarket Sausage (CHZO))
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 510/2006 ze dne 20. března 2006 o ochraně zeměpisných označení a označení původu zemědělských produktů a potravin (1), a zejména na čl. 7 odst. 4 první pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Žádost o zápis názvu „Newmarket Sausage“ do rejstříku předložená Spojeným královstvím byla v souladu s čl. 6 odst. 2 prvním pododstavcem nařízení (ES) č. 510/2006 zveřejněna v Úředním věstníku Evropské unie (2).
(2)
Protože Komisi nebyla oznámena žádná námitka podle článku 7 nařízení (ES) č. 510/2006, musí být uvedený název zapsán do rejstříku,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Název uvedený v příloze tohoto nařízení se zapisuje do rejstříku.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 31. října 2012.


Input:
GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) Nr. 501/2014 VAN DE COMMISSIE
van 11 maart 2014
tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad middels wijziging van Verordening (EG) nr. 826/2008 van de Commissie wat betreft bepaalde vereisten met betrekking tot landbouwproducten waarvoor particuliere-opslagsteun wordt verleend
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (1), en met name artikel 19, lid 1 en lid 4, onder a),
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Bij Verordening (EG) nr. 826/2008 van de Commissie (2) zijn gemeenschappelijke bepalingen vastgesteld inzake de verlening van steun voor de particuliere opslag van bepaalde landbouwproducten. In de artikelen 28 en 31 van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (3) werden de voor particuliere-opslagsteun in aanmerking komende producten opgesomd.
(2)
Verordening (EG) nr. 1234/2007 is met ingang van 1 januari 2014 ingetrokken bij en vervangen door Verordening (EU) nr. 1308/2013. De bepalingen inzake steun voor particuliere opslag zijn vervat in deel II, titel I, hoofdstuk I, afdeling 3, van Verordening (EU) nr. 1308/2013.
(3)
In artikel 17 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 zijn de voor particuliere-opslagsteun in aanmerking komende producten opgesomd. In artikel 17 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 zijn drie producten meer opgenomen dan in de artikelen 28 en 31 van Verordening (EG) nr. 1234/2007, meer bepaald vlasvezel, kaas met een beschermde oorsprongsbenaming (BOB) of een beschermde geografische aanduiding (BGA) en uit koemelk geproduceerd mageremelkpoeder.
(4)
Overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 mag particuliere-opslagsteun worden verleend indien de betrokken producten voldoen aan de in deel II, titel I, hoofdstuk I, afdeling 3, van die verordening vastgestelde voorwaarden en aan extra, door de Commissie vast te stellen eisen op het gebied van kwaliteit en productkenmerken.
(5)
Voor boter gelden op grond van artikel 17, eerste alinea, onder e), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 andere subsidiabiliteitsvoorwaarden dan die in Verordening (EG) nr. 1234/2007.
(6)
In Verordening (EG) nr. 826/2008 zijn al bepalingen inzake kwaliteit en productkenmerken alsmede subsidiabiliteitscriteria vastgesteld voor producten die in aanmerking komen voor particuliere-opslagsteun in het kader van de artikelen 28 en 31 van Verordening (EG) nr. 1234/2007.
(7)
Er moet worden overgegaan tot de vaststelling van de kwaliteitseisen en subsidiabiliteitscriteria met betrekking tot hoeveelheden voor vezelvlas, mageremelkpoeder en kaas met een BOB of een BGA, tot de aanpassing van de kwaliteitseisen en subsidiabiliteitscriteria voor boter en tot de integratie van al deze eisen en criteria in Verordening (EG) nr. 826/2008.
(8)
In artikel 18 van Verordening (EU) nr. 1308/2008 zijn de criteria vastgesteld waarmee de Commissie in haar besluit tot verlening van openbare-opslagsteun rekening moet houden. Het gaat dan met name om criteria als enerzijds de genoteerde gemiddelde marktprijzen in de Unie, de referentiedrempels en de productiekosten voor de betrokken producten, en anderzijds de noodzaak tijdig te reageren op een bijzonder nijpende marktsituatie of bijzonder nijpende economische ontwikkelingen die aanzienlijke negatieve gevolgen hebben voor de marges in de sector.
(9)
Krachtens de artikelen 3 en 5 van Verordening (EG) nr. 826/2008 mag het besluit om particuliere-opslagsteun voor witte suiker en rundvlees te verlenen, worden genomen op basis van de genoteerde gemiddelde marktprijzen in de Unie. Deze artikelen zijn gebaseerd op Verordening (EG) nr. 1234/2007, die inmiddels is ingetrokken bij en vervangen door Verordening (EU) nr. 1308/2013. Daarom dienen de artikelen 3 en 5 van Verordening (EG) nr. 826/2008 te worden geschrapt.
(10)
De tijdens de contractuele opslagperiode opgeslagen hoeveelheid moet gelijk zijn aan de contractuele hoeveelheid. Voor de toepassing van de artikelen 15, 18 en 34 van Verordening (EG) nr. 826/2008 wordt voor bepaalde voor particuliere-opslagsteun in aanmerking komende producten een zekere tolerantie ten aanzien van de opgeslagen hoeveelheid toegestaan. Voor mageremelkpoeder in big bags en voor lange vlasvezels dient, gezien de kenmerken van deze producten, eveneens een tolerantie te worden bepaald.
(11)
Wat de voor vlasvezel vast te stellen kwaliteitskenmerken betreft, worden lange vlasvezels beschouwd als producten van een hoge kwaliteit die in aanmerking moeten komen voor particuliere-opslagsteun.
(12)
Aangezien boter niet meer in een erkende onderneming hoeft te worden vervaardigd, vervalt de relevantie van de in bijlage II van Verordening (EG) nr. 826/2008 vastgestelde bepalingen die ten doel hebben te certificeren dat de specifieke oorsprongsvereisten voor boter die in een andere lidstaat dan de lidstaat van productie wordt opgeslagen, worden nageleefd. Er dienen nieuwe, vereenvoudigde voorschriften te worden vastgesteld aan de hand waarvan moet worden aangetoond dat de opgeslagen boter voldoet aan de eisen van artikel 9 en artikel 17, eerste alinea, onder e), van Verordening (EU) nr. 1308/2013. Dezelfde regels moeten gelden voor mageremelkpoeder.
(13)
Verordening (EG) nr. 826/2008 dient daarom dienovereenkomstig te worden gewijzigd,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Verordening (EG) nr. 826/2008 wordt als volgt gewijzigd:
1)
Artikel 2, lid 2, wordt vervangen door:
„2. Boter en mageremelkpoeder moeten ook voldoen aan de aanvullende eisen die in bijlage II bij deze verordening zijn vastgesteld.”.
2)
De artikelen 3 en 5 worden geschrapt.
3)
Artikel 7, lid 3, wordt vervangen door:
„3. Offertes en aanvragen voor steun voor de particuliere opslag van boter, mageremelkpoeder en kaas dienen betrekking te hebben op producten die volledig zijn opgeslagen, tenzij anders wordt gespecificeerd in de verordening tot opening van de inschrijvingsprocedure of in de verordening tot het vooraf vaststellen van het steunbedrag.”.
4)
Artikel 15, lid 1, onder b), wordt vervangen door:
„b)
ten minste 99 % van de contractuele hoeveelheid, respectievelijk 90 % voor vleesproducten, 98 % voor olijfolie, 95 % voor kaas, 97 % voor mageremelkpoeder in big bags en 97 % voor lange vlasvezels, tijdens de contractuele opslagperiode voor risico van de contractant in de zin van artikel 19 van de onderhavige verordening in opslag te plaatsen en te houden overeenkomstig de voorwaarden in artikel 22, lid 1, onder a), van de onderhavige verordening;”.
5)
Artikel 18, lid 1, onder b), wordt vervangen door:
„b)
ten minste 99 % van de contractuele hoeveelheid, respectievelijk 90 % voor vleesproducten, 98 % voor olijfolie, 95 % voor kaas, 97 % voor mageremelkpoeder in big bags en 97 % voor lange vlasvezels, tijdens de contractuele opslagperiode voor risico van de contractant in de zin van artikel 19 van de onderhavige verordening in opslag te plaatsen en te houden overeenkomstig de voorwaarden in artikel 22, lid 1, onder a), van de onderhavige verordening;”.
6)
De volgende alinea's wordt toegevoegd aan artikel 34, lid 1:
„Voor mageremelkpoeder in big bags wordt de steun betaald voor de feitelijk opgeslagen hoeveelheid indien deze ten minste 97 % van de contractuele hoeveelheid bedraagt.
Voor lange vlasvezels wordt de steun betaald voor de feitelijk opgeslagen hoeveelheid indien deze ten minste 97 % van de contractuele hoeveelheid bedraagt.”.
7)
Bijlage I wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij deze verordening.
8)
Bijlage II wordt vervangen door de tekst in bijlage II bij deze verordening.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de zevende dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 11 maart 2014.


Input:
BESCHLUSS DES RATES
vom 17. Februar 2014
zur Ermächtigung der Mitgliedstaaten, das Übereinkommen von Kapstadt von 2012 über die Durchführung der Bestimmungen des Torremolinos-Protokolls von 1993 zu dem Internationalen Übereinkommen von Torremolinos über die Sicherheit von Fischereifahrzeugen von 1977 zu unterzeichnen, zu ratifizieren oder ihm beizutreten
(Text von Bedeutung für den EWR)
(2014/195/EU)
DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union, insbesondere auf Artikel 100 Absatz 2 in Verbindung mit Artikel 218 Absatz 5, Artikel 218 Absatz 6 Buchstabe a Ziffer v und Artikel 218 Absatz 8 Unterabsatz 1,
auf Vorschlag der Europäischen Kommission,
nach Zustimmung des Europäischen Parlaments,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Es ist notwendig, dass die Maßnahmen der Europäischen Union im Bereich des Seeverkehrs darauf ausgerichtet sind, die Sicherheit im Seeverkehr zu erhöhen.
(2)
Das Protokoll von Torremolinos zu dem Internationalen Übereinkommen von Torremolinos über die Sicherheit von Fischereifahrzeugen von 1977 (im Folgenden „Torremolinos-Protokoll“) wurde am 2. April 1993 angenommen.
(3)
Die Richtlinie 97/70/EG des Rates (1) legt Sicherheitsbestimmungen für Fischereifahrzeuge von 24 Meter Länge und mehr fest, die sich auf das Torremolinos-Protokoll stützen und bei denen soweit erforderlich regionalen und lokalen Gegebenheiten Rechnung getragen wurde.
(4)
Das Torremolinos-Protokoll ist nicht in Kraft getreten, da die dafür erforderliche Anzahl von Ländern, die es ratifiziert haben, nicht erreicht wurde.
(5)
Um im gegenseitigen Einvernehmen und unter der Federführung der Internationalen Seeschifffahrts-Organisation (IMO) die strengsten anwendbaren Normen für die Sicherheit von Fischereifahrzeugen festzulegen, die von allen betroffenen Staaten umgesetzt werden können, wurde am 11. Oktober 2012 das Übereinkommen von Kapstadt von 2012 über die Durchführung der Bestimmungen des Torremolinos-Protokolls von 1993 zu dem Internationalen Übereinkommen von Torremolinos über die Sicherheit von Fischereifahrzeugen von 1977 (im Folgenden „Übereinkommen“) angenommen. Das Übereinkommen liegt vom 11. Februar 2013 bis zum 10. Februar 2014 zur Unterzeichnung auf; danach steht es zum Beitritt offen.
(6)
Die Bestimmungen des Übereinkommens fallen in die ausschließliche Zuständigkeit der Union hinsichtlich der Sicherheitsregelung für Fischereifahrzeuge von 24 Meter Länge und mehr.
(7)
Die Union kann nicht Vertragspartei des Übereinkommens werden, da nur Staaten Vertragsparteien sein können.
(8)
Es liegt im Interesse der Seeverkehrssicherheit und des fairen Wettbewerbs, dass die Mitgliedstaaten, die über Fischereifahrzeuge unter ihrer Flagge verfügen, die in den Anwendungsbereich des Übereinkommens fallen und in ihren inneren Gewässern oder ihrem Küstenmeer im Einsatz sind oder ihren Fang in ihren Häfen anlanden, das Übereinkommen ratifizieren oder ihm beitreten, damit sichergestellt ist, dass die Bestimmungen des Torremolinos-Protokolls in Kraft treten. Darüber hinaus können nach Inkrafttreten des Übereinkommens einige Bestimmungen des Torremolinos-Protokolls, die seit Annahme der Richtlinie 97/70/EG veraltet sind, durch Vorlagen bei der IMO nachträglich aktualisiert werden.
(9)
Gemäß Artikel 2 Absatz 1 des Vertrags sollte der Rat daher die Mitgliedstaaten, die über Fischereifahrzeuge unter ihrer Flagge verfügen, die in den Anwendungsbereich des Übereinkommens fallen und in ihren inneren Gewässern oder ihrem Küstenmeer im Einsatz sind oder ihren Fang in ihren Häfen anlanden, ermächtigen, das Übereinkommen im Interesse der Union zu unterzeichnen und zu ratifizieren oder ihm beizutreten. Damit sichergestellt ist, dass das derzeitige durch die Richtlinie 97/70/EG gewährleistete Sicherheitsniveau gewahrt bleibt, sollten die Mitgliedstaaten jedoch bei Unterzeichnung des Übereinkommens und Hinterlegung ihrer Ratifikations- oder Beitrittsurkunden eine Erklärung dahingehend abgeben, dass die in den Regeln I/6 und III/3 in Kapitel 1 des Anhangs des Übereinkommens vorgesehenen Ausnahmen in Bezug auf jährliche Besichtigungen und gemeinsame Fanggebiete oder ausschließliche Wirtschaftszonen von der Anwendung ausgenommen werden. Darüber hinaus sollte die Erklärung beinhalten, dass für Fischereifahrzeuge von 24 Meter Länge und mehr, die die Flagge einer Nichtvertragspartei führen und in den inneren Gewässern oder im Küstenmeer eines Mitgliedstaats im Einsatz sind oder ihre Fänge in Häfen eines Mitgliedstaats anlanden, die in der Richtlinie 97/70/EG festgelegten Sicherheitsnormen gelten und dass die in Regel III/3 in Kapitel 1 des Anhangs des Übereinkommens vorgesehenen Ausnahmen nicht für derartige Fischereifahrzeuge unter der Flagge einer Nichtvertragspartei zulässig sind -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
Die Mitgliedstaaten werden ermächtigt, das Übereinkommen von Kapstadt von 2012 über die Durchführung der Bestimmungen des Torremolinos-Protokolls von 1993 zu dem Internationalen Übereinkommen von Torremolinos über die Sicherheit von Fischereifahrzeugen von 1977 zu unterzeichnen, zu unterzeichnen und zu ratifizieren oder ihm beizutreten.
Artikel 2
Die Mitgliedstaaten bemühen sich, die erforderlichen Maßnahmen zu ergreifen, um ihre Urkunden über die Ratifizierung des Übereinkommens beziehungsweise über den Beitritt zum Übereinkommen innerhalb einer angemessenen Frist und - soweit möglich - innerhalb von zwei Jahren ab dem Tag des Inkrafttretens dieses Beschlusses beim Generalsekretär der Internationalen Seeschifffahrts-Organisation zu hinterlegen.
Wenn ein Mitgliedstaat das Übereinkommen unterzeichnet, ratifizieret oder ihm betritt, hinterlegt er gleichzeitig die Erklärung im Anhang dieses Beschlusses.
Artikel 3
Dieser Beschluss ist an die Mitgliedstaaten gerichtet.
Geschehen zu Brüssel am 17. Februar 2014.


Input:
DURCHFÜHRUNGSVERORDNUNG (EU) Nr. 894/2014 DER KOMMISSION
vom 14. August 2014
über ein Fangverbot für Ringwadenfänger, die die Flagge Spaniens, Frankreichs, Kroatiens, Italiens oder Maltas führen oder in diesen Mitgliedstaaten registriert sind und im Atlantik östlich von 45° W oder im Mittelmeer Fischerei auf Roten Thun betreiben
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1224/2009 des Rates vom 20. November 2009 zur Einführung einer gemeinschaftlichen Kontrollregelung zur Sicherstellung der Einhaltung der Vorschriften der Gemeinsamen Fischereipolitik (1), insbesondere auf Artikel 36 Absatz 2,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
In der Verordnung (EU) Nr. 43/2014 des Rates vom 20. Januar 2014 zur Festsetzung der Fangmöglichkeiten für bestimmte Fischbestände und Bestandsgruppen in den Unionsgewässern sowie für Unionsschiffe in bestimmten Nicht-Unionsgewässern (2) ist festgelegt, welche Mengen Roten Thun Fischereifahrzeuge und Tonnare der Europäischen Union 2014 im Atlantik östlich von 45° W und im Mittelmeer fischen dürfen.
(2)
Gemäß der Verordnung (EG) Nr. 302/2009 des Rates vom 6. April 2009 über einen mehrjährigen Wiederauffüllungsplan für Roten Thun im Ostatlantik und im Mittelmeer und zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 43/2009 sowie zur Aufhebung der Verordnung (EG) Nr. 1559/2007 (3) müssen die Mitgliedstaaten der Kommission die individuellen Quoten mitteilen, die sie ihren Schiffen mit einer Länge von mehr als 24 m zugeteilt haben. Für Fangschiffe mit einer Länge von weniger als 24 m und für Tonnare müssen die Mitgliedstaaten der Kommission mindestens die den Erzeugerorganisationen oder Gruppen von Schiffen, die mit ähnlichem Fanggerät fischen, zugeteilte Quote mitteilen.
(3)
Die Gemeinsame Fischereipolitik ist darauf ausgerichtet, die langfristige Lebensfähigkeit des Fischereisektors durch eine nachhaltige Nutzung der lebenden aquatischen Ressourcen auf der Grundlage des Vorsorgeansatzes zu gewährleisten.
(4)
Gemäß Artikel 36 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1224/2009 informiert die Kommission die betreffenden Mitgliedstaaten, wenn sie auf der Grundlage der Angaben der Mitgliedstaaten und anderer ihr vorliegender Angaben feststellt, dass die der Europäischen Union, einem Mitgliedstaat oder einer Gruppe von Mitgliedstaaten zur Verfügung stehenden Fangmöglichkeiten für ein oder mehrere Fanggeräte bzw. für eine oder mehrere Flotten als ausgeschöpft gelten, und untersagt jede Fangtätigkeit für das betreffende Gebiet oder Fanggerät, den betreffenden Bestand, die betreffende Bestandsgruppe oder die an diesen Fangtätigkeiten beteiligte Fangflotte.
(5)
Die der Kommission vorliegenden Angaben weisen darauf hin, dass die Fangmöglichkeiten, die Ringwadenfängern unter der Flagge Spaniens, Frankreichs, Kroatiens, Italiens und Maltas für Roten Thun im Atlantik östlich von 45° W und im Mittelmeer zugeteilt wurden, ausgeschöpft sind.
(6)
Am 24. Juni informierte Kroatien die Kommission über ein Fangverbot für seine acht in der Fischerei 2014 auf Roten Thun tätigen Ringwadenfänger, das seit dem 24. Juni 2014 um 24:00 Uhr in Kraft ist.
(7)
Am 28. Mai sowie am 9. und 12. Juni informierte Frankreich die Kommission über ein Fangverbot für seine 17 in der Fischerei 2014 auf Roten Thun tätigen Ringwadenfänger, welches für elf Schiffe am 28. Mai, für zwei Schiffe am 9. Juni und für vier Schiffe am 12. Juni in Kraft getreten ist, so dass seit dem 12. Juni 2014 um 09:04 Uhr alle Fangtätigkeiten verboten sind.
(8)
Am 1., 2., 9. und 13. Juni informierte Italien die Kommission über ein Fangverbot für seine zwölf in der Fischerei 2014 auf Roten Thun tätigen Rindwadenfischer, welches für drei Schiffe am 1. Juni, für vier Schiffe am 2. Juni, für weitere vier Schiffe am 8. Juni und für das verbleibende Schiff am 13. Juni in Kraft getreten ist, so dass seit dem 13. Juni 2014 um 23:02 Uhr alle Fangtätigkeiten verboten sind.
(9)
Am 12. Juni informierte Malta die Kommission über ein Fangverbot für seinen in der Fischerei 2014 auf Roten Thun tätigen Ringwadenfänger, das seit dem 10. Juni 2014 um 14:39 Uhr in Kraft ist.
(10)
Am 28. Juni informierte Spanien die Kommission über ein Fangverbot für seine sechs in der Fischerei 2014 auf Roten Thun tätigen Ringwadenfänger, das seit dem 28. Mai 2014 um 00:00 Uhr in Kraft ist.
(11)
Unbeschadet der obengenannten Maßnahmen Spaniens, Frankreichs, Kroatiens, Italiens und Maltas muss die Kommission das Verbot der Fischerei auf Roten Thun im Atlantik östlich von 45° W und im Mittelmehr durch Ringwadenfänger, die die Flagge der betreffenden EU-Mitgliedstaaten führen oder in ihnen registriert sind, mit Wirkung vom 24. Juni 2014 um 24:00 Uhr für Kroatien, mit Wirkung vom 12. Juni 2014 um spätestens 9:04 Uhr für Frankreich, mit Wirkung vom 13. Juni 2014 um spätestens 23:02 Uhr für Italien, mit Wirkung vom 10. Juni 2014 um 14:39 Uhr für Malta und mit Wirkung vom 28. Mai 2014 um 00:00 Uhr für Spanien bestätigen -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
Die Fischerei auf Roten Thun durch Ringwadenfänger, die die Flagge Kroatiens führen oder in diesem Mitgliedstaat registriert sind, im Atlantik östlich von 45° W und im Mittelmeer ist seit dem 24. Juni 2014 um 24:00 Uhr verboten.
Ab diesem Zeitpunkt darf mit diesen Fangschiffen gefangener Roter Thun nicht mehr an Bord behalten, zum Zweck der Mast oder Aufzucht in Käfige eingesetzt, umgeladen, umgesetzt oder angelandet werden.
Artikel 2
Die Fischerei auf Roten Thun durch Ringwadenfänger, die die Flagge Frankreichs führen oder in diesem Mitgliedstaat registriert sind, im Atlantik östlich von 45° W und im Mittelmeer ist seit dem 12. Juni 2014 spätestens 09:04 Uhr verboten.
Ab diesem Zeitpunkt darf mit diesen Fangschiffen gefangener Roter Thun nicht mehr an Bord behalten, zum Zweck der Mast oder Aufzucht in Käfige eingesetzt, umgeladen, umgesetzt oder angelandet werden.
Artikel 3
Die Fischerei auf Roten Thun durch Ringwadenfänger, die die Flagge Italiens führen oder in diesem Mitgliedstaat registriert sind, im Atlantik östlich von 45° W und im Mittelmeer ist seit dem 13. Juni 2014 spätestens 23:02 Uhr verboten.
Ab diesem Zeitpunkt darf mit diesen Fangschiffen gefangener Roter Thun nicht mehr an Bord behalten, zum Zweck der Mast oder Aufzucht in Käfige eingesetzt, umgeladen, umgesetzt oder angelandet werden.
Artikel 4
Die Fischerei auf Roten Thun durch Ringwadenfänger, die die Flagge Maltas führen oder in diesem Mitgliedstaat registriert sind, im Atlantik östlich von 45° W und im Mittelmeer ist seit dem 10. Juni 2014 spätestens 14:39 Uhr verboten.
Ab diesem Zeitpunkt darf mit diesen Fangschiffen gefangener Roter Thun nicht mehr an Bord behalten, zum Zweck der Mast oder Aufzucht in Käfige eingesetzt, umgeladen, umgesetzt oder angelandet werden.
Artikel 5
Die Fischerei auf Roten Thun durch Ringwadenfänger, die die Flagge Spaniens führen oder in diesem Mitgliedstaat registriert sind, im Atlantik östlich von 45° W und im Mittelmeer ist seit dem 28. Mai 2014 seit 00:00 Uhr verboten.
Ab diesem Zeitpunkt darf mit diesen Fangschiffen gefangener Roter Thun nicht mehr an Bord behalten, zum Zweck der Mast oder Aufzucht in Käfige eingesetzt, umgeladen, umgesetzt oder angelandet werden.
Artikel 6
Diese Verordnung tritt am Tag ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 14. August 2014


Input:
DURCHFÜHRUNGSBESCHLUSS DER KOMMISSION
vom 21. März 2014
zur Änderung des Beschlusses 2005/381/EG in Bezug auf den Fragebogen für die Berichterstattung über die Umsetzung der Richtlinie 2003/87/EG des Europäischen Parlaments und des Rates
(Bekanntgegeben unter Aktenzeichen C(2014) 1726)
(Text von Bedeutung für den EWR)
(2014/166/EU)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Richtlinie 2003/87/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 13. Oktober 2003 über ein System für den Handel mit Treibhausgasemissionszertifikaten in der Gemeinschaft und zur Änderung der Richtlinie 96/61/EG des Rates (1), insbesondere auf Artikel 21 Absatz 1,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Artikel 21 Absatz 1 der Richtlinie 2003/87/EG sieht vor, dass die Mitgliedstaaten der Kommission jedes Jahr einen Bericht über die Anwendung der Richtlinie vorlegen. Die Richtlinie 2003/87/EG wurde seit der Annahme in erheblichem Maße geändert, und die Kommission hat verschiedene Rechtsinstrumente für die weitere Durchführung der Richtlinie angenommen.
(2)
Durch die Richtlinie 2008/101/EG (2) und die Richtlinie 2009/29/EG (3) des Europäischen Parlaments und des Rates wurde die Richtlinie 2003/87/EG zwecks Einbeziehung des Luftverkehrs in das System für den Handel mit Treibhausgasemissionszertifikaten in der Union bzw. zwecks Verbesserung und Ausweitung des Unionssystems für den Handel mit Treibhausgasemissionszertifikaten geändert. In der Verordnung (EU) Nr. 601/2012 der Kommission (4) wurden Regeln für die Überwachung von und die Berichterstattung über Treibhausgasemissionen und Tätigkeitsdaten festgelegt, während in der Verordnung (EU) Nr. 600/2012 der Kommission (5) Regeln für die Prüfung von Treibhausgasemissionsberichten, die Akkreditierung und die gegenseitige Anerkennung von Prüfstellen sowie die Beurteilung unter Gleichrangigen von Akkreditierungsstellen festgesetzt wurden.
(3)
Darüber hinaus wurden in der Verordnung (EU) Nr. 389/2013 der Kommission (6) die allgemeinen Vorschriften sowie Funktions- und Wartungsvorschriften für das Unionsregister und im Beschluss 2011/278/EU der Kommission (7) EU-weite Übergangsvorschriften zur Harmonisierung der kostenlosen Zuteilung von Emissionszertifikaten gemäß Artikel 10a der Richtlinie 2003/87/EG festgelegt.
(4)
In der Entscheidung 2005/381/EG der Kommission (8) wird ein Fragebogen eingeführt, der von den Mitgliedstaaten bei der Erstellung der jährlichen Berichte zu verwenden ist und der detaillierte Angaben zur Anwendung der Richtlinie 2003/87/EG sicherstellen sollte. Durch die Entscheidung 2006/803/EG der Kommission (9) wurde der Fragebogen geändert, um den Erfahrungen Rechnung zu tragen, die die Mitgliedstaaten und die Kommission bei seiner Verwendung gewonnen haben.
(5)
Die Anwendung der geänderten Richtlinie 2003/87/EG und der von der Kommission angenommenen Rechtsinstrumente sowie die von den Mitgliedstaaten und der Kommission bei der Verwendung des Fragebogens gewonnenen weiteren Erfahrungen haben gezeigt, dass die Synergieeffekte und die Kohärenz der gemeldeten Informationen verbessert werden müssen.
(6)
Insbesondere sollten die in diesem Fragebogen festgelegten Anforderungen an die Berichterstattung entsprechend den genannten Rechtsinstrumenten geändert und einheitlich verbessert werden, um die Wirksamkeit des Berichterstattungsprozesses und die Qualität der von den Mitgliedstaaten angegebenen Informationen zu erhöhen.
(7)
Der Anhang der Entscheidung 2005/381/EG ist daher zu ändern.
(8)
Die in diesem Beschluss vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des gemäß Artikel 26 der Verordnung (EU) Nr. 525/2013 des Europäischen Parlaments und des Rates (10) eingesetzten Ausschusses für Klimaänderung -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
Der Anhang der Entscheidung 2005/381/EG erhält die Fassung des Anhangs des vorliegenden Beschlusses.
Artikel 2
Dieser Beschluss ist an die Mitgliedstaaten gerichtet.
Brüssel, den 21. März 2014


Input:
REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) N. 1030/2012 DELLA COMMISSIONE
del 26 ottobre 2012
recante iscrizione di una denominazione nel registro delle denominazioni di origine protette e delle indicazioni geografiche protette [Isle of Man Queenies (DOP)]
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
visto il regolamento (CE) n. 510/2006 del Consiglio, del 20 marzo 2006, relativo alla protezione delle indicazioni geografiche e delle denominazioni d’origine dei prodotti agricoli e alimentari (1), in particolare l’articolo 7, paragrafo 4, primo comma,
considerando quanto segue:
(1)
A norma dell’articolo 6, paragrafo 2, primo comma, del regolamento (CE) n. 510/2006, la domanda di registrazione della denominazione «Isle of Man Queenies», presentata dal Regno Unito, è stata pubblicata nella Gazzetta ufficiale dell’Unione europea (2).
(2)
Poiché alla Commissione non è stata presentata alcuna dichiarazione di opposizione ai sensi dell’articolo 7 del regolamento (CE) n. 510/2006, detta denominazione deve essere registrata,
HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
Articolo 1
La denominazione che figura nell’allegato del presente regolamento è registrata.
Articolo 2
Il presente regolamento entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell’Unione europea.
Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
Fatto a Bruxelles, il 26 ottobre 2012


Input:
REGULAMENTO (UE) N.o 841/2013 DA COMISSÃO
de 30 de agosto de 2013
que proíbe a pesca da galeota e capturas acessórias associadas nas águas da UE das zonas IIa, IIIa, IV e nas águas da UE das zonas de gestão da galeota 1, 2, 3 e 4, com exclusão das águas situadas na zona das 6 milhas marítimas calculadas a partir das linhas de base do Reino Unido em Shetland, Fair Isle e Foula, pelos navios que arvoram o pavilhão da Alemanha
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (CE) n.o 1224/2009 do Conselho, de 20 de novembro de 2009, que institui um regime comunitário de controlo a fim de assegurar o cumprimento das regras da política comum das pescas (1), nomeadamente o artigo 36.o, n.o 2,
Considerando o seguinte:
(1)
O Regulamento (UE) n.o 40/2013 do Conselho, de 21 de janeiro de 2013, que fixa, para 2013, as possibilidades de pesca disponíveis nas águas da UE e as disponíveis, para os navios da UE, em certas águas não UE no respeitante a determinadas unidades populacionais de peixes e grupos de unidades populacionais de peixes que são objeto de negociações ou acordos internacionais (2), estabelece quotas para 2013.
(2)
De acordo com as informações recebidas pela Comissão, as capturas da unidade populacional mencionada no anexo do presente regulamento, efetuadas por navios que arvoram o pavilhão ou estão registados no Estado-Membro referido nesse anexo, esgotaram a quota atribuída para 2013.
(3)
É, por conseguinte, necessário proibir as atividades de pesca dessa unidade populacional,
ADOTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
Esgotamento da quota
A quota de pesca atribuída para 2013 ao Estado-Membro referido no anexo do presente regulamento relativamente à unidade populacional nele mencionada é considerada esgotada na data indicada no mesmo anexo.
Artigo 2.o
Proibições
As atividades de pesca da unidade populacional mencionada no anexo do presente regulamento por navios que arvoram o pavilhão ou estão registados no Estado-Membro nele referido são proibidas a partir da data indicada no mesmo anexo. É proibido manter a bordo, transladar, transbordar ou desembarcar capturas dessa unidade populacional efetuadas por esses navios após a data indicada.
Artigo 3.o
Entrada em vigor
O presente regulamento entra em vigor no dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e diretamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 30 de agosto de 2013.


Input:
KOMISJONI RAKENDUSMÄÄRUS (EL) nr 836/2013,
30. august 2013,
millega määratakse kindlaks teraviljasektori imporditollimaksud alates 1. septembrist 2013
EUROOPA KOMISJON,
võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut,
võttes arvesse nõukogu 22. oktoobri 2007. aasta määrust (EÜ) nr 1234/2007, millega kehtestatakse põllumajandusturgude ühine korraldus ning mis käsitleb teatavate põllumajandustoodete erisätteid (ühise turukorralduse ühtne määrus) (1),
võttes arvesse komisjoni 20. juuli 2010. aasta määrust (EL) nr 642/2010 nõukogu määruse (EÜ) nr 1234/2007 rakenduseeskirjade kohta teraviljasektori imporditollimaksude osas, (2) eriti selle artikli 2 lõiget 1,
ning arvestades järgmist:
(1)
Määruse (EÜ) nr 1234/2007 artikli 136 lõikega 1 on ette nähtud, et CN-koodide 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pehme nisu, seemneks), ex 1001 99 00 (pehme nisu, kõrgekvaliteediline, v.a seemneks), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 ja 1007 90 00 alla kuuluvate toodete imporditollimaks on võrdne nende toodete suhtes importimisel kehtiva sekkumishinnaga ning seda suurendatakse 55 % võrra, millest arvatakse maha kõnealuse kaubasaadetise suhtes kehtiv CIF-impordihind. See maks ei tohi siiski ületada ühise tollitariifistiku tollimaksumäära.
(2)
Määruse (EÜ) nr 1234/2007 artikli 136 lõikega 2 on ette nähtud, et nimetatud artikli lõikes 1 osutatud tollimaksu arvutamiseks kehtestatakse kõnealustele toodetele korrapäraste ajavahemike järel tüüpiline CIF-impordihind.
(3)
Määruse (EL) nr 642/2010 artikli 2 lõike 2 kohaselt on CN-koodide 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pehme nisu, seemneks), ex 1001 99 00 (pehme nisu, kõrgekvaliteediline, v.a seemneks), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 ja 1007 90 00 alla kuuluvate toodete imporditollimaksu arvutamiseks kasutatav hind iga päeva tüüpiline CIF-impordihind, mis on kindlaks määratud kõnealuse määruse artikliga 5 ette nähtud korras.
(4)
Seepärast tuleks alates 1. septembrist 2013 kehtestada impordimaksud, mida kohaldatakse uute maksude jõustumiseni.
(5)
Vajadusest tagada, et kõnealust meedet hakataks kohaldama võimalikult kiiresti pärast ajakohastatud andmete kättesaadavaks tegemist, peaks käesolev määrus jõustuma selle avaldamise päeval,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:
Artikkel 1
Määruse (EÜ) nr 1234/2007 artikli 136 lõikes 1 osutatud teraviljasektori imporditollimaksud määratakse alates 1. septembrist 2013 kindlaks käesoleva määruse I lisas II lisa teabe alusel.
Artikkel 2
Käesolev määrus jõustub Euroopa Liidu Teatajas avaldamise päeval.
Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides.
Brüssel, 30. august 2013