Input:
A BIZOTTSÁG 148/2014/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
(2014. február 17.)
az 1249/2008/EK rendeletnek a piaci árak jegyzése során a marhahúságazatban alkalmazandó kategóriák és osztályok, valamint a hasított sertések piaci ára tekintetében történő módosításáról
AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
tekintettel a mezőgazdasági termékpiacok közös szervezésének létrehozásáról, és a 922/72/EGK, a 234/79/EK, az 1037/2001/EK és az 1234/2007/EK tanácsi rendelet hatályon kívül helyezéséről szóló, 2013. december 17-i 1308/2013/EU európai parlamenti és tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 20. cikke első bekezdésének s) pontjára,
mivel:
(1)
Az 1249/2008/EK bizottsági rendelet (2) az 1234/2007/EK tanácsi rendelet (3) 43. cikke m) pontjának megfelelően a szarvasmarhákból, sertésekből és juhokból nyert hasított testek uniós minősítési rendszereinek alkalmazására és e termékek piaci árának bejelentésére vonatkozó részletes szabályokat állapítja meg. Az 1308/2013/EU rendelet 2014. január 1-jétől hatályon kívül helyezte és felváltotta az 1234/2007/EK rendeletet.
(2)
Az 1308/2013/EU rendelet IV. melléklete A. pontjának II. alpontja értelmében a szarvasmarhafélék hasított teste uniós osztályozási rendszerének A, C és E kategóriája a legalább 12 hónapos, de 24 hónaposnál fiatalabb nem ivartalanított hímivarú, ivartalanított hímivarú, illetve nőivarú állatok hasított testét foglalja magában. Az 1308/2013/EU rendelet emellett egy új Z kategóriát is bevezet az osztályozási rendszerbe, amelybe a legalább 8 hónapos, de 12 hónaposnál fiatalabb állatok hasított teste tartozik. Erre való tekintettel szükségessé vált kiigazítani a marhahúságazatban tapasztalt nemzeti és uniós piaci árak 1249/2008/EK rendelet szerinti jegyzésének alapját képező kategóriákat és osztályokat.
(3)
A hasított sertések uniós osztályozási rendszere tekintetében az 1308/2013/EU rendelet kötelező osztályként bevezette az S osztályt a hasított test súlyához képest 60 %-os vagy magasabb színhústartalmú hasított testekre, az E osztályba pedig a legalább 55 %-os, de kevesebb mint 60 %-os színhústartalmú hasított testeket sorolta. Ezért szükségessé vált kiigazítani az 1249/2008/EK rendelet azon rendelkezéseit, amelyek alapján a hasított sertés piaci árát a tagállamokban meghatározzák.
(4)
Az 1249/2008/EK rendeletet ezért ennek megfelelően módosítani kell.
(5)
Az e rendeletben előírt intézkedések összhangban vannak a mezőgazdasági piacok közös szervezésével foglalkozó irányítóbizottság véleményével,
ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
1. cikk
Az 1249/2008/EK rendelet a következőképpen módosul:
1.
A 14. cikk (1) bekezdésének helyébe a következő szöveg lép:
„(1) A piaci áraknak a hasított testek osztályozására szolgáló, az 1308/2013/EK európai parlamenti és tanácsi rendelet (4) 10. cikkében említett uniós rendszer alapján történő nemzeti és uniós jegyzését hetente kell végrehajtani, és az árakat az említett rendelet IV. melléklete A. pontjának II. alpontjában meghatározott kategóriának megfelelően a következő húsossági és faggyúborítottsági osztályok szerinti bontásban kell feltüntetni:
a)
legalább 8 hónapos, de 12 hónaposnál fiatalabb állatok hasított teste: U2, U3, R2, R3, O2, O3;
b)
nem ivartalanított, legalább 12 hónapos, de 24 hónaposnál fiatalabb hímivarú állatok hasított teste: U2, U3, R2, R3, O2, O3;
c)
nem ivartalanított, legalább 24 hónapos hímivarú állatok hasított teste: R3;
d)
ivartalanított, legalább 12 hónapos hímivarú állatok hasított teste: U2, U3, U4, R3, R4, O3, O4;
e)
nőivarú, már borjadzott állatból nyert hasított test: R3, R4, O2, O3, O4, P2, P3;
f)
egyéb, legalább 12 hónapos nőivarú állatok hasított teste: U2, U3, R2, R3, R4, O2, O3, O4.
2.
A 25. cikk (2) bekezdésének helyébe a következő szöveg lép:
„(2) Az (1) bekezdésben említett árat a hasított sertésekre jegyzett árfolyamok alapján kell megállapítani a következő kategóriákban:
a)
60 és 120 kg közötti tömegű hasított test: E, S;
b)
120 és 180 kg közötti tömegű hasított test: R.”
2. cikk
Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő napon lép hatályba.
Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
Kelt Brüsszelben, 2014. február 17-én.


Input:
РЕШЕНИЕ НА СЪВЕТА
от 18 ноември 2013 година
за подписване и сключване на Споразумението между Европейския съюз и Грузия за създаване на рамка за участието на Грузия в операции на Европейския съюз за управление на кризи
(2014/15/ЕС)
СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ,
като взе предвид Договора за Европейския съюз, и по-специално член 37 от него, във връзка с член 218, параграфи 5 и 6 от Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид предложението на върховния представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност,
като има предвид, че:
(1)
Условията за участие на трети държави в операции на Европейския съюз за управление на кризи следва да бъдат установени в споразумение за създаване на рамка за подобно евентуално бъдещо участие, а не да се определят поотделно за всяка конкретна операция.
(2)
След като на 13 ноември 2012 г. беше прието решение на Съвета за разрешаване на започването на преговори, върховният представител на Съюза по въпросите на външните работи и политиката на сигурност договори споразумение между Европейския съюз и Грузия за създаване на рамка за участието на Грузия в операции на Европейския съюз за управление на кризи („споразумението“).
(3)
Споразумението следва да бъде одобрено,
ПРИЕ НАСТОЯЩОТО РЕШЕНИЕ:
Член 1
Споразумението между Европейския съюз и Грузия за създаване на рамка за участието на Грузия в операции на Европейския съюз за управление на кризи се одобрява от името на Европейския съюз.
Текстът на споразумението е приложен към настоящото решение.
Член 2
Председателят на Съвета е оправомощен да посочи лицето(лицата), упълномощено(и) да подпишe(ат) споразумението, така че да бъде обвързан Съюзът.
Член 3
Председателят на Съвета, от името на Съюза, извършва нотификацията, предвидена в член 16, параграф 1 от споразумението (1).
Член 4
Настоящото решение влиза в сила в деня на приемането му.
Съставено в Брюксел на 18 ноември 2013 година.


Input:
IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) št. 586/2014
z dne 2. junija 2014
o odstopanju od Uredbe Sveta (ES) št. 1967/2006 glede prepovedi lovljenja nad zaščitenimi habitati, najmanjše oddaljenosti od obale in globine za vlečne mreže tipa „gangui“, ki lovijo v določenih teritorialnih vodah Francije (Provence-Alpes-Côte d'Azur)
EVROPSKA KOMISIJA JE -
ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
ob upoštevanju Uredbe Sveta (ES) št. 1967/2006 z dne 21. decembra 2006 o ukrepih za upravljanje za trajnostno izkoriščanje ribolovnih virov v Sredozemskem morju (1) in zlasti člena 4(5) ter člena 13(5) in (10) Uredbe,
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
Člen 4(1) Uredbe (ES) št. 1967/2006 prepoveduje ribolov z vlečnimi mrežami, strgačami, zapornimi plavaricami, potegalkami odprtega morja, obalnimi potegalkami ali podobnimi mrežami nad dnom z morsko travo, predvsem s Posidonia oceanica ali drugimi morskimi cvetnicami.
(2)
Komisija lahko odobri odstopanje od člena 4(1) Uredbe (ES) št. 1967/2006 pod pogojem, da so izpolnjeni pogoji iz člena 4(5).
(3)
Člen 13(1) Uredbe (ES) št. 1967/2006 prepoveduje uporabo vlečnega orodja znotraj pasu 3 navtičnih milj od obale oziroma do izobate 50 m, kadar je ta globina dosežena na krajši razdalji od obale.
(4)
Na zahtevo države članice lahko Komisija odobri odstopanje od člena 13(1) Uredbe (ES) št. 1967/2006, pod pogojem, da so izpolnjeni pogoji iz člena 13(5) in (9).
(5)
Komisija je 18. maja 2011 od Francije prejela zahtevek za odstopanje od prvega pododstavka člena 4(1), prvega pododstavka člena 13(1) in člena 13(2) navedene uredbe za uporabo vlečnih mrež tipa „gangui“ na nekaterih morskih območjih v teritorialnih vodah Francije nad morskim dnom, poraslim s pozejdonko (Posidonia oceanica) in znotraj pasu 3 navtičnih milj od obale, ne glede na globino.
(6)
Francija je predložila posodobljene znanstvene in tehnične utemeljitve za odstopanja.
(7)
Znanstveni, tehnični in gospodarski odbor za ribištvo (STECF) je na plenarni seji, ki je potekala od 11. do 15. julija 2011, ocenil odstopanje, ki ga je zahtevala Francija, in pripadajoči osnutek načrta upravljanja.
(8)
Odstopanja, ki jih je zahtevala Francija, izpolnjujejo pogoje iz člena 4(5) ter člena 13(5) in (9) Uredbe (ES) št. 1967/2006.
(9)
Zahtevek zadeva ribolovne dejavnosti s plovili celotne dolžine do vključno 12 metrov in z močjo motorja do vključno 85 kW s pridnenimi vlečnimi mrežami, ki jih tradicionalno uporabljajo na s pozejdonko poraslem dnu, v skladu s prvim pododstavkom člena 4(5) Uredbe (ES) št. 1967/2006.
(10)
Zadevne ribolovne dejavnosti posegajo v približno 27,5 % površin morskega dna, poraslih s pozejdonko (Posidonia oceanica), v okviru območja, ki ga ureja načrt upravljanja, in v 9 % površin teritorialnih voda Francije, poraslih z morsko travo, v skladu z zahtevami iz točk (ii) in (iii) prvega pododstavka člena 4(5) Uredbe (ES) št. 1967/2006.
(11)
Obstajajo posebne geografske ovire zaradi majhnega epikontinentalnega pasu.
(12)
Ribolov ne vpliva bistveno na morsko okolje.
(13)
Odstopanje, ki ga je zahtevala Francija, se nanaša na omejeno število plovil, in sicer le na 36 plovil.
(14)
Ribolov, ki se izvaja z vlečnimi mrežami tipa „gangui“, je usmerjen na številne vrste, ki predstavljajo ekološko nišo; sestava ulova pri tem ribolovu, zlasti glede števila ulovljenih vrst, ni enaka pri nobenem drugem ribolovnem orodju. Zato ta ribolov z drugim orodjem ni mogoč.
(15)
Načrt upravljanja zagotavlja, da se ribolovni napor v prihodnosti ne bo povečal, saj se bodo ribolovna dovoljenja izdajala samo za določenih 36 plovil, ki jih je Francija že pooblastila za ribolov, s skupnim ribolovnim naporom 1 745 Kw.
(16)
Zahtevek zadeva tista plovila, ki se že več kot pet let ukvarjajo z ribištvom in izvajajo načrt upravljanja, ki ga je Francija sprejela 15. aprila 2014 (2) v skladu s členom 19(2) Uredbe (ES) št. 1967/2006.
(17)
Navedena plovila so vključena na seznam, ki je bil Komisiji sporočen v skladu z zahtevami iz člena 13(9) Uredbe (ES) št. 1967/2006.
(18)
Zadevne ribolovne dejavnosti izpolnjujejo zahteve iz člena 4, člena 8(1)(h) in člena 9(3) Uredbe (ES) št. 1967/2006.
(19)
Zadevne ribolovne dejavnosti izpolnjujejo zahteve glede beleženja, določene v členu 14 Uredbe Sveta (ES) št. 1224/2009 (3).
(20)
Zadevne ribolovne dejavnosti ne motijo dejavnosti plovil, ki ne uporabljajo vlečnih mrež, potegalk ali njim podobnih mrež, ampak drugo orodje.
(21)
Ribolov plovil z vlečnimi mrežami tipa „gangui“ ureja francoski načrt upravljanja, s čimer se zagotavlja, da so ulovi vrst iz Priloge III k Uredbi (ES) št. 1967/2006 minimalni.
(22)
Plovila z vlečnimi mrežami tipa „gangui“ ne lovijo glavonožcev.
(23)
Francoski načrt upravljanja vključuje ukrepe za spremljanje ribolovnih dejavnosti v skladu s petim pododstavkom člena 4(5) in tretjim pododstavkom člena 13(9) Uredbe (ES) št. 1967/2006.
(24)
Zahtevana odstopanja bi bilo zato treba odobriti.
(25)
Francija bi morala Komisiji pravočasno poročati v skladu z načrtom spremljanja, ki ga določa francoski načrt upravljanja.
(26)
Določiti bi bilo treba omejitev trajanja odstopanja, da se lahko v primeru, če iz poročila, predloženega Komisiji, izhaja, da je stanje ohranjenosti lovljenega staleža slabo, nemudoma sprejmejo popravni ukrepi v zvezi z upravljanjem ter da se lahko izboljša znanstvena podlaga in s tem tudi načrt upravljanja.
(27)
Ukrepi iz te uredbe so v skladu z mnenjem Odbora za ribištvo in ribogojstvo -
SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
Člen 1
Odstopanja
Člen 4(1) ter člen 13(1) in (2) Uredbe (ES) št. 1967/2006 se v teritorialnih vodah Francije, ki mejijo na obalo regije Provence-Alpes-Côte d'Azur, ne uporabljata za plovila z vlečnimi mrežami tipa „gangui“:
(a)
z registrsko številko, navedeno v francoskem načrtu upravljanja;
(b)
ki se že več kot pet let ukvarjajo z ribištvom in ne povzročajo povečanja ribolovnega napora v prihodnosti; ter
(c)
ki imajo dovoljenje za ribolov in izvajajo načrt upravljanja, ki ga je Francija sprejela v skladu s členom 19(2) Uredbe (ES) št. 1967/2006.
Člen 2
Načrt spremljanja in poročanje
Francija Komisiji v treh letih od začetka veljavnosti te uredbe predloži poročilo, ki ga pripravi v skladu z načrtom spremljanja, določenim v načrtu upravljanja iz člena 1(c).
Člen 3
Začetek veljavnosti in obdobje uporabe
Ta uredba začne veljati tretji dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
Uporablja se do 6. junija 2017.
Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
V Bruslju, 2. junija 2014


Input:
BESCHLUSS DER KOMMISSION
vom 5. Juni 2014
zur Festlegung der Umweltkriterien für die Vergabe des EU-Umweltzeichens für Textilerzeugnisse
(Bekanntgegeben unter Aktenzeichen C(2014) 3677)
(Text von Bedeutung für den EWR)
(2014/350/EU)
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 66/2010 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 25. November 2009 über das EU-Umweltzeichen (1), insbesondere auf Artikel 8 Absatz 2,
nach Anhörung des Ausschusses für das Umweltzeichen der Europäischen Union,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Gemäß der Verordnung (EG) Nr. 66/2010 kann das EU-Umweltzeichen für Produkte vergeben werden, die während ihrer gesamten Lebensdauer geringere Umweltauswirkungen haben.
(2)
Gemäß der Verordnung (EG) Nr. 66/2010 sind spezifische Kriterien für die Vergabe des EU-Umweltzeichens nach Produktgruppen festzulegen.
(3)
Mit der Entscheidung 2009/567/EG der Kommission (2) wurden für Textilerzeugnisse die Umweltkriterien und die damit verbundenen Beurteilungs- und Prüfanforderungen festgelegt, die bis 30. Juni 2014 gelten.
(4)
Um den Stand der Technik auf dem Markt für diese Produktgruppe besser widerzuspiegeln und in der Zwischenzeit erreichte Innovationen zu berücksichtigen, empfiehlt es sich, den Umfang der Produktgruppe zu ändern und überarbeitete Kriterien festzulegen.
(5)
Mit den Kriterien sollen insbesondere Erzeugnisse bestimmt werden, die während ihres gesamten Lebenszyklus geringere Umweltauswirkungen haben und insofern bestimmte Verbesserungen aufweisen, als sie aus nachhaltigeren Formen der Land-und Forstwirtschaft stammen, mit effizienterem Ressourcen- und Energieverbrauch, nach saubereren und weniger verunreinigenden Verfahren und unter Verwendung weniger gefährlicher Stoffe hergestellt werden und als hochwertig und langlebig ausgelegt und ausgewiesen sind. Die Kriterien für die Vergabe des EU-Umweltzeichens für Textilien werden für die genannten Aspekte festgelegt, und Erzeugnisse, die in Bezug auf diese Aspekte bessere Leistungen aufweisen, sollten gefördert werden. Es empfiehlt sich daher, Kriterien für die Vergabe des EU-Umweltzeichens für die Produktgruppe „Textilerzeugnisse“ aufzustellen.
(6)
Die überarbeiteten Umweltkriterien sowie die entsprechenden Beurteilungs- und Prüfanforderungen sollten unter Berücksichtigung des Innovationszyklus dieser Produktgruppe ab der Annahme dieses Beschlusses für einen Zeitraum von vier Jahren gelten.
(7)
Die Entscheidung 2009/567/EG sollte daher durch den vorliegenden Beschluss ersetzt werden.
(8)
Herstellern, für deren Produkte das EU-Umweltzeichen für Textilerzeugnisse auf der Grundlage der in der Entscheidung 2009/567/EG festgelegten Kriterien vergeben wurde, ist ein ausreichender Übergangszeitraum für die Anpassung ihrer Erzeugnisse an die überarbeiteten Kriterien und Anforderungen einzuräumen.
(9)
Die in diesem Beschluss vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des mit Artikel 16 der Verordnung (EG) Nr. 66/2010 eingesetzten Ausschusses -
HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1
(1) Die Produktgruppe „Textilerzeugnisse“ umfasst:
a)
Textilbekleidung und Accessoires: Bekleidung und Accessoires aus mindestens 80 Gewichtsprozent Textilfasern in gewebter, nicht-gewebter oder gestrickter Form;
b)
Heimtextilien: Textilerzeugnisse zur Verwendung im Innenbereich von Gebäuden aus mindestens 80 Gewichtsprozent Textilfasern in gewebter, nicht-gewebter oder gestrickter Form;
c)
Fasern, Garn, Gewebe und textile Maschenware: zur Verwendung in Textilbekleidung und Accessoires und Heimtextilien, einschließlich Möbelstoffen und Matratzenüberzügen vor der Anbringung von Rückenbeschichtungen und von mit dem Enderzeugnis verbundenen Bearbeitungsverfahren (Ausrüstung);
d)
Nicht-textile Elemente: Reißverschlüsse, Knöpfe und andere Zubehörteile, die in das Erzeugnis eingearbeitet sind; Membrane, Beschichtungen und Laminate;
e)
Reinigungsprodukte: gewebte oder nicht gewebte Textilien, die für die Nass- oder Trockenreinigung von Oberflächen oder das Abtrocknen von Haushaltsartikeln bestimmt sind.
(2) Die folgenden Erzeugnisse fallen nicht in die Produktgruppe „Textilerzeugnisse“:
a)
Erzeugnisse, die dazu bestimmt sind, nach einmaligem Gebrauch weggeworfen zu werden;
b)
unter die Entscheidung 2009/967/EG der Kommission (3) fallende Bodenbeläge;
c)
Gewebe, die Teil von zur Verwendung im Freien vorgesehenen Strukturen sind.
(3) Kleidungsstücke, Gewebe und Fasern, die Folgendes enthalten, gehören nicht zu der Produktgruppe:
a)
elektrische Geräte oder Geräte, die Bestandteil einer elektrischen Schaltung sind;
b)
Geräte oder imprägnierte Substanzen, die dazu ausgelegt sind, Veränderungen der Umgebungsbedingungen zu erkennen und auf sie zu reagieren.
Artikel 2
Für die Zwecke dieses Beschlusses gelten die folgenden Begriffsbestimmungen:
a)
„Textilfasern“: natürliche Fasern, synthetische Fasern und regenerierte Zellulosefasern;
b)
„Naturfasern“: Bauwollfasern und andere natürliche zellulosische Samenfasern, Flachs- und andere Bastfasern, Wolle und andere Keratinfasern;
c)
„synthetische Fasern“: Acryl, Elastan, Polyamid, Polyester und Polypropylen;
d)
„regenerierte Zellulosefasern“: Lyocell, Modal und Viskose.
Artikel 3
Für „Textilbekleidung und Accessoires“ sowie für „Heimtextilien“: Füllungen, Futter, Polsterung, Membrane und Beschichtungen aus Fasern, die in den Geltungsbereich dieses Beschlusses fallen, brauchen bei der Berechnung des Prozentsatzes von Textilfasern nicht berücksichtigt zu werden.
Artikel 4
Füllmaterialien, die nicht aus Textilfasern bestehen, müssen die Beschränkungen gemäß Kriterium 10 im Anhang erfüllen, die sich auf Hilfsstoffe, Tenside, Biozide und Formaldehyd beziehen.
Artikel 5
Die Kriterien für die Vergabe des EU-Umweltzeichens gemäß der Verordnung (EG) Nr. 66/2010 für ein Produkt, das der Produktgruppe „Textilerzeugnisse“ gemäß der Begriffsbestimmung in Artikel 1 angehört, und die zugehörigen Beurteilungs- und Prüfanforderungen sind im Anhang festgelegt.
Artikel 6
Die im Anhang festgelegten Vergabekriterien und die diesbezüglichen Beurteilungsanforderungen gelten ab dem Tag der Annahme dieses Beschlusses für die Dauer von vier Jahren.
Artikel 7
Zu verwaltungstechnischen Zwecken erhält die Produktgruppe „Textilerzeugnisse“ den Produktgruppenschlüssel „016“.
Artikel 8
Die Entscheidung 2009/567/EG wird aufgehoben.
Artikel 9
(1) Anträge auf Verleihung des EU-Umweltzeichens für Erzeugnisse, die in die Produktgruppe „Textilerzeugnisse“ fallen, die innerhalb von zwei Monaten nach dem Zeitpunkt des Erlasses dieses Beschlusses gestellt werden, können sich jedoch entweder auf die in der Entscheidung 2009/567/EG oder auf die in diesem Beschluss festgelegten Kriterien stützen. Die Anträge werden gemäß den Kriterien beurteilt, auf die sie sich jeweils stützen.
(2) Die nach den Kriterien der Entscheidung 2009/567/EG vergebenen Lizenzen für EU-Umweltzeichen können noch für einen Zeitraum von zwölf Monaten ab dem Zeitpunkt des Erlasses dieses Beschlusses verwendet werden.
Artikel 10
Dieser Beschluss ist an die Mitgliedstaaten gerichtet.
Brüssel, den 5. Juni 2014


Input:
KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EU) nr 256/2013
av den 20 mars 2013
om ändring av bilaga III till Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 1333/2008 vad gäller användning av natriumaskorbat (E 301) i beredningar av vitamin D avsedda för livsmedel för spädbarn och småbarn
(Text av betydelse för EES)
EUROPEISKA KOMMISSIONEN HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING
med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt,
med beaktande av Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 1333/2008 av den 16 december 2008 om livsmedelstillsatser (1), särskilt artiklarna 10.3 och 30.5, och
av följande skäl:
(1)
I bilaga III till förordning (EG) nr 1333/2008 fastställs en unionsförteckning över livsmedelstillsatser som godkänts för användning i livsmedelstillsatser, livsmedelsenzymer, livsmedelsaromer och näringsämnen samt villkor för deras användning.
(2)
Den förteckningen kan ändras i enlighet med det förfarande som avses i Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 1331/2008 av den 16 december 2008 om fastställande av ett enhetligt förfarande för godkännande av livsmedelstillsatser, livsmedelsenzymer och livsmedelsaromer (2).
(3)
Enligt artikel 3.1 i förordning (EG) nr 1331/2008 kan unionsförteckningen över livsmedelstillsatser uppdateras antingen på kommissionens initiativ eller till följd av en ansökan.
(4)
En ansökan om godkännande av användningen av natriumaskorbat (E 301) som antioxidationsmedel i beredningar av vitamin D avsedda för modersmjölksersättning och tillskottsnäring enligt definitionen i kommissionens direktiv 2006/141/EG av den 22 december 2006 om modersmjölksersättning och tillskottsnäring och om ändring av direktiv 1999/21/EG (3) lämnades in den 15 december 2009 och har delgetts medlemsstaterna.
(5)
Ingredienser som används vid tillverkning av modersmjölksersättning och tillskottsnäring måste hålla en mycket högre mikrobiologisk kvalitet än vanliga livsmedel, särskilt med avseende på enterobakterier och Cronobacter sakazakii. I detta syfte värmebehandlas sådana ingredienser som beredningar av vitamin D. För en sådan värmebehandling krävs det i sin tur ett vattenlösligt antioxidationsmedel med neutralt pH-värde. Natriumaskorbat (E 301) har identifierats och dokumenterats som ett lämpligt antioxidationsmedel för att uppfylla det tekniska behovet.
(6)
Enligt artikel 3.2 i förordning (EG) nr 1331/2008 ska kommissionen begära ett yttrande från Europeiska myndigheten för livsmedelssäkerhet innan den uppdaterar unionsförteckningen över livsmedelstillsatser i bilaga III till förordning (EG) nr 1333/2008.
(7)
Europeiska myndigheten för livsmedelssäkerhet har bedömt användningen av natriumaskorbat (E 301) i beredningar av vitamin D avsedda för livsmedel för spädbarn och småbarn och lämnade ett yttrande den 8 december 2010 (4). Den konstaterade att förslaget om att livsmedelstillsatsen natriumaskorbat (E 301) även ska användas som antioxidationsmedel i beredningar av vitamin D för modersmjölksersättning och tillskottsnäring inte utgör något säkerhetsproblem.
(8)
Därför bör man godkänna användningen av natriumaskorbat (E 301) i beredningar av vitamin D avsedda för livsmedel för spädbarn och småbarn.
(9)
Bilaga III till förordning (EG) nr 1333/2008 bör följaktligen ändras i enlighet med detta.
(10)
De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är förenliga med yttrandet från ständiga kommittén för livsmedelskedjan och djurhälsa, och varken Europaparlamentet eller rådet har motsatt sig dem.
HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
Artikel 1
Bilaga III till förordning (EG) nr 1333/2008 ska ändras i enlighet med bilagan till den här förordningen.
Artikel 2
Denna förordning träder i kraft den tjugonde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning.
Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.
Utfärdad i Bryssel den 20 mars 2013.


Input:
REGLAMENTO DE EJECUCIÓN (UE) 2015/303 DE LA COMISIÓN
de 25 de febrero de 2015
que modifica los Reglamentos de Ejecución (UE) no 947/2014 y (UE) no 948/2014 en lo que respecta al último día de presentación de solicitudes de ayuda al almacenamiento privado de mantequilla y de leche desnatada en polvo
LA COMISIÓN EUROPEA,
Visto el Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea,
Visto el Reglamento (UE) no 1308/2013 del Parlamento Europeo y del Consejo, de 17 de diciembre de 2013, por el que se crea la organización común de mercados de los productos agrarios y por el que se derogan los Reglamentos (CEE) no 922/72, (CEE) no 234/79, (CE) no 1037/2001 y (CE) no 1234/2007 (1), y, en particular, su artículo 18, apartado 2, su artículo 20, letras c), f), l), m), y n), y su artículo 223, apartado 3, letra c),
Visto el Reglamento (UE) no 1370/2013 del Consejo, de 16 de diciembre de 2013, por el que se establecen medidas relativas a la fijación de determinadas ayudas y restituciones en relación con la organización común de mercados de los productos agrícolas (2), y, en particular, su artículo 4,
Visto el Reglamento (UE) no 1306/2013 del Parlamento Europeo y del Consejo, de 17 de diciembre de 2013, sobre la financiación, gestión y seguimiento de la política agrícola común, por el que se derogan los Reglamentos (CEE) no 352/78, (CE) no 165/94, (CE) no 2799/98, (CE) no 814/2000, (CE) no 1290/2005 y (CE) no 485/2008 del Consejo (3), y, en particular, su artículo 62, apartado 2, letra b),
Considerando lo siguiente:
(1)
En virtud de los Reglamentos de Ejecución (UE) no 947/2014 (4) y (UE) no 948/2014 (5), se abrió el almacenamiento privado de mantequilla y de leche desnatada en polvo, respectivamente, habida cuenta de la difícil situación del mercado, resultante, en particular, de la prohibición establecida por el Gobierno ruso en relación con las importaciones de productos lácteos de la Unión a Rusia.
(2)
Estos regímenes de almacenamiento privado han sido prorrogados por el Reglamento de Ejecución (UE) no 1337/2014 de la Comisión (6), que dispone que las solicitudes de ayuda pueden presentarse hasta el 28 de febrero de 2015.
(3)
Los precios de la mantequilla y de la leche desnatada en polvo en la Unión son todavía frágiles.
(4)
En vista de la situación actual del mercado, resulta conveniente prorrogar siete meses los regímenes de ayuda al almacenamiento privado de mantequilla y de leche desnatada en polvo.
(5)
Con el fin de evitar una interrupción de la posibilidad de presentación de solicitudes en virtud de los regímenes establecidos, el presente Reglamento debe entrar en vigor el día siguiente al de su publicación.
(6)
Las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité de la Organización Común de Mercados Agrarios.
HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO:
Artículo 1
Modificación del Reglamento de Ejecución (UE) no 947/2014
En el artículo 5 del Reglamento de Ejecución (UE) no 947/2014, la fecha de «28 de febrero de 2015» se sustituye por la de «30 de septiembre de 2015».
Artículo 2
Modificación del Reglamento de Ejecución (UE) no 948/2014
En el artículo 5 del Reglamento de Ejecución (UE) no 948/2014, la fecha de «28 de febrero de 2015» se sustituye por la de «30 de septiembre de 2015».
Artículo 3
Entrada en vigor
El presente Reglamento entrará en vigor el día siguiente al de su publicación en el Diario Oficial de la Unión Europea.
El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro.
Hecho en Bruselas, el 25 de febrero de 2015.


Input:
NARIADENIE EURÓPSKEHO PARLAMENTU A RADY (EÚ) č. 662/2014
z 15. mája 2014,
ktorým sa mení nariadenie (EÚ) č. 525/2013, pokiaľ ide o technické vykonávanie Kjótskeho protokolu k Rámcovému dohovoru Organizácie Spojených národov o zmene klímy
(Text s významom pre EHP)
EURÓPSKY PARLAMENT A RADA EURÓPSKEJ ÚNIE,
so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie, a najmä na jej článok 192 ods. 1,
so zreteľom na návrh Európskej komisie,
po postúpení návrhu legislatívneho aktu národným parlamentom,
so zreteľom na stanovisko Európskeho hospodárskeho a sociálneho výboru (1),
po porade s Výborom regiónov,
konajúc v súlade s riadnym legislatívnym postupom (2),
keďže:
(1)
Konferencia zmluvných strán Rámcového dohovoru Organizácie Spojených národov o zmene klímy (ďalej len „UNFCCC“), ktorá predstavuje zasadnutie zmluvných strán Kjótskeho protokolu, prijala 8. decembra 2012 na svojom 8. zasadnutí dodatok z Dauhy, ktorým sa stanovuje druhé záväzné obdobie podľa Kjótskeho protokolu začínajúce sa 1. januára 2013 a končiace sa 31. decembra 2020 (ďalej len „dodatok z Dauhy“).
(2)
V článku 4 Kjótskeho protokolu sa ustanovuje, že zmluvné strany môžu svoje záväzky podľa článku 3 Kjótskeho protokolu plniť spoločne. Únia a jej členské štáty spolu s Chorvátskom a Islandom v čase prijatia dodatku z Dauhy uviedli, že kvantifikované záväzky na obmedzenie a zníženie emisií pre Úniu, jej členské štáty, Chorvátsko a Island na druhé záväzné obdobie podľa Kjótskeho protokolu sú založené na dohode, že sa v súlade s článkom 4 Kjótskeho protokolu splnia spoločne. Toto vyhlásenie sa zohľadnilo v správe z konferencie a Rada ho schválila 17. decembra 2012.
(3)
V Kjótskom protokole sa zmluvným stranám, ktoré sa dohodli na spoločnom plnení záväzkov podľa jeho článku 3, ukladá povinnosť v uvedenej dohode stanoviť jednotlivé úrovne emisií pridelené každej z týchto zmluvných strán. V Kjótskom protokole sa vyžaduje, aby zmluvné strany dohody o spoločnom plnení oznámili sekretariátu UNFCCC podmienky danej dohody v deň uloženia svojich listín o prijatí.
(4)
Uzavretie dodatku z Dauhy, vykonanie sprievodných rozhodnutí Konferencie zmluvných strán UNFCCC, ktorá predstavuje zasadnutie zmluvných strán Kjótskeho protokolu, a dohoda o spoločnom plnení si budú vyžadovať stanovenie pravidiel na zabezpečenie technického vykonávania druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu v Únii vrátane prechodu z prvého do druhého záväzného obdobia, a to s cieľom umožniť účinné fungovanie dohody o spoločnom plnení a zabezpečiť jeho zosúladenie s fungovaním systému Únie na obchodovanie s emisiami (ďalej len „EU ETS“) ustanoveného smernicou Európskeho parlamentu a Rady 2003/87/ES (3) a rozhodnutím Európskeho parlamentu a Rady 406/2009/ES (4).
(5)
Počas prvého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu sa požiadavky na započítavanie a spravovanie emisií a jednotiek dohodnuté na medzinárodnej úrovni, ako aj spoločné plnenie záväzkov v Únii a jej členských štátoch vykonávali podľa rozhodnutia Európskeho parlamentu a Rady č. 280/2004/ES (5), nariadenia Komisie (ES) č. 2216/2004 (6) a nariadenia Komisie (EÚ) č. 920/2010 (7). Nariadenia (ES) č. 2216/2004 a (EÚ) č. 920/2010 boli nahradené nariadením Komisie (EÚ) č. 389/2013 (8), ktoré obsahuje ustanovenia o spravovaní jednotiek týkajúce sa vykonania a fungovania EU ETS a rozhodnutia č.406/2009/ES. Nedávno prijaté nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 525/2013 (9), ktorým sa zrušilo a nahradilo rozhodnutie č. 280/2004/ES, neobsahuje právny základ, ktorým by sa Komisii umožnilo prijať potrebné pravidlá technického vykonávania pre druhé záväzné obdobie podľa Kjótskeho protokolu v súlade s podmienkami dodatku z Dauhy, rozhodnutiami Konferencie zmluvných strán UNFCCC, ktorá predstavuje zasadnutie zmluvných strán Kjótskeho protokolu, a dohodou o spoločnom plnení.
(6)
Ak je členský štát vážne znevýhodnený v dôsledku osobitnej alebo výnimočnej situácie vrátane nezrovnalostí týkajúcich sa započítavania pri zosúlaďovaní vykonávania právnych predpisov Únie s pravidlami dohodnutými v rámci Kjótskeho protokolu, Komisia by bez toho, aby bolo dotknuté plnenie povinností členských štátov podľa rozhodnutia č. 406/2009/ES, mala pod podmienkou, že na konci druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu budú dostupné jednotky, prijať opatrenia na riešenie tejto situácie, a to prostredníctvom prevodu certifikovaných znížení emisií (CER), jednotiek zníženia emisií (ERU) alebo jednotiek prideleného množstva (AAU) držaných v registri Únie do registra daného členského štátu.
(7)
S cieľom zabezpečiť jednotné podmienky vykonávania článku 10 ods. 7 nariadenia (EÚ) č. 525/2013 by sa mali na Komisiu preniesť vykonávacie právomoci. Uvedené právomoci by sa mali vykonávať v súlade s nariadením Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 182/2011 (10).
(8)
Rozhodnutie 1/CMP.8 Konferencie zmluvných strán UNFCCC, ktorá predstavuje zasadnutie zmluvných strán Kjótskeho protokolu, (rozhodnutie 1/CMP.8) mení pravidlá určovania oprávnenosti na účasť vo flexibilných mechanizmoch počas druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu. Stanovujú sa v ňom aj obmedzenia prenosu jednotiek z prvého do druhého záväzného obdobia a obsahuje požiadavku na každú zmluvnú stranu, aby zriadila účet pre rezervu nadbytku z predchádzajúceho obdobia. Okrem toho sa v uvedenom rozhodnutí stanovuje odvod vo výške 2 % podielu z výnosu z prvých medzinárodných prevodov jednotiek AAU a z vydávania jednotiek ERU na účely projektov spoločného plnenia okamžite pri konverzii jednotiek AAU alebo jednotiek záchytu (RMU), ktoré predtým mali v držbe zmluvné strany, na jednotky ERU. V súčasnosti prebiehajú rokovania o ďalších pravidlách vykonávania druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu.
(9)
Komisia by mala v delegovaných aktoch, ktoré sa majú prijať v súlade s týmto nariadením, ustanoviť postup zúčtovania na konci druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu, prostredníctvom ktorého by na každý čistý prevod ročných pridelených emisných kvót v súlade s rozhodnutím č. 406/2009/ES a každý čistý prevod emisných kvót s tretími krajinami zúčastňujúcimi sa na systéme EU ETS, ktoré nie sú stranou dohody o spoločnom plnení s Úniou jej členskými štátmi, nadväzoval prevod prislúchajúceho počtu jednotiek AAU.
(10)
Očakáva sa, že príslušné medzinárodné pravidlá upravujúce započítavanie emisií a pokrok v plnení záväzkov sa prijmú na ďalšej konferencii o klíme, ktorá sa bude konať v decembri 2014 v Lime. Únia a jej členské štáty by mali spolupracovať s tretími krajinami s cieľom pomôcť zabezpečiť toto prijatie.
(11)
Podľa rozhodnutia 1/CMP.8, ktorým sa od zmluvných strán vyžaduje, aby najneskôr do roku 2014 opätovne preskúmali svoje záväzky na druhé záväzné obdobie, by sa mohlo zvážiť zrušenie viacerých jednotiek AAU, CER a ERU s cieľom zvýšiť ambície ich záväzkov.
(12)
S cieľom stanoviť jednotné pravidlá na zabezpečenie technického vykonávania druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu v Únii vrátane prechodu z prvého do druhého záväzného obdobia, umožniť účinné fungovanie spoločného plnenia záväzkov Únie, jej členských štátov a Islandu na druhé záväzné obdobie a zabezpečiť jeho zosúladenie s fungovaním EU ETS a rozhodnutím č. 406/2009/ES by sa mala na Komisiu delegovať právomoc prijímať delegované akty v súlade s článkom 290 Zmluvy o fungovaní Európskej únie, a to od dátumu uzavretia dodatku z Dauhy zo strany Únie až do konca dodatočného obdobia na splnenie záväzkov v rámci druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu. Je osobitne dôležité, aby Komisia počas prípravných prác uskutočnila príslušné konzultácie, a to aj na úrovni expertov. Pri príprave a vypracúvaní delegovaných aktov by Komisia mala zabezpečiť, aby sa príslušné dokumenty súčasne, vo vhodnom čase a vhodným spôsobom postúpili Európskemu parlamentu a Rade a aby boli v súlade s požiadavkami pre započítavanie dohodnutými na medzinárodnej úrovni, dohodou o spoločnom plnení uzavretou medzi Úniou, jej členskými štátmi a tretími krajinami podľa článkov 3 a 4 Kjótskeho protokolu a príslušnými právnymi predpismi Únie.
(13)
Rada vo svojich záveroch z 9. marca 2012 uvádza, že kvantifikovaný cieľ Únie na obmedzenie alebo zníženie emisií počas druhého záväzného obdobia je určený na základe celkových emisií skleníkových plynov Únie povolených počas obdobia 2013 - 2020 v rámci jej klimaticko-energetického legislatívneho balíka, čím sa odráža jednostranný záväzok Únie k 20 % zníženiu do roku 2020, a v tejto súvislosti potvrdzuje, že v rámci tohto prístupu záväzky jednotlivých členských štátov týkajúce sa znižovania emisií by nemali presahovať ich záväzky odsúhlasené v právnych predpisoch Únie.
(14)
Malo by sa zabezpečiť dodržiavanie obmedzení stanovených v príslušných rozhodnutiach orgánov UNFCCC alebo Kjótskeho protokolu týkajúcich sa prenosu jednotiek ERU a CER z prvého do druhého záväzného obdobia.
(15)
Nariadenie (EÚ) č. 525/2013 by sa preto malo zodpovedajúcim spôsobom zmeniť,
PRIJALI TOTO NARIADENIE:
Článok 1
Nariadenie (EÚ) č. 525/2013 sa mení takto:
1.
V článku 3 sa vkladajú tieto body:
„13a.
„rezerva záväzného obdobia“ alebo „CPR“ (commitment period reserve) je rezerva zriadená podľa prílohy k rozhodnutiu 11/CMP.1 alebo iných príslušných rozhodnutí orgánov UNFCCC alebo Kjótskeho protokolu;
13b.
„rezerva nadbytku z predchádzajúceho obdobia“ alebo „PPSR“ (previous period surplus reserve) je účet zriadený podľa rozhodnutia 1/CMP.8 Konferencie zmluvných strán UNFCCC, ktorá predstavuje zasadnutie zmluvných strán Kjótskeho protokolu, (ďalej len „rozhodnutie 1/CMP.8“) alebo iných príslušných rozhodnutí orgánov UNFCCC alebo Kjótskeho protokolu;
13c.
„dohoda o spoločnom plnení“ sú podmienky dohody v súlade s článkom 4 Kjótskeho protokolu medzi Úniou, jej členskými štátmi a ktoroukoľvek treťou krajinou na účely spoločného plnenia ich záväzkov podľa článku 3 Kjótskeho protokolu na druhé záväzné obdobie“.
2.
Článok 10 sa mení takto:
a)
v odseku 1 sa dopĺňa tento pododsek:
„Únia aj členské štáty vo svojich príslušných registroch zriadených podľa prvého pododseku započítajú svoje príslušné pridelené množstvá v druhom záväznom období podľa Kjótskeho protokolu a realizujú transakcie uvedené v prvom pododseku v súlade s rozhodnutím 1/CMP.8 alebo inými príslušnými rozhodnutiami orgánov UNFCCC alebo Kjótskeho protokolu a s dohodou o spoločnom plnení. Únia aj každý členský štát na tento účel vo svojich príslušných registroch:
-
zriadia a spravujú holdingové účty strán vrátane vkladových účtov a pre tieto holdingové účty strán vydajú množstvo jednotiek AAU, ktoré zodpovedá ich príslušným prideleným množstvám na druhé záväzné obdobie podľa Kjótskeho protokolu;
-
podľa potreby započítavajú vydávanie, držbu, prevod, nadobúdanie, zrušenie, vyradenie, nahradenie alebo zmenu dátumu uplynutia platnosti jednotiek AAU, RMU, ERU, CER, tCER a lCER držaných vo svojich príslušných registroch na druhé záväzné obdobie podľa Kjótskeho protokolu;
-
zriadia a vedú rezervu záväzného obdobia;
-
prenesú jednotky AAU, CER a ERU držané v ich príslušných registroch z prvého do druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu a zriadia rezervu nadbytku z predchádzajúceho obdobia a spravujú jednotky AAU v nej držané;
-
započítavajú prevod jednotiek AAU alebo ERU ako podiel z výnosu po vydaní jednotiek ERU a pri prvom medzinárodnom prevode jednotiek AAU“;
b)
dopĺňajú sa tieto odseky:
„5. Komisia je tiež splnomocnená v súlade s článkom 25 prijímať delegované akty, aby umožnila prostredníctvom registrov Únie a členských štátov potrebné technické vykonanie Kjótskeho protokolu podľa rozhodnutia 1/CMP.8 alebo iných príslušných rozhodnutí orgánov UNFCCC alebo Kjótskeho protokolu a dohody o spoločnom plnení v súlade s odsekom 1.
6. Komisia je tiež splnomocnená v súlade s článkom 25 prijímať delegované akty, ktorými zabezpečí, aby:
-
na každý čistý prevod ročných pridelených emisných kvót v súlade s rozhodnutím č. 406/2009/ES a každý čistý prevod emisných kvót s tretími krajinami zúčastňujúcimi sa na systéme zriadenom smernicou 2003/87/ES na obchodovanie s emisiami skleníkových plynov v rámci Únie, ktoré nie sú stranou dohody o spoločnom plnení, nadväzoval prevod prislúchajúceho počtu jednotiek AAU prostredníctvom postupu zúčtovania na konci druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu;
-
sa realizovali tie transakcie, ktoré sú potrebné na zosúladenie uplatňovania obmedzení stanovených v rozhodnutiach orgánov UNFCCC alebo Kjótskeho protokolu týkajúcich sa prenosu jednotiek ERU a CER z prvého do druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu s vykonávaním článku 11a smernice 2003/87/ES; takýmito transakciami nie je dotknutá schopnosť členských štátov prenášať ďalšie jednotky ERU a CER z prvého do druhého záväzného obdobia na iné účely za predpokladu, že sa nepresiahnu obmedzenia prenosu jednotiek ERU a CER z prvého do druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu.
7. Ak je členský štát vážne znevýhodnený v dôsledku osobitnej alebo výnimočnej situácie vrátane nezrovnalostí týkajúcich sa započítavania pri zosúlaďovaní vykonávania právnych predpisov Únie s pravidlami dohodnutými v rámci Kjótskeho protokolu, môže Komisia pod podmienkou, že na konci druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu budú dostupné jednotky, prijať opatrenia na riešenie tejto situácie. Komisia je na tento účel splnomocnená prijímať vykonávacie akty na účely prevodu jednotiek CER, ERU alebo AAU držaných v registri Únie do registra daného členského štátu. Uvedené vykonávacie akty sa prijmú v súlade s postupom preskúmania uvedeným v článku 26 ods. 2 Právomoc prijímať uvedené vykonávacie akty sa Komisii udeľuje od dátumu uzavretia dodatku z Dauhy ku Kjótskemu protokolu zo strany Únie.
8. Komisia pri prijímaní delegovaných aktov podľa odsekov 5 a 6 zabezpečí súlad so smernicou 2003/87/ES a rozhodnutím č. 406/2009/ES a jednotné plnenie požiadaviek na započítavanie dohodnutých na medzinárodnej úrovni, optimalizuje transparentnosť a zabezpečuje presnosť započítavania jednotiek AAU, RMU, ERU, CER, tCER a lCER zo strany Únie a členských štátov, pričom v čo najväčšej možnej miere zabraňuje administratívnemu zaťaženiu a nákladom vrátane tých, ktoré sa tykajú podielu z výnosu a vývoja a údržby informačných technológií. Je mimoriadne dôležité, aby Komisia dodržiavala svoj zvyčajný postup a pred prijatím uvedených delegovaných aktov viedla konzultácie s expertmi, a to aj s expertmi z členských štátov“.
3.
V článku 11 sa dopĺňa tento odsek:
„3. Únia aj členské štáty na konci druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu v súlade s rozhodnutím 1/CMP.8 alebo inými príslušnými rozhodnutiami orgánov UNFCCC alebo Kjótskeho protokolu a dohodou o spoločnom plnení vyradia zo svojich príslušných registrov jednotky AAU, RMU, ERU, CER, tCER alebo lCER, ktoré zodpovedajú emisiám skleníkových plynov zo zdrojov a záchytom, na ktoré sa vzťahujú ich príslušné pridelené množstvá“.
4.
Článok 25 sa mení takto:
a)
v odseku 2 sa prvá veta nahrádza takto:
„Právomoc prijímať delegované akty uvedené v článku 6, článku 7 a článku 10 ods. 4 sa Komisii udeľuje na obdobie piatich rokov od 8. júla 2013“;
b)
vkladá sa tento odsek:
„2a. Právomoc prijímať delegované akty uvedené v článku 10 ods. 5 a 6 sa Komisii udeľuje od dátumu uzavretia dodatku z Dauhy ku Kjótskemu protokolu zo strany Únie až do konca dodatočného obdobia na splnenie záväzkov v rámci druhého záväzného obdobia podľa Kjótskeho protokolu.“
5.
V článku 26 sa dopĺňa tento odsek:
„3. V prípade článku 10 ods. 7, keď výbor nevydá žiadne stanovisko, Komisia návrh vykonávacieho aktu neprijme a uplatňuje sa článok 5 ods. 4 tretí pododsek nariadenia (EÚ) č. 182/2011.“
Článok 2
Toto nariadenie nadobúda účinnosť dvadsiatym dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
V Bruseli 15. mája 2014


Input:
REGOLAMENT TA' IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 947/2014
tal-4 ta' Settembru 2014
li jiftaħ il-ħżin privat għall-butir u li jiffissa bil-quddiem l-ammont ta' għajnuna
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament (UE) Nru 1308/2013 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas-17 ta' Diċembru 2013 li jistabbilixxi organizzazzjoni komuni tas-swieq fi prodotti agrikoli u li jħassar ir-Regolamenti tal-Kunsill (KEE) Nru 922/72, (KEE) Nru 234/79, (KE) Nru 1037/2001 u (KE) Nru 1234/2007 (1), u b'mod partikulari l-Artikolu 18(2), l-Artikolu 20(c), (f), (l), (m) u (n), u l-Artikolu 223(3)(c) tiegħu,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (UE) Nru 1370/2013 tas-16 ta' Diċembru 2013 li jiddetermina miżuri dwar l-iffissar ta' ċerti għajnuniet u rifużjonijiet relatati mal-organizzazzjoni komuni tas-swieq tal-prodotti agrikoli (2) u b'mod partikolari l-Artikolu 4 tiegħu,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament (UE) Nru 1306/2013 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas-17 ta' Diċembru 2013 dwar il-finanzjament, il-ġestjoni u l-monitoraġġ tal-politika agrikola komuni u li jħassar ir-Regolamenti tal-Kunsill (KEE) Nru 352/78, (KE) Nru 165/94, (KE) Nru 2799/98, (KE) Nru 814/2000, (KE) Nru 1290/2005 u (KE) Nru 485/2008 (3), u partikolarment l-Artikolu 62(2)(b) tiegħu,
Billi:
(1)
L-Artikolu 17(e) tar-Regolament (UE) Nru 1308/2013 jistipula l-għotja ta' għajnuna għall-ħżin privat għall-butir.
(2)
Fis-7 ta' Awwissu 2014, il-gvern Russu introduċa projbizzjoni fuq l-importazzjonijiet ta' ċerti prodotti mill-Unjoni lejn ir-Russja, inklużi prodotti tal-ħalib. Żviluppi fil-prezzijiet u l-ħażniet ta' butir jindikaw sitwazzjoni partikolarment diffiċli tas-suq li tista' tiġi eliminata jew imnaqqsa permezz tal-ħżin. Fid-dawl tas-sitwazzjoni attwali tas-suq, huwa f'loku li tingħata għajnuna għall-ħżin privat għall-butir u li jiġi ffissat l-ammont tal-għajnuna bil-quddiem.
(3)
Ir-Regolament (KE) Nru 826/2008 (4) stabbilixxa regoli komuni għall-implimentazzjoni tal-iskema ta' għajnuna għall-ħżin privat.
(4)
Skont l-Artikolu 6 tar-Regolament (KE) Nru 826/2008, se tingħata għajnuna ffissata bil-quddiem skont ir-regoli u l-kundizzjonijiet dettaljati stipulati fil-Kapitolu III ta' dak ir-Regolament.
(5)
Skont l-Artikolu 16(2)(c) tar-Regolament (KE) Nru 826/2008 u biex ikun żgurat it-tqegħid ta' lottijiet omoġenji u maniġġabbli fil-ħżin, huwa f'loku li jiġu speċifikati r-rekwiżiti għal “lott tal-ħżin”.
(6)
Għal raġunijiet ta' effiċjenza u simplifikazzjoni amministrattivi, u peress li l-informazzjoni meħtieġa dwar id-dettalji tal-ħżin hija diġà inkluża fl-applikazzjoni għall-għajnuna, huwa f'loku li jkun hemm eżenzjoni mir-rekwiżit li l-istess informazzjoni tiġi nnotifikata wara li l-kuntratt ikun konkluż, kif stipulat fil-punt (a) tal-ewwel paragrafu tal-Artikolu 20 tar-Regolament (KE) Nru 826/2008.
(7)
Għal raġunijiet ta' simplifikazzjoni u effiċjenza loġistika, l-Istati Membri għandhom jitħallew jeżentaw mir-rekwiżit li kull unità maħżuna tkun immarkata bin-numru tal-kuntratt meta n-numru tal-kuntratti jkun iddaħħal fir-reġistru tal-ħażniet.
(8)
Għal raġunijiet ta' effiċjenza u simplifikazzjoni amministrattivi, u b'kunsiderazzjoni tas-sitwazzjoni partikolari tal-ħżin tal-butir, il-kontrolli stipulati fl-Artikolu 36(6) tar-Regolament (KE) Nru 826/2008 għandhom jitwettqu tal-anqas fir-rigward ta' nofs il-kuntratti. Konsegwentament, għandha tkun stipulata deroga minn dak l-Artikolu.
(9)
Skont l-Artikolu 4 tar-Regolament (UE) Nru 1370/2013, l-għajnuna għall-ħżin privat iffissata bil-quddiem għandha tkun ibbażata fuq l-ispejjeż tal-ħażna u/jew elementi oħra rilevanti tas-suq. Huwa f'loku li tiġi ffissata għajnuna għall-ispejjeż tad-dħul u l-ħruġ tal-prodotti inkwistjoni u għall-ispejjeż ta' kuljum għall-ħżin fil-kesħa u l-finanzjament.
(10)
Skont l-Artikolu 35(3) tar-Regolament (KE) Nru 826/2008 u sabiex tkun tista' ssegwi mill-qrib l-użu tal-miżura huwa f'loku li tiġi speċifikata skadenza għat-tressiq tan-notifiki stipulati fl-Artikolu 35(1)(a) ta' dak ir-Regolament.
(11)
Sabiex ikun hemm impatt immedjat fuq is-suq u biex tikkontribwixxi fl-istabilizzazzjoni tal-prezzijiet, il-miżura temporanja stipulata f'dan ir-Regolament għandha tidħol fis-seħħ fil-jum ta' wara dak tal-pubblikazzjoni tiegħu,
(12)
Il-miżuri stipulati f'dan ir-Regolament huma konformi mal-opinjoni tal-Kumitat għall-Organizzazzjoni Komuni tas-Swieq Agrikoli,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
1. Dan ir-Regolament jistipula l-għajnuna għall-ħżin privat tal-butir kif imsemmi fl-Artikolu 17(e) tar-Regolament (KE) Nru 1308/2013.
2. Ir-Regolament (KE) Nru 826/2008 għandu japplika sakemm ma jkunx stipulat mod ieħor f'dan ir-Regolament.
Artikolu 2
L-unità tal-kejl imsemmija fl-Artikolu 16(2)(c) tar-Regolament (KE) Nru 826/2008 hija l-“lott tal-ħżin” li tikkorrispondi għall-kwantità tal-prodotti koperti b'dan ir-Regolament, li jiżnu tal-anqas tunnellata (1) u huma ta' kompożizzjoni u kwalità omoġenja, prodotti f'fabbrika waħda, maħżuna f'maħżen wieħed f'jum wieħed.
Artikolu 3
1. Ma għandux japplika l-punt (a) tal-ewwel paragrafu tal-Artikolu 20 tar-Regolament (KE) Nru 826/2008.
2. L-Istati Membri jistgħu jeżentaw mir-rekwiżiti msemmija fl-Artikolu 22(1)(e) tar-Regolament (KE) Nru 826/2008 li jimmarkaw in-numru tal-kuntratt sakemm l-amministratur tal-maħżen jieħu ħsieb idaħħal in-numru tal-kuntratt fir-reġistru msemmi fil-punt III tal-Anness I ta' dak ir-Regolament.
3. Permezz ta' deroga mill-Artikolu 36(6) tar-Regolament (KE) Nru 826/2008, fit-tmiem tal-perjodu tal-ħżin kuntrattwali, l-awtorità responsabbli għall-kontroll għandha, fir-rigward ta' mill-inqas nofs l-għadd ta' kuntratti, tivverifika permezz ta' kampjuni, il-piż u l-identifikazzjoni tal-butir maħżun.
Artikolu 4
1. L-għajnuna għall-prodotti msemmija fl-Artikolu 1 għandha tkun:
-
EUR 18,93 għal kull tunnellata ta' ħażna għall-ispejjeż fissi tal-ħżin,
-
EUR 0,28 għal kull tunnellata għal kull ġurnata ta' ħżin kuntrattwali.
2. Il-ħżin kuntrattwali għandu jispiċċa fil-jum ta' qabel il-ġurnata li jitneħħa mill-ħżin.
3. L-għajnuna tista' tingħata biss meta l-perjodu kuntrattwali tal-ħżin ikun bejn 90 u 210 jum.
Artikolu 5
L-applikazzjonijiet għall-għajnuna għall-ħażna privata jistgħu jitressqu mid-data tad-dħul fis-seħħ ta' dan ir-Regolament. L-aħħar data għat-tressiq tal-applikazzjonijiet għandha tkun il-31 ta' Diċembru 2014.
Artikolu 6
L-Istati Membri għandhom jinnotifikaw lill-Kummissjoni b'dan li ġej:
(a)
sa kull nhar ta' Tlieta għall-ġimgħa preċedenti, il-kwantitajiet li għalihom ġew konklużi l-kuntratti kif ukoll il-kwantitajiet ta' prodotti li għalihom intbagħtu applikazzjonijiet għall-konklużjoni tal-kuntratti, kif meħtieġ skont l-Artikolu 35(1)(a) tar-Regolament (KE) Nru 826/2008;
(b)
mhux aktar tard mill-aħħar tax-xahar għax-xahar preċedenti, l-informazzjoni dwar l-istokkijiet meħtieġa skont l-Artikolu 35(1)(b) tar-Regolament Nru 826/2008.
Artikolu 7
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fil-jum wara l-pubblikazzjoni tiegħu f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, l-4 ta' Settembru 2014.


Input:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 830/2014
z dnia 30 lipca 2014 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1890/2005, rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 2/2012 i rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 205/2013 w odniesieniu do zakresu produktu objętego obowiązującymi środkami antydumpingowymi dotyczącymi niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części oraz w odniesieniu do przeglądu dla przedsiębiorstwa wchodzącego na rynek, a także wprowadzające możliwość zwrotu lub umorzenia należności celnych w niektórych przypadkach
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4 oraz art. 11 ust. 3, 5 i 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Obowiązujące środki
(1)
Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1890/2005 (2) („pierwotne rozporządzenie”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe („pierwotne środki”) na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części („EZSN”), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”), Indonezji, Tajwanu, Tajlandii i Wietnamu.
(2)
W następstwie przeglądu wygaśnięcia („przegląd wygaśnięcia”) na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 („rozporządzenie podstawowe”), który to przegląd ograniczał się do środków wprowadzonych względem przywozu pochodzącego z ChRL i Tajwanu, przedłużono obowiązywanie pierwotnych środków, wynoszących od 11,4 % do 27,4 % dla ChRL i od 8,8 % do 23,6 % dla Tajwanu, rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 2/2012 (3) („rozporządzenie w sprawie przeglądu wygaśnięcia”).
(3)
W następstwie dochodzenia w sprawie obejścia środków na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego („dochodzenie w sprawie obejścia środków”) ostateczne cło antydumpingowe mające zastosowanie do „wszystkich innych przedsiębiorstw” z ChRL zostało rozszerzone rozporządzeniem (UE) nr 205/2013 (4) na przywóz EZSN wysyłanych z Filipin, niezależnie od tego, czy zostały zadeklarowane jako pochodzące z Filipin, czy też nie.
2. Wszczęcie przeglądu okresowego
(4)
Producent eksportujący z Tajwanu, przedsiębiorstwo Sheh Kai Precision Co., Ltd („wnioskodawca”), złożył wniosek dotyczący częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wnioskodawca wystąpił o wyłączenie niektórych typów elementów złącznych, a mianowicie bimetalowych elementów złącznych („BEZ”), z zakresu obowiązujących środków, utrzymując, że mają one odmienne właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne.
(5)
Ustaliwszy, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, i po konsultacji z Komitetem Doradczym, w dniu 6 czerwca 2013 r. Komisja Europejska („Komisja”) ogłosiła w zawiadomieniu („zawiadomienie o wszczęciu”) opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5) wszczęcie częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części pochodzących z ChRL i Tajwanu (6).
(6)
Obecny przegląd jest ograniczony do zbadania zakresu produktu w celu wyjaśnienia, czy niektóre rodzaje produktów spośród wkrętów ze stali nierdzewnej, w szczególności BEZ, wchodzą w zakres środków pierwotnych.
3. Strony zainteresowane dochodzeniem
(7)
Komisja powiadomiła o wszczęciu dochodzenia znanych producentów unijnych i ich stowarzyszenia, importerów i użytkowników, przedstawicieli krajów eksportujących, jak również wszystkich znanych producentów w ChRL i na Tajwanie.
(8)
Komisja zażądała informacji od wszystkich wyżej wymienionych stron oraz od tych stron, które zgłosiły się w terminie wyznaczonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Komisja umożliwiła również zainteresowanym stronom przedstawienie swoich stanowisk na piśmie oraz wystąpienie z wnioskiem o przesłuchanie.
(9)
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu nadesłało trzynastu producentów eksportujących z Tajwanu, jeden producent eksportujący z ChRL, jeden producent unijny, siedmiu importerów i jeden użytkownik.
(10)
Ponadto stowarzyszenie reprezentujące producentów unijnych - którzy występowali jako skarżący w dochodzeniu pierwotnym i podczas przeglądu wygaśnięcia - potwierdziło, że żadne z tych przedsiębiorstw unijnych nie produkuje BEZ, a zatem nie mają one opinii na temat cech BEZ.
(11)
Żadne z pozostałych sześciu europejskich stowarzyszeń producentów, znanych z pierwotnego dochodzenia, nie przedstawiło żadnych informacji.
(12)
W toku dochodzenia żadna ze stron nie zwróciła się o przesłuchanie.
4. Wizyty weryfikacyjne
(13)
Komisja zdobyła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za konieczne. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
Producent unijny
-
Reisser Schraubentechnik GmbH, Ingelfingen-Criesbach, Niemcy
Importer unijny
-
Till and Whitehead Ltd., Cheltenham, Zjednoczone Królestwo
Producenci eksportujący na Tajwanie
-
Sheh Kai Precision Co., Ltd, Kaohsiung, Tajwan
-
Metalink Precision Industries Co., Ltd, Kaohsiung, Tajwan
-
Sun Through Industrial Co., Ltd, Hemei Township, Tajwan
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT OBJĘTY PRZEGLĄDEM
(14)
Produktem objętym postępowaniem, zgodnie z definicją w art. 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przeglądu wygaśnięcia, są niektóre elementy złączne ze stali nierdzewnej oraz ich części, obecnie objęte kodami CN 7318 12 10, 7318 14 10, 7318 15 30, 7318 15 51, 7318 15 61 i 7318 15 70, pochodzące z ChRL i Tajwanu.
(15)
We wniosku o dokonanie przeglądu wnioskodawca wystąpił o wyłączenie niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej z zakresu obowiązujących środków antydumpingowych. Wnioskodawca zdefiniował produkt, o którego wyłączenie zwraca się we wniosku o przegląd, jako „wkręty bimetalowe samogwintujące i samowiercące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz ze skrzydłami ze stali węglowej, które umożliwia wkrętom wywiercenie otworu pilotowego oraz jego nagwintowanie w twardym metalu, obecnie objęte kodem CN ex 7318 14 10”.
(16)
Jeden ze współpracujących importerów stwierdził, że Komisja powinna była dokonać rozróżnienia nie pomiędzy EZSN a BEZ, lecz pomiędzy elementami złącznymi samowiercącymi a samogwintującymi, aby wykluczyć elementy złączne samowiercące z zakresu produktu objętego środkami antydumpingowymi, niezależnie od tego, czy są to BEZ czy EZSN.
(17)
Celem obecnego przeglądu, jak wskazano we wniosku złożonym przez wnioskodawcę i o czym wspomniano w pkt 4 akapit pierwszy zawiadomienia o wszczęciu, jest zbadanie, czy właśnie wkręty bimetalowe samogwintujące i samowiercące należy wyłączyć z zakresu produktów, które obecnie są przedmiotem środków antydumpingowych. Powyższy wniosek został w związku z tym odrzucony.
(18)
Jednocześnie Komisja wzięła pod uwagę różnice między elementami złącznymi samogwintującymi i samowiercącymi. Znalazło to odzwierciedlenie w zmianie definicji przedstawionej przez wnioskodawcę i cytowanej w motywie 15, jak wspomniano w motywie 19.
(19)
Na potrzeby niniejszego przeglądu „BEZ” należy zdefiniować jako wkręty bimetalowe samowiercące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz ostrzem i początkiem gwintu ze stali węglowej, zespawanymi razem, które umożliwiają wkrętowi wywiercenie otworu pilotowego oraz jego nagwintowanie w twardej stali, oraz wkręty bimetalowe samogwintujące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz początkiem gwintu ze stali węglowej, zespawanymi razem, które umożliwiają wkrętowi nagwintowanie własnego otworu w twardej stali; oba rodzaje są obecnie objęte kodem CN ex 7318 14 10.
(20)
BEZ są stosunkowo nowym produktem na rynku, stworzonym w celu połączenia w jednym elemencie złącznym najistotniejszych zalet elementów złącznych ze stali węglowej (twardości) i ze stali nierdzewnej (odporności na korozję). BEZ są produkowane przez zespawanie części ze stali węglowej z częścią ze stali nierdzewnej, przez co powstaje element złączny samowiercący lub samogwintujący, którego ostrze i początek gwintu (a w przypadku elementów złącznych samogwintujących - wyłącznie początek gwintu, ponieważ ostrze nie istnieje) są wykonane ze stali węglowej, natomiast trzon z dalszym gwintem i łeb są wykonane ze stali nierdzewnej.
(21)
W przypadku takich BEZ jest możliwe ich wprowadzenie w blachę o grubości nawet do 25 mm bez konieczności uprzedniego nawiercania, podczas gdy normalny EZSN można wprowadzić w blachę o maksymalnej grubości 3 mm. Jednocześnie BEZ zachowują odporność na korozję, przez co są odpowiednie dla zastosowań na zewnątrz, takich jak okna i dachy, a także w środowiskach chemicznie agresywnych, jak baseny i niektóre zakłady przemysłowe.
C. WYNIKI DOCHODZENIA
Metodyka
(22)
Zarówno w dochodzeniu pierwotnym, jak i w dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia nie rozróżniano BEZ i EZSN. Innymi słowy gromadzono jedynie informacje na temat różnych rodzajów stali nierdzewnej stosowanych jako surowiec do produkcji elementów złącznych, natomiast nie gromadzono danych o elementach złącznych zawierających zarówno stal nierdzewną, jak i stal węglową jako surowiec.
(23)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń w ramach przeglądu wygaśnięcia jedna zainteresowana strona twierdziła, że bimetalowe elementy złączne nie powinny być częścią zakresu produktu ze względu na ich znaczną odmienność od elementów złącznych ze stali nierdzewnej pod względem ceny jednostkowej sprzedaży, kosztów produkcji, podstawowych cech fizycznych i technicznych (surowców) oraz zastosowań (7). Jak jednak wyjaśniono w motywie 21 rozporządzenia w sprawie przeglądu wygaśnięcia, w kontekście przeglądu wygaśnięcia nie można zmienić zakresu produktu.
(24)
W celu oceny, czy BEZ są objęte środkami pierwotnymi, zbadano, czy BEZ i EZSN mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz zastosowania końcowe. W tym kontekście zbadano również możliwość wymiennego stosowania tych dwóch rodzajów elementów złącznych oraz istnienie konkurencji między nimi.
Podstawowe cechy fizyczne, chemiczne i techniczne
Cechy fizyczne
(25)
Główną różnicą cech fizycznych BEZ i EZSN jest fakt, że BEZ jest wykonany z dwóch różnych rodzajów stali, zespawanych ze sobą, natomiast typowy EZSN jest wycięty i uformowany z jednego drutu ze stali nierdzewnej. W przypadku BEZ trzy do czterech początkowych zwojów gwintu oraz ostrze wiercące są wykonane ze stali węglowej, natomiast łeb i trzon ze stali nierdzewnej.
(26)
O ile nie zastosowano specjalnego powlekania, można wizualnie rozróżnić części BEZ wykonane ze stali nierdzewnej i ze stali węglowej. Należy zaznaczyć, że w większości przypadków elementy złączne poddaje się procesowi powlekania, który dodatkowo zwiększa ich odporność na korozję, przez co rozróżnienie EZSN i BEZ gołym okiem nie zawsze jest możliwe.
(27)
Część BEZ wykonana ze stali węglowej ma jednak właściwości magnetyczne, które są ważną cechą mogącą służyć odróżnieniu tego elementu od EZSN.
Cechy techniczne
(28)
Dzięki części wykonanej ze stali węglowej BEZ mają zdolność wiercenia i gwintowania otworów w twardych, grubych blachach stalowych. EZSN, z uwagi na cechy stali nierdzewnej, nie mają tej zdolności.
Cechy chemiczne
(29)
Ze względu na obecność części ze stali węglowej skład chemiczny BEZ różni się od EZSN, które wykonane są wyłącznie ze stali nierdzewnej.
Podsumowanie
(30)
Na podstawie powyższego opisu stwierdza się, że jakkolwiek BEZ mogą się wydawać fizycznie podobne do EZSN (powlekanych), to ich podstawowe cechy fizyczne, techniczne i chemiczne są inne niż EZSN.
Zastosowanie końcowe i zamienność
(31)
Komisja zbadała, czy stwierdzone odmienne cechy fizyczne, chemiczne oraz techniczne BEZ i EZSN przekładają się na ich różne zastosowanie końcowe i postrzeganie przez rynek.
(32)
Ustalono, że BEZ są wykorzystywane głównie na zewnątrz - w metalowych pokryciach dachów, okładzinach metalowych, ramach okiennych, a także wewnątrz do mocowań w chemicznie agresywnych środowiskach, takich jak baseny oraz niektóre zakłady przemysłowe. We wszystkich tych zastosowaniach zwykle konieczne jest łączenie ze sobą blach różnej grubości lub łączenie ich z innymi materiałami, jak warstwy izolacyjne o różnym składzie. We wszystkich tych przypadkach stosowanie elementów złącznych odpornych na korozję jest bardzo istotne z punktu widzenia klienta, a w niektórych sytuacjach lub krajach jest nawet wymagane prawem.
(33)
BEZ zostały zaprojektowane specjalnie po to, aby sprostać wymaganiom typowym dla takich zastosowań, tj. aby były one w stanie wwiercić się we wszelkiego rodzaju powierzchnie, w tym grube blachy (podobnie jak elementy złączne ze stali węglowej), a jednocześnie były odporne na korozję (jak elementy złączne ze stali nierdzewnej).
(34)
Jedyny współpracujący producent unijny stwierdził, że ten sam rezultat, tj. łączenie różnych powierzchni, można osiągnąć przez zastosowanie zarówno BEZ, jak i EZSN. Zdaniem tego przedsiębiorstwa jedyną różnicą jest sposób wprowadzenia wkrętu, tzn. z uprzednim wywierceniem otworu lub bez. W pierwszym przypadku należy uprzednio wywiercić otwory wiertłem odpowiednio dostosowanym do materiału, a dopiero później wprowadzać wkręty. Jest to konieczne w przypadku stosowania EZSN i blach metalowych. Z tego względu wspomniane przedsiębiorstwo jest zdania, że wybór EZSN lub BEZ jest po prostu decyzją gospodarczą - czy zaakceptować wyższe koszty pracy, czy wyższe koszty materiałów.
(35)
W dochodzeniu wykazano jednak, że w praktyce uprzednie wiercenie otworów jest nie tylko czasochłonne i pracochłonne, ale w niektórych sytuacjach (w szczególności w przypadku ram okiennych) nawet niewykonalne. Zastosowanie tej metody wymagałoby bowiem wiercenia otworów w co najmniej trzech różnych powierzchniach - w każdej wiertłem innego rodzaju - a następnie idealnie równego ich dopasowania w celu wprowadzenia EZSN w otwór. Wynika z tego, że w takich przypadkach alternatywą dla BEZ jest stosowanie elementów złącznych z czystej stali węglowej, a nie EZSN (z czystej stali nierdzewnej). Elementy złączne z czystej stali węglowej nie spełniają jednak wymogu odporności na korozję.
(36)
Ponadto w przypadku uprzedniego wiercenia otworów w grubszych blachach EZSN nie jest w stanie sam nagwintować otworu od wewnątrz, przez co wytrzymałość takiego łączenia jest niższa niż w przypadku BEZ (lub elementu złącznego ze stali węglowej).
(37)
W związku z tym argument przedstawiony w motywie 34 należy odrzucić.
(38)
Z powyższego wynika, że stwierdzone różnice cech fizycznych, technicznych i chemicznych mają wpływ na końcowe zastosowanie BEZ. W przeciwieństwie do EZSN, BEZ mają dość specyficzne przeznaczenie, a ich stosowanie ogranicza się do ściśle określonych segmentów rynku, takich jak zewnętrzne konstrukcje metalowe, ramy okienne i niektóre łączenia wewnątrz budynków w agresywnych chemicznie środowiskach.
Różnice procesu produkcji, kosztów i cen
(39)
Dochodzenie wykazało, że proces produkcji BEZ różni się znacznie od procesu produkcji EZSN, ponieważ obejmuje szereg dodatkowych etapów produkcji oraz wymaga stosowania innych maszyn i specyficznej wiedzy. Za kosztowne, specyficzne i technologicznie wrażliwe etapy produkcji, stosowane wyłącznie do BEZ, należy uznać zwłaszcza spawanie i ogrzewanie indukcyjne.
(40)
Potwierdzono również, że te różnice w procesie produkcji wiążą się ze znacząco wyższymi kosztami produkcji i cenami BEZ. Różnica w kosztach produkcji dla podobnego rodzaju EZSN i BEZ wynosi od 40 % a 150 % w zależności od metody produkcji oraz rodzaju i długości elementu złącznego; różnice cenowe mogą przekraczać nawet 400 %.
(41)
Znaczna różnica cen (i kosztów) między BEZ a EZSN powoduje, że nie stosuje się BEZ w przypadkach, w których można z tym samym skutkiem zastosować EZSN, w szczególności do łączenia powierzchni innych niż grube blachy. Potwierdza to wniosek z motywu 38, że konsumenci są świadomi różnic między tymi dwoma typami elementów złącznych i postrzegają je jako różne produkty.
D. WNIOSKI DOTYCZĄCE ZAKRESU PRODUKTU
(42)
Z powyższych ustaleń wynika, że BEZ mają inne cechy fizyczne, chemiczne i techniczne niż EZSN oraz że różnice te są istotne dla końcowego zastosowania BEZ i postrzegania tego produktu przez rynek.
(43)
Możliwość zastąpienia BEZ przez EZSN jest raczej ograniczona, ponieważ w większości przypadków nie można zastosować EZSN z takim samym skutkiem jak BEZ. W przypadku braku BEZ użytkownicy stosowaliby raczej elementy złączne ze stali węglowej. Z kolei przeciwko możliwości zastąpienia EZSN przez BEZ przemawia znaczna różnica cen obu produktów.
(44)
W świetle różnic, o którym mowa powyżej, należy stwierdzić, że BEZ nie wchodzą w zakres produktu będącego przedmiotem dochodzenia pierwotnego, a środki nałożone w wyniku tego dochodzenia nie powinny były mieć zastosowania do przywozu BEZ. W związku z tym zakres stosowania środków należy uściślić z mocą wsteczną poprzez zmianę rozporządzenia (WE) nr 1890/2005, rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 2/2012 oraz rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 205/2013.
E. PRZEGLĄD DLA PRZEDSIĘBIORSTWA WCHODZĄCEGO NA RYNEK
(45)
Zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy wprowadzić przepis w rozporządzeniu w sprawie przeglądu wygaśnięcia w celu uwzględnienia wniosków o przegląd dla przedsiębiorstwa wchodzącego na rynek.
F. STOSOWANIE Z MOCĄ WSTECZNĄ
(46)
Z uwagi na to, że obecne dochodzenie przeglądowe ograniczało się do uściślenia zakresu produktu, a BEZ nie powinny były być objęte pierwotnymi środkami, w celu uniknięcia ewentualnego uszczerbku dla importerów tego produktu uznaje się za właściwe zastosowanie powyższego ustalenia z mocą wsteczną od daty wejścia w życie pierwotnego rozporządzenia, co obejmuje również wszelki przywóz objęty cłami tymczasowymi w okresie od dnia 22 maja 2005 r. do dnia 19 listopada 2005 r.
(47)
W zawiadomieniu o wszczęciu wyraźnie zwrócono się do zainteresowanych stron do zgłaszania uwag dotyczących możliwych skutków ewentualnego zastosowania skutków przeglądu z mocą wsteczną. Dwaj importerzy wyrazili poparcie dla stosowania skutków przeglądu z mocą wsteczną; żadna z zainteresowanych stron nie wyraziła sprzeciwu.
(48)
W związku z powyższym należy zwrócić lub umorzyć cła tymczasowe ostatecznie pobrane oraz ostateczne cła antydumpingowe zapłacone na przywóz BEZ do Unii na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1890/2005, jak również ostateczne cła antydumpingowe zapłacone na przywóz BEZ do Unii na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 2/2012, rozszerzonego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 205/2013 na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej, wysyłanych z Filipin, niezależnie od tego, czy zostały zadeklarowane jako pochodzące z Filipin, czy też nie. Wnioski o zwrot lub umorzenie należy składać do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego.
(49)
Niniejszy przegląd nie ma wpływu na termin, w którym wygasa rozporządzenie (UE) nr 2/2012 zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(50)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
G. UJAWNIENIE USTALEŃ
(51)
Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o najważniejszych faktach i okolicznościach prowadzących do powyższych wniosków oraz zwrócono się do nich o przedstawienie uwag. Wyznaczono również termin na przedstawienie uwag dotyczących ujawnionych informacji. Nie otrzymano żadnych informacji ani uwag,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 1 rozporządzenia (WE) 1890/2005 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części, obecnie objętych kodami CN 7318 12 10, ex 7318 14 10, 7318 15 30, 7318 15 51, 7318 15 61 i 7318 15 70, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Indonezji, Tajwanu, Tajlandii i Wietnamu.
Ostatecznym cłem antydumpingowym, o którym mowa, nie są objęte bimetalowe elementy złączne, zdefiniowane jako: wkręty bimetalowe samowiercące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz ostrzem i początkiem gwintu ze stali węglowej, zespawanymi razem, które umożliwiają wkrętowi wywiercenie otworu pilotowego oraz jego nagwintowanie w twardej stali, oraz wkręty bimetalowe samogwintujące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz początkiem gwintu ze stali węglowej, zespawanymi razem, które umożliwiają wkrętowi nagwintowanie własnego otworu w twardej stali; oba rodzaje są obecnie objęte kodem CN ex 7318 14 10.”.
Artykuł 2
W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 2/2012 w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Niniejszym nakłada się cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej oraz ich części, obecnie objętych kodami CN 7318 12 10, ex 7318 14 10 (kody TARIC od dnia następującego po dniu publikacji rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 830/2014 (8): 7318141051, 7318141059, 7318141081 i 7318141089), 7318 15 30, 7318 15 51, 7318 15 61 i 7318 15 70, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu.
Ostatecznym cłem antydumpingowym, o którym mowa, nie są objęte bimetalowe elementy złączne, zdefiniowane jako: wkręty bimetalowe samowiercące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz ostrzem i początkiem gwintu ze stali węglowej, zespawanymi razem, które umożliwiają wkrętowi wywiercenie otworu pilotowego oraz jego nagwintowanie w twardej stali, oraz wkręty bimetalowe samogwintujące z trzonem i łbem ze stali nierdzewnej oraz początkiem gwintu ze stali węglowej, zespawanymi razem, które umożliwiają wkrętowi nagwintowanie własnego otworu w twardej stali; oba rodzaje są obecnie objęte kodem CN ex 7318 14 10.
(8) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 830/2014 z dnia 30 lipca 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1890/2005, rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 2/2012 i rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 205/2013 w odniesieniu do zakresu produktu objętego obowiązującymi środkami antydumpingowymi dotyczącymi niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części oraz w odniesieniu do przeglądu dla przedsiębiorstwa wchodzącego na rynek, a także wprowadzające możliwość zwrotu lub umorzenia należności celnych w niektórych przypadkach (Dz.U. L 226 z 31.7.2014, s. 16).”;"
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. W przypadku gdy producent eksportujący z Tajwanu przedstawi Komisji wystarczające dowody, że:
a)
nie prowadził wywozu do Unii produktu, o którym mowa w art. 1 ust. 1, w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.);
b)
nie jest powiązany z żadnym eksporterem ani producentem na Tajwanie, który podlega środkom wprowadzonym niniejszym rozporządzeniem; oraz
c)
rzeczywiście dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii po upływie okresu objętego dochodzeniem przeglądowym lub stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu do Unii znaczącej ilości wspomnianego produktu,
załącznik może zostać zmieniony poprzez dodanie do przedsiębiorstw współpracujących nowego producenta eksportującego niewłączonego do próby, a tym samym objętego średnią ważoną stawką celną na poziomie 15,8 %.”.
Artykuł 3
Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 205/2013 otrzymuje brzmienie:
„1. Ostateczne cło antydumpingowe stosowane wobec »wszystkich pozostałych przedsiębiorstw« z Chińskiej Republiki Ludowej, nałożone art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 2/2012, zmienionego art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 830/2014 (9), na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części wysyłanych z Filipin, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Filipin, objętych obecnie kodami CN ex 7318 12 10, ex 7318 14 10, ex 7318 15 30, ex 7318 15 51, ex 7318 15 61 i ex 7318 15 70 (kody TARIC 7318121011, 7318121091, 7318141051, 7318141081, 7318153011, 7318153061, 7318153081, 7318155111, 7318155161, 7318155181, 7318156111, 7318156161, 7318156181, 7318157011, 7318157061 i 7318157081), z wyjątkiem produktów wytwarzanych przez niżej wymienione przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo
Dodatkowy kod TARIC
Multi-Tek Fasteners Inc, Clark Freeport Zone, Pampanga, Filipiny
B355
Rosario Fasteners Corporation, Cavite Economic Area, Filipiny
B356
Artykuł 4
W odniesieniu do towarów nieobjętych art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1890/2005 i art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 2/2012, rozszerzonego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 205/2013 i zmienionego niniejszym rozporządzeniem, zwraca się lub umarza się ostateczne cła antydumpingowe zapłacone lub zaksięgowane zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1890/2005 oraz art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 2/2012 rozszerzonego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 205/2013 przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem.
Wniosek o zwrot lub umorzenie płatności składa się do krajowych organów celnych zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa celnego. W przypadkach, w których terminy przewidziane w art. 236 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (10) wygasły przed dniem lub w dniu publikacji niniejszego rozporządzenia bądź wygasają przed upływem sześciu miesięcy od tego dnia, terminy te niniejszym przedłuża się, tak aby wygasały po upływie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się z mocą wsteczną od dnia 20 listopada 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2014 r.


Input:
IZVEDBENI SKLEP SVETA
z dne 25. septembra 2014
o uvedbi nadzornih ukrepov za 4-jodo-2,5-dimetoksi-N-(2- metoksibenzil)fenetilamin (25I-NBOMe), 3,4-dikloro-N-[[1 - (dimetilamino)cikloheksil]metil]benzamid (AH-7921), 3,4- metilendioksipirovaleron (MDPV) in 2-(3-metoksifenil)-2-(etilamino)cikloheksanon (metoksetamin)
(2014/688/EU)
SVET EVROPSKE UNIJE JE -
ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
ob upoštevanju Sklepa Sveta 2005/387/PNZ z dne 10. maja 2005 o izmenjavi podatkov, oceni tveganja in nadzoru nad novimi psihoaktivnimi snovmi (1), in zlasti člena 8(3) Sklepa,
ob upoštevanju predloga Evropske komisije,
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
Poročila o oceni tveganja glede novih psihoaktivnih snovi 4-jodo-2,5-dimetoksi-N-(2- metoksibenzil)fenetilamin (25I-NBOMe), 3,4-dikloro-N-[[1-(dimetilamino) cikloheksil]metil]benzamid (AH-7921), 3,4-metilendioksipirovaleron (MDPV) in 2-(3-metoksifenil)-2-(etilamino)cikloheksanon (metoksetamin) so bila pripravljena v skladu s Sklepom 2005/387/PNZ na posebnem sestanku razširjenega znanstvenega odbora Evropskega centra za spremljanje drog in zasvojenosti z drogami (EMCDDA) ter so bila nato 23. aprila 2014 predložena Komisiji in Svetu.
(2)
Na ravni Združenih narodov 25I-NBOMe, AH-7921, MDPV in metoksetamin niso bili predmet ocenjevanja do časa, ko je bila ocena tveganja zaprošena na ravni Unije, vendar je junija 2014 oceno teh snovi pripravil Strokovni odbor za odvisnost od drog v okviru Svetovne zdravstvene organizacije.
(3)
Uporaba 25I-NBOMe, AH-7921, MDPV in metoksetamina v humani ali veterinarski medicini ni uveljavljena ali priznana. Ni indikacij, da bi se te snovi uporabljale za druge namene, z izjemo njihove uporabe v analitičnih referenčnih materialih in v znanstvenih raziskavah, namenjenih proučitvi njihovih kemijskih, farmakoloških in toksikoloških lastnosti, v primeru 25I-NBOMe pa tudi nevrokemijskih lastnosti in ki se izvajajo zaradi pojava teh snovi na trgu z drogami.
(4)
25I-NBOMe je močan sintetični derivat snovi 2,5- dimetoksi -4-iodophenethylamine (2C-I), klasičnega serotoninergičnega halucinogena, za katerega so bili od leta 2003 po opravljeni oceni tveganja s Sklepom 2003/847/PNZ (2) uvedeni nadzorni ukrepi in kazenske sankcije na ravni Unije.
(5)
Posebne fizične učinke 25I-NBOMe je težko določiti, saj ni objavljenih študij, ki bi ocenjevale njegovo akutno in kronično toksičnost, njegove psihične in vedenjske učinke ter možnosti za odvisnost, in ker razpolagamo le z omejenimi informacijami in podatki. Klinična opazovanja posameznikov, ki so zaužili to snov, kažejo, da ima 25I-NBOMe halucinogene učinke in potencial za povzročitev hudega nemira, zmedenosti, intenzivnih avditivnih in vizualnih halucinacij, agresije, nasilnih incidentov in samopoškodb.
(6)
V zvezi s 25I-NBOMe so bili v treh državah članicah zabeleženi štirje smrtni primeri. O hudi toksičnosti, povezani z njegovim zaužitjem, so poročale štiri države članice, ki so prijavile 32 zastrupitev brez smrtnega izida. Če bi ta nova psihoaktivna snov postala dostopnejša in bi se krog njenih uporabnikov razširil, bi to lahko imelo resne posledice za zdravje posameznikov in javno zdravje. Razpoložljivih informacij o socialnih tveganjih v zvezi s 25I-NBOMe ni.
(7)
Evropskemu centru za spremljanje drog in zasvojenosti z drogami in Evropskemu policijskemu uradu (Europol) je o ugotovljeni prisotnosti 25I-NBOMe poročalo 22 držav članic in Norveška. Podatkov o razširjenosti uporabe 25I-NBOMe ni, vendar obstoječe omejene informacije nakazujejo, da se ta nova psihoaktivna snov uživa v najrazličnejših okoljih, na primer doma, v barih, nočnih klubih in na glasbenih festivalih.
(8)
Nova psihoaktivna snov 25I-NBOMe se javno trži in prodaja prek spleta kot „kemikalija za uporabo v raziskavah“, informacije na podlagi zasegov, zbranih vzorcev, spletnih strani uporabnikov in spletnih trgovcev na drobno pa kažejo, da se prodaja kot samostojna droga, trži pa se tudi kot „zakonit“ nadomestek za LSD. Evropski center za spremljanje drog in zasvojenosti z drogami je odkril več kot 15 spletnih trgovcev na drobno, ki to snov prodajajo in naj bi imeli sedež v Uniji ali na Kitajskem.
(9)
Poročilo o oceni tveganja navaja, da je o 25I-NBOMe na voljo malo znanstvenih dokazov, in opozarja na potrebo po nadaljnjih raziskavah, da bi se ugotovilo, kakšna zdravstvena in socialna tveganja ta nova psihoaktivna snov povzroča. Vendar razpoložljivi dokazi in informacije zagotavljajo zadostno podlago za uvedbo nadzornih ukrepov za 25I-NBOMe po vsej Uniji. Zaradi zdravstvenih tveganj, ki jih povzroča 25I-NBOMe, kakor so bila dokumentirana ob ugotovitvi njegove prisotnosti pri več zabeleženih smrtnih primerih, zaradi dejstva, da ga lahko uporabniki zaužijejo nevede, in zaradi pomanjkanja njegove zdravstvene vrednosti ali uporabe, bi bilo treba za 25I-NBOMe uvesti nadzorne ukrepe po vsej Uniji.
(10)
Ker je v šestih državah članicah uveden nadzor za 25I-NBOMe na podlagi nacionalne zakonodaje, ki je usklajena z obveznostmi iz Konvencije Združenih narodov o psihotropnih snoveh iz leta 1971, sedem držav članic pa nadzor izvaja z drugimi zakonodajnimi ukrepi, bi uvedba nadzornih ukrepov za to snov po vsej Uniji pripomogla k preprečevanju nastanka ovir v čezmejnem sodelovanju na področju kazenskega pregona in pravosodja ter bi zagotovila zaščito pred tveganji, ki lahko izhajajo iz razpoložljivosti in uporabe te snovi.
(11)
AH-7921 je sintetični opioidni analgetik z atipično strukturo, ki je med spletnimi dobavitelji splošno znan kot „doksilam“, to poimenovanje pa se pojavlja tudi na spletnih straneh uporabnikov in v medijih. Zlahka ga je mogoče zamenjati z „doksilaminom“, antihistaminikom, ki ima lastnosti sedativa in hipnotika, to pa lahko privede do nenamernega zaužitja prevelikih odmerkov.
(12)
Posebne fizične učinke AH-7921 je težko določiti, saj ni objavljenih študij, ki bi ocenjevale njegovo akutno in kronično toksičnost, njegove psihične in vedenjske učinke ter možnosti za odvisnost, in ker razpolagamo le z omejenimi informacijami in podatki. Na podlagi navedb uporabnikov se zdi, da so učinki AH-7921 podobni učinkom klasičnih opioidov, kot so občutek blage evforije, srbečice in sprostitve; zdi se, da je slabost tipičen škodljiv učinek. Poleg eksperimentiranja z AH-7921 in uporabe v rekreativne namene, nekateri uporabniki poročajo o uporabi te nove droge pri samozdravljenju z namenom lajšanja bolečin, drugi pa o njeni uporabi pri blaženju simptomov, ki nastanejo zaradi prenehanja uporabe drugih opioidov. To kaže na potencial AH-7921, da se razširi med populacijo, ki si opioide vbrizgava.
(13)
Podatkov o razširjenosti uporabe AH-7921 ni, vendar razpoložljive informacije nakazujejo, da ni splošno razširjen, ko se uporablja, pa je ta uporaba v domačem okolju.
(14)
V treh državah članicah je bilo med decembrom 2012 in septembrom 2013 zabeleženih 15 smrtnih primerov, pri katerih je bila v vzorcih, odvzetih po smrti, ugotovljena prisotnost AH-7921 samega ali v kombinaciji z drugimi snovmi. Čeprav ni možno z gotovostjo določiti vloge AH-7921 pri vseh teh smrtnih primerih, je bil ta v nekaterih primerih izrecno naveden kot vzrok smrti. V zvezi z AH-7921 je ena država članica poročala o šestih zastrupitvah brez smrtnega izida. Če bi ta nova psihoaktivna snov postala dostopnejša in bi se krog njenih uporabnikov razširil, bi to lahko imelo resne posledice za zdravje posameznikov in javno zdravje. Razpoložljivih informacij o socialnih tveganjih v zvezi z AH-7921 ni.
(15)
Poročilo o oceni tveganja navaja, da je o AH-7921 na voljo malo znanstvenih dokazov, in opozarja na potrebo po nadaljnjih raziskavah, da bi se ugotovilo, kakšna zdravstvena in socialna tveganja ta nova psihoaktivna snov povzroča. Vendar razpoložljivi dokazi in informacije zagotavljajo zadostno podlago za uvedbo nadzornih ukrepov za AH-7921 po vsej Uniji. Zaradi zdravstvenih tveganj, ki jih povzroča AH-7921, kakor so bila dokumentirana ob ugotovitvi njegove prisotnosti pri več zabeleženih smrtnih primerih, zaradi dejstva, da ga lahko uporabniki zaužijejo nevede, in zaradi pomanjkanja njegove zdravstvene vrednosti ali uporabe, bi bilo treba za AH-7921 uvesti nadzorne ukrepe po vsej Uniji.
(16)
Ker je v eni državi članici uveden nadzor za AH-7921 na podlagi nacionalne zakonodaje, ki je usklajena z obveznostmi iz Konvencije Združenih narodov o psihotropnih snoveh iz leta 1971, pet držav članic pa nadzor izvaja z drugimi zakonodajnimi ukrepi, bi uvedba nadzornih ukrepov za to snov po vsej Uniji pripomogla k preprečevanju nastanka ovir v čezmejnem sodelovanju na področju kazenskega pregona in pravosodja ter bi zagotovila zaščito pred tveganji, ki lahko izhajajo iz razpoložljivosti in uporabe te snovi.
(17)
MDPV je pirovaleronu podoben sintetični derivat katinona s substituiranim obročem, oba pa sta predmet nadzora v skladu s Konvencijo Združenih narodov o psihotropnih snovi iz leta 1971.
(18)
Zbiranje informacij o kronični in akutni toksičnosti, povezani z MDPV, ter psihičnih in vedenjskih učinkih ter o možnostih za odvisnost, ni standardizirano po vsej Uniji. Informacije, zbrane na podlagi objavljenih študij in potrjene s kliničnimi primeri, nakazujejo, da so psihofarmakološki učinki MDPV podobni učinkom kokaina in metamfetamina, vendar pa so njegovi učinki močnejši in trajnejši. Poleg tega je bilo ugotovljeno, da ima MDPV desetkrat večji potencial za povzročitev lokomotorne aktivacije, tahikardije in hipertenzije.
(19)
Iz spletnih strani uporabnikov je razvidno, da lahko njegova akutna toksičnost povzroči škodljive učinke pri ljudeh, ki so podobni učinkom, povezanim z uživanjem drugih poživil. Ti učinki vključujejo paranoidno psihozo, tahikardijo, hipertenzijo, diaforezo, težave z dihanjem, hud nemir, avditivne in vizualne halucinacije, hudo anksioznost, hipertermijo, nasilne izbruhe in motnje delovanja več organov.
(20)
Od septembra 2009 do avgusta 2013 je bilo v osmih državah članicah in na Norveškem registriranih 108 smrtnih primerov, pri katerih je bila prisotnost MDPV ugotovljena v bioloških vzorcih, odvzetih po smrti, ali pa je bil ta eden od morebitnih vzrokov smrti. Osem držav članic je v zvezi z MDPV poročalo o skupaj 525 zastrupitvah brez smrtnega izida. Če bi ta nova psihoaktivna snov postala dostopnejša in bi se krog njenih uporabnikov razširil, bi to lahko imelo resne posledice za zdravje posameznikov in javno zdravje.
(21)
Od leta 2009 so štiri države članice poročale o prisotnosti MDPV, ki je bila ugotovljena v bioloških vzorcih v zvezi s prometnimi nesrečami na cestah, tudi s takimi s smrtnim izidom, ali z vožnjo pod vplivom drog.
(22)
Na trgu z drogami v EU je MDPV prisoten od novembra 2008, o zasegih več kilogramov MDPV pa je poročalo 27 držav članic, poleg Norveške in Turčije. MDPV se prodaja kot samostojna snov, vendar je bila njegova prisotnost ugotovljena tudi v kombinaciji z drugimi snovmi. Zelo je razširjen med spletnimi dobavitelji in trgovci na drobno, v specializiranih trgovinah in med uličnimi preprodajalci. Iz nekaterih pokazateljev je razvidno, da priprava tablet in distribucija te snovi v Uniji potekata do neke mere organizirano.
(23)
Poročilo o oceni tveganja navaja, da bi bilo treba opraviti nadaljnje raziskave za določitev zdravstvenih in socialnih tveganj, ki jih povzroča MDPV. Vendar razpoložljivi dokazi in informacije zagotavljajo zadostno podlago za uvedbo nadzornih ukrepov za MDPV po vsej Uniji. Zaradi zdravstvenih tveganj, ki jih povzroča MDPV, kakor so bila dokumentirana ob ugotovitvi njegove prisotnosti pri več zabeleženih smrtnih primerih, zaradi dejstva, da ga lahko uporabniki zaužijejo nevede, in zaradi pomanjkanja njegove zdravstvene vrednosti ali uporabe, bi bilo treba za MDPV uvesti nadzorne ukrepe po vsej Uniji.
(24)
Ker je v 21 državah članicah uveden nadzor za MDPV na podlagi nacionalne zakonodaje, ki je usklajena z obveznostmi iz Konvencije Združenih narodov o psihotropnih snoveh iz leta 1971, štiri države članice pa nadzor izvajajo z drugimi zakonodajnimi ukrepi, bi uvedba nadzornih ukrepov za to snov po vsej Uniji pripomogla k preprečevanju nastanka ovir v čezmejnem sodelovanju na področju kazenskega pregona in pravosodja ter bi zagotovila zaščito pred tveganji, ki lahko izhajajo iz razpoložljivosti in uporabe te snovi.
(25)
Metoksetamin je arilcikloheksilamin, ki je kemično podoben ketaminu in fenciklidinu, za katerega je bil uveden mednarodni nadzor. Tako kot ketamin in fenciklidin ima tudi metoksetamin disociativne lastnosti.
(26)
Na voljo ni študij o oceni kronične in akutne toksičnosti, povezane z metoksetaminom, psihičnih in vedenjskih učinkih ter o možnostih za odvisnost. Iz opisov izkušenj na straneh uporabnikov je mogoče razbrati, da ima metoksetamin škodljive učinke, ki so podobni učinkom pri zastrupitvi s ketaminom. Ti učinki vključujejo slabost in hudo bruhanje, težave z dihanjem, napade, izgubo orientacije, anksioznost, katatonijo, agresijo, halucinacije, paranojo in psihozo. Poleg tega akutne zastrupitve z metoksetaminom lahko vključujejo take učinke, kot jih imajo poživila (nemir, tahikardijo in hipertenzijo), ter cerebralne simptome, ki niso običajni pri akutni zastrupitvi s ketaminom.
(27)
Šest držav članic je v zvezi z metoksetaminom poročalo o 20 smrtnih primerih, pri katerih je bila prisotnost te snovi ugotovljena v vzorcih, odvzetih po smrti. Prisotnost metoksetamina, uporabljenega samostojno ali v kombinaciji z drugimi snovmi, je bila ugotovljena pri dvajsetih primerih zastrupitev brez smrtnega izida, o katerih je poročalo pet držav članic. Če bi ta nova psihoaktivna snov postala dostopnejša in bi se krog njenih uporabnikov razširil, bi to lahko imelo resne posledice za zdravje posameznikov in javno zdravje.
(28)
Od novembra 2010 je o prisotnosti metoksetamina poročalo 23 držav članic, poleg Turčije in Norveške. Na podlagi informacij je mogoče sklepati, da se metoksetamin prodaja in uporablja kot samostojna snov, spletni trgovci na drobno, specializirane trgovine in ulični preprodajalci pa ga prodajajo tudi kot „zakonit“ nadomestek za ketamin.
(29)
V Uniji je bilo zaseženih več kilogramov metoksetamina v obliki prahu, vendar informacij o morebitni vpletenosti organiziranega kriminala ni. Za proizvodnjo metoksetamina ni potrebna specializirana oprema.
(30)
Podatki o razširjenosti uporabe so omejeni na študije iz dveh držav članic, opravljene na podlagi nereprezentativnih vzorcev. Te študije kažejo, da je razširjenost uporabe metoksetamina v primerjavi s ketaminom manjša. Razpoložljive informacije kažejo, da se ta nova psihoaktivna snov lahko uživa v najrazličnejših okoljih, na primer doma, v barih, nočnih klubih in na glasbenih festivalih.
(31)
Poročilo o oceni tveganja navaja, da bi bilo treba opraviti nadaljnje raziskave za določitev zdravstvenih in socialnih tveganj, ki jih povzroča metoksetamin. Vendar razpoložljivi dokazi in informacije zagotavljajo zadostno podlago za uvedbo nadzornih ukrepov za metoksetamin po vsej Uniji. Zaradi zdravstvenih tveganj, ki jih povzroča metoksetamin, kakor so bila dokumentirana ob ugotovitvi njegove prisotnosti pri več zabeleženih smrtnih primerih, zaradi dejstva, da ga lahko uporabniki zaužijejo nevede, in zaradi pomanjkanja njegove zdravstvene vrednosti ali uporabe, bi bilo treba za metoksetamin uvesti nadzorne ukrepe po vsej Uniji.
(32)
Ker je v devetih državah članicah uveden nadzor za metoksetamin na podlagi nacionalne zakonodaje, ki je usklajena z obveznostmi iz Konvencije Združenih narodov o psihotropnih snoveh iz leta 1971, devet držav članic pa nadzor izvaja z drugimi zakonodajnimi ukrepi, bi uvedba nadzornih ukrepov za to snov po vsej Uniji pripomogla k preprečevanju nastanka ovir v čezmejnem sodelovanju na področju kazenskega pregona in pravosodja ter bi zagotovila zaščito pred tveganji, ki lahko izhajajo iz razpoložljivosti in uporabe te snovi.
(33)
Sklep 2005/387/PNZ pridržuje Svetu izvedbena pooblastila, da bi se bilo mogoče na ravni Unije z uvedbo nadzornih ukrepov po vsej Uniji za nove psihoktivne snovi hitro in strokovno odzvati na njihov pojav, ki ga države članice ugotovijo in o njem poročajo. Pogoji za izvrševanje teh izvedbenih pooblastil so bili izpolnjeni in postopki upoštevani, zato bi bilo treba sprejeti izvedbeni sklep za uvedbo nadzornih ukrepov za 25I-NBOMe, AH-7921, MDPV in metoksetamin v celotni Uniji -
SPREJEL NASLEDNJI SKLEP:
Člen 1
Nadzorni ukrepi po vsej Uniji se uvedejo za naslednje nove psihoaktivne snovi:
(a)
4-jodo-2,5-dimetoksi-N-(2- metoksibenzil) fenetilamin (25I-NBOMe);
(b)
3,4-dikloro-N-[[1- (dimetilamino)cikloheksil]metil]benzamid (AH-7921);
(c)
3,4-metilendioksipirovaleron (MDPV);
(d)
2-(3-metoksifenil)-2-(etilamino)cikloheksanon (metoksetamin).
Člen 2
Do 2. oktobra 2015 države članice v skladu s svojo nacionalno zakonodajo za nove psihoaktivne snovi iz člena 1 uvedejo nadzorne ukrepe in kazenske sankcije, kot jih določa njihova zakonodaja v skladu obveznostmi iz Konvencije Združenih narodov o psihotropnih snoveh iz leta 1971.
Člen 3
Ta sklep začne veljati dvajseti dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
V Bruslju, 25. septembra 2014


Input:
DECYZJA KOMISJI
z dnia 6 czerwca 2014 r.
zmieniająca decyzję 2012/481/UE ustalającą ekologiczne kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego UE papierowi zadrukowanemu
(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3590)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2014/345/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 2,
po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Decyzja Komisji 2012/481/UE (2) wyklucza ze swojego zakresu podłoże kartonowe o gramaturze przekraczającej 400 g/m2, ponieważ decyzja ta wymaga, by produkty z zadrukowanego papieru drukowane były wyłącznie na papierze opatrzonym oznakowaniem ekologicznym UE określonym w decyzji Komisji 2011/333/UE (3) lub w decyzji Komisji 2012/448/UE (4). Niektóre kategorie produktów, takie jak bloki, notatniki, zeszyty, notatniki na spirali i kalendarze w okładce objęte zakresem decyzji 2012/481/UE wymagają jednak zastosowania podłoża kartonowego o gramaturze przekraczającej 400 g/m2. W związku z powyższym przestrzeganie kryteriów dla niektórych produktów nie było możliwe.
(2)
Zakres decyzji Komisji 2014/256/UE (5) obejmuje wyroby papiernicze, które w przynajmniej 70 % masy wykonane są z papieru, kartonu lub podłoża papierowego i ustanawia wymogi dotyczące podłoża kartonowego o gramaturze przekraczającej 400 g/m2.
(3)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010.
(4)
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2012/481/UE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ
Artykuł 1
W decyzji 2012/481/UE wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Grupa produktów »papier zadrukowany« obejmuje każdy produkt z papieru zadrukowanego, który w co najmniej 90 % masy składa się z papieru, kartonu lub podłoża papierowego, z wyłączeniem książek, katalogów, broszur lub formularzy, które w co najmniej 80 % masy składają się z papieru, kartonu lub podłoża papierowego. Wykonane z papieru zadrukowanego wkładki, okładki i wszelkie części produktu końcowego z papieru zadrukowanego uważa się za stanowiące część produktu z papieru zadrukowanego.”;
2)
art. 1 ust. 3 lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
teczek, kopert, segregatorów kołowych i wyrobów papierniczych.”;
3)
art. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1)
»książki« oznaczają szyte lub klejone produkty z papieru zadrukowanego w twardej lub miękkiej okładce, takie jak: podręczniki szkolne, literatura piękna i inna, sprawozdania, poradniki i książki w oprawie miękkiej. »Książki« nie obejmują dzienników, broszur, czasopism, regularnie publikowanych katalogów i sprawozdań rocznych;”;
4)
art. 2 pkt 9 otrzymuje brzmienie:
„9)
»produkt z papieru zadrukowanego« oznacza produkt powstały w wyniku przetwarzania materiału drukarskiego. Przetwarzanie obejmuje drukowanie na papierze. Poza drukowaniem przetwarzanie może obejmować wykańczanie, na przykład składanie, tłoczenie, cięcie lub łączenie, tj. klejenie, oprawianie, zszywanie. Produkty z papieru zadrukowanego obejmują gazety, materiały reklamowe i biuletyny, dzienniki, katalogi, książki, ulotki, broszury, plakaty, wizytówki i etykiety;”;
5)
kryterium 3 w załączniku do decyzji 2012/481/UE otrzymuje brzmienie:
„Kryterium 3 - Możliwość recyklingu
Produkt z papieru zadrukowanego nadaje się do recyklingu. Zadrukowany papier można odbarwić, a niepapierowe elementy produktu z papieru zadrukowanego można łatwo usunąć, aby zagwarantować, że elementy te nie utrudnią procesu recyklingu.
a)
Środki zwiększające wytrzymałość w stanie mokrym można stosować tylko wtedy, gdy można wykazać możliwość poddania gotowego produktu recyklingowi.
b)
Kleje można stosować tylko wtedy, gdy można wykazać ich usuwalność.
c)
Lakiery powłokowe i laminaty, w tym polietylen lub polietylen/polipropylen, można stosować tylko do okładek książek, czasopism i katalogów.
d)
Wykazuje się możliwość odbarwienia.
Ocena i weryfikacja: wnioskodawca dostarcza wynik badania możliwości recyklingu w odniesieniu do środków zwiększających wytrzymałość w stanie mokrym oraz usuwalności klejów. Referencyjne metody badawcze to metoda PTS-RH 021/97 (w przypadku środków zwiększających wytrzymałość w stanie mokrym), metoda INGEDE 12 (w odniesieniu do usuwalności klejów nierozpuszczalnych) lub równoważne metody badawcze. Możliwość odbarwienia wykazuje się przy pomocy »Karty wyników odbarwiania« (6) Europejskiej Rady Makulatury lub równoważnych metod badań. Badanie należy wykonać na trzech rodzajach papieru: niepowleczonym, powleczonym i zaklejonym powierzchniowo. Jeśli dany rodzaj tuszu drukarskiego jest sprzedawany wyłącznie dla jednego lub dwóch konkretnych rodzajów papieru, wystarczy sprawdzić dany rodzaj papieru. Wnioskodawca dostarcza deklarację, w której stwierdza się, że powlekane i laminowane produkty z papieru zadrukowanego są zgodne z pkt 3 lit. c). W przypadku gdy część produktu z papieru zadrukowanego jest łatwo zdejmowana (na przykład plastikowa okładka), badanie możliwości recyklingu można przeprowadzić bez tej części. Łatwość usuwania elementów niepapierowych należy wykazać za pomocą deklaracji przedsiębiorstwa zbierającego papier, przedsiębiorstwa recyklingowego lub równoważnej organizacji. Można stosować również metody badawcze, co do których właściwa i niezależna osoba trzecia wykazała, że dają równoważne wyniki.
(6) Assessment of Print Product Recyclability - Deinkability Score - User's Manual (Ocena możliwości recyklingu produktów drukowanych - wynik odbarwiania - podręcznik użytkownika), www.paperrecovery.org, »Publications«.”"
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 6 czerwca 2014 r.