Input:
KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EU) nr 1321/2014
av den 26 november 2014
om fortsatt luftvärdighet för luftfartyg och luftfartygsprodukter, delar och anordningar och om godkännande av organisationer och personal som arbetar med dessa arbetsuppgifter
(Omarbetning)
(Text av betydelse för EES)
EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING
med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt,
med beaktande av Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 216/2008 av den 20 februari 2008 om fastställande av gemensamma bestämmelser på det civila luftfartsområdet och inrättande av en europeisk byrå för luftfartssäkerhet, och om upphävande av rådets direktiv 91/670/EEG, förordning (EG) nr 1592/2002 och direktiv 2004/36/EG (1), särskilt artiklarna 5.5 och 6.3, och
av följande skäl:
(1)
Kommissionens förordning (EG) nr 2042/2003 av den 20 november 2003 om fortsatt luftvärdighet för luftfartyg och luftfartygsprodukter, delar och utrustning och om godkännande av organisationer och personal som arbetar med dessa arbetsuppgifter (2) har ändrats väsentligt flera gånger (3). Med anledning av nya ändringar bör den av tydlighetsskäl omarbetas.
(2)
Förordning (EG) nr 216/2008 fastställer gemensamma grundläggande krav för att sörja för en hög och enhetlig nivå för civil luftfartssäkerhet och miljöskydd. Förordningen kräver att kommissionen antar nödvändiga tillämpningsföreskrifter för att garantera en enhetlig tillämpning. Den inrättar Europeiska byrån för luftfartssäkerhet (nedan kallad byrån) som ska hjälpa kommissionen vid utarbetandet av sådana tillämpningsföreskrifter.
(3)
Det är nödvändigt att fastställa gemensamma tekniska krav och administrativa förfaranden för att se till att luftvärdigheten bibehålls för luftfartsprodukter, delar och anordningar som omfattas av förordning (EG) nr 216/2008.
(4)
Organisationer och personal som arbetar med underhåll av produkter, delar och anordningar bör uppfylla vissa tekniska krav för att visa att de har förmåga och möjligheter att uppfylla de förpliktelser som sammanhänger med deras befogenheter. Kommissionen ska fastställa föreskrifter som anger villkor för att utfärda, bibehålla, ändra, tillfälligt dra in eller återkalla certifikat som styrker att sådana krav är uppfyllda.
(5)
För att se till att de gemensamma tekniska kraven för fortsatt luftvärdighet för luftfartsprodukter, delar och anordningar tillämpas enhetligt krävs att gemensamma förfaranden följs av de behöriga myndigheterna vid bedömningen av om dessa krav uppfylls. Byrån bör utarbeta specifikationer för certifiering för att främja att den enhetlighet vid tillsyn som är nödvändig uppnås.
(6)
Det är nödvändigt att godkänna fortsatt giltighet för certifikat som utfärdats innan förordning (EG) nr 2042/2003 trädde i kraft i enlighet med artikel 69 i förordning (EG) nr 216/2008.
(7)
Artikel 5 i förordning (EG) nr 216/2008 som rör luftvärdighet utvidgades för att inkludera delarna rörande utvärdering av driftslämplighet i genomförandebestämmelserna för typcertifiering.
(8)
Europeiska byrån för luftfartssäkerhet (nedan kallad byrån) ansåg att det var nödvändigt att ändra kommissionens förordning (EU) nr 748/2012 (4) för att den ska kunna godkänna uppgifter om driftslämplighet (OSD) som en del av typcertifieringsförfarandet.
(9)
Uppgifterna om driftslämplighet (OSD) bör innehålla obligatoriska utbildningsdelar för typbehörighetsutbildning för personal med behörighet att certifiera underhåll. Dessa delar bör utgöra grunden för utarbetandet av typutbildning.
(10)
Kraven som rör inrättandet av typbehörighetsutbildning för personal med behörighet att certifiera behöver ändras så att de hänvisar till uppgifterna om driftslämplighet (OSD).
(11)
Byrån utarbetade ett utkast till tillämpningsföreskrifter om begreppet uppgifter om driftslämplighet (OSD) och översände dem till kommissionen i form av ett yttrande (5) i enlighet med artikel 19.1 i förordning (EG) nr 216/2008.
(12)
De åtgärder som föreskrivs av denna förordning är förenliga med yttrandet från tillsynskommittén för Europeiska byrån för luftfartssäkerhet (6), som nämns i artikel 65.1 i förordning (EG) nr 216/2008.
HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
Artikel 1
Syfte och tillämpningsområde
1. Denna förordning fastställer gemensamma tekniska krav och administrativa förfaranden för att garantera ett luftfartygs fortsatta luftvärdighet, inklusive alla komponenter som installeras i detta, och som är
a)
registrerade i en medlemsstat, eller
b)
registrerade i tredje land och som används av en operatör, vars verksamhet en medlemsstat har ansvar för tillsynen av.
2. Punkt 1 ska inte gälla luftfartyg vars föreskrivna säkerhetstillsyn överförts till tredje land och som inte brukas av en EU-operatör eller luftfartyg som nämns i bilaga II till förordning (EG) nr 216/2008.
3. Bestämmelserna i denna förordning som avser kommersiella flygtransporter gäller för godkända lufttrafikföretag som definieras av EU-lagstiftningen.
Artikel 2
Definitioner
I förordning (EG) nr 216/2008 gäller följande definitioner:
a) luftfartyg : anordning som kan erhålla bärkraft i atmosfären genom luftens reaktioner med undantag av dess reaktioner mot jordytan.
b) certifierande personal : personal med ansvar för utfärdande av underhållsintyg efter underhåll av ett luftfartyg eller en komponent.
c) komponent : varje motor, propeller, del eller anordning.
d) fortsatt luftvärdighet : samtliga processer som ser till att luftfartyget vid alla tidpunkter under sin livstid uppfyller gällande luftvärdighetskrav och är i skick för säker flygning.
e) JAA : ett antal samverkande europeiska luftfartsmyndigheter (Joint Aviation Authorities).
f) JAR : gemensamma luftfartsbestämmelser (Joint Aviation Requirements).
g) stort luftfartyg : ett luftfartyg klassificerat som ett flygplan med en maximal startmassa på mer än 5 700 kg, eller en flermotorig helikopter.
h) underhåll : någon av följande aktiviteter eller en kombination av dessa: översyn, reparation, inspektion, utbyte, modifiering eller åtgärdande av fel på luftfartyg eller komponent, med undantag för tillsyn före flygning.
i) organisation : en fysisk person, en juridisk person eller del av en juridisk person. En sådan organisation kan vara verksam på mer än en plats antingen inom eller utanför medlemsstaternas territorium.
j) tillsyn före flygning : inspektion utförd före flygning för att se till att luftfartyget är i skick för säker flygning.
k) ELA1-luftfartyg (European Light Aircraft) : följande bemannade luftfartyg:
i)
Ett flygplan med en maximal startmassa på högst 1 200 kg som inte är klassificerat som komplext motordrivet luftfartyg.
ii)
Ett segelflygplan eller motordrivet segelflygplan med en maximal startmassa på högst 1 200 kg.
iii)
En ballong med en maximal volym lyftgas eller varmluft på högst 3 400 m3 för varmluftsballonger, 1 050 m3 för gasballonger och 300 m3 för förankrade gasballonger.
iv)
Ett luftskepp utformat för högst fyra personer och en maximal volym lyftgas eller varmluft på högst 3 400 m3 för varmluftsluftskepp och 1 000 m3 för gasluftskepp.
l) LSA-luftfartyg : LSA (Light Sport Aeroplane) avser flygplan med alla följande egenskaper:
i)
En maximal startmassa på högst 600 kg.
ii)
En maximal stallfart i landningskonfigurationen (VS0) på högst 45 knop CAS vid luftfartygets maximala certifierade startmassa och mest kritiska tyngdpunkt.
iii)
En maximal sittplatskapacitet för högst två personer, inklusive piloten.
iv)
Ett enmotorigt, icke-turbinmotorplan med propeller.
v)
En ej trycksatt kabin.
m) huvudsaklig verksamhetsort : företagets huvudkontor eller säte där de huvudsakliga finansiella funktionerna och den operativa ledningen av den verksamhet som avses i denna förordning utövas.
Artikel 3
Krav för fortsatt luftvärdighet
1. Fortsatt luftvärdighet för luftfartyg och komponenter ska garanteras i enlighet med bestämmelserna i bilaga I (Del-M).
2. Organisationer och personal som arbetar med fortsatt luftvärdighet för luftfartyg och komponenter, inklusive underhåll, ska uppfylla bestämmelserna i bilaga I (Del-M) och där så är tillämpligt bestämmelserna angivna i artiklarna 4 och 5.
3. Genom undantag från punkt 1 ska den fortsatta luftvärdigheten för ett luftfartyg med ett flygtillstånd garanteras på grundval av de särskilda krav för fortsatt luftvärdighet som anges i det flygtillstånd som utfärdats i enlighet med bilaga I (Del-21) till kommissionens förordning (EU) nr 748/2012 (7).
Artikel 4
Godkännande av underhållsorganisation
1. Organisationer som arbetar med underhåll av stora luftfartyg eller luftfartyg för kommersiella lufttransporter samt komponenter avsedda för installation i dessa ska godkännas i enlighet med bestämmelserna i bilaga II (Del-145).
2. Underhållsgodkännanden som medlemsstater utfärdat eller erkänt i överensstämmelse med JAA:s krav och förfaranden och som var giltiga innan förordning (EG) nr 2042/2003 trädde i kraft ska anses vara utfärdade i enlighet med denna förordning.
3. Personal utbildad för att utföra och/eller kontrollera oförstörande provning för fortsatt luftvärdighet av luftfartygs strukturer och/eller komponenter på grundval av en standard som godkändes av en medlemsstat innan förordning (EG) nr 2042/2003 trädde i kraft och som innebär en likvärdig kvalifikationsnivå, får fortsätta att utföra och/eller kontrollera sådana prov.
4. Underhållsintyg och auktoriserade underhållsintyg som utfärdats före det datum då förordning (EG) nr 1056/2008 trädde i kraft av en underhållsorganisation som godkänts enligt medlemsstaternas krav ska anses vara likvärdiga med dem som krävs enligt punkterna M.A.801 respektive M.A.802 i bilaga I (Del-M).
Artikel 5
Certifierande personal
1. Certifierande personal ska vara kvalificerad i enlighet med bestämmelserna i bilaga III (Del-66), förutom vad som anges i M.A.606 h, M.A.607 b, M.A.801 d och M.A.803 i bilaga I (Del-M) och i punkt 145.A.30 j och tillägg IV till bilaga II (Del-145).
2. Varje certifikat för luftfartygsunderhåll och varje teknisk begränsning som hör till certifikatet som en medlemsstat utfärdat eller erkänt i enlighet med JAA:s bestämmelser och förfaranden och som var giltigt vid tidpunkten då förordning (EG) nr 2042/2003 trädde i kraft, ska anses vara utfärdat i enlighet med denna förordning.
3. Certifierande personal med certifikat som utfärdats enligt bilaga III (Del-66) i angiven kategori/underkategori anses ha de befogenheter som beskrivs i punkt 66.A.20 a i samma bilaga för varje kategori/underkategori. De grundläggande kunskapskraven för de nya befogenheterna ska anses vara uppfyllda så att certifikatet kan utökas till en ny kategori/underkategori.
4. Certifierande personal med certifikat som omfattar luftfartyg som inte kräver individuella typbehörigheter kan fortsätta att utöva sina befogenheter tills certifikatet ska förnyas eller ändras. Då ska certifikatet konverteras enligt förfarandet i punkt 66.B.125 i bilaga III (Del-66) till behörigheten som anges i punkt 66.A.45 i samma bilaga.
5. Konverteringsrapporter och rapporter om tillgodoräknande av styrkta kunskaper som överensstämmer med de krav som gällde innan förordning (EU) nr 1149/2011 började tillämpas ska anses överensstämma med denna förordning.
6. Detta gäller fram till dess att särskilda krav för certifierande personal anges i denna förordning:
(i)
För andra luftfartyg än flygplan och helikoptrar.
(ii)
För komponenter.
Kraven som gäller i den berörda medlemsstaten ska fortsätta att gälla med undantag för underhållsorganisationer utanför Europeiska unionen där kraven måste godkännas av byrån.
Artikel 6
Krav för utbildningsorganisationer
1. Organisationer som arbetar med utbildning av sådan personal som anges i artikel 5 ska godkännas i enlighet med bilaga IV (Del-147) för att bli behöriga att
a)
leda erkänd grundutbildning, och/eller
b)
leda erkänd typutbildning, och
c)
genomföra examinationer, och
d)
utfärda utbildningsbevis.
2. Varje godkännande av en organisation för underhållsutbildning som en medlemsstat utfärdat eller erkänt i enlighet med JAA:s bestämmelser och förfaranden och som var giltigt vid tidpunkten då förordning (EG) nr 2042/2003 trädde i kraft, ska anses vara utfärdat i enlighet med denna förordning.
6. Typutbildning som godkänts före godkännandet av den kursplan som minimalt krävs för typbehörighetsutbildning för personal med behörighet att certifiera, och som anges i uppgifterna om driftslämplighet (OSD) för den relevanta typen i enlighet med förordning (EU) nr 748/2012, ska omfatta de relevanta element som fastställs i den obligatoriska delen av dessa uppgifter om driftslämplighet senast den 18 december 2017 eller inom två år efter godkännandet av uppgifterna om driftslämplighet, beroende på vilket av dessa datum som infaller sist.
Artikel 7
Förordning (EG) nr 2042/2003 ska upphöra att gälla.
Hänvisningar till den upphävda förordningen ska anses som hänvisningar till den här förordningen och ska läsas enligt jämförelsetabellen i bilaga VI.
Artikel 8
Ikraftträdande
1. Denna förordning träder i kraft den tjugonde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning.
2. Genom undantag från punkt 1 får medlemsstaterna välja att inte tillämpa följande:
a)
För underhåll av icke trycksatta kolvmotordrivna flygplan och en maximal startmassa på 2 000 kg eller mindre som inte används för kommersiella lufttransporter:
Fram till den 28 september 2014 gäller kravet att certifierande personal är kvalificerad enligt bilaga III (Del-66) och enligt följande bestämmelser:
-
Punkterna M.A.606 g och M.A.801 b.2 i bilaga I (Del-M).
-
Punkterna 145.A.30 g och h i bilaga II (Del-145).
b)
För underhåll av ELA1-luftfartyg som inte används för kommersiella lufttransporter fram till den 28 september 2015:
i)
Kravet gäller för den behöriga myndigheten för att utfärda nya certifikat för luftfartygsunderhåll i enlighet med bilaga III (Del-66) eller konverterade certifikat enligt punkt 66.A.70 i samma bilaga.
ii)
Kravet att certifierande personal ska vara behörig enligt bilaga III (Del-66) och enligt följande bestämmelser:
-
Punkterna M.A.606 g och M.A.801 b.2 i bilaga I (Del-M).
-
Punkterna 145.A.30 g och h i bilaga II (Del-145).
3. När en medlemsstat använder sig av bestämmelserna i punkt 2 ska den meddela kommissionen och byrån.
4. De tidsgränser som avses i punkt 66.A.25, 66.A.30 och i tillägg III till bilaga III (Del-66) för examination för grundkunskaper, grundkunskaper, teoretisk typutbildning samt typexamination, praktisk utbildning och praktisk examination, typexamination och praktisk utbildning på arbetsplatsen som slutförts innan förordning (EG) nr 2042/2003 började tillämpas gäller från och med datumet då förordning (EG) nr 2042/2003 började tillämpas.
5. Byrån ska avge ett yttrande till kommissionen med förslag på ett enkelt och proportionellt system för utfärdande av tillstånd till certifierande personal som arbetar med underhåll av ELA1-luftfartyg samt andra luftfartyg än flygplan och helikoptrar.
Artikel 9
Byråns åtgärder
1. Byrån ska utarbeta godtagbara sätt att uppfylla kraven som de behöriga myndigheterna, organisationerna och personalen kan använda för att visa att bestämmelserna i bilagorna till denna förordning är uppfyllda.
2. De godtagbara sätten för att uppfylla kraven från byrån ska inte omfatta nya krav eller lägre krav än de som finns i bilagorna till denna förordning.
3. Utan hinder för artiklarna 54 och 55 i förordning (EG) nr 216/2008 ska kraven i bilagorna till denna förordning anses vara uppfyllda utan ytterligare förevisning när byråns godtagbara sätt att uppfylla kraven används.
Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.
Utfärdad i Bryssel den 26 november 2014.


Input:
DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
tas-17 ta’ Diċembru 2013
li taħtar ħames membri tal-Qorti tal-Awdituri
(2013/772/UE)
IL-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidra t-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, u b'mod partikolari l-Artikolu 286(2) tiegħu,
Wara li kkunsidra l-opinjoni tal-Parlament Ewropew (1),
Billi:
(1)
It-tmiem tal-mandat tas-Sur Gijs DE VRIES, is-Sur Henri GRETHEN, is-Sur Michel CRETIN, is-Sur Ioannis SARMAS u s-Sur David BOSTOCK ser jiskadu fil-31 ta' Diċembru 2013.
(2)
Għaldaqstant għandhom isiru ħatriet ġodda,
ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI:
Artikolu 1
Dawn li ġejjin huma b'dan maħturin bħala membri tal-Qorti tal-Awdituri għall-perijodu mill-1 ta' Jannar 2014 sal-31 ta' Diċembru 2019:
-
Is-Sur Alex BRENNINKMEIJER,
-
Is-Sur Henri GRETHEN,
-
Is-Sinjura Danièle LAMARQUE,
-
Is-Sur Nikolaos MILIONIS,
-
Is-Sur Phil WYNN OWEN.
Artikolu 2
Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fid-data tal-adozzjoni tagħha.
Magħmul fi Brussell, is-17 ta’ Diċembru 2013.


Input:
KOMISIJAS ĪSTENOŠANAS REGULA (ES) Nr. 1250/2012
(2012. gada 20. decembris),
ar ko groza Padomes Regulu (EK) Nr. 2580/2001 par īpašiem ierobežojošiem pasākumiem, kas terorisma apkarošanas nolūkā vērsti pret konkrētām personām un organizācijām
EIROPAS KOMISIJA,
ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību,
ņemot vērā Padomes 2001. gada 27. decembra Regulu (EK) Nr. 2580/2001 par īpašiem, ierobežojošiem pasākumiem, kas terorisma apkarošanas nolūkā vērsti pret konkrētām personām un organizācijām (1), un jo īpaši tās 7. pantu,
tā kā:
(1)
Regulas (EK) Nr. 2580/2001 pielikumā uzskaitītas kompetentās iestādes, kurām būtu jānosūta informācija un pieprasījumi attiecībā uz pasākumiem, ko piemēro ar minēto regulu.
(2)
Slovēnija lūdza, ka informācija par tās kompetento iestāžu adresēm būtu jāgroza. Turklāt būtu jāatjaunina Eiropas Komisijas adrese.
(3)
Tādēļ attiecīgi būtu jāatjaunina Regulas (EK) Nr. 2580/2001 pielikums,
IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU.
1. pants
Regulas (EK) Nr. 2580/2001 pielikumu groza saskaņā ar šīs regulas pielikumu.
2. pants
Šī regula stājas spēkā nākamajā dienā pēc tās publicēšanas Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs.
Briselē, 2012. gada 20. decembris


Input:
UREDBA KOMISIJE (EU) 2015/490
оd 23. ožujka 2015.
o izmjeni Uredbe Vijeća (EZ) br. 297/95 u pogledu prilagodbe naknada Europske agencije za lijekove stopi inflacije
(Tekst značajan za EGP)
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Uredbu Vijeća (EZ) br. 297/95 od 10. veljače 1995. o naknadama koje se plaćaju Europskoj agenciji za ocjenu lijekova (1), a posebno njezin članak 12. peti stavak,
budući da:
(1)
U skladu s člankom 67. stavkom 3. Uredbe (EZ) br. 726/2004 Europskog parlamenta i Vijeća (2) prihod Europske agencije za lijekove (dalje u tekstu: „Agencija”) sastoji se od doprinosa Unije i naknada koje poduzeća plaćaju Agenciji. Uredbom (EZ) br. 297/95 utvrđuju se kategorije i visina tih naknada.
(2)
Te je naknade potrebno ažurirati upućivanjem na stopu inflacije iz 2014. Prema Statističkom uredu Europske unije (Eurostat) u 2014. stopa inflacije u Uniji iznosila je -0,1 %.
(3)
Prilagođene visine naknada trebalo bi radi jednostavnosti zaokružiti na najbližih 100 EUR.
(4)
Uredbu (EZ) br. 297/95 trebalo bi stoga na odgovarajući način izmijeniti.
(5)
Zbog pravne sigurnosti ovu Uredbu ne bi trebalo primjenjivati na valjane zahtjeve koji su 1. travnja 2015. u postupku rješavanja.
(6)
U skladu s člankom 12. Uredbe (EZ) br. 297/95 ažurirana verzija treba stupiti na snagu 1. travnja 2015. Stoga je primjereno da ova Uredba hitno stupi na snagu i primjenjuje se od tog datuma,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Uredba (EZ) br. 297/95 mijenja se kako slijedi:
1.
Članak 3. mijenja se kako slijedi:
(a)
stavak 1. mijenja se kako slijedi:
i.
u prvom podstavku u točki (a) „278 500 EUR” zamjenjuje se s „278 200 EUR”;
ii.
točka (b) mijenja se kako slijedi:
-
u prvom podstavku „108 100 EUR” zamjenjuje se s „108 000 EUR”,
-
u drugom podstavku „180 000 EUR” zamjenjuje se s „179 800 EUR”;
iii.
točka (c) mijenja se kako slijedi:
-
u prvom podstavku „83 600 EUR” zamjenjuje se s „83 500 EUR”,
-
u drugom podstavku „20 900 EUR do 62 700 EUR” zamjenjuje se s „20 900 EUR do 62 600 EUR”;
(b)
u stavku 2. točka (b) mijenja se kako slijedi:
i.
u prvom podstavku „83 600 EUR” zamjenjuje se s „83 500 EUR”;
ii.
u drugom podstavku „20 900 EUR do 62 700 EUR” zamjenjuje se s „20 900 EUR do 62 600 EUR”;
(c)
stavak 6. mijenja se kako slijedi:
i.
u prvom podstavku „99 900 EUR” zamjenjuje se s „99 800 EUR”;
ii.
u drugom podstavku „24 900 EUR do 74 900 EUR” zamjenjuje se s „24 900 EUR do 74 800 EUR”.
2.
u članku 4. „69 400 EUR” zamjenjuje se s „69 300 EUR”.
3.
u članku 5. stavak 1. mijenja se kako slijedi:
(a)
točka (a) mijenja se kako slijedi:
i.
u prvom podstavku „139 400 EUR” zamjenjuje se s „139 300 EUR”;
ii.
u četvrtom podstavku „69 400 EUR” zamjenjuje se s „69 300 EUR”;
(b)
točka (b) mijenja se kako slijedi:
i.
u prvom podstavku „69 400 EUR” zamjenjuje se s „69 300 EUR”;
ii.
u drugom podstavku „117 700 EUR” zamjenjuje se s „117 600 EUR”.
4.
u članku 7. u prvom podstavku „69 400 EUR” zamjenjuje se s „69 300 EUR”.
5.
Članak 8. mijenja se kako slijedi:
(a)
stavak 1. mijenja se kako slijedi:
i.
u drugom podstavku „83 600 EUR” zamjenjuje se s „83 500 EUR”;
ii.
u četvrtom podstavku „20 900 EUR do 62 700 EUR” zamjenjuje se s „20 900 EUR do 62 600 EUR”;
(b)
stavak 2. mijenja se kako slijedi:
i.
u drugom podstavku „278 500 EUR” zamjenjuje se s „278 200 EUR”;
ii.
u trećem podstavku „139 400 EUR” zamjenjuje se s „139 300 EUR”;
iii.
u petom podstavku „3 000 EUR do 240 000 EUR” zamjenjuje se s „3 000 EUR do 239 800 EUR”;
iv.
u šestom podstavku „3 000 EUR do 120 200 EUR” zamjenjuje se s „3 000 EUR do 120 100 EUR”.
Članak 2.
Ova se Uredba ne primjenjuje na valjane zahtjeve koji su 1. travnja 2015. u postupku rješavanja.
Članak 3.
Ova Uredba stupa na snagu sljedećeg dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
Primjenjuje se od 1. travnja 2015.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 23. ožujka 2015.


Input:
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2014/63/UE
z dnia 15 maja 2014 r.
zmieniająca dyrektywę Rady 2001/110/WE odnoszącą się do miodu
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa Rady 2001/110/WE (3) definiuje miód jako naturalnie słodką substancję produkowaną przez pszczoły Apis mellifera („pszczoły”). Miód składa się zasadniczo z różnych cukrów, przeważnie fruktozy i glukozy, jak również innych substancji, takich jak kwasy organiczne, enzymy oraz stałe cząstki pochodzące ze zbioru miodu. Dyrektywa 2001/110/WE ogranicza ludzką interwencję, która mogłaby zmienić skład miodu, pozwalając tym samym na zachowanie naturalnej charakterystyki miodu. Dyrektywa 2001/110/WE zabrania w szczególności dodawania do miodu jakichkolwiek składników żywności, w tym dodatków do żywności, jak również wszelkich dodatków innych niż miód. Dyrektywa 2001/110/WE zabrania też usuwania jakichkolwiek komponentów specyficznych dla miodu, w tym pyłku, chyba że jest to nieuniknione podczas usuwania obcych substancji. Wymogi te są zgodne z normą dotyczącą miodu w Kodeksie Żywnościowym (Codex Stan 12-1981).
(2)
Pyłek jest częścią kryteriów składu miodu określonych w dyrektywie 2001/110/WE. Dostępne dowody - w tym dane empiryczne i naukowe - potwierdzają, że przyczyną obecności pyłku w miodzie są pszczoły. Ziarna pyłku wpadają do nektaru, który jest zbierany przez pszczoły. W ulu zebrany nektar zawierający ziarna pyłku jest przetwarzany przez pszczoły na miód. Zgodnie z dostępnymi danymi dodatkowy pyłek w miodzie może pochodzić z pyłku na pszczelich włoskach, z pyłku w powietrzu wewnątrz ula oraz z pyłku umieszczonego przez pszczoły w komórkach, który wydostał się na skutek przypadkowego otwarcia tych komórek podczas pozyskiwania miodu przez podmioty działające na rynku spożywczym. Można zatem stwierdzić, że pyłek dostaje się do ula w wyniku działalności pszczół i występuje w miodzie w sposób naturalny, niezależnie od pozyskiwania miodu przez podmioty działające na rynku spożywczym. Ponadto celowe dodawanie pyłku to miodu przez podmioty działające na rynku spożywczym jest zabronione na mocy dyrektywy 2001/110/WE.
(3)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (4) definiuje „składnik” jako każdą substancję użytą przy wytwarzaniu lub przygotowywaniu środka spożywczego i nadal obecną w produkcie gotowym, nawet w zmienionej formie. Definicja ta implikuje celowe wykorzystanie danej substancji przy wytwarzaniu lub przygotowywaniu żywności. Uwzględniając naturalny charakter miodu, a zwłaszcza naturalne przyczyny obecności komponentów specyficznych dla miodu, pyłek będący naturalnym komponentem specyficznym dla miodu nie powinien być uznawany za „składnik” miodu w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 1169/2011.
(4)
Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1829/2003 (5) w odniesieniu do miodu zawierającego zmodyfikowany genetycznie pyłek, ponieważ taki miód stanowi, w rozumieniu tego rozporządzenia, żywność wyprodukowaną z organizmów zmodyfikowanych genetycznie. W sprawie C-442/09 (6), Karl Heinz Bablok i inni przeciwko Freistaat Bayern, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że kryterium decydującym dotyczącym zastosowania rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 - jak określono w motywie 16 tego rozporządzenia - jest ustalenie, czy materiał uzyskany z genetycznie zmodyfikowanego materiału źródłowego występuje lub nie występuje w żywności. Miód zawierający genetycznie zmodyfikowany pyłek powinien być zatem uznany za „żywność (częściowo) wyprodukowaną z GMO” w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Ustanowienie przepisu stanowiącego, że pyłek nie jest składnikiem miodu, nie wpływa zatem na orzeczenie Trybunału w sprawie C-442/09, zgodnie z którym miód zawierający genetycznie zmodyfikowany pyłek podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, w szczególności jego wymogom dotyczącym zezwolenia przed wprowadzeniem na rynek, nadzoru i w stosownych przypadkach - etykietowania.
(5)
Na mocy wymogów dotyczących etykietowania określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003 nie istnieje obowiązek umieszczenia na etykiecie miodu informacji o obecności w miodzie pyłku zmodyfikowanego genetycznie, jeżeli spełnione są następujące warunki: taki pyłek stanowi nie więcej niż 0,9 % miodu, a jego obecność w miodzie jest przypadkowa lub technicznie niemożliwa do uniknięcia. Należy przypomnieć, że dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE (7) stanowi, że państwa członkowskie mogą podejmować odpowiednie środki, aby unikać niezamierzonego występowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie w miodzie.
(6)
Zgodnie z dyrektywą 2001/110/WE, jeżeli miód pochodzi z więcej niż jednego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, obowiązkowe wskazanie kraju pochodzenia może zostać zastąpione w stosownych przypadkach jednym z następujących oznaczeń: „mieszanka miodów pochodzących ze Wspólnoty Europejskiej”, „mieszanka miodów niepochodzących ze Wspólnoty Europejskiej”, „mieszanka miodów pochodzących ze Wspólnoty Europejskiej i niepochodzących ze Wspólnoty Europejskiej”. Po wejściu w życie Traktatu z Lizbony Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i stała się jej następcą prawnym. Należy zatem doprecyzować odpowiednie wymogi dotyczące etykietowania przez zastąpienie odniesienia do „Wspólnoty Europejskiej” odniesieniem do „Unii Europejskiej”.
(7)
W dyrektywie 2001/110/WE powierza się Komisji uprawnienia w zakresie wykonania niektórych przepisów tej dyrektywy, w szczególności uprawnienia do przyjmowania środków koniecznych do wdrożenia przepisów dotyczących uwzględnienia postępu technicznego i dostosowania tej dyrektywy do ogólnych przepisów unijnych dotyczących środków spożywczych. Ponadto dyrektywa 2001/110/WE przyznaje Komisji uprawnienia do przyjmowania metod umożliwiających weryfikację zgodności miodu z przepisami tej dyrektywy. Należy dokonać przeglądu zakresu tych uprawnień.
(8)
W celu zapewnienia uczciwych praktyk handlowych, ochrony interesów konsumentów i umożliwienia określenia odpowiednich metod analizy, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej celem ustanowienia parametrów ilościowych kryterium „głównie” w odniesieniu do pochodzenia kwiatowego lub warzywnego miodu oraz minimalnej obecności pyłku w miodzie filtrowanym po usunięciu obcych substancji organicznych lub nieorganicznych. Szczególnie ważne jest, aby w trakcie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(9)
W następstwie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 (8), które ma zastosowanie do wszystkich etapów produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności i pasz na szczeblu unijnym i krajowym, ogólne przepisy unijne dotyczące środków spożywczych mają bezpośrednie zastosowanie do produktów objętych zakresem dyrektywy 2001/110/WE. W związku z tym Komisja nie musi już posiadać uprawnień do dostosowania przepisów tej dyrektywy do ogólnych przepisów unijnych dotyczących środków spożywczych. Przepisy, w których przekazuje się takie uprawnienia, należy zatem uchylić.
(10)
Po przyjęciu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (9) należy dostosować do tego rozporządzenia odpowiednie przepisy dyrektywy 2001/110/WE.
(11)
W celu umożliwienia państwom członkowskim przyjęcia krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy 2001/110/WE zmienionej niniejszą dyrektywą, należy ustanowić okres transpozycji wynoszący dwanaście miesięcy. W okresie tym zastosowanie mają nadal wymogi dyrektywy 2001/110/WE, bez zmian wprowadzonych niniejszą dyrektywą.
(12)
W celu uwzględnienia interesów podmiotów działających na rynku spożywczym, które wprowadzają do obrotu lub etykietują swoje produkty zgodnie z wymogami mającymi zastosowanie przed rozpoczęciem stosowania krajowych przepisów transponujących dyrektywę 2001/110/WE zmienioną niniejszą dyrektywą, konieczne jest ustanowienie odpowiednich środków przejściowych. W związku z tym powinno być możliwe, by produkty wprowadzone do obrotu lub opatrzone etykietą przed rozpoczęciem stosowania tych przepisów pozostały w obrocie do wyczerpania zapasów.
(13)
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2001/110/WE.
(14)
Ponieważ zmiany dotyczące przyznania uprawnień Komisji dotyczą wyłącznie uprawnień Komisji, państwa członkowskie nie muszą ich transponować.
(15)
Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie wprowadzenie przepisu, zgodnie z którym pyłek, będący naturalnym komponentem specyficznym dla miodu, nie powinien być uznawany za składnik miodu, wyjaśnienie wymogów dotyczących etykietowania w przypadkach, kiedy miód pochodzi z więcej niż jednego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, oraz dokonanie przeglądu zakresu uprawnień przyznanych obecnie Komisji, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podejmować działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Zmiany
W dyrektywie 2001/110/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 2 ust. 4 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
na etykiecie wskazuje się kraj lub kraje pochodzenia, gdzie miód został zebrany.
Niezależnie od przepisów akapitu pierwszego, jeżeli miód pochodzi z więcej niż jednego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, wskazanie kraju pochodzenia może zostać zastąpione w stosownych przypadkach jednym z następujących oznaczeń:
-
»mieszanka miodów pochodzących z UE«,
-
»mieszanka miodów niepochodzących z UE«,
-
»mieszanka miodów pochodzących z UE i niepochodzących z UE«”;
2)
w art. 2 dodaje się punkt w brzmieniu:
„5.
Pyłku, który jest naturalnym komponentem specyficznym dla miodu, nie uznaje się za składnik - w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. f) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (10) - produktów określonych w załączniku I do niniejszej dyrektywy.
(10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18).”;"
3)
art. 4 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 4
1. Do celów art. 9 akapit drugi niniejszej dyrektywy Komisja może, z uwzględnieniem norm międzynarodowych i postępu technicznego, w drodze aktów wykonawczych zgodnych z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (11), określić metody analizy w celu zweryfikowania zgodności miodu z przepisami niniejszej dyrektywy. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 niniejszej dyrektywy. Do chwili przyjęcia takich metod państwa członkowskie wykorzystują celem weryfikacji zgodności z przepisami niniejszej dyrektywy, o ile jest to możliwe, uznane międzynarodowo, usankcjonowane metody analizy, takie jak metody zatwierdzone Kodeksem Żywnościowym.
2. W celu zapewnienia uczciwych praktyk handlowych i ochrony interesów konsumentów oraz umożliwienia określania odpowiednich metod analizy, Komisji powierza się uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 6, uzupełniających niniejszą dyrektywę przez ustanowienie parametrów ilościowych związanych z:
a)
kryterium »głównie« w odniesieniu do pochodzenia kwiatowego lub warzywnego miodu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 lit. b) tiret pierwsze; oraz
b)
minimalnej obecności pyłku w miodzie filtrowanym po usunięciu obcych substancji organicznych lub nieorganicznych, o czym mowa w załączniku I pkt 2 lit. b) ppkt (viii).
W tych aktach delegowanych Komisja przewiduje odpowiednie przepisy przejściowe dotyczące produktów wprowadzonych do obrotu przed rozpoczęciem stosowania tych aktów delegowanych.
(11) Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1).”;"
4)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 6
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 23 czerwca 2014 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3. Przekazanie uprawnienia, o którym mowa w art. 4 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;
5)
art. 7 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 7
1. Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt (»komitet«) ustanowiony na mocy art. 58 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (12). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (13).
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
W przypadku gdy komitet nie wyda żadnej opinii, Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i stosuje się art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
(12) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1)."
(13) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"
6)
w załączniku II akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Bez uszczerbku dla przepisów załącznika I pkt 2 lit. b) ppkt (viii) nie można usuwać pyłku ani żadnego innego komponentu specyficznego dla miodu, z wyjątkiem przypadku, gdy jest to nieuniknione przy usuwaniu obcych substancji organicznych lub nieorganicznych.”.
Artykuł 2
Transpozycja
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1 pkt 1, 2 i 6 oraz art. 3. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych środków.
Środki przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia są określane przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie stosują środki, o których mowa w ust. 1, od dnia 24 czerwca 2015 r.
Artykuł 3
Środki przejściowe
Produkty wprowadzone do obrotu lub opatrzone etykietą przed dniem 24 czerwca 2015 r., zgodnie z dyrektywą 2001/110/WE, mogą pozostać w obrocie do wyczerpania zapasów.
Artykuł 4
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 5
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2014 r.


Input:
KOMISIJAS ĪSTENOŠANAS REGULA (ES) Nr. 15/2014
(2014. gada 9. janvāris),
ar kuru nosaka standarta importa vērtības atsevišķu veidu augļu un dārzeņu ievešanas cenas noteikšanai
EIROPAS KOMISIJA,
ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību,
ņemot vērā Padomes 2007. gada 22. oktobra Regulu (EK) Nr. 1234/2007, ar ko izveido lauksaimniecības tirgu kopīgu organizāciju un paredz īpašus noteikumus dažiem lauksaimniecības produktiem (Vienotā TKO regula) (1),
ņemot vērā Komisijas 2011. gada 7. jūnija Īstenošanas regulu (ES) Nr. 543/2011, ar ko nosaka sīki izstrādātus noteikumus Padomes Regulas (EK) Nr. 1234/2007 piemērošanai attiecībā uz augļu un dārzeņu un pārstrādātu augļu un dārzeņu nozari (2), un jo īpaši tās 136. panta 1. punktu,
tā kā:
(1)
Īstenošanas regulā (ES) Nr. 543/2011, piemērojot Urugvajas kārtas daudzpusējo tirdzniecības sarunu iznākumu, paredzēti kritēriji, pēc kuriem Komisija nosaka standarta importa vērtības minētās regulas XVI pielikuma A daļā norādītajiem produktiem no trešām valstīm un laika periodiem.
(2)
Standarta importa vērtību aprēķina katru darbdienu saskaņā ar Īstenošanas regulas (ES) Nr. 543/2011 136. panta 1. punktu, ņemot vērā mainīgos dienas datus. Tāpēc šai regulai būtu jāstājas spēkā dienā, kad to publicē Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī,
IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU.
1. pants
Standarta importa vērtības, kas paredzētas Īstenošanas regulas (ES) Nr. 543/2011 136. pantā, ir tādas, kā norādīts šīs regulas pielikumā.
2. pants
Šī regula stājas spēkā dienā, kad to publicē Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs.
Briselē, 2014. gada 9. janvārī


Input:
REGLAMENTO (UE) No 936/2014 DE LA COMISIÓN
de 22 de agosto de 2014
por el que se prohíbe la pesca de maruca azul en aguas de la Unión y aguas internacionales de las zonas II y IV por parte de los buques que enarbolan pabellón del Reino Unido
LA COMISIÓN EUROPEA,
Visto el Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea,
Visto el Reglamento (CE) no 1224/2009 del Consejo, de 20 de noviembre de 2009, por el que se establece un régimen comunitario de control para garantizar el cumplimiento de las normas de la política pesquera común (1), y, en particular, su artículo 36, apartado 2,
Considerando lo siguiente:
(1)
El Reglamento (UE) no 43/2014 del Consejo (2) fija las cuotas para el año 2014.
(2)
Según la información recibida por la Comisión, las capturas de la población citada en el anexo del presente Reglamento por parte de buques que enarbolan pabellón del Estado miembro o que están matriculados en el Estado miembro mencionado en dicho anexo han agotado la cuota asignada para 2014.
(3)
Es necesario, por lo tanto, prohibir las actividades pesqueras dirigidas a esa población.
HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO:
Artículo 1
Agotamiento de la cuota
La cuota de pesca asignada para el año 2014 al Estado miembro mencionado en el anexo del presente Reglamento respecto a la población citada en dicho anexo se considerará agotada a partir de la fecha indicada en este.
Artículo 2
Prohibiciones
Se prohíben las actividades pesqueras dirigidas a la población citada en el anexo del presente Reglamento por parte de los buques que enarbolan pabellón del Estado miembro o que están matriculados en el Estado miembro mencionado en dicho anexo a partir de la fecha indicada en este. Estará prohibido, en particular, mantener a bordo, trasladar, transbordar o desembarcar capturas de esta población efectuadas por tales buques después de la fecha en cuestión.
Artículo 3
Entrada en vigor
El presente Reglamento entrará en vigor el día siguiente al de su publicación en el Diario Oficial de la Unión Europea.
El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro.
Hecho en Bruselas, el 22 de agosto de 2014.


Input:
KOMISSION TÄYTÄNTÖÖNPANOPÄÄTÖS,
annettu 11 päivänä joulukuuta 2013,
rautatiejärjestelmän yhteisten turvallisuustavoitteiden toisesta erästä annetun päätöksen 2012/226/EU muuttamisesta
(tiedoksiannettu numerolla C(2013) 8780)
(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)
(2013/753/EU)
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon yhteisön rautateiden turvallisuudesta sekä rautatieyritysten toimiluvista annetun neuvoston direktiivin 95/18/EY ja rautateiden infrastruktuurikapasiteetin käyttöoikeuden myöntämisestä ja rautateiden infrastruktuurin käyttömaksujen perimisestä sekä turvallisuustodistusten antamisesta annetun direktiivin 2001/14/EY muuttamisesta 29 päivänä huhtikuuta 2004 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2004/49/EY (1) (rautatieturvallisuusdirektiivi) ja erityisesti sen 7 artiklan 3 kohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Komissio valtuutti direktiivin 2004/49/EY mukaisesti Euroopan rautatieviraston, jäljempänä ’virasto’, laatimaan luonnoksen yhteisiksi turvallisuustavoitteiksi ja niihin liittyviksi turvallisuusmenetelmiksi ajanjaksolle 2011-2015. Vuoden 2013 vuotuisen arvioinnin jälkeen virasto esitti suosituksensa, jonka mukaan komission olisi muutettava yhteisten turvallisuustavoiteluonnosten toista erää, sellaisena kuin se on määritelty rautatiejärjestelmän yhteisten turvallisuustavoitteiden toisesta erästä 23 päivänä huhtikuuta 2012 annetulla komission päätöksellä 2012/226/EU (2). Tämä päätös perustuu kyseiseen viraston suositukseen.
(2)
Bulgarian, Romanian ja Slovakian kansalliset viitearvot (’KVA’) on kansallisten tietojen epäjohdonmukaisuuden vuoksi alun perin vahvistettu tiettyjen yksittäisten riskiluokkien osalta käyttäen joko ei täysin johdonmukaisia tietoja vuosilta 2004-2006 tai muiden jäsenvaltioiden kansallisten viitearvojen perusteella. Tällä hetkellä on mahdollista laskea uudelleen kansalliset viitearvot näille riskiluokille yhdenmukaisella tavalla, ja sen vuoksi alkuperäiset kansalliset viitearvot liitteenä olevissa taulukoissa olisi korvattava.
(3)
Kroatia liittyi unioniin 1 päivänä heinäkuuta 2013. Rautatiejärjestelmien nykyisen turvallisuustason ilmaisemiseksi määrällisesti Kroatiassa kansalliset viitearvot on laskettu samalla menetelmällä kuin muissa jäsenvaltioissa. Nämä kansalliset viitearvot olisi sisällytettävä päätöksen 2012/226/EU liitteeseen.
(4)
Sen vuoksi päätöstä 2012/226/EU olisi muutettava.
(5)
Tässä päätöksessä säädetyt toimenpiteet ovat direktiivin 2004/49/EY 27 artiklan 1 kohdassa tarkoitetun komitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
1 artikla
Korvataan päätöksen 2012/226/EU liitteessä oleva 1 jakso ”Kansalliset viitearvot (KVA)” tämän päätöksen liitteellä.
2 artikla
Tämä päätös on osoitettu kaikille jäsenvaltioille.
Tehty Brysselissä 11 päivänä joulukuuta 2013.


Input:
KOMISIJOS ĮGYVENDINIMO REGLAMENTAS (ES) Nr. 781/2014
2014 m. liepos 17 d.
dėl importo licencijų išdavimo ir importo teisių suteikimo pagal paraiškas, pateiktas per pirmąsias septynias 2014 m. liepos mėn. dienas pagal Reglamentu (EB) Nr. 616/2007 leidžiamas naudoti paukštienos tarifines kvotas
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2013 m. gruodžio 17 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (ES) Nr. 1308/2013, kuriuo nustatomas bendras žemės ūkio produktų rinkų organizavimas ir panaikinami Tarybos reglamentai (EEB) Nr. 922/72, (EEB) Nr. 234/79, (EB) Nr. 1037/2001 ir (EB) Nr. 1234/2007 (1), ypač į jo 188 straipsnio 1 ir 3 dalis,
kadangi:
(1)
Komisijos reglamentu (EB) Nr. 616/2007 (2) leista naudoti paukštienos, kurios kilmės šalis yra Brazilija, Tailandas ir kitos trečiosios šalys, produktų importo tarifines kvotas;
(2)
per pirmąsias septynias 2014 m. liepos mėn. dienas pateiktose importo licencijų paraiškose dėl 1, 2, 4 A, 6 A, 7 ir 8 grupių spalio 1 d.-gruodžio 31 d. kvotos laikotarpio dalies, nurodytas kiekis tam tikrų kvotų atveju yra didesnis už esamą kiekį. Todėl kiekį, kuriam importuoti galima išduoti licencijas, reikėtų nustatyti prašomam kiekiui taikant paskirstymo koeficientą, apskaičiuotą remiantis Komisijos reglamento (EB) Nr. 1301/2006 (3) 6 straipsnio 3 dalimi;
(3)
per pirmąsias septynias 2014 m. liepos mėn. dienas pateiktose importo teisių paraiškose dėl 5 A grupės spalio 1 d.-gruodžio 31 d. kvotos laikotarpio dalies nurodytas kiekis yra didesnis už esamą kiekį. Todėl kiekį, kuriam importuoti galima skirti importo teises, reikėtų nustatyti prašomam kiekiui taikant paskirstymo koeficientą, apskaičiuotą remiantis Reglamento (EB) Nr. 1301/2006 6 straipsnio 3 dalimi kartu su 7 straipsnio 2 dalimi;
(4)
siekiant užtikrinti veiksmingą priemonės valdymą, šis reglamentas turėtų įsigalioti jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje dieną,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
1. Pagal Reglamentą (EB) Nr. 616/2007 pateiktose importo licencijų paraiškose dėl 1, 2, 4 A, 6 A, 7 ir 8 grupių 2014 m. spalio 1 d.-gruodžio 31 d. kvotos laikotarpio dalies prašomiems kiekiams taikomi šio reglamento priede nustatyti paskirstymo koeficientai.
2. Pagal Reglamentą (EB) Nr. 616/2007 pateiktose importo teisių paraiškose dėl 5 A grupės 2014 m. spalio 1 d.-gruodžio 31 d. kvotos laikotarpio dalies prašomiems kiekiams taikomas šio reglamento priede nustatytas paskirstymo koeficientas.
2 straipsnis
Šis reglamentas įsigalioja jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje dieną.
Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2014 m. liepos 17 d.


Input:
PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 409/2014
ze dne 23. dubna 2014
o zápisu názvu do rejstříku zaručených tradičních specialit (Bacalhau de Cura Tradicional Portuguesa (ZTS))
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1151/2012 ze dne 21. listopadu 2012 o režimech jakosti zemědělských produktů a potravin (1), a zejména na čl. 52 odst. 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Žádost o zápis názvu „Bacalhau de Cura Tradicional Portuguesa“ předložená Portugalskem byla v souladu s čl. 50 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 1151/2012 zveřejněna v Úředním věstníku Evropské unie (2).
(2)
Protože Komisi nebyla oznámena žádná námitka podle článku 51 nařízení (EU) č. 1151/2012, musí být název „Bacalhau de Cura Tradicional Portuguesa“ zapsán do rejstříku,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Název „Bacalhau de Cura Tradicional Portuguesa“ (ZTS) se zapisuje do rejstříku.
Název uvedený v prvním pododstavci označuje produkt třídy 1.7 Čerstvé ryby, měkkýši a korýši a výrobky z nich získané podle přílohy II nařízení Komise (ES) č. 1216/2007 (3).
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 23. dubna 2014.


Input:
VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) č. 1251/2013
z 3. decembra 2013,
ktorým sa mení nariadenie (ES) č. 606/2009, pokiaľ ide o určité enologické postupy, a nariadenie (ES) č. 436/2009, pokiaľ ide o zápis týchto postupov do evidencie v sektore vinohradníctva a vinárstva
EURÓPSKA KOMISIA,
so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
so zreteľom na nariadenie Rady (ES) č. 1234/2007 z 22. októbra 2007 o vytvorení spoločnej organizácie poľnohospodárskych trhov a o osobitných ustanoveniach pre určité poľnohospodárske výrobky (nariadenie o jednotnej spoločnej organizácii trhov) (1), a najmä na jeho článok 121 tretí a štvrtý odsek a článok 185c ods. 3 v spojení s jeho článkom 4,
keďže:
(1)
V súlade s článkom 3 nariadenia Komisie (ES) č. 606/2009 (2) sa povolené enologické postupy stanovujú v prílohe I k uvedenému nariadeniu. Medzinárodná organizácia pre vinič a víno (ďalej len „OIV“) zmenila podmienky používania určitých enologických postupov, ktoré už boli v Európskej únii povolené. V snahe zohľadniť technický pokrok a ponúknuť výrobcom z Únie rovnaké možnosti, ako majú výrobcovia z tretích krajín, podmienky používania týchto enologických postupov v Únii by sa mali zmeniť podľa podmienok používania, ktoré stanovila OIV.
(2)
OIV prijala nové enologické postupy. V snahe zohľadniť technický pokrok a ponúknuť výrobcom z Únie nové možnosti, ako majú výrobcovia z tretích krajín, tieto nové enologické postupy by sa v Únii mali povoliť za podmienok používania, ktoré stanovila OIV.
(3)
Určité enologické postupy sú zvlášť vystavené riziku podvodného použitia a musia sa uvádzať v evidencii a sprievodných dokladoch v súlade s nariadením Komisie (ES) č. 436/2009 (3). V požiadavkách týkajúcich sa postupov ako ošetrenie membránovými procesmi sa stanovuje, že tieto postupy by sa mali evidovať v súlade s článkom 41 nariadenia (ES) č. 436/2009. Pravidlá týkajúce sa evidencie stanovené v nariadení (ES) č. 436/2009 by sa mali upraviť tak, aby sa nimi zohľadňovali nové enologické postupy povolené nariadením (ES) č. 606/2009 v znení zmien podľa tohto nariadenia.
(4)
Nariadenia (ES) č. 606/2009 a (ES) č. 436/2009 by sa preto mali zodpovedajúcim spôsobom zmeniť.
(5)
Opatrenia stanovené v tomto nariadení sú v súlade so stanoviskom regulačného výboru zriadeného článkom 195 ods. 3 nariadenia (ES) č. 1234/2007 a so stanoviskom Riadiaceho výboru pre spoločnú organizáciu poľnohospodárskych trhov,
PRIJALA TOTO NARIADENIE:
Článok 1
Zmena nariadenia (ES) č. 606/2009
Príloha I A k nariadeniu (ES) č. 606/2009 sa mení v súlade s prílohou I k tomuto nariadeniu.
Článok 2
Zmena nariadenia (ES) č. 436/2009
V článku 41 ods. 1 nariadenia (ES) č. 436/2009 sa dopĺňa toto písmeno w):
„w)
riadenie obsahu plynu rozpusteného vo víne prostredníctvom membránových kontaktorov.“
Článok 3
Nadobudnutie účinnosti
Toto nariadenie nadobúda účinnosť tretím dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
V Bruseli 3. decembra 2013


Input:
REGOLAMENT TA’ IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 195/2014
tat-28 ta’ Frar 2014
li jistabbilixxi l-valuri standard tal-importazzjoni għad-determinazzjoni tal-prezz ta' dħul ta' ċertu frott u ħxejjex
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1234/2007 tat-22 ta' Ottubru 2007 li jistabbilixxi organizzazzjoni komuni ta' swieq agrikoli u dwar dispożizzjonijiet speċifiċi għal ċerti prodotti agrikoli (Ir-Regolament dwar l-OKS unika) (1),
Wara li kkunsidrat ir-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 543/2011 tas-7 ta’ Ġunju 2011 li jippreskrivi regoli dettaljati dwar l-applikazzjoni tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1234/2007 fir-rigward tas-setturi tal-frott u l-ħxejjex u tal-frott u l-ħxejjex ipproċessati (2) u b’mod partikolari l-Artikolu 136(1) tiegħu,
Billi:
(1)
Ir-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 543/2011 jistipula, skont ir-riżultat tan-negozjati kummerċjali multilaterali taċ-Ċiklu tal-Urugwaj, il-kriterji li bihom il-Kummissjoni tiffissa l-valuri standard għall-importazzjonijiet minn pajjiżi terzi, għall-prodotti u għall-perjodi stipulati fl-Anness XVI, il-Parti A tiegħu.
(2)
Il-valur standard tal-importazzjoni huwa kkalkulat kull ġurnata tax-xogħol skont l-Artikolu 136(1) tar-Regolament ta' Implimentazzjoni (UE) Nru 543/2011, billi jqis id-dejta varjabbli ta' kuljum. Għalhekk dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fil-jum tal-pubblikazzjoni tiegħu f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
Il-valuri standard tal-importazzjoni msemmija fl-Artikolu 136 tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 543/2011 huma stipulati fl-Anness għal dan ir-Regolament.
Artikolu 2
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fil-jum tal-pubblikazzjoni tiegħu f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, it-28 ta’ Frar 2014.


Input:
KOMISSION TÄYTÄNTÖÖNPANOASETUS (EU) N:o 1126/2012,
annettu 26 päivänä marraskuuta 2012,
tiettyjen tavaroiden luokittelusta yhdistettyyn nimikkeistöön
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon tariffi- ja tilastonimikkeistöstä ja yhteisestä tullitariffista 23 päivänä heinäkuuta 1987 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 2658/87 (1) ja erityisesti sen 9 artiklan 1 kohdan a alakohdan,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Asetuksen (ETY) N:o 2658/87 liitteenä olevan yhdistetyn nimikkeistön yhdenmukaisen soveltamisen varmistamiseksi on tarpeen antaa tämän asetuksen liitteessä esitetyn tavaran luokittelua koskevia säännöksiä.
(2)
Asetuksessa (ETY) N:o 2658/87 vahvistetaan yhdistetyn nimikkeistön yleiset tulkintasäännöt; näitä sääntöjä sovelletaan myös kaikkiin muihin nimikkeistöihin, jotka perustuvat kokonaan tai osittain yhdistettyyn nimikkeistöön taikka joissa siihen mahdollisesti lisätään alajakoja ja jotka vahvistetaan unionin erityissäännöksillä tavaroiden kauppaa koskevien tariffimääräysten tai muiden toimenpiteiden soveltamiseksi.
(3)
Mainittujen yleisten tulkintasääntöjen mukaan on tämän asetuksen liitteen taulukossa olevassa sarakkeessa 1 esitetty tavara luokiteltava sarakkeen 2 CN-koodiin sarakkeesta 3 ilmenevin perustein.
(4)
On aiheellista säätää, että sitovien tariffitietojen haltija voi yhteisön tullikoodeksista 12 päivänä lokakuuta 1992 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 2913/92 (2) 12 artiklan 6 kohdan mukaisesti edelleen kolmen kuukauden ajan käyttää sellaisia sitovia tariffitietoja, jotka jäsenvaltioiden tulliviranomaiset ovat antaneet tavaroiden luokittelusta yhdistettyyn nimikkeistöön mutta jotka eivät ole tämän asetuksen säännösten mukaisia.
(5)
Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat tullikoodeksikomitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Liitteenä olevan taulukon sarakkeessa 1 esitetty tavara luokitellaan yhdistetyssä nimikkeistössä mainitun taulukon sarakkeen 2 CN-koodiin.
2 artikla
Jäsenvaltioiden tulliviranomaisten antamia sitovia tariffitietoja, jotka eivät ole tässä asetuksessa vahvistettujen säännösten mukaisia, voidaan käyttää asetuksen (ETY) N:o 2913/92 12 artiklan 6 kohdan mukaisesti vielä kolmen kuukauden ajan.
3 artikla
Tämä asetus tulee voimaan kahdentenakymmenentenä päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 26 päivänä marraskuuta 2012.


Input:
ODLUKA VIJEĆA
donesena uz zajedničku suglasnost s predsjednikom Komisije,
od 17. srpnja 2014.
o imenovanju člana Europske komisije
(2014/469/EU)
VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 246. drugi stavak,
uzimajući u obzir mišljenje Europskog parlamenta (1),
budući da:
(1)
Europsko vijeće je 9. veljače 2010. donijelo Odluku 2010/80/EU (2) o imenovanju Europske komisije za razdoblje do 31. listopada 2014.
(2)
U pismu od 18. lipnja 2014. g. José Manuel DURÃO BARROSO, predsjednik Komisije, obavijestio je Vijeće o tome da je g. Janusz LEWANDOWSKI podnio ostavku na mjesto člana Komisije s učinkom od 30. lipnja 2014.
(3)
U skladu s člankom 246. drugim stavkom Ugovora o funkcioniranju Europske unije, slobodno mjesto zbog ostavke do kraja mandata tog člana zauzima novi član istog državljanstva.
(4)
Stoga bi trebalo imenovati novog člana Komisije,
DONIJELO JE OVU ODLUKU:
Članak 1.
Uz zajedničku suglasnost s g. Joséom Manuelom DURÃOM BARROSOM, predsjednikom Komisije, Vijeće imenuje g. Jaceka DOMINIKA za člana Komisije do kraja mandata koji istječe 31. listopada 2014.
Članak 2.
Ova Odluka stupa na snagu na dan donošenja.
Sastavljeno u Bruxellesu 17. srpnja 2014.


Input:
DECISIONE DI ESECUZIONE DELLA COMMISSIONE
del 13 giugno 2014
concernente la conformità delle norme europee della serie EN 957 (parti 2 e da 4 a 10) e della norma EN ISO 20957 (parte 1) relative all'attrezzatura fissa di allenamento e di dieci norme europee relative all'attrezzatura da ginnastica all'obbligo generale di sicurezza di cui alla direttiva 2001/95/CE del Parlamento europeo e del Consiglio e la pubblicazione dei riferimenti di tali norme nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
(Testo rilevante ai fini del SEE)
(2014/357/UE)
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
vista la direttiva 2001/95/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 3 dicembre 2001, relativa alla sicurezza generale dei prodotti (1), in particolare l'articolo 4,
considerando quanto segue:
(1)
A norma dell'articolo 3, paragrafo 1, della direttiva 2001/95/CE i produttori sono tenuti ad immettere sul mercato soltanto prodotti sicuri.
(2)
A norma dell'articolo 3, paragrafo 2, secondo comma, della direttiva 2001/95/CE si presume che un prodotto sia sicuro, per quanto concerne i rischi e le categorie di rischi disciplinati dalla pertinente normativa nazionale, quando è conforme alle norme nazionali non cogenti che recepiscono le norme europee, i cui riferimenti sono stati pubblicati dalla Commissione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea a norma dell'articolo 4, paragrafo 2, di detta direttiva.
(3)
Conformemente all'articolo 4, paragrafo 1, della direttiva 2001/95/CE le norme europee sono elaborate dagli organismi europei di normalizzazione in base a mandati della Commissione.
(4)
L'articolo 4, paragrafo 2, della direttiva 2001/95/CE stabilisce che la Commissione pubblichi i riferimenti di tali norme.
(5)
La Commissione ha adottato una decisione relativa ai requisiti di sicurezza cui devono soddisfare le norme europee per le attrezzature fisse di allenamento, in conformità alla direttiva 2001/95/CE del Parlamento europeo e del Consiglio (2).
(6)
Il 5 settembre 2012 la Commissione ha conferito agli organismi europei di normalizzazione il mandato M/506 per l'elaborazione di norme europee relative alle attrezzature fisse di allenamento al fine di affrontare i principali rischi associati a tali attrezzature in base al principio secondo cui, in condizioni di utilizzo normali, ragionevoli e prevedibili, i rischi di lesione o danno per la salute e la sicurezza sono ridotti al minimo grazie alla progettazione delle attrezzature o a dispositivi di salvaguardia. Il mandato chiedeva inoltre di tenere conto dei seguenti aspetti: stabilità delle attrezzature a posizionamento libero, bordi taglienti e bave, estremità delle strutture tubolari, punti di compressione, taglio, rotazione e moto alternativo nell'area accessibile, pesi, accesso e uscita dall'attrezzatura, meccanismi di regolazione e chiusura, corde, cinture e catene, funi metalliche e pulegge, guide di cinture e corde, punti di trazione, posizioni di presa, maniglie integrate, applicate e girevoli, sicurezza elettrica e meccanismo di immobilizzazione con interruzione della corrente.
(7)
Il Comitato europeo di normalizzazione (CEN) ha adottato una serie di norme europee (EN 957, parti 2 e da 4 a 10) e una norma europea [EN ISO 20957 (parte 1)] relative all'attrezzatura fissa di allenamento, che rientrano nell'ambito del mandato della Commissione.
(8)
La serie di norme europee EN 957, parti 2 e da 4 a 10, e la norma europea EN ISO 20957 (parte 1) relative all'attrezzatura fissa di allenamento soddisfano il mandato M/506 e rispettano l'obbligo generale di sicurezza di cui alla direttiva 2001/95/CE. I loro riferimenti dovrebbero essere pubblicati di conseguenza nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
(9)
La Commissione ha adottato una decisione relativa ai requisiti di sicurezza per l'attrezzatura da ginnastica cui le norme europee devono conformarsi, secondo il disposto della direttiva 2001/95/CE del Parlamento europeo e del Consiglio (3).
(10)
Il 5 settembre 2012 la Commissione ha conferito agli organismi europei di normalizzazione il mandato M/507 per l'elaborazione di norme europee relative all'attrezzatura da ginnastica al fine di affrontare i principali rischi associati a tale attrezzatura, vale a dire i rischi derivanti dalla capacità insufficiente dell'attrezzatura di sostenere carichi, dalla perdita di stabilità dell'attrezzatura, dall'utilizzo di energia elettrica e dall'azionamento di circuiti elettrici, dall'applicazione di energia meccanica o idraulica, dall'utilizzo dell'attrezzatura stessa, compresi cadute, tagli, intrappolamenti, soffocamenti, collisioni e sovraccarichi del corpo, dall'accessibilità dell'attrezzatura, anche in caso di difetti e in situazioni di emergenza, da eventuali interazioni fra l'attrezzatura e astanti occasionali (ad esempio il pubblico), da manutenzione insufficiente, dall'assemblaggio, dallo smontaggio e dalla movimentazione dell'attrezzatura, e dall'esposizione a sostanze chimiche.
(11)
Il Comitato europeo di normalizzazione (CEN) ha adottato dieci norme europee relative all'attrezzatura da ginnastica, che rientrano nell'ambito del mandato della Commissione.
(12)
Queste dieci norme europee relative all'attrezzatura da ginnastica soddisfano il mandato M/507 e rispettano l'obbligo generale di sicurezza di cui alla direttiva 2001/95/CE. I loro riferimenti dovrebbero essere pubblicati di conseguenza nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
(13)
Le misure di cui alla presente decisione sono conformi al parere del comitato istituito a norma della direttiva 2001/95/CE,
HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE:
Articolo 1
Le seguenti norme europee rispettano l'obbligo generale di sicurezza di cui alla direttiva 2001/95/CE per i rischi che coprono:
a)
EN ISO 20957-1:2013 «Attrezzatura fissa di allenamento - parte 1: Requisiti di sicurezza generali e metodi di prova (ISO 20957-1:2013)»;
b)
EN 957-2:2003 «Attrezzatura fissa di allenamento - parte 2: Attrezzatura di allenamento alla resistenza, requisiti addizionali specifici di sicurezza e metodi di prova»;
c)
EN 957-4:2006+A1:2010 «Attrezzatura fissa di allenamento - parte 4: Panche di allenamento alla resistenza, requisiti addizionali specifici di sicurezza e metodi di prova»;
d)
EN 957-5:2009 «Attrezzatura fissa di allenamento - parte 5: Biciclette fisse per l'esercizio e attrezzature di allenamento per la parte superiore del corpo, requisiti addizionali specifici di sicurezza e metodi di prova»;
e)
EN 957-6:2010 «Attrezzatura fissa di allenamento - parte 6: Simulatori di corsa, requisiti addizionali specifici di sicurezza e metodi di prova»;
f)
EN 957-7:1998 «Attrezzatura fissa di allenamento - parte 7: Vogatori, requisiti addizionali specifici di sicurezza e metodi di prova»;
g)
EN 957-8:1998 «Attrezzatura fissa di allenamento - parte 8: Stepper, scalatori e simulatori di scalata - Requisiti addizionali specifici di sicurezza e metodi di prova»;
h)
EN 957-9:2003 «Attrezzatura fissa di allenamento - parte 9: Attrezzi ellittici di allenamento, requisiti addizionali specifici di sicurezza e metodi di prova»;
i)
EN 957-10:2005 «Attrezzatura fissa di allenamento - parte 10: Biciclette per l'esercizio con una ruota fissa o senza ruota libera, requisiti addizionali specifici di sicurezza e metodi di prova»;
j)
EN 913:2008 «Attrezzatura da ginnastica - Requisiti generali di sicurezza e metodi di prova»;
k)
EN 914:2008 «Attrezzatura da ginnastica - Barre parallele e combinazioni barre parallele/asimmetriche - Requisiti e metodi di prova, inclusa la sicurezza»;
l)
EN 915:2008 «Attrezzatura da ginnastica - Barre asimmetriche - Requisiti e metodi di prova inclusa la sicurezza»;
m)
EN 916:2003 «Attrezzatura da ginnastica - Plinti per volteggio - Requisiti e metodi di prova inclusa la sicurezza»;
n)
EN 12196:2003 «Attrezzatura da ginnastica - Cavalli e cavalline - Requisiti di funzionalità e di sicurezza, metodi di prova»;
o)
EN 12197:1997 «Attrezzatura da ginnastica - Barre orizzontali - Requisiti di sicurezza e metodi di prova»;
p)
EN 12346:1998 «Attrezzatura da ginnastica - Spalliere, scale in lattice e strutture per scalate - Requisiti di sicurezza e metodi di prova»;
q)
EN 12432:1998 «Attrezzatura per ginnastica - Assi di equilibrio - Requisiti di funzionalità e di sicurezza, metodi di prova»;
r)
EN 12655:1998 «Attrezzatura per ginnastica - Anelli - Requisiti di funzionalità e di sicurezza, metodi di prova»;
s)
EN 13219:2008 «Attrezzatura da ginnastica - Trampolini - Requisiti di funzionalità e di sicurezza, metodi di prova».
Articolo 2
I riferimenti delle norme EN ISO 20957-1:2013, EN 957-2:2003, EN 957-4:2006+A1:2010, EN 957-5:2009, EN 957-6:2010, EN 957-7:1998, EN 957-8:1998, EN 957-9:2003, EN 957-10:2005, EN 913:2008, EN 914:2008, EN 915:2008, EN 916:2003, EN 12196:2003, EN 12197:1997, EN 12346:1998, EN 12432:1998, EN 12655:1998 e EN 13219:2008 sono pubblicati nella serie C della Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
Articolo 3
La presente decisione entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
Fatto a Bruxelles, il 13 giugno 2014


Input:
REGULAMENTO DE EXECUÇÃO (UE) N.o 974/2013 DA COMISSÃO
de 11 de outubro de 2013
relativo às derrogações às regras de origem estabelecidas no anexo II do Acordo que cria uma Associação entre a União Europeia e os seus Estados-Membros, por um lado, e a América Central, por outro, aplicáveis no âmbito de contingentes pautais para certos produtos originários da Nicarágua
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta a Decisão 2012/734/UE do Conselho, de 25 de junho de 2012, relativa à assinatura, em nome da União Europeia, do Acordo que cria uma Associação entre a União Europeia e os seus Estados-Membros, por um lado, e a América Central, por outro, e à aplicação provisória da sua parte IV relativa às questões comerciais (1), nomeadamente o artigo 6.o,
Considerando o seguinte:
(1)
Pela Decisão 2012/734/UE, o Conselho autorizou a assinatura, em nome da União, do Acordo que cria uma Associação entre a União Europeia e os seus Estados-Membros, por um lado, e a América Central, por outro (a seguir designado por «Acordo»). Em conformidade com a Decisão 2012/734/UE, o Acordo será aplicado a título provisório enquanto se aguarda a conclusão das formalidades necessárias à sua celebração.
(2)
O anexo II do Acordo respeita à definição da noção de «produtos originários» e aos métodos de cooperação administrativa. Para um certo número de produtos, o apêndice 2-A do mesmo anexo prevê a possibilidade de derrogações às regras de origem estabelecidas no apêndice 2 do anexo II, no âmbito de contingentes anuais. Como a União decidiu recorrer a essa possibilidade, é necessário prever as condições de aplicação dessas derrogações para as importações originárias da Nicarágua.
(3)
Os contingentes estabelecidos no apêndice 2-A do anexo II devem ser geridos, em regra, numa base de «primeiro a chegar, primeiro a ser servido», em conformidade com o Regulamento (CEE) n.o 2454/93 da Comissão, de 2 de julho de 1993, que fixa determinadas disposições de aplicação do Regulamento (CEE) n.o 2913/92 do Conselho que estabelece o Código Aduaneiro Comunitário (2).
(4)
O benefício das concessões pautais deve ser sujeito à apresentação da prova de origem pertinente às autoridades aduaneiras, tal como previsto no Acordo.
(5)
Uma vez que o Acordo é aplicável a título provisório a partir de 1 de agosto de 2013, o presente regulamento deve ser aplicável a partir da mesma data.
(6)
As medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité do Código Aduaneiro,
ADOTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
1. As regras de origem estabelecidas o apêndice 2-A do anexo II do Acordo que cria uma Associação entre a União Europeia e os seus Estados-Membros, por um lado, e a América Central, por outro (a seguir designado por «Acordo»), são aplicáveis aos produtos enumerados no anexo do presente regulamento.
2. As regras de origem referidas no n.o 1 são aplicáveis em derrogação das regras de origem estabelecidas no apêndice 2 do anexo II do Acordo, no âmbito dos contingentes estabelecidos no anexo do presente regulamento.
Artigo 2.o
Para beneficiar da derrogação prevista no artigo 1.o, os produtos enumerados no anexo devem ser acompanhados de uma prova de origem, conforme estabelecido no anexo II do Acordo.
Artigo 3.o
Os contingentes indicados no anexo serão geridos em conformidade com os artigos 308.o-A, 308.o-B e 308.o-C do Regulamento (CEE) n.o 2454/93.
Artigo 4.o
O presente regulamento entra em vigor no terceiro dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é aplicável a partir de 1 de agosto de 2013.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e diretamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 11 de outubro de 2013.


Input:
A BIZOTTSÁG 965/2012/EU RENDELETE
(2012. október 5.)
a légi járművek üzemben tartásához kapcsolódó műszaki követelményeknek és igazgatási eljárásoknak a 216/2008/EK európai parlamenti és tanácsi rendelet értelmében történő rögzítéséről
AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
tekintettel a polgári repülés területén közös szabályokról és az Európai Repülésbiztonsági Ügynökség létrehozásáról, valamint a 91/670/EGK tanácsi irányelv, az 1592/2002/EK rendelet és a 2004/36/EK irányelv hatályon kívül helyezéséről szóló, 2008. február 20-i 216/2008/EK európai parlamenti és tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 8. cikke (5) bekezdésére és 10. cikke (5) bekezdésére,
mivel:
(1)
Az egyes légi járművek üzemben tartásában érintett üzemben tartóknak és személyzetnek meg kell felelniük a 216/2008/EK rendelet IV. mellékletében foglalt, rájuk vonatkozó alapvető követelményeknek.
(2)
A 216/2008/EK rendelet előírja a tagállamoknak, hogy az általuk kiállított tanúsítványok felügyeletén túlmenően folytassanak vizsgálatokat, többek között földi ellenőrzéseket, és hozzanak meg minden intézkedést - beleértve a felszállási tilalom elrendelését is - a jogsértések folytatódásának megakadályozása érdekében.
(3)
A 216/2008/EK rendelettel összhangban a Bizottságnak el kell fogadnia a szükséges végrehajtási szabályokat, hogy megteremtse a légi járművek biztonságos üzemben tartásának feltételeit.
(4)
Az átmenet zökkenőmentessége és a polgári repülésbiztonság Európai Unión belüli magas színvonalának megvalósulása érdekében a végrehajtási intézkedéseknek tükrözniük kell a technika állását - beleértve a legjobb gyakorlatokat is -, valamint a tudományos és műszaki fejlődést a légijármű-üzembentartás területén. Ennek megfelelően figyelembe kell venni a Nemzetközi Polgári Repülési Szervezet (a továbbiakban: ICAO) és az európai Társult Légügyi Hatóságok égisze alatt 2009. június 30-ig elfogadott műszaki követelményeket és igazgatási eljárásokat, valamint a nemzeti adottságokhoz kapcsolódó meglévő szabályozást.
(5)
A repüléstechnikai ágazat és a tagállamok közigazgatása részére elegendő időt kell biztosítani az új szabályozási kerethez való alkalmazkodáshoz, valamint ahhoz, hogy bizonyos feltételek mellett elismerjék a még e rendelet alkalmazása előtt kibocsátott tanúsítványok érvényességét.
(6)
Ez a rendelet a 216/2008/EK rendelet 8. cikkének (5) bekezdése és 10. cikkének (5) bekezdése szerinti végrehajtási intézkedés, ezért a 3922/91/EGK tanácsi rendelet (2) III. mellékletét és a 2004/36/EK európai parlamenti és tanácsi irányelvet (3) a 216/2008/EK rendelet 69. cikkének (3) bekezdésével és 69. cikkének (5) bekezdésével összhangban hatályon kívül helyezettnek kell tekinteni. Az e rendeletben meghatározott átmeneti időszakok lejártáig és azon területek tekintetében azonban, amelyekre nézve még nem kerültek elfogadásra végrehajtási intézkedések, a III. mellékletnek ideiglenesen hatályban kell maradnia. Hasonlóképpen tovább kell alkalmazni a 2004/36/EK irányelvet is az e rendeletben meghatározott átmeneti időszakok lejártáig.
(7)
Az Európai Repülésbiztonsági Ügynökség a 216/2008/EK rendelet 19. cikke (1) bekezdésének megfelelően kidolgozta és a Bizottsághoz véleményként benyújtotta a végrehajtási szabályok tervezetét.
(8)
Az e rendeletben előírt intézkedések összhangban vannak a 216/2008/EK rendelet 65. cikkével létrehozott bizottság véleményével,
ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
1. cikk
Tárgy és alkalmazási kör
(1) Ez a rendelet részletes szabályokat határoz meg a repülőgépekkel és helikopterekkel végzett kereskedelmi légi szállítási műveletekre vonatkozóan, ideértve a valamely másik állam biztonsági felügyelete alá tartozó üzemben tartók légi járműveinek földi ellenőrzését is abban az esetben, ha azok a Szerződés rendelkezéseinek hatálya alá tartozó területen található repülőtereken szállnak le.
(2) Ez a rendelet részletes szabályokat határoz meg továbbá a 216/2008/EK rendelet 4. cikke (1) bekezdésének b) és c) pontjában említett, kereskedelmi légi szállítási műveletekben érintett légi járműveket üzemben tartók engedélyeinek kiállítására, fenntartására, módosítására, korlátozására, felfüggesztésére vagy visszavonására vonatkozó feltételekre, az engedélyek birtokosainak jogaira és kötelezettségeire, valamint azon feltételekre vonatkozóan, amelyek esetében az üzemben tartást meg kell tiltani, korlátozni kell, valamint a biztonság érdekében egyedi feltételekhez kell kötni.
(3) A 216/2008/EK rendelet 1. cikke (2) bekezdése a) pontjának alkalmazási körébe tartozó légi szállítási műveletekre ez a rendelet nem alkalmazandó.
2. cikk
Fogalommeghatározások
E rendelet alkalmazásában:
1. „kereskedelmi légi szállítási (CAT) művelet”: egy légi járműnek díjazás vagy egyéb ellenszolgáltatás ellenében történő, utasok, áru vagy postai küldemény szállítását célzó üzemben tartása;
2. „»B« teljesítményosztályú repülőgépek”: a kilencet meg nem haladó maximális utasülésszám-konfigurációjú vagy a legfeljebb 5 700 kg engedélyezett felszállótömegű légcsavaros repülőgépek;
3. „közérdekű helyszín” (PIS): olyan terület, amelyet kizárólag közérdekű tevékenységekre használnak;
4. „az 1. teljesítményosztályra jellemző művelet”: olyan művelet, amelynek során kritikus hajtóművének meghibásodása esetén a helikopter - attól függően, hogy mikor lép fel a meghibásodás - képes leszállni a felszállás megszakítására rendelkezésre álló úthosszon belül vagy képes biztonságosan továbbrepülni egy leszállásra alkalmas területig.
A II-V. melléklet céljaira az I. melléklet tartalmaz további fogalommeghatározásokat.
3. cikk
Felügyeleti képesség
(1) A tagállamok saját területükön belül illetékes hatóságként jelölnek ki egy vagy több szervezetet, és ezeket felruházzák a 216/2008/EK rendelet és az annak végrehajtására szolgáló szabályok hatálya alá tartozó személyek és szervezetek tanúsításával és ellenőrzésével kapcsolatos feladat- és hatáskörökkel.
(2) Ha egy tagállam egynél több illetékes hatóságot jelöl ki, akkor:
a)
a kötelezettségeket és a földrajzi területet illetően egyértelműen meg kell határozni az egyes illetékes hatóságok hatáskörét; és
b)
a 216/2008/EK rendelet és az annak végrehajtására szolgáló szabályok hatálya alá tartozó valamennyi szervezet és személy hatékony felügyelete érdekében a szóban forgó hatóságok tevékenységeit - saját hatáskörükön belül - össze kell hangolni.
(3) A tagállamok gondoskodnak arról, hogy az illetékes hatóság(ok) rendelkezzen(ek) a felügyeleti programja (programjuk) hatálya alá tartozó szervezetek és személyek hatékony felügyeletéhez szükséges képességgel, és ezen belül az e rendeletben előírt követelmények teljesítéséhez szükséges erőforrásokkal.
(4) A tagállamok gondoskodnak arról, hogy az illetékes hatóság személyzete ne végezzen felügyeleti tevékenységet olyan esetekben, amikor bizonyíték van arra, hogy ez - különösen családi kapcsolat vagy pénzügyi érdekeltség okán - közvetlenül vagy közvetetten összeférhetetlenséghez vezethet.
(5) Az illetékes hatóság által a tanúsítási és/vagy felügyeleti feladatok végzésével megbízott személyzet tagjait legalább az alábbi feladatok végzésére fel kell hatalmazni:
a)
a tanúsítási és/vagy felügyeleti feladat végrehajtásával kapcsolatos nyilvántartások, adatok, eljárások és egyéb anyagok megvizsgálása;
b)
másolatok vagy kivonatok készítése a nyilvántartásokról, adatokról, eljárásokról és egyéb anyagokról;
c)
szóbeli magyarázat kérése a helyszínen;
d)
bármilyen érintett helyiségbe, üzemi területre vagy szállítóeszközbe történő belépés;
e)
auditok, vizsgálatok, értékelések, ellenőrzések, ezen belül földi ellenőrzések és be nem jelentett ellenőrzések végzése;
f)
adott esetben végrehajtási intézkedések megtétele vagy kezdeményezése.
(6) Az (5) bekezdés szerinti feladatokat az érintett tagállamban hatályos jogszabályi rendelkezésekkel összhangban kell végezni.
4. cikk
Földi ellenőrzések
Valamely másik tagállam vagy harmadik ország biztonsági felügyelete alá tartozó üzemben tartók légi járműveinek földi ellenőrzését a II. melléklet RAMP alrészével összhangban kell elvégezni.
5. cikk
Légi jármű üzemben tartása
(1) Az üzemben tartók a légi járműveket kizárólag a III. és IV. mellékletben meghatározott kereskedelmi légi szállítási (CAT) műveletek céljából tarthatják üzemben.
(2) Az alábbi légi járművek üzemben tartása során a kereskedelmi légi szállítási műveleteket végző üzemben tartóknak az V. mellékletben foglalt rendelkezéseket kell betartaniuk:
a)
olyan repülőgépek és helikopterek, amelyeket:
i.
teljesítményalapú navigációt (PNB) alkalmazó műveletekben használnak;
ii.
a minimális navigációs teljesítmény előírásainak (MNPS) megfelelő műveletekben használnak;
iii.
csökkentett függőleges elkülönítési minimummal meghatározott (RVSM) légtérben végzett műveletekben használnak;
iv.
kis látótávolságú (LVO) műveletekben használnak;
b)
veszélyes áruk (DG) szállítására használt repülőgépek és helikopterek;
c)
a kereskedelmi légi szállítás területén megnövelt hatótávolságú műveletekben használt (ETOPS) két hajtóműves repülőgépek;
d)
éjjellátó képalkotó rendszerrel (NVIS) támogatott kereskedelmi légi szállítási műveletekben használt helikopterek;
e)
kereskedelmi légi függesztményes szállítási (HHO) műveletekben használt helikopterek; valamint
f)
kereskedelmi légimentési műveletekben (HEMS) használt helikopterek.
6. cikk
Eltérések
(1) Az ugyanazon repülőtéren/műveleti területen kezdődő és végződő, „B” teljesítményosztályú repülőgépekkel vagy nem komplex helikopterekkel végzett kereskedelmi légi szállítási műveletek nem tartoznak a III. és IV. melléklet hatálya alá.
Ugyanakkor az említett műveletek az alábbiak hatálya alá tartoznak:
a)
repülőgépek esetében a 3922/91/EGK rendelet III. melléklete és a vonatkozó, az illetékes hatóságok által végzett biztonsági kockázatértékelések alapján biztosított nemzeti szintű mentességek;
b)
helikopterek esetében a nemzeti szintű előírások.
(2) Az 5. cikk (1) bekezdésétől eltérve, a 216/2008/EK rendelet 4. cikkének (5) bekezdésében említett, kereskedelmi légi szállítási műveletekben használt légi járműveket a 2009. október 14-i C(2009) 7633 bizottsági határozatban meghatározott feltételekkel kell üzemben tartani. Az üzemben tartásban bekövetkező minden olyan változásról, amely érinti a szóban forgó határozatban meghatározott feltételeket, a változás végrehajtása előtt értesíteni kell a Bizottságot és az Európai Repülésbiztonsági Ügynökséget (a továbbiakban: „az Ügynökség”).
A C(2009) 7633 határozat címzettjeitől eltérő azon tagállam, amely alkalmazni kívánja a szóban forgó határozatban meghatározott eltérést, szándékáról az eltérés végrehajtása előtt értesíti a Bizottságot és az Ügynökséget. A Bizottság és az Ügynökség felméri, hogy a változás vagy a tervezett használat mennyiben tér el a C(2009) 7633 határozatban foglalt feltételektől, vagy mennyiben befolyásolja a szóban forgó határozattal összefüggésben elvégzett kezdeti biztonsági értékelést. Ha felmérésük szerint a változás vagy a tervezett használat nincs összhangban a C(2009) 7633 határozattal összefüggésben elvégzett kezdeti biztonsági értékeléssel, az illető tagállam a 216/2008/EK rendelet 14. cikke (6) bekezdésének megfelelően új eltérés iránti kérelmet nyújt be.
(3) Az 5. cikk (1) bekezdésétől eltérve a tervező vagy gyártó szervezetek által a jogosultságaik alkalmazási körén belül végzett, a légijármű-típusok bevezetésével vagy átalakításával kapcsolatos repülési műveletek továbbra is a tagállamok nemzeti jogában meghatározott feltételek mellett végezhetők.
(4) Az 5. cikk ellenére a tagállamok nemzeti jogukkal összhangban továbbra is különös jóváhagyást és további követelményeket írhatnak elő az üzembentartási eljárások, a felszerelés, a személyzet képesítése és a helikopterrel végzett, tenger feletti kereskedelmi légi szállítási műveletekre vonatkozó képzés tekintetében. A tagállamok értesítik a Bizottságot és az Ügynökséget az ilyen különös jóváhagyásokkal összefüggésben alkalmazott további követelményekről. Ezek a követelmények nem lehetnek a III. és IV. mellékletben foglalt követelményeknél kevésbé korlátozóak.
(5) A IV. melléklet CAT.POL.A.300 a) pontjától eltérve a kereskedelmi légi szállítási műveleteket végző egy hajtóműves repülőgépek éjjel vagy műszeres meteorológiai körülmények (IMC) között csak a tagállamok által a 3922/91/EGK rendelet 8. cikkének (2) bekezdésével összhangban engedélyezett meglévő kivételekben meghatározott feltételek mellett tarthatók üzemben.
Az e repülőgépek üzemben tartásában bekövetkező minden olyan változásról, amely érinti a szóban forgó eltérésekben meghatározott feltételeket, a változás végrehajtása előtt értesíteni kell a Bizottságot és az Ügynökséget. A 216/2008/EK rendelet 14. cikkének (5) bekezdésével összhangban a Bizottság és az Ügynökség megvizsgálja a javasolt változást.
(6) A közérdekű helyszínre/helyszínről (PIS) végrehajtandó, már megkezdett helikopteres műveletek a IV. melléklet CAT.POL.H.225 pontjának előírásaitól eltérve is végezhetők olyan esetekben, amelyekben a közérdekű helyszín mérete, illetve a környezettel vagy a helikopterrel kapcsolatos akadályozó tényezők nem teszik lehetővé az 1. teljesítményosztályban végzett műveletre vonatkozó követelményeknek való megfelelést. Ezeket a műveleteket a tagállamok által meghatározott feltételek mellett kell végrehajtani. A tagállamok értesítik a Bizottságot és az Ügynökséget az alkalmazandó feltételekről.
7. cikk
Üzembentartási engedélyek
(1) A valamely tagállam által a repülőgépek kereskedelmi légi szállítási műveleteket végző üzemben tartói részére e rendelet alkalmazása előtt a 3922/91/EGK rendeletnek megfelelően kiállított üzembentartási engedélyeket (AOC) úgy kell tekinteni, hogy azokat e rendeletnek megfelelően állították ki.
Ugyanakkor legkésőbb 2014. október 28-ig:
a)
az üzemben tartók a III., IV. és V. mellékletnek való megfelelés érdekében módosítják irányítási rendszereiket, képzési programjaikat, eljárásaikat és kézikönyveiket;
b)
az üzembentartási engedély helyébe az e rendelet II. mellékletének megfelelően kiállított engedélyeknek kell lépniük.
(2) A valamely tagállam által a helikopterek kereskedelmi légi szállítási műveleteket végző üzemben tartói részére e rendelet alkalmazása előtt kiállított üzembentartási engedélyeket e rendeletnek megfelelő üzembentartási engedéllyé kell konvertálni, összhangban az üzembentartási engedélyt kiállító tagállam által készített konvertálási jegyzőkönyvvel és egyeztetve az ügynökséggel.
A konvertálási jegyzőkönyvben fel kell tüntetni:
a)
azon nemzeti követelményeket, amelyek alapján az üzembentartási engedélyeket kiállították;
b)
azon jogosultságokat, amelyekkel az üzemben tartókat felruházták;
c)
az üzembentartási engedélyek kiállításának alapjául szolgáló nemzeti követelmények és a III., IV. és V. melléklet szerinti követelmények közötti eltéréseket, valamint utalást arra, hogy az üzemben tartó mikor és hogyan köteles biztosítani az említett mellékleteknek való teljes megfelelést.
A konvertálási jegyzőkönyvbe bele kell foglalni az a)-c) pont szerinti tényállások alátámasztásához szükséges valamennyi dokumentum másolatát, beleértve a vonatkozó nemzeti követelmények és eljárások másolatát is.
8. cikk
A repülési idő korlátozása
A repülési és szolgálati idő korlátozása az alábbiak hatálya alá tartozik:
a)
repülőgépek esetében a 3922/91/EGK rendelet 8. cikkének (4) bekezdése és III. mellékletének Q. alrésze;
b)
helikopterek esetében a nemzeti szintű előírások.
9. cikk
Minimális felszerelésjegyzékek
Az e rendelet alkalmazása előtt az üzemben tartó állama vagy a nyilvántartó állam által jóváhagyott minimális felszerelésjegyzékeket (MEL) e rendelet értelmében jóváhagyottnak kell tekinteni, és a jóváhagyást megkapó üzemben tartó tovább használhatja őket.
E rendelet alkalmazását követően a MEL bármely megváltoztatását a III. melléklet ORO.MLR.105 pontjával összhangban kell végrehajtani.
10. cikk
Hatálybalépés
(1) Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő harmadik napon lép hatályba.
Ezt a rendeletet 2012. október 28-tól kell alkalmazni.
(2) Az (1) bekezdés második albekezdésétől eltérve a tagállamok dönthetnek úgy, hogy 2014. október 28-ig nem alkalmazzák az I-V. melléklet rendelkezéseit.
Ha egy tagállam él ezzel a lehetőséggel, értesíti erről a Bizottságot és az Ügynökséget. Az értesítésben ismertetni kell az eltérés indokait és időtartamát, valamint a tervezett intézkedésekről és ütemezésükről szóló végrehajtási programot.
Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
Kelt Brüsszelben, 2012. október 5-én.


Input:
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 12ης Αυγούστου 2013
που επιτρέπει στα κράτη μέλη να παρατείνουν τη διάρκεια των προσωρινών εγκρίσεων οι οποίες έχουν χορηγηθεί για τις δραστικές ουσίες benalaxyl-M και valifenalate
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 5184]
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
(2013/431/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 1 τέταρτο εδάφιο,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και την κατάργηση των οδηγιών 79/117/ΕΟΚ και 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2), και ιδίως το άρθρο 80 παράγραφος 1 στοιχείο α),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 80 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009, η οδηγία 91/414/ΕΟΚ θα συνεχίσει να ισχύει για τις δραστικές ουσίες για τις οποίες έχει εκδοθεί απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 3 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, πριν από τις 14 Ιουνίου 2011.
(2)
Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, τον Φεβρουάριο του 2002 η Πορτογαλία έλαβε αίτηση από την εταιρεία ISAGRO IT για την καταχώριση της δραστικής ουσίας benalaxyl-M στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Με την απόφαση 2003/35/ΕΚ της Επιτροπής (3) επιβεβαιώθηκε ότι ο φάκελος ήταν πλήρης και μπορούσε να θεωρηθεί ότι πληροί καταρχήν τις απαιτήσεις, ως προς τα δεδομένα και τις πληροφορίες, του παραρτήματος II και του παραρτήματος III της εν λόγω οδηγίας.
(3)
Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, τον Σεπτέμβριο του 2005 η Ουγγαρία παρέλαβε αίτηση από την εταιρεία ISAGRO SpA για την καταχώριση της δραστικής ουσίας valifenalate στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ. Με την απόφαση 2006/586/ΕΚ της Επιτροπής (4) επιβεβαιώθηκε ότι ο φάκελος ήταν πλήρης και μπορούσε να θεωρηθεί ότι πληροί καταρχήν τις απαιτήσεις, ως προς τα δεδομένα και τις πληροφορίες, του παραρτήματος II και του παραρτήματος III της εν λόγω οδηγίας.
(4)
Η επιβεβαίωση της πληρότητας των φακέλων ήταν αναγκαία για να καταστεί δυνατή η λεπτομερής εξέτασή τους και να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να χορηγήσουν προσωρινές άδειες κυκλοφορίας, για διάστημα μέχρι τριών ετών, σε φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν τις συγκεκριμένες δραστικές ουσίες, ενώ παράλληλα συμμορφώνονται προς τους όρους του άρθρου 8 παράγραφος 1 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ και ιδίως προς τον όρο που αφορά τη λεπτομερή αξιολόγηση των δραστικών ουσιών και των φυτοπροστατευτικών προϊόντων υπό το πρίσμα των απαιτήσεων που προβλέπει η εν λόγω οδηγία.
(5)
Για τις εν λόγω δραστικές ουσίες αξιολογήθηκαν οι συνέπειες για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφοι 2 και 4 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, όσον αφορά τις χρήσεις που προτείνονται από τους αιτούντες. Το κράτος μέλος-εισηγητής υπέβαλε τα σχέδια εκθέσεων αξιολόγησης στην Επιτροπή στις 21 Νοεμβρίου 2003 (benalaxyl-M) και στις 19 Φεβρουαρίου 2008 (valifenalate), αντιστοίχως.
(6)
Μετά την υποβολή των σχεδίων εκθέσεων αξιολόγησης από τα κράτη μέλη-εισηγητές, διαπιστώθηκε ότι ήταν αναγκαίο να ζητηθούν περαιτέρω πληροφορίες από τους αιτούντες και να κληθούν τα κράτη μέλη-εισηγητές να εξετάσουν τις εν λόγω πληροφορίες και να υποβάλουν την αξιολόγησή τους. Ως εκ τούτου, η εξέταση του φακέλου δεν έχει ολοκληρωθεί και δεν είναι δυνατόν να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση εντός της προθεσμίας που προβλέπεται από την οδηγία 91/414/ΕΟΚ, λαμβανομένης υπόψη σε συνάρτηση με την εκτελεστική απόφαση 2011/671/ΕΕ της Επιτροπής (5).
(7)
Δεδομένου ότι από την αξιολόγηση δεν προέκυψαν έως σήμερα λόγοι άμεσης ανησυχίας, πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να παρατείνουν τις προσωρινές άδειες κυκλοφορίας, οι οποίες έχουν χορηγηθεί σε φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν τις εν λόγω δραστικές ουσίες, για διάστημα 24 μηνών σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ, ώστε να καταστεί δυνατή η συνέχιση της εξέτασης των φακέλων. Αναμένεται ότι η αξιολόγηση και η διαδικασία λήψης αποφάσεων, βάσει απόφασης για ενδεχόμενη έγκριση, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009 για τις δραστικές ουσίες benalaxyl-M και valifenalate θα έχει ολοκληρωθεί εντός 24 μηνών.
(8)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν τη διάρκεια ισχύος των προσωρινών αδειών κυκλοφορίας όσον αφορά τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν τις ουσίες benalaxyl-M ή valifenalate για περίοδο που λήγει το αργότερο στις 31 Αυγούστου 2015.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση λήγει στις 31 Αυγούστου 2015.
Άρθρο 3
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 12 Αυγούστου 2013.


Input:
COMMISSION IMPLEMENTING REGULATION (EU) 2015/66
of 16 January 2015
fixing the allocation coefficient to be applied to the quantities covered by the applications for import licences lodged from 1 to 7 January 2015 under the tariff quotas opened by Regulation (EC) No 341/2007 for garlic
THE EUROPEAN COMMISSION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,
Having regard to Regulation (EU) No 1308/2013 of the European Parliament and of the Council of 17 December 2013 establishing a common organisation of the markets in agricultural products and repealing Council Regulations (EEC) No 922/72, (EEC) No 234/79, (EC) No 1037/2001 and (EC) No 1234/2007 (1), and in particular Article 188(1) and (3) thereof,
Whereas:
(1)
Commission Regulation (EC) No 341/2007 (2) opened annual tariff quotas for imports of garlic.
(2)
The quantities covered by the applications for ‘A’ import licences lodged in the first seven calendar days of January 2015, for the subperiod from 1 March 2015 to 31 May 2015, for certain quotas, exceed those available. The extent to which ‘A’ import licences may be issued should therefore be determined by establishing the allocation coefficient to be applied to the quantities requested, calculated in accordance with Article 7(2) of Commission Regulation (EC) No 1301/2006 (3).
(3)
In order to ensure the efficient management of the measure, this Regulation should enter into force on the day of its publication in the Official Journal of the European Union,
HAS ADOPTED THIS REGULATION:
Article 1
The quantities covered by the applications for ‘A’ import licences lodged under Regulation (EC) No 341/2007 for the subperiod from 1 March 2015 to 31 May 2015 shall be multiplied by the allocation coefficient set out in the Annex to this Regulation.
Article 2
This Regulation shall enter into force on the day of its publication in the Official Journal of the European Union.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.
Done at Brussels, 16 January 2015.


Input:
A BIZOTTSÁG (EU) 2015/148 RENDELETE
(2015. január 28.)
a Németország lobogója alatt közlekedő hajók által a NAFO 1 övezet grönlandi vizein, valamint a XIV övezet grönlandi vizein folytatott, közönséges tőkehalra irányuló halászat tilalmáról
AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
tekintettel a közös halászati politika szabályainak betartását biztosító közösségi ellenőrző rendszer létrehozásáról szóló, 2009. november 20-i 1224/2009/EK tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 36. cikke (2) bekezdésére,
mivel:
(1)
A 43/2014/EU tanácsi rendelet (2) kvótákat állapít meg a 2014. évre.
(2)
A Bizottsághoz beérkezett információ szerint az e rendelet mellékletében említett tagállam lobogója alatt közlekedő, illetve az e tagállamban lajstromozott hajók fogásai kimerítették a mellékletben megnevezett állomány tekintetében 2014-re megállapított halászati kvótát.
(3)
Ezért meg kell tiltani a szóban forgó állomány halászatát,
ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
1. cikk
A kvóta kimerítése
Az e rendelet mellékletében megjelölt időponttól kezdve úgy kell tekinteni, hogy a mellékletben említett tagállam a mellékletben megnevezett állományra nézve kimerítette a 2014. évi halászati kvótáját.
2. cikk
Tilalmak
Az e rendelet mellékletében említett tagállam lobogója alatt közlekedő, illetve az e tagállamban lajstromozott hajók a mellékletben megjelölt időponttól nem halászhatnak a mellékletben megnevezett állományra. Az e hajók által ezen időponttól kezdve kifogott, az adott állományba tartozó egyedeket tilos különösen a fedélzeten tárolni, kirakni, átrakni és kirakodni.
3. cikk
Hatálybalépés
Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő napon lép hatályba.
Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
Kelt Brüsszelben, 2015. január 28-án.


Input:
KOMISIJAS ĪSTENOŠANAS REGULA (ES) Nr. 572/2013
(2013. gada 19. jūnijs)
par mājputnu gaļas importa licenču izdošanu atbilstoši pieteikumiem, kas 2013. gada jūnija pirmajās septiņās dienās iesniegti saskaņā ar tarifa kvotām, kuras atvērtas ar Regulu (EK) Nr. 533/2007
EIROPAS KOMISIJA,
ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību,
ņemot vērā Padomes 2007. gada 22. oktobra Regulu (EK) Nr. 1234/2007, ar ko izveido lauksaimniecības tirgu kopīgu organizāciju un paredz īpašus noteikumus dažiem lauksaimniecības produktiem (Vienotās TKO regula) (1),
ņemot vērā Komisijas 2006. gada 31. augusta Regulu (EK) Nr. 1301/2006, ar coy nosaka kopīgus noteikumus lauksaimniecības produktu importa tarifu kvotu administrēšanai, izmantojot ievešanas atļauju sistēmu (2), un jo īpaši tās 7. panta 2. punktu,
ņemot vērā Komisijas 2007. gada 14. maija Regulu (EK) Nr. 533/2007 par tarifa kvotu atvēršanu un pārvaldīšanu mājputnu gaļas nozarē (3) un jo īpaši tās 5. panta 6. punktu,
tā kā:
(1)
Ar Regulu (EK) Nr. 533/2007 ir atvērtas tarifa kvotas mājputnu gaļas produktu importam.
(2)
Daudzumi, kas ir norādīti importa licenču pieteikumos, kuri iesniegti 2013. gada jūnija pirmajās septiņās dienās par apakšperiodu no 2013. gada 1. jūlija līdz 30. septembrim, attiecībā uz dažām kvotām pārsniedz pieejamos daudzumus. Tāpēc ir jānosaka, par kādu apjomu importa licences var izdot, nosakot piešķīruma koeficientu, ko piemēro pieprasītajiem daudzumiem,
IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU.
1. pants
Importa licenču pieteikumiem, kas saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 533/2007 iesniegti par apakšperiodu no 2013. gada 1. jūlija līdz 30. septembrim, piemēro šīs regulas pielikumā norādīto piešķīruma koeficientu.
2. pants
Šī regula stājas spēkā 2013. gada 20. jūnijā.
Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs.
Briselē, 2013. gada 19. jūnijā