Input:
EUROPEISKA CENTRALBANKENS FÖRORDNING EU nr 1075/2013
av den 18 oktober 2013
om statistik över tillgångar och skulder hos finansiella bolag som ägnar sig åt värdepapperiseringstransaktioner
(omarbetning)
(ECB/2013/40)
ECB-RÅDET HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING
med beaktande av stadgan för Europeiska centralbankssystemet och Europeiska centralbanken, särskilt artikel 5,
med beaktande av rådets förordning (EG) nr 2533/98 av den 23 november 1998 om Europeiska centralbankens insamling av statistiska uppgifter (1), särskilt artiklarna 5.1 och 6.4,
med beaktande av Europeiska kommissionens yttrande, och
av följande skäl:
(1)
Eftersom omfattande ändringar behöver göras av Europeiska centralbankens förordning (EG) nr 24/2009 av den 19 december 2008 om statistik över tillgångar och skulder hos finansiella företag som deltar i värdepapperiseringstransaktioner (ECB/2008/30) (2), bör den omarbetas, särskilt mot bakgrund av Europaparlamentets och rådets förordning (EU) nr 549/2013 av den 21 maj 2013 om det europeiska national- och regionalräkenskapssystemet i Europeiska unionen (3), så att den blir mer översiktlig.
(2)
Av artikel 2.1 i förordning (EG) nr 2533/98 framgår att Europeiska centralbanken (ECB), för att ECB:s rapporteringskrav i fråga om statistiska uppgifter ska efterlevas, har rätt att med hjälp av de nationella centralbankerna samla in statistiska uppgifter inom ramen för referenspopulationen av uppgiftslämnare och för vad som krävs för att utföra Europeiska centralbankssystemets (ECBS) uppgifter. Av artikel 2.2 a i förordning (EG) nr 2533/98 följer att finansiella bolag som deltar i värdepapperiseringstransaktioner (nedan kallade FVC) utgör en del av referenspopulationen för uppfyllandet av ECB:s statistikrapporteringskrav, bl.a. inom området för monetär och finansiell statistik. Enligt artikel 3 i förordning (EG) nr 2533/98 ska ECB specificera den faktiska rapporteringspopulationen inom ramarna för referenspopulationen av uppgiftslämnare och ECB har rätt att helt eller delvis befria särskilda klasser av uppgiftslämnare från sina krav på rapportering av statistiska uppgifter.
(3)
Huvudsyftet med FVC-uppgifterna är att förse ECB med adekvat statistik över undersektorn FVC:s finansiella verksamhet i de medlemsstater som har euron som valuta (nedan kallade euroområdets medlemsstater), vilka ses som ett enda ekonomiskt område.
(4)
Mot bakgrund av de nära kopplingar som finns mellan den värdepapperiseringsverksamhet som FVC och monetära finansinstitut (MFI) bedriver, är det nödvändigt med överensstämmande, kompletterande och integrerad rapportering från FVC och MFI. Den statistiska information som lämnas enligt denna förordning måste därför betraktas tillsammans med de uppgifter som monetära finansinstitut ska lämna om värdepapperiserade lån enligt Europeiska centralbankens förordning (EU) nr 1071/2013 av den 24 september 2013 om balansräkningar för monetära finansinstitut (ECB/2013/33) (4).
(5)
Det integrerade rapporteringssättet för FVC och monetära finansinstitut samt de undantag som fastställs enligt denna förordning syftar till att minimera rapporteringsbördan för uppgiftslämnare och undvika överlappning vid FVC:s och monetära finansinstituts rapportering av statistiska uppgifter.
(6)
De nationella centralbankerna bör ha möjlighet att undanta FVC från rapporteringskrav som skulle innebära orimligt höga kostnader i förhållande till den statistiska fördel som de medför.
(7)
Även om de förordningar som antas av ECB enligt artikel 34.1 i stadgan för Europeiska centralbankssystemet och Europeiska centralbanken (nedan kallad ECBS-stadgan) inte medför några rättigheter eller påför några skyldigheter för de medlemsstater som inte har euron som valuta (nedan kallade medlemsstater utanför euroområdet), tillämpas artikel 5 i ECBS-stadgan på alla medlemsstater, såväl i som utanför euroområdet. I skäl 17 till förordning (EG) nr 2533/98 anges att artikel 5 i ECSB-stadgan, tillsammans med artikel 4.3 i fördraget om Europeiska unionen, medför en skyldighet att på nationell nivå utforma och genomföra alla de åtgärder som medlemsstaterna utanför euroområdet anser lämpliga för att kunna inhämta de statistiska uppgifter som behövs för att uppfylla ECB:s rapporteringskrav och för att i rätt tid fullborda förberedelserna på statistikområdet för att bli medlemsstater i euroområdet.
(8)
De standarder för skydd och användning av konfidentiella statistiska uppgifter som fastställs i artikel 8 i rådets förordning (EG) nr 2533/98 kommer att tillämpas.
(9)
Enligt artikel 7.1 i förordning (EG) nr 2533/98 får ECB använda sanktioner mot sådana uppgiftslämnare som inte uppfyller de rapporteringskrav i fråga om statistiska uppgifter som framgår av ECB:s förordningar eller beslut.
HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
Artikel 1
Definitioner
I denna förordning avses med
1. finansiella bolag som ägnar sig åt värdepapperiseringstransaktioner (FVC): ett företag som är bildat i enlighet med unionsrätt eller nationell rätt enligt
och vars huvudsakliga aktivitet uppfyller båda följande kriterier:
Denna definition omfattar inte
2. värdepapperisering: en transaktion eller ett program genom vilket man skapar en enhet som är skild från upphovsmannen eller försäkrings- eller återförsäkringsföretaget och som skapas för eller fyller syftet med transaktionen eller programmet emitterar finansieringsinstrument till investerare, och en eller flera av följande uppfylls:
När sådana finansieringsinstrument emitteras utgör de inte någon betalningsförpliktelse för upphovsmannen eller försäkrings- resp. återförsäkringsföretaget.
3. upphovsman: den som överlåter tillgångar eller en pool av tillgångar och/eller kreditrisken för tillgångarna eller poolen av tillgångar till värdepapperiseringsstrukturen.
4. uppgiftslämnare: den betydelse som framgår av artikel 1 i förordning (EG) nr 2533/98.
5. som har sin hemvist: den betydelse som framgår av artikel 1 i förordning (EG) nr 2533/98. I denna förordning ska, om det inte finns någon fysisk dimension för en juridisk person, dess hemvist avgöras av det ekonomiska territorium enligt vars lagstiftning den är registrerad. Om enheten inte är registrerad, ska den juridiska hemvisten användas som kriterium, dvs. det land vars rättssystem styr upprättandet av enheten och dess fortsatta existens.
6. berörd nationell centralbank: den nationella centralbanken i den medlemsstat i euroområdet där ett FVC har sin hemvist.
7. starta verksamhet: all verksamhet som rör värdepapperisering, inbegripet förberedande åtgärder, som sträcker sig längre än att upprätta en enhet som inte beräknas inleda värdepapperiseringsverksamhet under de närmaste sex månaderna. Att starta verksamhet omfattar all verksamhet som det finansiella bolaget utför sedan värdepapperiseringsverksamheten har blivit förutsebar.
Artikel 2
Uppgiftslämnande population
1. Referenspopulationen av uppgiftslämnare ska utgöras av FVC som har sin hemvist i en av euroområdets medlemsstaters territorium. Referenspopulationen ska omfattas av den skyldighet som anges i artikel 3.2.
2. Den faktiska uppgiftslämnande populationen ska utgöras av referenspopulationen av uppgiftslämnare exklusive de FVC som helt har undantagits från rapporteringskraven enligt artikel 5.1 c. Den faktiska uppgiftslämnande populationen ska omfattas av rapporteringskraven enligt artikel 4 om inte annat följer av undantagen enligt artikel 5. Den faktiska uppgiftslämnande populationen ska även omfatta FVC som ska rapportera sina årsredovisningar enligt artikel 5.3 eller som är skyldiga att inkomma med ad hoc-rapportering enligt artikel 5.5.
3. Om ett FVC inte har rättskapacitet enligt den nationella lagstiftningen, ska de personer som har rättslig befogenhet att företräda företaget, eller om en sådan formell representation saknas, de personer som bär ansvaret för företagets agerande enligt den tillämpliga nationella lagstiftningen, vara ansvariga uppgiftslämnare enligt denna förordning.
Artikel 3
Förteckning över FVC för statistiska ändamål
1. ECB:s direktion ska upprätta och föra en förteckning över de FVC som enligt denna förordning utgör referenspopulationen av uppgiftslämnare för statistiska ändamål. FVC ska lämna de uppgifter som krävs av de nationella centralbankerna till de nationella centralbankerna i enlighet med riktlinje ECB/2007/9 av den 1 augusti 2007 om monetär statistik samt statistik över finansinstitut och finansmarknader (8). De nationella centralbankerna och ECB ska se till att denna förteckning och uppdaterade versioner därav hålls tillgänglig på lämpligt sätt, bl.a. på elektronisk väg, via internet eller - på begäran av berörda uppgiftslämnare - på papper.
2. Ett FVC ska informera berörd nationell centralbank om sin existens inom en vecka räknat från den dag då det startade sin verksamhet, oavsett huruvida det räknar med att omfattas av rapporteringskraven enligt denna förordning eller ej.
3. Om den senast tillgängliga elektroniska versionen av förteckningen enligt punkt 1 är felaktig, ska ECB emellertid inte besluta om sanktioner för uppgiftslämnare som underlåtit att på ett korrekt sätt fullgöra sin rapporteringsskyldighet i den mån som kravet enligt punkt 2 har uppfyllts och uppgiftslämnarens underlåtenhet beror på att denne i god tro utgått från den felaktiga förteckningen.
Artikel 4
Kvartalsvisa statistikrapporteringskrav och rapporteringsregler
1. Den faktiska uppgiftslämnande populationen ska kvartalsvis lämna uppgifter till berörd nationell centralbank om FVC:s utestående belopp, finansiella transaktioner samt av- och nedskrivningar av FVC:s tillgångar och skulder, i enlighet med bilagorna I och II.
2. De nationella centralbankerna får samla in statistiska uppgifter om de värdepapper som emitteras och innehas av FVC som behövs för att uppfylla rapporteringskraven enligt punkt 1 värdepapper för värdepapper, i den omfattning som de uppgifter som anges under punkt 1 kan härledas enligt de statistiska minimistandarder som anges i bilaga III. Utan att det påverkar de tidsramar som framgår av artikel 6, får nationella centralbanker begära in uppgifter värdepapper för värdepapper om finansiella transaktioner i skuldebrev som innehas av FVC i enlighet med ett av de tillvägagångssätt som anges i punkt 2 i del I i bilaga I i Europeiska centralbankens förordning (EU) nr 1011/2012 (ECB/2012/24) (9).
3. Utan att det påverkar de rapporteringsregler som fastställs i bilaga II ska FVC:s samtliga tillgångar och skulder rapporteras enligt denna förordning i enlighet med de rapporteringsregler som fastställs i relevant nationell lagstiftning som införlivar rådets direktiv 86/635/EEG av den 8 december 1986 om årsbokslut och sammanställd redovisning för banker och andra finansiella institut (10). Redovisningsreglerna i den relevanta nationella lagstiftningen som införlivar rådets fjärde direktiv 78/660/EEG av den 25 juli 1978 grundat på artikel 54.3 g i fördraget om årsbokslut i vissa typer av bolag (11) ska vara tillämpliga för FVC som inte faller inom tillämpningsområdet för den nationella lagstiftningen som införlivar direktiv 86/635/EEG. Eventuella andra relevanta nationella eller internationella redovisningsstandarder eller redovisningsrutiner ska tillämpas för FVC som inte faller under tillämpningsområdet för den nationella lagstiftning som införlivar något av dessa direktiv.
4. I de fall då instrumenten enligt punkt 3 ska rapporteras enligt marknadsvärdesprincipen kan de nationella centralbankerna undanta FVC från kravet att rapportera dessa instrument enligt marknadsvärdesprincipen om detta skulle medföra orimligt höga kostnader för företaget. I så fall ska FVC-företagen tillämpa den värdering som används för investerarrapporterna.
5. Om den nationella marknadspraxisen medför att de tillgängliga uppgifterna kan gälla vilken dag som helst under kvartalet, kan de nationella centralbankerna i stället låta uppgiftslämnarna rapportera dessa kvartalsuppgifter, under förutsättning att uppgifterna är jämförbara och att större transaktioner som har förekommit mellan detta datum och kvartalsslutet beaktas i samband med detta.
6. I stället för att tillhandahålla de uppgifter om finansiella transaktioner som avses i punkt 1 får en uppgiftslämnare, i samförstånd med den berörda nationella centralbanken, lämna justeringar för omvärderingar och andra volymförändringar som möjliggör för den nationella centralbanken att härleda finansiella transaktioner.
7. I stället för att tillhandahålla uppgifter om de avskrivningar/nedskrivningar som det hänvisas till i punkt 1 får en uppgiftslämnare, i samförstånd med den berörda nationella centralbanken, lämna andra uppgifter som gör att den nationella centralbanken kan härleda de nödvändiga uppgifterna om avskrivningar/nedskrivningar.
Artikel 5
Undantag
1. De nationella centralbankerna får bevilja undantag från rapporteringskraven i artikel 4 enligt följande:
a)
När det gäller lån som finansieras av MFI i euroområdet, som är uppdelade efter löptid, sektor och gäldenärernas hemvist och där MFI fortsätter att handha de värdepapperiserade lånen enligt betydelsen i förordning (EU) nr 1071/2013 (ECB/2013/33), får de nationella centralbankerna bevilja FVC undantag från att rapportera uppgifter om dessa lån. Förordning (EU) nr 1071/2013 (ECB/2013/33), innehåller bestämmelser om hur dessa uppgifter ska rapporteras.
b)
De nationella centralbankerna får bevilja FVC undantag från samtliga rapporteringskrav som anges i bilaga I, med undantag för kravet att kvartalsvis rapportera uppgifter om utestående belopp för totala tillgångar vid kvartalsslut, under förutsättning att de FVC som bidrar till de kvartalsvis aggregerade tillgångarna står för minst 95 procent av FVC:s totala tillgångar i fråga om utestående belopp i respektive medlemsstat i euroområdet. De nationella centralbankerna ska i god tid kontrollera att detta villkor uppfylls för att bevilja eller om nödvändigt återkalla ett undantag med verkan från varje kalenderårs början.
c)
I den utsträckning som de uppgifter som anges i artikel 4 går att härleda från andra statistiska, offentliga eller tillsynsrelaterade uppgiftskällor i enlighet med de statistiska minimistandarder som fastställs i bilaga III och utan att detta påverkar punkterna a och b, får de nationella centralbankerna, efter samråd med ECB, helt eller delvis undanta uppgiftslämnarna från de rapporteringskrav som anges i bilaga I.
2. Om den berörda nationella centralbanken samtycker, får FVC välja att inte utnyttja de undantag som anges under punkt 1 utan i stället fullgöra de fullständiga rapporteringsskyldigheterna enligt artikel 4.
3. FVC som har beviljats undantag enligt betydelsen i punkt 1 c ska lämna in sina årsredovisningar (om dessa inte är tillgängliga från offentliga källor) till den berörda nationella centralbanken inom sex månader efter referensperiodens utgång eller snarast möjligt efter detta, i enlighet med tillämplig nationell rättspraxis där ett FVC har sin hemvist. Den berörda nationella centralbanken ska underrätta de FVC som omfattas av denna rapporteringsskyldighet.
4. Den berörda nationella centralbanken ska återkalla det undantag som anges under punkt 1 c om uppgifterna som avser statistiska standarder och som är jämförbara med de uppgifter som föreskrivs enligt denna förordning inte i tid har tillgängliggjorts till berörd nationell centralbank under tre rapporteringsperioder i följd, oberoende av vilken skuld som kan tillskrivas det berörda FVC-företaget. FVC ska börja rapportera uppgifter enligt artikel 4 senast tre månader räknat från den dag då den berörda nationella centralbanken informerade uppgiftslämnarna om att undantaget har återkallats.
5. Utan att detta påverkar punkt 3 får de nationella centralbankerna kräva att de FVC som har beviljats undantag enligt betydelsen i punkt 1 c ska lämna ad hoc-rapportering, om detta krävs för att fullgöra de krav som fastställs i denna förordning. FVC ska rapportera de begärda uppgifterna på ad hoc-basis inom 15 arbetsdagar efter den berörda nationella centralbankens begäran.
Artikel 6
Tidsramar
De nationella centralbankerna ska till ECB överföra uppgifter om aggregerade kvartalsvisa tillgångar och skulder för inhemska FVC senast vid affärsdagens slut den 28:e arbetsdagen efter utgången av det kvartal som uppgifterna avser. De nationella centralbankerna ska fastställa tidsfrister för mottagandet av uppgifter från uppgiftslämnarna.
Artikel 7
Minimistandarder och nationella rapporteringsförfaranden
1. Uppgiftslämnarna ska följa de rapporteringskrav som gäller för dem i enlighet med minimistandarderna i bilaga III för överföring, noggrannhet, begreppsmässig överensstämmelse och revidering.
2. De nationella centralbankerna ska fastställa och genomföra de rapporteringsförfaranden som ska följas av den faktiska uppgiftslämnande populationen i enlighet med nationella krav. De nationella centralbankerna ska säkerställa att dessa arrangemang medför att de begärda statistiska uppgifterna rapporteras och att de ger möjlighet till vederbörlig kontroll av att det föreligger en begreppsmässig överensstämmelse och att minimistandarderna enligt bilaga III för överföring, noggrannhet och revidering följs.
Artikel 8
Kontroll och obligatorisk insamling
De nationella centralbankerna ska utöva rätten att kontrollera eller att obligatoriskt samla in de uppgifter som uppgiftslämnarna ska lämna i enlighet med denna förordning, utan att detta påverkar ECB:s rätt att själv utöva dessa rättigheter. Denna rätt ska särskilt utövas av de nationella centralbankerna då ett institut som ingår i den faktiska uppgiftslämnande populationen inte uppfyller de minimistandarder för överföring, noggrannhet, begreppsmässig överensstämmelse och revidering som anges i bilaga III.
Artikel 9
Första rapporteringen
1. Den första rapporteringen ska börja med de kvartalsvisa uppgifterna som avser fjärde kvartalet 2014.
2. FVC som startar verksamhet efter den 31 december 2014 ska, vid sin första uppgiftsrapportering, rapportera kvartalsvisa uppgifter som sträcker sig tillbaka till den tidpunkt då man först påbörjade värdepapperiseringsverksamhet.
3. FVC som startar verksamhet innan deras medlemsstat har infört euron efter den 31 december 2014 ska, vid sin första uppgiftsrapportering, rapportera kvartalsvisa uppgifter från den referensperiod då medlemsstaten införde euron. För den referensperiod då medlemsstaten införde euron ska FVC bara rapportera utestående belopp.
Artikel 10
Upphävande
1. Förordning (EG) nr 24/2009 (ECB/2008/30) ska upphöra att gälla med verkan den 1 januari 2015.
2. Hänvisningar till den upphävda förordningen ska anses som hänvisningar till den här förordningen.
Artikel 11
Slutbestämmelse
Denna förordning träder i kraft den tjugonde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning.
Den ska tillämpas från och med den 1 januari 2015.
Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i medlemsstaterna i enlighet med fördragen.
Utfärdad i Frankfurt am Main den 18 oktober 2013.


Input:
REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) NR. 467/2013 AL COMISIEI
din 16 mai 2013
de modificare a Regulamentului (CE) nr. 206/2009 privind introducerea în Comunitate a transporturilor personale cu produse de origine animală, în ceea ce privește informațiile care trebuie puse la dispoziția călătorilor și a publicului larg în cadrul afișelor
(Text cu relevanță pentru SEE)
COMISIA EUROPEANĂ,
având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
având în vedere Directiva 2002/99/CE a Consiliului din 16 decembrie 2002 de stabilire a normelor de sănătate animală care reglementează producția, transformarea, distribuția și introducerea produselor de origine animală destinate consumului uman (1), în special articolul 8 alineatul (5) a treia liniuță,
întrucât:
(1)
Regulamentul (CE) nr. 206/2009 al Comisiei (2) stabilește normele privind introducerea în Uniune a transporturilor personale de produse de origine animală cu caracter necomercial care fac parte din bagajele personale ale călătorilor sau sunt livrate către persoane private în cantități mici, de asemenea ca urmare a comenzilor la distanță (de exemplu, prin poștă, prin telefon sau pe internet).
(2)
Articolul 3 din Regulamentul (CE) nr. 206/2009 prevede că statele membre trebuie să se asigure că, la toate punctele de intrare în Uniune, călătorilor sosiți din țări terțe li se atrage atenția asupra condițiilor veterinare aplicabile transporturilor personale introduse în Uniune. Informațiile care trebuie puse la dispoziția călătorilor trebuie să includă cel puțin informațiile conținute în unul dintre afișele prezentate în anexa III la regulamentul respectiv. Afișele conțin informații privind derogările acordate anumitor țări terțe datorită proximității lor geografice și riscului limitat pe care îl prezintă pentru sănătatea animală.
(3)
Croația este una dintre țările respective. Este necesar să se elimine mențiunea referitoare la această țară din afișele respective sub rezerva și de la data intrării în vigoare a Tratatului de aderare a Croației.
(4)
Este necesar, de asemenea, să se revizuiască formularea și modul de prezentare a mesajului conținut în afișele respective pentru a fi mai clar pentru călători și publicul larg.
(5)
Prin urmare, anexa III la Regulamentul (CE) nr. 206/2009 trebuie modificată în consecință.
(6)
Măsurile prevăzute în prezentul regulament sunt conforme cu avizul Comitetului permanent pentru lanțul alimentar și sănătatea animală,
ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
Articolul 1
Anexa III la Regulamentul (CE) nr. 206/2009 se înlocuiește cu textul din anexa la prezentul regulament.
Articolul 2
Prezentul regulament intră în vigoare sub rezerva și la data intrării în vigoare a Tratatului de aderare a Croației.
Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
Adoptat la Bruxelles, 16 mai 2013.


Input:
РЕГЛАМЕНТ (ЕС) № 750/2013 НА КОМИСИЯТА
от 29 юли 2013 година
за изменение на Регламент (ЕО) № 338/97 на Съвета относно защитата на видовете от дивата флора и фауна чрез регулиране на търговията с тях
ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
като взе предвид Регламент (ЕО) № 338/97 на Съвета от 9 декември 1996 г. относно защитата на видове от дивата фауна и флора чрез регулиране на търговията с тях (1), и по-специално член 19, параграф 5 от него,
като има предвид, че:
(1)
Регламент (ЕО) № 338/97 определя животинските и растителни видове, търговията с които е ограничена или контролирана. Включени са видовете, изброени в приложенията към Конвенцията по международната търговия със застрашени видове от дивата фауна и флора, наричана по-долу „Конвенцията“.
(2)
На 16-ото заседание на Конференцията на страните по Конвенцията, състояло се в Банкок (Тайланд) през март 2013 г., бяха направени някои изменения в приложенията към Конвенцията.
(3)
Семейство Platysternidae spp. бе включено в приложение I към Конвенцията (преди това единственият вид от това семейство - Platysternon megacephalum, бе в приложение II).
(4)
От приложение I към Конвенцията бяха заличени следните видове: Thylacinus cynocephalus, Onychogalea lunata, Caloprymnus campestris, Chaeropus ecaudatus, Macrotis leucura, Lophura imperialis и Campephilus imperialis.
(5)
Следните видове бяха прехвърлени от приложение II в приложение I към Конвенцията: Trichechus senegalensis, Geochelone platynota, Chitra chitra, Chitra vandijki и Pristis microdon.
(6)
Следните таксони бяха прехвърлени от приложение I в приложение II към Конвенцията: Vicugna vicugna (популация на Еквадор, с анотация) и Tympanuchus cupido attwateri.
(7)
В приложение II към Конвенцията бяха включени следните видове: Naultinus spp. (преди това в приложение III), Trimeresurus mangshanensis, Clemmys guttata, Emydoidea blandingii, Malaclemys terrapin, Cyclemys spp., Geoemyda japonica, Geoemyda spengleri (преди това в приложение III), Hardella thurjii, Mauremys japonica, Mauremys nigricans (преди това в приложение III), Melanochelys trijuga, Morenia petersi, Sacalia bealei (преди това в приложение III), Sacalia quadriocellata (преди това в приложение III), Vijayachelys silvatica, Dogania subplana, Nilssonia formosa, Nilssonia leithii, Palea steindachneri (преди това в приложение III), Pelodiscus axenaria (преди това в приложение III), Pelodiscus maackii (преди това в приложение III), Pelodiscus parviformis (преди това в приложение III), Rafetus swinhoei (преди това включен в приложение III), Epipedobates machalilla, Carcharhinus longimanus (с анотация), Sphyrna lewini (с анотация; преди това в приложение III), Sphyrna mokarran (с анотация), Sphyrna zygaena (с анотация), Lamna nasus (с анотация; преди това в приложение III), Manta spp. (с анотация), Yucca queretaroensis, Operculicarya decaryi, Diospyros spp. (с анотация; популациите на Мадагаскар; повечето от тези видове преди това са били в приложение III), Dalbergia cochinchinensis (с анотация), Dalbergia granadillo (с анотация), Dalbergia retusa (с анотация; популациите на Гватемала и Панама преди това бяха в приложение III), Dalbergia stevensonii (с анотация; популациите на Гватемала преди това бяха в приложение III), Dalbergia spp. (с анотация; популациите на Мадагаскар), Senna meridionalis, Adenia firingalavensis, Adenia subsessilifolia, Uncarina grandidieri, Uncarina stellulifera, Osyris lanceolata (с анотация; популациите на Бурунди, Етиопия, Кения, Руанда, Уганда и Обединена република Танзания) и Cyphostemma laza.
(8)
От приложение II към Конвенцията бяха заличени следните видове: Pteropus brunneus, Caracara lutosa, Sceloglaux albifacies, Rheobatrachus silus, Rheobatrachus vitellinus, Tillandsia kautskyi, Tillandsia sprengeliana, Tillandsia sucrei, Dudleya stolonifera и Dudleya traskiae.
(9)
Таксоните Rupicapra pyrenaica ornata и Papilio hospiton бяха прехвърлени от приложение I в приложение II към Конвенцията. Тези таксони са включени в приложение II (Растителни и животински видове от значение за Общността, чието съхраняване изисква обявяването на специални защитни зони) и приложение IV (Растителни и животински видове от интерес за Общността, които се нуждаят от строга защита) към Директива 92/43/ЕИО на Съвета от 21 май 1992 г. за опазване на естествените местообитания и на дивата флора и фауна (2). Следователно двата таксона следва да останат в приложение А към настоящия регламент.
(10)
Следните видове, включени в приложение II към Конвенцията, са предмет на нулева годишна квота за износ, установена за взети от дивата природа екземпляри, продавани с търговска цел: Batagur borneoensis, Batagur trivittata, Cuora aurocapitata, Cuora flavomarginata, Cuora galbinifrons, Cuora mccordi, Cuora mouhotii, Cuora pani, Cuora trifasciata, Cuora yunnanensis, Cuora zhoui, Heosemys annandalii, Heosemys depressa, Mauremys annamensis и Orlitia borneensis. Chelodina mccordi остава в приложение II с анотация за нулева квота за износ от дивата природа.
(11)
Анотация #3 относно включването на видовете Panax ginseng и Panax quinquefolius в приложение II към Конвенцията бе изменена.
(12)
Анотация #9 относно включването на вида Hoodia spp. в приложение II към Конвенцията бе изменена.
(13)
Анотация #12 относно включването на вида Aniba rosaeodora в приложение II към Конвенцията бе изменена.
(14)
Анотацията относно включването на видовете Aquilaria spp. и Gyrinops spp. в приложение II към Конвенцията бе заменена с нова анотация #14.
(15)
Нито една от държавите членки не е внесла възражение по отношение на споменатите изменения.
(16)
На 16-ото заседание на Конференцията на страните по Конвенцията бяха приети нови номенклатурни означения за животни.
(17)
След 16-ото заседание на Конференцията на страните по Конвенцията в приложение III бе добавен видът Hynobius amjiensis.
(18)
Целта на разпоредбите на Регламент (ЕО) № 338/97 е да се прилагат единствено за живи екземпляри от инвазивни чужди видове и това следва да бъде пояснено в анотациите относо посочените видове.
(19)
С цел внесените изменения в приложения I, II и III към Конвенцията да бъдат въведени в законодателството на ЕС приложението към Регламент (ЕО) № 338/97 следва да бъде съответно изменено.
(20)
Регламент (ЕО) № 338/97 следва да бъде съответно изменен. С оглед на разширяването на обхвата на измененията е целесъобразно, за по-голяма яснота, да се замени изцяло приложението към посочения регламент.
(21)
Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Комитета за търговия с видове от дивата фауна и флора, създаден по силата на член 18, параграф 1 от Регламент (ЕО) № 338/97,
ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
Член 1
Приложението към Регламент (ЕО) № 338/97 се заменя с текста, съдържащ се в приложението към настоящия регламент.
Член 2
Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
Съставено в Брюксел на 29 юли 2013 година.


Input:
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1178/2014
z dnia 30 października 2014 r.
ustanawiające zakaz połowów czarniaka w wodach terytorialnych Norwegii na południe od 62° N przez statki pływające pod banderą Szwecji
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu Rady (UE) nr 43/2014 (2) określono kwoty na rok 2014.
(2)
Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2014 r.
(3)
Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wyczerpanie kwoty
Kwotę połowową przyznaną na 2014 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.
Artykuł 2
Zakazy
Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.


Input:
COMMISSION IMPLEMENTING DECISION
of 7 July 2014
derogating from Decisions 92/260/EEC and 2004/211/EC as regards the temporary admission of certain male registered horses participating in the World Equestrian Games in France in 2014
(notified under document C(2014) 4490)
(Text with EEA relevance)
(2014/440/EU)
THE EUROPEAN COMMISSION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,
Having regard to Council Directive 2009/156/EC of 30 November 2009 on animal health conditions governing the movement and importation from third countries of equidae (1), and in particular the introductory phrase and point (b) of Article 19 thereof,
Whereas:
(1)
Commission Decision 92/260/EEC (2) lays down the animal health conditions and veterinary certification requirements for the temporary admission into the Union of registered horses for a period of less than 90 days from third countries assigned to specific sanitary groups as set out in Annex I thereto. Annex II to that Decision sets out specimen animal health certificates which must accompany the animals arriving from third countries assigned to the corresponding sanitary groups. That Decision provides amongst others for guarantees that uncastrated male horses older than 180 days do not pose a risk as regards equine viral arteritis.
(2)
Commission Decision 2004/211/EC (3) establishes a list of third countries and parts of territories thereof from which Member States are to authorise the temporary admission of registered horses, the re-entry of registered horses after temporary export and the imports of registered equidae and equidae for breeding and production and sets out the conditions for the importation of equidae from third countries.
(3)
Registered horses participating in at least one of the eight competition disciplines of the World Equestrian Games from 23 August to 7 September 2014 in Normandy in France, will be under the veterinary supervision of the competent authorities of France and the organising Fédération Équestre Internationale (FEI).
(4)
About a thousand horses will be presented during the Games in seven venues. The competitions in the FEI disciplines will take place in Caen, in Le Pin National Stud in the Orne region and in Sartilly in the Manche region. However there will be other events not involving FEI-registered horses in Deauville, Caen and Saint-Lô.
(5)
Certain male registered horses, which have qualified for participation in those high-level equestrian events may not comply with the requirements as regards equine viral arteritis laid down in Decisions 92/260/EEC and 2004/211/EC. However, the likelihood of those horses being used for breeding during the competition and the preceding acclimatisation period is negligible. It is therefore appropriate to provide for a derogation from those requirements for uncastrated male registered horses temporarily admitted to participate in those sporting events. This Decision should set out the animal health and veterinary certification requirements to exclude the risk of spreading equine viral arteritis through breeding or semen collection.
(6)
Commission Decision 2004/292/EC (4) created a single electronic database (‘Traces’) for monitoring the movement of animals within the Union and from third countries, as well as providing all the reference data relating to trade in such goods. That system is the most suitable instrument to ensure that uncastrated male registered horses temporarily admitted under specific conditions as regards equine viral arteritis leave the Union within a period of less than 90 days following their entry and without delay following the end of the equestrian events in which they participated. Traces should therefore be used for traceability of those registered horses temporarily admitted to participate in those sporting events.
(7)
Commission Regulation (EC) No 282/2004 (5) introduced a document for the declaration of, and veterinary checks on, animals from third countries entering the European Union.
(8)
Commission Regulation (EC) No 599/2004 (6) provides a format for the identification of the consignment which allows to establish a link to animal health documents which accompanied the animal to the border inspection post at the point of entry into the European Union.
(9)
Commission Decision 2009/821/EC (7) provides details of a communication network connecting veterinary units in Member States in order to follow up movements of, for example, temporarily admitted registered horses.
(10)
The common veterinary entry document issued in accordance with Regulation (EC) No 282/2004 in conjunction with certification for the movement of such horses from the Member State of first destination to other Member States (‘onward certification’), is the most suitable instrument to ensure that uncastrated male registered horses temporarily admitted under specific conditions as regards equine viral arteritis leave the European Union within a period of less than 90 days following their entry and without delay following the end of the equestrian events in which they participated.
(11)
However, because the onward certification in Section VII of the specimen health certificate in accordance with Decision 92/260/EEC is not implemented in Traces, it is necessary to connect this onward certification through the common veterinary entry document with a health attestation in accordance with Annex II to Directive 2009/156/EC which should be notified to the place of destination and in the format prescribed by Regulation (EC) No 599/2004.
(12)
With a view to the importance of the event, the importance of the region as a horse breeding area and the limited number of well-known individual horses entering the European Union under the specific conditions provided for in this Decision, the additional administrative procedures appear to be appropriate.
(13)
The measures provided for in this Decision are in accordance with the opinion of the Standing Committee on the Food Chain and Animal Health,
HAS ADOPTED THIS DECISION:
Article 1
By way of derogation from Article 1 of Decision 92/260/EEC and Article 6(a) of Decision 2004/211/EC, Member States shall authorise the temporary admission of uncastrated male registered horses which do not meet the requirement for equine viral arteritis provided for in point (e)(v) of Section III of the specimen certificates ‘A’ to ‘E’ set out in Annex II to Decision 92/260/EEC, provided that these horses are:
(a)
accompanied by a valid identification document, issued or recognised by the Fédération Equestre Internationale (FEI);
(b)
intended to participate in at least one of the eight FEI competition disciplines represented in the World Equestrian Games in Normandy in France from 23 August to 7 September 2014;
(c)
in compliance with the conditions set out in Article 2 of this Decision.
Article 2
1. Member States shall ensure that the horses referred to in Article 1 (‘the horses’) are accompanied by a health certificate corresponding to the appropriate specimen ‘A’ to ‘E’ set out in Annex II to Decision 92/260/EEC in which:
(a)
in point (e)(v) of Section III, the following text is added:
‘or
-
the animal is to be temporarily admitted in the European Union in accordance with Commission Implementing Decision 2014/440/EU (8).
(b)
in the part of Section IV to be completed by the official veterinarian, the following third, fourth and fifth indents are added:
‘-
the horse is intended to participate in the World Equestrian Games from 23 August to 7 September 2014 in Normandy in France in at least one of the FEI competition disciplines,
-
arrangements have been made to transport the horse out of the European Union without delay after the end of the World Equestrian Games on … (insert date) through the exit point … (insert name of exit point);
-
the horse is not intended for breeding or for the collection of semen during its residence of less than 90 days in the European Union.’
(c)
The following point is added to the declaration to be signed by the owner:
‘4.
During the 90 days' residence in the European Union the horse will be kept on the following premises in France outside the competition venues (insert place of premises in France or state “no residence in France outside competition venues”):
…
…
….’
2. Member States which implement an alternative control system, as provided for in Article 6 of Directive 2009/156/EC, shall ensure traceability of the horses through Traces.
3. The status of the horses cannot be converted from temporary entry into permanent entry.
Article 3
1. Member States shall ensure that in addition to the veterinary checks on the horses in accordance with Directive 91/496/EEC, the veterinary authorities issuing the common veterinary entry document (‘CVED’) in accordance with Regulation (EC) No 282/2004 also:
(a)
notify the exit point indicated in Section IV of the certificate referred to in Article 2(b) of the scheduled export from the European Union by completing point 20 of the CVED;
(b)
communicate by fax or e-mail the arrival of the horses to each of the local veterinary units (FR01400, FR05000, FR06100) as defined in Article 2(b)(iii) of Decision 2009/821/EC responsible for the venues designated for the equestrian events as referred to in Article 1 (‘the venues’).
2. Member States shall ensure that the horses on their way from the Member State of first destination indicated in the CVED to a subsequent Member State, or to one of the venues, are accompanied by the following health documents:
(a)
the health certificate completed in accordance with Article 2(1) in which the dedicated Section VII for certification of movements between Member States is completed;
(b)
the health attestation in accordance with Annex II to Directive 2009/156/EC, which must be notified to the place of destination in the format prescribed by Regulation (EC) No 599/2004 and bear a cross reference to the certificate mentioned in point (a) in Section I.6 of Part I of that format.
3. Member States being notified of the movement of the horses in accordance with paragraph 2 shall confirm the arrival of the horses in point 45 of Part 3 of the CVED.
Article 4
France shall ensure that the competent authority, in collaboration with the organiser of the events referred to in Article 1 and the appointed transport company, take the necessary measures to ensure that the horses:
(a)
are only admitted to the venues if their movements from the Member State of first destination indicated in the CVED to France is documented as provided for in Article 3(2);
(b)
leave the European Union without delay following the end of the event.
Article 5
This Decision is addressed to the Member States.
Done at Brussels, 7 July 2014.


Input:
REGULAMENTO DE EXECUÇÃO (UE) N.o 115/2014 DA COMISSÃO
de 4 de fevereiro de 2014
relativo à classificação de determinadas mercadorias na Nomenclatura Combinada
A COMISSÃO EUROPEIA,
Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia,
Tendo em conta o Regulamento (CEE) n.o 2658/87 do Conselho, de 23 de julho de 1987, relativo à nomenclatura pautal e estatística e à pauta aduaneira comum (1), nomeadamente o artigo 9.o, n.o 1, alínea a),
Considerando o seguinte:
(1)
A fim de assegurar a aplicação uniforme da Nomenclatura Combinada anexa ao Regulamento (CEE) n.o 2658/87, importa adotar disposições relativas à classificação das mercadorias que figuram no anexo do presente regulamento.
(2)
O Regulamento (CEE) n.o 2658/87 fixa as regras gerais para a interpretação da Nomenclatura Combinada. Essas regras aplicam-se igualmente a qualquer outra nomenclatura que retome a Nomenclatura Combinada total ou parcialmente ou acrescentando-lhe eventualmente subdivisões, e que esteja estabelecida por disposições específicas da União, com vista à aplicação de medidas pautais ou outras relativas ao comércio de mercadorias.
(3)
Em aplicação das referidas regras gerais, as mercadorias descritas na coluna 1 do quadro que figura no anexo devem ser classificadas no código NC correspondente, indicado na coluna 2, por força dos fundamentos estabelecidos na coluna 3 do referido quadro.
(4)
É oportuno que as informações pautais vinculativas emitidas em relação às mercadorias em causa no presente regulamento e que não estejam em conformidade com o disposto no presente regulamento possam continuar a ser invocadas pelos seus titulares, durante um determinado período, em conformidade com o artigo 12.o, n.o 6, do Regulamento (CEE) n.o 2913/92 do Conselho (2). Esse período deve ser de três meses.
(5)
O Comité do Código Aduaneiro não emitiu parecer no prazo fixado pelo seu Presidente,
ADOTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
Artigo 1.o
As mercadorias descritas na coluna 1 do quadro em anexo devem ser classificadas na Nomenclatura Combinada no código NC correspondente, indicado na coluna 2 do referido quadro.
Artigo 2.o
As informações pautais vinculativas que não estejam em conformidade com o disposto no presente regulamento podem continuar a ser invocadas, em conformidade com o artigo 12.o, n.o 6, do Regulamento (CEE) n.o 2913/92, por um período de três meses a contar da data de entrada em vigor do presente regulamento.
Artigo 3.o
O presente regulamento entra em vigor no vigésimo dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial da União Europeia.
O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e diretamente aplicável em todos os Estados-Membros.
Feito em Bruxelas, em 4 de fevereiro de 2014.


Input:
A BIZOTTSÁG 705/2013/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
(2013. július 23.)
egyes áruk Kombinált Nómenklatúra szerinti besorolásáról
AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
tekintettel a vám- és a statisztikai nómenklatúráról, valamint a Közös Vámtarifáról szóló, 1987. július 23-i 2658/87/EGK tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 9. cikke (1) bekezdésének a) pontjára,
mivel:
(1)
A 2658/87/EGK rendelet mellékletét képező Kombinált Nómenklatúra egységes alkalmazása érdekében intézkedéseket szükséges elfogadni az e rendelet mellékletében meghatározott áruk besorolásáról.
(2)
A 2658/87/EGK rendelet meghatározza a Kombinált Nómenklatúra értelmezésére irányadó általános szabályokat. Ezeket a szabályokat kell alkalmazni bármely más olyan nómenklatúrára vonatkozóan is, amely részben vagy egészben a Kombinált Nómenklatúrán alapul vagy azt bármilyen további albontással kiegészíti, és amelyet az árukereskedelemhez kapcsolódó tarifális és más intézkedések alkalmazása céljából az Unió valamely más rendelkezése hoz létre.
(3)
Az említett általános szabályok értelmében a mellékletben szereplő táblázat 1. oszlopában leírt árukat a 3. oszlopban feltüntetett indokok alapján a táblázat 2. oszlopában megjelölt KN-kód alá kell besorolni.
(4)
Indokolt úgy rendelkezni, hogy a tagállamok vámhatóságai által kibocsátott, e rendelet rendelkezéseitől eltérő tartalmú, az áruk Kombinált Nómenklatúra szerinti besorolására vonatkozó kötelező érvényű tarifális felvilágosítást a jogosult - a Közösségi Vámkódex létrehozásáról szóló, 1992. október 12-i 2913/92/EGK tanácsi rendelet (2) 12. cikke (6) bekezdésének alkalmazásában - három hónapig továbbra is felhasználhatja.
(5)
Az e rendeletben előírt intézkedések összhangban vannak a Vámkódexbizottság véleményével,
ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
1. cikk
A Kombinált Nómenklatúrában a melléklet táblázatának 1. oszlopában leírt árukat a táblázat 2. oszlopában megjelölt KN-kód alá kell besorolni.
2. cikk
A tagállamok vámhatóságai által kibocsátott, e rendelet rendelkezéseitől eltérő tartalmú kötelező érvényű tarifális felvilágosítás - a 2913/92/EGK rendelet 12. cikke (6) bekezdésének alkalmazásában - három hónapig továbbra is felhasználható.
3. cikk
Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő huszadik napon lép hatályba.
Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
Kelt Brüsszelben, 2013. július 23-án.


Input:
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 285/2013 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 21ης Μαρτίου 2013
για την περάτωση της μερικής επανέναρξης της έρευνας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές αιθανολαμινών, καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, και για την περάτωση της επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 και της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) (ο «βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2 και το άρθρο 11 παράγραφοι 2 και 3,
Έχοντας υπόψη την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
1.1. Ισχύοντα μέτρα
(1)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 229/94 (2) (ο «αρχικός κανονισμός»), το Συμβούλιο επέβαλε, στις 2 Φεβρουαρίου 1994, οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές αιθανολαμινών (το «υπό εξέταση προϊόν») καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής («ΗΠΑ»). Στις 20 Ιουλίου 2000 και μετά από έρευνα επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, η ισχύς των εν λόγω μέτρων παρατάθηκε για πέντε έτη με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1603/2000 του Συμβουλίου (3) (ο «κανονισμός για την πρώτη επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων»).
(2)
Στις 23 Οκτωβρίου 2006, μετά από τη δεύτερη έρευνα επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, η ισχύς των μέτρων παρατάθηκε για πέντε ακόμη έτη με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1583/2006 του Συμβουλίου (4) (ο «κανονισμός για τη δεύτερη επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων»).
(3)
Στις 19 Ιανουαρίου 2010, και μετά από τρίτη έρευνα επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, επιβλήθηκαν δασμοί αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές αιθανολαμινών καταγωγής ΗΠΑ, για δύο επιπλέον έτη με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 54/2010 του Συμβουλίου (5) (ο «κανονισμός για την τρίτη επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων»).
(4)
Στις 9 Απριλίου 2010 η εταιρεία The Dow Chemical Company («Dow Chemical») υπέβαλε αίτηση για μερική ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 54/2010.
(5)
Στις 12 Μαρτίου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (η «Επιτροπή») δημοσίευσε ανακοίνωση για την επικείμενη λήξη ισχύος των μέτρων στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (6).
(6)
Ύστερα από αίτηση που υποβλήθηκε από τις εταιρείες BASF AG, Ineos Europe AG και Sasol Germany GmbH (ο «ενωσιακός κλάδος παραγωγής»), η Επιτροπή κίνησε επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, στις 21 Ιανουαρίου 2012 (η «τέταρτη επανεξέταση ενόψει της λήξης των μέτρων») (7).
(7)
Στις 11 Απριλίου 2012 (8) άρχισε μερική ενδιάμεση επανεξέταση, η οποία περιορίστηκε στο ντάμπινγκ όσον αφορά την εταιρεία Dow Chemical.
(8)
Μετά από αίτηση που υποβλήθηκε (9) στις 9 Απριλίου 2010, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε τον τρίτο κανονισμό για την επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων σε ό,τι αφορά την εταιρεία Dow Chemical, με την απόφασή του της 8ης Μαΐου 2012 στην υπόθεση T-158/10 (10) (η «απόφαση»).
1.2. Μερική επανέναρξη
(9)
Μετά την απόφαση, δημοσιεύθηκε ανακοίνωση (11) σχετικά με τη μερική επανέναρξη της τρίτης επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων όσον αφορά τις εισαγωγές αιθανολαμινών, καταγωγής ΗΠΑ. Η επανέναρξη αφορούσε μόνο την εφαρμογή της απόφασης σε ό,τι αφορά τον καθορισμό της πιθανότητας να συνεχισθεί ή να επαναληφθεί η πρακτική ντάμπινγκ κατά την περίοδο της έρευνας επανεξέτασης («ΠΕΕ»), συμπεριλαμβανομένης της πλεονάζουσας ικανότητας παραγωγής αιθανολαμινών στις ΗΠΑ.
(10)
Στην εν λόγω ανακοίνωση, τα μέρη πληροφορήθηκαν ότι, λαμβανομένης υπόψη της απόφασης, οι εισαγωγές στην Ευρωπαϊκή Ένωση αιθανολαμινών που παρασκευάζονται από την εταιρεία Dow Chemical δεν υπόκεινται πλέον στους δασμούς αντιντάμπινγκ που επιβάλλονται με τον κανονισμό για την τρίτη επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων και ότι οι οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ που καταβλήθηκαν δυνάμει του εν λόγω κανονισμού για τις εισαγωγές αιθανολαμινών θα πρέπει να επιστραφούν ή να ακυρωθούν σύμφωνα με τον ισχύοντα τελωνειακό κανονισμό.
(11)
Η Επιτροπή ενημέρωσε επισήμως σχετικά με τη μερική επανέναρξη της έρευνας τους παραγωγούς-εξαγωγείς, τους εισαγωγείς και τους χρήστες που είναι γνωστό ότι ενδιαφέρονται, καθώς και τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής. Τα ενδιαφερόμενα μέρη έλαβαν την ευκαιρία να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις απόψεις τους και να ζητήσουν να γίνουν δεκτά σε ακρόαση εντός της προθεσμίας που καθορίστηκε στην ανακοίνωση.
(12)
Όλα τα μέρη που το ζήτησαν και τα οποία απέδειξαν ότι η ακρόασή τους επιβάλλεται για συγκεκριμένους λόγους έγιναν δεκτά σε ακρόαση εντός της καθορισθείσας προθεσμίας.
(13)
Παρατηρήσεις υπέβαλαν δύο παραγωγοί-εξαγωγείς, τρεις παραγωγοί της Ένωσης και ένας χρήστης του υπό εξέταση προϊόντος.
2. ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
2.1. Προκαταρκτική παρατήρηση
(14)
Υπενθυμίζεται ότι ο λόγος για την ακύρωση του επίδικου κανονισμού ήταν η διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου ότι ο κανονισμός για την τρίτη επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων περιλάμβανε δύο σφάλματα εκτίμησης: i) διαπίστωνε συνεχιζόμενη πρακτική ντάμπινγκ κατά την ΠΕΕ και, κατέληγε, συνεπώς, στο συμπέρασμα, σε αυτή τη βάση, ότι υπάρχει πιθανότητα συνέχισης της πρακτικής ντάμπινγκ· και ii) εκτιμούσε ότι η πλεονάζουσα ικανότητα παραγωγής αιθανολαμινών στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι 60 000 τόνοι.
2.2. Παρατηρήσεις των ενδιαφερόμενων μερών
(15)
Ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής αναγνώρισε ότι η απόφαση αμφισβητούσε τις μεθοδολογίες που εφαρμόζονται από τα θεσμικά όργανα για τον υπολογισμό της ποσότητας της πλεονάζουσας ικανότητας παραγωγής στις ΗΠΑ. Εντούτοις, ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής υποστήριξε ότι το να βασισθεί η πραγματική παραγωγική ικανότητα στο 90 % της ονομαστικής ικανότητας, όπως έκαναν τα θεσμικά όργανα, είναι υπερβολικά συντηρητικό, επειδή είναι σύνηθες και αποδεκτό οι εταιρείες να υπερβαίνουν την ονομαστική ικανότητα. Βασιζόμενος σε δημοσιευμένα δεδομένα αγοράς που κατά τους ισχυρισμούς του προέρχονται από την εταιρεία PCI Xylenes & Polyesters («PCI»), ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πράγματι υπήρχε πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα από το 2008 και μετά.
(16)
Επιπλέον, ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής έκρινε ότι οι συνθήκες της αγοράς δεν είχαν μεταβληθεί σημαντικά μετά τη δημοσίευση του κανονισμού για την τρίτη επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων και ανέφερε πολλούς λόγους για να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι υπάρχει πιθανότητα να επαναληφθεί η πρακτική ντάμπινγκ. Σχετικά με αυτό ανέφερε τα εξής: τη συνεχιζόμενη υπέρβαση της εγχώριας ζήτησης από την παραγωγική ικανότητα των ΗΠΑ μετά την ΠΕΕ· τη σημαντική ανάπτυξη της παραγωγικής ικανότητας σε τρίτες χώρες μετά το 2009, πράγμα που θα μπορούσε να έχει ως συνέπεια την αυξανόμενη αυτάρκεια της εξαγωγικής αγοράς των ΗΠΑ· τα μέτρα αντιντάμπινγκ που ήδη επιβλήθηκαν ή είναι πιθανό να επιβληθούν σύντομα σε τρίτες χώρες· την αύξηση της ικανότητας παραγωγής μονοαιθυλενογλυκόλης (MEG) από το 2009 και μετά· και την πρόταση που υποβλήθηκε στις ΗΠΑ να περιληφθούν ορισμένες από τις αιθανολαμίνες στον κατάλογο των προϊόντων με πιθανές βλαβερές επιδράσεις στην υγεία, που ενδέχεται να έχουν τελικά αντίκτυπο στην εγχώρια κατανάλωση.
(17)
Η εταιρεία Dow Chemical εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με τη νομιμότητα της επανέναρξης της έρευνας, με το επιχείρημα ότι δεν υπάρχει ειδική διάταξη στον βασικό κανονισμό που να δίνει αυτή τη δυνατότητα. Αυτός ο παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε επίσης ότι η επανέναρξη θα ερχόταν σε αντίθεση με τη νόμιμη προθεσμία των 15 μηνών που ορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού για την περάτωση των ερευνών επανεξέτασης.
(18)
Η εταιρεία Dow Chemical ισχυρίστηκε επίσης ότι η απόφαση δεν θα απαιτούσε κανένα εκτελεστικό μέτρο και ότι η Επιτροπή δεν θα μπορούσε να διορθώσει νομικά τις πτυχές του επίμαχου κανονισμού, δεδομένου ότι καθένας από τους ουσιαστικούς λόγους που οδήγησαν στην έκδοση του κανονισμού είτε ακυρώθηκε από το Γενικό Δικαστήριο είτε αμφισβητήθηκε. Επομένως, η εταιρεία Dow Chemical έκρινε ότι ο μόνος νομικός τρόπος για να διορθωθούν αυτές οι πτυχές του κανονισμού για την τρίτη επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων θα ήταν να καταργηθούν τα ισχύοντα μέτρα.
(19)
Ένας χρήστης από την Ένωση, η εταιρεία Stepan Europe («Stepan»), δήλωσε ότι η μόνη νομική συνέπεια της απόφασης θα μπορούσε να είναι να αποσυρθούν τα μέτρα που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό για την τρίτη επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, επειδή τα μέτρα είχαν επιβληθεί βάσει εσφαλμένης ανάλυσης. Παρόμοιες απόψεις διατυπώθηκαν από τον παραγωγό-εξαγωγέα Huntsman Petrochemical Corporation LLC («Huntsman»). Πράγματι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εταιρειών Stepan και Huntsman, το Δικαστήριο έκρινε ότι, κατά τη διάρκεια της ΠΕΕ, το περιθώριο ντάμπινγκ για το σύνολο της χώρας ήταν αρνητικό και, επομένως, δεν ήταν δυνατό να διαπιστωθεί η συνέχιση του ντάμπινγκ. Η εταιρεία Stepan θεώρησε ότι τα θεσμικά όργανα θα έπρεπε, συνεπώς, να είχαν εξετάσει αν υπήρχε πιθανότητα επανάληψης της πρακτικής ντάμπινγκ· ωστόσο, ο κανονισμός για την τρίτη επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων δεν περιείχε κανένα σχετικό στοιχείο.
(20)
Επιπλέον, η εταιρεία Stepan τόνισε ότι, αν η έννοια της συνέχισης του ντάμπινγκ ερμηνευθεί σε επίπεδο κάθε εταιρείας, τα θεσμικά όργανα θα έπρεπε να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει συνέχιση της πρακτικής ντάμπινγκ από την εταιρεία Dow Chemical, δεδομένου ότι, σύμφωνα με το Δικαστήριο, η εταιρεία αντιπροσώπευε πάνω από το 85 % του συνόλου των εισαγωγών από τις ΗΠΑ και, ως εκ τούτου, θα έπρεπε να είχε εξετασθεί κατά πόσον η πρακτική ντάμπινγκ ήταν πιθανόν να επαναληφθεί. Για τις άλλες εξαγωγικές εταιρείες διαπιστώθηκε ότι υπήρξε πρακτική ντάμπινγκ και, επομένως, τα θεσμικά όργανα θα έπρεπε να έχουν προσδιορίσει κατά πόσον η πρακτική ντάμπινγκ ήταν πιθανόν να συνεχισθεί. Σύμφωνα με την εταιρεία Stepan, η πιθανότητα συνέχισης της πρακτικής ντάμπινγκ εξετάστηκε κυρίως με βάση την πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα στις ΗΠΑ, η οποία σε εθνικό επίπεδο ανέρχεται σε 60 000 τόνους. Δεδομένης της διαπίστωσης του Δικαστηρίου ότι τα θεσμικά όργανα δεν αξιολόγησαν ορθά την πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα στις ΗΠΑ και δεδομένου ότι, σύμφωνα με την εταιρεία Stepan, η πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα ήταν πλησιέστερη στους 8 000 τόνους χωρίς να τους υπερβαίνει, δεν ήταν πλέον δυνατόν να υποστηριχθεί ότι οι άλλες εξαγωγικές εταιρείες ήταν πιθανό να συνεχίσουν την πρακτική ντάμπινγκ. Τα θεσμικά όργανα θα έπρεπε επίσης να αναλύσουν και να διαπιστώσουν την πιθανότητα επανάληψης του ντάμπινγκ.
(21)
Επίσης, η εταιρεία Hunstman βασίστηκε για την ανάλυσή της στην παραδοχή ότι η απόφαση επιβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της ΠΕΕ και ότι, επομένως, ήταν απίθανο να εξαχθεί μεγάλη ποσότητα αιθανολαμινών στην 'Ενωση με αυτά τα δεδομένα. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι, ως εκ τούτου, δεν είναι απαραίτητο να αναλυθούν άλλοι παράγοντες, όπως ο αντίκτυπος των μέτρων εμπορικής άμυνας σε τρίτες χώρες, η πιθανή ανάπτυξη της ζήτησης στις ΗΠΑ και σε άλλες αγορές ή η συμπίεση των τιμών. Επιπλέον, η εταιρεία Huntsman ισχυρίστηκε ότι, λαμβάνοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο διαπίστωσε την έλλειψη πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της ΠΕΕ, δεν ήταν πλέον δυνατόν να εξετάσει εκ νέου η Επιτροπή την πιθανότητα επανάληψης του ντάμπινγκ και της ζημίας και να καταλήξει στο συμπέρασμα, στο πλαίσιο αυτής της μερικής επανέναρξης, ότι υπάρχει πιθανότητα επανάληψης του ζημιογόνου ντάμπινγκ. Ωστόσο, στην περίπτωση που η Επιτροπή μπορεί να επανεξετάσει την πιθανότητα επανάληψης του ντάμπινγκ και της ζημίας, η Huntsman κρίνει ότι δεν θα υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για το ότι πληρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 11 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού. Όσον αφορά την πιθανότητα επανάληψης του ντάμπινγκ, η γνώμη της Huntsman ήταν πως, με βάση τη διαπίστωση ότι, κατά την ΠΕΕ, δεν υπήρχε ντάμπινγκ από την Dow Chemical, η οποία είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας, δεν υπήρχε πιθανότητα επανάληψης του ντάμπινγκ σε επίπεδο χώρας μετά την ΠΕΕ αν ανακαλούνταν οι δασμοί αντιντάμπινγκ.
(22)
Σύμφωνα με την εταιρεία Huntsman, δεν είναι πιθανή η επανάληψη της ζημίας επειδή δεν υπάρχει αχρησιμοποίητη παραγωγική ικανότητα, με αποτέλεσμα πολύ λίγα περιθώρια για αύξηση των εξαγωγών στην Ένωση μετά την ΠΕΕ. Η εταιρεία Huntsman υποστήριξε ότι αυτό το συμπέρασμα επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι, σύμφωνα με την έκθεση SRI (12), η αναμενόμενη αύξηση της κατανάλωσης στις ΗΠΑ δεν διαφέρει σημαντικά από εκείνη των άλλων αγορών.
(23)
Η εταιρεία Huntsman ισχυρίστηκε ότι, αν ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής είχε υποστεί οποιαδήποτε ζημία, αυτή θα έπρεπε να αποδοθεί στις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και όχι στις εισαγωγές από τις ΗΠΑ. Μόνη η επιδείνωση του αρνητικού αντικτύπου της κρίσης μέσω των εισαγωγών δεν θα δικαιολογούσε τη διαπίστωση ενδεχόμενης επανάληψης της ζημίας εξαιτίας των εν λόγω εισαγωγών.
2.3. Ανάλυση σχολίων
(24)
Όσον αφορά τον υποτιθέμενο παράνομο χαρακτήρα της επανέναρξης (αιτιολογικές σκέψεις 17-18), υπενθυμίζεται ότι, στην υπόθεση C-458/98 P («απόφαση IPS»), το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι, σε περιπτώσεις που μια διαδικασία αποτελείται από περισσότερα διοικητικά στάδια, η ακύρωση ενός από τα στάδια δεν ακυρώνει όλη τη διαδικασία. Η διαδικασία αντιντάμπινγκ αποτελεί παράδειγμα τέτοιας διαδικασίας με πολλαπλά στάδια. Επομένως, η ακύρωση του τροποποιητικού κανονισμού όσον αφορά ένα μέρος δεν συνεπάγεται την ακύρωση όλης της διαδικασίας πριν από την έκδοση του εν λόγω κανονισμού (13). Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 266 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ»), τα θεσμικά όργανα της Ένωσης είναι υποχρεωμένα να συμμορφωθούν με την απόφαση. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, ο ισχυρισμός ότι δεν υπάρχει νομική βάση για τη μερική επανέναρξη της έρευνας επανεξέτασης κρίθηκε αδικαιολόγητος.
(25)
Ο ισχυρισμός ότι η θέσπιση προθεσμιών για την ολοκλήρωση των ερευνών αντιντάμπινγκ θα εμπόδιζε την Επιτροπή να επεκτείνει την έρευνα πέραν της προθεσμίας των 15 μηνών (αιτιολογική σκέψη 17) κρίθηκε επίσης αδικαιολόγητος. Θεωρείται ότι αυτή η προθεσμία δεν είναι ενδεδειγμένη για την εκτέλεση δικαστικής απόφασης. Πράγματι, η προθεσμία αυτή διέπει μόνο την ολοκλήρωση της αρχικής έρευνας επανεξέτασης από την ημερομηνία έναρξης έως την ημερομηνία της οριστικής δράσης και δεν αφορά καμία επόμενη ενέργεια η οποία, ενδεχομένως, πρέπει να αναληφθεί, παραδείγματος χάριν, κατόπιν δικαστικού ελέγχου. Συνέπεια της αποδοχής αυτού του ισχυρισμού θα ήταν να καταστεί αδύνατο για τα θεσμικά όργανα να συνυπολογίσουν τις διαπιστώσεις του Γενικού Δικαστηρίου (όπως απαιτεί το άρθρο 266 της ΣΛΕΕ). Πράγματι, η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου θα εκδίδεται πάντα μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την έρευνα. Επιπλέον, σημειώνεται ότι οποιαδήποτε διαφορετική ερμηνεία θα σήμαινε, παραδείγματος χάριν, ότι μια επιτυχημένη νομική δράση ενός μέρους δεν θα είχε στην πράξη κανένα αποτέλεσμα για το μέρος αυτό αν η λήξη της προθεσμίας για την ολοκλήρωση της αρχικής έρευνας δεν θα επέτρεπε την εκτέλεση απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου. Αυτό θα ήταν αντίθετο με την αρχή ότι όλα τα μέρη θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα αποτελεσματικού δικαστικού ελέγχου.
(26)
Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να διορθώσει με νομικά μέσα τα σφάλματα αξιολόγησης που διαπίστωσε ότι περιλαμβάνονται στον επίδικο κανονισμό και ότι το μόνο μέσο για την εκτέλεση της απόφασης είναι η κατάργηση των ισχυόντων μέτρων (αιτιολογική σκέψη 18), θα πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα. Το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί ότι η ακύρωση του κανονισμού συνεπάγεται επίσης τη δυνατότητα βελτίωσης των πτυχών του τροποποιητικού κανονισμού που οδήγησαν στην ακύρωσή του, ενώ παραμένουν αμετάβλητα τα μη αμφισβητούμενα μέρη που δεν επηρεάζονται από την απόφαση, όπως υποστηρίχθηκε στην απόφαση IPS. Τα θεσμικά όργανα πρέπει, συνεπώς, όχι μόνο να σεβασθούν το διατακτικό της απόφασης, αλλά και το σκεπτικό στο οποίο βασίζεται η απόφαση, στον βαθμό που απαιτείται για να προσδιορισθεί η ακριβής έννοια όσων αναφέρονται στο διατακτικό (14). Η διαδικασία για την αντικατάσταση ενός παράνομου μέτρου μπορεί έτσι να επαναληφθεί (15). Επομένως, η αξίωση θεωρείται επίσης αδικαιολόγητη.
(27)
Το Γενικό Δικαστήριο, όπως σημειώθηκε επίσης από τις εταιρείες Stepan και Hunstman (βλέπε αιτιολογική σκέψη 19), κατά την έρευνα που κατέληξε στην έγκριση του κανονισμού για την τρίτη επανεξέταση ενόψει της λήξης των μέτρων, διαπίστωσε ότι τα θεσμικά όργανα δεν μπορούσαν να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η πρακτική ντάμπινγκ συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της ΠΕΕ ούτε ότι υπήρξε πιθανότητα να συνεχισθεί η πρακτική ντάμπινγκ. Η συντριπτική πλειονότητα των εισαγωγών από τις ΗΠΑ, και συγκεκριμένα, όπως σημείωσε το Δικαστήριο, περισσότερο από το 85 % από την Dow Chemical, εισήλθαν στην Ένωση σε τιμές που δεν αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. Επιπλέον, αυτή η κατάσταση θα έπρεπε να είχε οδηγήσει στη διαπίστωση ότι το μέσο σταθμισμένο περιθώριο των εισαγωγών του εν λόγω προϊόντος, καταγωγής ΗΠΑ ήταν αρνητικό. Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα θεσμικά όργανα ήταν, επομένως, υποχρεωμένα να αποδείξουν ότι υπήρχε πιθανότητα επανάληψης του ντάμπινγκ (16).
(28)
Η ανάλυση της πιθανότητας επανάληψης του ντάμπινγκ στην παρούσα περίπτωση συνδέεται, όπως όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη αναγνωρίζουν ρητά ή σιωπηρά, με τον υπολογισμό της πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας στις ΗΠΑ. Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε σημαντική πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της ΠΕΕ. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η μέθοδος που εφαρμόστηκε για τον υπολογισμό των 60 000 τόνων πλεονάζουσας ικανότητας παραγωγής αιθανολαμινών κατά τη διάρκεια της ΠΕΕ ήταν ασαφής και ότι η ποσότητα των 60 000 τόνων δεν συμφωνούσε με τα στοιχεία της υπόθεσης (17).
(29)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 15, ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής δήλωσε ότι, με βάση στοιχεία της εταιρείας PCI, το 2008 υπήρχε πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα που υπερέβαινε τους 60 000 τόνους σε όλη τη χώρα. Επισημαίνεται, ωστόσο, ότι στον υπολογισμό που υπέβαλε ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής είχε χρησιμοποιηθεί η συνολική παραγωγική ικανότητα των ΗΠΑ, δηλαδή δεν είχε γίνει καμία προσαρμογή προς τα κάτω από την τιμή του 90 %.
(30)
Όσον αφορά τους ισχυρισμούς σχετικά με τον υπολογισμό της πλεονάζουσας ικανότητας κατά τη διάρκεια της ΠΕΕ, σημειώνεται ότι δύο παραγωγοί-εξαγωγείς συνεργάστηκαν στην τρίτη έρευνα επανεξέτασης ενόψει της λήξης των μέτρων. Κατά τη διάρκεια της εν λόγω επανεξέτασης διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία INEOS Oxide LLC («INEOS») δεν είχε πλεονάζουσα ικανότητα κατά τη διάρκεια της ΠΕΕ, ενώ η εταιρεία Dow Chemical διέθετε σε ορισμένο βαθμό. Τα επαληθευμένα στοιχεία δείχνουν ότι η Dow Chemical δεν χρησιμοποίησε την πλεονάζουσα παραγωγική της ικανότητα για να πραγματοποιήσει εξαγωγές σε χαμηλές τιμές κατά τη διάρκεια της ΠΕΕ, μολονότι θα μπορούσε να το είχε πράξει δεδομένου του χαμηλού επιπέδου των μέτρων όταν εκφράζονται σε ισοδύναμο κατ’ αξίαν.
(31)
Επίσης, οι συνεργασθείσες εταιρείες, δηλαδή η Dow Chemical και η INEOS, αντιπροσώπευαν μαζί κατά την ΠΕΕ το 91,6 % των εξαγωγών από τις ΗΠΑ στην Ένωση. Οι συνολικές εξαγωγές της Dow Chemical και της INEOS ανήλθαν σε 30 000-35 000 τόνους· οι εξαγωγές από μη συνεργασθείσες εταιρείες δεν ήταν πάνω από 3 000-4 000 τόνους. Το περιθώριο ντάμπινγκ για το σύνολο της χώρας κατά τη διάρκεια της ΠΕΕ ήταν αμελητέο και οι εισαγωγές από μη συνεργασθείσες εταιρείες αντιπροσώπευε λιγότερο από το 1 % της ενωσιακής αγοράς. Για λόγους εμπιστευτικότητας, τα ανωτέρω αριθμητικά στοιχεία αναφέρονται με τη μορφή φάσματος τιμών ή δεν είναι ακριβή αριθμητικό στοιχεία.
(32)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 16, ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής ανέφερε διαφόρους παράγοντες οι οποίοι υποδηλώνουν, κατά τη γνώμη του, ότι εξακολουθεί να υπάρχει πιθανότητα επανάληψης του ντάμπινγκ μετά το 2008. Ωστόσο, οι συνθήκες της αγοράς δεν έχουν μεταβληθεί σημαντικά μετά τη δημοσίευση του κανονισμού για την τρίτη επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων. Η κατάσταση αυτή αναγνωρίζεται επίσης από τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 30 και 31, δεδομένου του χαμηλού επιπέδου των μέτρων και της έλλειψης πλεονάζουσας ικανότητας από την εταιρεία INEOS καθώς και της απουσίας ντάμπινγκ από την εταιρεία Dow, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η κατάργηση του μέτρου θα μπορούσε να αλλάξει την κατάσταση.
(33)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας παρατήρησε ότι η τρίτη επανεξέταση ενόψει της λήξης των μέτρων δεν θα έπρεπε να είχε καταλήξει στην επιβολή μέτρων με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 54/2010. Ο παραγωγός-εξαγωγέας ζήτησε να καταργηθούν τα μέτρα με αναδρομική ισχύ έτσι ώστε όλοι οι δασμοί που καταβλήθηκαν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 54/2010 να επιστραφούν σε όλους τους εισαγωγείς οι οποίοι τα κατέβαλαν κανονικά.
(34)
Ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε επειδή οι παραγωγοί-εξαγωγείς εκτός της εταιρείας Dow Chemical θα μπορούσαν επίσης να ασκήσουν προσφυγή και να ζητήσουν την ακύρωση του κανονισμού, ο οποίος ακυρώθηκε μόνο όσον αφορά τον αιτούντα, δηλαδή την εταιρεία Dow Chemical. Επομένως, σύμφωνα με την αρχή της ασφάλειας δικαίου και με τη νομολογία του Δικαστηρίου (18), ο κανονισμός κατέστη οριστικός όσον αφορά τους άλλους παραγωγούς-εξαγωγείς.
2.4. Συμπέρασμα
(35)
Λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν από τα μέρη και την ανάλυσή τους, εξήχθη το συμπέρασμα ότι η εφαρμογή της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου σημαίνει ότι τα θεσμικά όργανα δεν θα μπορούσαν να έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η πρακτική ντάμπινγκ συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της ΠΕΕ, ούτε ότι υπήρχε πιθανότητα να συνεχισθεί η πρακτική ντάμπινγκ, κατά την έρευνα που είχε ως αποτέλεσμα τη θέσπιση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 54/2010. Επιπλέον, τα θεσμικά όργανα θα έπρεπε επίσης να είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε πιθανότητα επανάληψης της πρακτικής ντάμπινγκ.
(36)
Με βάση τα ανωτέρω, ο δασμός αντιντάμπινγκ για αιθανολαμίνες δεν θα έπρεπε να επαναφερθεί. Όσον αφορά την εταιρεία Dow Chemical, θα πρέπει να γίνει η υπενθύμιση ότι ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 54/2010 έχει ήδη ακυρωθεί σε ό,τι αφορά την εταιρεία Dow Chemical με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-158/10. Συνεπώς, για σκοπούς σαφήνειας, θα πρέπει να επισημανθεί ότι, όσον αφορά τις εισαγωγές αιθανολαμινών από την εταιρεία Dow Chemical, οι δασμοί αντιντάμπινγκ δεν ισχύουν πλέον από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 54/2010 (23 Ιανουαρίου 2010).
3. ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΕΝΟΨΕΙ ΤΗΣ ΛΗΞΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
(37)
Με βάση τα ανωτέρω, και ιδίως την αιτιολογική σκέψη 35, κρίνεται ότι η τέταρτη επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων θα πρέπει να περατωθεί χωρίς την εκ νέου επιβολή δασμού. Όσο αφορά την εταιρεία Dow Chemical, η τέταρτη επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων είναι χωρίς αντικείμενο μετά την απόφαση του Δικαστηρίου και δεν υπάρχει νομική βάση για την είσπραξη δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές από την εταιρεία Dow Chemical από τις 23 Ιανουαρίου 2010.
4. ΜΕΡΙΚΗ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ
(38)
Λαμβανομένων υπόψη των διαπιστώσεων που συνοψίζονται στην αιτιολογική σκέψη 35, κρίνεται ότι η επανεξέταση θα πρέπει να περατωθεί επειδή δεν υπάρχει η βάση που αιτιολογεί την ύπαρξη των μέτρων, δηλαδή η διαπίστωση της πιθανότητας να συνεχισθεί ή να επαναληφθεί το ζημιογόνο ντάμπινγκ.
5. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΟΒΛΗΘΗΚΑΝ
(39)
Όλα τα μέρη ενημερώθηκαν για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό βάσει του οποίου επρόκειτο να προταθεί η περάτωση της ισχύος των υφιστάμενων μέτρων. Επίσης, τους δόθηκε προθεσμία εντός της οποίας μπορούσαν να υποβάλουν παρατηρήσεις μετά την εν λόγω κοινοποίηση. Οι παρατηρήσεις αυτές εξετάστηκαν δεόντως, αλλά δεν είχαν ως συνέπεια την τροποποίηση των συμπερασμάτων.
6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
(40)
Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι η μερική επανέναρξη της έρευνας θα πρέπει να περατωθεί και ότι τα μέτρα αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές αιθανολαμινών, καταγωγής ΗΠΑ, θα πρέπει να καταργηθούν. Όσον αφορά τις εισαγωγές αιθανολαμινών από την εταιρεία Dow Chemical, επειδή ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 54/2010 είχε ήδη ακυρωθεί σε ό,τι αφορά την εταιρεία Dow Chemical, τα μέτρα δεν ισχύουν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 54/2010 (23 Ιανουαρίου 2010).
(41)
Η τέταρτη επανεξέταση ενόψει τη λήξης ισχύος των μέτρων σχετικά με τους ισχύοντες δασμούς αντιντάμπινγκ για τις εισαγωγές αιθανολαμινών, καταγωγής ΗΠΑ, θα πρέπει να περατωθεί χωρίς την εκ νέου επιβολή δασμού. Σχετικά με τις εισαγωγές από την εταιρεία Dow Chemical, αυτή η έρευνα επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων είναι χωρίς αντικείμενο.
(42)
Η μερική ενδιάμεση επανεξέταση που αφορά μόνον την εξέταση του ντάμπινγκ θα πρέπει να περατωθεί λόγω της κατάργησης των ισχυόντων μέτρων,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1. Η μερική επανέναρξη της έρευνας αντιντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές αιθανολαμινών που υπάγονται σήμερα στους κωδικούς ΣΟ ex 2922 11 00 (μονοαιθανολαμίνη) (κωδικός TARIC 2922110010), ex 2922 12 00 (διαιθανολαμίνη) (κωδικός TARIC 2922120010) και 2922 13 10 (τριαιθανολαμίνη), καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, περατώνεται χωρίς να επιβληθούν εκ νέου δασμοί και τα μέτρα καταργούνται.
2. Όσον αφορά τις εισαγωγές από την εταιρεία The Dow Chemical Company, δεν υπάρχει νομική βάση για την είσπραξη δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές από την εταιρεία The Dow Chemical Company από τις 23 Ιανουαρίου 2010.
Άρθρο 2
Η έρευνα επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές αιθανολαμινών από όλους τους παραγωγούς-εξαγωγείς που υπάγονται σήμερα στους κωδικούς ΣΟ ex 2922 11 00 (μονοαιθανολαμίνη) (κωδικός TARIC 2922110010), ex 2922 12 00 (διαιθανολαμίνη) (κωδικός TARIC 2922120010) και 2922 13 10 (τριαιθανολαμίνη), καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, η οποία άρχισε στις 21 Ιανουαρίου 2012, περατώνεται χωρίς να επιβληθούν μέτρα. Σχετικά με τις εισαγωγές από την εταιρεία The Dow Chemical Company, αυτή η επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων είναι χωρίς αντικείμενο.
Άρθρο 3
Η μερική ενδιάμεση επανεξέταση που αφορά μόνο την εξέταση του ντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές αιθανολαμινών από την εταιρεία The Dow Chemical Company που υπάγονται σήμερα στους κωδικούς ΣΟ ex 2922 11 00 (μονοαιθανολαμίνη) (κωδικός TARIC 2922110010), ex 2922 12 00 (διαιθανολαμίνη) (κωδικός TARIC 2922120010) και 2922 13 10 (τριαιθανολαμίνη), καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, περατώνεται.
Άρθρο 4
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 21 Μαρτίου 2013.


Input:
UREDBA SVETA (EU) št. 1262/2012
z dne 20. decembra 2012
o določitvi ribolovnih možnosti za plovila EU za nekatere staleže globokomorskih rib za leti 2013 in 2014
SVET EVROPSKE UNIJE JE -
ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije in zlasti člena 43(3) Pogodbe,
ob upoštevanju predloga Evropske komisije,
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
Člen 43(3) Pogodbe določa, da Svet na predlog Komisije sprejme ukrepe o določitvi in dodelitvi ribolovnih možnosti.
(2)
Uredba Sveta (ES) št. 2371/2002 z dne 20. decembra 2002 o ohranjevanju in trajnostnem izkoriščanju ribolovnih virov v okviru skupne ribiške politike (1) zahteva določitev ukrepov za urejanje dostopa do voda in virov ter trajnostno izvajanje ribolovnih dejavnosti, pri čemer se upoštevajo razpoložljiva znanstvena, tehnična in gospodarska mnenja ter zlasti poročila, ki jih pripravi Znanstveni, tehnični in gospodarski odbor za ribištvo (STECF), ter kakršna koli mnenja prejeta s strani regionalnih svetovalnih svetov.
(3)
Svet sprejme ukrepe o določitvi in dodelitvi ribolovnih možnosti glede na ribolov ali skupino ribolova, po potrebi tudi z nekaterimi pogoji, ki so funkcionalno s tem povezani. Ribolovne možnosti bi bilo treba med države članice razdeliti tako, da se vsaki državi članici zagotovi sorazmerna stabilnost ribolovnih dejavnosti za vsak stalež ali ribolov, in ob upoštevanju ciljev skupne ribiške politike iz Uredbe (ES) št. 2371/2002.
(4)
Celotni dovoljeni ulovi (TAC) bi morali biti določeni na podlagi razpoložljivih znanstvenih mnenj ter ob upoštevanju bioloških in družbenogospodarskih vidikov, pri čemer se zagotovi pravična obravnava ribiških sektorjev, ter glede na mnenja, izražena na posvetovanjih z zainteresiranimi stranmi, zlasti na zasedanjih Odbora za ribištvo in ribogojstvo ter zadevnih regionalnih svetovalnih svetov.
(5)
Ribolovne možnosti bi morale biti v skladu z mednarodnimi sporazumi in načeli, kot je Sporazum Združenih narodov iz leta 1995 glede ohranjanja in upravljanja čezconskih staležev rib in izrazito selivskih staležev rib (2), ter v skladu s podrobnimi načeli upravljanja iz mednarodnih smernic Organizacije Združenih narodov za prehrano in kmetijstvo za upravljanje globokomorskega ribolova na odprtih morjih iz leta 2008, v skladu s katerimi bi moral biti upravni organ previdnejši, če so podatki negotovi, nezanesljivi ali nepopolni. Pomanjkanje ustreznih znanstvenih podatkov ne bi smelo biti razlog za odlaganje ali nesprejetje ukrepov ohranjanja in upravljanja.
(6)
V najnovejšem znanstvenem mnenju Mednarodnega sveta za raziskovanje morja (ICES) in STECF je navedeno, da se večina globokomorskih staležev ne lovi trajnostno, pri čemer bi bilo treba ribolovne možnosti za te staleže zaradi zagotovitve njihove trajnosti zmanjšati, dokler se obsegi staležev ne bi spet začeli povečevati. Poleg tega je ICES mnenja, da usmerjeni ribolov oranžne sluzoglavke ne bi smel biti dovoljen na vseh območjih in za nekatere staleže modrega lenga in okatega ribona.
(7)
Glede globokomorskih morskih psov štejejo glavne tržne vrste za izčrpane in zato ne bi smelo prihajati do usmerjenega ribolova.
(8)
Ribolovne možnosti za globokomorske vrste, kot so opredeljene v členu 2(a) Uredbe Sveta (ES) št. 2347/2002 z dne 16. decembra 2002 o določitvi posebnih pogojev dostopa in z njimi povezanih pravil za ribolov globokomorskih staležev (3) se določijo vsaki dve leti. Vendar so izjema staleži velike srebrenke in glavni stalež modrega lenga, glede katerega so ribolovne možnosti odvisne od izida letnih pogajanj z Norveško. Ribolovne možnosti za te staleže bi bilo treba določiti v drugi zadevni letni uredbi o določitvi ribolovnih možnosti.
(9)
V interesu poenostavitve bi bilo treba TAC modrega lenga, ki jih Unija avtonomno določi, urediti v istem pravnem instrumentu. Zato bi bilo treba TAC za modrega lenga v mednarodnih vodah II, III in IV, skupaj s TAC za modrega lenga v mednarodnih vodah XII, vključiti v Uredbo o določitvi ribolovnih možnosti, ki so razpoložljive za plovila EU za nekatere staleže rib in skupine staležev rib, ki niso predmet mednarodnih pogajanj ali sporazumov.
(10)
V skladu z Uredbo Sveta (ES) št. 847/96 z dne 6. maja 1996 o uvedbi dodatnih pogojev za upravljanje celotnih dovoljenih ulovov (TAC) in kvot iz leta v leto (4) bi bilo treba določiti staleže, za katere veljajo razni ukrepi iz navedene uredbe. Previdnostne TAC bi bilo treba uporabljati za staleže, za katere ni na voljo nobene znanstveno utemeljene ocene ribolovnih možnosti za leto, v katerem je treba določiti TAC; v vseh drugih primerih bi bilo treba uporabljati analitske TAC. Glede na mnenje ICES in STECF glede globokomorskih staležev ter predvsem dejstva, da za zadevne ribolovne možnosti večinoma ne obstaja znanstvena ocena, bi morali veljati previdnostni TAC iz te uredbe.
(11)
Glede na znanstveno mnenje biološka porazdelitev nekaterih staležev okroglonosega repaka nujno ne ustreza področjem TAC iz te uredbe. Da bi se olajšalo trajnostno izkoriščanje teh staležev, je primerno, da se dovoli povečana prožnost med področji TAC Vb, VI in VII na eni strani ter področji TAC VIII, IX, X, XII in XIV na drugi strani.
(12)
Da se izogne prekinitvi ribolovnih dejavnosti in da se zagotovi preživljanje ribičev Unije, bi se morala ta uredba uporabljati od 1. januarja 2013. Zaradi nujnosti bi morala ta uredba začeti veljati takoj po objavi -
SPREJEL NASLEDNJO UREDBO:
Člen 1
Vsebina
Ta uredba določa letne ribolovne možnosti, ki so na voljo za plovila EU za staleže rib nekaterih globokomorskih vrst za leti 2013 in 2014 v vodah EU in nekaterih vodah zunaj EU, za katere se zahtevajo omejitve ulova.
Člen 2
Opredelitev pojmov
1. V tej uredbi se uporabljajo naslednje opredelitve pojmov:
(a)
„plovilo EU“ pomeni ribiško plovilo, ki plove pod zastavo države članice in je registrirano v Uniji;
(b)
„vode EU“ pomeni vode pod suverenostjo ali pristojnostjo držav članic, razen voda, ki mejijo na ozemlja iz Priloge II k Pogodbi;
(c)
„celotni dovoljeni ulov“ (TAC) pomeni količino, ki se lahko iz posameznega staleža rib ulovi in iztovori vsako leto;
(d)
„kvota“ pomeni delež TAC, ki je dodeljen Uniji, državi članici ali tretji državi;
(e)
„mednarodne vode“ pomeni vode, ki so zunaj suverenosti ali pristojnosti katere koli države.
2. V tej uredbi se uporabljajo naslednje opredelitve con:
(a)
cone ICES (Mednarodni svet za raziskovanje morja) so geografska območja, določena v Prilogi III k Uredbi (ES) št. 218/2009 Evropskega parlamenta in Sveta (5);
(b)
cone CECAF (Odbor za ribištvo za vzhodni osrednji Atlantik) so geografska območja, določena v Prilogi II k Uredbi (ES) št. 216/2009 Evropskega parlamenta in Sveta (6).
Člen 3
TAC in dodelitve
TAC za globokomorske vrste, ki jih ulovijo plovila EU v vodah EU ali v nekaterih vodah zunaj EU, dodelitev takih TAC državam članicam ter po potrebi pogoji, ki so s tem funkcionalno povezani, so določeni v Prilogi k tej Uredbi.
Člen 4
Posebne določbe o dodelitvah ribolovnih možnosti
1. Dodelitev ribolovnih možnosti državam članicam, kot je določena v tej uredbi, ne posega v:
(a)
izmenjave v skladu s členom 20(5) Uredbe (ES) št. 2371/2002;
(b)
odbitke in ponovne dodelitve v skladu s členom 37 Uredbe Sveta (ES) št. 1224/2009 (7) ali členom 10(4) Uredbe Sveta (ES) št. 1006/2008 (8);
(c)
dodatna iztovarjanja, dovoljena na podlagi člena 3 Uredbe (ES) št. 847/96;
(d)
zadržane količine v skladu s členom 4 Uredbe (ES) št. 847/96;
(e)
odbitke v skladu s členi 105, 106 in 107 Uredbe (ES) št. 1224/2009.
2. Člen 3 Uredbe (ES) št. 847/96 se uporablja za staleže, za katere velja previdnostni TAC, člen 3(2) in (3) ter člen 4 navedene uredbe pa za staleže, za katere velja analitski TAC, razen kadar Priloga k tej uredbi določa drugače.
Člen 5
Pogoji za iztovarjanje ulova in prilova
Ribe iz staležev, za katere so določeni TAC, se obdržijo na krovu ali iztovarjajo le, če ulov ulovijo plovila, ki plovejo pod zastavo države članice in imajo kvoto ter ta kvota ni izčrpana.
Člen 6
Začetek veljavnosti
Ta uredba začne veljati dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
Uporablja se od 1. januarja 2013.
Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
V Bruslju, 20. decembra 2012


Input:
DURCHFÜHRUNGSVERORDNUNG (EU) Nr. 1339/2013 DER KOMMISSION
vom 13. Dezember 2013
zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte für die Bestimmung der für bestimmtes Obst und Gemüse geltenden Einfuhrpreise
DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1234/2007 des Rates vom 22. Oktober 2007 über eine gemeinsame Organisation der Agrarmärkte und mit Sondervorschriften für bestimmte landwirtschaftliche Erzeugnisse (Verordnung über die einheitliche GMO) (1),
gestützt auf die Durchführungsverordnung (EU) Nr. 543/2011 der Kommission vom 7. Juni 2011 mit Durchführungsbestimmungen zur Verordnung (EG) Nr. 1234/2007 des Rates für die Sektoren Obst und Gemüse und Verarbeitungserzeugnisse aus Obst und Gemüse (2), insbesondere auf Artikel 136 Absatz 1,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Die in Anwendung der Ergebnisse der multilateralen Handelsverhandlungen der Uruguay-Runde von der Kommission festzulegenden, zur Bestimmung der pauschalen Einfuhrwerte zu berücksichtigenden Kriterien sind in der Durchführungsverordnung (EU) Nr. 543/2011 für die in ihrem Anhang XVI Teil A aufgeführten Erzeugnisse und Zeiträume festgelegt.
(2)
Gemäß Artikel 136 Absatz 1 der Durchführungsverordnung (EU) Nr. 543/2011 wird der pauschale Einfuhrwert an jedem Arbeitstag unter Berücksichtigung variabler Tageswerte berechnet. Die vorliegende Verordnung sollte daher am Tag ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft treten -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
Die in Artikel 136 der Durchführungsverordnung (EU) Nr. 543/2011 genannten pauschalen Einfuhrwerte sind im Anhang der vorliegenden Verordnung festgesetzt.
Artikel 2
Diese Verordnung tritt am Tag ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 13. Dezember 2013


Input:
A BIZOTTSÁG 1393/2014/EU FELHATALMAZÁSON ALAPULÓ RENDELETE
(2014. október 20.)
egyes kisméretű nyílt tengeri fajoknak az északnyugati vizeken történő halászatára vonatkozó visszadobási terv elkészítéséről
AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
tekintettel a közös halászati politikáról, az 1954/2003/EK és az 1224/2009/EK tanácsi rendelet módosításáról, valamint a 2371/2002/EK és a 639/2004/EK tanácsi rendelet hatályon kívül helyezéséről szóló, 2013. december 11-i 1380/2013/EU európai parlamenti és tanácsi rendeletre, továbbá a 2004/585/EK tanácsi határozatra (1) és különösen annak 15. cikke (6), valamint 18. cikke (1) és (3) bekezdésére,
mivel:
(1)
Az 1380/2013/EU rendelet célja a visszadobás gyakorlatának az Unió teljes halászati tevékenysége tekintetében történő fokozatos megszüntetése a fogási korlátozás hatálya alá tartozó fajok állományait érintő fogások kirakodására irányuló kötelezettség bevezetése révén.
(2)
Az 1380/2013/EU rendelet 15. cikkének (6) bekezdése felhatalmazza a Bizottságot arra, hogy felhatalmazáson alapuló jogi aktus útján visszadobási terveket fogadjon el legfeljebb három évre a tagállamok által az illetékes tanácsadó testületekkel folytatott konzultáció során kidolgozott közös ajánlások alapján.
(3)
Belgium, Írország, Spanyolország, Franciaország, Hollandia és az Egyesült Királyság közvetlen halászati gazdálkodási érdekekkel bír az északnyugati vizeken. Ezek a tagállamok a nyílt tengeri halászattal foglalkozó tanácsadó testülettel, a távolsági flottával foglalkozó tanácsadó testülettel és az északnyugati vizekkel foglalkozó tanácsadó testülettel folytatott konzultációt követően közös ajánlást nyújtottak be a Bizottsághoz. Az illetékes tudományos szervek tudományos munkával vettek részt a folyamatban. A közös ajánlásban foglalt intézkedések összhangban vannak az 1380/2013/EU rendelet 15. cikkének (6) bekezdésével, ezért azok az 1380/2013/EU rendelet 18. cikkének (3) bekezdése szerint belefoglalandók ebbe a rendeletbe.
(4)
Az északnyugati vizek tekintetében az 1380/2013/EU rendelet 15. cikke (1) bekezdésének a) pontja szerint a kirakodási kötelezettségnek legkésőbb 2015. január 1-jétől minden olyan hajóra vonatkoznia kell, amelyet a kis- és nagyméretű nyílt tengeri fajok halászata keretében használnak az e halászati tevékenységek során fogott, fogási korlátozás hatálya alá tartozó fajok esetében.
(5)
A közös ajánlás szerint a visszadobási tervnek 2015. január 1-jétől ki kell terjednie bizonyos kis- és nagyméretű nyílt tengeri fajok halászatára, nevezetesen a makrélának, a heringnek, a fattyúmakrélának, a kék puhatőkehalnak, a disznófejűhal-féléknek, az aranylazacnak, a germonnak és a sprattnak az ICES Vb, VI és VII övezetekben folytatott halászatára.
(6)
A közös ajánlás a kirakodási kötelezettség alóli mentességet tartalmaz a bizonyos feltételek mellett erszényes kerítőhálóval fogott makréla és hering vonatkozásában a magas túlélési arányt igazoló tudományos bizonyítékok alapján, összhangban az 1380/2013/EU rendelet 15. cikke (4) bekezdésének b) pontjával. A magas túlélési arányt igazoló tudományos bizonyítékokat a Scheveningen csoport szolgáltatta a közös ajánlásban, amely egy, a halak visszaengedés utáni túlélésére irányuló, Európa déli vizeinek erszényes kerítőhálót használó halászati tevékenységei keretében végzett konkrét tudományos vizsgálatra hivatkozott. A tanulmány eredményei szerint a túlélési arányok a csoportosulási időtől és a hálón belüli halsűrűségtől függenek, amelyek e halászati tevékenységek esetében jellemzően mérsékeltek. Ezeket az adatokat a HTMGB a 14-02. plenáris ülésén tekintette át. A HTMGB úgy ítélte meg, hogy - a túlélési vizsgálatok eredményeit a kereskedelmi halászati tevékenységek túlélési arányaira vonatkozóan reprezentatívnak feltételezve - a visszaengedett makrélák túlélési aránya minden bizonnyal 70 % körül lenne, és lényegesen alacsonyabb sűrűséget eredményezne, mint az a sűrűség, amelynél a hering mortalitása a megfigyelések szerint nőni kezd. A makréla és a hering az előtt történő visszaengedésére vonatkozó tilalmat, hogy a hálót teljesen kihúzták a halászhajó fedélzetére, a 850/1998/EK tanácsi rendelet (2) 19b. cikkének (2) bekezdése tartalmazza, mert az az elpusztult vagy majdnem elpusztult halak elvesztését eredményezné. Ez a túlélési arányon alapuló mentesség nem érinti a hatályban lévő tilalmat, mert a halak tengerbe való visszaengedésére a halászati tevékenység olyan szakaszában kerül sor, amikor a halaknak a visszaengedés után magas a túlélési aránya. Ezért ezt a mentességet bele kell foglalni e rendeletbe.
(7)
A közös ajánlás bizonyos halászati tevékenységek vonatkozásában és bizonyos szintekig négy de minimis kivételt tartalmaz. A tagállamok által szolgáltatott bizonyítékokat megvizsgálta a HTMGB, amely úgy ítélte meg, hogy a közös ajánlások megalapozott érveket tartalmaznak a nem szándékos fogások költségeinek megemelkedésére vonatkozóan, amit egyes esetekben a költségek minőségi elemzésével is alátámasztottak. A fentiek fényében és az azoktól eltérő tudományos információk hiányában célszerű a de minimis kivételeket a közös ajánlásban szereplő százalékos érték szerint meghatározni az 1380/2013/EU rendelet 15. cikke (5) bekezdésében megengedett szinteket meg nem haladó értékekkel.
(8)
A kék puhatőkehalra (Micromesistius poutassou) vonatkozó de minimis kivétel, amely az ICES VIII övezetben ezt a fajt célzó, nyílt tengeri vonóhálós hajóval folytatott, a faj fedélzeten való feldolgozását szolgáló, a szurimi alapját biztosító ipari halászat keretében ejtett éves összfogásnak 2015-ben és 2016-ban legfeljebb 7 %-ára, 2017-ben pedig 6 %-ára érvényes, azon alapul, hogy nem fokozható a szelektivitás, valamint hogy aránytalanul magasak a nem szándékos fogások kezelésének költségei. A HTMGB úgy ítélte meg, hogy a kivétel indoklása megalapozott. Ezért a szóban forgó kivételt bele kell foglalni e rendeletbe.
(9)
A germon (Thunnus alalunga) esetében az ICES VII területen vízközi páros vonóhálóval (PTM) folytatott germonhalászat keretében ejtett éves összfogásnak 2015-ben és 2016-ban legfeljebb a 7 %-át, 2017-ben pedig 6 %-át érintő de minimis kivételt a nem szándékos fogások kezelésének aránytalan költségek indokolják. Ide tartoznak a tengeri és szárazföldi tárolás és kezelés költségei. A HTMGB értékelésében jelezte az érték szerinti szelektálás kockázatát. Ez a kivétel mindazonáltal nem sérti a 850/98/EK rendelet 19. cikkének a) pontját. Ezért a szóban forgó kivételt bele kell foglalni e rendeletbe.
(10)
A nem szándékos fogások aránytalan költségeinek elkerülésére, például a tárolás, a munkaerő vagy a fagyasztás vonatkozásában, továbbá figyelembe véve azt, hogy az ICES VIId övezetben folytatott makréla-, fattyúmakréla és heringhalászatban már nehezen fokozható a szelektivitás, a közös ajánlás a kirakodási kötelezettség alóli de minimis kivételt fogalmaz meg e vegyes halászatra vonatkozóan. Ez a kivétel a magas túlélési arányt igazoló tudományos bizonyítékokon alapul, amelyeket a közös ajánlásban részes tagállamok szolgáltattak és a HTMGB is ellenőrzött. A HTMGB arra az eredményre jutott, hogy a közös ajánlás megalapozott minőségi érveket mutat be a nem szándékos fogások kezelésével kapcsolatos aránytalan költségeken alapuló de minimis kivételre. Ezért ezt a kivételt bele kell foglalni e rendeletbe
(11)
A fagyasztóval felszerelt, vízközi vonóhálót használó nyílt tengeri halászhajók által az ICES VI és VII övezetekben folytatott, fattyúmakrélára (Trachurus spp.) irányuló halászat keretében fogott disznófejűhal-félékre (Caproidae) vonatkozóan megállapított teljes kifogható mennyiségnek 2015-ben legfeljebb az 1 %-át, 2016-ban pedig a 0,75 %-át érintő de minimis kivételt a szelektivitás fokozásának nehézségei és az aránytalanul magas kezelési költségek (a szándékos és nem szándékos fogások szétválasztása) indokolják. A HTMGB úgy ítéli meg, hogy a kivétel megalapozott minőségi érvekkel van alátámasztva a szelektivitás fokozásának az adott halászterületen felmerülő nehézségei tekintetében, és ésszerű érvek szólnak a kezelési többletköltségek megléte mellett. Ezért a szóban forgó kivételt bele kell foglalni e rendeletbe.
(12)
A megfelelő ellenőrzés biztosítása végett az e rendelet keretében a túlélési arányok alapján megítélt mentesség hatálya alá tartozó fogásokra vonatkozóan külön dokumentálási követelményeket kell megállapítani.
(13)
Mivel az e rendelet szerinti intézkedések közvetlenül érintik az uniós hajók gazdasági tevékenységét és a halászati szezon tervezését, e rendeletnek a közzététele után azonnal hatályba kell lépnie. A rendelet az 1380/2013/EU rendelet 15. cikkében meghatározott határidő betartása érdekében 2015. január 1-jétől alkalmazandó. Az említett rendelet 15. cikkének (6) bekezdése szerint e rendelet legfeljebb 3 évig lehet érvényben,
ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
1. cikk
Tárgy
Ez a rendelet részletes szabályokat állapít meg az 1380/2013/EU rendelet 15. cikkének (1) bekezdésében előírt, a rendelet 4. cikke (2) bekezdésének c) pontjában meghatározott északnyugati vizeken folytatott, az e rendelet mellékletében felsorolt halászati tevékenységek során 2015. január 1-jétől alkalmazandó kirakodási kötelezettség végrehajtásának tekintetében.
2. cikk
Túlélési arányon alapuló mentesség
(1) Az 1380/2013/EU rendelet 15. cikkének (1) bekezdésétől eltérve a kirakodási kötelezettség nem vonatkozik az ICES VI övezetben erszényes kerítőhálóval folytatott makréla- és heringhalászatra, ha teljesül az összes alábbi feltétel:
-
a kifogott halakat az erszényes kerítőháló egy adott (az alábbi (2) és (3) bekezdésben meghatározott) százalékos mértékig történő bezárása előtt („kinyerési pont”) visszaengedik a tengerbe,
-
az erszényes kerítőháló jól látható bójával van ellátva, amely egyértelműen jelzi a kinyerési pont határát,
-
a hajó és az erszényes kerítőhálós eszköz elektronikus rögzítő- és nyilvántartó rendszerrel van felszerelve, amely dokumentálja, hogy az egyes halászati műveletek során mikor, hol és milyen mértékben használták az erszényes kerítőhálót.
(2) A kinyerési pontnak a makrélahalászatban az erszényes kerítőháló záródásának 80 %-ánál, a heringhalászatban pedig annak 90 %-ánál kell lennie.
(3) Ha a körbekerített halrajban elegyedik a két faj, a kinyerési pontnak az erszényes kerítőháló záródásának 80 %-ánál kell lennie.
(4) A kinyerési pont után tilos visszaengedni a kifogott makréla- és heringegyedeket.
(5) Visszaengedés előtt a körbekerített halrajból mintát kell venni a faji összetétel, a méretbeli összetétel és a mennyiség megbecslése céljából.
3. cikk
De minimis kivételek
Az 1380/2013/EU rendelet 15. cikkének (1) bekezdésétől eltérve a következő mennyiségek dobhatók vissza:
a)
a kék puhatőkehal (Micromesistius poutassou) esetében az ICES Vb, VI és VII övezetekben ezt a fajt célzó, nyílt tengeri vonóhálós hajóval folytatott, a faj fedélzeten való feldolgozását szolgáló, a szurimi alapját biztosító ipari halászat keretében ejtett éves összfogás legfeljebb 7 %-a 2015-ben és 2016-ban, illetve 6 %-a 2017-ben;
b)
a germon (Thunnus alalunga) esetében az ICES VII területen vízközi páros vonóhálóval (PTM) folytatott germonhalászat keretében ejtett éves összfogás legfeljebb 7 %-a 2015-ben és 2016-ban, illetve 6 %-a 2017-ben;
c)
az ICES VIId övezetben folytatott makréla-, fattyúmakréla- és heringhalászat esetében a nyílt tengeri halászat keretében legfeljebb 25 méteres teljes hosszúságú nyílt tengeri vonóhálós hajókkal vízközi vonóhálóval (OTM) fogott makréla (Scomber scombrus), fattyúmakréla (Trachurus spp.), hering (Clupea harengus) és vékonybajszú tőkehal (Merlangius merlangus) legfeljebb 3 %-a 2015-ben, illetve 2 %-a 2016-ban;
d)
a fagyasztóval felszerelt, vízközi vonóhálót használó nyílt tengeri halászhajók által az ICES VI és VII övezetekben folytatott, fattyúmakrélára (Trachurus spp.) irányuló halászat keretében fogott disznófejűhal-félékre (Caproidae) vonatkozóan megállapított teljes kifogható mennyiség legfeljebb 1 %-a 2015-ben, illetve 0,75 %-a 2016-ban.
4. cikk
A fogások dokumentálása
A 2. cikk szerinti mentesség alapján visszaengedett halmennyiséget és a 2. cikk (5) bekezdése szerinti mintavétel eredményét be kell jegyezni a hajónaplóba.
5. cikk
Hatálybalépés
Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő napon lép hatályba.
Ezt a rendeletet 2015. január 1-jétől2017. december 31-ig kell alkalmazni.
Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
Kelt Brüsszelben, 2014. október 20-án.