Input:
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/399
z dnia 25 lutego 2015 r.
zmieniające załączniki II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości 1,4-dimetylonaftalenu, benfurakarbu, karbofuranu, karbosulfanu, etefonu, fenamidonu, fenwaleratu, fenheksamidu, furatiokarbu, imazapyru, malationu, pikoksystrobiny, spirotetramatu, tepraloksydimu i trifloksystrobiny w określonych produktach lub na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a) oraz art. 49 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) etefonu, fenwaleratu, pikoksystrobiny i tepraloksydimu zostały określone w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP karbofuranu, karbosulfanu, fenamidonu, fenheksamidu i trifloksystrobiny zostały określone w załączniku II i w części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP malationu i spirotetramatu zostały określone w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP benfurakarbu i furatiokarbu zostały określone w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. We wspomnianych załącznikach nie określono NDP dla 1,4-dimetylonaftalenu i imazapyru ani nie ujęto tych substancji w załączniku IV do tego rozporządzenia, wobec czego stosuje się do nich wartość wzorcową wynoszącą 0,01 mg/kg.
(2)
W ramach procedury udzielania zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin zawierających substancję czynną 1,4-dimetylonaftalen na powierzchni ziemniaków złożono wniosek, zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005, w sprawie zmiany obowiązującego NDP.
(3)
W odniesieniu do esfenwaleratu złożono podobny wniosek dotyczący papryki, brokułów i sałaty. W odniesieniu do etefonu złożono wniosek w sprawie zmiany obowiązujących NDP dotyczący oliwek stołowych. W odniesieniu do fenheksamidu złożono podobny wniosek dotyczący borówek amerykańskich, żurawin, agrestu i głogu (mediteranean medlar). W odniesieniu do malationu złożono podobny wniosek dotyczący owoców cytrusowych, truskawek i sałaty. W odniesieniu do pikoksystrobiny złożono podobny wniosek dotyczący buraka cukrowego. W odniesieniu do spirotetramatu złożono podobny wniosek dotyczący oliwek do produkcji oliwy. W odniesieniu do tepraloksydimu złożono podobny wniosek dotyczący karczochów jerozolimskich (słoneczników bulwiastych - topinamburów) i rzodkiewek. W odniesieniu do trifloksystrobiny złożono podobny wniosek dotyczący owoców leśnych.
(4)
Zgodnie z art. 6 ust. 2 i 4 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 złożono wniosek dotyczący fenamidonu stosowanego na powierzchni warzyw korzeniowych i bulwiastych o numerze kodu 0213000, warzyw cebulowych, pomidorów, papryki, papryki ostrej (chili, papryki krzewiastej), bakłażanów (oberżyn), brokułów, kapusty pekińskiej, sałaty i innych warzyw sałatowych, szpinaku i podobnych (liści), ziół, karczochów, selera, kopru włoskiego i rabarbaru. Wnioskodawca twierdzi, że dozwolone zastosowania rzeczonej substancji na powierzchni takich upraw w Stanach Zjednoczonych skutkują poziomami pozostałości przekraczającymi NDP przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 oraz że konieczne jest ustanowienie wyższych NDP, aby uniknąć barier handlowych w odniesieniu do przywozu tych upraw.
(5)
W odniesieniu do imazapyru złożono wniosek w sprawie zmiany obowiązujących NDP dotyczący ziaren soi zmodyfikowanej genetycznie, soczewicy, ziaren słonecznika, nasion rzepaku i nasion gorczycy. Wnioskodawca twierdzi, że dozwolone zastosowania rzeczonej substancji na powierzchni tych upraw w Argentynie, Brazylii i Kanadzie skutkują poziomami pozostałości przekraczającymi NDP ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 oraz że konieczne jest ustanowienie wyższych NDP, aby uniknąć barier handlowych w odniesieniu do przywozu tych upraw. W odniesieniu do malationu złożono podobny wniosek dotyczący jabłek, gruszek i śliwek. Wnioskodawca twierdzi, że dozwolone zastosowania tej substancji na powierzchni tych upraw w Argentynie, Chile i Republice Południowej Afryki skutkują poziomami pozostałości przekraczającymi NDP ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 oraz że konieczne jest ustanowienie wyższych NDP, aby uniknąć barier handlowych w odniesieniu do przywozu tych upraw.
(6)
Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wnioski te zostały ocenione przez zainteresowane państwa członkowskie, a sprawozdania z oceny przekazano Komisji.
(7)
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Urzędem”, dokonał oceny wniosków i sprawozdań z oceny, analizując w szczególności ryzyko dla konsumentów oraz, w odpowiednich przypadkach, dla zwierząt, i wydał uzasadnione opinie dotyczące proponowanych NDP (2). Urząd przekazał te opinie Komisji i państwom członkowskim oraz podał je do publicznej wiadomości.
(8)
Urząd uznał w swej uzasadnionej opinii, że przedłożone dane nie są wystarczające do ustanowienia nowych NDP w odniesieniu do stosowania malationu na powierzchni jabłek, gruszek, śliwek i truskawek. Obowiązujące NDP powinny zatem pozostać niezmienione.
(9)
Komisja została poinformowana przez Europejskie Stowarzyszenie ds. Przypraw, że w znacznej liczbie partii suszonych białych grzybów przywożonych z Chin poziomy pozostałości karbofuranu są wyższe niż 0,1 mg/kg. Zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Komisja zwróciła się do Urzędu o ocenę tej informacji w celu ustalenia tolerancji importowej w odniesieniu do grzybów uprawnych. Jednocześnie Komisja zwróciła się do Urzędu o dokonanie przeglądu wszystkich NDP obowiązujących w odniesieniu do środków owadobójczych na bazie N-metylo-karbaminianu: karbofuranu, karbosulfanu, benfurakarbu i furatiokarbu, w tym NDP ustalonych przez Komisję Kodeksu Żywnościowego (CXL), wprowadzonych w życie na mocy tego rozporządzenia.
(10)
W uzasadnionej opinii z dnia 3 lutego 2014 r. (3) Urząd zalecił utrzymanie NDP karbofuranu w świeżych grzybach uprawnych na obecnej granicy oznaczalności (GO) wynoszącej 0,01 mg/kg, ponieważ wyższe wartości mogą rodzić obawy związane z nadmiernym spożyciem przez konsumentów. Urząd zalecił ponadto skreślenie NDP ustanowionych dla karbofuranu i karbosulfanu na powierzchni mandarynek, pomarańczy, słoneczników, nasion rzepaku i przypraw, które to NDP odpowiadają CXL. W odniesieniu do karbofuranu, z uwagi na jego niskie toksykologiczne wartości referencyjne, Urząd zalecił ustanowienie NDP poniżej obecnej GO dla produktów, których udział w diecie konsumentów jest znaczny.
(11)
Komisja skonsultowała się z laboratoriami referencyjnymi Unii Europejskiej, które przedstawiły dowody na to, że podczas procesu analitycznego karbosulfan, benfurakarb i furatiokarb zostają częściowo przekształcone w karbofuran. Należy zatem ustanowić wspólną definicję pozostałości dla związków N-metylo-karbaminianu. Laboratoria referencyjne Unii Europejskiej potwierdziły ponadto, że w przypadku niektórych produktów rozwój techniczny pozwala na ustalenie niższych GO.
(12)
Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(13)
Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu zostały przeprowadzone konsultacje na temat nowych NDP z partnerami handlowymi Unii, a ich uwagi zostały uwzględnione.
(14)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.
(15)
Aby umożliwić normalny obrót produktami, ich przetwarzanie i konsumpcję, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy przejściowe dla produktów, które zostały zgodnie z prawem wyprodukowane przed zmianą NDP i w przypadku których informacje wskazują, że utrzymany jest wysoki poziom ochrony konsumentów.
(16)
Należy przewidzieć odpowiednio długi okres przed rozpoczęciem stosowania zmienionych NDP w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów wynikających ze zmiany NDP.
(17)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem stosuje się nadal w odniesieniu do produktów, które zostały zgodnie z prawem wyprodukowane przed dniem 3 października 2015 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 października 2015 r. w odniesieniu do NDP benfurakarbu, karbofuranu, karbosulfanu i furatiokarbu.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 lutego 2015 r.


Input:
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1140/2013 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 12ης Νοεμβρίου 2013
για την έγκριση μη ήσσονος σημασίας τροποποίησης των προδιαγραφών ονομασίας καταχωρισμένης στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Riz de Camargue (ΠΓΕ)]
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (1), και ιδίως το άρθρο 52 παράγραφος 2,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 53 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, η Επιτροπή εξέτασε την αίτηση της Γαλλίας για την έγκριση τροποποίησης των προδιαγραφών της προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης «Riz de Camargue», η οποία καταχωρίσθηκε δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1187/2000 της Επιτροπής (2).
(2)
Δεδομένου ότι η εν λόγω τροποποίηση δεν είναι ήσσονος σημασίας κατά την έννοια του άρθρου 53 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, η Επιτροπή δημοσίευσε την αίτηση τροποποίησης, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 50 παράγραφος 2 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού, στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3).
(3)
Δεδομένου ότι δεν έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή καμία δήλωση ένστασης βάσει του άρθρου 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, η τροποποίηση των προδιαγραφών πρέπει να εγκριθεί,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Εγκρίνεται η τροποποίηση των προδιαγραφών η οποία έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφορά την ονομασία που αναφέρεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 12 Νοεμβρίου 2013.


Input:
KOMISIJAS ĪSTENOŠANAS REGULA (ES) Nr. 776/2014
(2014. gada 16. jūlijs),
ar ko nosaka kvantitatīvo ierobežojumu ārpuskvotas cukura un izoglikozes eksportam līdz 2014./2015. tirdzniecības gada beigām
EIROPAS KOMISIJA,
ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību,
ņemot vērā Eiropas Parlamenta un Padomes 2013. gada 17. decembra Regulu (ES) Nr. 1308/2013, ar ko izveido lauksaimniecības produktu tirgu kopīgu organizāciju un atceļ Padomes Regulas (EEK) Nr. 922/72, (EEK) Nr. 234/79, (EK) Nr. 1037/2001 un (EK) Nr. 1234/2007 (1), un jo īpaši tās 139. panta 2. punktu un 144. panta pirmās daļas g) punktu,
tā kā:
(1)
Saskaņā ar Regulas (ES) Nr. 1308/2013 139. panta 1. punkta pirmās daļas d) apakšpunktu cukura vai izoglikozes daudzumu, kas saražots, pārsniedzot minētās regulas 136. pantā norādīto kvotu, var eksportēt tikai tad, ja ir ievērots Komisijas noteiktais kvantitatīvais ierobežojums.
(2)
Ar Komisijas Regulu (EK) Nr. 951/2006 (2) ir noteikti sīki izstrādāti īstenošanas noteikumi ārpuskvotas eksportam, jo īpaši attiecībā uz eksporta licenču izdošanu. Tomēr kvantitatīvais ierobežojums būtu jānosaka katram tirdzniecības gadam, ņemot vērā varbūtējās iespējas eksporta tirgos.
(3)
Dažiem Savienības cukura un izoglikozes ražotājiem eksports no Savienības veido būtisku saimnieciskās darbības daļu, un viņi ir izveidojuši tradicionālus tirgus ārpus Savienības. Cukura un izoglikozes eksports uz šiem tirgiem varētu būt ekonomiski izdevīgs arī bez eksporta kompensāciju piešķiršanas. Tāpēc kvantitatīvais ierobežojums ārpuskvotas cukura un izoglikozes eksportam jānosaka tā, lai attiecīgie ES ražotāji varētu turpināt piegādes tradicionālajos tirgos.
(4)
Attiecībā uz 2014./2015. tirdzniecības gadu ir aplēsts, ka tirgus pieprasījumam atbilstu ārpuskvotas cukura eksporta kvantitatīvais ierobežojums sākotnēji 650 000 tonnu apmērā, izsakot baltā cukura ekvivalentā, un ārpuskvotas izoglikozes eksporta kvantitatīvais ierobežojums 70 000 tonnu apmērā, izsakot sausnā.
(5)
Cukura eksportam no Savienības uz atsevišķiem tuviem galamērķiem un trešām valstīm, kur Savienības produktiem piemēro preferenciālu importa režīmu, pašlaik ir īpaši labvēlīgi konkurences apstākļi. Paturot prātā to, ka nav atbilstīgu savstarpējas palīdzības līdzekļu pārkāpumu apkarošanai, un lai samazinātu krāpšanas risku un novērstu jebkādas ļaunprātības, kas saistītas ar ārpuskvotas cukura reimportu vai atkārtotu ievešanu Savienībā, no pieļaujamo galamērķu saraksta būtu jāizslēdz atsevišķi tuvie galamērķi.
(6)
Attiecībā uz izoglikozi aplēstais iespējamās krāpšanas risks produkta īpatnību dēļ ir mazāks, tāpēc nav vajadzības ierobežot pieļaujamo galamērķu sarakstu ārpuskvotas izoglikozes eksportam.
(7)
Šajā regulā paredzētie pasākumi ir saskaņā ar Lauksaimniecības tirgu kopīgās organizācijas komitejas atzinumu,
IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU.
1. pants
Ārpuskvotas cukura eksporta kvantitatīvā ierobežojuma noteikšana
1. Ārpuskvotas baltajam cukuram, kuru eksportē bez kompensācijas un kurš atbilst KN kodam 1701 99, 2014./2015. tirdzniecības gadam kvantitatīvais ierobežojums, kas minēts Regulas (ES) Nr. 1308/2013 139. panta 1. punkta pirmās daļas d) apakšpunktā, ir 650 000 tonnas.
2. Ievērojot 1. punktā noteikto kvantitatīvo ierobežojumu, eksportu atļauj uz visiem galamērķiem, izņemot šādus:
a)
trešās valstis - Albānija, Andora, bijusī Dienvidslāvijas Maķedonijas Republika, Bosnija un Hercegovina, Kosova (3), Lihtenšteina, Melnkalne, Sanmarīno, Serbija un Svētais Krēsls (Vatikāna Pilsētvalsts);
b)
Savienības muitas teritorijā neiekļautās dalībvalstu teritorijas - Fēru salas, Grenlande, Helgolande, Seūta, Melilja, Livinjo un Kampione d'Italia pašvaldības un Kipras Republikas apgabali, kurus Kipras Republikas valdība faktiski nepārvalda;
c)
Savienības muitas teritorijā neiekļautas Eiropas teritorijas, kuru ārējās attiecības ir dalībvalsts kompetencē - Gibraltārs.
2. pants
Ārpuskvotas izoglikozes eksporta kvantitatīvā ierobežojuma noteikšana
1. Ārpuskvotas izoglikozei, ko eksportē bez kompensācijas un kas atbilst KN kodiem 1702 40 10, 1702 60 10 un 1702 90 30, 2014./2015. tirdzniecības gadam kvantitatīvais ierobežojums, kas minēts Regulas (ES) Nr. 1308/2013 139. panta 1. punkta pirmās daļas d) apakšpunktā, ir 70 000 tonnas, izsakot sausnā.
2. Šā panta 1. punktā minēto produktu eksportu atļauj tikai tad, ja ir ievēroti Regulas (EK) Nr. 951/2006 4. panta nosacījumi.
3. pants
Stāšanās spēkā un piemērošana
Šī regula stājas spēkā septītajā dienā pēc tās publicēšanas Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
To piemēro no 2014. gada 1. oktobra.
Tā zaudē spēku 2015. gada 30. septembrī.
Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs.
Briselē, 2014. gada 16. jūlijā


Input:
RÅDETS AFGØRELSE (EU) 2015/214
af 10. februar 2015
om godkendelse af masterplanen for Shift2Rail
RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR -
under henvisning til Rådets forordning (EU) nr. 642/2014 af 16. juni 2014 om oprettelse af fællesforetagendet Shift2Rail, særlig artikel 1, stk. 4, i bilag I dertil (1),
under henvisning til forslag fra Europa-Kommissionen, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
For at sætte gang i den langsigtede innovation i jernbanesektoren bør fællesforetagendet Shift2Rail i samråd med Det Europæiske Jernbaneagentur og teknologiplatformen ERRAC (det europæiske rådgivningsorgan for jernbaneforskning) oprette og udarbejde en masterplan for Shift2Rail.
(2)
Masterplanen for Shift2Rail bør udpege de centrale prioriteter og den væsentlige operationelle og teknologiske innovation, der er påkrævet fra alle berørte interessenter for at opfylde de mål for fællesforetagendet Shift2Rail, der er anført i forordning (EU) nr. 642/2014.
(3)
Masterplanen for Shift2Rail bør være præstationsdrevet og struktureret efter et begrænset antal centrale temaområder, også kaldet innovationsprogrammer, jf. bilag I til forordning (EU) nr. 642/2014.
(4)
Den udgave af masterplanen for Shift2Rail, som bestyrelsen godkendte den 24. september 2014, og hvori omfattende bidrag fra relevante interessenter er indarbejdet, udgør grundlaget for den indkaldelse af associerede medlemmer, som Kommissionen iværksatte den 6. oktober 2014 i overensstemmelse med bilag I til forordning (EU) nr. 642/2014, og for udarbejdelsen af fællesforetagendet Shift2Rails arbejdsplan -
VEDTAGET DENNE AFGØRELSE:
Eneste artikel
Den strategiske masterplan for fællesforetagendet Shift2Rail godkendes.
Udfærdiget i Bruxelles, den 10. februar 2015.


Input:
DECISIONE 2014/349/PESC DEL CONSIGLIO
del 12 giugno 2014
che modifica l'azione comune 2008/124/PESC relativa alla missione dell'Unione europea sullo stato di diritto in Kosovo (1), EULEX KOSOVO
IL CONSIGLIO DELL'UNIONE EUROPEA,
visto il trattato sull'Unione europea, in particolare l'articolo 28, l'articolo 42, paragrafo 4, e l'articolo 43, paragrafo 2,
vista la proposta dell'alto rappresentante dell'Unione per gli affari esteri e la politica di sicurezza,
considerando quanto segue:
(1)
Il 4 febbraio 2008 il Consiglio ha adottato l'azione comune 2008/124/PESC (2).
(2)
L'8 giugno 2010 il Consiglio ha adottato la decisione 2010/322/PESC (3), che ha modificato l'azione comune 2008/124/PESC e ha prorogato la durata della missione dell'Unione europea sullo stato di diritto in Kosovo (EULEX KOSOVO) per un periodo di due anni fino al 14 giugno 2012.
(3)
Il 6 giugno 2012 il Consiglio ha adottato la decisione 2012/291/PESC (4), che ha modificato l'azione comune 2008/124/PESC e ha prorogato la durata di EULEX KOSOVO per un periodo di due anni fino al 14 giugno 2014.
(4)
Sulla scorta delle raccomandazioni del riesame strategico adottato nel 2014, è necessario prorogare la durata di EULEX KOSOVO per un ulteriore periodo di due anni.
(5)
Il 27 maggio 2013 il Consiglio ha adottato la decisione 2013/241/PESC (5) che ha modificato l'azione comune 2008/124/PESC affinché prevedesse un nuovo importo di riferimento finanziario destinato a coprire il periodo dal 15 giugno 2013 fino al 14 giugno 2014. L'azione comune 2008/124/PESC dovrebbe essere modificata affinché preveda un nuovo importo di riferimento finanziario destinato a coprire il periodo transitorio dal 15 giugno 2014 al 14 ottobre 2014.
(6)
L'EULEX KOSOVO sarà condotta nell'ambito di una situazione che può deteriorarsi e che potrebbe impedire il conseguimento degli obiettivi dell'azione esterna dell'Unione di cui all'articolo 21 del trattato.
(7)
L'azione comune 2008/124/PESC dovrebbe pertanto essere modificata di conseguenza,
HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE:
Articolo 1
L'azione comune 2008/124/PESC è così modificata:
1)
l'articolo 8 è così modificato:
a)
è inserito il seguente paragrafo:
«1 bis) Il capomissione è il rappresentante della missione. Il capomissione può delegare compiti di gestione riguardanti il personale e le questioni finanziarie a membri del personale della missione, sotto la sua responsabilità generale.»;
b)
il paragrafo 5 è soppresso;
c)
il paragrafo 9 è sostituito dal seguente:
«9) Il capomissione assicura che l'EULEX KOSOVO lavori a stretto contatto e in coordinamento con le competenti autorità del Kosovo e con gli attori internazionali interessati, come opportuno, compresi la KFOR della NATO, l'UNMIK, l'OSCE e gli Stati terzi che operano per lo stato di diritto in Kosovo.»;
2)
all'articolo 9, il paragrafo 4 è sostituito dal seguente:
«4. Tutto il personale esercita le sue funzioni e opera nell'interesse della missione. Tutto il personale rispetta i principi e le norme minime in materia di sicurezza stabiliti dalla decisione 2013/488/UE del Consiglio (6).
(6) Decisione 2013/488/UE del Consiglio, del 23 settembre 2013, sulle norme di sicurezza per la protezione delle informazioni classificate UE (GU L 274 del 15.10.2013, pag. 1).»;"
3)
all'articolo 10, il paragrafo 3 è sostituito dal seguente:
«3. Le condizioni d'impiego nonché i diritti e gli obblighi del personale internazionale e locale sono stabiliti nei contratti conclusi tra l'EULEX KOSOVO e i membri del personale interessati.»;
4)
all'articolo 14, il paragrafo 7 è sostituito dal seguente:
«7. Il capomissione assicura la protezione delle informazioni classificate UE conformemente alla decisione 2013/488/UE.»;
5)
è inserito l'articolo seguente:
«Articolo 15 bis
Disposizioni giuridiche
L'EULEX KOSOVO ha la capacità di procurarsi servizi e forniture, stipulare contratti e concludere accordi amministrativi, assumere personale, detenere conti bancari, acquisire beni e disporne nonché liquidare il suo passivo e stare in giudizio, nella misura necessaria per l'attuazione della presente azione comune.»;
6)
l'articolo 16 è così modificato:
a)
il paragrafo 1 è sostituito dal seguente:
«1. L'importo di riferimento finanziario destinato a coprire la spesa relativa all'EULEX KOSOVO fino al 14 ottobre 2010 è di 265 000 000 EUR.
L'importo di riferimento finanziario destinato a coprire la spesa relativa all'EULEX KOSOVO dal 15 ottobre 2010 fino al 14 dicembre 2011 è di 165 000 000 EUR.
L'importo di riferimento finanziario destinato a coprire la spesa relativa all'EULEX KOSOVO dal 15 dicembre 2011 fino al 14 giugno 2012 è di 72 800 000 EUR.
L'importo di riferimento finanziario destinato a coprire la spesa relativa all'EULEX KOSOVO dal 15 giugno 2012 fino al 14 giugno 2013 è di 111 000 000 EUR.
L'importo di riferimento finanziario destinato a coprire la spesa relativa all'EULEX KOSOVO dal 15 giugno 2013 fino al 14 giugno 2014 è di 110 000 000 EUR.
L'importo di riferimento finanziario destinato a coprire la spesa relativa all'EULEX KOSOVO dal 15 giugno 2014 fino al 14 ottobre 2014 è di 34 000 000 EUR.
L'importo di riferimento finanziario relativo al periodo successivo per l'EULEX KOSOVO è deciso dal Consiglio.»;
b)
i paragrafi da 4 a 6 sono sostituiti dai seguenti:
«4. L'EULEX KOSOVO è responsabile dell'esecuzione del bilancio della missione. A tal fine l'EULEX KOSOVO firma un accordo con la Commissione.
5. L'EULEX KOSOVO è competente per eventuali richieste di indennizzo e gli obblighi derivanti dall'attuazione del mandato a decorrere dal 15 giugno 2014, fatta eccezione per eventuali richieste di indennizzo in relazione a una colpa grave del capomissione, di cui quest'ultimo si assume la responsabilità.
6. L'attuazione delle disposizioni finanziarie non pregiudica la catena di comando di cui agli articoli 7, 8 e 11 e le esigenze operative della missione EULEX KOSOVO, compresa la compatibilità delle attrezzature e l'interoperabilità delle sue squadre.
7. Le spese sono ammissibili a decorrere dalla data di entrata in vigore della presente azione comune.»;
7)
è inserito l'articolo seguente:
«Articolo 16 bis
Cellula di progetto
1. L'EULEX KOSOVO dispone di una cellula di progetto per individuare e attuare i progetti. Ove opportuno, l'EULEX KOSOVO coordina, agevola e fornisce consulenza sui progetti realizzati dagli Stati membri e da Stati terzi sotto la loro responsabilità, in settori connessi al mandato dell'EULEX KOSOVO e a sostegno dei suoi obiettivi.
2. L'EULEX KOSOVO è autorizzata a far ricorso ai contributi finanziari degli Stati membri o di Stati terzi per l'attuazione di progetti individuati che completino in modo coerente le altre azioni della missione EULEX KOSOVO, se il progetto è:
a)
previsto nella scheda finanziaria della presente azione comune; o
b)
integrato nel corso del mandato mediante una modifica di tale scheda finanziaria su richiesta del capomissione. L'EULEX KOSOVO conclude un accordo con tali Stati, riguardante in particolare le modalità specifiche concernenti la risposta a qualsiasi azione emanante da terzi riguardante danni subiti a causa di atti od omissioni dell'EULEX KOSOVO nell'utilizzo dei fondi messi a sua disposizione da tali Stati. Né l'Unione né l'AR sono in alcun caso ritenuti responsabili dagli Stati contributori per atti od omissioni dell'EULEX KOSOVO nell'utilizzo dei fondi di tali Stati.
3. Il CPS approva l'accettazione dei contributi finanziari alla cellula di progetto da parte di Stati terzi.»;
8)
all'articolo 18, i paragrafi 1 e 2 sono sostituiti dai seguenti:
«1. L'AR è autorizzato a trasmettere alle Nazioni Unite, alla KFOR della NATO e ad altre parti terze associate alla presente azione comune informazioni e documenti classificati dell'UE prodotti ai fini dell'EULEX KOSOVO fino al livello di classificazione appropriato per ciascuna, a norma della decisione 2013/488/UE. A tal fine si stabiliscono disposizioni tecniche a livello locale.
2. Qualora insorgano necessità operative precise e immediate, l'AR è inoltre autorizzato a trasmettere alle competenti autorità locali informazioni e documenti classificati dell'UE fino al livello “RESTREINT UE/EU RESTRICTED” prodotti ai fini dell'EULEX KOSOVO, conformemente alla decisione 2013/488/UE. In tutti gli altri casi, tali informazioni e documenti sono trasmessi alle competenti autorità locali secondo procedure consone al livello di cooperazione di tali autorità con l'UE.»;
9)
all'articolo 20, il secondo comma è sostituito dal seguente:
«Essa cessa di produrre effetti il 14 giugno 2016».
Articolo 2
La presente decisione entra in vigore alla data dell'adozione.
Fatto a Lussemburgo, il 12 giugno 2014


Input:
REGULATION (EU) No 331/2014 OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL
of 11 March 2014
establishing an exchange, assistance and training programme for the protection of the euro against counterfeiting (the ‘Pericles 2020’ programme) and repealing Council Decisions 2001/923/EC, 2001/924/EC, 2006/75/EC, 2006/76/EC, 2006/849/EC and 2006/850/EC
THE EUROPEAN PARLIAMENT AND THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union, and in particular Article 133 thereof,
Having regard to the proposal from the European Commission,
After transmission of the draft legislative act to the national parliaments,
Having regard to the opinion of the European Central Bank (1),
Acting in accordance with the ordinary legislative procedure (2),
Whereas:
(1)
The Union and the Member States have set themselves the objective of laying down the measures necessary for the use of the euro as a single currency. Those measures include protecting the euro against counterfeiting and related fraud, thus empowering the effectiveness of the Union’s economy and securing the sustainability of public finances.
(2)
Council Regulation (EC) No 1338/2001 (3) provides for exchanges of information, cooperation and mutual assistance, thereby establishing a harmonised framework for the protection of the euro. The effects of that Regulation were extended by Council Regulation (EC) No 1339/2001 (4) to those Member States which have not adopted the euro as their single currency, so as to provide an equivalent level of protection for the euro throughout the Union.
(3)
Actions with the aim of promoting exchanges of information and staff, technical and scientific assistance and specialised training help significantly to protect the Union’s single currency against counterfeiting and related fraud and therefore to attain a high and equivalent level of protection across the Union, whilst demonstrating the Union’s ability to tackle serious organised crime.
(4)
The programme for the protection of the euro against counterfeiting (the Pericles programme) contributes to raising the awareness of Union citizens, improving the protection of the euro, especially through the constant dissemination of results of actions supported by that programme.
(5)
Past support for such actions, through Council Decisions 2001/923/EC (5) and 2001/924/EC (6), which were subsequently amended and extended by Council Decisions 2006/75/EC (7), 2006/76/EC (8), 2006/849/EC (9) and 2006/850/EC (10), has made it possible to enhance the actions of the Union and the Member States in the field of the protection of the euro against counterfeiting. The objectives of the Pericles programme for both the period 2002-2006 and the period 2007-2013 have been successfully achieved.
(6)
In its impact assessment, carried out in 2011, evaluating whether the Pericles programme should be continued, the Commission came to the conclusion that the Pericles programme should be renewed with improved objectives and methodology.
(7)
The advice contained in the impact assessment was that actions should be continued and further developed at the level of the Union and the Member States in the field of the protection of the euro against counterfeiting, taking into account the new challenges in a context of budgetary austerity. Under the new programme, Pericles 2020 programme, proposals presented by the participating Member States may include participants from third countries, if their participation is important for the protection of the euro.
(8)
It should be ensured that the Pericles 2020 programme is consistent with, and complementary to, other relevant programmes and actions. The Commission should therefore carry out all the necessary consultations with regard to evaluating needs for the protection of the euro with the principal parties involved (in particular the competent national authorities designated by the Member States, the European Central Bank and Europol) within the committee referred to in Regulation (EC) No 1338/2001, particularly as regards exchanges, assistance and training, for the purpose of the application of the Pericles 2020 programme.
(9)
The Pericles 2020 programme should be implemented in full compliance with the provisions of Regulation (EU, Euratom) No 966/2012 of the European Parliament and of the Council (11). In accordance with that Regulation, a grant may not have as its sole purpose the purchase of equipment. A grant is meant to support financially an action intended to help to achieve a Union policy objective.
(10)
The importance of the euro as a worldwide currency requires an adequate level of protection at international level, which can be achieved by making funds available for the purchase of equipment to be used by third countries’ agencies in investigating euro counterfeiting.
(11)
The evaluation of the Pericles programme conducted with stakeholders demonstrates the added value of that programme, in terms of the high level of cooperation among Member States and with third countries, as well as complementarity with actions undertaken at national level, resulting in increased effectiveness. The continuation of the Pericles programme at Union level is expected to make a substantial contribution to maintaining and further improving the high level of protection of the euro associated with the intensification of cross-border cooperation, exchange and assistance. At the same time, overall savings will be achieved from the collectively organised actions and procurement, as compared with potential individual national initiatives.
(12)
The Commission should present to the European Parliament and to the Council an independent mid-term evaluation report on the implementation of the Pericles 2020 programme and a final evaluation report on the achievement of its objectives.
(13)
This Regulation complies with the principles of added value and proportionality. The Pericles 2020 programme should facilitate cooperation among the Member States and between the Commission and the Member States in order to protect the euro against counterfeiting, without impinging on Member States’ responsibilities, and using resources more efficiently than could be done at national level. Action at Union level is necessary and justified as it clearly assists Member States in collectively protecting the euro and encourages the use of common Union structures to increase cooperation and information exchange between competent authorities.
(14)
The Pericles 2020 programme should run for a period of seven years to align its duration with that of the multiannual financial framework laid down in Council Regulation (EU, Euratom) No 1311/2013 (12).
(15)
In order to ensure uniform conditions for the implementation of the Pericles 2020 programme, implementing powers should be conferred on the Commission. The Commission should adopt annual work programmes setting out the priorities, the budget breakdown and the evaluation criteria for the grants for actions. The Commission should discuss the application of this Regulation with the Member States within the framework of the committee referred to in Regulation (EC) No 1338/2001. The exceptional and duly justified cases, in which an increase in co-financing is necessary in order to give the Member States greater economic flexibility, thus enabling them to carry out and complete projects to protect and safeguard the euro in a satisfactory manner, should be part of the annual work programmes.
(16)
This Regulation lays down a financial envelope for the entire duration of the Pericles 2020 programme, which is to constitute the prime reference amount, within the meaning of point 17 of the Interinstitutional Agreement of 2 December 2013 between the European Parliament, the Council and the Commission on budgetary discipline, on cooperation in budgetary matters and on sound financial management (13), for the European Parliament and the Council during the annual budgetary procedure.
(17)
In order to provide for a degree of flexibility in the allocation of funds, the power to adopt acts in accordance with Article 290 of the Treaty on the Functioning of the European Union should be delegated to the Commission in respect of amendments to the indicative allocation of those funds. It is of particular importance that the Commission carry out appropriate consultations during its preparatory work, including at expert level. The Commission, when preparing and drawing up delegated acts, should ensure a simultaneous, timely and appropriate transmission of relevant documents to the European Parliament and to the Council.
(18)
The financial interests of the Union should be protected through proportionate measures throughout the expenditure cycle, including the prevention, detection and investigation of irregularities, the recovery of funds lost, wrongly paid or incorrectly used and, where appropriate, administrative and financial penalties.
(19)
Decisions 2001/923/EC, 2001/924/EC, 2006/75/EC, 2006/76/EC, 2006/849/EC and 2006/850/EC should be repealed. Transitional measures should be provided to complete financial obligations relating to actions pursued under those Decisions.
(20)
It is appropriate to ensure a smooth transition without interruption between the Pericles programme and the Pericles 2020 programme and it is appropriate to align the duration of the Pericles 2020 programme with Regulation (EU, Euratom) No 1311/2013. Therefore, the Pericles 2020 programme should apply as from 1 January 2014,
HAVE ADOPTED THIS REGULATION:
CHAPTER I
GENERAL PROVISIONS
Article 1
Subject matter
The multiannual action programme to promote actions for the protection and safeguarding of the euro against counterfeiting and related fraud ‘Pericles 2020’ (‘the Programme’) is hereby established for the period from 1 January 2014 to 31 December 2020.
Article 2
Added value
The Programme shall actively encourage and entail an increase in transnational cooperation for the protection of the euro inside and outside the Union and with the Union’s trading partners, and with attention also being paid to those Member States or third countries that have the highest rates of euro counterfeiting, as shown by the relevant reports issued by the competent authorities. Such cooperation shall contribute to the greater effectiveness of the protection of the euro through the exchanging of best practice, common standards and joint specialised training.
Article 3
General objective
The general objective of the Programme shall be to prevent and combat counterfeiting and related fraud, thus enhancing the competitiveness of the Union’s economy and securing the sustainability of public finances.
Article 4
Specific objective
The specific objective of the Programme shall be to protect euro banknotes and coins against counterfeiting and related fraud, by supporting and supplementing the measures undertaken by the Member States and assisting the competent national and Union authorities in their efforts to develop among themselves and with the Commission a close and regular cooperation and an exchange of best practice, where appropriate including third countries and international organisations.
That objective shall be measured, inter alia, through the effectiveness of action by financial, technical, law-enforcement and judicial authorities, as measured through the number of counterfeits detected, illegal workshops dismantled, individuals arrested and penalties imposed.
Article 5
Bodies eligible for funding
Bodies eligible for funding under the Programme shall be the competent national authorities as defined in point (b) of Article 2 of Regulation (EC) No 1338/2001.
Article 6
Participation in the Programme
1. Participating countries shall be the Member States having adopted the euro as their single currency.
2. The proposals presented by the Member States referred to in paragraph 1 may include participants from third countries, if that is important for the fulfilment of the general and specific objectives provided for in Articles 3 and 4 respectively.
Article 7
Target groups and joint actions
1. The Programme shall target the participation of the following groups:
(a)
staff of agencies engaged in detecting and combating counterfeiting, in particular police forces and financial administrations, depending on their specific functions at national level;
(b)
intelligence personnel;
(c)
representatives of the national central banks, the mints, commercial banks and other financial intermediaries, in particular as regards the obligations of financial institutions;
(d)
judicial officers, specialist lawyers and members of the judiciary in this field;
(e)
any other group of specialists concerned, such as chambers of commerce and industry or comparable structures capable of providing access to small and medium-sized enterprises, retailers and cash-in-transit companies.
2. Actions under the Programme may be organised jointly by the Commission and other partners having relevant expertise, such as:
(a)
the national central banks and the European Central Bank (ECB);
(b)
the National Analysis Centres (NACs) and the Coin National Analysis Centres (CNACs);
(c)
the European Technical and Scientific Centre (ETSC) and the mints;
(d)
Europol, Eurojust and Interpol;
(e)
the national central anti-counterfeiting offices provided for in Article 12 of the International Convention for the Suppression of Counterfeiting Currency signed at Geneva on 20 April 1929 (14) and other agencies specialising in prevention, detection and law-enforcement in connection with counterfeiting;
(f)
specialist bodies concerned in the field of duplication and certification technologies, printers and engravers;
(g)
bodies other than those referred to in points (a) to (f) offering specific expertise, including, where appropriate, such bodies from third countries and in particular from acceding States and candidate countries; and
(h)
private entities that have developed and provided evidence of technical knowledge and teams specialising in detecting counterfeit banknotes and coins.
Article 8
Eligible actions
1. The Programme shall take into account the transnational and multidisciplinary aspects of the fight against counterfeiting and shall promote best practice adapted to the national specificities of each Member State.
2. The Programme shall provide, under the conditions set out in the annual work programmes referred to in Article 11, financial support for the following actions:
(a)
exchange and dissemination of information, in particular through organising workshops, meetings and seminars, including training, targeted placements and exchanges of staff of competent national authorities and other similar actions. The exchange of information shall, inter alia, be targeted at:
-
methodologies for monitoring and analysing the economic and financial impact of counterfeiting;
-
operation of databases and early warning systems;
-
use of detection tools with computer back-up;
-
enquiry and investigation methods;
-
scientific assistance, in particular scientific databases and technology watch/monitoring of new developments;
-
protection of the euro outside the Union;
-
research actions;
-
provision of specific operational expertise;
(b)
technical, scientific and operational assistance, as appears necessary as part of the Programme including in particular:
-
any appropriate measure which establishes teaching resources at Union level, such as a handbook of Union legislation, information bulletins, practical manuals, glossaries and lexicons, databases, especially in the area of scientific assistance or technology watch or computer support applications, such as software;
-
relevant studies with a multidisciplinary and transnational dimension;
-
development of technical support instruments and methods to facilitate detection actions at Union level;
-
financial support for cooperation in operations involving at least two States when such support is not available from other programmes of European institutions and bodies;
(c)
grants to finance the purchase of equipment to be used by specialised anti-counterfeiting authorities for protecting the euro against counterfeiting, in compliance with Article 10(3).
CHAPTER II
FINANCIAL FRAMEWORK
Article 9
Financial envelope
1. The financial envelope for the implementation of the Programme for the period from 1 January 2014 to 31 December 2020 shall be EUR 7 344 000 (in current prices).
2. Within the financial envelope for the Programme, amounts shall be allocated to eligible actions listed in Article 8(2) in accordance with the indicative allocation of funds laid down in the Annex.
The Commission shall not depart from that indicative allocation of funds by more than 10 %. Should it prove necessary to exceed that limit, the Commission shall be empowered to adopt delegated acts in accordance with Article 14 to modify the indicative allocation of funds laid down in the Annex.
3. The annual appropriations shall be authorised by the European Parliament and the Council within the limits of the multiannual financial framework.
Article 10
Types of financial support and co-financing
1. The Commission shall implement the Programme in accordance with Regulation (EU, Euratom) No 966/2012.
2. Financial support under the Programme for eligible actions listed in Article 8(2) shall take the form of either:
(a)
grants; or
(b)
public procurement.
3. The purchase of equipment shall not be the sole component of the grant agreement.
4. The co-financing rate for grants awarded under the Programme shall not exceed 75 % of the eligible costs. In exceptional and duly justified cases, defined in the annual work programmes referred to in Article 11, the co-financing rate shall not exceed 90 % of the eligible costs.
5. Where eligible actions listed in Article 8(2) are organised jointly by the Commission and the ECB, Eurojust, Europol or Interpol, the ensuing expenses shall be divided among them. In any event, each of them shall bear the travel and accommodation costs of its own guest speakers.
Article 11
Annual work programmes
In order to implement the Programme, the Commission shall adopt annual work programmes.
Each annual work programme shall implement the general and specific objectives provided for in Articles 3 and 4 respectively by setting out the following:
(a)
the actions to be undertaken in accordance with such general and specific objectives, including the indicative allocation of funds and the method of implementation;
(b)
for grants: the essential selection criteria and the maximum possible rate of co-financing.
Funds allocated to communication actions under the Programme shall also contribute to covering the corporate communication of the Union’s political priorities, as far as they relate to the general objective set out in Article 3.
Article 12
Protection of the financial interests of the Union
1. The Commission shall take appropriate measures ensuring that, when actions financed under this Regulation are implemented, the financial interests of the Union are protected by the application of preventive measures against fraud, corruption and any other illegal activities by effective checks and, if irregularities are detected, by the recovery of the amounts wrongly paid and, where appropriate, by effective, proportionate and dissuasive administrative and financial penalties.
2. The Commission or its representatives and the Court of Auditors shall have the power of audit, on the basis of documents and on the spot, over all grant beneficiaries, contractors and subcontractors who have received Union funds under the Programme.
3. The European Anti-fraud Office (OLAF) may carry out investigations, including on-the-spot checks and inspections, in accordance with the provisions and procedures laid down in Regulation (EU, Euratom) No 883/2013 of the European Parliament and of the Council (15) and Council Regulation (Euratom, EC) No 2185/96 (16) with a view to establishing whether there has been fraud, corruption or any other illegal activity affecting the financial interests of the Union in connection with a grant agreement or grant decision or a contract funded under the Programme.
4. Without prejudice to paragraphs 1, 2 and 3, cooperation agreements with third countries and with international organisations, contracts, grant agreements and grant decisions resulting from the implementation of this Regulation shall contain provisions expressly empowering the Commission, the Court of Auditors and OLAF to conduct such audits and investigations, according to their respective competences.
CHAPTER III
MONITORING, EVALUATION AND DELEGATED POWERS
Article 13
Monitoring and evaluation
1. The Programme shall be implemented by the Commission in cooperation with the Member States, through regular consultations at different stages of the implementation of the Programme, within the committee referred to in Regulation (EC) No 1338/2001, taking into account relevant measures undertaken by other competent entities, in particular the ECB and Europol.
2. The Commission shall seek to ensure consistency and complementarity between the Programme and other relevant programmes and actions at Union level.
3. The Commission shall provide annual information on the results of the Programme to the European Parliament and to the Council. Information on consistency and complementarity with other relevant programmes and actions at Union level shall be included. The Commission shall constantly disseminate the results of the actions supported under the Programme. All participating countries and other beneficiaries shall provide the Commission with all the data and information necessary to permit the monitoring and evaluation of the Programme.
4. An evaluation of the Programme shall be carried out by the Commission. By 31 December 2017, an independent mid-term evaluation report shall be presented by the Commission on the achievement of the objectives of all the measures (at the level of results and impacts), the efficient and cost-effective use of resources and its added value for the Union. The evaluation report shall be prepared with a view to informing a decision on the renewal, modification or suspension of the measures. The evaluation shall additionally address the scope for simplification, its internal and external coherence, the continued relevance of all objectives, as well as the contribution of the measures to the Union’s priorities of smart, sustainable and inclusive growth. It shall take into account evaluation results on the long-term impact of the predecessor measures.
5. The long-term impact and the sustainability of effects of the Programme shall also be evaluated with a view to informing a decision on a possible renewal, modification or suspension of any subsequent programme.
6. In addition, by 31 December 2021, the Commission shall present to the European Parliament and to the Council a final evaluation report on the achievement of the objectives of the Programme.
Article 14
Exercise of the delegation
1. The power to adopt delegated acts is conferred on the Commission subject to the conditions laid down in this Article.
2. The power to adopt delegated acts referred to in Article 9 shall be conferred on the Commission from 1 January 2014 to 31 December 2020.
3. The delegation of power referred to in Article 9 may be revoked at any time by the European Parliament or by the Council. A decision to revoke shall put an end to the delegation of the power specified in that decision. It shall take effect the day following the publication of the decision in the Official Journal of the European Union or at a later date specified therein. It shall not affect the validity of any delegated acts already in force.
4. As soon as it adopts a delegated act, the Commission shall notify it simultaneously to the European Parliament and to the Council.
5. A delegated act adopted pursuant to Article 9 shall enter into force only if no objection has been expressed either by the European Parliament or by the Council within a period of two months of notification of that act to the European Parliament and the Council or if, before the expiry of that period, the European Parliament and the Council have both informed the Commission that they will not object. That period shall be extended by two months at the initiative of the European Parliament or of the Council.
CHAPTER IV
FINAL PROVISIONS
Article 15
Repeal
Decisions 2001/923/EC, 2001/924/EC, 2006/75/EC, 2006/76/EC, 2006/849/EC and 2006/850/EC are repealed.
However, financial obligations relating to actions pursued under those Decisions shall continue to be governed by those Decisions until the fulfilment of those obligations.
Article 16
Entry into force
This Regulation shall enter into force on the day following that of its publication in the Official Journal of the European Union.
It shall apply from 1 January 2014.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in the Member States in accordance with the Treaties.
Done at Strasbourg, 11 March 2014.


Input:
BESLUIT VAN DE COMMISSIE
van 11 juni 2014
betreffende steunmaatregel SA.18832 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2011/MX) (ex N 44/2005) door Litouwen ten uitvoer gelegd met betrekking tot accijnsverlagingen voor biobrandstoffen
(Kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 3600)
(Slechts de tekst in de Litouwse taal is authentiek)
(Voor de EER relevante tekst)
(2014/830/EU)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 108, lid 2, eerste alinea,
Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken (1),
Overwegende hetgeen volgt:
I. PROCEDURE
(1)
Sinds 2006 voert het directoraat-generaal Concurrentie jaarlijks een ex-postmonitoringexercitie uit voor een steekproef van steunmaatregelen die lidstaten ten uitvoer leggen. De Litouwse regeling voor accijnsverlagingen voor biobrandstoffen werd in de monitoringexercitie van 2011 opgenomen. Tijdens deze monitoring onderzocht de Commissie hoe lidstaten een aantal bestaande regelingen in de periode 2009-2010 hebben toegepast. De regeling in kwestie werd onder zaaknummer N44/2005 door de Commissie goedgekeurd in besluit K (2005) 2957C van 27 juli 2005 (hierna het „besluit van de Commissie” genoemd).
(2)
De Commissie heeft Litouwen bij brieven van 7 oktober 2011, 27 januari 2012 en 26 juni 2012 verzocht de nodige inlichtingen te verstrekken om te onderzoeken hoe de regeling in 2009 en 2010 ten uitvoer is gelegd. Litouwen heeft de gevraagde informatie bij schrijven van 10 november 2011, 24 februari 2012 en 18 juli 2012 verstrekt.
(3)
Bij brief van 17 juli 2013 heeft de Commissie Litouwen laten weten dat zij had besloten de procedure van artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in te leiden met betrekking tot de steunregeling, aangezien zij bezorgd was over mogelijk misbruik van de steun. De Litouwse autoriteiten hebben op 13 augustus 2013 hun opmerkingen ingediend.
(4)
Het besluit tot inleiding van de procedure van de Commissie is op 8 november 2013 in het Publicatieblad van de Europese Unie verschenen. De Commissie heeft belanghebbenden verzocht hun opmerkingen kenbaar te maken.
(5)
De Commissie heeft geen opmerkingen van belanghebbenden ontvangen.
II. BESCHRIJVING VAN DE STEUNREGELING
(6)
Steunmaatregel N44/2005 betrof een accijnsverlaging voor met andere brandstoffen vermengde biobrandstoffen. Deze verlaging was enkel van toepassing op de biobrandstofcomponent van het mengsel. Daarom werd het tarief van de op de gemengde biobrandstoffen toe te passen accijns evenredig met het aandeel biobrandstof in het uiteindelijke mengsel verlaagd.
(7)
De regeling was bedoeld om de productie en het gebruik van biobrandstoffen te bevorderen en om Litouwen te ondersteunen bij het halen van de doelstellingen van Richtlijn 2003/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 mei 2003 ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in het vervoer (2).
(8)
De accijnsverlaging was geldig voor elke producent van biobrandstoffen in Litouwen en voor elke importeur die biobrandstoffen uit een andere lidstaat of derde land naar Litouwen importeert.
(9)
De regeling werd op 27 juli 2005 door de Commissie goedgekeurd en liep af op 31 december 2010.
(10)
Tijdens de monitoringexercitie stelde de Commissie vast dat Litouwen de regeling ten uitvoer had gelegd op een wijze die niet volledig in overeenstemming was met het besluit van de Commissie.
(11)
Zoals aangegeven in het besluit van de Commissie had Litouwen ten eerste toegezegd om de productiekosten van de voor de accijnsverlaging in aanmerking komende biobrandstoffen en de prijsbewegingen van biomassa in verhouding tot de prijzen van fossiele brandstoffen jaarlijks te beoordelen, alsook om het steunbedrag indien nodig aan te passen om eventuele overcompensatie te vermijden en de prijs van biobrandstoffen op hetzelfde niveau als conventionele brandstoffen te houden. Litouwen had eveneens toegezegd om de Commissie jaarlijkse monitoringverslagen te verstrekken waarin alle relevante informatie over de productiekosten van de biobrandstoffen en de marktprijs van brandstoffen was opgenomen, om aan te tonen dat er geen sprake is van overcompensatie. De Commissie heeft met al deze elementen rekening gehouden bij de beoordeling van de steunregeling en bij de conclusie dat deze verenigbaar was met de interne markt.
(12)
Sinds de vaststelling van het besluit van de Commissie in 2005 hebben de betrokken diensten van de Commissie (DG Concurrentie) geen jaarlijkse verslagen ontvangen met relevante informatie over de productiekosten van biobrandstoffen en de marktprijs van brandstoffen om aan te tonen dat werd gecontroleerd en gegarandeerd dat er geen sprake was van overcompensatie. Litouwen heeft die informatie op uitdrukkelijk verzoek van de Commissie tijdens de monitoringprocedure verschaft, maar enkel voor de jaren waarop de respectievelijke monitoringexercities betrekking hadden.
(13)
In de aanmelding van de regeling had Litouwen gegevens verstrekt over de productiekosten van bio-ethanol en biodiesel. Deze gegevens werden door de Commissie onderzocht. Litouwen vermeldde dat behalve voor bio-ethanol en biodiesel ook steun kon worden verleend voor zuiver plantaardige olie en beloofde een analyse uit te voeren zodra een biobrandstofproduct voor de belastingvermindering in aanmerking zou komen, om ervoor te zorgen dat de vermindering niet tot overcompensatie zou leiden. Deze informatie had in de jaarlijkse monitoringverslagen aan de Commissie moeten worden verstrekt. De betrokken diensten van de Commissie (DG Concurrentie) hebben geen informatie gekregen waaruit bleek dat Litouwen een dergelijke analyse had uitgevoerd.
(14)
Ten tweede heeft Litouwen tijdens de monitoringexercitie documenten ingediend waarin werd aangetoond dat het ministerie van Economische Zaken de begunstigden al in 2009 had verzocht informatie te verstrekken over de gemiddelde kosten en verkoopprijzen van brandstoffen in 2008. Het ministerie van Economische Zaken ontving deze gegevens in 2009 en verstrekte de Commissie tijdens de monitoringexercitie van 2011 de gegevens over de geselecteerde begunstigden. Litouwen diende echter geen geaggregeerde gegevens over de productiekosten van biobrandstoffen in, waardoor de Commissie niet naar behoren kon nagaan of er inderdaad geen sprake was van overcompensatie.
III. OPMERKINGEN VAN LITOUWEN
(15)
Nadat de formele onderzoeksprocedure was ingeleid, verstrekte Litouwen aanvullende informatie aan de Commissie.
(16)
De Litouwse autoriteiten bezorgden de Commissie kopieën van verslagen over de bevordering van het gebruik van biobrandstoffen uit de periode 2005-2010.
(17)
De Litouwse autoriteiten verklaarden dat, hoewel de wetgeving voorzag in de mogelijkheid om in het kader van de regeling steun toe te kennen voor zuiver plantaardige olie, er geen biodiesel uit zuiver plantaardige olie was geproduceerd. Daarom werd geen dergelijke steun toegekend in het kader van steunmaatregel N44/2005. Dit is de verklaring waarom daarover geen verslag bij de Commissie werd ingediend.
(18)
In het jaarlijkse verslag zijn voor 2009 meerdere tabellen opgenomen met informatie over de productiekosten van biobrandstoffen, de prijzen van fossiele brandstoffen, de prijzen van biobrandstoffen en de prijzen van verscheidene mengsels. Deze informatie wordt in onderstaande tabellen samengevat, waarbij een wisselkoers van 1 EUR = 3,4528 LTL wordt gehanteerd.
Tabel 1
Productiekosten en verkoopprijs (vóór belastingen) van brandstoffen (biodiesel en diesel) in 2009
Prijs van brandstof, LTL (4) per liter
Biodiesel (FAME)
Diesel
1.
Grondstof (+)
[…] (3)
[…]
2.
Verwerking (+)
[…]
[…]
3.
Andere kosten (onderzoek, productieomschakeling) (+)
[…]
-
4.
Productiekosten
[…]
[…]
5.
Logistiek (+)
[…]
[…]
6.
Verkoopprijs bijproducten (-)
[…]
-
7.
Winst
-
[…]
8.
Door producent vastgestelde verkoopprijs (vóór belastingen)
3,42
1,25
Tabel 2
Verkoopprijs van brandstofmengsel (diesel en biodiesel)
Prijs van brandstofmengsel, LTL per liter 5 % FAME
5 % FAME
Kosten biodiesel (FAME) in mengsel
(5 % × 3,42 LTL per liter)
0,171
Kosten diesel in mengsel
(95 % × 1,25 LTL per liter)
1,188
Accijns (95 % × 1,14 LTL/liter)
1,08
Totale verkoopprijs brandstofmengsel
2,439
Aanpassing vanwege kleinere energie-inhoud mengsel (15 %) (5)
0,025
Verkoopprijs van brandstofmengsel (relatief)
2,46
Tabel 3
Verkoopprijs diesel
Verkoopprijs diesel (vóór belastingen)
1,25
Accijns op diesel
1,14
Verkoopprijs diesel in 2009 (6)
2,39
Tabel 4
Productiekosten en verkoopprijs (vóór belastingen) van bio-ethanol en benzine in 2009
Prijs van brandstof, LTL per liter
Bio-ethanol (ETBE)
Benzine
1.
Grondstof, incl. betalingen voor zaad/graan (+)
[…]
[…]
2.
Verwerking (+)
[…]
[…]
3.
Andere kosten (onderzoek, productieomschakeling) (+)
[…]
-
4.
Productiekosten
[…]
[…]
5.
Logistiek (+)
[…]
[…]
6.
Verkoopprijs bijproducten (-)
[…]
-
7.
Winst
-
[…]
8.
Door producent vastgestelde verkoopprijs (vóór belastingen)
2,04
1,36
Tabel 5
Verkoopprijs van brandstofmengsel (bio-ethanol en benzine)
Prijs van brandstofmengsel per liter
Bio-ethanolgehalte: 5 %
Kosten bio-ethanol in mengsel
(5 % × 2,04 LTL/liter)
0,102
Kosten benzine in mengsel
(95 % × 1,36 LTL per liter)
1,292
Accijns
(95 % × 1,50 LTL per liter)
1,425
Totale verkoopprijs brandstofmengsel
2,819
Aanpassing vanwege kleinere energie-inhoud mengsel (60 %) (7)
0,0612
Verkoopprijs van brandstofmengsel (relatief)
2,88
Tabel 6
Verkoopprijs benzine
Verkoopprijs benzine (vóór belastingen) (100 % × 1,36 LTL per liter)
1,36
Accijns op benzine
1,50
Verkoopprijs benzine in 2009 (8)
2,86
(19)
De Litouwse autoriteiten betoogden dat uit de verstrekte gegevens over 2009 en 2010 (weergegeven in bovenstaande tabellen) duidelijk blijkt dat noch de productie van biodiesel, noch de productie van bio-ethanol werd overgecompenseerd.
IV. BEOORDELING VAN DE STEUN
(20)
Reeds in haar besluit betreffende steunmaatregel N44/2005 concludeerde de Commissie dat de onderzochte maatregel staatssteun in de zin van artikel 107, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie inhield. De Commissie heeft deze steunregeling beoordeeld op grond van de kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu van 2001 (9), en met name deel E.3.3, en geconcludeerd dat de steun verenigbaar was met de interne markt.
(21)
De Litouwse autoriteiten bevestigden de Commissie dat zij met betrekking tot N44/2005 jaarlijkse verslagen hadden ingediend. Zij hadden deze verslagen aan DG Energie bezorgd als bijlage bij het verslag over de bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in het vervoer.
(22)
De Litouwse autoriteiten hebben DG Concurrentie nu kopieën verstrekt van de door hen ingediende verslagen over de jaren 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 en 2010. Deze verslagen bevatten gedetailleerde informatie over de productiekosten en verkoopprijzen van biobrandstoffen. Daarnaast is de prijs van verscheidene brandstofmengsels erin opgenomen.
(23)
Tijdens het onderzoek kon de Commissie vaststellen dat de Litouwse autoriteiten hebben voldaan aan punt 34 van het besluit betreffende steunmaatregel N44/2005 en de nodige jaarlijkse monitoringverslagen over de regeling bij de Commissie hebben ingediend.
(24)
De Litouwse autoriteiten hebben verklaard dat tijdens de periode waarin de regeling van kracht was, geen biobrandstoffen uit zuiver plantaardige olie zijn geproduceerd.
(25)
Tijdens het onderzoek kon de Commissie concluderen dat het, aangezien er tijdens de periode waarin de regeling van kracht was geen biobrandstoffen uit plantaardige olie werden geproduceerd, niet nodig was informatie hierover op te nemen in de bij de Commissie ingediende verslagen.
(26)
Nu zij alle informatie heeft onderzocht die Litouwen heeft verstrekt over de productiekosten van biobrandstoffen en de prijzen van brandstoffen in 2009 en 2010, is de Commissie het ermee eens dat in 2009 en 2010 op geaggregeerde basis geen sprake was van overcompensatie.
V. CONCLUSIE
(27)
De Commissie komt tot de conclusie dat Litouwen steunregeling N44/2005 correct heeft uitgevoerd, in overeenstemming met het besluit van de Commissie tot goedkeuring van deze regeling,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
De door Litouwen ten uitvoer gelegde staatssteunregeling N44/2005 is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, onder c), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en werd correct uitgevoerd, in overeenstemming met besluit K (2005) 2957C van de Commissie van 27 juli 2005.
Artikel 2
Dit besluit is gericht tot de Republiek Litouwen.
Gedaan te Brussel, 11 juni 2014.


Input:
KOMMISSIONENS GENNEMFØRELSESFORORDNING (EU) Nr. 1149/2013
af 14. november 2013
om registrering af en betegnelse i registret over beskyttede oprindelsesbetegnelser og beskyttede geografiske betegnelser (Rillettes de Tours (BGB))
EUROPA-KOMMISSIONEN HAR -
under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 1151/2012 af 21. november 2012 om kvalitetsordninger for landbrugsprodukter og fødevarer (1), særlig artikel 52, stk. 2, og
ud fra følgende betragtninger:
(1)
Forordning (EU) nr. 1151/2012 ophæver og erstatter Rådets forordning (EF) nr. 510/2006 af 20. marts 2006 om beskyttelse af geografiske betegnelser og oprindelsesbetegnelser for landbrugsprodukter og fødevarer (2).
(2)
I henhold til artikel 6, stk. 2, første afsnit, i forordning (EF) nr. 510/2006 er Frankrigs ansøgning om registrering af betegnelsen »Rillettes de Tours« blevet offentliggjort i Den Europæiske Unions Tidende (3).
(3)
De nederlandske myndigheder har indgivet en begrundet indsigelse, jf. artikel 7 i forordning (EF) nr. 510/2006, til Kommissionen i henhold til artikel 7, stk. 3, litra a), i forordning (EF) nr. 510/2006.
(4)
I henhold til artikel 51, stk. 3, i forordning (EU) nr. 1151/2012 sendte Kommissionen ved brev af 12. februar 2013 indsigelsen til de franske myndigheder og indledte dermed konsultationsperiode på tre måneder.
(5)
Eftersom der blev opnået enighed inden for det nævnte tidsrum, skal betegnelsen »Rillettes de Tours« således registreres.
(6)
De oplysninger, der er offentliggjort i henhold til artikel 50, stk. 2, litra a), i forordning (EU) nr. 1151/2012, har været genstand for mindre ændringer. For at tage hensyn til Nederlandenes bemærkninger til bestemmelserne i punkt 3.3 i enhedsdokumentet om kriterierne vedrørende de anvendte svins oprindelse har de franske myndigheder i varespecifikationen samt i enhedsdokumentet fjernet afsnittene om svinenes genetiske oprindelse. Det er således nødvendigt at offentliggøre den ændrede version af enhedsdokumentet -
VEDTAGET DENNE FORORDNING:
Artikel 1
Betegnelsen i bilag I til denne forordning registreres herved.
Artikel 2
Det konsoliderede enhedsdokument med de vigtigste elementer af varespecifikationen findes i bilag II til denne forordning.
Artikel 3
Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
Udfærdiget i Bruxelles, den 14. november 2013.


Input:
REGOLAMENT TA’ IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 1044/2013
tal-25 ta’ Ottubru 2013
li jemenda l-Anness IV tar-Regolament (UE) Nru 206/2010 fejn jidħol iċ-ċertifikat veterinarju mudell għall-konsenji ta’ naħal reġina u rġejjen tan-naħal bagħal
(Test b’relevanza għaż-ŻEE)
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat id-Direttiva tal-Kunsill 92/65/KEE tat-13 ta’ Lulju 1992 li tistabbilixxi l-ħtiġijiet dwar saħħa tal-annimali li jirregolaw il-kummerċ ta’, u l-importazzjoni fil-Komunità ta’ annimali, semen, ova u embrijuni mhux soġġetti għal ħtiġijiet ta’ saħħa tal-annimali meħtieġa f’regoli speċifiċi tal-Komunità li hemm referenza għalihom fl-Anness A(I) tad-Direttiva 90/425/KEE (1), u b’mod partikolari l-Artikolu 17(2)(b) u l-Artikolu 19(b) tagħha,
Billi:
(1)
Id-Direttiva 92/65/KEE tistabbilixxi r-rekwiżiti tas-saħħa tal-annimali li jirregolaw il-kummerċ fl-Unjoni u l-importazzjonijiet lejn l-Unjoni ta’ annimali, semen, ova u embrijuni mhux soġġetti għar-rekwiżiti tas-saħħa tal-annimali stabbiliti fl-atti speċifiċi tal-Unjoni msemmija fl-Anness F tagħha.
(2)
Il-varroażi fin-naħal hi mniżżla fl-Anness B tad-Direttiva 92/65/KEE. Din jikkawżaha dud ektoparassita tal-ġeneru Varroa u ġiet rappurtata mad-dinja kollha.
(3)
Ir-Regolament tal-Kummissjoni (UE) Nru 206/2010 (2) jistabbilixxi r-rekwiżiti taċ-ċertifikazzjoni veterinarja biex jiddaħħlu konsenji ta’ ċerti annimali ħajjin fl-Unjoni. Il-Parti 2 tal-Anness IV tar-Regolament (UE) Nru 206/2010 tistabbilixxi ċ-ċertifikat veterinarju QUE li jrid jintuża għal konsenji ta’ naħal reġina u rġejjen tan-naħal bagħal (Apis mellifera u Bombus spp.).
(4)
Ċerti territorji tal-Istati Membri ġew rikonoxxutoi bħala ħielsa minn varroażi bid-Deċiżjoni ta’ Implimentazzjoni tal-Kummissjoni 2013/503/UE (3). Il-garanziji addizzjonali meħtieġa fil-kummerċ stipulati f’dik id-Deċiżjoni għall-protezzjoni tal-qagħda ħielsa mill-varroażi f’dawk it-territorji, jipprovdu li l-Istati Membri jridu jipprojbixxu l-introduzzjoni ta’ konsenji ta’ naħal reġina u l-qaddejja tiegħu fl-Unjoni, meta d-destinazzjoni finali tagħhom tkun territorju ħieles mill-varroażi.
(5)
Għalhekk iċ-ċertifikat veterinarju QUE stipulat fil-Parti 2 tal-Anness IV tar-Regolament (UE) Nru 206/2010 għandu jiġi emendat skont dan.
(6)
Il-miżuri stipulati f’dan ir-Regolament huma konformi mal-opinjoni tal-Kumitat Permanenti dwar il-Katina Alimentari u s-Saħħa tal-Annimali,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
Fil-Parti 2 tal-Anness IV tar-Regolament (UE) Nru 206/2010, iċ-ċertifikat veterinarju QUE jinbidel bit-test stipulat fl-Anness ta’ dan ir-Regolament.
Artikolu 2
Għal perjodu ta’ tranżizzjoni sat-30 ta’ Mejju 2014, għandha tiġi awtorizzata l-introduzzjoni fl-Unjoni ta’ konsenji tan-naħal imsemmi fl-Artikolu 7(3)(a) tar-Regolament (UE) Nru 206/2010 li jkollhom magħhom ċertifikat veterinarju mimli u ffirmat skont il-mudell QUE stipulat fil-Parti 2 tal-Anness IV tar-Regolament (UE) Nru 206/2010, fil-verżjoni tagħha qabel id-data tad-dħul fis-seħħ ta’ dan ir-Regolament.
Artikolu 3
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fl-għoxrin jum wara dak tal-pubblikazzjoni tiegħu f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, il-25 ta’ Ottubru 2013.


Input:
DÉCISION DU CONSEIL
du 5 juin 2014
relative à la position à prendre au nom de l'Union européenne au sein du Comité mixte de l'EEE en ce qui concerne une modification du protocole 31 de l'accord EEE, concernant la coopération dans des secteurs particuliers en dehors des quatre libertés
(2014/348/UE)
LE CONSEIL DE L'UNION EUROPÉENNE,
vu le traité sur le fonctionnement de l'Union européenne, et notamment son article 46, point d), son article 149, son article 153, paragraphe 2, point a), son article 175, troisième alinéa, et son article 218, paragraphe 9,
vu le règlement (CE) no 2894/94 du Conseil du 28 novembre 1994 relatif à certaines modalités d'application de l'accord sur l'Espace économique européen (1), et notamment son article 1er, paragraphe 3,
vu la proposition de la Commission européenne,
considérant ce qui suit:
(1)
Le protocole 31 de l'accord sur l'Espace économique européen (ci-après dénommé «accord EEE») comprend des dispositions et des modalités particulières concernant la coopération dans des secteurs particuliers en dehors des quatre libertés.
(2)
Il y a lieu d'étendre la coopération entre les parties contractantes à l'accord EEE de manière qu'elle couvre le règlement (UE) no 1296/2013 du Parlement européen et du Conseil (2).
(3)
Il convient dès lors de modifier le protocole 31 de l'accord EEE afin que cette coopération étendue puisse commencer le 1er janvier 2014.
(4)
Il convient que la position de l'Union au sein du Comité mixte de l'EEE soit fondée sur le projet de décision ci-joint,
A ADOPTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION:
Article premier
La position à prendre au nom de l'Union européenne au sein du Comité mixte de l'EEE en ce qui concerne la proposition de modification du protocole 31 de l'accord EEE concernant la coopération dans des secteurs particuliers en dehors des quatre libertés est fondée sur le projet de décision du Comité mixte de l'EEE joint à la présente décision.
Article 2
La présente décision entre en vigueur le jour de son adoption.
Fait à Luxembourg, le 5 juin 2014.


Input:
PADOMES LĒMUMS
(2014. gada 30. jūlijs),
ar ko ieceļ amatā Reģionu komitejas locekli no Beļģijas
(2014/520/ES)
EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,
ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību un jo īpaši tā 305. pantu,
ņemot vērā Beļģijas valdības priekšlikumu,
tā kā:
(1)
Padome 2009. gada 22. decembrī un 2010. gada 18. janvārī pieņēma Lēmumus 2009/1014/ES (1) un 2010/29/ES (2), ar ko laikposmam no 2010. gada 26. janvāra līdz 2015. gada 25. janvārim ieceļ Reģionu komitejas locekļus un viņu aizstājējus.
(2)
Pēc Karl-Heinz LAMBERTZ kunga pilnvaru termiņa beigām ir atbrīvojusies viena Reģionu komitejas locekļa vieta,
IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
1. pants
Ar šo uz atlikušo pilnvaru laiku, proti, līdz 2015. gada 25. janvārim, Reģionu komitejas locekļa amatā tiek iecelts:
-
Karl-Heinz LAMBERTZ kungs, Präsident des Parlamentes der Deutschsprachigen Gemeinschaft Belgiens.
2. pants
Šis lēmums stājas spēkā tā pieņemšanas dienā.
Briselē, 2014. gada 30. jūlijā


Input:
PROVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) br. 671/2014
оd 18. lipnja 2014.
o izdavanju uvoznih dozvola za zahtjeve podnesene tijekom prvih sedam dana lipnja 2014. u okviru carinskih kvota koje su Uredbom (EZ) br. 533/2007 otvorene za meso peradi
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Uredbu (EU) br. 1308/2013 Europskog parlamenta i Vijeća od 17. prosinca 2013. o uspostavljanju zajedničke organizacije tržišta poljoprivrednih proizvoda i stavljanju izvan snage uredbi Vijeća (EEZ) br. 922/72, (EEZ) br. 234/79, (EZ) br. 1037/2001 i (EZ) br. 1234/2007 (1), a posebno njezin članak 188.,
uzimajući u obzir Uredbu Komisije (EZ) br. 1301/2006 od 31. kolovoza 2006. o utvrđivanju zajedničkih pravila za upravljanje uvoznim carinskim kvotama za poljoprivredne proizvode kojima upravlja sustav uvoznih dozvola (2), a posebno njezin članak 7. stavak 2.,
uzimajući u obzir Uredbu Komisije (EZ) br. 533/2007 od 14. svibnja 2007. o otvaranju i predviđanju upravljanja carinskim kvotama u sektoru mesa peradi (3), a posebno njezin članak 5. stavak 6.,
budući da:
(1)
Uredbom (EZ) br. 533/2007 otvorene su carinske kvote za uvoz proizvoda od mesa peradi.
(2)
Zahtjevi za uvozne dozvole podneseni tijekom prvih sedam dana lipnja 2014. za podrazdoblje od 1. srpnja do 30. rujna 2014. odnose se, za neke kvote, na količine veće od raspoloživih. Stoga je potrebno odrediti u kojoj se mjeri uvozne dozvole mogu izdavati tako da se odredi koeficijent dodjele koji će se primjenjivati na zatražene količine,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Količine za koje su zahtjevi za uvozne dozvole podneseni u skladu s Uredbom (EZ) br. 533/2007 za podrazdoblje od 1. srpnja do 30. rujna 2014. množe se s koeficijentima dodjele utvrđenima u Prilogu ovoj Uredbi.
Članak 2.
Ova Uredba stupa na snagu 19. lipnja 2014.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 18. lipnja 2014.


Input:
REGOLAMENT TA’ IMPLIMENTAZZJONI TAL-KUMMISSJONI (UE) Nru 154/2014
tad-19 ta’ Frar 2014
li jemenda r-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 540/2011 fir-rigward tal-kundizzjonijiet ta’ approvazzjoni tas-sustanza attiva estratt mis-siġra tat-te
(Test b’relevanza għaż-ŻEE)
IL-KUMMISSJONI EWROPEA,
Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
Wara li kkunsidrat ir-Regolament (KE) Nru 1107/2009 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-21 ta’ Ottubru 2009 dwar it-tqegħid fis-suq ta’ prodotti għall-protezzjoni tal-pjanti u li jħassar id-Direttivi tal-Kunsill 79/117/KEE u 91/414/KEE (1), u b’mod partikolari l-Artikolu 13(2)(c) u l-Artikolu 78(2) tiegħu,
Billi:
(1)
Is-sustanza attiva estratt mis-siġra tat-te kienet iddaħħlet fl-Anness I tad-Direttiva tal-Kunsill 91/414/KEE (2) bid-Direttiva tal-Kummissjoni 2008/127/KE (3) f’konformità mal-proċedura stipulata fl-Artikolu 24b tar-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 2229/2004 (4). Mindu d-Direttiva 91/414/KEE nbidlet bir-Regolament (KE) Nru 1107/2009, din is-sustanza qed titqies li ġiet approvata skont dak ir-Regolament u tniżżlet fil-Parti A tal-Anness tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni tal-Kummissjoni (UE) Nru 540/2011 (5).
(2)
F’konformità mal-Artikolu 25a tar-Regolament (KE) Nru 2229/2004, l-Awtorità Ewropea dwar is-Sigurtà fl-Ikel, minn hawn ‘il quddiem imsejħa “l-Awtorità”, ippreżentat lill-Kummissjoni l-opinjoni tagħha dwar l-abbozz tar-rapport ta’ analiżi għall-estratt mis-siġra tat-te (6) fis-16 ta’ Diċembru 2011. L-Awtorità wasslet l-opinjoni tagħha dwar l-estratt mis-siġra tat-te lin-notifikatur. Il-Kummissjoni stednitha tressaq il-kummenti tagħha dwar l-abbozz tar-rapport ta’ analiżi għall-estratt mis-siġra tat-te. Saret reviżjoni tal-abbozz tar-rapport ta’ analiżi u tal-opinjoni tal-Awtorità mill-Istati Membri u mill-Kummissjoni fil-Kumitat Permanenti dwar il-Katina Alimentari u s-Saħħa tal-Annimali u fit-13 ta’ Diċembru 2013 ġew iffinalizzati fl-għamla ta’ rapport ta’ analiżi tal-Kummissjoni għall-estratt mis-siġra tat-te.
(3)
Ġie kkonfermat li s-sustanza attiva estratt mis-siġra tat-te għandha titqies approvata skont ir-Regolament (KE) Nru 1107/2009.
(4)
Skont l-Artikolu 13(2) tar-Regolament (KE) Nru 1107/2009, flimkien mal-Artikolu 6 tiegħu, kif ukoll fid-dawl tal-għarfien xjentifiku u tekniku attwali, jeħtieġ li jiġu emendati l-kundizzjonijiet għall-approvazzjoni. B’mod partikolari, jixraq li tintalab aktar informazzjoni ta’ konferma.
(5)
Għalhekk l-Anness tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 540/2011 għandu jiġi emendat skont dan.
(6)
L-Istati Membri għandhom jingħataw iż-żmien biex jemendaw jew jirtiraw l-awtorizzazzjonijiet ta’ prodotti għall-protezzjoni tal-pjanti li fihom l-estratt mis-siġra tat-te.
(7)
Għall-prodotti għall-protezzjoni tal-pjanti li fihom l-estratt mis-siġra tat-te, meta l-Istati Membri jagħtu xi perjodu ta’ grazzja skont l-Artikolu 46 tar-Regolament (KE) Nru 1107/2009, dan il-perjodu għandu jiskadi sa 18-il xahar minn meta jidħol fis-seħħ dan ir-Regolament.
(8)
Il-miżuri stipulati f’dan ir-Regolament huma konformi mal-opinjoni tal-Kumitat Permanenti dwar il-Katina Alimentari u s-Saħħa tal-Annimali,
ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT:
Artikolu 1
Emenda tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 540/2011
Il-Parti A tal-Anness tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 540/2011 hi emendata skont l-Anness ta’ dan ir-Regolament.
Artikolu 2
Miżuri tranżizzjonali
F’konformità mar-Regolament (KE) Nru 1107/2009 u meta meħtieġ, l-Istati Membri għandhom jemendaw jew jirtiraw awtorizzazzjonijiet eżistenti għall-prodotti għall-protezzjoni tal-pjanti li fihom l-estratt mis-siġra tat-te bħala sustanza attiva sat-12 ta’ Settembru 2014.
Artikolu 3
Il-perjodu ta’ grazzja
Kull perjodu ta’ grazzja li jagħtu l-Istati Membri skont l-Artikolu 46 tar-Regolament (KE) Nru 1107/2009 għandu jkun qasir kemm jista’ jkun u għandu jiskadi sa mhux aktar tard mit-12 ta’ Settembru 2015.
Artikolu 4
Id-dħul fis-seħħ
Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fl-għoxrin jum wara l-pubblikazzjoni tiegħu f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.
Magħmul fi Brussell, id-19 ta’ Frar 2014.


Input:
DURCHFÜHRUNGSVERORDNUNG (EU) Nr. 832/2013 DER KOMMISSION
vom 30. August 2013
zur Genehmigung des Wirkstoffs Dinatriumphosphonat gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1107/2009 des Europäischen Parlaments und des Rates über das Inverkehrbringen von Pflanzenschutzmitteln und zur Änderung des Anhangs der Durchführungsverordnung (EU) Nr. 540/2011
(Text von Bedeutung für den EWR)
EUROPÄISCHE KOMMISSION -
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1107/2009 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 21. Oktober 2009 über das Inverkehrbringen von Pflanzenschutzmitteln und zur Aufhebung der Richtlinien 79/117/EWG und 91/414/EWG des Rates (1), insbesondere auf Artikel 13 Absatz 2 und Artikel 78 Absatz 2,
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1)
Nach Artikel 80 Absatz 1 Buchstabe a der Verordnung (EG) Nr. 1107/2009 gilt die Richtlinie 91/414/EWG (2) - in Bezug auf das Verfahren und die Bedingungen für die Genehmigung - für Wirkstoffe, für die vor dem 14. Juni 2011 eine Entscheidung gemäß Artikel 6 Absatz 3 der genannten Richtlinie getroffen wurde. Für Dinatriumphosphonat werden die Bedingungen des Artikels 80 Absatz 1 Buchstabe a der Verordnung (EG) Nr. 1107/2009 durch die Entscheidung 2008/953/EG der Kommission (3) erfüllt.
(2)
Frankreich hat am 11. Februar 2008 von ISK BioSciences Europe N.V. einen Antrag nach Artikel 6 Absatz 2 der Richtlinie 91/414/EWG auf Aufnahme des Wirkstoffs Dinatriumphosphonat in Anhang I der genannten Richtlinie erhalten. Mit der Entscheidung 2008/953/EG wurde bestätigt, dass die Unterlagen in dem Sinne vollständig waren, dass sie den Anforderungen der Anhänge II und III der Richtlinie 91/414/EWG hinsichtlich der Daten und Informationen grundsätzlich genügten.
(3)
Die Auswirkungen des genannten Wirkstoffs auf die Gesundheit von Mensch und Tier und auf die Umwelt wurden gemäß Artikel 6 Absätze 2 und 4 der Richtlinie 91/414/EWG für die vom Antragsteller vorgeschlagenen Anwendungen bewertet. Am 27. August 2009 übermittelte der berichterstattende Mitgliedstaat den Entwurf eines Bewertungsberichts.
(4)
Der Entwurf des Bewertungsberichts wurde von den Mitgliedstaaten und der Europäischen Behörde für Lebensmittelsicherheit (im Folgenden „die Behörde“) geprüft. Die Behörde legte der Kommission am 22. April 2013 ihre Schlussfolgerung zur Risikobewertung für Pestizide mit dem Wirkstoff Dinatriumphosphonat (4) vor. Der Entwurf des Bewertungsberichts und die Schlussfolgerung der Behörde wurden im Ständigen Ausschuss für die Lebensmittelkette und Tiergesundheit von den Mitgliedstaaten und der Kommission geprüft und am 16. Juli 2013 in Form des Überprüfungsberichts der Kommission für Dinatriumphosphonat abgeschlossen.
(5)
Die verschiedenen Untersuchungen lassen den Schluss zu, dass Dinatriumphosphonat enthaltende Pflanzenschutzmittel grundsätzlich den Anforderungen gemäß Artikel 5 Absatz 1 Buchstaben a und b sowie Artikel 5 Absatz 3 der Richtlinie 91/414/EWG genügen, insbesondere hinsichtlich der geprüften und im Überprüfungsbericht der Kommission beschriebenen Anwendung. Dinatriumphosphonat sollte daher genehmigt werden.
(6)
Gemäß Artikel 13 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1107/2009 in Verbindung mit deren Artikel 6 und angesichts des derzeitigen wissenschaftlichen und technischen Kenntnisstands sind jedoch bestimmte Auflagen und Einschränkungen notwendig. Es ist insbesondere angezeigt, weitere bestätigende Informationen anzufordern.
(7)
Vor der Erteilung der Genehmigung sollte eine angemessene Frist eingeräumt werden, um es den Mitgliedstaaten und den Betroffenen zu ermöglichen, sich auf die daraus entstehenden neuen Anforderungen vorzubereiten.
(8)
Unbeschadet der in der Verordnung (EG) Nr. 1107/2009 festgelegten Verpflichtungen, die sich aus der Genehmigung ergeben, sollte angesichts der besonderen Situation, die der Übergang von der Richtlinie 91/414/EWG zur Verordnung (EG) Nr. 1107/2009 mit sich bringt, jedoch Folgendes gelten: Den Mitgliedstaaten sollte ein Zeitraum von sechs Monaten ab der Genehmigung gewährt werden, um die Zulassungen für Dinatriumphosphonat enthaltende Pflanzenschutzmittel zu überprüfen. Die Mitgliedstaaten sollten die Zulassungen je nach Sachlage ändern, ersetzen oder widerrufen. Abweichend von der oben genannten Frist sollte für die Übermittlung und Bewertung der vollständigen Unterlagen nach Anhang III der Richtlinie 91/414/EWG für jedes Pflanzenschutzmittel und für jede vorgesehene Anwendung in Übereinstimmung mit den einheitlichen Grundsätzen ein längerer Zeitraum vorgesehen werden.
(9)
Die bisherigen Erfahrungen mit der Aufnahme von Wirkstoffen, die im Rahmen der Verordnung (EWG) Nr. 3600/92 der Kommission vom 11. Dezember 1992 mit Durchführungsbestimmungen für die erste Stufe des Arbeitsprogramms gemäß Artikel 8 Absatz 2 der Richtlinie 91/414/EWG des Rates über das Inverkehrbringen von Pflanzenschutzmitteln (5) bewertet wurden, in Anhang I der Richtlinie 91/414/EWG haben gezeigt, dass bei der Auslegung der Pflichten von Inhabern geltender Zulassungen hinsichtlich des Datenzugangs Probleme auftreten können. Um weitere Schwierigkeiten zu vermeiden, erscheint es daher angebracht, die Pflichten der Mitgliedstaaten zu klären, insbesondere die Pflicht, sich zu vergewissern, dass der Zulassungsinhaber Zugang zu Unterlagen nachweist, die den Anforderungen des Anhangs II der genannten Richtlinie entsprechen. Diese Klärung hat jedoch nicht zur Folge, dass den Mitgliedstaaten oder den Zulassungsinhabern neue Pflichten gegenüber den bislang erlassenen Richtlinien zur Änderung des Anhangs I der genannten Richtlinie oder den Verordnungen zur Genehmigung von Wirkstoffen auferlegt werden.
(10)
Gemäß Artikel 13 Absatz 4 der Verordnung (EG) Nr. 1107/2009 sollte der Anhang der Durchführungsverordnung (EU) Nr. 540/2011 der Kommission vom 25. Mai 2011 zur Durchführung der Verordnung (EG) Nr. 1107/2009 des Europäischen Parlaments und des Rates hinsichtlich der Liste zugelassener Wirkstoffe (6) entsprechend geändert werden.
(11)
Die in der vorliegenden Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Ständigen Ausschusses für die Lebensmittelkette und Tiergesundheit -
HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN:
Artikel 1
Genehmigung des Wirkstoffs
Der in Anhang I beschriebene Wirkstoff Dinatriumphosphonat wird unter den ebenfalls in Anhang I genannten Bedingungen genehmigt.
Artikel 2
Neubewertung von Pflanzenschutzmitteln
1. Gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1107/2009 ändern oder widerrufen die Mitgliedstaaten erforderlichenfalls geltende Zulassungen für Pflanzenschutzmittel, die Dinatriumphosphonat als Wirkstoff enthalten, bis zum 31. Juli 2014.
Bis zu diesem Datum prüfen sie insbesondere, ob die Bedingungen des Anhangs I der vorliegenden Verordnung - mit Ausnahme der Bedingungen in der Spalte „Sonderbestimmungen“ dieses Anhangs - erfüllt sind und ob der Zulassungsinhaber Unterlagen besitzt oder Zugang zu Unterlagen hat, die den Anforderungen von Anhang II der Richtlinie 91/414/EWG im Einklang mit deren Artikel 13 Absätze 1 bis 4 und Artikel 62 der Verordnung (EG) Nr. 1107/2009 entsprechen.
2. Abweichend von Absatz 1 unterziehen die Mitgliedstaaten jedes zugelassene Pflanzenschutzmittel, das Dinatriumphosphonat entweder als einzigen Wirkstoff oder als einen von mehreren Wirkstoffen enthält, die alle spätestens am 31. Januar 2014 im Anhang der Durchführungsverordnung (EU) Nr. 540/2011 geführt wurden, einer Neubewertung nach den einheitlichen Grundsätzen gemäß Artikel 29 Absatz 6 der Verordnung (EG) Nr. 1107/2009, basierend auf Unterlagen, die den Anforderungen von Anhang III der Richtlinie 91/414/EWG genügen, und unter Berücksichtigung der Spalte „Sonderbestimmungen“ in Anhang I der vorliegenden Verordnung. Auf der Grundlage dieser Bewertung entscheiden sie, ob das Pflanzenschutzmittel die Bedingungen gemäß Artikel 29 Absatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 1107/2009 erfüllt.
Nach dieser Entscheidung verfahren die Mitgliedstaaten wie folgt:
a)
Enthält ein Pflanzenschutzmittel Dinatriumphosphonat als einzigen Wirkstoff, so wird die Zulassung erforderlichenfalls spätestens am 31. Juli 2015 geändert oder widerrufen; oder
b)
enthält ein Pflanzenschutzmittel Dinatriumphosphonat als einen von mehreren Wirkstoffen, so wird die Zulassung erforderlichenfalls entweder bis zum 31. Juli 2015 oder bis zu dem Datum geändert bzw. widerrufen, das für eine solche Änderung oder einen solchen Widerruf in der oder den Rechtsvorschrift(en) festgelegt ist, durch die der oder die betreffende(n) Wirkstoff(e) in Anhang I der Richtlinie 91/414/EWG aufgenommen bzw. genehmigt wurde(n); maßgebend ist das spätere Datum.
Artikel 3
Änderung der Durchführungsverordnung (EU) Nr. 540/2011
Der Anhang der Durchführungsverordnung (EU) Nr. 540/2011 wird gemäß Anhang II der vorliegenden Verordnung geändert.
Artikel 4
Inkrafttreten und Geltungsbeginn
Diese Verordnung tritt am zwanzigsten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Sie gilt ab dem 1. Februar 2014.
Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat.
Brüssel, den 30. August 2013


Input:
RÈGLEMENT D'EXÉCUTION (UE) No 453/2014 DE LA COMMISSION
du 29 avril 2014
relatif au classement de certaines marchandises dans la nomenclature combinée
LA COMMISSION EUROPÉENNE,
vu le traité sur le fonctionnement de l'Union européenne,
vu le règlement (CEE) no 2658/87 du Conseil du 23 juillet 1987 relatif à la nomenclature tarifaire et statistique et au tarif douanier commun (1), et notamment son article 9, paragraphe 1, point a),
considérant ce qui suit:
(1)
Afin d'assurer l'application uniforme de la nomenclature combinée annexée au règlement (CEE) no 2658/87, il y a lieu d'arrêter des dispositions concernant le classement des marchandises figurant à l'annexe du présent règlement.
(2)
Le règlement (CEE) no 2658/87 fixe les règles générales pour l'interprétation de la nomenclature combinée. Ces règles s'appliquent également à toute autre nomenclature qui reprend celle-ci, même en partie ou en y ajoutant éventuellement des subdivisions, et qui est établie par des dispositions spécifiques de l'Union européenne en vue de l'application de mesures tarifaires ou d'autre nature dans le cadre des échanges de marchandises.
(3)
En application desdites règles générales, il convient de classer les marchandises désignées dans la colonne 1 du tableau figurant à l'annexe du présent règlement sous le code NC correspondant mentionné dans la colonne 2, conformément aux motivations indiquées dans la colonne 3 dudit tableau.
(4)
Il est opportun que les renseignements tarifaires contraignants qui ont été délivrés pour les marchandises concernées par le présent règlement et qui ne sont pas conformes à ce dernier puissent continuer à être invoqués par leur titulaire pendant une certaine période, conformément aux dispositions de l'article 12, paragraphe 6, du règlement (CEE) no 2913/92 du Conseil (2). Il convient de fixer cette période à trois mois.
(5)
Les mesures prévues au présent règlement sont conformes à l'avis du comité du code des douanes,
A ADOPTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT:
Article premier
Les marchandises désignées dans la colonne 1 du tableau figurant à l'annexe sont classées dans la nomenclature combinée sous le code NC correspondant indiqué dans la colonne 2 dudit tableau.
Article 2
Les renseignements tarifaires contraignants qui ne sont pas conformes au présent règlement peuvent continuer à être invoqués, conformément aux dispositions de l'article 12, paragraphe 6, du règlement (CEE) no 2913/92, pendant une période de trois mois à compter de la date d'entrée en vigueur du présent règlement.
Article 3
Le présent règlement entre en vigueur le vingtième jour suivant celui de sa publication au Journal officiel de l'Union européenne.
Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre.
Fait à Bruxelles, le 29 avril 2014.


Input:
AZ EURÓPAI PARLAMENT ÉS A TANÁCS (EU) 2015/44 HATÁROZATA
(2014. december 17.)
az Európai Globalizációs Alkalmazkodási Alapnak az Európai Parlament, a Tanács és a Bizottság közötti, a költségvetési fegyelemről, a költségvetési ügyekben való együttműködésről és a hatékony és eredményes pénzgazdálkodásról szóló 2013. december 2-i intézményközi megállapodás 13. pontja alapján történő igénybevételéről
(Franciaország „EGF/2013/014 FR/Air France” referenciaszámú kérelme)
AZ EURÓPAI PARLAMENT ÉS AZ EURÓPAI UNIÓ TANÁCSA,
tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
tekintettel az Európai Globalizációs Alkalmazkodási Alap létrehozásáról szóló, 2006. december 20-i 1927/2006/EK európai parlamenti és tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 12. cikke (3) bekezdésére,
tekintettel az Európai Globalizációs Alkalmazkodási Alapról (2014-2020) és az 1927/2006/EK rendelet hatályon kívül helyezéséről szóló, 2013. december 17-i 1309/2013/EU európai parlamenti és tanácsi rendeletre (2),
tekintettel a 2014-2020-as időszakra vonatkozó többéves pénzügyi keretről szóló, 2013. december 2-i 1311/2013/EU, Euratom tanácsi rendeletre (3) és különösen annak 12. cikkére,
tekintettel az Európai Parlament, a Tanács és a Bizottság közötti, a költségvetési fegyelemről, a költségvetési kérdésekben való együttműködésről és a hatékony és eredményes pénzgazdálkodásról szóló 2013. december 2-i intézményközi megállapodásra (4) és különösen annak 13. pontjára,
tekintettel az Európai Bizottság javaslatára,
mivel:
(1)
Az Európai Globalizációs Alkalmazkodási Alapot (EGAA) azzal a céllal hozták létre, hogy kiegészítő támogatást nyújtson a globalizáció hatására a világkereskedelemben bekövetkezett fő strukturális változások következtében elbocsátott munkavállalóknak, és segítse őket a munkaerőpiacra történő ismételt beilleszkedésben.
(2)
Az EGAA éves maximális összege az 1311/2013/EU, Euratom rendelet 12. cikkében meghatározottaknak megfelelően (2011-es árakon számítva) 150 millió EUR.
(3)
Franciaország az Air France-nál történt elbocsátásokra tekintettel 2013. december 20-án az EGAA igénybevételére irányuló kérelmet nyújtott be, majd azt 2014. július 24-ig további információval egészítette ki. A kérelem eleget tesz az 1927/2006/EK rendelet 10. cikkében a pénzügyi hozzájárulások meghatározására vonatkozóan megállapított követelményeknek. A Bizottság ezért 25 937 813 EUR rendelkezésre bocsátására tesz javaslatot.
(4)
Az EGAA-t tehát igénybe kell venni a Franciaország által benyújtott kérelem alapján történő pénzügyi hozzájárulás folyósítása érdekében,
ELFOGADTA EZT A HATÁROZATOT:
1. cikk
Az Európai Unió 2014. évi általános költségvetésének keretein belül az Európai Globalizációs Alkalmazkodási Alapból 25 937 813 EUR összeg igénybevételére kerül sor kötelezettségvállalási és kifizetési előirányzatok formájában.
2. cikk
Ezt a határozatot az Európai Unió Hivatalos Lapjában ki kell hirdetni.
Kelt Strasbourgban, 2014. december 17-én.


Input:
DECISIONE DI ESECUZIONE DELLA COMMISSIONE
del 18 luglio 2013
concernente la conformità delle norme europee della serie EN 15649 (parti 1-7) relative agli articoli galleggianti per il tempo libero da usarsi nella e sull’acqua all’obbligo generale di sicurezza di cui alla direttiva 2001/95/CE del Parlamento europeo e del Consiglio e la pubblicazione dei riferimenti di tali norme nella Gazzetta ufficiale dell’Unione europea
(Testo rilevante ai fini del SEE)
(2013/390/UE)
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
vista la direttiva 2001/95/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 3 dicembre 2001, relativa alla sicurezza generale dei prodotti (1), in particolare l’articolo 4, paragrafo 2, primo comma,
considerando quanto segue:
(1)
A norma dell’articolo 3, paragrafo 1, della direttiva 2001/95/CE i produttori sono tenuti ad immettere sul mercato soltanto prodotti sicuri.
(2)
A norma dell’articolo 3, paragrafo 2, secondo comma, della direttiva 2001/95/CE si presume che un prodotto sia sicuro, per quanto concerne i rischi e le categorie di rischi disciplinati dalla pertinente normativa nazionale, quando è conforme alle norme nazionali non cogenti che recepiscono le norme europee, i cui riferimenti sono stati pubblicati dalla Commissione nella Gazzetta ufficiale dell’Unione europea a norma all’articolo 4, paragrafo 2, di detta direttiva.
(3)
Conformemente all’articolo 4, paragrafo 1, della direttiva 2001/95/CE le norme europee sono elaborate dagli organismi europei di normalizzazione (European Standard Organisations - ESO) in base a mandati della Commissione.
(4)
L’articolo 4, paragrafo 2, della direttiva 2001/95/CE stabilisce che la Commissione pubblichi i riferimenti di tali norme.
(5)
Il 21 aprile 2005 la Commissione ha adottato la decisione 2005/323/CE sui requisiti di sicurezza che dovranno soddisfare le norme europee relative agli articoli galleggianti per il tempo libero da usarsi nella o sull’acqua conformemente alla direttiva 2001/95/CE del Parlamento europeo e del Consiglio (2).
(6)
Il 6 settembre 2005 la Commissione ha conferito agli organismi europei di normalizzazione il mandato M/372 per l’elaborazione di norme europee che affrontino i principali rischi associati agli articoli galleggianti per il tempo libero da usarsi nella e sull’acqua, vale a dire incidenti che comportano annegamento o quasi annegamento e altri rischi tra cui quelli legati alla concezione del prodotto, come l’andare alla deriva, la perdita di presa, la caduta da punti elevati, l’intrappolamento o l’impigliamento sopra o sotto la superficie dell’acqua, l’improvvisa perdita di galleggiabilità, il capovolgimento, il colpo di freddo, nonché i rischi insiti nel loro uso, come la collisione e l’impatto, e i rischi legati a venti, correnti e maree.
(7)
In risposta al mandato della Commissione, il Comitato europeo per la normalizzazione (CEN) ha adottato una serie di norme europee (EN 15649, parti 1-7) per gli articoli galleggianti per il tempo libero da usarsi nella e sull’acqua.
(8)
Le norme europee della serie EN 15649 (parti 1-7) per gli articoli galleggianti per il tempo libero da usarsi nella e sull’acqua soddisfano il mandato M/372 e rispettano l’obbligo generale di sicurezza della direttiva 2001/95/CE. I loro riferimenti sono da pubblicare nella Gazzetta ufficiale dell’Unione europea.
(9)
Le misure di cui alla presente decisione sono conformi al parere del comitato di cui alla direttiva 2001/95/CE,
HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE:
Articolo 1
Le seguenti norme europee rispettano l’obbligo generale di sicurezza della direttiva 2001/95/CE per i rischi che coprono:
a)
EN 15649-1:2009 + A1:2012 «Articoli galleggianti per il tempo libero per l’utilizzo su e in acqua - parte 1: Classificazione, materiali, requisiti generali e metodi di prova»;
b)
EN 15649-2:2009 + A1:2012 «Articoli galleggianti per il tempo libero per l’utilizzo su e in acqua - parte 2: Informazione per il consumatore»;
c)
EN 15649-3:2009 + A1:2012 «Articoli galleggianti per il tempo libero per l’utilizzo su e in acqua - parte 3: Requisiti aggiuntivi specifici di sicurezza e metodi di prova per i dispositivi di Classe A»;
d)
EN 15649-4:2010 + A1:2012 «Articoli galleggianti per il tempo libero per l’utilizzo su e in acqua - parte 4: Requisiti aggiuntivi specifici di sicurezza e metodi di prova per i dispositivi di Classe B»;
e)
EN 15649-5:2009 «Articoli galleggianti per il tempo libero per l’utilizzo su e in acqua - parte 5: Requisiti aggiuntivi specifici di sicurezza e metodi di prova per i dispositivi di Classe C»;
f)
EN 15649-6:2009 «Articoli galleggianti per il tempo libero per l’utilizzo su e in acqua - parte 6: Requisiti aggiuntivi specifici di sicurezza e metodi di prova per i dispositivi di Classe D»;
g)
EN 15649-7:2009 «Articoli galleggianti per il tempo libero per l’utilizzo su e in acqua - parte 7: Requisiti aggiuntivi specifici di sicurezza e metodi di prova per i dispositivi di Classe E».
Articolo 2
I riferimenti alle norme EN 15649-1:2009 + A1:2012, EN 15649-2:2009 + A1:2012, EN 15649-3:2009 + A1:2012, EN 15649-4:2010 + A1:2012, EN 15649-5:2009, EN 15649-6:2009 ed EN 15649-7:2009 sono pubblicati nella serie C della Gazzetta ufficiale dell’Unione europea.
Articolo 3
La presente decisione entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell’Unione europea.
Fatto a Bruxelles, il 18 luglio 2013