Input:
IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) št. 375/2013
z dne 23. aprila 2013
o odobritvi aktivne snovi spiromesifen v skladu z Uredbo (ES) št. 1107/2009 Evropskega parlamenta in Sveta o dajanju fitofarmacevtskih sredstev v promet in spremembi Priloge k Izvedbeni uredbi Komisije (EU) št. 540/2011
(Besedilo velja za EGP)
EVROPSKA KOMISIJA JE -
ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
ob upoštevanju Uredbe (ES) št. 1107/2009 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 21. oktobra 2009 o dajanju fitofarmacevtskih sredstev v promet in razveljavitvi direktiv Sveta 79/117/EGS in 91/414/EGS (1) ter zlasti člena 13(2) in člena 78(2) Uredbe,
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
V skladu s členom 80(1)(a) Uredbe (ES) št. 1107/2009 ter ob upoštevanju postopka in pogojev za odobritev je treba Direktivo Sveta 91/414/EGS (2) uporabljati za aktivne snovi, v zvezi s katerimi je bila pred 14. junijem 2011 sprejeta odločitev v skladu s členom 6(3) navedene direktive. Z Odločbo Komisije 2003/105/ES (3) je bilo potrjeno, da spiromesifen izpolnjuje pogoje iz člena 80(1)(a) Uredbe (ES) št. 1107/2009.
(2)
V skladu s členom 6(2) Direktive 91/414/EGS je Združeno kraljestvo 18. aprila 2002 prejelo zahtevek družbe Bayer CropScience AG za vključitev aktivne snovi spiromesifen v Prilogo I k Direktivi 91/414/EGS. Z Odločbo 2003/105/ES je bilo potrjeno, da je dokumentacija „popolna“ v smislu načelnega izpolnjevanja zahtev po podatkih in informacijah iz prilog II in III k Direktivi 91/414/EGS.
(3)
Za navedeno aktivno snov so bili v skladu z določbami člena 6(2) in (4) Direktive 91/414/EGS ocenjeni vplivi na zdravje ljudi in živali ter na okolje za uporabe, ki jih je predlagal vlagatelj. Država članica poročevalka je 9. marca 2004 predložila osnutek poročila o oceni. Ta osnutek poročila o oceni so pregledale države članice in Evropska agencija za varnost hrane (v nadaljnjem besedilu: Agencija), 26. aprila 2007 pa je potekala končna razprava. Agencija je 13. junija 2007 Komisiji predložila sklep (4) o pregledu ocene tveganja pesticidov z aktivno snovjo spiromesifen.
(4)
Agencija v svojem sklepu ni upoštevala vseh informacij, ki jih je vlagatelj predložil do 26. aprila 2007. Komisija je Agencijo zaprosila, naj pregleda svoj sklep in upošteva vse predložene informacije.
(5)
Država članica poročevalka je ocenila vse dodatne informacije in 28. septembra 2009 predložila dodatek k osnutku poročila o oceni.
(6)
Dodatek k osnutku poročila o oceni so pregledale države članice in Agencija. Agencija je 19. septembra 2012 Komisiji predložila drugi sklep o pregledu ocene tveganja pesticidov z aktivno snovjo spiromesifen (5). Posodobljeni osnutek poročila o oceni in sklep Agencije so države članice in Komisija pregledale v Stalnem odboru za prehranjevalno verigo in zdravje živali ter končno različico osnutka poročila o oceni pripravile 15. marca 2013 v obliki poročila Komisije o pregledu spiromesifena.
(7)
Različne preiskave so pokazale, da se za fitofarmacevtska sredstva, ki vsebujejo spiromesifen, lahko pričakuje, da na splošno izpolnjujejo zahteve iz člena 5(1)(a) in (b) ter člena 5(3) Direktive 91/414/EGS, zlasti pri uporabah, ki so bile proučene in podrobno navedene v poročilu Komisije o pregledu. Zato je primerno, da se spiromesifen odobri.
(8)
V skladu s členom 13(2) Uredbe (ES) št. 1107/2009 v povezavi s členom 6 Uredbe ter ob upoštevanju sedanjih znanstvenih in tehničnih dognanj pa je treba vključiti nekatere pogoje in omejitve. Zlasti je primerno zahtevati dodatne potrditvene informacije.
(9)
Pred odobritvijo bi bilo treba določiti primeren rok, da se bodo države članice in zainteresirane strani lahko pripravile na izpolnjevanje novih zahtev, ki bodo nastale z odobritvijo.
(10)
Brez poseganja v obveznosti iz Uredbe (ES) št. 1107/2009, ki izhajajo iz odobritve, in ob upoštevanju posebnega položaja, ki je nastal s prehodom od Direktive 91/414/EGS k Uredbi (ES) št. 1107/2009, bi bilo treba upoštevati naslednje. Državam članicam bi bilo treba omogočiti, da v šestih mesecih po odobritvi pregledajo registracije fitofarmacevtskih sredstev, ki vsebujejo spiromesifen. Države članice bi morale registracije po potrebi spremeniti, nadomestiti ali preklicati. Z odstopanjem od navedenega roka bi bilo treba določiti daljše obdobje za predložitev in oceno celotne posodobljene dokumentacije iz Priloge III vsakega fitofarmacevtskega sredstva za vsako nameravano uporabo po enotnih načelih iz Direktive 91/414/EGS.
(11)
Izkušnje iz vključitev aktivnih snovi v Prilogo I k Direktivi 91/414/EGS, ocenjenih na podlagi Uredbe Komisije (EGS) št. 3600/92 z dne 11. decembra 1992 o podrobnih pravilih za izvajanje prve faze delovnega programa iz člena 8(2) Direktive Sveta 91/414/EGS o dajanju fitofarmacevtskih sredstev v promet (6), so pokazale, da se lahko pri razlagi obveznosti imetnikov veljavnih registracij glede dostopa do podatkov pojavijo težave. Da bi se izognili nadaljnjim težavam, se zato zdi nujno razjasniti obveznosti držav članic, zlasti obveznost, da preverijo, ali ima imetnik registracije dostop do dokumentacije, ki izpolnjuje zahteve iz Priloge II k navedeni direktivi. Vendar ta razjasnitev državam članicam ali imetnikom registracij ne nalaga novih obveznosti v primerjavi z doslej sprejetimi direktivami o spremembah Priloge I k navedeni direktivi ali uredbami, s katerimi so bile odobrene aktivne snovi.
(12)
V skladu s členom 13(4) Uredbe (ES) št. 1107/2009 bi bilo treba ustrezno spremeniti Prilogo k Izvedbeni uredbi Komisije (EU) št. 540/2011 z dne 25. maja 2011 o izvajanju Uredbe (ES) št. 1107/2009 Evropskega parlamenta in Sveta glede seznama registriranih aktivnih snovi (7).
(13)
Ukrepi iz te uredbe so v skladu z mnenjem Stalnega odbora za prehranjevalno verigo in zdravje živali -
SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
Člen 1
Odobritev aktivne snovi
Aktivna snov spiromesifen, kot je opredeljena v Prilogi I, se odobri v skladu s pogoji iz navedene priloge.
Člen 2
Ponovna ocena fitofarmacevtskih sredstev
1. Države članice v skladu z Uredbo (ES) št. 1107/2009 do 31. marca 2014 po potrebi spremenijo ali prekličejo veljavne registracije fitofarmacevtskih sredstev, ki vsebujejo spiromesifen kot aktivno snov.
Do navedenega datuma zlasti preverijo, ali so pogoji iz Priloge I k tej uredbi izpolnjeni, razen pogojev iz stolpca o posebnih določbah v navedeni prilogi, in ali ima imetnik registracije dokumentacijo ali dostop do dokumentacije, ki izpolnjuje zahteve iz Priloge II k Direktivi 91/414/EGS v skladu s pogoji iz člena 13(1) do (4) navedene direktive ter člena 62 Uredbe (ES) št. 1107/2009.
2. Z odstopanjem od odstavka 1 države članice znova ocenijo vsako registrirano fitofarmacevtsko sredstvo, ki vsebuje spiromesifen kot edino aktivno snov ali kot eno od več aktivnih snovi, vključenih v Prilogo k Izvedbeni uredbi (EU) št. 540/2011, najpozneje do 30. septembra 2013 po enotnih načelih iz člena 29(6) Uredbe (ES) št. 1107/2009, na podlagi dokumentacije, ki izpolnjuje zahteve iz Priloge III k Direktivi 91/414/EGS, in ob upoštevanju stolpca o posebnih določbah iz Priloge I k tej uredbi. Na podlagi navedene ocene države članice presodijo, ali sredstvo izpolnjuje pogoje iz člena 29(1) Uredbe (ES) št. 1107/2009.
Države članice nato:
(a)
če sredstvo vsebuje spiromesifen kot edino aktivno snov, po potrebi spremenijo ali prekličejo registracijo najpozneje do 31. marca 2015, ali
(b)
če sredstvo vsebuje spiromesifen kot eno od več aktivnih snovi, registracijo po potrebi spremenijo ali prekličejo najpozneje do 31. marca 2015 ali do datuma, določenega za tako spremembo ali preklic v ustreznih aktih, s katerimi so bile zadevne snovi dodane v Prilogo I k Direktivi 91/414/EGS oziroma s katerimi so bile zadevne snovi odobrene, pri čemer se upošteva poznejši datum.
Člen 3
Spremembe Izvedbene uredbe (EU) št. 540/2011
Priloga k Izvedbeni uredbi (EU) št. 540/2011 se spremeni v skladu s Prilogo II k tej uredbi.
Člen 4
Začetek veljavnosti in uporaba
Ta uredba začne veljati dvajseti dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
Uporablja se od 1. oktobra 2013.
Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
V Bruslju, 23. aprila 2013


Input:
COMMISSION IMPLEMENTING REGULATION (EU) No 1353/2014
of 15 December 2014
amending Implementing Regulation (EU) No 1156/2012 laying down detailed rules for implementing certain provisions of Council Directive 2011/16/EU on administrative cooperation in the field of taxation
THE EUROPEAN COMMISSION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,
Having regard to Council Directive 2011/16/EU of 15 February 2011 on administrative cooperation in the field of taxation and repealing Directive 77/799/EEC (1), and in particular Article 20(4) thereof,
Whereas:
(1)
Directive 2011/16/EU requires that exchange of information in the field of taxation takes place using standard forms and computerised formats.
(2)
Standard forms to be used for exchange of information on request, spontaneous exchange of information, notifications and feedback information are to comply with Annexes I to IV to Commission Implementing Regulation (EU) No 1156/2012 (2).
(3)
A computerised format is to be used for the mandatory automatic exchange of information on certain specific categories of income and capital which is based on the existing computerised format pursuant to Article 9 of Council Directive 2003/48/EC (3).
(4)
Regulation (EU) No 1156/2012 should be amended accordingly.
(5)
The amendments should apply from 1 January 2015 in line with Article 29(1) of Directive 2011/16/EU as regards the entry into force of the laws, regulations and administrative provisions in the Member States necessary to comply with Article 8 of the Directive regarding the mandatory automatic exchange of information.
(6)
The measures provided for in this Regulation are in accordance with the opinion of the Committee on Administrative Cooperation for Taxation,
HAS ADOPTED THIS REGULATION:
Article 1
Regulation (EU) No 1156/2012 is amended as follows:
(1)
The following Article 1a is inserted:
‘Article 1a
The computerised format to be used for the mandatory automatic exchange of information pursuant to Article 8(1) of Directive 2011/16/EU shall comply with Annex V to this Regulation.’
(2)
Annex V to Regulation (EU) No 1156/2012 is added as set out in the Annex to this Regulation.
Article 2
This Regulation shall enter into force on the third day following that of its publication in the Official Journal of the European Union.
It shall apply from 1 January 2015.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.
Done at Brussels, 15 December 2014.


Input:
KOMISSION TÄYTÄNTÖÖNPANOASETUS (EU) N:o 707/2014,
annettu 25 päivänä kesäkuuta 2014,
kasvien terveyteen liittyville erityisille vaaroille alttiina olevien yhteisön alueiden tunnustamisesta suojelluiksi annetun asetuksen (EY) N:o 690/2008 muuttamisesta
EUROOPAN KOMISSIO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen,
ottaa huomioon kasveille ja kasvituotteille haitallisten organismien yhteisöön kulkeutumisen ja siellä leviämisen estämiseen liittyvistä suojatoimenpiteistä 8 päivänä toukokuuta 2000 annetun neuvoston direktiivin 2000/29/EY (1) ja erityisesti sen 2 artiklan 1 kohdan h alakohdan,
ottaa huomioon Ranskan, Irlannin, Italian, Portugalin ja Yhdistyneen kuningaskunnan esittämät pyynnöt,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Komission asetuksella (EY) N:o 690/2008 (2) tunnustettiin tietyt jäsenvaltiot tai tietyt jäsenvaltioiden alueet suojelluiksi alueiksi tiettyjen haitallisten organismien osalta. Joissakin tapauksissa alueet tunnustettiin suojelluiksi tietyksi ajaksi, jotta asianomainen jäsenvaltio voisi toimittaa tarvittavat kattavat tiedot, joista käy ilmi, ettei kyseistä haitallista organismia esiintynyt asianomaisessa jäsenvaltiossa tai asianomaisella alueella, tai saattaa päätökseen toimet kyseisen organismin hävittämiseksi.
(2)
Tietyt Portugalin alueen osat tunnustettiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Bemisia tabaci Genn. (Euroopan populaatiot) osalta. Portugali on toimittanut tietoja, jotka osoittavat, että haitallista organismia Bemisia tabaci esiintyy nyt Madeiralla. Mainitun haitallisen organismin hävittämiseksi vuonna 2013 toteutetut toimenpiteet ovat osoittautuneet tehottomiksi. Madeiraa ei siksi pitäisi enää tunnustaa osaksi Portugalin suojeltua aluetta haitallisen organismin Bemisia tabaci osalta.
(3)
Kreikan toimittamien tietojen perusteella näyttää siltä, että Kreikan alue on edelleen vapaa haitallisesta organismista Dendroctonus micans Kugelan. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Kreikan suojellun alueen tunnustamista haitallisen organismin Dendroctonus micans osalta olisi jatkettava 30 päivään huhtikuuta 2016.
(4)
Irlanti on pyytänyt, että sen alue tunnustettaisiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Dryocosmus kuriphilus Yasumatsu osalta. Irlanti on vuosina 2006-2013 toteutettujen tutkimusten pohjalta toimittanut näyttöä siitä, ettei kyseistä haitallista organismia esiinny sen alueella huolimatta kyseiselle organismille otollisista olosuhteista siellä. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Irlanti olisi tunnustettava suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Dryocosmus kuriphilus osalta ainoastaan 30 päivään huhtikuuta 2016 asti.
(5)
Portugali on pyytänyt, että sen alue tunnustettaisiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Dryocosmus kuriphilus Yasumatsu osalta. Portugali on vuosina 2010-2013 toteutettujen tutkimusten pohjalta toimittanut näyttöä siitä, ettei kyseistä haitallista organismia esiinny sen alueella huolimatta kyseiselle organismille otollisista olosuhteista siellä. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Portugali olisi tunnustettava suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Dryocosmus kuriphilus osalta ainoastaan 30 päivään huhtikuuta 2016 asti.
(6)
Yhdistynyt kuningaskunta on pyytänyt, että sen alue tunnustettaisiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Dryocosmus kuriphilus Yasumatsu osalta. Yhdistynyt kuningaskunta on vuosina 2006-2013 toteutettujen tutkimusten pohjalta toimittanut näyttöä siitä, ettei kyseistä haitallista organismia esiinny sen alueella huolimatta kyseiselle organismille otollisista olosuhteista siellä. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Yhdistynyt kuningaskunta olisi tunnustettava suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Dryocosmus kuriphilus osalta ainoastaan 30 päivään huhtikuuta 2016 asti.
(7)
Kreikan toimittamien tietojen perusteella näyttää siltä, että Kreikan alue on edelleen vapaa haitallisesta organismista Gilpinia hercyniae (Hartig). Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Kreikan suojellun alueen tunnustamista haitallisen organismin Gilpinia hercyniae osalta olisi jatkettava 30 päivään huhtikuuta 2016.
(8)
Kreikan toimittamien tietojen perusteella näyttää siltä, että Kreikan alue on edelleen vapaa haitallisesta organismista Gonipterus scutellatus Gyll. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Kreikan suojellun alueen tunnustamista haitallisen organismin Gonipterus scutellatus osalta olisi jatkettava 30 päivään huhtikuuta 2016.
(9)
Korsikan (Ranska) alue tunnustettiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Ips amitinus Eichhof osalta. Ranska on pyytänyt sen suojellun alueen peruuttamista haitallisen organismin Ips amitinus osalta ottaen huomioon, että sen pääasiallista isäntälajia ei esiinny Korsikalla. Korsikan (Ranska) aluetta ei sen vuoksi pitäisi enää tunnustaa suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Ips amitinus Eichhof osalta.
(10)
Kreikan toimittamien tietojen perusteella näyttää siltä, että Kreikan alue on edelleen vapaa haitallisesta organismista Ips amitinus Eichhof. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Kreikan suojellun alueen tunnustamista haitallisen organismin Ips amitinus osalta olisi jatkettava 30 päivään huhtikuuta 2016.
(11)
Kreikan toimittamien tietojen perusteella näyttää siltä, että haitallista organismia Ips cembrae Heer ei enää esiinny sen alueella. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Kreikan suojellun alueen tunnustamista haitallisen organismin Ips cembrae osalta olisi jatkettava 30 päivään huhtikuuta 2016.
(12)
Kreikan toimittamien tietojen perusteella näyttää siltä, että Kreikan alue on edelleen vapaa haitallisesta organismista Ips duplicatus Sahlberg. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Kreikan suojellun alueen tunnustamista haitallisen organismin Ips duplicatus osalta olisi jatkettava 30 päivään huhtikuuta 2016.
(13)
Irlanti on pyytänyt, että sen alue tunnustettaisiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Thaumetopoea processionea L. osalta. Irlanti on vuosina 2011-2013 toteutettujen tutkimusten pohjalta toimittanut näyttöä siitä, ettei kyseistä haitallista organismia esiinny sen alueella huolimatta kyseiselle organismille otollisista olosuhteista siellä. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Irlanti olisi tunnustettava suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Thaumetopoea processionea osalta ainoastaan 30 päivään huhtikuuta 2016 asti.
(14)
Yhdistynyt kuningaskunta on pyytänyt, että sen alue tunnustettaisiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Thaumetopoea processionea L. osalta, lukuun ottamatta paikallishallintoalueita Barnet, Brent, Bromley, Camden, City of London, City of Westminster, Croydon, Ealing, Elmbridge District, Epsom and Ewell District, Hackney, Hammersmith & Fulham, Haringey, Harrow, Hillingdon, Hounslow, Islington, Kensington & Chelsea, Kingston upon Thames, Lambeth, Lewisham, Merton, Reading, Richmond Upon Thames, Runnymede District, Slough, South Oxfordshire, Southwark, Spelthorne District, Sutton, Tower Hamlets, Wandsworth ja West Berkshire. Yhdistynyt kuningaskunta on vuosina 2007-2013 toteutettujen tutkimusten pohjalta toimittanut näyttöä siitä, ettei kyseistä haitallista organismia esiinny sen alueella - lukuun ottamatta kyseisiä paikallishallintoalueita - huolimatta kyseiselle organismille otollisista olosuhteista siellä. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Yhdistynyt kuningaskunta - lukuun ottamatta kyseisiä paikallishallintoalueita - olisi tunnustettava suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Thaumetopoea processionea osalta ainoastaan 30 päivään huhtikuuta 2016 asti.
(15)
Tietyt Espanjan alueen osat tunnustettiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. osalta. Espanja on toimittanut tietoja, jotka osoittavat, että haitallista organismia Erwinia amylovora esiintyy nyt itsehallintoalueilla Aragón, Castilla la Mancha, Murcia, Navarra ja La Rioja, Guipuzcoan maakunnassa (Baskimaa), Alicanten maakunnassa sijaitsevissa seutukunnissa L'Alt Vinalopó ja El Vinalopó Mitjà sekä Valencian maakunnassa (Comunidad Valenciana) sijaitsevissa kunnissa Alborache ja Turís. Mainitun haitallisen organismin hävittämiseksi vuonna 2013 toteutetut toimenpiteet ovat osoittautuneet tehottomiksi. Itsehallintoalueita Aragón, Castilla la Mancha, Murcia, Navarra ja La Rioja, Guipuzcoan maakuntaa (Baskimaa), Alicanten maakunnassa sijaitsevia seutukuntia L'Alt Vinalopó ja El Vinalopó Mitjà sekä Valencian maakunnassa (Comunidad Valenciana) sijaitsevia kuntia Alborache ja Turís ei sen vuoksi pitäisi enää tunnustaa osaksi Espanjan suojeltua aluetta haitallisen organismin Erwinia amylovora osalta.
(16)
Tietyt Italian alueen osat tunnustettiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. osalta. Italia on toimittanut tietoja, jotka osoittavat, että haitallista organismia Erwinia amylovora esiintyy nyt Friuli-Venezia Giuliassa ja Sondrion maakunnassa (Lombardia). Mainitun haitallisen organismin hävittämiseksi vuonna 2013 toteutetut toimenpiteet ovat osoittautuneet tehottomiksi. Friuli-Venezia Giuliaa ja Sondrion maakuntaa (Lombardia) ei siksi pitäisi enää tunnustaa osaksi Italian suojeltua aluetta haitallisen organismin Erwinia amylovora osalta.
(17)
Irlannin koko alue tunnustettiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. osalta. Irlanti on toimittanut tietoja, jotka osoittavat, että haitallista organismia Erwinia amylovora esiintyy nyt Galwayn kaupungissa. Mainitun haitallisen organismin hävittämiseksi vuosina 2005-2013 toteutetut toimenpiteet ovat osoittautuneet tehottomiksi. Galwayn kaupunkia ei siksi pitäisi enää tunnustaa osaksi Irlannin suojeltua aluetta haitallisen organismin Erwinia amylovora osalta.
(18)
Liettuan koko alue tunnustettiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. osalta. Liettua on toimittanut tietoja, jotka osoittavat, että haitallista organismia Erwinia amylovora esiintyy nyt kunnissa Kėdainiai ja Babtai (Kaunasin lääni). Mainitun haitallisen organismin hävittämiseksi kahtena peräkkäisenä vuonna 2012 ja 2013 toteutetut toimenpiteet ovat osoittautuneet tehottomiksi. Kuntia Kėdainiai ja Babtai (Kaunasin lääni) ei sen vuoksi pitäisi enää tunnustaa osaksi Liettuan suojeltua aluetta haitallisen organismin Erwinia amylovora osalta.
(19)
Tietyt Slovenian alueen osat tunnustettiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. osalta. Slovenia on toimittanut tietoja, jotka osoittavat, että haitallista organismia Erwinia amylovora esiintyy nyt kunnissa Renče-Vogrsko (H4-valtatiestä etelään) ja Lendava. Mainitun haitallisen organismin hävittämiseksi kahtena peräkkäisenä vuonna 2012 ja 2013 toteutetut toimenpiteet ovat osoittautuneet tehottomiksi. Kuntia Renče-Vogrsko (H4-valtatiestä etelään) ja Lendava ei sen vuoksi pitäisi enää tunnustaa osaksi Slovenian suojeltua aluetta haitallisen organismin Erwinia amylovora osalta.
(20)
Tietyt Slovakian alueen osat tunnustettiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. osalta. Slovakia on toimittanut tietoja, jotka osoittavat, että haitallista organismia Erwinia amylovora esiintyy nyt kunnissa Čenkovce, Topoľníky ja Trhová Hradská (Dunajská Stredan piirikunta). Mainitun haitallisen organismin hävittämiseksi kahtena peräkkäisenä vuonna 2012 ja 2013 toteutetut toimenpiteet ovat osoittautuneet tehottomiksi. Kuntia Čenkovce, Topoľníky ja Trhová Hradská (Dunajská Stredan piirikunta) ei sen vuoksi pitäisi enää tunnustaa osaksi Slovakian suojeltua aluetta haitallisen organismin Erwinia amylovora osalta.
(21)
Yhdistynyt kuningaskunta on pyytänyt, että sen alue tunnustettaisiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Ceratocystis platani (J.M. Walter) Engelbr. & T.C. Harr. osalta. Yhdistynyt kuningaskunta on vuosina 2010-2013 toteutettujen tutkimusten pohjalta toimittanut näyttöä siitä, ettei kyseisiä haitallisia organismeja esiinny sen alueella huolimatta kyseiselle organismille otollisista olosuhteista siellä. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Yhdistynyt kuningaskunta olisi tunnustettava suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Ceratocystis platani osalta ainoastaan 30 päivään huhtikuuta 2016 asti.
(22)
Yhdistynyt kuningaskunta on pyytänyt, että sen koko alue, Mansaari mukaan luettuna, tunnustettaisiin suojelluksi alueeksi haitallisen organismin Cryphonectria parasitica (Murrill) Barr osalta. Yhdistynyt kuningaskunta on vuosina 2006-2013 toteutettujen tutkimusten pohjalta toimittanut näyttöä siitä, ettei kyseistä haitallista organismia esiinny Mansaarella huolimatta kyseiselle organismille otollisista olosuhteista siellä. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Yhdistyneen kuningaskunnan suojeltu alue haitallisen organismin Cryphonectria parasitica osalta olisi tunnustettava Mansaaren kohdalla ainoastaan 30 päivään huhtikuuta 2016 asti.
(23)
Tietyt Kreikan alueen osat tunnustettiin suojelluksi alueeksi sitruspuun suruviruksen osalta. Kreikka on toimittanut tietoja, jotka osoittavat, että sitruspuun suruvirusta esiintyy nyt Chanian alueyksikön alueella. Mainitun haitallisen organismin hävittämiseksi vuonna 2013 toteutetut toimenpiteet ovat osoittautuneet tehottomiksi. Chanian alueyksikköä ei siksi pitäisi enää tunnustaa osaksi Kreikan suojeltua aluetta sitruspuun suruviruksen osalta.
(24)
Korsikan (Ranska) alue tunnustettiin suojelluksi alueeksi sitruspuun suruviruksen eurooppalaisten kantojen osalta. Ranska on toimittanut tietoja, jotka osoittavat, että sitruspuun suruviruksen eurooppalaisia kantoja esiintyy nyt Korsikalla, eikä niitä voida hävittää. Korsikan (Ranska) aluetta ei sen vuoksi pitäisi enää tunnustaa suojelluksi alueeksi sitruspuun suruviruksen eurooppalaisten kantojen osalta.
(25)
Ranska on pyytänyt, että Champagnen viinialueen (”vignoble Champenois”) tietyt osat, eli Picardie (Aisnen departementti) ja Ile de France (kunnat Citry, Nanteuil-sur-Marne ja Saâcy-sur-Marne) tunnustettaisiin osaksi Ranskan suojeltua aluetta haitallisen organismin Grapevine flavescence dorée MLO osalta. Nämä osat sisältyivät tutkimuksiin, jotka tehtiin Champagnen viinialueella haitallisen organismin Grapevine flavescence dorée MLO osalta, mutta niitä ei ollut lueteltu osana suojeltua aluetta, koska ne eivät kuuluneet Champagnen hallinnolliseen alueeseen sen tarkassa merkityksessä. Sen vuoksi Ranskan suojeltu alue haitallisen organismin Grapevine flavescence dorée MLO osalta olisi tunnustettava myös Picardien (Aisnen departementti) ja Ile de Francen (kunnat Citry, Nanteuil-sur-Marne ja Saâcy-sur-Marne) osalta.
(26)
Italia on pyytänyt, että Apúlia tunnustetaan osaksi sen suojeltua aluetta haitallisen organismin Grapevine flavescence dorée MLO osalta. Italia on vuonna 2013 toteutettujen tutkimusten pohjalta toimittanut näyttöä siitä, ettei kyseistä haitallista organismia esiinny Apúliassa huolimatta kyseiselle organismille otollisista olosuhteista siellä. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Apúlia olisi tunnustettava osaksi Italian suojeltua aluetta haitallisen organismin Grapevine flavescence dorée MLO osalta ainoastaan 30 päivään huhtikuuta 2016 asti.
(27)
Italian toimittamien tietojen perusteella näyttää siltä, että Sardinia on edelleen vapaa haitallisesta organismista Grapevine flavescence dorée MLO. Lisätutkimukset ovat kuitenkin tarpeen. Asiantuntijoiden olisi komission valtuutuksella seurattava näitä tutkimuksia. Näin ollen Sardinian alueen tunnustamista osaksi Italian suojeltua aluetta haitallisen organismin Grapevine flavescence dorée MLO osalta olisi jatkettava 30 päivään huhtikuuta 2016 asti.
(28)
Sen vuoksi asetusta (EY) N:o 690/2008 olisi muutettava.
(29)
Jotta varmistetaan jatkuvuus 31 päivään maaliskuuta 2014 asti tunnustettujen suojeltujen alueiden suhteen, tätä asetusta olisi sovellettava 1 päivästä huhtikuuta 2014.
(30)
Tässä asetuksessa säädetyt toimenpiteet ovat pysyvän kasvinsuojelukomitean lausunnon mukaiset,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Muutetaan asetuksen (EY) N:o 690/2008 liite I seuraavasti:
1)
Muutetaan a otsikkokohta seuraavasti:
a)
Korvataan 2 alakohta seuraavasti:
”2.
Bemisia tabaci Genn. (Euroopan populaatiot)
Irlanti, Portugali (Azorit, Beira Interior, Beira Litoral, Entre Douro e Minho, Ribatejo e Oeste (kunnat Alcobaça, Alenquer, Bombarral, Cadaval, Caldas da Rainha, Lourinhã, Nazaré, Obidos, Peniche ja Torres Vedras) ja Trás-os-Montes), Suomi, Ruotsi, Yhdistynyt kuningaskunta”
b)
Korvataan 4 ja 5 alakohta seuraavasti:
”4.
Dendroctonus micans Kugelan
Irlanti, Kreikka (30 päivään huhtikuuta 2016), Yhdistynyt kuningaskunta (Pohjois-Irlanti, Mansaari ja Jersey)
4.1
Dryocosmus kuriphilus Yasumatsu
Irlanti (30 päivään huhtikuuta 2016), Portugali (30 päivään huhtikuuta 2016), Yhdistynyt kuningaskunta (30 päivään huhtikuuta 2016)
5.
Gilpinia hercyniae (Hartig)
Irlanti, Kreikka (30 päivään huhtikuuta 2016), Yhdistynyt kuningaskunta (Pohjois-Irlanti, Mansaari ja Jersey)”
c)
Korvataan 7-10 alakohta seuraavasti:
”7.
Gonipterus scutellatus Gyll
Kreikka (30 päivään huhtikuuta 2016), Portugali (Azorit)
8.
Ips amitinus Eichhof
Irlanti, Kreikka (30 päivään huhtikuuta 2016), Yhdistynyt kuningaskunta
9.
Ips cembrae Heer
Irlanti, Kreikka (30 päivään huhtikuuta 2016), Yhdistynyt kuningaskunta (Pohjois-Irlanti ja Mansaari)
10.
Ips duplicatus Sahlberg
Irlanti, Kreikka (30 päivään huhtikuuta 2016), Yhdistynyt kuningaskunta”
d)
Lisätään 15 alakohdan jälkeen 16 alakohta seuraavasti:
”16.
Thaumetopoea processionea L.
Irlanti (30 päivään huhtikuuta 2016), Yhdistynyt kuningaskunta (lukuun ottamatta paikallishallintoalueita Barnet, Brent, Bromley, Camden, City of London, City of Westminster, Croydon, Ealing, Elmbridge District, Epsom and Ewell District, Hackney, Hammersmith & Fulham, Haringey, Harrow, Hillingdon, Hounslow, Islington, Kensington & Chelsea, Kingston upon Thames, Lambeth, Lewisham, Merton, Reading, Richmond Upon Thames, Runnymede District, Slough, South Oxfordshire, Southwark, Spelthorne District, Sutton, Tower Hamlets, Wandsworth ja West Berkshire) (30 päivään huhtikuuta 2016)”
2)
Korvataan b otsikkokohdan 2 alakohta seuraavasti:
”2.
Erwinia amylovora (Burrill)Winslow et al.
-
Viro, Espanja (lukuun ottamatta itsehallintoalueita Aragón, Castilla la Mancha, Castilla y León, Extremadura, Murcia, Navarra ja La Rioja, Guipuzcoan maakuntaa (Baskimaa), Alicanten maakunnassa sijaitsevia seutukuntia L'Alt Vinalopó ja El Vinalopó Mitjà ja Valencian maakunnassa (Comunidad Valenciana) sijaitsevia kuntia Alborache ja Turís), Ranska (Korsika), Italia (Abruzzo, Basilicata, Calabria, Campania, Lazio, Liguria, Marche, Molise, Piemonte, Sardinia, Sisilia, Toscana, Umbria, Valle d'Aosta), Latvia, Portugali, Suomi, Yhdistynyt kuningaskunta (Pohjois-Irlanti, Mansaari sekä Kanaalisaaret),
-
ja, 30 päivään huhtikuuta 2016, Irlanti (lukuun ottamatta Galwayn kaupunkia), Italia (Apúlia, Emilia-Romagna (maakunnat Parma ja Piacenza), Lombardia (lukuun ottamatta maakuntia Mantua ja Sondrio), Veneto (lukuun ottamatta maakuntia Rovigo ja Venetsia, kuntia Barbona, Boara Pisani, Castelbaldo, Masi, Piacenza d'Adige, S. Urbano ja Vescovana Padovan maakunnassa ja A4-valtatiestä etelään sijaitsevaa aluetta Veronan maakunnassa)), Liettua (lukuun ottamatta kuntia Babtai ja Kėdainiai (Kaunasin lääni)), Slovenia (lukuun ottamatta alueita Gorenjska, Koroška, Maribor ja Notranjska, ja kuntia Lendava ja Renče-Vogrsko (H4-valtatiestä etelään)), Slovakia (lukuun ottamatta kuntia Blahová, Čenkovce, Horné Mýto, Okoč, Topoľníky ja Trhová Hradská (Dunajská Stredan piirikunta), Hronovce ja Hronské Kľačany (Levicen piirikunta), Dvory nad Žitavou (Nové Zámkyn piirikunta), Málinec (Poltárin piirikunta), Hrhov (Rožňavan piirikunta), Veľké Ripňany (Topoľčanyn piirikunta), Kazimír, Luhyňa, Malý Horeš, Svätuše ja Zatín (Trebišovin piirikunta))”
3)
Korvataan c otsikkokohdan 01. alakohta seuraavasti:
”01.
Ceratocystis platani (J.M. Walter) Engelbr. & T.C. Harr.
Yhdistynyt kuningaskunta (30 päivään huhtikuuta 2016)
02.
Cryphonectria parasitica (Murrill) Barr
Tšekki, Irlanti, Ruotsi, Yhdistynyt kuningaskunta (30 päivään huhtikuuta 2016)”
4)
Korvataan d otsikkokohdan 3 ja 4 alakohta seuraavasti:
”3.
Sitruspuun suruvirus (eurooppalaiset kannat)
Kreikka (lukuun ottamatta Argolidan ja Chanian alueyksiköitä), Malta, Portugali (lukuun ottamatta Algarvea ja Madeiraa)
4.
Grapevine flavescence dorée MLO
Tšekki, Ranska (Alsace, Champagne-Ardenne, Picardie (Aisnen departementti), Ile de France (kunnat Citry, Nanteuil-sur-Marne ja Saâcy-sur-Marne) sekä Lorraine)), Italia (Apúlia (30 päivään huhtikuuta 2016), Sardinia (30 päivään huhtikuuta 2016), sekä Basilicata)”
2 artikla
Tämä asetus tulee voimaan seuraavana päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Sitä sovelletaan 1 päivästä huhtikuuta 2014.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 25 päivänä kesäkuuta 2014.


Input:
REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) NR. 849/2013 AL COMISIEI
din 2 septembrie 2013
de stabilire a valorilor forfetare de import pentru fixarea prețului de intrare pentru anumite fructe și legume
COMISIA EUROPEANĂ,
având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
având în vedere Regulamentul (CE) nr. 1234/2007 al Consiliului din 22 octombrie 2007 de instituire a unei organizări comune a piețelor agricole și privind dispoziții specifice referitoare la anumite produse agricole („Regulamentul unic OCP”) (1),
având în vedere Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 al Comisiei din 7 iunie 2011 de stabilire a normelor de aplicare a Regulamentului (CE) nr. 1234/2007 al Consiliului în sectorul fructelor și legumelor și în sectorul fructelor și legumelor procesate (2), în special articolul 136 alineatul (1),
întrucât:
(1)
Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 prevede, ca urmare a rezultatelor negocierilor comerciale multilaterale din cadrul Rundei Uruguay, criteriile pentru stabilirea de către Comisie a valorilor forfetare de import din țări terțe pentru produsele și perioadele menționate în partea A din anexa XVI la regulamentul respectiv.
(2)
Valoarea forfetară de import se calculează în fiecare zi lucrătoare, în conformitate cu articolul 136 alineatul (1) din Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011, ținând seama de datele zilnice variabile. Prin urmare, prezentul regulament trebuie să intre în vigoare la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene,
ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
Articolul 1
Valorile forfetare de import prevăzute la articolul 136 din Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 sunt stabilite în anexa la prezentul regulament.
Articolul 2
Prezentul regulament intră în vigoare la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
Adoptat la Bruxelles, 2 septembrie 2013.


Input:
TARYBOS SPRENDIMAS
2014 m. birželio 16 d.
dėl Europos Sąjungos ir Europos atominės energijos bendrijos bei jų valstybių narių ir Gruzijos asociacijos susitarimo pasirašymo Europos Sąjungos vardu ir laikino taikymo
(2014/494/ES)
EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
atsižvelgdama į Europos Sąjungos sutartį, ypač į jos 37 straipsnį ir 31 straipsnio 1 dalį, kartu su Sutarties dėl Europos Sąjungos veikimo 218 straipsnio 5 dalimi ir 218 straipsnio 8 dalies antra pastraipa,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo, ypač į jos 217 straipsnį, kartu su 218 straipsnio 5 dalimi ir 218 straipsnio 8 dalies antra pastraipa, taip pat į jos 218 straipsnio 7 dalį,
atsižvelgdama į Europos Komisijos pasiūlymą,
kadangi:
(1)
2010 m. gegužės 10 d. Taryba įgaliojo Komisiją pradėti derybas su Gruzija dėl naujo Sąjungos ir Gruzijos susitarimo, kuris pakeistų Partnerystės ir bendradarbiavimo susitarimą (1), sudarymo;
(2)
atsižvelgiant į glaudžius Šalių istorinius santykius ir palaipsniui stiprėjančius ryšius, taip pat į Šalių pageidavimą plačiu mastu ir naujoviškai stiprinti ir plėtoti santykius, derybos dėl Europos Sąjungos ir Europos atominės energijos bendrijos bei jų valstybių narių ir Gruzijos asociacijos susitarimo (toliau - Susitarimas) buvo sėkmingai baigtos Susitarimo parafavimu 2013 m. lapkričio 29 d.;
(3)
Susitarimas turėtų būti pasirašytas Sąjungos vardu ir taikomas iš dalies ir laikinai prieš jam įsigaliojant, remiantis Susitarimo 431 straipsniu, kol bus užbaigtos jo sudarymui būtinos procedūros;
(4)
laikinai taikant tam tikras Susitarimo dalis nedaroma poveikio kompetencijos sričių paskirstymui tarp Sąjungos ir jos valstybių narių pagal Sutartis;
(5)
remiantis Sutarties dėl Europos Sąjungos veikimo 218 straipsnio 7 dalimi, tikslinga, kad Taryba įgaliotų Komisiją tvirtinti Susitarimo pakeitimus, kuriuos turi priimti Prekybos sudėties Asociacijos komitetas, kaip išdėstyta Susitarimo 408 straipsnio 4 dalyje, kaip siūlo Geografinių nuorodų pakomitetis pagal Susitarimo 179 straipsnį;
(6)
tikslinga nustatyti atitinkamas pagal Susitarimą saugomų geografinių nuorodų apsaugos procedūras;
(7)
Susitarimu neturėtų būti perduodamos teisės ar nustatomos prievolės, kuriomis būtų galima tiesiogiai remtis Sąjungos ar valstybių narių teismuose,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
1. Įgaliojama Sąjungos vardu pasirašyti Europos Sąjungos ir Europos atominės energijos bendrijos bei jų valstybių narių ir Gruzijos asociacijos susitarimą, su sąlyga, kad minėtas Susitarimas bus sudarytas.
2. Susitarimo tekstas pridedamas prie šio sprendimo.
2 straipsnis
Tarybos pirmininkas įgaliojamas paskirti asmenį (-is), įgaliotą (-us) Sąjungos vardu pasirašyti Susitarimą.
3 straipsnis
1. Kol Susitarimas įsigalios, remiantis Susitarimo 431 straipsniu ir atsižvelgiant į jame nurodytus pranešimus, laikinai tarp Sąjungos ir Gruzijos taikomos toliau nurodytos Susitarimo dalys, bet tik tiek, kiek jos apima Sąjungos kompetencijai priklausančius klausimus, įskaitant klausimus, priklausančius Sąjungos kompetencijai nustatyti ir įgyvendinti bendrą užsienio ir saugumo politiką:
a)
I antraštinė dalis;
b)
II antraštinė dalis: 3 ir 4 straipsniai ir 7-9 straipsniai;
c)
III antraštinė dalis: 13 ir 16 straipsniai;
d)
IV antraštinė dalis (išskyrus 151 straipsnį tiek, kiek jis susijęs su intelektinės nuosavybės teisių srities baudžiamųjų nuostatų vykdymu, ir išskyrus 223 bei 224 straipsnius tiek, kiek jie taikomi administracinėms byloms ir peržiūrėjimui bei apeliaciniams skundams valstybių narių lygiu);
e)
V antraštinė dalis: 285 ir 291 straipsniai;
f)
VI antraštinė dalis: 1 skyrius (išskyrus 293 straipsnio a punktą, 293 straipsnio e punktą, 294 straipsnio 2 dalies a ir b punktus), 2 skyrius (išskyrus 298 straipsnio k punktą), 3 skyrius (išskyrus 302 straipsnio 1 dalį), 7 ir 10 skyriai (išskyrus 333 straipsnio i punktą), 11 skyrius (išskyrus 338 straipsnio b punktą ir 339 straipsnį), 13, 20 ir 23 skyriai, taip pat 312, 319, 327, 354 ir 357 straipsniai;
g)
VII antraštinė dalis;
h)
VIII antraštinė dalis (išskyrus 423 straipsnio 1 dalį tiek, kiek tos antraštinės dalies nuostatos yra būtinos Susitarimo laikinam taikymui užtikrinti, kaip apibūdinta šioje dalyje);
i)
II-XXXI priedai ir XXXIV priedas, taip pat I-IV protokolai.
2. Datą, nuo kurios Susitarimas bus laikinai taikomas, Tarybos Generalinis sekretoriatas paskelbia Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
4 straipsnis
Taikant Susitarimo 179 straipsnį, Geografinių nuorodų pakomitečio sprendimais daromus Susitarimo pakeitimus Sąjungos vardu tvirtina Komisija. Jei suinteresuotosios šalys negali susitarti esant prieštaravimams, susijusiems su geografine nuoroda, Komisija priima poziciją, laikydamasi Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (ES) Nr. 1151/2012 (2) 57 straipsnio 2 dalyje nustatytos tvarkos.
5 straipsnis
1. Pagal Susitarimo IV antraštinės dalies 9 skyriaus 3 poskirsnį „Geografinės nuorodos“ saugomą pavadinimą gali naudoti bet kuris veiklos vykdytojas, prekiaujantis atitinkamą specifikaciją atitinkančiais žemės ūkio produktais, maisto produktais, vynais, aromatizuotais vynais ar spiritiniais gėrimais.
2. Vadovaudamosi Susitarimo 175 straipsniu, valstybės narės ir Sąjungos institucijos užtikrina Susitarimo 170-174 straipsniuose numatytą apsaugą, taip pat suinteresuotajai šaliai paprašius.
6 straipsnis
Susitarimu neperduodamos teisės ar nenustatomos prievolės, kuriomis būtų galima tiesiogiai remtis Sąjungos ar valstybių narių teismuose.
7 straipsnis
Šis sprendimas įsigalioja kitą dieną po jo priėmimo dienos.
Priimta Liuksemburge 2014 m. birželio 16 d.


Input:
EUROPOS VADOVŲ TARYBOS SPRENDIMAS
2014 m. rugpjūčio 30 d.
dėl Europos Vadovų Tarybos pirmininko išrinkimo
(2014/638/ES)
EUROPOS VADOVŲ TARYBA,
atsižvelgdama į Europos Sąjungos sutartį, ypač į jos 15 straipsnio 5 dalį,
kadangi:
(1)
dabartinio Europos Vadovų Tarybos Pirmininko Herman VAN ROMPUY kadencija baigsis 2014 m. lapkričio 30 d.;
(2)
todėl turėtų būti išrinktas naujas Europos Vadovų Tarybos pirmininkas,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
Donald TUSK išrenkamas Europos Vadovų Tarybos pirmininku laikotarpiui nuo 2014 m. gruodžio 1 d. iki 2017 m. gegužės 31 d.
2 straipsnis
Apie šį sprendimą Donald TUSK praneša Tarybos generalinis sekretorius.
3 straipsnis
Šis sprendimas skelbiamas Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
Priimta Briuselyje 2014 m. rugpjūčio 30 d.


Input:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 181/2014
z dnia 20 lutego 2014 r.
ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 (1), w szczególności jego art. 6 ust. 2, art. 7, art. 11 ust. 3 i art. 12 ust. 2, art. 13, art. 14 ust. 1 akapit drugi i art. 15 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (UE) nr 229/2013 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 (2). Rozporządzenie (UE) nr 229/2013 upoważnia Komisję do przyjmowania aktów delegowanych i wykonawczych. W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania programu w nowych ramach prawnych przepisy należy przyjąć w drodze takich aktów. Nowe przepisy powinny zastąpić przepisy wykonawcze rozporządzenia Komisji (WE) nr 1914/2006 (3). Rozporządzenie to zostaje uchylone rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 178/2014 (4).
(2)
Należy ustanowić przepisy dotyczące ustalania wysokości kwot pomocy w odniesieniu do dostaw produktów w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw. Przepisy te powinny uwzględniać dodatkowe koszty dostaw na mniejsze wyspy Morza Egejskiego wynikające z ich oddalenia i wyspiarskiego charakteru, co stwarza obciążenia, które znacznie utrudniają ich sytuację.
(3)
W zarządzaniu programem pomocy przyznawanej na dostawy produktów w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw należy posługiwać się świadectwem, zwanym „świadectwem pomocy”, używając formularza pozwolenia na przywóz.
(4)
Zarządzanie szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw wymaga wprowadzenia przepisów w sprawie wydawania świadectw pomocy, stanowiących odstępstwo od zwykłych przepisów mających zastosowanie do pozwoleń na przywóz na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 (5).
(5)
Zarządzanie szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw powinno pozwolić na realizację dwóch celów: z jednej strony ułatwić szybkie wydawanie świadectw, w szczególności dzięki zniesieniu powszechnego obowiązku uprzedniego złożenia zabezpieczenia, jak również sprawne wypłacanie kwot pomocy związanej z dostawami produktów. Z drugiej zaś zapewnić kontrolę i monitorowanie operacji oraz udostępnianie organom administracyjnym instrumentów, których potrzebują, aby upewnić się, że cele danego programu zostały osiągnięte. Cele te mają zapewnić regularne dostawy niektórych produktów rolnych oraz niwelować skutki położenia geograficznego mniejszych wysp Morza Egejskiego, gwarantując realny oddźwięk korzyści płynących z programu na etapie wprowadzania do obrotu produktów przeznaczonych dla użytkowników końcowych.
(6)
Zasady zarządzania szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw powinny zapewnić zarejestrowanym podmiotom, w ramach ilości ustanowionych w prognozowanych bilansach dostaw, otrzymywanie świadectw w odniesieniu do produktów i ilości stanowiących przedmiot operacji handlowych, które podmioty te przeprowadzają na własny rachunek, w oparciu o dokumenty świadczące o rzeczywistym charakterze operacji i o kompletności odnośnego wniosku o przyznanie świadectwa.
(7)
Monitorowanie operacji objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw wymaga, między innymi, spełnienia obowiązku udowodnienia szybkiej realizacji dostawy, której dotyczy świadectwo, oraz wprowadzenia zakazu zbywania praw i obowiązków wynikających z posiadania przedmiotowego świadectwa.
(8)
Korzyści przyznane w formie pomocy Unii powinny znajdować odzwierciedlenie w kosztach produkcji i cenach płaconych przez użytkowników końcowych. Konieczne są zatem kontrole w celu zagwarantowania faktycznego przekazywania wspomnianych korzyści.
(9)
Należy ustanowić zasady dotyczące udzielania zezwoleń i monitorowania wywozu produktów objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw do państw trzecich oraz ich wysyłki do pozostałych części Unii. Wskazane jest w szczególności ustanowienie maksymalnych ilości produktów przetworzonych, które mogą być przedmiotem tradycyjnego wywozu lub wysyłki.
(10)
W celu ochrony konsumentów oraz interesów handlowych podmiotów produkty nieposiadające solidnej i właściwej jakości handlowej w rozumieniu art. 28 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 (6) należy wykluczyć z objęcia szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw najpóźniej przed pierwszym wprowadzeniem takich produktów do obrotu oraz przewidzieć właściwe środki w przypadkach gdy wymóg ten nie zostanie spełniony.
(11)
Właściwe organy Grecji powinny określić szczegółowe przepisy administracyjne niezbędne do zarządzania szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw i monitorowania ich.
(12)
Od właściwych organów Grecji należy wymagać regularnego przedkładania Komisji sprawozdań w celu umożliwienia oceny realizacji omawianego systemu.
(13)
W odniesieniu do każdego programu pomocy na rzecz produkcji lokalnej należy uzgodnić treść wniosku o przyznanie pomocy oraz określić dołączane do wniosku dokumenty umożliwiające ocenę jego zasadności.
(14)
Należy zapewnić możliwość poprawiania w dowolnym momencie wniosków o przyznanie pomocy zawierających oczywiste błędy.
(15)
W celu umożliwienia organom krajowym Grecji planowania i następnie przeprowadzania skutecznych kontroli poprawności wniosków o przyznanie pomocy na rzecz produkcji lokalnej należy przestrzegać terminów składania wniosków o przyznanie pomocy i dokonywania w nich zmian. Należy zatem ustalić terminy, po przekroczeniu których wnioski nie będą przyjmowane. Należy ponadto stosować obniżki płatności, aby zachęcić wnioskodawców ubiegających się o przyznanie pomocy do przestrzegania ustalonych terminów.
(16)
Wnioskodawcy powinni mieć możliwość wycofania swoich wniosków o przyznanie pomocy na rzecz produkcji lokalnej lub ich części w dowolnym momencie, o ile właściwy organ jeszcze nie powiadomił ich o błędach zawartych we wnioskach o przyznanie pomocy lub przed otrzymaniem powiadomienia o kontroli na miejscu, ujawniającej błędy występujące w części wniosku, której dotyczy wycofanie.
(17)
Należy skutecznie monitorować przestrzeganie zasad dotyczących programów pomocy zarządzanych przy pomocy zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli. W tym celu oraz w celu osiągnięcia zharmonizowanego poziomu monitorowania we wszystkich państwach członkowskich należy w sposób szczegółowy ustalić kryteria i procedury techniczne w zakresie przeprowadzania kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu. W odpowiednich przypadkach Grecja powinna dołożyć starań w celu połączenia różnych kontroli przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu z kontrolami przewidzianymi w innych przepisach Unii.
(18)
Należy określić minimalną liczbę wnioskodawców ubiegających się o pomoc objętych kontrolami na miejscu w ramach różnych programów pomocy.
(19)
Minimalną liczbę kontroli na miejscu należy wykonać na próbie wybranej po części na podstawie analizy ryzyka, a po części losowo. Należy określić główne czynniki uwzględniane przy analizie ryzyka.
(20)
W przypadku wykrycia znacznych nieprawidłowości należy zwiększyć liczbę kontroli na miejscu w danym roku i w kolejnych latach, celem uzyskania wystarczającej pewności co do poprawności odpowiednich wniosków o przyznanie pomocy.
(21)
Aby kontrole na miejscu były skuteczne, ważne jest, aby inspektorzy byli powiadamiani o powodach wyboru danych wnioskodawców ubiegających się o pomoc do kontroli na miejscu. Grecja powinna przechowywać tego rodzaju informacje.
(22)
Aby umożliwić organom krajowym Grecji i wszelkim właściwym organom Unii monitorowanie przeprowadzonych kontroli na miejscu, szczegółowe informacje na temat kontroli należy rejestrować w formie sprawozdań z kontroli. Wnioskodawcy ubiegający się o pomoc lub ich przedstawiciele powinni mieć możliwość podpisania przedmiotowych sprawozdań. W przypadku kontroli przy zastosowaniu teledetekcji Grecja powinna jednak mieć możliwość udzielania takiej możliwości jedynie w przypadkach, gdy kontrola ujawni nieprawidłowości. Ponadto w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wnioskodawca ubiegający się o pomoc powinien otrzymywać kopię sprawozdania, niezależnie od rodzaju przeprowadzonej kontroli na miejscu.
(23)
W celu skutecznej ochrony interesów finansowych Unii należy wprowadzić odpowiednie środki zwalczania nieprawidłowości i nadużyć.
(24)
Obniżki i wykluczenia należy ustalać z uwzględnieniem zasady proporcjonalności oraz szczególnych problemów powstałych w wyniku działania siły wyższej, wyjątkowych okoliczności oraz klęsk żywiołowych. Rodzaj popełnionej nieprawidłowości decyduje o zakresie wspomnianych obniżek lub wykluczeń, aż po całkowite wykluczenie na określony okres z jednego lub kilku programów pomocy na rzecz lokalnej produkcji.
(25)
Z zasady obniżki procentowe i wykluczenia nie powinny być stosowane w przypadku, gdy wnioskodawca ubiegający się o pomoc przedstawił prawdziwe informacje lub jest w stanie udowodnić, że nieprawidłowości powstały bez jego winy.
(26)
Wnioskodawca, który w dowolnym momencie poinformował właściwe organy krajowe o nieprawidłowym wniosku o przyznanie pomocy, nie powinien podlegać obniżkom procentowym ani wykluczeniom, niezależnie od przyczyny nieprawidłowości, pod warunkiem że dany wnioskodawca nie został poinformowany o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu przez właściwy organ oraz pod warunkiem, że organ nie powiadomił uprzednio danego wnioskodawcy o jakiejkolwiek nieprawidłowości w jego wniosku. Ta sama zasada powinna obowiązywać w odniesieniu do nieprawidłowych danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych.
(27)
W przypadku gdy w stosunku do tego samego wnioskodawcy ubiegającego się o pomoc stosowane są różne obniżki procentowe, należy je stosować niezależnie. Ponadto obniżki procentowe i wykluczenia przewidziane na podstawie niniejszego rozporządzenia należy stosować bez uszczerbku dla kar dodatkowych z tytułu jakichkolwiek innych przepisów Unii lub prawa krajowego.
(28)
Wnioskodawcy ubiegający się o pomoc, którzy w wyniku działania siły wyższej lub zaistnienia okoliczności nadzwyczajnych nie są w stanie sprostać wymaganiom przedstawionym w szczegółowych zasadach wdrażania programów, nie powinni tracić prawa do uzyskania pomocy. Należy wskazać, jakie przypadki mogą być w szczególności uznawane przez właściwe organy za okoliczności nadzwyczajne.
(29)
W celu zapewnienia jednolitego stosowania zasady dobrej wiary w całej Unii w przypadku odzyskiwania nienależnie wypłaconych kwot należy określić warunki, w których można się powoływać na tę zasadę, bez uszczerbku dla sposobu traktowania odnośnych wydatków w kontekście rozliczenia rachunków.
(30)
Trzeba uprościć procedury wprowadzania zmian do programu wsparcia w celu zapewnienia większej elastyczności i lepszego dostosowania programu do faktycznego kontekstu uzgodnień w sprawie dostaw i lokalnej produkcji rolnej. Z tego powodu termin składania corocznych zmian należy przesunąć o dwa miesiące, by dostosować go do terminu składania rocznych sprawozdań z realizacji określonego w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013. Istotne zmiany trzeba jednak przedstawiać Komisji w odpowiednim czasie aby umożliwić ich gruntowną ocenę i podejmowanie decyzji o ich zatwierdzeniu przed datą wejścia w życie przedmiotowych zmian.
(31)
Grecja powinna przedłożyć Komisji wszystkie informacje dotyczące realizacji programu i informacje niezbędne do zagwarantowania ich właściwego monitorowania w czasie. Z tego względu konieczne jest ustanowienie minimalnego zestawu wspólnych wskaźników efektywności oraz treści i terminów przekazywania okresowych komunikatów i statystyk dotyczących szczególnego systemu dostaw oraz środków na rzecz wsparcia produkcji lokalnej, a także rocznych sprawozdań z realizacji. W celu umożliwienia przekazywania bardziej wiarygodnych danych dotyczących szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw należy wprowadzić dodatkowy termin przekazywania ostatecznych danych rocznych. Z tego samego powodu termin zgłaszania wniosków o przyznanie pomocy w odniesieniu do wsparcia produkcji lokalnej należy odroczyć o jeden miesiąc.
(32)
Wszystkie powiadomienia przekazywane Komisji przez państwa członkowskie, które są niezbędne do właściwego funkcjonowania systemu, należy przekazywać zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (7).
(33)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
SZCZEGÓLNE UZGODNIENIA W SPRAWIE DOSTAW
SEKCJA 1
Prognozowane bilansy dostaw
Artykuł 1
Cel i zmiany prognozowanych bilansów dostaw
Prognozowany bilans dostaw, który Grecja ma opracować zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, określa ilości podstawowych produktów potrzebnych do zaspokojenia zapotrzebowania na dostawy mniejszych wysp Morza Egejskiego (zwanych dalej „mniejszymi wyspami”) w każdym roku kalendarzowym.
Grecja może wprowadzać zmiany do prognozowanego bilansu dostaw. W odniesieniu do tych zmian stosuje się odpowiednio art. 32 niniejszego rozporządzenia.
SEKCJA 2
Funkcjonowanie uzgodnień w sprawie dostaw
Artykuł 2
Ustalanie wysokości pomocy i przyznawanie pomocy
1. Do celów art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 229/2013 Grecja określa, w kontekście programu, kwotę pomocy przyznawanej w odniesieniu do każdego produktu w celu złagodzenia skutków oddalenia, wyspiarskiego charakteru i peryferyjnego położenia, uwzględniając:
a)
szczególne potrzeby mniejszych wysp oraz określone wymogi jakościowe;
b)
tradycyjne przepływy handlowe z portami kontynentalnej części Grecji i między wyspami na Morzu Egejskim;
c)
gospodarczy aspekt przewidywanej pomocy;
d)
w odpowiednich przypadkach - potrzebę nieutrudniania potencjalnego rozwoju lokalnej produkcji;
e)
jeśli chodzi o szczególne dodatkowe koszty transportu - pośrednie koszty przeładunku związane z dostawami produktów na mniejsze wyspy;
f)
jeśli chodzi o szczególne koszty dodatkowe związane z przetwórstwem lokalnym - niewielkie rozmiary rynku i konieczność zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw produktów na mniejsze wyspy.
2. Pomoc nie przysługuje w przypadku dostaw na mniejsze wyspy produktów, które już wcześniej skorzystały ze szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw na inne mniejsze wyspy.
Artykuł 3
Świadectwo pomocy i wypłata pomocy
1. Pomoc wypłacana jest po przedstawieniu całkowicie wykorzystanego świadectwa (zwanego dalej „świadectwem pomocy”).
Przedstawienie świadectwa pomocy organom odpowiedzialnym za dokonywanie wypłat jest równoznaczne ze złożeniem wniosku o przyznanie pomocy. Z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej lub wyjątkowych warunków klimatycznych świadectwa pomocy przedstawia się w ciągu 30 dni od dnia ich przydziału. W przypadku przekroczenia tego terminu kwota pomocy zmniejszana jest o 5 % za każdy dzień zwłoki.
Właściwe organy dokonują wypłaty pomocy w terminie 90 dni od dnia złożenia wykorzystanego świadectwa pomocy, z wyjątkiem następujących przypadków:
a)
działania siły wyższej lub wystąpienia wyjątkowych warunków klimatycznych;
b)
trwania postępowania administracyjnego w sprawie uprawnienia do pomocy; w takich przypadkach wypłata ma miejsce dopiero po uznaniu uprawnienia.
2. Świadectwa pomocy sporządza się na podstawie wzoru pozwolenia na przywóz określonego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 376/2008.
Artykuł 7 ust. 5, art. 12, 14, 16, 17, 18, 20, 22, 25, 26, 28, 32 oraz 35-40 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 stosuje się odpowiednio, nie naruszając przepisów niniejszego rozporządzenia.
3. Wpis „świadectwo pomocy” jest drukowany lub nanoszony przy pomocy pieczęci w polu 20 (dane szczegółowe) świadectwa.
4. Skreśla się pola 7 i 8 świadectwa.
5. W polu 12 świadectwa pomocy wpisuje się ostatni dzień okresu ważności.
6. Wysokość stosowanej kwoty pomocy jest równa wysokości kwoty pomocy obowiązującej w dniu złożenia wniosku o świadectwo pomocy.
7. Świadectwa pomocy wydawane są przez właściwy organ na wniosek zainteresowanych stron, w granicach przewidzianych w prognozowanych bilansach dostaw.
Artykuł 4
Przeniesienie korzyści na użytkownika końcowego
Do celów art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 229/2013 właściwe organy wprowadzają wszelkie niezbędne środki mające na celu kontrolę przenoszenia korzyści na użytkownika końcowego. Mogą one przy tym oceniać marże handlowe i ceny stosowane przez poszczególne zainteresowane podmioty.
O środkach, o których mowa w akapicie pierwszym, a w szczególności o elementach kontroli mających na celu stwierdzenie przeniesienia korzyści, jak również o wszelkich wprowadzonych zmianach, informuje się Komisję w ramach rocznych sprawozdań z realizacji przewidzianych w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013.
Artykuł 5
Rejestr podmiotów gospodarczych
1. Aby móc ubiegać się o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 11 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 229/2013, podmioty gospodarcze zobowiązują się:
a)
udostępniać na żądanie właściwych organów wszelkie istotne informacje na temat prowadzonej działalności handlowej, zwłaszcza w odniesieniu do stosowanych cen i marż zysku;
b)
działać wyłącznie we własnym imieniu i na własny rachunek;
c)
składać wnioski o świadectwa proporcjonalne do obiektywnie stwierdzonych, faktycznych możliwości zbytu odnośnych produktów;
d)
powstrzymać się od wszelkich działań mogących powodować sztuczne niedobory produktów i od wprowadzania do obrotu produktów, którymi dysponują, po sztucznie zaniżonych cenach;
e)
wykazać w sposób satysfakcjonujący dla właściwych organów, że przy zbywaniu produktów rolnych na mniejszych wyspach korzyści przenoszone są na użytkowników końcowych.
2. Podmioty gospodarcze planujące wysyłkę nieprzetworzonych, przetworzonych lub zapakowanych produktów do pozostałych części Unii lub ich wywóz do państw trzecich na podstawie warunków określonych w art. 11, zgłaszają taki zamiar w chwili składania wniosku o wpis do rejestru lub później, w stosownych przypadkach podając lokalizację zakładu pakującego.
3. Przetwórcy planujący wysyłkę przetworzonych produktów do pozostałych części Unii lub ich wywóz do państw trzecich na podstawie warunków określonych w art. 11 lub 12 zgłaszają taki zamiar w chwili składania wniosku o wpis do rejestru lub później, w stosownych przypadkach podając lokalizację zakładu przetwórczego oraz analityczny wykaz przetwarzanych produktów.
Artykuł 6
Dokumenty składane przez podmioty gospodarcze oraz ważność świadectw pomocy
1. Właściwe organy przyjmują wnioski o wydanie świadectw pomocy składane przez podmioty gospodarcze dla każdej partii towaru, pod warunkiem że są do nich dołączone oryginały lub uwierzytelnione odpisy faktur zakupu.
Faktura zakupu, konosament lub lotniczy list przewozowy są wystawiane na nazwisko wnioskodawcy.
2. Okres ważności świadectw wynosi 45 dni. W szczególnych przypadkach, jeśli transport opóźniają poważne i nieprzewidziane przeszkody, okres ten może zostać przedłużony przez właściwy organ, nie może on jednak przekraczać dwóch miesięcy, licząc od daty wystawienia świadectwa.
Artykuł 7
Okazywanie świadectw i produktów
1. W przypadku produktów objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw świadectwa pomocy należy przedstawiać właściwym organom w ciągu 15 dni roboczych od daty zezwolenia na rozładunek towarów. Właściwe organy mogą skrócić ten termin.
2. Towary przedstawia się luzem lub w osobnych partiach, zgodnie z okazywanym świadectwem.
Artykuł 8
Jakość produktów
Zgodność produktów z wymogami, o których mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, sprawdzana jest najpóźniej na etapie pierwszego wprowadzania ich do obrotu, zgodnie z obowiązującymi w Unii normami i praktykami.
W przypadku stwierdzenia, że produkt nie spełnia wymogów ustanowionych w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, traci on wówczas uprawnienia wynikające ze szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw, a odpowiednie ilości włącza się z powrotem do prognozowanego bilansu dostaw.
Jeśli przyznano pomoc zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia, jest ona zwracana.
Artykuł 9
Znaczący wzrost liczby wniosków o wydanie świadectw pomocy
1. Jeśli stan realizacji prognozowanego bilansu dostaw wskazuje na znaczący wzrost liczby wniosków o wydanie świadectw pomocy dla danego produktu, co może przeszkodzić w osiągnięciu jednego lub większej liczby celów szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw, po konsultacji z odpowiednimi organami Grecja wprowadza wszystkie konieczne środki celem zapewnienia dostaw produktów pierwszej potrzeby na mniejsze wyspy, uwzględniając dostępne dostawy oraz potrzeby sektorów priorytetowych.
2. Jeżeli, po konsultacji z odpowiednimi organami, Grecja podejmuje decyzję o zastosowaniu ograniczenia ilości wydawanych świadectw, właściwe organy stosują jednolitą obniżkę procentową w odniesieniu do wszystkich złożonych wniosków.
Artykuł 10
Ustalanie maksymalnej ilości na jeden wniosek o wydanie świadectwa
Na tyle, na ile jest to absolutnie niezbędne celem uniknięcia zakłóceń na rynkach mniejszych wysp lub działań spekulacyjnych mogących poważnie zaszkodzić sprawnemu funkcjonowaniu szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw, właściwe organy mogą ustalić maksymalną ilość przyznawaną na jeden wniosek o świadectwo.
Właściwe organy niezwłocznie powiadamiają Komisję o przypadkach zastosowania niniejszego artykułu.
Powiadomienia, o których mowa w niniejszym artykule, składa się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009.
SEKCJA 3
Wywóz I wysyłka
Artykuł 11
Warunki wywozu lub wysyłki
1. Wywóz i wysyłka nieprzetworzonych produktów objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw lub produktów zapakowanych bądź przetworzonych zawierających produkty objęte szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw, odbywają się na warunkach określonych w ust. 2 i 3 poniżej.
2. Ilości produktów, na które przyznano pomoc, a które są wywożone bądź wysyłane, ponownie wlicza się do prognozowanego bilansu dostaw, natomiast podmiot gospodarczy wywożący bądź wysyłający produkty zwraca otrzymaną pomoc najpóźniej w momencie wywozu lub wysyłki.
Produktów takich nie wywozi się ani nie wysyła do momentu dokonania zwrotu, o którym mowa w akapicie pierwszym.
W przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie wysokości przyznanej pomocy, zakłada się, że produkty otrzymały najwyższą stawkę pomocy ustaloną przez Unię dla tego typu produktów w okresie sześciu miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na wywóz lub wysyłkę.
Produkty takie mogą zostać objęte refundacją wywozową, o ile spełniają kryteria jej przyznawania.
3. Właściwe organy zezwalają na wywóz lub wysyłkę przetworzonych produktów w ilościach innych niż te, o których mowa w ust. 2 i w art. 12, wyłącznie w przypadku, gdy przetwórca lub wywożący zaświadczy, że produkty te nie zawierają surowców objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw.
Właściwe organy zezwalają na ponowny wywóz lub wysyłkę produktów nieprzetworzonych lub produktów zapakowanych innych niż te, o których mowa w ust. 2 wyłącznie w przypadkach, gdy podmiot wywożący zaświadczy, że produkty te nie były objęte szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw.
Właściwe organy przeprowadzają konieczne kontrole sprawdzające prawdziwość oświadczeń, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim oraz, w stosownych przypadkach, odzyskują przyznane korzyści.
Artykuł 12
Tradycyjny wywóz i wysyłka produktów przetworzonych
1. Przetwórcy, którzy zadeklarowali, zgodnie z art. 5 ust. 3, zamiar wywozu bądź wysyłki w ramach tradycyjnych przepływów handlowych, o których mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, produktów przetworzonych zawierających surowce, które zostały objęte szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw, mogą realizować je w granicach ilości rocznych określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Właściwe organy udzielają koniecznych zezwoleń w taki sposób, aby mieć pewność, iż transakcje nie przekraczają odnośnych maksymalnych ilości rocznych.
2. Wywóz produktów, o których mowa w ust. 1, nie wymaga okazania pozwolenia na wywóz.
SEKCJA 4
Zarządzanie, kontrola I monitorowanie
Artykuł 13
Kontrole
1. Kontrole administracyjne podczas przywozu, wywozu i wysyłki produktów rolnych są wyczerpujące i składają się między innymi z kontroli krzyżowych dokumentów, o których mowa w art. 6 ust. 1.
2. Kontrole bezpośrednie przeprowadzane na mniejszych wyspach podczas wprowadzania do obrotu, wywozu i wysyłki produktów rolnych dotyczą reprezentatywnej próby co najmniej 5 % świadectw okazanych zgodnie z art. 7.
Do tych kontroli bezpośrednich stosuje się odpowiednio rozporządzenie Komisji (WE) nr 1276/2008 (8).
W szczególnych przypadkach Komisja może zażądać objęcia kontrolami innego odsetka świadectw.
Artykuł 14
Krajowe przepisy dotyczące zarządzania i monitorowania
Właściwe organy przyjmują dodatkowe przepisy konieczne do zarządzania szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw i monitorowania ich w czasie rzeczywistym.
Na żądanie Komisji państwa członkowskie powiadamiają ją o wszelkich środkach, które zamierzają wdrażać na podstawie akapitu pierwszego.
ROZDZIAŁ II
ŚRODKI WSPARCIA NA RZECZ LOKALNYCH PRODUKTÓW ROLNYCH
SEKCJA 1
Kwota pomocy I wnioski o przyznanie pomocy
Artykuł 15
Kwota pomocy
1. Wysokość pomocy przyznawanej w ramach środków wsparcia na rzecz lokalnych produktów rolnych przewidzianych w rozdziale IV rozporządzenia (UE) nr 229/2013 nie przekracza pułapów określonych w art. 18 tego rozporządzenia.
2. Warunki przyznawania pomocy, rodzaje produktów rolnych oraz odpowiednie kwoty określa program zatwierdzony zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 229/2013.
Artykuł 16
Składanie wniosków
Wnioski o przyznanie pomocy na dany rok kalendarzowy należy składać w urzędzie wyznaczonym przez właściwe organy Grecji, korzystając ze sporządzonych przez te organy wzorów i w określonych przez nie przedziałach czasowych. Odnośne przedziały czasowe są ustalane w taki sposób, aby możliwe było przeprowadzenie koniecznych kontroli na miejscu i trwają najdłużej do dnia 28 lutego następnego roku kalendarzowego.
Artykuł 17
Poprawianie oczywistych błędów
W przypadkach gdy po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy właściwy organ stwierdzi oczywiste błędy we wniosku, wniosek można poprawiać w każdej chwili.
Artykuł 18
Składanie wniosków po terminie
Z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej i zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności, złożenie wniosku po upływie terminu ustanowionego zgodnie z art. 16 wiąże się z obniżeniem pomocy, do której beneficjent byłby uprawniony, gdyby wniosek został złożony w terminie, o 1 % za każdy dzień roboczy zwłoki. Wnioski złożone po upływie 25 dni kalendarzowych od daty wygaśnięcia terminu uznaje się za niedopuszczalne.
Artykuł 19
Wycofywanie wniosków o przyznanie pomocy
1. Wnioski o przyznanie pomocy można wycofywać w całości bądź w części w dowolnym momencie.
Jeżeli jednak właściwy organ powiadomił wnioskodawcę ubiegającego się o pomoc o nieprawidłowościach we wniosku lub przekazał mu powiadomienie o planowanej kontroli na miejscu i jeśli w wyniku takiej kontroli zostaną wykryte nieprawidłowości, nie można wycofać tych części wniosku, których nieprawidłowości dotyczą.
2. Wycofanie wniosku lub części wniosku na mocy ust. 1 oznacza powrót wnioskodawcy do sytuacji sprzed złożenia danego wniosku lub jego części.
3. Najpóźniej do dnia 31 marca każdego roku przeprowadza się analizę wniosków wycofanych w poprzednim roku kalendarzowym, celem ustalenia głównych przyczyn i potencjalnych tendencji na poziomie lokalnym.
SEKCJA 2
Kontrole
Artykuł 20
Zasady ogólne
Weryfikacji dokonuje się w drodze kontroli administracyjnych oraz kontroli na miejscu.
Kontrole administracyjne mają charakter wyczerpujący i obejmują kontrole krzyżowe dotyczące m.in. danych ze Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli przewidzianego w tytule V rozdział II, tytule VI rozdział II i art. 47, 61 i art. 102 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (9).
Na podstawie analizy ryzyka zgodnie z art. 22 ust. 1 niniejszego rozporządzenia właściwe organy przeprowadzają wyrywkowe kontrole na miejscu w odniesieniu do przynajmniej 5 % złożonych wniosków o przyznanie pomocy. Próba musi ponadto obejmować przynajmniej 5 % kwoty, na którą opiewa pomoc.
We wszystkich uzasadnionych przypadkach Grecja korzysta ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli.
Artykuł 21
Kontrole na miejscu
1. Kontrole na miejscu mają charakter niezapowiedziany. Można jednak wystosować uprzednie powiadomienie ograniczone do niezbędnego minimum, jeżeli nie zakłóci to celu kontroli. O planowanej kontroli powiadamia się z wyprzedzeniem do maksymalnie 48 godzin, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków.
2. W stosownych przypadkach kontrole na miejscu przewidziane w niniejszej sekcji przeprowadza się w powiązaniu z ewentualnymi innymi kontrolami przewidzianymi w przepisach Unii.
3. Jeżeli wnioskodawcy ubiegający się o pomoc lub ich przedstawiciele uniemożliwiają przeprowadzenie kontroli na miejscu, odrzuca się ich wniosek lub wnioski o przyznanie pomocy.
Artykuł 22
Wybór wnioskodawców ubiegających się o pomoc do kontroli na miejscu
1. Właściwe organy dokonują wyboru wnioskodawców ubiegających się o pomoc do kontroli na miejscu na podstawie analizy ryzyka i reprezentatywności złożonych wniosków o przyznanie pomocy. W analizie ryzyka uwzględnia się odpowiednio poniższe czynniki:
a)
kwotę pomocy;
b)
liczbę działek rolnych, obszar i w stosownych przypadkach liczbę zwierząt objętych wnioskiem lub wyprodukowane, przewiezione, przetworzone lub wprowadzone do obrotu ilości;
c)
zmiany w porównaniu z rokiem poprzednim;
d)
ustalenia wynikające z kontroli przeprowadzonych w latach ubiegłych;
e)
inne elementy określone przez Grecję.
Aby przebadana próba była reprezentatywna, Grecja wybiera losowo 20-25 % minimalnej liczby wnioskodawców ubiegających się o pomoc do kontroli na miejscu.
2. Właściwy organ rejestruje powody wyboru każdego z wnioskodawców ubiegających się o pomoc do kontroli na miejscu. Inspektor prowadzący kontrolę na miejscu informowany jest o tych powodach przed rozpoczęciem kontroli.
Artykuł 23
Sprawozdanie z kontroli
1. Każda kontrola na miejscu jest przedmiotem sprawozdania z kontroli zawierającego szczegółowe informacje na temat przeprowadzonej kontroli. Sprawozdanie to określa w szczególności:
a)
poddane kontroli programy pomocy i wnioski o przyznanie pomocy;
b)
obecne osoby;
c)
poddane kontroli działki rolne, działki rolne na których dokonano pomiarów, wyniki pomiarów w stosunku do każdej mierzonej działki i zastosowane metody pomiarów;
d)
liczbę i rodzaj zwierząt, których obecność stwierdzono oraz, w stosownych przypadkach, numery kolczyków identyfikacyjnych, wpisów do rejestru i skomputeryzowanej bazy danych bydła oraz wszystkie inne skontrolowane dokumenty potwierdzające, wyniki kontroli, a także, w stosownych przypadkach, szczególne uwagi odnoszące się do poszczególnych zwierząt lub ich kodów identyfikacyjnych;
e)
skontrolowane ilości wyprodukowane, przewiezione, przetworzone lub wprowadzone do obrotu;
f)
czy wnioskodawca ubiegający się o pomoc został powiadomiony o wizycie, a jeżeli tak, to z jakim wyprzedzeniem;
g)
wszelkie dalsze zastosowane środki kontrolne.
2. Wnioskodawcy ubiegający się o pomoc lub ich przedstawiciele mają możliwość podpisania odpowiedniego sprawozdania w celu potwierdzenia swojej obecności w czasie kontroli oraz dodania do niego uwag. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wnioskodawca ubiegający się o pomoc otrzymuje egzemplarz sprawozdania z kontroli.
W przypadku kontroli na miejscu przy zastosowaniu teledetekcji Grecja nie ma obowiązku umożliwiać wnioskodawcom ubiegającym się o pomoc lub ich przedstawicielom podpisywania sprawozdań z kontroli, o ile takie kontrole nie wykazały nieprawidłowości.
SEKCJA 3
Obniżki i wykluczenia oraz płatności nienależne
Artykuł 24
Obniżki i wykluczenia
W przypadku rozbieżności pomiędzy informacjami podanymi we wnioskach o przyznanie pomocy a ustaleniami wynikającymi z kontroli, o których mowa w sekcji 2, Grecja stosuje obniżki kwot pomocy lub wykluczenia. Przedmiotowe obniżki lub wykluczenia są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Artykuł 25
Wyjątki od stosowania obniżek i wykluczeń
1. Obniżki i wykluczenia przewidziane w art. 24 nie mają zastosowania w przypadku, gdy wnioskodawca ubiegający się o pomoc przedłożył poprawne informacje co do stanu faktycznego lub może w inny sposób wykazać, że nieprawidłowości powstały bez jego winy.
2. Obniżki i wykluczenia nie mają zastosowania do tych części wniosków o przyznanie pomocy, co do których wnioskodawca ubiegający się o pomoc poinformował na piśmie właściwy organ o nieprawidłowościach zaistniałych przed złożeniem wniosku lub po nim, pod warunkiem, że właściwy organ nie poinformował wcześniej wnioskodawcy ubiegającego się o pomoc o planowanej kontroli na miejscu lub o nieprawidłowościach w danym wniosku.
Wniosek poprawia się na podstawie informacji udzielonych przez wnioskodawcę ubiegającego się o pomoc zgodnie z akapitem pierwszym, tak by odpowiadał realnej sytuacji.
Artykuł 26
Zwrot nienależnych wypłat oraz kary
1. W przypadku wypłat nienależnych stosuje się odpowiednio art. 80 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 (10).
2. Jeżeli nienależnych wypłat dokonano na skutek fałszywych deklaracji lub przedstawienia fałszywych dokumentów bądź poważnego zaniedbania ze strony wnioskodawcy ubiegającego się o pomoc, stosuje się kary w wysokości nienależnie wypłaconych kwot wraz z odsetkami naliczonymi zgodnie z art. 80 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009.
Artykuł 27
Siła wyższa i okoliczności nadzwyczajne
W przypadkach działania siły wyższej lub wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, stosuje się odpowiednio art. 75 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009.
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 28
Wypłata pomocy
Po sprawdzeniu wniosków o przyznanie pomocy i odpowiednich dokumentów potwierdzających oraz po obliczeniu kwot, które należy przyznać w ramach programu wsparcia, o którym mowa w rozdziale II rozporządzenia (UE) nr 229/2013, właściwe organy dokonują wypłaty pomocy z tytułu danego roku kalendarzowego:
a)
w odniesieniu do szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw i środków, o których mowa w art. 3, rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 178/2014 - przez cały rok;
b)
w odniesieniu do płatności bezpośrednich - zgodnie z art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013;
c)
w odniesieniu do innych płatności - w okresie od dnia 16 października bieżącego roku do dnia 30 czerwca roku następnego.
Artykuł 29
Wskaźniki efektywności
Każdego roku Grecja przekazuje Komisji co najmniej dane w zakresie wskaźników efektywności określonych w załączniku II.
Dane te są przekazuje się w kontekście rocznego sprawozdania z realizacji, o którym mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013.
Artykuł 30
Powiadomienia
1. W odniesieniu do szczególnego systemu dostaw właściwe organy przesyłają Komisji, nie później niż ostatniego dnia miesiąca następującego po zakończeniu każdego kwartału, następujące dostępne na dany dzień informacje dotyczące operacji przeprowadzonych w poprzednich miesiącach w odniesieniu do bilansu dostaw roku kalendarzowego odniesienia, w podziale na produkty, kody CN oraz, w stosownych przypadkach, miejsca przeznaczenia poszczególnych produktów:
a)
ilości produktów z podziałem na miejsce wysyłki, czyli kontynentalną część Grecji bądź inne wyspy;
b)
kwotę pomocy oraz wydatki faktycznie poniesione na poszczególne produkty;
c)
ilości produktów, w stosunku do których nie wykorzystano świadectw pomocy;
d)
wszelkie ilości wywiezione do państw trzecich lub wysłane do pozostałych części Unii po przetworzeniu zgodnie z art. 11;
e)
przesunięcia w obrębie łącznej ilości w odniesieniu do danej kategorii produktów oraz zmiany prognozowanych bilansów dostaw wprowadzone w danym okresie;
f)
dostępne saldo i procent wykorzystania.
Dane, o których mowa w akapicie pierwszym, przekazuje się w oparciu o wykorzystane świadectwa. Ostateczne dane w kolejnym zgłoszeniu odnoszące się do bilansu dostaw każdego roku kalendarzowego przekazuje się Komisji najpóźniej do dnia 31 maja następnego roku.
2. W odniesieniu do wspierania lokalnej produkcji Grecja przekazuje Komisji informacje o:
a)
otrzymanych wnioskach o przyznanie pomocy i kwotach odpowiadających poprzedniemu rokowi kalendarzowemu - w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku;
b)
ostatecznie zakwalifikowanych wnioskach o przyznanie pomocy i kwotach odpowiadających poprzedniemu rokowi kalendarzowemu - w terminie do dnia 31 lipca każdego roku.
3. Powiadomienia, o których mowa w niniejszym artykule, przekazuje się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009.
4. Powiadomienia, o których mowa w art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, przekazuje się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009.
Artykuł 31
Sprawozdanie
1. Sprawozdanie przewidziane w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013 zawiera m.in.:
a)
informacje o wszelkich znaczących zmianach dotyczących sytuacji społeczno-gospodarczej i sytuacji w rolnictwie;
b)
streszczenie dostępnych danych fizycznych i finansowych dotyczących realizacji każdego środka, poparte analizą tych danych, oraz, w stosownych przypadkach, opisem i analizą sektora gospodarki, którego dotyczy dany środek;
c)
informacje o stanie zaawansowania działań i priorytetów w stosunku do ich celów ogólnych i szczegółowych w dniu przedstawienia sprawozdania, przy użyciu wskaźników ilościowych;
d)
krótką prezentację ważnych napotkanych problemów w zakresie zarządzania działaniami i ich realizacji wraz z wnioskami z analizy, o której mowa w art. 19 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;
e)
ocenę wyników wszystkich środków przy uwzględnieniu ich wzajemnych zależności;
f)
w odniesieniu do szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw:
(i)
dane i analizę dotyczącą tendencji cenowych oraz sposobu przenoszenia korzyści, jak również informacje o powziętych środkach i kontrolach przeprowadzonych w celu zapewnienia przekazania korzyści zgodnie z art. 4 niniejszego rozporządzenia;
(ii)
uwzględniając inne dostępne rodzaje pomocy, analizę proporcjonalności pomocy w stosunku do dodatkowych kosztów związanych z dostawą na mniejsze wyspy i do stosowanych cen, a w odniesieniu do produktów przeznaczonych do przetworzenia lub wykorzystania jako środki produkcji rolnej, dodatkowych kosztów związanych z ich wyspiarskim charakterem i peryferyjnością;
g)
stopień realizacji celów poszczególnych środków przewidzianych w programie, mierzony za pomocą obiektywnych wskaźników;
h)
dane dotyczące rocznego bilansu dostaw dla mniejszych wysp, m.in. jeśli chodzi o spożycie, rozwój pogłowia, produkcję i handel;
i)
dane dotyczące faktycznie przyznanych kwot na realizację działań prowadzonych w ramach programu na podstawie kryteriów określonych przez Grecję, takich jak liczba kwalifikowalnych producentów, liczba zwierząt objętych płatnościami, obszary kwalifikowalne do pomocy lub liczba branych pod uwagę gospodarstw;
j)
dane dotyczące realizacji finansowej każdego z działań w ramach programu;
k)
dane statystyczne dotyczące kontroli przeprowadzonych przez właściwe organy i wszelkich nałożonych kar;
l)
uwagi Grecji dotyczące realizacji programu;
m)
roczne dane dotyczące wskaźników efektywności, o których mowa w art. 29 niniejszego rozporządzenia.
2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, przesyła się Komisji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009.
Artykuł 32
Zmiany programu
1. Zmiany, które mają być wprowadzone do programu wsparcia, o którym mowa w rozdziale II rozporządzenia (UE) nr 229/2013, przedkłada się Komisji do zatwierdzenia wraz z należytym uzasadnieniem, zawierającym w szczególności następujące informacje:
a)
przyczyny ewentualnych trudności we wdrażaniu, uzasadniające zmiany programu;
b)
oczekiwane skutki zmian;
c)
wpływ na finansowanie i kontrolę zobowiązań.
Z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej i wyjątkowych okoliczności Grecja składa wnioski w sprawie zmian programu tylko raz na rok kalendarzowy. Wnioski w sprawie zmian wpływają do Komisji najpóźniej dnia 30 września każdego roku.
Jeżeli Komisja nie przedstawi zastrzeżeń do proponowanych zmian, przedmiotowe zmiany stosuje się od dnia 1 stycznia roku następującego po roku ich zgłoszenia.
Zmiany takie można stosować wcześniej, o ile przed upływem terminu wymienionego w akapicie trzecim Komisja potwierdzi Grecji na piśmie, że zmiany będące przedmiotem powiadomienia są zgodne z przepisami Unii.
Jeżeli zmiana będąca przedmiotem powiadomienia nie jest zgodna z przepisami Unii, Komisja informuje Grecję przed upływem terminu wymienionego w akapicie trzecim, że zgłoszona zmiana nie obowiązuje do chwili przedstawienia Komisji zmiany, którą będzie można uznać za zgodną z przepisami.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 Komisja ocenia osobno poszczególne zmiany proponowane przez Grecję i podejmuje decyzje o ich zatwierdzeniu najpóźniej w terminie czterech miesięcy od ich przedłożenia zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, w przypadku następujących zmian:
a)
wprowadzenia do programu wsparcia nowych grup produktów, które mają być wspierane w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw, lub nowych środków na rzecz lokalnej produkcji rolnej; oraz
b)
zwiększenia już zatwierdzonej jednostkowej kwoty wsparcia w odniesieniu do każdego istniejącego środka o więcej niż 50 % kwoty obowiązującej w momencie złożenia wniosku w sprawie zmiany.
Bez uszczerbku dla procedury określonej w ust. 1 Grecja może przedłożyć wniosek w sprawie zmian przewidzianych w niniejszym ustępie raz na rok kalendarzowy. Wnioski w sprawie zmian, o których mowa w niniejszym ustępie, wpływają do Komisji nie później niż do dnia 31 lipca roku poprzedzającego ich wejście w życie.
Zatwierdzone w ten sposób zmiany stosuje się od dnia 1 stycznia roku następującego po roku przedstawienia wniosku w sprawie zmiany lub od daty wyraźnie wskazanej w decyzji zatwierdzającej.
3. W następujących przypadkach Grecja jest uprawniona do wnoszenia zmian z pominięciem procedury określonej w ust. 1, pod warunkiem poinformowania o nich Komisji:
a)
w odniesieniu do prognozowanych bilansów dostaw - zmian poziomu każdej pomocy w granicach 20 % lub zmian ilości produktów objętych bilansem dostaw oraz, w związku z tym, zmian całkowitej kwoty pomocy przyznanej na wsparcie każdej linii produktów;
b)
w odniesieniu do wszystkich środków - zwiększenia lub zmniejszenia, w granicach 20 %, przydziału finansowego przeznaczonego na każdy środek indywidualny, bez uszczerbku dla pułapów finansowych przewidzianych w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, pod warunkiem że takie dostosowania zostaną zgłoszone nie później niż dnia 30 kwietnia roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy zmiana przydzielonych środków finansowych; oraz
c)
w przypadku zmian wynikających ze zmian kodów i opisów określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 (11) wykorzystywanych do identyfikacji produktów korzystających z pomocy, o ile zmiany te nie wiążą się ze zmianą samych produktów.
4. Zmiany, o których mowa w ust. 3, wchodzą w życie nie wcześniej niż z dniem otrzymania ich przez Komisję. Są one należycie wyjaśnione i poparte uzasadnieniem i mogą być wprowadzane tylko raz do roku, z wyjątkiem następujących przypadków:
a)
działania siły wyższej lub zaistnienia wyjątkowych okoliczności;
b)
zmian dotyczących ilości produktów objętych uzgodnieniami w sprawie dostaw;
c)
zmian wynikających ze zmian kodów i opisów określonych w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87.
5. Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:
a)
„środek” oznacza zgrupowanie systemów pomocy oraz działań niezbędnych do osiągnięcia jednego lub większej liczby celów programu, stanowiące linię budżetową, pulę środków finansowych dla której określono w tabeli finansowania, o której mowa w art. 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 229/2013;
b)
„grupa produktów” oznacza wszystkie produkty, dla których pierwsze dwie cyfry kodu CN są jednakowe, jak określono w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87.
6. Powiadomienia, o których mowa w niniejszym artykule, przesyła się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009.
Artykuł 33
Zmniejszanie zaliczek
Bez uszczerbku dla ogólnych zasad dyscypliny budżetowej, jeżeli informacje przekazane Komisji przez Grecję na mocy art. 30 i 31 są niekompletne lub jeżeli został przekroczony termin ich przekazania, Komisja może dokonać czasowego i ryczałtowego zmniejszenia zaliczek przekazywanych na konto wydatków rolniczych.
Artykuł 34
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 lutego 2014 r.


Input:
SKLEP SVETA 2014/213/SZVP
z dne 14. aprila 2014
o spremembi Sklepa 2010/638/SZVP o omejevalnih ukrepih proti Republiki Gvineji
SVET EVROPSKE UNIJE JE -
ob upoštevanju Pogodbe o Evropski uniji in zlasti člena 29 Pogodbe,
ob upoštevanju naslednjega:
(1)
Svet je 25. oktobra 2010 sprejel Sklep 2010/638/SZVP o omejevalnih ukrepih proti Republiki Gvineji (1).
(2)
Glede na razvoj dogodkov v Republiki Gvineji bi bilo treba umakniti embargo na orožje in embargo na opremo, ki bi se lahko uporabila za notranjo represijo.
(3)
Sklep 2010/638/SZVP bi bilo zato treba ustrezno spremeniti -
SPREJEL NASLEDNJI SKLEP:
Člen 1
V Sklepu 2010/638/SZVP se člena 1 in 2 črtata.
Člen 2
Ta sklep začne veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije.
V Luxembourgu, 14. aprila 2014


Input:
UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 1158/2013 VAN DE COMMISSIE
van 15 november 2013
tot vaststelling van de invoerrechten in de sector granen van toepassing vanaf 16 november 2013
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),
Gezien Verordening (EU) nr. 642/2010 van de Commissie van 20 juli 2010 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad ten aanzien van de invoerrechten in de sector granen (2), en met name artikel 2, lid 1,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
In artikel 136, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 is bepaald dat het invoerrecht voor de producten van de GN-codes 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (zachte tarwe, zaaigoed), ex 1001 99 00 (zachte tarwe van hoge kwaliteit, andere dan zaaigoed), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 en 1007 90 00, gelijk is aan de interventieprijs voor deze producten bij de invoer, verhoogd met 55 % en verminderd met de cif-invoerprijs voor de betrokken zending. Dit invoerrecht mag echter niet hoger zijn dan het recht van het gemeenschappelijk douanetarief.
(2)
In artikel 136, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 is bepaald dat voor de berekening van het in lid 1 van dat artikel bedoelde invoerrecht regelmatig representatieve cif-invoerprijzen voor de betrokken producten worden vastgesteld.
(3)
Overeenkomstig artikel 2, lid 2, van Verordening (EG) nr. 642/2010 is de prijs die in aanmerking moet worden genomen voor de berekening van het invoerrecht voor de producten van de GN-codes 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (zachte tarwe, zaaigoed), ex 1001 99 00 (zachte tarwe van hoge kwaliteit, andere dan zaaigoed), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 en 1007 90 00, de dagelijkse representatieve cif-invoerprijs die wordt bepaald volgens de methode van artikel 5 van die verordening.
(4)
Er dienen invoerrechten te worden vastgesteld voor de periode vanaf 16 november 2013, die van toepassing zullen zijn tot er nogmaals nieuwe invoerrechten worden vastgesteld en in werking treden.
(5)
Omdat ervoor moet worden gezorgd dat deze maatregel zo snel mogelijk na de terbeschikkingstelling van de geactualiseerde gegevens van toepassing wordt, moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
De in artikel 136, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde invoerrechten in de sector granen die van toepassing zijn vanaf 16 november 2013, worden in bijlage I bij de onderhavige verordening vastgesteld op basis van de in bijlage II vermelde elementen.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 15 november 2013.


Input:
UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 1274/2014 VAN DE COMMISSIE
van 28 november 2014
tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (1),
Gezien Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (2), en met name artikel 136, lid 1,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt.
(2)
De forfaitaire invoerwaarde wordt elke dag berekend overeenkomstig artikel 136, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011, met inachtneming van de variabele gegevens voor die dag. Bijgevolg moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
De in artikel 136 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 28 november 2014.