Input:
KOMISIJOS ĮGYVENDINIMO SPRENDIMAS
2013 m. gruodžio 18 d.
dėl 2013 m. Sąjungos finansinio įnašo išlaidoms, patirtoms Ispanijoje, Nyderlanduose, Portugalijoje, Prancūzijoje ir Vokietijoje kovojant su augalams arba augaliniams produktams kenksmingais organizmais, atlyginti
(pranešta dokumentu Nr. C(2013) 8999)
(Tekstas autentiškas tik ispanų, nyderlandų, portugalų, prancūzų ir vokiečių kalbomis)
(2013/800/ES)
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2000 m. gegužės 8 d. Tarybos direktyvą 2000/29/EB dėl apsaugos priemonių nuo augalams ir augaliniams produktams kenksmingų organizmų įvežimo į Bendriją ir išplitimo joje (1), ypač į jos 23 straipsnio 5 ir 6 dalis,
kadangi:
(1)
pagal Direktyvos 2000/29/EB 22 straipsnį valstybės narės gali gauti Sąjungos finansinį įnašą augalų sveikatos kontrolei, kad būtų padengtos išlaidos, tiesiogiai susijusios su būtinomis priemonėmis, kurių imtasi arba ketinama imtis kovojant su kenksmingaisiais organizmais, patenkančiais iš trečiųjų šalių arba iš kitų Sąjungos teritorijų, siekiant juos likviduoti arba, jei tai neįmanoma, neleisti jiems plisti;
(2)
Vokietija pateikė tris paraiškas skirti finansinį įnašą. Pirmoji paraiška pateikta 2013 m. balandžio 30 d. dėl 2012 m. įgyvendintų priemonių, skirtų likviduoti Diabrotica virgifera arba neleisti jam plisti Reino krašte-Pfalce. Šio kenksmingojo organizmo protrūkis toje teritorijoje nustatytas 2012 m. rugpjūčio ir rugsėjo mėn.;
(3)
antroji paraiška pateikta 2013 m. balandžio 30 d. dėl 2011 m. rugpjūčio mėn. - 2012 m. rugpjūčio mėn. įgyvendintų priemonių, skirtų kontroliuoti Anoplophora glabripennis Šiaurės Reino-Vestfalijos žemėje. Šio kenksmingojo organizmo protrūkis toje teritorijoje nustatytas 2009 m.;
(4)
trečioji Vokietijos paraiška pateikta 2013 m. balandžio 24 d. dėl 2012 m. įgyvendintų priemonių, skirtų likviduoti Diabrotica virgifera arba neleisti jam plisti Badeno-Viurtembergo žemėje. Šio kenksmingojo organizmo protrūkiai nustatyti įvairiose tos žemės kaimo ar miesto apylinkėse (Albo-Dunojaus apskrityje, Biberache, Breisgau-Hochšvarcvalde, Emendingene, Karlsrūhėje, Konstance, Lerache, Raštate ir Ravensburge) skirtingais metais, t. y. 2009, 2010, 2011 ir 2012 m. Tais metais įgyvendintos priemonės taip pat buvo bendrai finansuotos 2009 m., 2010 m., 2011 m. ir 2012 m.;
(5)
2013 m. balandžio 17 d. Ispanija pateikė keturias paraiškas skirti finansinį įnašą. Pirmoji jų yra susijusi su intensyviais tikrinimais, atliktais 2012 m. keturiose su Portugalija besiribojančiose autonominėse srityse, siekiant kontroliuoti Bursaphelenchus xylophilus;
(6)
antroji paraiška yra susijusi su priemonėmis, kurių imtasi arba ketinama imtis 2013 m. Galisijos regione, siekiant kontroliuoti Bursaphelenchus xylophilus. Šio kenksmingojo organizmo protrūkis As Neveso srityje nustatytas 2010 m.;
(7)
trečioji paraiška yra susijusi su priemonėmis, kurių imtasi arba ketinama imtis 2013 m. Katalonijos regione, siekiant kontroliuoti Pomacea insularum. Šio kenksmingojo organizmo protrūkis nustatytas 2010 m.
(8)
ketvirtoji paraiška yra susijusi su priemonėmis, kurių imtasi arba ketinama imtis 2013 m. Estremadūros regione, siekiant kontroliuoti Bursaphelenchus xylophilus. Šio kenksmingojo organizmo protrūkis Valverde del Fresno srityje nustatytas 2012 m.;
(9)
2013 m. balandžio 30 d. Prancūzija pateikė dvi paraiškas skirti finansinį įnašą. Pirmoji paraiška yra susijusi su priemonėmis, kurių imtasi arba ketinama imtis 2012 m. liepos mėn. - 2013 m. lapkričio mėn., siekiant kontroliuoti Anoplophora glabripennis Elzase. Priemonių Prancūzijoje imtasi, kai 2011 m. liepos mėn. šio kenksmingojo organizmo buvo aptikta Vokietijos pasienyje;
(10)
antroji paraiška yra susijusi su priemonėmis, kurių imtasi arba ketinama imtis 2012 m. spalio mėn.-2013 m. rugsėjo mėn., siekiant kontroliuoti Rhynchophorus ferrugineus Provanso-Alpių-Žydrojo Kranto (PACA) regione. Pirmieji šio kenksmingojo organizmo protrūkiai nustatyti 2009 m. 2009 m. rugsėjo mėn. - 2012 m. rugsėjo mėn. įgyvendintos priemonės taip pat buvo bendrai finansuotos 2010 m. ir 2012 m.;
(11)
2013 m. balandžio 30 d. Nyderlandai pateikė vieną paraišką skirti finansinį įnašą. Paraiška susijusi su 2012 m. liepos - spalio mėn. Vintersveiko srityje įgyvendintomis priemonėmis, skirtomis kontroliuoti Anoplophora glabripennis. Šis kenksmingasis organizmas nustatytas 2012 m. liepos 10 d.;
(12)
2013 m. balandžio 30 d. Portugalija pateikė dvi paraiškas skirti finansinį įnašą, susijusias su įgyvendintomis priemonėmis, skirtomis kontroliuoti Bursaphelenchus xylophilus. Pirmoji paraiška yra susijusi su priemonėmis, kurių imtasi arba ketinama imtis 2013 m. ir 2014 m. žemyninėje Portugalijoje, Ispanijos pasienio buferinėje zonoje;
(13)
antroji Portugalijos paraiška susijusi tik su 2013 m. įgyvendintomis medienos ar medienos pakavimo medžiagų terminio apdorojimo priemonėmis Setubalio srityje. 2010 m., 2011 m. ir 2012 m. įgyvendintos priemonės taip pat buvo bendrai finansuotos 2011 ir 2012 m.;
(14)
savo paraiškose Vokietija, Ispanija, Prancūzija, Nyderlandai ir Portugalija parengė veiksmų programas, pagal kurias būtų naikinami į jų teritorijas patekę minėti kenksmingieji organizmai arba neleidžiama jiems plisti. Šiose programose nurodomi siektini tikslai, taikytinos priemonės, jų trukmė ir išlaidos;
(15)
visas minėtas priemones sudaro įvairios su augalų sveikata susijusios priemonės, įskaitant užkrėstų medžių ir pasėlių naikinimą, augalų apsaugos produktų taikymą, sanitarijos metodus, tikrinimus ir tyrimus, kurie atliekami oficialiai arba oficialiai paprašius stebėti atitinkamų kenksmingųjų organizmų buvimą arba išplitimą, ir sunaikintų augalų keitimą kitais, kaip apibrėžta Direktyvos 2000/29/EB 23 straipsnio 2 dalies a, b ir c punktuose;
(16)
Vokietija, Ispanija, Nyderlandai ir Portugalija kreipėsi dėl Sąjungos finansinio įnašo skyrimo šioms programoms pagal Direktyvos 2000/29/EB 23 straipsnyje, ypač jo 1 ir 4 dalyse, nustatytus reikalavimus ir pagal Komisijos reglamentą (EB) Nr. 1040/2002 (2);
(17)
remdamasi Vokietijos, Ispanijos, Prancūzijos, Nyderlandų ir Portugalijos pateikta technine informacija, Komisija galėjo tiksliai ir išsamiai ištirti padėtį. Komisija padarė išvadą, kad Sąjungos finansinio įnašo skyrimo sąlygos, kaip nustatyta Direktyvos 2000/29/EB 23 straipsnyje, įgyvendintos. Todėl tikslinga pagal pateiktas paraiškas skirti Sąjungos finansinį įnašą išlaidoms padengti;
(18)
priemones ir tinkamas finansuoti išlaidas, kurioms gali būti skiriamas Sąjungos finansinis įnašas, Komisijos Sveikatos ir vartotojų apsaugos generalinis direktoratas patikslino 2012 m. gegužės 25 d. rašte valstybių narių augalų sveikatos vyriausiesiems pareigūnams;
(19)
pagal Direktyvos 2000/29/EB 23 straipsnio 5 dalies antrą pastraipą Sąjungos finansiniu įnašu galima padengti iki 50 % tinkamų finansuoti išlaidų, patirtų dėl priemonių, kurios buvo taikomos arba numatytos taikyti ne ilgiau kaip dvejus metus po kenksmingųjų organizmų nustatymo dienos. Tačiau pagal to paties straipsnio trečią pastraipą minėtas laikotarpis gali būti pratęstas iki ketverių metų, jei nustatyta, kad priemonių tikslas bus įgyvendintas per pagrįstą papildomą laikotarpį ir tokiu atveju Sąjungos finansinis įnašas kasmet mažėja;
(20)
atsižvelgiant į 2013 m. birželio 24-26 d. Komisijos augalų sveikatos vertinimo tarybos atlikto atitinkamų paraiškų vertinimo išvadas, tikslinga pratęsti susijusių programų dvejų metų laikotarpį, šioms priemonėms skirtą Sąjungos finansinį įnašą sumažinant iki 45 % tinkamų finansuoti išlaidų šių programų įgyvendinimo trečiaisiais metais ir iki 40 % - ketvirtaisiais metais;
(21)
Sąjungos finansinis įnašas, sudarantis iki 50 % tinkamų finansuoti išlaidų, turėtų būti taikomas šioms paraiškoms: Vokietijai dėl Diabrotica virgifera Badeno-Viurtembergo žemėje, Albo-Dunojaus apskrities, Biberacho, Karlsrūhės, Raštato ir Ravensburgo kaimo apylinkėse (2012 m.), Vokietijai dėl Diabrotica virgifera Reino krašte-Pfalce, Ispanijai dėl Bursaphelenchus xylophilus Estremadūros regione (2013 m.), Prancūzijai dėl Anoplophora glabripennis (2012 m. lapkričio mėn.-2013 m. spalio mėn.), Nyderlandams dėl Anoplophora glabripennis Vintersveiko srityje (2012 m. liepos-spalio mėn.);
(22)
Sąjungos finansinis įnašas, sudarantis iki 45 % tinkamų finansuoti išlaidų, turėtų būti taikomas šioms paraiškoms: Vokietijai dėl Anoplophora glabripennis (2011 m. rugpjūčio mėn. - 2012 m. rugpjūčio mėn.), Vokietijai dėl Diabrotica virgifera Badeno-Viurtembergo žemės Breisgau-Hochšvarcvaldo ir Freiburgo miesto kaimo apylinkėse (2012 m.), nes susijusioms priemonėms jau buvo skirtas Sąjungos finansinis įnašas pagal sprendimus Komisijos įgyvendinimo sprendimus 2011/868/ES (3) ir 2012/789/ES (4) pirmuosius dvejus jų įgyvendinimo metus;
(23)
be to, Sąjungos įnašas iki 40 % turėtų būti skirtas šioms ketvirtuosius metus teikiamoms paraiškoms: Vokietijai dėl Diabrotica virgifera Badeno-Viurtembergo žemėje Emendingeno, Konstanco ir Leracho kaimo apylinkėse (2012 m.), Ispanijos Katalonijos regionui dėl Pomacea insularum (2013 m.), Ispanijos Galisijos regionui dėl Bursaphelenchus xylophilus (2013 m.), Prancūzijai dėl Rhynchophorus ferrugineus (2012 m. spalio mėn.-2013 m. rugsėjo mėn.), Portugalijai dėl Bursaphelenchus xylophilus Setubalio srityje (2013 m.), nes susijusioms priemonėms jau buvo skirtas Sąjungos finansinis įnašas Komisijos sprendimu 2010/772/ES (5) (Vokietijai, Ispanijai dėl Pomacea insularum, Prancūzijai ir Portugalijai), įgyvendinimo sprendimais 2011/868/ES (Vokietijai, Ispanijai ir Portugalijai) ir (arba) 2012/789/ES (Vokietijai, Ispanijai, Prancūzijai ir Portugalijai) pirmiesiems trejiems jų įgyvendinimo metams;
(24)
pagal Direktyvos 2000/29/EB 23 straipsnio 6 dalies pirmą ir antrą pastraipas tolesni veiksmai gali būti įgyvendinami atsižvelgiant į kintančią padėtį Sąjungoje, tuomet nusprendžiama dėl jiems skirtino Sąjungos finansinio įnašo. Tokio veiksmo įgyvendinimas turi priklausyti nuo tam tikrų reikalavimų arba papildomų sąlygų įvykdymo, jei jos yra būtinos atitinkamam tikslui pasiekti. Be to, pagal 23 straipsnio 6 dalies trečią pastraipą, jei tokiu tolesniu veiksmu iš esmės siekiama apsaugoti Sąjungos teritorijas, o ne tam tikros valstybės narės teritoriją, gali būti nuspręsta, kad Sąjungos finansinis įnašas sudarytų daugiau nei 50 % išlaidų;
(25)
bendro finansavimo dėl Bursaphelenchus xylophilus veiksmų Portugalijoje atveju, ilgiausiais ketverių metų laikotarpis, kaip nustatyta Reglamento (EB) Nr. 1040/2002 1 straipsnio 2 dalies b punkte, pasibaigė 2012 m. Vis dėlto, turint omenyje didelį Bursaphelenchus xylophilus poveikį spygliuočių miškams ir medienai, greitą šios ligos plitimą, tai, kad Ispanija yra netoli šiuo kenksminguoju organizmu užkrėstos Portugalijos vietovės demarkacinės zonos, ir galimą poveikį Sąjungos miškininkystei ir tarptautinei prekybai mediena, reikia imtis tolesnių veiksmų, kad būtų pasiektas Sąjungos teritorijos, Portugalijos ir kitų valstybių narių nei Portugalija fitosanitarinės apsaugos tikslas. Šis veiksmas turėtų būti susijęs su priemonėmis, kurių Portugalija ėmėsi Ispanijos pasienio buferinėje zonoje. Todėl šie tolesni veiksmai turėtų būti bendrai finansuojami pagal 2013 m. ir 2014 m. Portugalijos paraišką, siekiant Ispanijos pasienio buferinėje zonoje kontroliuoti Bursaphelenchus xylophilus. Be to, yra tikslinga pagal šią paraišką skirti didesnį Sąjungos finansavimo procentinį įnašą, būtent 75 %, kadangi šiuo veiksmu iš esmės siekiama apsaugoti kitas nei Portugalija Sąjungos teritorijas;
(26)
Ispanija atliko intensyvius Bursaphelenchus xylophilus tikrinimus Portugalijos pasienyje, Andalūzijos, Kastilijos ir Leono, Estremadūros ir Galisijos autonominėse srityse ir teritorijose, kuriose šis kenksmingasis organizmas nenustatytas. Šių tikrinimų tikslas - intensyvi stebėsena, siekiant šiose srityse iš anksto nustatyti kenksmingąjį organizmą ir jį išnaikinti, taip apsaugant likusią Sąjungos teritoriją. Ispanija jau skyrė daug išteklių dviejų izoliuotų Bursaphelenchus xylophilus protrūkių Estremadūroje ir Galisijoje kontrolei. Šiuo veiksmu iš esmės siekiama apsaugoti Ispanijos teritoriją, taip pat kitas nei Ispanija Sąjungos teritorijas, turint omenyje didelį Bursaphelenchus xylophilus poveikį spygliuočių miškams ir medienai, greitą šios ligos plitimą ir galimą poveikį Sąjungos miškininkystei ir tarptautinei prekybai mediena. Todėl svarbu pagal šią paraišką skirti didesnį Sąjungos finansavimo procentinį įnašą, būtent 75 %;
(27)
Komisijos Maisto ir veterinarijos tarnybai (toliau - MVT) 2013 m. balandžio mėn. atlikus auditą nustatyta keletas trūkumų taikant Sąjungos nenumatytąsias fitosanitarijos priemones dėl Bursaphelenchus xylophilus, patvirtintas Komisijos įgyvendinimo sprendimu 2012/535/ES (6). Šie trūkumai yra susiję su priemonėmis, kurių ėmėsi Portugalija Ispanijos pasienio buferinėje zonoje. Visų pirma pušiniu stiebiniu nematodu užkrėsti medžiai, kurie yra negyvi, sergantys arba yra gaisro arba audros paveiktose teritorijose, buvo kertami, pašalinami ir sunaikinami nesilaikant Įgyvendinimo sprendime 2012/535/ES nustatytų terminų. Atsižvelgiant į tai, kad Komisija dėl tokių pačių priežasčių Įgyvendinimo sprendimais 2011/868/ES ir 2012/789/ES nusprendė skirti mažesnį bendrą finansavimą panašioms paraiškoms 2011 m. ir 2012 m., yra tikslinga dar labiau sumažinti tokių veiksmų bendrą finansavimą. Tas sumažinimas turėtų būti proporcingas laikotarpiui, kuriuo MVT galėtų nustatyti netinkamą Sąjungos priemonių įgyvendinimą, būtent per 2013 m. pirmuosius tris mėnesius;
(28)
remiantis Tarybos reglamento (EB) Nr. 1290/2005 (7) 3 straipsnio 2 dalies a punktu, su augalų sveikata susijusios priemonės finansuojamos iš Europos žemės ūkio garantijų fondo. Šių priemonių finansinė kontrolė turėtų būti vykdoma taikant minėto reglamento 9, 36 ir 37 straipsnius;
(29)
remiantis Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (ES, Euratomas) Nr. 966/2012 (8) 84 straipsniu ir Komisijos deleguotojo reglamento (ES) Nr. 1268/2012 (9) 94 straipsnio 1 dalimi, įsipareigojimai dėl išlaidų iš Sąjungos biudžeto grindžiami ankstesniu įgaliotos institucijos finansavimo sprendimu, kuriame išdėstomi pagrindiniai su išlaidomis susijusių veiksmų elementai;
(30)
šis sprendimas laikomas išlaidų, numatytų valstybių narių pateiktose bendro finansavimo paraiškose, finansavimo sprendimu;
(31)
šiame sprendime nustatytos priemonės atitinka Augalų sveikatos nuolatinio komiteto nuomonę,
PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
1 straipsnis
1. Remiantis paraiškomis, kurias pateikė valstybės narės ir išnagrinėjo Komisija, patvirtinamas 2013 m. Sąjungos finansinis įnašas išlaidoms, patirtoms Vokietijoje Ispanijoje, Prancūzijoje, Nyderlanduose ir Portugalijoje, susijusioms su Direktyvos 2000/29/EB 23 straipsnio 2 dalies a, b ir c punktuose nurodytomis būtinomis priemonėmis, kurių buvo imtasi kovojant su atitinkamais organizmais, pagal I priede išvardytas paraiškas atlyginti.
2. Remiantis paraiškomis, kurias pateikė Ispanija ir Portugalija ir išnagrinėjo Komisija, patvirtinamas 2013 m. Sąjungos finansinis įnašas išlaidoms, patirtoms tose valstybėse narėse ir susijusioms su tolesniais veiksmais, kaip nustatyta 23 straipsnio 6 dalyje, siekiant kontroliuoti Bursaphelenchus xylophilus, pagal II priede išvardytas paraiškas atlyginti.
2 straipsnis
Bendra 1 straipsnio 1 ir 2 dalyse nurodyto Sąjungos finansinio įnašo suma yra 7 713 355,31 EUR. Kiekvienai paraiškai skiriama didžiausia Sąjungos finansinio įnašo suma nurodyta atitinkamai I ir II prieduose.
3 straipsnis
I ir II prieduose nurodytas Sąjungos finansinis įnašas išmokamas įvykdžius šias sąlygas:
a)
atitinkama valstybė narė pateikė įrodymų, kad priemonių imtasi, pagal Reglamente (EB) Nr. 1040/2002 išdėstytas nuostatas;
b)
atitinkama valstybė narė pateikė Komisijai mokėjimo paraišką pagal Reglamento (EB) Nr. 1040/2002 5 straipsnį.
Finansinio įnašo mokėjimu neprieštaraujama Komisijos atliekamiems tikrinimams pagal Direktyvos 2000/29/EB 23 straipsnio 8 dalies 2 pastraipą, 23 straipsnio 10 dalį ir 24 straipsnį.
Sąjungos finansinis įnašas neišmokamas, jei b punkte nurodyta mokėjimo paraiška pateikiama vėliau nei 2014 m. spalio 31 d. Išimties tvarka dėl priemonių, kurių Portugalija ketina imtis buferinėje zonoje su Ispanija 2014 m., paraiškų pateikimo terminas yra 2015 m. spalio 31 d.
4 straipsnis
Šis sprendimas skirtas Vokietijos Federacinei Respublikai, Ispanijos Karalystei, Prancūzijos Respublikai, Nyderlandų Karalystei ir Portugalijos Respublikai.
Priimta Briuselyje 2013 m. gruodžio 18 d.


Input:
KOMISJONI RAKENDUSMÄÄRUS (EL) 2015/310,
26. veebruar 2015,
millega muudetakse määrust (EÜ) nr 29/2009, millega kehtestatakse andmevahetusteenuste nõuded ühtse Euroopa taeva jaoks, ja tunnistatakse kehtetuks rakendusmäärus (EL) nr 441/2014
(EMPs kohaldatav tekst)
EUROOPA KOMISJON,
võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut,
võttes arvesse Euroopa Parlamendi ja nõukogu 10. märtsi 2004. aasta määrust (EÜ) nr 552/2004 Euroopa lennuliikluse juhtimisvõrgu koostalitlusvõime kohta (koostalitlusvõime määrus), (1) eriti selle artikli 3 lõikeid 1 ja 5,
ning arvestades järgmist:
(1)
Komisjoni määruses (EÜ) nr 29/2009 (2) on sätestatud õhk-maa-andmeside kakspunktkanali teenuste koordineeritud kasutuselevõtu suhtes kehtivad nõuded.
(2)
Aeronavigatsiooniteenuse osutajad ja käitajad on teatanud määruse (EÜ) nr 29/2009 rakendamisel tekkinud tehnilistest probleemidest, eelkõige andmevahetusteenuste osutamist võimaldavate olemasolevate õhk-maa-andmeside kakspunktkanalite vahelise side katkemisest (teenuseosutaja põhjustatud sidekatkestused, nn provider aborts), mis ei võimalda tagada minimaalset vastuvõetavat toimivustaset. Seepärast on mõned aeronavigatsiooniteenuste osutajad võtnud kõnealuste probleemide lahendamiseks leevendusmeetmeid, mille raames andmevahetusteenuseid osutatakse ainult teatava avioonikavarustusega õhusõidukitele nn valgete nimekirjade alusel, et vältida teenuseosutaja põhjustatud sidekatkestuste võimalikku mõju andmevahetusteenuste osutamisele.
(3)
Euroopa Lennundusohutusamet (edaspidi „EASA”) viis Euroopa Komisjoni nõudmisel läbi uurimise, (3) et teha kindlaks kõnealuste tehniliste probleemide algpõhjus ja soovitada nende kõrvaldamise meetmeid. Uurimise käigus selgus, et juhuslike sidekatkestuste puhul ei olnud võimalik kindlaks teha ühtainsat prognoositavat põhjust, vaid pigem oli tegemist selliste eri asjaolude kokkulangemisega, mis tulenevad raadiosageduse kasutamise keskkonnast ja sellest, et andmesidetaristu puhul rakendatakse praegu vaid üht sagedusala. Lisaks leiti, et arvukad juhuslikud sidekatkestused takistavad võrgu toimimist ja võivad vähendada lennundusohutustaset, kuna need suurendavad pilootide ja lennujuhtide töökoormust ning tekitavad segadust, ja see omakorda vähendab olukorrateadlikkust.
(4)
EASA jõudis uurimisaruandes järeldusele, et andmevahetusteenuste nõuetekohane toimivustase on võimalik saavutada ainult juhul, kui kasutusele võetakse mitmel sagedusalal töötav taristu, mida tuleks raadiosagedushäirete vältimiseks ka optimeerida. EASA soovitas koostada ja rakendada tegevuskava väljaselgitatud tehniliste probleemide täiendavaks uurimiseks ja vajalike tehniliste lahenduste valideerimiseks. Kuna kõnealuste meetmete väljatöötamine ja rakendamine võtab aega, soovitas EASA läbi vaadata määruse (EÜ) nr 29/2009 ja selles sisalduvad tähtajad. Lisaks soovitas EASA, et eelistatavalt peaks tegevuskava rakendama kasutuselevõtu haldusasutus, nagu on osutatud komisjoni rakendusmääruses (EL) nr 409/2013 (4).
(5)
Selleks et käsitleda konkreetselt andmevahetusteenuste lennundusohutusalast aspekti vastavalt määrusele (EÜ) nr 29/2009, andis EASA 23. mail 2014 välja ohutusteabealase dokumendi Safety Information Bulletin No 2014-14, milles soovitatakse sagedaste sidekatkestuste korral üle minna andmesidelt häälsidele.
(6)
Kooskõlas EASA soovitustega tegi komisjon ühisettevõttele SESAR ülesandeks välja töötada kava väljaselgitatud probleemide edasiseks uurimiseks ja EASA soovitatud konkreetsete meetmete kasutuselevõtuks. Ühisettevõtte SESAR esitatud töökava sisaldab kaht uuringuetappi ja parandusmeetmeid, mida peetakse vajalikuks eelkõige maapealse andmesidetaristuga seotud probleemide lahendamiseks ning õhusõidukite pardal asuva varustusega seotud tehniliste lahenduste leidmiseks ja valideerimiseks. Prognooside kohaselt peaks esialgseid tulemusi ja parandusmeetmeid rakendatama 2016. aastaks, kuid edasine valideerimine võib kesta veel kaks aastat.
(7)
Võttes eelkõige arvesse väljaselgitatud tehnilisi probleeme ja kasutuselevõetud andmesidetaristu toimimisel ilmnenud puudusi, mille kõrvaldamiseks on juba võetud teatavaid leevendusmeetmeid, ning kõnealuste puuduste võimalikku mõju lennundusohutusele, samuti asjaolu, et eespool nimetatud probleemide väljaselgitamiseks ja kõrvaldamiseks vajalikud uuringud ja meetmed peaks prognooside kohaselt lõpule viidama 2018. aasta jooksul, tuleks määruse (EÜ) nr 29/2009 kohaldamise tähtaega pikendada.
(8)
Peale selle tuleks põhjenduses 7 osutatud põhjustel ja selleks, et tagada määruses (EÜ) nr 29/2009 sätestatud nõuete ühetaoline kohaldamine, muuta kõnealuses määruses sätestatud teatavaid muid tähtaegu.
(9)
Selleks et osutada ja kasutada andmevahetusteenuseid, mis põhinevad nõuetekohasel valideeritud andmesidevõimekusega maapealsel varustusel, tuleks muuta määruse (EÜ) nr 29/2009 I lisa A ja B osas määratletud õhuruumi maapealse varustuse nõuete kohta kehtivaid tähtaegu, et tagada maapealse taristu töövalmidus 24 kuud enne õhusõiduki pardal asuva varustuse nõuete kohaldamise tähtaegu. Samas oli kõnealuse lisa B osas määratletud õhuruumi eest vastutavate liikmesriikide puhul nõuetekohase maapealse andmesidetaristu rakendamiseks juba varem ette nähtud pikem tähtaeg. Seepärast ei ole enam põhjust kohaldada kõnealuse lisa A ja B osas määratletud õhuruumide suhtes eri tähtaegu.
(10)
Lisaks tuleks muuta tähtaega, mille jooksul käitajad peavad tagama, et asjaomasel õhusõidukil on määruse (EÜ) nr 29/2009 II lisa kohane andmevahetusteenuste kasutamise võimekus, nii et see langeks kokku kõnealuse määruse kohaldamise muudetud tähtajaga. Peale selle ei ole andmevahetusteenuste kasutamise võimekusega seotud nõude puhul enam põhjust eristada õhusõidukeid individuaalse lennukõlblikkuse sertifikaadi väljaandmise kuupäeva alusel. Siiski tuleks teatavate õhusõidukiliikide ja transpordiks kasutatavate uute riiklike õhusõidukitega seotud konkreetsete eeskirjade puhul jätkata erandite kohaldamist ning asjakohaseid tähtaegu tuleks muuta nii, et säiliks kõnealuste eeskirjade praktiline mõju. Erandi kohaldamist tuleks esialgu jätkata ainult selliste õhusõidukite puhul, mille esmane individuaalne lennukõlblikkussertifikaat anti välja enne 1. jaanuari 2014 ja millele on paigaldatud asjakohase Eurocae-dokumendi nõuetele vastav andmesidevarustus, ja kõnealust erandit tuleks kohaldada vähemalt seni, kuni puudub selge ja veenev teave, mis õigustab erandi tühistamist.
(11)
Võttes arvesse vajadust nõuetekohaselt kõrvaldada kõik käesolevas määruses sätestatud meetmetest tulenevad võimalikud lennundusohutusprobleemid, ei mõjuta käesolevas määruses sätestatud meetmed, eelkõige määruse (EÜ) nr 29/2009 kohaldamise kuupäeva muutmist käsitlev meede, võimalust muuta komisjoni rakendusmääruse (EL) nr 391/2013 (5) artiklis 16 osutatud aeronavigatsioonitasusid või eraldada lennuliiklusvoo juhtimise (ATFM) teenindusaegu vastavalt komisjoni määrusele (EL) nr 255/2010, (6) et võtta arvesse asjaolu, et mõned käitajad võivad juba olla paigaldanud oma õhusõidukitele andmesidevõimekusega varustuse või et nad teevad seda vabatahtlikult enne käesolevas määruses sätestatud muudetud kohaldamiskuupäeva ja et teatavad lennuliiklusteenuse osutajad on maapealse andmesidetaristu juba rakendanud.
(12)
Vastavalt komisjoni rakendusmäärusele (EL) nr 441/2014 (7) lisatakse määruse (EÜ) nr 29/2009 reguleerimisalasse kuuluvasse õhuruumi Horvaatia õhuruum. Siiski kohaldatakse rakendusmäärust (EL) nr 441/2014 alles alates 5. veebruarist 2016. Võttes arvesse määruse (EÜ) nr 29/2009 käesolevat muudatust, tuleks rakendusmäärus (EL) nr 441/2014 selguse huvides kehtetuks tunnistada ja kõnealuse määrusega jõustatud muudatus tuleks lisada käesolevale määrusele.
(13)
Seepärast tuleks määrust (EÜ) nr 29/2009 vastavalt muuta.
(14)
Käesolevas määruses sätestatud meetmed on kooskõlas Euroopa Parlamendi ja nõukogu määruse (EÜ) nr 549/2004 (8) artikli 5 kohaselt asutatud ühtse taeva komitee arvamusega,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:
Artikkel 1
Määrust (EÜ) nr 29/2009 muudetakse järgmiselt.
1)
Artikli 1 lõige 3 asendatakse järgmisega:
„3. Määrust kohaldatakse instrumentaallennureeglite kohaselt käitatavate kõikide selliste lendude suhtes, mis osalevad üldises lennuliikluses I lisa A ja B osas määratletud õhuruumis, mis asub lennutasandist 285 kõrgemal.”
2)
Artikli 3 lõiked 2, 3, 4 ja 5 asendatakse järgmisega:
„2. Ilma et see piiraks lõike 3 kohaldamist, tagavad käitajad, et artikli 1 lõikes 3 osutatud lende teostav õhusõiduk on võimeline kasutama II lisas määratletud andmevahetusteenuseid alates 5. veebruarist 2020.
3. Lõiget 2 ei kohaldata järgmiste õhusõidukite suhtes:
a)
õhusõidukid, mille esmane individuaalne lennukõlblikkussertifikaat anti välja enne 1. jaanuari 2014 ja millele on paigaldatud andmesidevarustus, mis on tunnistatud vastavaks ühe III lisa punktis 10 määratletud Eurocae-dokumendi nõuetele;
b)
õhusõidukid, mille esmane individuaalne lennukõlblikkussertifikaat anti välja enne 31. detsembrit 2003 ja mille käitamine artikli 1 lõikes 3 osutatud õhuruumis lõpetatakse enne 31. detsembrit 2022;
c)
riiklikud õhusõidukid;
d)
artikli 1 lõikes 3 osutatud õhuruumi lennuliikluses katsetamise, tarnimise või hoolduse eesmärgil osalevad õhusõidukid või ajutiselt rikkis andmeside koostisosadega õhusõidukid tingimustel, mis on sätestatud kohaldatavas minimaalvarustuse loetelus, mida nõutakse III lisa punktis 1 ning määruses (EÜ) nr 216/2008 ja selle rakenduseeskirjades.
4. Liikmesriigid, kes otsustavad pärast 1. jaanuari 2019 kasutusele võetavad uued transpordiks kasutatavad riiklikud õhusõidukid varustada andmesidevõimekusega lähtuvalt standarditest, mis ei ole omased sõjaliste operatsioonide nõuetele, peavad tagama, et need õhusõidukid on võimelised kasutama II lisas määratletud andmevahetusteenuseid.”
3)
Artikli 15 teises lõigus asendatakse tekst „7. veebruarist 2013” tekstiga „5. veebruarist 2018”.
4)
I lisa B osas lisatakse tekstile „- Warszawa FIR” järgmine: „- Zagreb FIR,”.
Artikkel 2
Rakendusmäärus (EL) nr 441/2014 tunnistatakse kehtetuks.
Artikkel 3
Käesolev määrus jõustub kahekümnendal päeval pärast selle avaldamist Euroopa Liidu Teatajas.
Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides.
Brüssel, 26. veebruar 2015


Input:
COUNCIL DECISION
of 8 July 2014
on the position to be adopted, on behalf of the European Union, within the EEA Joint Committee concerning an amendment to Annex XX (Environment) to the EEA Agreement
(2014/454/EU)
THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union, and in particular Article 175(1) in conjunction with Article 218(9) thereof,
Having regard to Council Regulation (EC) No 2894/94 of 28 November 1994 concerning arrangements for implementing the Agreement on the European Economic Area (1), and in particular Article 1(3) thereof,
Having regard to the proposal from the European Commission,
Whereas:
(1)
The Agreement on the European Economic Area (2) (‘the EEA Agreement’) entered into force on 1 January 1994.
(2)
Pursuant to Article 98 of the EEA Agreement, the EEA Joint Committee may decide to amend, inter alia, Annex XX (Environment) to the EEA Agreement.
(3)
Directive 2009/128/EC of the European Parliament and of the Council (3) is to be incorporated into the EEA Agreement.
(4)
Annex XX (Environment) to the EEA Agreement should therefore be amended accordingly.
(5)
The position of the Union within EEA Joint Committee should therefore be based on the attached draft Decision,
HAS ADOPTED THIS DECISION:
Article 1
The position to be adopted, on behalf of the European Union, within the EEA Joint Committee concerning an amendment to Annex XX (Enviroment) to the EEA Agreement shall be based on the draft Decision of the EEA Joint Committee attached to this Decision.
Article 2
This Decision shall enter into force on the date of its adoption.
Done at Brussels, 8 July 2014.


Input:
NÕUKOGU OTSUS (ÜVJP) 2015/277,
19. veebruar 2015,
millega muudetakse otsust 2011/101/ÜVJP Zimbabwe vastu suunatud piiravate meetmete kohta
EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,
võttes arvesse Euroopa Liidu lepingut, eriti selle artiklit 29,
ning arvestades järgmist:
(1)
Nõukogu võttis 15. veebruaril 2011 vastu otsuse 2011/101/ÜVJP (1).
(2)
Nõukogu vaatas läbi otsuse 2011/101/ÜVJP, võttes arvesse Zimbabwes toimunud poliitilisi arenguid.
(3)
Piiravaid meetmeid tuleks pikendada 20. veebruarini 2016.
(4)
Reisikeelu ja varade külmutamise kohaldamist tuleks jätkata kahe isiku ja ühe üksuse suhtes, kes on loetletud otsuse 2011/101/ÜVJP I lisas. Samuti tuleks pikendada reisikeelu ja varade külmutamise kohaldamise peatamist kõnealuse otsuse II lisas loetletud isikute ja üksuste suhtes. Viie surnud isiku nimed tuleks kõnealuse otsuse I ja II lisast välja jätta.
(5)
Otsust 2011/101/ÜVJP tuleks vastavalt muuta,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
Artikkel 1
Otsuse 2011/101/ÜVJP artikkel 10 asendatakse järgmisega:
„Artikkel 10
1. Käesolev otsus jõustub selle vastuvõtmise kuupäeval.
2. Käesolevat otsust kohaldatakse kuni 20. veebruarini 2016.
3. Artikli 4 lõikes 1 ning artikli 5 lõigetes 1 ja 2 osutatud meetmed, mida kohaldatakse II lisas loetletud isikute ja üksuste suhtes, peatatakse kuni 20. veebruarini 2016.
Peatamine vaadatakse läbi iga kolme kuu tagant.
4. Käesolevat otsust vaadatakse pidevalt uuesti läbi ning asjakohasel juhul seda pikendatakse või muudetakse, kui nõukogu leiab, et selle eesmärgid ei ole täidetud.”
Artikkel 2
Käesoleva otsuse lisas esitatud isikute nimed jäetakse välja otsuse 2011/101/ÜVJP I ja II lisast.
Artikkel 3
Käesolev otsus jõustub selle Euroopa Liidu Teatajas avaldamise päeval.
Brüssel, 19. veebruar 2015


Input:
KOMISJONI RAKENDUSMÄÄRUS (EL) nr 1097/2013,
4. november 2013,
millega kiidetakse heaks oluline muudatus kaitstud päritolunimetuste ja kaitstud geograafiliste tähiste registrisse kantud nimetuse spetsifikaadis [Lentilles vertes du Berry (KGT)]
EUROOPA KOMISJON,
võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut,
võttes arvesse Euroopa Parlamendi ja nõukogu 21. novembri 2012. aasta määrust (EL) nr 1151/2012 põllumajandustoodete ja toidu kvaliteedikavade kohta, (1) eriti selle artikli 52 lõiget 2,
ning arvestades järgmist:
(1)
Määrusega (EL) nr 1151/2012 tunnistati kehtetuks ja asendati nõukogu 20. märtsi 2006. aasta määrus (EÜ) nr 510/2006 põllumajandustoodete ja toidu geograafiliste tähiste ja päritolunimetuste kaitse kohta (2).
(2)
Määruse (EÜ) nr 510/2006 artikli 9 lõike 1 esimese lõigu kohaselt vaatas komisjon läbi Prantsusmaa taotluse saada heakskiit komisjoni määruse (EÜ) nr 1576/98 (3) alusel registreeritud kaitstud geograafilise tähise „Lentilles vertes du Berry” spetsifikaadi üksikasjade muudatustele.
(3)
Kuna asjaomane muudatus ei ole väike, avaldas komisjon määruse (EÜ) nr 510/2006 artikli 6 lõike 2 kohase muutmistaotluse Euroopa Liidu Teatajas (4). Kuna komisjon ei ole saanud ühtegi kõnealuse määruse artikli 7 kohast vastuväidet, tuleks spetsifikaadi muudatus heaks kiita,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:
Artikkel 1
Kiidetakse heaks Euroopa Liidu Teatajas avaldatud spetsifikaadi muudatus seoses käesoleva määruse lisas esitatud nimetusega.
Artikkel 2
Käesolev määrus jõustub kahekümnendal päeval pärast selle avaldamist Euroopa Liidu Teatajas.
Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides.
Brüssel, 4. november 2013


Input:
KOMISIJOS ĮGYVENDINIMO REGLAMENTAS (ES) Nr. 1151/2013
2013 m. lapkričio 14 d.
kuriuo nustatomos standartinės importo vertės, skirtos tam tikrų vaisių ir daržovių įvežimo kainai nustatyti
EUROPOS KOMISIJA,
atsižvelgdama į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
atsižvelgdama į 2007 m. spalio 22 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 1234/2007, nustatantį bendrą žemės ūkio rinkų organizavimą ir konkrečias tam tikriems žemės ūkio produktams taikomas nuostatas (Bendrą bendro žemės ūkio rinkų organizavimo reglamentą) (1),
atsižvelgdama į 2011 m. birželio 7 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentą (ES) Nr. 543/2011, kuriuo nustatomos išsamios Tarybos reglamento (EB) Nr. 1234/2007 taikymo vaisių bei daržovių ir perdirbtų vaisių bei daržovių sektoriuose taisyklės (2), ypač į jo 136 straipsnio 1 dalį,
kadangi:
(1)
Įgyvendinimo reglamentu (ES) Nr. 543/2011, atsižvelgiant į daugiašalių derybų dėl prekybos Urugvajaus raunde rezultatus, nustatomi kriterijai, pagal kuriuos Komisija nustato standartines importo iš trečiųjų šalių vertes produktams ir laikotarpiams, nurodytiems jo XVI priedo A dalyje;
(2)
remiantis Įgyvendinimo reglamento (ES) Nr. 543/2011 136 straipsnio 1 dalimi, standartinė importo vertė apskaičiuojama kiekvieną darbo dieną atsižvelgiant į kintančius kasdienius duomenis. Todėl šis reglamentas turėtų įsigalioti jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje dieną,
PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
1 straipsnis
Įgyvendinimo reglamento (ES) Nr. 543/2011 136 straipsnyje minimos standartinės importo vertės yra nustatytos šio reglamento priede.
2 straipsnis
Šis reglamentas įsigalioja jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje dieną.
Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
Priimta Briuselyje 2013 m. lapkričio 14 d.


Input:
REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) NR. 1008/2014 AL COMISIEI
din 24 septembrie 2014
de modificare a Regulamentului (CE) nr. 1484/95 în ceea ce privește stabilirea prețurilor reprezentative în sectorul cărnii de pasăre și în cel al ouălor, precum și pentru ovalbumină
COMISIA EUROPEANĂ,
având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
având în vedere Regulamentul (UE) nr. 1308/2013 al Parlamentului European și al Consiliului din 17 decembrie 2013 de instituire a unei organizări comune a piețelor produselor agricole și de abrogare a Regulamentelor (CEE) nr. 922/72, (CEE) nr. 234/79, (CE) nr. 1037/2001 și (CE) nr. 1234/2007 ale Consiliului (1), în special articolul 183 litera (b),
având în vedere Regulamentul (UE) nr. 510/2014 al Parlamentului European și al Consiliului din 16 aprilie 2014 de stabilire a regimului comercial aplicabil anumitor mărfuri rezultate din transformarea produselor agricole și de abrogare a Regulamentelor (CE) nr. 1216/2009 și (CE) nr. 614/2009 ale Consiliului (2), în special articolul 5 alineatul (6) litera (a),
întrucât:
(1)
Regulamentul (CE) nr. 1484/95 al Comisiei (3) a stabilit normele de aplicare a sistemului de taxe de import suplimentare, precum și prețurile reprezentative în sectoarele cărnii de pasăre și ouălor și pentru ovalbumină.
(2)
Din controlul regulat al datelor pe baza cărora se determină prețurile reprezentative pentru produsele din sectorul cărnii de pasăre și din cel al ouălor și pentru ovalbumină rezultă că este necesară modificarea prețurilor reprezentative pentru importurile anumitor produse, ținând seama de variațiile prețurilor în funcție de origine.
(3)
Regulamentul (CE) nr. 1484/95 ar trebui modificat în consecință.
(4)
Deoarece este necesar să se asigure aplicarea măsurii respective cât mai rapid posibil după ce devin disponibile datele actualizate, prezentul regulament ar trebui să intre în vigoare la data publicării sale,
ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
Articolul 1
Anexa I la Regulamentul (CE) nr. 1484/95 se înlocuiește cu textul din anexa la prezentul regulament.
Articolul 2
Prezentul regulament intră în vigoare la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
Adoptat la Bruxelles, 24 septembrie 2014.


Input:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 278/2013
z dnia 19 marca 2013 r.
dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(2)
Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.
(3)
Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.
(4)
Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).
(5)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
Artykuł 2
Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2013 r.


Input:
BESLUIT (GBVB) 2015/173 VAN HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ
van 3 februari 2015
houdende benoeming van een EU-missiecommandant voor de militaire missie van de Europese Unie om de Somalische veiligheidstroepen te helpen opleiden (EUTM Somalia) en tot intrekking van Besluit EUTM Somalia/1/2013 (EUTM Somalia/1/2015)
HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ,
Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 38, derde alinea,
Gezien Besluit 2010/96/GBVB van de Raad van 15 februari 2010 betreffende een militaire missie van de Europese Unie om de Somalische veiligheidstroepen te helpen opleiden (1), en met name artikel 5,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Bij artikel 5, lid 1, van Besluit 2010/96/GBVB, machtigde de Raad het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) om overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag betreffende de Europese Unie de nodige besluiten te nemen ten behoeve van de politieke controle op en de strategische leiding van EUTM Somalia, met inbegrip van de besluiten tot benoeming van de commandant van de EU-missie.
(2)
Op 17 december 2013 heeft het PVC Besluit EUTM Somalia/1/2013 (2) aangenomen waarbij brigadegeneraal Massimo MINGIARDI werd benoemd tot commandant van de EU-missie voor EUTM Somalia.
(3)
Op 18 december 2014 heeft Italië voorgesteld brigadegeneraal Antonio MAGGI te benoemen tot nieuwe commandant van de EU-missie voor EUTM Somalia, ter vervanging van brigadegeneraal Massimo MINGIARDI.
(4)
Op 8 januari 2015 heeft het Militair Comité van de EU het PVC aanbevolen brigadegeneraal Antonio MAGGI te benoemen tot commandant van de EU-missie voor EUTM Somalia ter vervanging van brigadegeneraal Massimo MINGIARDI.
(5)
Besluit EUTM Somalia/1/2013 dient te worden ingetrokken.
(6)
Overeenkomstig artikel 5 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de uitwerking en uitvoering van besluiten en acties van de Unie die gevolgen hebben op defensiegebied. Denemarken neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat bijgevolg niet bindend is voor, noch van toepassing is op deze lidstaat,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Brigadegeneraal Antonio MAGGI wordt met ingang van 8 maart 2015 benoemd tot EU-missiecommandant voor de militaire missie van de Europese Unie om de Somalische veiligheidstroepen te helpen opleiden (EUTM Somalia).
Artikel 2
Besluit EUTM Somalia/1/2013 wordt ingetrokken.
Artikel 3
Dit besluit treedt in werking op 8 maart 2015.
Gedaan te Brussel, 3 februari 2015.


Input:
KOMMISSIONENS GENOMFÖRANDEFÖRORDNING (EU) nr 622/2013
av den 25 juni 2013
om ändring av rådets förordning (EG) nr 2368/2002 om genomförande av Kimberleyprocessens certifieringssystem för den internationella handeln med rådiamanter
EUROPEISKA KOMMISSIONEN HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING
med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt,
med beaktande av rådets förordning (EG) nr 2368/2002 av den 20 december 2002 om genomförande av Kimberleyprocessens certifieringssystem för den internationella handeln med rådiamanter (1), särskilt artikel 20, och
av följande skäl:
(1)
I bilaga II till förordning (EG) nr 2368/2002 förtecknas de deltagande parterna i Kimberleyprocessens (KP) certifieringssystem och deras i vederbörlig ordning utsedda behöriga myndigheter.
(2)
Den 23 maj 2013 offentliggjorde ordförandeskapet för Kimberleyprocessen ett tillkännagivande i vilket det bekräftar att de deltagande parterna i Kimberleyprocessen genom en skriftligt förfarande har fattat beslut om att upphöra med att sända rådiamantsändningar till och ta emot rådiamantsändningar från Centralafrikanska republiken till dess att det står klart att landet verkligen klarar att uppfylla miniminormerna för Kimberleyprocessen.
(3)
Bilaga II till förordning (EG) nr 2368/2002 bör därför ändras i enlighet med detta.
(4)
De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är förenliga med yttrandet från den kommitté som avses i artikel 22 i förordning (EG) nr 2368/2002.
(5)
För att de åtgärder som föreskrivs i den här förordningen ska vara verkningsfulla bör den träda i kraft omedelbart.
HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
Artikel 1
Bilaga II till förordning (EG) nr 2368/2002 ska ersättas med texten i bilagan till den här förordningen.
Artikel 2
Denna förordning träder i kraft samma dag som den offentliggörs i Europeiska unionens officiella tidning.
Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.
Utfärdad i Bryssel den 25 juni 2013.


Input:
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 229/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 13ης Μαρτίου 2013
σχετικά με τον καθορισμό ειδικών μέτρων για τη γεωργία στα μικρά νησιά του Αιγαίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1405/2006 του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 42 πρώτο εδάφιο και το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1405/2006 του Συμβουλίου (3) θέσπισε ειδικά μέτρα στον γεωργικό τομέα για την αντιμετώπιση των δυσχερειών που προκαλούνται από την ιδιαίτερη γεωγραφική κατάσταση των μικρών νησιών του Αιγαίου. Αυτά τα μέτρα υλοποιούνται μέσω ενός προγράμματος στήριξης, το οποίο αποτελεί βασικό εργαλείο για τον εφοδιασμό των εν λόγω νησιών σε γεωργικά προϊόντα καθώς και για τη στήριξη της τοπικής γεωργικής παραγωγής. Δεδομένης της ανάγκης αναθεώρησης των ισχυόντων μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των τροποποιήσεων που καθίστανται αναγκαίες μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, θα πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1405/2006 και να αντικατασταθεί από νέο κανονισμό.
(2)
Είναι σκόπιμο να διευκρινιστούν οι θεμελιώδεις στόχοι στην επίτευξη των οποίων συμβάλλει το καθεστώς για τα μικρά νησιά του Αιγαίου.
(3)
Είναι επίσης σκόπιμο να διευκρινιστεί το περιεχόμενο του προγράμματος στήριξης για τα μικρά νησιά του Αιγαίου («πρόγραμμα στήριξης») το οποίο, κατ’ εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, θα πρέπει να καταρτίζεται από την Ελλάδα στο καταλληλότερο γεωγραφικό επίπεδο και να υποβάλλεται από την Ελλάδα στην Επιτροπή προς έγκριση.
(4)
Για την αποτελεσματικότερη επίτευξη των στόχων του καθεστώτος για τα μικρά νησιά του Αιγαίου, το πρόγραμμα στήριξης θα πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα τα οποία εξασφαλίζουν τον εφοδιασμό σε γεωργικά προϊόντα, καθώς και τη διατήρηση και την ανάπτυξη της τοπικής γεωργικής παραγωγής. Είναι σκόπιμο να εναρμονιστεί το επίπεδο προγραμματισμού και να συστηματοποιηθεί η προσέγγιση εταιρικής σχέσης μεταξύ της Επιτροπής και της Ελλάδας. Η Επιτροπή θα πρέπει να εγκρίνει διαδικασίες και δείκτες προκειμένου να εξασφαλίσει την ομαλή εκτέλεση και κατάλληλη παρακολούθηση του προγράμματος.
(5)
Κατ’ εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας και προκειμένου να εξασφαλισθεί ευελιξία, δύο στοιχεία που αποτελούν τη βάση της προσέγγισης προγραμματισμού που υιοθετήθηκε όσον αφορά το καθεστώς για τα μικρά νησιά του Αιγαίου, οι ορισθείσες από την Ελλάδα αρχές μπορούν να προτείνουν τροποποιήσεις του προγράμματος για την προσαρμογή του στην πραγματικότητα των εν λόγω νησιών. Θα πρέπει να ενθαρρύνεται προς τον σκοπό αυτό η περαιτέρω ουσιαστική σύμπραξη των αρμόδιων τοπικών και περιφερειακών αρχών και άλλων ενδιαφερομένων. Στο ίδιο πνεύμα, η διαδικασία τροποποίησης του προγράμματος θα πρέπει να προσαρμοστεί στο κατάλληλο επίπεδο κάθε τύπου τροποποίησης.
(6)
Η ιδιαίτερη γεωγραφική κατάσταση ορισμένων μικρών νησιών του Αιγαίου συνεπάγεται επιπλέον δαπάνες μεταφοράς όσον αφορά τον εφοδιασμό με προϊόντα τα οποία είναι βασικά για την ανθρώπινη κατανάλωση, για τη μεταποίηση ή ως γεωργικές εισροές. Επιπλέον, άλλοι αντικειμενικοί παράγοντες που προκύπτουν λόγω του νησιωτικού χαρακτήρα και της απόστασης από τις αγορές συνεπάγονται για τους εμπορευόμενους και τους παραγωγούς των νησιών του Αιγαίου πρόσθετες επιβαρύνσεις που δημιουργούν σοβαρό μειονέκτημα για τις δραστηριότητές τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εμπορευόμενοι και παραγωγοί διατελούν σε «διπλά νησιωτική κατάσταση», δεδομένου ότι ο εφοδιασμός τους πραγματοποιείται μέσω άλλων νησιών. Τα μειονεκτήματα αυτά μπορούν να μετριαστούν με τη μείωση των τιμών των εν λόγω βασικών προϊόντων. Συνεπώς, για να εξασφαλισθεί ο εφοδιασμός των μικρών νησιών του Αιγαίου και να αντισταθμιστούν οι επιπλέον δαπάνες που προκύπτουν λόγω του νησιωτικού χαρακτήρα, της μικρής έκτασης των εν λόγω νησιών και της απόστασής τους από τις αγορές, απαιτείται η θέσπιση ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού.
(7)
Τα προβλήματα των μικρών νησιών του Αιγαίου οξύνονται εξαιτίας της μικρής έκτασης των εν λόγω νησιών. Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των προτεινόμενων μέτρων, θα πρέπει τα μέτρα αυτά να εφαρμοστούν σε όλα τα νησιά του Αιγαίου εκτός από την Κρήτη και την Εύβοια.
(8)
Για την αποτελεσματική επίτευξη του στόχου μείωσης των τιμών στα μικρά νησιά του Αιγαίου, του περιορισμού των επιπλέον δαπανών λόγω του νησιωτικού τους χαρακτήρα, της μικρής έκτασης των εν λόγω νησιών και της απόστασής τους από τις αγορές και παράλληλα για τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας των προϊόντων της Ένωσης, θα πρέπει να χορηγηθούν ενισχύσεις για τον εφοδιασμό των μικρών νησιών του Αιγαίου με προϊόντα της Ένωσης. Στις ενισχύσεις αυτές θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επιπλέον δαπάνες μεταφοράς προς τα μικρά νησιά του Αιγαίου και, εφόσον πρόκειται για γεωργικές εισροές ή για προϊόντα που προορίζονται για μεταποίηση, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επιπλέον δαπάνες λόγω του νησιωτικού χαρακτήρα, της μικρής έκτασης και της απόστασης από τις αγορές.
(9)
Προς αποφυγή της κερδοσκοπίας που θα είχε επιβλαβείς συνέπειες για τους τελικούς χρήστες στα μικρά νησιά του Αιγαίου, είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι μόνο προϊόντα υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας μπορούν να υπαχθούν στο ειδικό καθεστώς εφοδιασμού.
(10)
Δεδομένου ότι οι ποσότητες που αποτελούν το αντικείμενο του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού περιορίζονται στις ανάγκες εφοδιασμού των μικρών νησιών του Αιγαίου, το καθεστώς αυτό δεν θα πρέπει να εμποδίζει την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Εξάλλου, τα οικονομικά πλεονεκτήματα του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού δεν θα πρέπει να οδηγούν σε εκτροπές του εμπορίου όσον αφορά τα συγκεκριμένα προϊόντα. Συνεπώς, θα πρέπει να απαγορευθεί η αποστολή ή η εξαγωγή των εν λόγω προϊόντων από τα μικρά νησιά του Αιγαίου. Ωστόσο, θα πρέπει να επιτρέπεται η αποστολή ή η εξαγωγή των προϊόντων αυτών σε περίπτωση επιστροφής του πλεονεκτήματος που προκύπτει από το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού.
(11)
Όσον αφορά τα μεταποιημένα προϊόντα, θα πρέπει να επιτραπούν οι συναλλαγές μεταξύ των μικρών νησιών του Αιγαίου και να μειωθεί το κόστος μεταφοράς για τα προϊόντα αυτά, προκειμένου να καταστεί δυνατό το εμπόριο μεταξύ των νησιών αυτών. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι ροές συναλλαγών στο πλαίσιο του περιφερειακού εμπορίου και των παραδοσιακών εξαγωγών και αποστολών με την υπόλοιπη Ένωση ή τις τρίτες χώρες και να επιτρέπεται η εξαγωγή μεταποιημένων προϊόντων που ανταποκρίνεται στις παραδοσιακές ροές συναλλαγών για όλες αυτές τις περιοχές.
(12)
Για την επίτευξη των στόχων του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού, τα οικονομικά πλεονεκτήματα του καθεστώτος αυτού θα πρέπει να έχουν αντίκτυπο στο επίπεδο του κόστους παραγωγής και να συνεπάγονται μείωση των τιμών έως το στάδιο του τελικού χρήστη. Θα πρέπει, συνεπώς, να χορηγούνται μόνο υπό τον όρο να συνεπάγονται πραγματικό αντίκτυπο και να διενεργούνται οι αναγκαίοι έλεγχοι.
(13)
Είναι σκόπιμο να προβλεφθούν κανόνες για τη λειτουργία του καθεστώτος, ιδίως όσον αφορά τη δημιουργία ενός μητρώου επιχειρήσεων και ενός συστήματος πιστοποιητικών με βάση τα πιστοποιητικά που αναφέρονται στο άρθρο 161 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (4).
(14)
Η πολιτική της Ένωσης για την τοπική παραγωγή στα μικρά νησιά του Αιγαίου, όπως ορίστηκε στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1405/2006, αφορούσε πολυάριθμα προϊόντα και μέτρα που ευνοούσαν την παραγωγή, την εμπορία ή τη μεταποίηση των υπόψη προϊόντων. Τα μέτρα αυτά απέδειξαν την αποτελεσματικότητά τους και εξασφάλισαν τη συνέχιση και την ανάπτυξη των γεωργικών δραστηριοτήτων. Η Ένωση θα πρέπει να εξακολουθήσει να στηρίζει αυτές τις εργασίες παραγωγής, που αποτελούν θεμελιώδη παράγοντα της περιβαλλοντικής, κοινωνικής και οικονομικής ισορροπίας των μικρών νησιών του Αιγαίου. Η εμπειρία έχει δείξει ότι, όπως και στην περίπτωση της πολιτικής για την αγροτική ανάπτυξη, η ενισχυμένη εταιρική σχέση με τις τοπικές αρχές μπορεί να επιτρέψει την περισσότερο επικεντρωμένη αντιμετώπιση των ειδικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα νησιά αυτά. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να συνεχιστεί η στήριξη της τοπικής παραγωγής μέσω του προγράμματος στήριξης που καταρτίζεται για πρώτη φορά με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1405/2006. Θα πρέπει να δοθεί έμφαση, εν προκειμένω, στην προστασία της παραδοσιακής γεωργικής κληρονομιάς και των παραδοσιακών χαρακτηριστικών των μεθόδων παραγωγής καθώς και των τοπικών και βιολογικών προϊόντων.
(15)
Είναι σκόπιμο να προσδιοριστούν τα ελάχιστα στοιχεία που θα πρέπει να παρέχονται στο πρόγραμμα στήριξης για τον καθορισμό των μέτρων υπέρ της τοπικής γεωργικής παραγωγής, και ιδίως η περιγραφή της τοποθεσίας, της προτεινόμενης στρατηγικής, των στόχων και των μέτρων. Θα πρέπει επίσης να διατυπωθούν οι αρχές που διέπουν τη συνοχή των μέτρων αυτών με τις λοιπές πολιτικές της Ένωσης προκειμένου να αποφευχθούν το μη συμβιβάσιμο και η αλληλεπικάλυψη ενισχύσεων.
(16)
Για τους σκοπούς εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, το πρόγραμμα στήριξης θα πρέπει επίσης να μπορεί να περιλαμβάνει μέτρα για τη χρηματοδότηση μελετών, έργων επίδειξης, κατάρτισης και τεχνικής βοήθειας.
(17)
Θα πρέπει να ενθαρρύνονται οι γεωργοί των μικρών νησιών του Αιγαίου ώστε να παράγουν προϊόντα ποιότητας και θα πρέπει να τύχει στήριξης η εμπορία των εν λόγω προϊόντων.
(18)
Προκειμένου να αμβλυνθούν οι ιδιαίτερες δυσχέρειες που χαρακτηρίζουν τη γεωργική παραγωγή των μικρών νησιών του Αιγαίου, οι οποίες απορρέουν από τον νησιωτικό τους χαρακτήρα, τη μικρή έκταση, το ορεινό ανάγλυφο, τις κλιματικές συνθήκες, την οικονομική εξάρτηση από έναν μικρό αριθμό προϊόντων και την απόστασή τους από τις αγορές, μπορεί να προβλεφθεί παρέκκλιση από τη σταθερή πολιτική της Επιτροπής να μην επιτρέπει κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της παραγωγής, μεταποίησης, εμπορίας και μεταφοράς γεωργικών προϊόντων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της Συνθήκης για την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («η Συνθήκη»).
(19)
Η εφαρμογή του παρόντος κανονισμού δεν θα πρέπει να θίγει το επίπεδο ειδικής στήριξης που παρεχόταν μέχρι σήμερα στα μικρά νησιά του Αιγαίου. Για να είναι σε θέση η Ελλάδα να λάβει τα κατάλληλα μέτρα, θα πρέπει να συνεχίσει να έχει στη διάθεσή της ποσά που αντιστοιχούν στη στήριξη που έχει ήδη χορηγηθεί από την Ένωση δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1405/2006.
(20)
Από το 2007, οι ανάγκες σε βασικά προϊόντα έχουν αυξηθεί στα μικρά νησιά του Αιγαίου, λόγω της ανάπτυξης του ζωικού κεφαλαίου και της δημογραφικής πίεσης. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να αυξηθεί το μερίδιο του προϋπολογισμού που η Ελλάδα θα πρέπει να είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει για το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού των μικρών νησιών του Αιγαίου.
(21)
Για να είναι δυνατή η αξιολόγηση από την Ελλάδα του συνόλου των στοιχείων που αφορούν την εφαρμογή του προγράμματος στήριξης κατά το προηγούμενο έτος καθώς και η υποβολή στην Επιτροπή πλήρους ετήσιας έκθεσης αξιολόγησης, θα πρέπει να μετατεθεί η ημερομηνία υποβολής της εν λόγω έκθεσης από την 30ή Ιουνίου στην 30ή Σεπτεμβρίου του επόμενου έτους από το έτος αναφοράς.
(22)
Η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2016, και στη συνέχεια ανά πενταετία, γενική έκθεση σχετικά με τον αντίκτυπο των δράσεων που ανελήφθησαν κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από κατάλληλες συστάσεις.
(23)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ορθή λειτουργία του καθεστώτος που εισάγει ο παρών κανονισμός, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης, με σκοπό τη συμπλήρωση ή τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμα και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(24)
Για να εξασφαλιστούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού όσον αφορά το καθεστώς για τα μικρά νησιά του Αιγαίου σε σχέση με άλλα παρόμοια καθεστώτα και για να αποφευχθεί ο αθέμιτος ανταγωνισμός ή οι διακρίσεις μεταξύ επιχειρήσεων, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (5).
(25)
Προκειμένου να καταστεί δυνατή η άμεση εφαρμογή των προβλεπόμενων σε αυτόν μέτρων, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ειδικά μέτρα στον τομέα της γεωργίας με σκοπό την αντιμετώπιση των δυσχερειών οι οποίες προκαλούνται από τον νησιωτικό χαρακτήρα, τη μικρή έκταση και την απόσταση από τις αγορές των μικρών νησιών του Αιγαίου («τα μικρά νησιά»).
2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «μικρά νησιά» νοούνται όλα τα νησιά του Αιγαίου πελάγους, εκτός από την Κρήτη και την Εύβοια.
Άρθρο 2
Στόχοι
1. Τα ειδικά μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 1 συμβάλλουν στην επίτευξη των ακόλουθων στόχων:
α)
εξασφάλιση του εφοδιασμού των μικρών νησιών σε βασικά προϊόντα για την ανθρώπινη κατανάλωση ή τη μεταποίηση ή ως γεωργικές εισροές, περιορίζοντας τις επιπλέον δαπάνες λόγω του νησιωτικού τους χαρακτήρα, της μικρής έκτασής τους και της απόστασής τους από τις αγορές·
β)
διατήρηση και ανάπτυξη της γεωργικής δραστηριότητας των μικρών νησιών, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής, της μεταποίησης, της εμπορίας και της μεταφοράς των τοπικών, πρωτογενών και μεταποιημένων, προϊόντων.
2. Οι στόχοι που ορίζονται στην παράγραφο 1 υλοποιούνται μέσω των μέτρων που αναφέρονται στα κεφάλαια III, IV και V.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ
Άρθρο 3
Κατάρτιση του προγράμματος στήριξης
1. Τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 1 καθορίζονται από ένα πρόγραμμα στήριξης, το οποίο περιλαμβάνει:
α)
ένα ειδικό καθεστώς εφοδιασμού, όπως προβλέπεται στο κεφάλαιο ΙΙΙ· και
β)
ειδικά μέτρα στήριξης της τοπικής γεωργικής παραγωγής, όπως προβλέπονται στο κεφάλαιο IV.
2. Το πρόγραμμα στήριξης καταρτίζεται στο γεωγραφικό επίπεδο που θεωρείται ως το πλέον κατάλληλο από την Ελλάδα. Καταρτίζεται από τις αρμόδιες τοπικές και περιφερειακές αρχές που ορίζει η Ελλάδα, η οποία, ύστερα από διαβούλευση με τις αρμόδιες αρχές και τους οργανισμούς στο κατάλληλο γεωγραφικό επίπεδο, το υποβάλλει στην Επιτροπή για έγκριση σύμφωνα με το άρθρο 6.
Άρθρο 4
Συμβατότητα και συνοχή
1. Τα μέτρα που λαμβάνονται στο πλαίσιο του προγράμματος στήριξης είναι σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης. Τέτοια μέτρα έχουν συνοχή με τις άλλες πολιτικές της Ένωσης καθώς και με τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει αυτών των πολιτικών.
2. Εξασφαλίζεται η συνοχή των μέτρων που λαμβάνονται στο πλαίσιο του προγράμματος στήριξης με τα μέτρα που υλοποιούνται βάσει άλλων μέσων της κοινής γεωργικής πολιτικής, και ιδίως των κοινών οργανώσεων αγοράς, της αγροτικής ανάπτυξης, της ποιότητας των προϊόντων, της καλής μεταχείρισης των ζώων και της προστασίας του περιβάλλοντος.
Ειδικότερα, δυνάμει του παρόντος κανονισμού, κανένα μέτρο δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί:
α)
ως συμπληρωματική στήριξη των καθεστώτων πριμοδοτήσεων ή ενισχύσεων που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο κοινής οργάνωσης αγοράς, εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων που αιτιολογούνται με αντικειμενικά κριτήρια·
β)
ως στήριξη ερευνητικών έργων, μέτρων στήριξης ερευνητικών έργων ή μέτρων επιλέξιμων για χρηματοδότηση από την Ένωση βάσει της απόφασης 2009/470/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 2009, σχετικά με ορισμένες δαπάνες στον κτηνιατρικό τομέα (6)·
γ)
ως στήριξη μέτρων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (7).
Άρθρο 5
Περιεχόμενο του προγράμματος στήριξης
Το πρόγραμμα στήριξης περιλαμβάνει:
α)
χρονοδιάγραμμα εφαρμογής των μέτρων και ενδεικτικό ετήσιο γενικό δημοσιονομικό πίνακα όπου παρουσιάζονται συνοπτικά οι διατιθέμενοι πόροι·
β)
αιτιολόγηση της συμβατότητας και της συνοχής μεταξύ των διαφόρων μέτρων στο πλαίσιο του προγράμματος, καθώς και καθορισμό των κριτηρίων και των ποσοτικών δεικτών που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση·
γ)
τα μέτρα που έχουν ληφθεί για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική και ορθή εφαρμογή του προγράμματος στήριξης, συμπεριλαμβανομένων διευθετήσεων διαφήμισης, παρακολούθησης και αξιολόγησης, καθώς και τον καθορισμό ποσοτικών δεικτών για την αξιολόγηση του προγράμματος·
δ)
τον καθορισμό των αρμοδίων αρχών και οργανισμών που είναι υπεύθυνοι για την εφαρμογή του προγράμματος και τον καθορισμό, στο κατάλληλο επίπεδο, των αρχών ή συμμετεχόντων οργανισμών και κοινωνικοοικονομικών εταίρων, καθώς και τα αποτελέσματα των διενεργούμενων διαβουλεύσεων.
Άρθρο 6
Έγκριση και τροποποιήσεις του προγράμματος
1. Το πρόγραμμα στήριξης καταρτίζεται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1405/2006 και εντάσσεται στο πλαίσιο της χρηματοδότησης που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφοι 2 και 3.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει το προβλεπόμενο ισοζύγιο εφοδιασμού με ένδειξη των προϊόντων, των ποσοτήτων τους και του ποσού της ενίσχυσης για τον εφοδιασμό από την Ένωση, καθώς και σχέδιο προγράμματος στήριξης για την τοπική παραγωγή.
2. Με βάση την ετήσια αξιολόγηση της εκτέλεσης των μέτρων που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα στήριξης, η Ελλάδα μπορεί να υποβάλει στην Επιτροπή δεόντως αιτιολογημένες προτάσεις για την τροποποίηση των εν λόγω μέτρων στο πλαίσιο της χρηματοδότησης που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφοι 2 και 3, με σκοπό την καλύτερη προσαρμογή στις απαιτήσεις των μικρών νησιών και στην προτεινόμενη στρατηγική. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των διαδικασιών προκειμένου να αξιολογήσει εάν οι προτεινόμενες τροποποιήσεις είναι σύμφωνες με το δίκαιο της Ένωσης και να αποφασίσει εάν θα τις εγκρίνει. Οι εκτελεστικές αυτές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 22 παράγραφος 2.
3. Για τον καθορισμό των διαδικασιών που καθορίζονται στις εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2 ενδέχεται να ληφθούν υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία: η σημασία των προτεινόμενων από την Ελλάδα τροποποιήσεων όσον αφορά την εφαρμογή νέων μέτρων, εάν οι αλλαγές στον προϋπολογισμό που διατίθεται για τα μέτρα είναι ουσιαστικές, οι μεταβολές στις ποσότητες και στο επίπεδο ενίσχυσης στα προβλεπόμενα ισοζύγια εφοδιασμού και τυχόν τροποποιήσεις στους κωδικούς και τις περιγραφές που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (8).
4. Οι εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2 καθορίζουν επίσης, για κάθε διαδικασία, τη συχνότητα με την οποία υποβάλλονται αιτήσεις τροποποιήσεων καθώς και τις προθεσμίες εντός των οποίων πρέπει να εφαρμοστούν οι εγκριθείσες τροποποιήσεις.
Άρθρο 7
Έλεγχοι και παρακολούθηση
Η Ελλάδα προβαίνει σε επαληθεύσεις μέσω διοικητικών και επιτόπιων ελέγχων. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με τα στοιχειώδη χαρακτηριστικά των ελέγχων που οφείλει να διενεργεί η Ελλάδα.
Η Επιτροπή εκδίδει επίσης εκτελεστικές πράξεις σχετικά με τις διαδικασίες και τους φυσικούς και χρηματοδοτικούς δείκτες που διασφαλίζουν την αποτελεσματική παρακολούθηση της εφαρμογής του προγράμματος.
Οι εκτελεστικές αυτές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 22 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ
Άρθρο 8
Προβλεπόμενο ισοζύγιο εφοδιασμού
1. Καθιερώνεται ειδικό καθεστώς εφοδιασμού για τα γεωργικά προϊόντα της Ένωσης που αναφέρονται στο παράρτημα Ι της Συνθήκης («γεωργικά προϊόντα»), τα οποία είναι βασικά στα μικρά νησιά του Αιγαίου για την κατανάλωση από τον άνθρωπο, την παρασκευή άλλων προϊόντων ή ως γεωργικές εισροές.
2. Η Ελλάδα καταρτίζει, στο γεωγραφικό επίπεδο που κρίνεται καταλληλότερο, προβλεπόμενο ισοζύγιο εφοδιασμού στο οποίο εμφαίνεται η ποσότητα των απαιτούμενων γεωργικών προϊόντων για την κάλυψη των ετήσιων αναγκών εφοδιασμού των μικρών νησιών.
Αντικείμενο χωριστού προβλεπόμενου ισοζυγίου εφοδιασμού μπορεί να αποτελέσει η αξιολόγηση των αναγκών των βιομηχανιών συσκευασίας ή μεταποίησης προϊόντων με προορισμό την τοπική αγορά, προς αποστολή στην υπόλοιπη Ένωση ή προς εξαγωγή σε τρίτες χώρες στο πλαίσιο τοπικού εμπορίου σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφοι 2 και 3 ή στο πλαίσιο παραδοσιακών εμπορικών ροών.
Άρθρο 9
Λειτουργία του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού
1. Χορηγείται ενίσχυση για τον εφοδιασμό των μικρών νησιών με γεωργικά προϊόντα.
Το ποσό της ενίσχυσης για κάθε προϊόν καθορίζεται λαμβανομένου υπόψη του πρόσθετου κόστους εμπορίας των προϊόντων στα μικρά νησιά, το οποίο υπολογίζεται από τους λιμένες της ηπειρωτικής Ελλάδας από τους οποίους πραγματοποιείται ο συνήθης εφοδιασμός και από τους λιμένες διαμετακόμισης ή φόρτωσης προϊόντων προς τα νησιά τελικού προορισμού. Εφόσον πρόκειται για γεωργικές εισροές ή για προϊόντα που προορίζονται για μεταποίηση, κατά τον καθορισμό της ενίσχυσης θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επιπλέον δαπάνες που συνδέονται με τον νησιωτικό χαρακτήρα, τη μικρή έκταση και την απόσταση από τις αγορές.
2. Μόνο προϊόντα υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας μπορούν να υπαχθούν στο ειδικό καθεστώς εφοδιασμού.
Άρθρο 10
Εφαρμογή
Το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού εφαρμόζεται έτσι ώστε να λαμβάνονται υπόψη ιδίως:
α)
οι ειδικές ανάγκες των μικρών νησιών και οι συγκεκριμένες απαιτήσεις ως προς την ποιότητα·
β)
οι παραδοσιακές εμπορικές ροές με τους λιμένες της ηπειρωτικής Ελλάδας και μεταξύ των νησιών στο Αιγαίο πέλαγος·
γ)
η οικονομική πλευρά των προτεινόμενων ενισχύσεων·
δ)
κατά περίπτωση, η ανάγκη να μην παρεμποδίζεται η ανάπτυξη της τοπικής παραγωγής.
Άρθρο 11
Πιστοποιητικά
1. Η ενίσχυση που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 χορηγείται με την προσκόμιση πιστοποιητικού.
Τα πιστοποιητικά εκδίδονται μόνο για τις επιχειρήσεις που είναι εγγεγραμμένες σε μητρώο που τηρείται από τις αρμόδιες αρχές.
Τα πιστοποιητικά αυτά δεν είναι μεταβιβάσιμα.
2. Δεν απαιτείται εγγύηση για τις αιτήσεις έκδοσης πιστοποιητικών. Εντούτοις, στον βαθμό που είναι αναγκαίο για την ορθή εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, η αρμόδια αρχή μπορεί να απαιτήσει τη θέσπιση εγγύησης για ποσό ίσο με το πλεονέκτημα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 12. Στις περιπτώσεις αυτές, εφαρμόζεται το άρθρο 34 παράγραφοι 1, 4, 5, 6, 7 και 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 της Επιτροπής, της 23ης Απριλίου 2008, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα (9).
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 21, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων εγγραφής των επιχειρήσεων στο μητρώο και την πρόβλεψη πλήρους άσκησης των δικαιωμάτων των επιχειρήσεων να συμμετάσχουν στο ειδικό καθεστώς εφοδιασμού.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή του παρόντος άρθρου από την Ελλάδα όσον αφορά ειδικότερα την εφαρμογή του καθεστώτος των πιστοποιητικών και τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν οι επιχειρήσεις κατά την εγγραφή. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 22 παράγραφος 2.
Άρθρο 12
Αντίκτυπος του πλεονεκτήματος
1. Το όφελος από το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού που προκύπτει από τη χορήγηση της ενίσχυσης ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι πραγματικός αποδέκτης του οικονομικού πλεονεκτήματος είναι ο τελικός χρήστης, ο οποίος, ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να είναι ο καταναλωτής, όταν πρόκειται για προϊόντα προοριζόμενα για άμεση κατανάλωση, ο τελευταίος μεταποιητής ή συσκευαστής, όταν πρόκειται για προϊόντα προοριζόμενα για τις βιομηχανίες μεταποίησης ή συσκευασίας, ή ο γεωργός, όταν πρόκειται για προϊόντα που χρησιμοποιούνται ως ζωοτροφές ή ως γεωργικές εισροές.
Το πλεονέκτημα που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο ισούται με το ποσό της ενίσχυσης.
2. Για να εξασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή της παραγράφου 1, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων που ορίζονται στην παράγραφο 1 και ιδίως σχετικά με τις προϋποθέσεις για τον έλεγχο, από το κράτος μέλος, ότι πραγματικός αποδέκτης του πλεονεκτήματος είναι ο τελικός χρήστης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 22 παράγραφος 2.
Άρθρο 13
Εξαγωγή προς τρίτες χώρες και αποστολή προς την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των προϋποθέσεων σύμφωνα με τις οποίες τα προϊόντα που απολαύουν του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού μπορούν να εξάγονται προς τρίτες χώρες ή να αποστέλλονται προς την υπόλοιπη Ένωση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 22 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω προϋποθέσεις περιλαμβάνουν, ιδίως, επιστροφή της ενίσχυσης που χορηγήθηκε δυνάμει του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού.
Η εξαγωγή προς τρίτες χώρες των προϊόντων που απολαύουν του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού δεν υπόκειται στην προσκόμιση πιστοποιητικού.
2. Η παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στα προϊόντα που έχουν μεταποιηθεί στα μικρά νησιά για τα οποία χρησιμοποιήθηκαν προϊόντα που έχουν επωφεληθεί από το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού, και τα οποία:
α)
εξάγονται προς τρίτες χώρες ή αποστέλλονται προς την υπόλοιπη Ένωση εντός των ορίων των ποσοτήτων που αντιστοιχούν στις παραδοσιακές αποστολές και στις παραδοσιακές εξαγωγές·
β)
εξάγονται προς τρίτες χώρες στο πλαίσιο περιφερειακού εμπορίου, σύμφωνα με τους προορισμούς και τις λεπτομερείς διατάξεις που καθορίζονται από την Επιτροπή·
γ)
αποστέλλονται μεταξύ των μικρών νησιών.
Η εξαγωγή προς τρίτες χώρες των προϊόντων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) δεν υπόκειται στην προσκόμιση πιστοποιητικού.
Δεν χορηγείται καμία επιστροφή κατά την εξαγωγή των προϊόντων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β).
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των ορίων των ποσοτήτων προϊόντων που αναφέρονται στο στοιχείο α) και τις λεπτομερείς διατάξεις που αναφέρονται στο στοιχείο β). Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 22 παράγραφος 2.
3. Οι εργασίες μεταποίησης που ενδέχεται να οδηγήσουν σε παραδοσιακές εμπορικές εξαγωγές ή παραδοσιακές αποστολές πληρούν, τηρουμένων των αναλογιών, τους όρους μεταποίησης που ισχύουν στα πλαίσια του τελωνειακού ελέγχου που προβλέπεται στην σχετική νομοθεσία της Ένωσης, εξαιρουμένων όλων των συνήθων χειρισμών.
Άρθρο 14
Έλεγχοι και κυρώσεις
1. Τα γεωργικά προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού υπόκεινται σε διοικητικούς ελέγχους κατά την είσοδό τους στα μικρά νησιά καθώς και κατά την εξαγωγή ή την αποστολή τους από τα εν λόγω νησιά.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με τα στοιχειώδη χαρακτηριστικά των ελέγχων που οφείλει να εφαρμόζει η Ελλάδα. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 22 παράγραφος 2.
2. Πλην περιπτώσεων ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών κλιματικών συνθηκών, εάν μια επιχείρηση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 11, αδυνατεί να συμμορφωθεί με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει σύμφωνα με το άρθρο αυτό, η αρμόδια αρχή, με την επιφύλαξη τυχόν κυρώσεων που επιβάλλονται από την εθνική νομοθεσία:
α)
ανακτά το πλεονέκτημα που παραχωρείται στην επιχείρηση·
β)
αναστέλλει προσωρινά ή ανακαλεί την καταχώριση της επιχείρησης, ανάλογα με τη βαρύτητα της μη συμμόρφωσης.
3. Πλην περιπτώσεων ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών κλιματικών συνθηκών, όταν επιχείρηση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 11, δεν πραγματοποιεί την προβλεφθείσα εισαγωγή, αναστέλλεται το δικαίωμά της να υποβάλει αίτηση για πιστοποιητικό από την αρμόδια αρχή για περίοδο 60 ημερών από την ημερομηνία λήξης ισχύος του εν λόγω πιστοποιητικού. Μετά την πάροδο της περιόδου αναστολής, η έκδοση μεταγενέστερων πιστοποιητικών υπόκειται στη θέσπιση εγγύησης ίσης με το ποσό του παραχωρούμενου πλεονεκτήματος κατά τη διάρκεια περιόδου που καθορίζεται από την αρμόδια αρχή.
Η αρμόδια αρχή θεσπίζει τα αναγκαία μέτρα για την επαναχρησιμοποίηση των ποσοτήτων των προϊόντων τα οποία έχουν καταστεί διαθέσιμα εξαιτίας της μη εκτέλεσης, της μερικής εκτέλεσης ή της ακύρωσης των εκδοθέντων πιστοποιητικών ή της ανάκτησης του πλεονεκτήματος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΜΕΤΡΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
Άρθρο 15
Μέτρα
1. Το πρόγραμμα στήριξης περιλαμβάνει τα μέτρα τα οποία είναι αναγκαία για να εξασφαλιστεί η συνέχιση και η ανάπτυξη της τοπικής γεωργικής παραγωγής στα μικρά νησιά, στο πλαίσιο του τρίτου μέρους τίτλος III της Συνθήκης.
2. Το μέρος του προγράμματος που αφιερώνεται στα μέτρα υπέρ της τοπικής γεωργικής παραγωγής περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
περιγραφή με ποσοτικά στοιχεία της κατάστασης της σχετικής γεωργικής παραγωγής, λαμβάνοντας υπόψη τα διαθέσιμα αποτελέσματα αξιολόγησης, παρουσιάζοντας τις ανισότητες, τις ελλείψεις και τις δυνατότητες ανάπτυξης, καθώς και τους διατιθέμενους χρηματοδοτικούς πόρους·
β)
περιγραφή της προτεινόμενης στρατηγικής, των επιλεγεισών προτεραιοτήτων και των γενικών και επιχειρησιακών ποσοτικών στόχων, καθώς και εκτίμηση των αναμενόμενων οικονομικών, περιβαλλοντικών και κοινωνικών επιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων στην απασχόληση·
γ)
περιγραφή των μέτρων που σχεδιάζονται, ιδίως των καθεστώτων ενίσχυσης για την υλοποίησή τους, καθώς και, ενδεχομένως, πληροφορίες για τις ανάγκες σε μελέτες, έργα επίδειξης, δράσεις κατάρτισης ή τεχνικής βοήθειας που αφορούν την προπαρασκευή, εφαρμογή ή προσαρμογή των σχετικών μέτρων·
δ)
τον κατάλογο των ενισχύσεων που συνιστούν άμεσες ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (10)·
ε)
το ποσό της ενίσχυσης που έχει καθοριστεί για κάθε μέτρο και το προβλεπόμενο ποσό για κάθε δράση με σκοπό την επίτευξη ενός ή περισσότερων στόχων που επιδιώκει το πρόγραμμα.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με τις προϋποθέσεις καταβολής των ενισχύσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 22 παράγραφος 2.
4. Το πρόγραμμα μπορεί να περιλαμβάνει μέτρα στήριξης για την παραγωγή, τη μεταποίηση, την εμπορία και τη μεταφορά των γεωργικών προϊόντων, πρωτογενών ή μεταποιημένων, των μικρών νησιών.
Κάθε μέτρο μπορεί να εφαρμοστεί με επιμέρους δράσεις. Για κάθε δράση το πρόγραμμα καθορίζει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
τους δικαιούχους·
β)
τους όρους επιλεξιμότητας·
γ)
το μοναδιαίο ποσό της ενίσχυσης.
Η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 21 σχετικά με τις προϋποθέσεις για τον καθορισμό του ποσού της ενίσχυσης που χορηγείται για την υποστήριξη της εμπορίας και της μεταφοράς των προϊόντων, πρωτογενών και μεταποιημένων, εκτός της περιφέρειας παραγωγής τους, και, κατά περίπτωση, σχετικά με τις προϋποθέσεις για τον καθορισμό των ποσοτήτων προϊόντων που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο της εν λόγω ενίσχυσης.
Άρθρο 16
Έλεγχοι και αχρεωστήτως καταβληθείσες πληρωμές
1. Οι έλεγχοι των μέτρων που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο πραγματοποιούνται με τη διενέργεια διοικητικών και επιτόπιων ελέγχων.
2. Σε περίπτωση αχρεώστητων πληρωμών, ο ενδιαφερόμενος δικαιούχος υποχρεούται να επιστρέψει τα σχετικά ποσά. Εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών το άρθρο 80 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση, τη διαφοροποίηση και το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου, στο πλαίσιο των καθεστώτων άμεσης στήριξης για τους γεωργούς που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό, καθώς και λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση στο πλαίσιο του καθεστώτος στήριξης που προβλέπεται για τον αμπελοοινικό τομέα (11).
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
Άρθρο 17
Κρατικές ενισχύσεις
1. Όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα που υπάγονται στο παράρτημα I της Συνθήκης, για τα οποία εφαρμόζονται τα άρθρα 107, 108 και 109 αυτής, η Επιτροπή δύναται να επιτρέψει, σύμφωνα με το άρθρο 108 της Συνθήκης, στον τομέα της παραγωγής, της μεταποίησης, της εμπορίας και της μεταφοράς των εν λόγω προϊόντων, ενισχύσεις λειτουργίας με σκοπό την άμβλυνση των ιδιαίτερων δυσχερειών που χαρακτηρίζουν τη γεωργική παραγωγή στα μικρά νησιά, οι οποίες απορρέουν από τον νησιωτικό τους χαρακτήρα, τη μικρή έκταση, το ορεινό ανάγλυφο και τις κλιματικές συνθήκες, την οικονομική τους εξάρτηση από έναν μικρό αριθμό προϊόντων και την απόστασή τους από τις αγορές.
2. Η Ελλάδα μπορεί να χορηγήσει συμπληρωματική χρηματοδότηση για την εφαρμογή του προγράμματος στήριξης. Στην περίπτωση αυτή, η Ελλάδα κοινοποιεί στην Επιτροπή την κρατική ενίσχυση και η Επιτροπή μπορεί να την εγκρίνει σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό ως μέρος του εν λόγω προγράμματος. Οι κοινοποιούμενες ενισχύσεις θεωρούνται ότι έχουν κοινοποιηθεί κατά την έννοια του άρθρου 108 παράγραφος 3 πρώτη περίοδος της Συνθήκης.
3. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου και κατά παρέκκλιση από το άρθρο 180 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1184/2006 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 2006, περί εφαρμογής ορισμένων κανόνων ανταγωνισμού στην παραγωγή και την εμπορία ορισμένων γεωργικών προϊόντων (12), τα άρθρα 107, 108 και 109 της Συνθήκης δεν εφαρμόζονται στις ενισχύσεις που καταβάλλονται από την Ελλάδα, δυνάμει του παρόντος κανονισμού, κατ’ εφαρμογή των κεφαλαίων III και IV του παρόντος κανονισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 18
Χρηματοδοτικοί πόροι
1. Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό συνιστούν παρέμβαση για τη ρύθμιση των αγορών γεωργικών προϊόντων κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (13).
2. Η Ένωση χρηματοδοτεί τα μέτρα που προβλέπονται στα κεφάλαια III και IV μέχρι ανωτάτου ετησίου ποσού 23,93 εκατομμυρίων EUR.
3. Το ποσό που χορηγείται ετησίως για τη χρηματοδότηση του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού που προβλέπεται στο κεφάλαιο III δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 7,11 εκατομμύρια EUR.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των απαιτήσεων σύμφωνα με τις οποίες η Ελλάδα μπορεί να τροποποιήσει την κατανομή των πόρων που χορηγούνται κάθε έτος στα διάφορα προϊόντα τα οποία υπάγονται στο ειδικό καθεστώς εφοδιασμού. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 22 παράγραφος 2.
4. Η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 21, σχετικά με τις προϋποθέσεις για τον καθορισμό του ετήσιου μέγιστου ποσού το οποίο μπορεί να διατεθεί για τα μέτρα χρηματοδότησης των μελετών, των έργων επίδειξης, των δράσεων κατάρτισης και των μέτρων τεχνικής βοήθειας, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω διάθεση είναι εύλογη και αναλογική.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΓΕΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 19
Εθνικά μέτρα
Η Ελλάδα λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει την τήρηση του παρόντος κανονισμού, ιδίως όσον αφορά τους ελέγχους και τις διοικητικές κυρώσεις, και ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή.
Άρθρο 20
Ανακοινώσεις και εκθέσεις
1. Η Ελλάδα ανακοινώνει στην Επιτροπή, το αργότερο στις 15 Φεβρουαρίου κάθε έτους, τις πιστώσεις που διαθέτει και τις οποίες σκοπεύει να δαπανήσει κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους για την εφαρμογή του προβλεπόμενου ισοζυγίου εφοδιασμού και κάθε μέτρου υπέρ της τοπικής γεωργικής παραγωγής που περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα στήριξης.
2. Η Ελλάδα υποβάλλει στην Επιτροπή, το αργότερο στις 30 Σεπτεμβρίου κάθε έτους, έκθεση για την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό κατά το προηγούμενο έτος.
3. Το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2016, και στη συνέχεια ανά πέντε έτη, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο γενική έκθεση στην οποία παρουσιάζονται οι επιπτώσεις των δράσεων που υλοποιήθηκαν κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συνοδευόμενη ενδεχομένως από κατάλληλες προτάσεις.
Άρθρο 21
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 11 παράγραφος 2, στο άρθρο 15 παράγραφος 4 και στο άρθρο 18 παράγραφος 4 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από 21ης Μαρτίου 2013. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2, στο άρθρο 15 παράγραφος 4 και στο άρθρο 18 παράγραφος 4, μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 2, του άρθρου 15 παράγραφος 4 και του άρθρου 18 παράγραφος 4 τίθενται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 22
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή διαχείρισης άμεσων ενισχύσεων που συστάθηκε με το άρθρο 141 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 23
Καταργούμενες διατάξεις
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1405/2006 καταργείται.
Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό θεωρούνται ότι γίνονται στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο παράρτημα.
Άρθρο 24
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 13 Μαρτίου 2013.