Input:
ΟΔΗΓΊΑ (ΕΕ) 2015/2193 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 25ης Νοεμβρίου 2015
για τον περιορισμό των εκπομπών ορισμένων ρύπων στην ατμόσφαιρα από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στην απόφαση αριθ. 1386/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) («το πρόγραμμα δράσης») αναγνωρίζεται ότι οι εκπομπές ρύπων στην ατμόσφαιρα έχουν μειωθεί σε σημαντικό βαθμό τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά ότι, ταυτόχρονα, τα επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης παραμένουν προβληματικά σε πολλά σημεία της Ευρώπης και οι πολίτες της Ένωσης εξακολουθούν να εκτίθενται σε ατμοσφαιρικές ρυπαντικές ουσίες που ενδέχεται να θέτουν σε κίνδυνο την υγεία και την ευημερία τους. Σύμφωνα με το πρόγραμμα δράσης, τα οικοσυστήματα εξακολουθούν να πλήττονται από υπερβολικές εναποθέσεις αζώτου και θείου που συνδέονται με τις εκπομπές από τις μεταφορές, τις μη αειφόρες γεωργικές πρακτικές και την ηλεκτροπαραγωγή. Σε πολλές περιοχές της Ένωσης, τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης εξακολουθούν να είναι πάνω από τα όρια που η Ένωση έχει θέσει και τα ενωσιακά πρότυπα ατμοσφαιρικής ποιότητας εξακολουθούν να μην πληρούν τους στόχους που ορίζονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
(2)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί υγιές περιβάλλον για όλους, το πρόγραμμα δράσης ζητά να συμπληρωθούν τα μέτρα που λαμβάνονται σε τοπικό επίπεδο με κατάλληλες πολιτικές, τόσο σε εθνικό όσο και σε ενωσιακό επίπεδο. Ειδικότερα, απαιτεί να ενισχυθούν οι προσπάθειες που καταβάλλονται για την επίτευξη πλήρους συμμόρφωσης με τη νομοθεσία της Ένωσης για την ποιότητα του αέρα και να καθοριστούν στρατηγικοί στόχοι και δράσεις πέραν του 2020.
(3)
Σύμφωνα με επιστημονικές εκτιμήσεις, η μέση απώλεια χρόνου ζωής για τους πολίτες της Ένωσης λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης ανέρχεται σε οκτώ μήνες.
(4)
Οι εκπομπές ρύπων από την καύση καυσίμων σε μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης δεν υπόκεινται γενικά σε ρύθμιση σε ενωσιακό επίπεδο, παρόλο που οι εν λόγω ρύποι συντελούν ολοένα περισσότερο στην ατμοσφαιρική ρύπανση, ιδίως λόγω της αύξησης της χρήσης βιομάζας ως καυσίμου, η οποία αποτελεί απόρροια της πολιτικής για το κλίμα και την ενέργεια.
(5)
Η καύση καυσίμων σε ορισμένες μικρού μεγέθους μονάδες και συσκευές καύσης καλύπτεται από εκτελεστικά μέτρα που αναφέρονται στην οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5). Απαιτούνται επειγόντως περαιτέρω μέτρα βάσει της οδηγίας 2009/125/ΕΚ, ώστε να καλυφθεί το ρυθμιστικό κενό που απομένει. Η καύση καυσίμων σε μεγάλου μεγέθους μονάδες καύσης καλύπτεται, από τις 7 Ιανουαρίου 2013, από την οδηγία 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), ενώ η οδηγία 2001/80/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) εξακολουθεί να ισχύει, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015, για τις μεγάλου μεγέθους μονάδες καύσης που καλύπτονται από το άρθρο 30 παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ.
(6)
Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα, στην έκθεσή της προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της 17ης Μαΐου 2013 σχετικά με την επανεξέταση που διενεργήθηκε βάσει του άρθρου 30 παράγραφος 9 και του άρθρου 73 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ περί βιομηχανικών εκπομπών και αφορούσε τις εκπομπές από την εντατική κτηνοτροφία και από τις μονάδες καύσης, ότι, στην περίπτωση της καύσης καυσίμων σε μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, έχει καταδειχθεί σαφώς η δυνατότητα οικονομικά αποδοτικής μείωσης των ατμοσφαιρικών εκπομπών.
(7)
Οι σχετικές με την ατμοσφαιρική ρύπανση διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης, που έχουν σχεδιαστεί για μείωση της οξίνισης, του ευτροφισμού και του όζοντος σε επίπεδο εδάφους, καθώς και των εκπομπών σωματιδίων, έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Γκέτεμποργκ της σύμβασης για τη διαμεθοριακή ρύπανση της ατμόσφαιρας σε μεγάλη απόσταση, το οποίο τροποποιήθηκε το 2012 με σκοπό την ενίσχυση των υφιστάμενων δεσμεύσεων για μείωση του διοξειδίου του θείου, των οξειδίων του αζώτου, της αμμωνίας και των πτητικών οργανικών ενώσεων, καθώς και την εισαγωγή νέων δεσμεύσεων για μείωση των λεπτών σωματιδίων (PM 2,5), που πρέπει να υλοποιηθούν από το 2020 και μετά.
(8)
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, της 18ης Δεκεμβρίου 2013, με τίτλο «Πρόγραμμα “Καθαρός αέρας” για την Ευρώπη» ζητείται η ανάληψη δράσης για τον έλεγχο των εκπομπών ατμοσφαιρικών ρυπαντικών ουσιών από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, έτσι ώστε να συμπληρωθεί το ρυθμιστικό πλαίσιο που αφορά τον τομέα της καύσης. Με το πρόγραμμα «Καθαρός αέρας» ολοκληρώνεται το πρόγραμμα για τη μείωση της ρύπανσης έως το 2020, που προβλέπεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 21ης Σεπτεμβρίου 2005, με τίτλο «Θεματική στρατηγική για την ατμοσφαιρική ρύπανση», και καθορίζονται στόχοι μείωσης των επιπτώσεων για το χρονικό διάστημα έως το 2030. Για την επίτευξη όλων των εν λόγω στρατηγικών στόχων θα πρέπει να καταρτιστεί ρυθμιστικό πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για τον έλεγχο των εκπομπών από τις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης.
(9)
Θα πρέπει να αναπτυχθούν μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης και να λειτουργούν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να προάγεται η ενεργειακή απόδοση. Τέτοιου είδους κριτήρια καθώς και οικονομικά κριτήρια, τεχνικές δυνατότητες και ο κύκλος ζωής των υφισταμένων μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης θα πρέπει να λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη κατά την ανακαίνιση μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης ή τη λήψη αποφάσεων για σημαντικές επενδύσεις.
(10)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η λειτουργία μιας μεσαίου μεγέθους μονάδας καύσης δεν οδηγεί σε επιδείνωση της ποιότητας του αέρα, τα μέτρα που λαμβάνονται για τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου και σκόνης στην ατμόσφαιρα δεν θα πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση εκπομπών άλλων ρύπων, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα.
(11)
Οι μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που υπάγονται ήδη στις ελάχιστες απαιτήσεις του συνόλου της Ένωσης, όπως μονάδες στις οποίες εφαρμόζεται κανόνας συνυπολογισμού δυνάμει του κεφαλαίου III της οδηγίας 2010/75/ΕΕ ή μονάδες όπου αποτεφρώνονται ή συναποτεφρώνονται στερεά ή υγρά απόβλητα και ως εκ τούτου καλύπτονται από το κεφάλαιο IV της εν λόγω οδηγίας, θα πρέπει να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
(12)
Ορισμένες άλλες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης θα πρέπει επίσης να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, βάσει των τεχνικών χαρακτηριστικών τους ή της χρήσης τους για συγκεκριμένες δραστηριότητες.
(13)
Καθώς οι μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που τροφοδοτούνται μόνο με καύσιμα διυλιστηρίου ή με άλλα καύσιμα για την παραγωγή ενέργειας μέσα σε διυλιστήρια πετρελαίου και αερίου, καθώς και οι λέβητες ανάκτησης εντός εγκαταστάσεων για την παραγωγή χαρτοπολτού, υπόκεινται σε επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές (ΒΔΤ) τα οποία ορίζονται στα συμπεράσματα ΒΔΤ που έχουν ήδη επιβληθεί με την οδηγία 2010/75/ΕΕ, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις εν λόγω μονάδες.
(14)
Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται σε μονάδες καύσης, καθώς και σε συνδυασμό που σχηματίζεται από δύο ή περισσότερες νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ ίση ή μεγαλύτερη από 1 MW και μικρότερη από 50 MW. Οι μεμονωμένες μονάδες καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μικρότερη από 1 MW δεν θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό της συνολικής ονομαστικής θερμικής ισχύος ενός συνδυασμού μονάδων καύσης. Προκειμένου να αποφευχθούν ρυθμιστικά κενά, η παρούσα οδηγία θα πρέπει επίσης να εφαρμόζεται σε συνδυασμό που σχηματίζεται από νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης όταν η συνολική ονομαστική θερμική ισχύς είναι ίση ή μεγαλύτερη από 50 MW, με την επιφύλαξη του κεφαλαίου III της οδηγίας 2010/75/ΕΕ.
(15)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ο έλεγχος των εκπομπών διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου και σκόνης στην ατμόσφαιρα, κάθε μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης θα πρέπει να λειτουργεί μόνον εφόσον της έχει χορηγηθεί άδεια ή είναι εγγεγραμμένη σε μητρώο από την αρμόδια αρχή, βάσει πληροφοριών που έχουν υποβληθεί από τον φορέα εκμετάλλευσης.
(16)
Για τους σκοπούς του ελέγχου των εκπομπών στην ατμόσφαιρα από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, θα πρέπει να καθοριστούν στην παρούσα οδηγία οριακές τιμές εκπομπών και απαιτήσεις όσον αφορά την παρακολούθηση.
(17)
Οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται σε μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που βρίσκονται στις Καναρίους Νήσους, στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα, στις Αζόρες και τη Μαδέρα, λόγω των τεχνικών και υλικοτεχνικών ζητημάτων που συνδέονται με την απομονωμένη θέση των εν λόγω μονάδων. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη θα πρέπει να ορίζουν οριακές τιμές εκπομπών για τις εν λόγω μονάδες, ώστε να μειώσουν τις εκπομπές τους στην ατμόσφαιρα και τους πιθανούς κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
(18)
Προκειμένου να παρασχεθεί επαρκής χρόνος για την τεχνική προσαρμογή των υφιστάμενων μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, οι οριακές τιμές εκπομπών θα πρέπει να ισχύσουν για τις εν λόγω μονάδες μετά την παρέλευση καθορισμένου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
(19)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη ορισμένες ειδικές περιστάσεις στις οποίες η εφαρμογή οριακών τιμών εκπομπών θα οδηγούσε σε δυσανάλογα υψηλό κόστος σε σχέση με τα περιβαλλοντικά οφέλη, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να απαλλάσσουν μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης και λειτουργούν κατά τη διάρκεια περιορισμένων χρονικών περιόδων από την υποχρέωση συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών που ορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(20)
Λόγω της έλλειψης υποδομών που αντιμετωπίζουν οι υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που αποτελούν μέρος μικρών απομονωμένων συστημάτων (SIS) ή απομονωμένων μικροσυστημάτων (MIS) και της ανάγκης να διευκολυνθεί η διασύνδεσή τους, θα πρέπει να δοθεί περισσότερος χρόνος στις εν λόγω μονάδες για να προσαρμοστούν στις οριακές τιμές εκπομπών που ορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(21)
Λαμβάνοντας υπόψη τα συνολικά οφέλη της τηλεθέρμανσης όσον αφορά τη συμβολή στη μείωση της οικιακής χρήσης καυσίμων που προκαλούν υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, και όσον αφορά τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης και τη μείωση των εκπομπών CO2, θα πρέπει να μπορούν τα κράτη μέλη να δώσουν περισσότερο χρόνο στις υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που παρέχουν σημαντικό τμήμα της παραγωγής χρήσιμης θερμότητας σε δημόσιο δίκτυο με σκοπό την τηλεθέρμανση, για να προσαρμοστούν στις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(22)
Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες επενδύσεις σε μονάδες βιομάζας με στόχο την αύξηση της χρήσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι οποίες έχουν ήδη οδηγήσει σε μείωση των εκπομπών ρύπων, και για να ληφθούν υπόψη οι σχετικοί κύκλοι επενδύσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να δώσουν περισσότερο χρόνο σε αυτές τις μονάδες για να προσαρμοστούν στις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(23)
Λαμβάνοντας υπόψη τον ουσιώδη ρόλο των σταθμών συμπίεσης φυσικού αερίου για την αξιοπιστία και την ασφαλή λειτουργία των εθνικών δικτύων μεταφοράς φυσικού αερίου, και τους ειδικούς περιορισμούς που αφορούν την αναβάθμισή τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να δώσουν περισσότερο χρόνο στις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης παρακινώντας τους σταθμούς αυτούς να προσαρμοστούν στις οριακές τιμές εκπομπών οξειδίων του αζώτου που ορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(24)
Σύμφωνα με το άρθρο 193 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να διατηρούν σε ισχύ ή να θεσπίζουν αυστηρότερα μέτρα προστασίας. Τέτοια μέτρα μπορεί να χρειάζονται, για παράδειγμα, στις ζώνες που δεν συμμορφώνονται με τις οριακές τιμές για την ποιότητα του αέρα. Σε παρόμοιες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αξιολογούν την ανάγκη εφαρμογής αυστηρότερων οριακών τιμών εκπομπής από τις απαιτήσεις που ορίζονται στην παρούσα οδηγία, ως μέρος της ανάπτυξης σχεδίων για την ποιότητα του αέρα σύμφωνα με την οδηγία 2008/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8). Στις αξιολογήσεις αυτές θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τις καλύτερες επιδόσεις μείωσης των εκπομπών που μπορούν να επιτευχθούν με τις βέλτιστες διαθέσιμες και αναδυόμενες τεχνολογίες. Η Επιτροπή θα πρέπει να οργανώσει αυτή την ανταλλαγή πληροφοριών με τα κράτη μέλη, τους σχετικούς κλάδους της βιομηχανίας, περιλαμβανομένων των φορέων εκμετάλλευσης και των προμηθευτών τεχνολογίας, καθώς και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, περιλαμβανομένων εκείνων που προωθούν την προστασία του περιβάλλοντος.
(25)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης μιας μεσαίου μεγέθους μονάδας καύσης λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την παρούσα οδηγία. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν σύστημα για τον έλεγχο της συμμόρφωσης των μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
(26)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή και επιβολή της παρούσας οδηγίας, οι επιθεωρήσεις θα πρέπει, όπου είναι δυνατόν, να συντονίζονται με εκείνες που απαιτούνται δυνάμει άλλης νομοθεσίας της Ένωσης, ανάλογα με την περίπτωση.
(27)
Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας όσον αφορά την πρόσβαση στις πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της θα πρέπει να εφαρμόζονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλιστεί η πλήρης αποτελεσματικότητα της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9).
(28)
Προκειμένου να περιοριστεί η επιβάρυνση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στις οποίες λειτουργούν μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, οι διοικητικές υποχρεώσεις που αφορούν την παροχή πληροφοριών, την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων που επιβάλλονται στους φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να είναι αναλογικές και να αποτρέπουν την επικάλυψη, επιτρέποντας ωστόσο την αποτελεσματική επαλήθευση της συμμόρφωσης από την αρμόδια αρχή.
(29)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέπεια και η συνοχή των παρεχόμενων από τα κράτη μέλη πληροφοριών σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και να προαχθεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής, η Επιτροπή, επικουρούμενη από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, θα πρέπει να εκπονήσει εργαλείο ηλεκτρονικής υποβολής εκθέσεων, το οποίο να είναι επίσης διαθέσιμο για εσωτερική χρήση από τα κράτη μέλη κατά την υποβολή εκθέσεων και τη διαχείριση δεδομένων σε εθνικό επίπεδο.
(30)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εκτιμήσει την ανάγκη τροποποίησης των οριακών τιμών εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ για τις νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης με βάση τεχνολογίες αιχμής. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να εξετάσει την ανάγκη καθορισμού συγκεκριμένων οριακών τιμών εκπομπών για άλλους ρύπους, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα, και πιθανών ελάχιστων προτύπων ενεργειακής απόδοσης.
(31)
Για λόγους προσαρμογής στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ, για την προσαρμογή των διατάξεων σχετικά με την αξιολόγηση της συμμόρφωσης που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος 2 σημείο 2. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, ακόμα και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(32)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση της παρούσας οδηγίας και για να απλουστευτούν και να ευθυγραμμιστούν οι υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων των κρατών μελών, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες, όσον αφορά τον προσδιορισμό των τεχνικών μορφότυπων για την υποβολή εκθέσεων. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10).
(33)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, συγκεκριμένα η βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων τους, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(34)
Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Χάρτης»). Ειδικότερα, η παρούσα οδηγία επιδιώκει τη διασφάλιση της εφαρμογής του άρθρου 37 του Χάρτη σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος.
(35)
Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα (11), τα κράτη μέλη ανέλαβαν να συνοδεύουν, στις περιπτώσεις όπου αιτιολογείται, την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα στα οποία θα επεξηγείται η σχέση μεταξύ των συστατικών στοιχείων μιας οδηγίας και των αντίστοιχων μερών των πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί ότι η διαβίβαση τέτοιων εγγράφων είναι δικαιολογημένη,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Με την παρούσα οδηγία ορίζονται κανόνες για τον έλεγχο των εκπομπών διοξειδίου του θείου (SO2), οξειδίων του αζώτου (NOx) και σκόνης στην ατμόσφαιρα από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης και, κατά συνέπεια, για τη μείωση των ατμοσφαιρικών εκπομπών και των πιθανών κινδύνων που αυτές ενέχουν για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
Με την παρούσα οδηγία ορίζονται επίσης κανόνες για την παρακολούθηση εκπομπών μονοξειδίου του άνθρακα (CO).
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα οδηγία ισχύει για τις μονάδες καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ ίση ή μεγαλύτερη από 1 MW και μικρότερη από 50 MW («μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης»), ανεξαρτήτως του είδους των χρησιμοποιούμενων από αυτές καυσίμων.
2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται επίσης σε συνδυασμό που σχηματίζεται από νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης σύμφωνα με το άρθρο 4, συμπεριλαμβανομένου συνδυασμού του οποίου η συνολική ονομαστική θερμική ισχύς είναι ίση ή μεγαλύτερη των 50 MW, εκτός εάν ο συνδυασμός σχηματίζει μονάδα καύσης που καλύπτεται από το κεφάλαιο ΙΙΙ της οδηγίας 2010/75/ΕΕ.
3. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται:
α)
στις μονάδες καύσης που καλύπτονται από το κεφάλαιο III ή το κεφάλαιο IV της οδηγίας 2010/75/ΕΕ·
β)
στις μονάδες καύσης που καλύπτονται από την οδηγία 97/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12)·
γ)
στις μονάδες καύσης σε αγροκτήματα με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ μικρότερη ή ίση των 5 MW, οι οποίες χρησιμοποιούν ως καύσιμο αποκλειστικά αμεταποίητη κόπρο πουλερικών, όπως αναφέρεται στο άρθρο 9 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13)·
δ)
στις μονάδες καύσης στις οποίες τα αέρια προϊόντα καύσης χρησιμοποιούνται για την απευθείας θέρμανση, ξήρανση ή οποιαδήποτε άλλη κατεργασία αντικειμένων ή υλικών·
ε)
στις μονάδες καύσης στις οποίες τα αέρια προϊόντα καύσης χρησιμοποιούνται για άμεση θέρμανση με αέριο καύσιμο που χρησιμοποιείται για τη θέρμανση εσωτερικών χώρων με σκοπό τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας·
στ)
στις μονάδες μετάκαυσης που προορίζονται για τον καθαρισμό των απαερίων βιομηχανικών διεργασιών με καύση και δεν λειτουργούν ως αυτόνομες μονάδες καύσης·
ζ)
σε κάθε τεχνική συσκευή που χρησιμοποιείται για την πρόωση οχήματος, πλοίου ή αεροσκάφους·
η)
στους αεριοστροβίλους και στις αεριοκίνητες και ντιζελοκίνητες μηχανές, όταν χρησιμοποιούνται σε εξέδρες ανοικτής θάλασσας·
θ)
στις μονάδες αναγέννησης καταλυτών που χρησιμοποιούνται στην καταλυτική πυρόλυση·
ι)
στις εγκαταστάσεις μετατροπής υδρόθειου σε θείο·
ια)
σε αντιδραστήρες που χρησιμοποιούνται στη χημική βιομηχανία·
ιβ)
σε συστοιχίες καμίνων κοκ·
ιγ)
σε υψικαμίνους Cowper·
ιδ)
σε κλιβάνους κρεματορίων·
ιε)
σε μονάδες καύσης που τροφοδοτούνται μόνο με καύσιμα διυλιστηρίου ή με άλλα καύσιμα για την παραγωγή ενέργειας μέσα σε διυλιστήρια πετρελαίου και αερίου·
ιστ)
σε λέβητες ανάκτησης εντός εγκαταστάσεων για την παραγωγή χαρτοπολτού.
4. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης ούτε στις δραστηριότητες δοκιμών που αφορούν μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου.
Άρθρο 3
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι εξής ορισμοί:
1) «εκπομπή»: η απόρριψη ουσιών στην ατμόσφαιρα από μονάδα καύσης·
2) «οριακή τιμή εκπομπών»: η επιτρεπόμενη ποσότητα ουσίας που περιέχεται στα απαέρια μονάδας καύσης και η οποία μπορεί να απορρίπτεται στην ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια μιας δεδομένης περιόδου·
3) «οξείδια του αζώτου» (ΝΟx): το μονοξείδιο και το διοξείδιο του αζώτου, εκφραζόμενα ως διοξείδιο του αζώτου (NO2)·
4) «σκόνη»: σωματίδια κάθε σχήματος, δομής ή πυκνότητας που διασπείρονται στην αέρια φάση στις συνθήκες του σημείου δειγματοληψίας και είναι δυνατόν να συλλεχθούν με διήθηση σε συγκεκριμένες συνθήκες, μετά από αντιπροσωπευτική δειγματοληψία του προς ανάλυση αερίου, και τα οποία παραμένουν στα ανάντη του φίλτρου και πάνω στο φίλτρο μετά από ξήρανση σε συγκεκριμένες συνθήκες·
5) «μονάδα καύσης»: κάθε τεχνική συσκευή στην οποία οξειδώνονται καύσιμα με σκοπό τη χρησιμοποίηση της παραγόμενης θερμότητας·
6) «υφιστάμενη μονάδα καύσης»: μονάδα καύσης που τέθηκε σε λειτουργία πριν από τις 20 Δεκεμβρίου 2018 ή για την οποία χορηγήθηκε άδεια πριν από τις 19 Δεκεμβρίου 2017 σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, υπό την προϋπόθεση ότι η μονάδα τέθηκε σε λειτουργία το αργότερο στις 20 Δεκεμβρίου 2018 ·
7) «νέα μονάδα καύσης»: μονάδα καύσης εκτός από τις υφιστάμενες μονάδες καύσης·
8) «μηχανή»: αεριοκίνητη μηχανή, ντιζελοκίνητη μηχανή ή μηχανή διπλού καυσίμου·
9) «αεριοκίνητη μηχανή»: μηχανή εσωτερικής καύσης που λειτουργεί σύμφωνα με τον κύκλο Όττο και χρησιμοποιεί για την καύση του καυσίμου επιβαλλόμενη ανάφλεξη·
10) «ντιζελοκίνητη μηχανή»: μηχανή εσωτερικής καύσης που λειτουργεί σύμφωνα με τον κύκλο Ντίζελ και χρησιμοποιεί για την καύση του καυσίμου ανάφλεξη συμπίεσης·
11) «μηχανή διπλού καυσίμου»: μηχανή εσωτερικής καύσης που χρησιμοποιεί ανάφλεξη συμπίεσης και λειτουργεί σύμφωνα με τον κύκλο Ντίζελ κατά την καύση υγρών καυσίμων και σύμφωνα με τον κύκλο Όττο κατά την καύση αέριων καυσίμων·
12) «αεριοστρόβιλος»: κάθε περιστρεφόμενη μηχανή που μετατρέπει θερμική ενέργεια σε μηχανικό έργο και αποτελείται κυρίως από συμπιεστή, θερμική διάταξη, όπου το καύσιμο οξειδώνεται για να θερμάνει το φέρον ρευστό, και στρόβιλο· στον ορισμό αυτό περιλαμβάνονται οι αεριοστρόβιλοι τόσο ανοιχτού κύκλου όσο και συνδυασμένου κύκλου και οι αεριοστρόβιλοι σε λειτουργία συμπαραγωγής, με ή χωρίς συμπληρωματική τροφοδότηση·
13) «μικρό απομονωμένο σύστημα» (SIS): ένα μικρό απομονωμένο σύστημα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 26) της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14)·
14) «απομονωμένο μικροσύστημα» (MIS): ένα απομονωμένο μικροσύστημα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 27) της οδηγίας 2009/72/ΕΚ·
15) «καύσιμο»: κάθε στερεά, υγρή ή αέρια καύσιμη ύλη·
16) «καύσιμα διυλιστηρίου»: στερεά, υγρή ή αέρια καύσιμη ύλη προερχόμενη από τα στάδια απόσταξης και μετατροπής της διύλισης του αργού πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένου του αέριου καυσίμου διυλιστηρίου, του συνθετικού αερίου, των ελαίων διυλιστηρίου και του οπτάνθρακα από πετρέλαιο·
17) «απόβλητα»: τα απόβλητα κατά τον ορισμό του άρθρου 3 σημείο 1) της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15)·
18) «βιομάζα»: οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
α)
προϊόντα που αποτελούνται από φυτική ύλη, προερχόμενη από τη γεωργία ή τη δασοκομία, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο προκειμένου να ανακτηθεί το ενεργειακό της περιεχόμενο·
β)
τα ακόλουθα απόβλητα:
i)
φυτικά απόβλητα της γεωργίας και της δασοκομίας,
ii)
φυτικά απόβλητα της βιομηχανίας τροφίμων, εφόσον ανακτάται η εκλυόμενη θερμότητα,
iii)
ινώδη φυτικά απόβλητα από την παραγωγή παρθένου χαρτοπολτού και από την παραγωγή χαρτιού από χαρτοπολτό, εφόσον για τα απόβλητα αυτά εφαρμόζεται διαδικασία συναποτέφρωσης στον τόπο παραγωγής και ανακτάται η εκλυόμενη θερμότητα,
iv)
απόβλητα φελλού,
v)
απόβλητα ξύλου εκτός από τα απόβλητα ξύλου που ενδέχεται να περιέχουν αλογονούχες οργανικές ενώσεις ή βαρέα μέταλλα ως αποτέλεσμα επεξεργασίας με συντηρητικά ξύλου ή επίστρωσης και τα οποία περιλαμβάνουν ιδίως απόβλητα ξύλου προερχόμενα από οικοδομές και κατεδαφίσεις·
19) «πετρέλαιο εσωτερικής καύσης»:
α)
κάθε υγρό καύσιμο παράγωγο του πετρελαίου που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 2710 19 25, 2710 19 29, 2710 19 47, 2710 19 48, 2710 20 17 ή 2710 20 19 ή
β)
κάθε υγρό καύσιμο παράγωγο του πετρελαίου του οποίου λιγότερο από το 65 % κατ' όγκο (συμπεριλαμβανομένων των απωλειών) αποστάζει σε θερμοκρασία 250 °C και του οποίου τουλάχιστον το 85 % κατ' όγκο (συμπεριλαμβανομένων των απωλειών) αποστάζει σε θερμοκρασία 350 °C με τη μέθοδο ASTM D86·
20) «φυσικό αέριο»: μεθάνιο που απαντά στη φύση και περιέχει αδρανή και άλλα συστατικά σε αναλογία 20 % (κατ' όγκο) κατ' ανώτατο όριο·
21) «βαρύ μαζούτ»:
α)
κάθε υγρό καύσιμο παράγωγο του πετρελαίου που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 2710 19 51 ως 2710 19 68, 2710 20 31, 2710 20 35 ή 2710 20 39 ή
β)
κάθε υγρό καύσιμο παράγωγο του πετρελαίου, εκτός από το πετρέλαιο εσωτερικής καύσης που ορίζεται στο σημείο 19, το οποίο, λόγω των ορίων απόσταξής του, υπάγεται στην κατηγορία των βαρέων ελαίων που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα και του οποίου λιγότερο από το 65 % κατ' όγκο (συμπεριλαμβανομένων των απωλειών) αποστάζει σε θερμοκρασία 250 °C, με τη μέθοδο ASTM D86. Εάν η απόσταξη δεν μπορεί να προσδιοριστεί με τη μέθοδο ΑSΤΜ D86, το πετρελαϊκό προϊόν ομοίως κατατάσσεται στην κατηγορία του βαρέος μαζούτ·
22) «ώρες λειτουργίας»: ο χρόνος, εκπεφρασμένος σε ώρες, κατά τη διάρκεια του οποίου μια μονάδα καύσης λειτουργεί και απορρίπτει εκπομπές στην ατμόσφαιρα, εξαιρουμένων των περιόδων έναρξης και διακοπής λειτουργίας·
23) «φορέας εκμετάλλευσης»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο εκμεταλλεύεται ή ελέγχει τη μονάδα καύσης ή, όταν αυτό προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία, στο οποίο έχει εκχωρηθεί αποφασιστική οικονομική εξουσία επί της τεχνικής λειτουργίας της εν λόγω μονάδας·
24) «ζώνη»: τμήμα του εδάφους κράτους μέλους που οριοθετείται από αυτό το κράτος μέλος για λόγους εκτίμησης και διαχείρισης της ποιότητας του αέρα, όπως προβλέπεται στην οδηγία 2008/50/ΕΚ.
Άρθρο 4
Συνυπολογισμός
Συνδυασμός που σχηματίζεται από δύο ή περισσότερες νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης θεωρείται ενιαία μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας και η ονομαστική θερμική ισχύς τους προστίθεται με σκοπό τον υπολογισμό της συνολικής ονομαστικής θερμικής ισχύος της μονάδας, όταν:
-
τα απαέρια τέτοιων μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης απορρίπτονται μέσω κοινής καπνοδόχου ή
-
λαμβάνοντας υπόψη τεχνικούς και οικονομικούς παράγοντες, τα απαέρια τέτοιων μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης θα μπορούσαν, με απόφαση της αρμόδιας αρχής, να απορρίπτονται μέσω κοινής καπνοδόχου.
Άρθρο 5
Άδειες και εγγραφή σε μητρώο
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι καμία νέα μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης δεν λειτουργεί χωρίς άδεια ή χωρίς να έχει εγγραφεί σε μητρώο.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι, από 1ης Ιανουαρίου 2024, καμία υφιστάμενη μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μεγαλύτερη των 5 MW δεν λειτουργεί χωρίς άδεια ή χωρίς να έχει εγγραφεί σε μητρώο.
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι, από 1ης Ιανουαρίου 2029, καμιά υφιστάμενη μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μικρότερη ή ίση των 5 MW δεν λειτουργεί χωρίς άδεια ή χωρίς να έχει εγγραφεί σε μητρώο.
3. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τη διαδικασία αδειοδότησης ή εγγραφής σε μητρώο όσον αφορά τις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης. Οι εν λόγω διαδικασίες περιλαμβάνουν τουλάχιστον υποχρέωση του φορέα εκμετάλλευσης να ενημερώνει την αρμόδια αρχή όσον αφορά τη λειτουργία ή τη σκοπούμενη λειτουργία μονάδας καύσης μεσαίου μεγέθους και να παρέχει τουλάχιστον τις πληροφορίες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι.
4. Η αρμόδια αρχή εγγράφει σε μητρώο ή κινεί τη διαδικασία αδειοδότησης για τη μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης εντός μηνός από την παροχή ενημέρωσης από τον φορέα εκμετάλλευσης που αναφέρεται στην παράγραφο 3. Η αρμόδια αρχή ενημερώνει τον φορέα εκμετάλλευσης σχετικά με την εν λόγω εγγραφή ή την έναρξη της διαδικασίας αδειοδότησης.
5. Η αρμόδια αρχή τηρεί μητρώο με πληροφορίες για κάθε μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι και των πληροφοριών που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 9. Οι υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης περιλαμβάνονται στο μητρώο από την ημερομηνία εγγραφής τους ή από την ημερομηνία αδειοδότησης, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Η αρμόδια αρχή καθιστά τις πληροφορίες που περιέχονται στο μητρώο διαθέσιμες στο κοινό, μεταξύ άλλων μέσω διαδικτύου, σύμφωνα με την οδηγία 2003/4/ΕΚ.
6. Με την επιφύλαξη της υποχρέωσης κατοχής άδειας ή εγγραφής σε μητρώο για τις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, τα κράτη μέλη μπορούν να περιλαμβάνουν απαιτήσεις για ορισμένες κατηγορίες μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης σε γενικούς δεσμευτικούς κανόνες. Όταν θεσπίζονται γενικοί δεσμευτικοί κανόνες, η άδεια ή η εγγραφή σε μητρώο μπορεί απλώς να περιέχει αναφορά στους εν λόγω κανόνες.
7. Όσον αφορά μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που αποτελούν τμήμα εγκατάστασης η οποία καλύπτεται από το κεφάλαιο ΙΙ της οδηγίας 2010/75/ΕΕ, οι απαιτήσεις του παρόντος άρθρου θεωρείται ότι πληρούνται με τη συμμόρφωση προς την εν λόγω οδηγία.
8. Κάθε χορηγούμενη άδεια ή εγγραφή σε μητρώο που διενεργείται σύμφωνα με άλλη εθνική ή ενωσιακή νομοθεσία μπορεί να συνδυάζεται με την άδεια ή την εγγραφή που απαιτείται βάσει της παραγράφου 1 για να αποτελέσει ενιαία άδεια ή εγγραφή σε μητρώο, υπό τον όρο ότι η εν λόγω ενιαία άδεια ή η εγγραφή σε μητρώο περιέχει τις απαιτούμενες από το παρόν άρθρο πληροφορίες.
Άρθρο 6
Οριακές τιμές εκπομπών
1. Με την επιφύλαξη του κεφαλαίου II της οδηγίας 2010/75/ΕΕ, κατά περίπτωση, στις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης ισχύουν οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα II της παρούσας οδηγίας.
Οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα II δεν εφαρμόζονται σε μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που βρίσκονται στις Καναρίους Νήσους, τα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα, τις Αζόρες και τη Μαδέρα. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ορίζουν οριακές τιμές εκπομπών για τις μονάδες αυτές ώστε να μειώσουν τις εκπομπές τους στην ατμόσφαιρα και τους πιθανούς κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
2. Από την 1η Ιανουαρίου 2025, οι εκπομπές SO2, NOx και σκόνης στην ατμόσφαιρα από υφιστάμενη μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μεγαλύτερη των 5 MW δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στους πίνακες 2 και 3 του μέρος 1 του παραρτήματος II.
Από την 1η Ιανουαρίου 2030, οι εκπομπές SO2, NOx και σκόνης στην ατμόσφαιρα από υφιστάμενη μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μικρότερη ή ίση των 5 MW δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στους πίνακες 1 και 3 του μέρος 1 του παραρτήματος II.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τις υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που σημειώνουν έως 500 ώρες λειτουργίας ετησίως, ως κυλιόμενο μέσο όρο πενταετίας, από την υποχρέωση συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στους πίνακες 1, 2 και 3 του μέρους 1 του παραρτήματος ΙΙ.
Τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν το χρονικό όριο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο σε 1 000 ώρες λειτουργίας στις ακόλουθες περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης ή έκτακτων περιστάσεων:
-
για εφεδρική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε συνδεδεμένα νησιά στην περίπτωση διακοπής της κύριας παροχής ηλεκτρικής ενέργειας σε νησί,
-
μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή θερμότητας σε περιπτώσεις εξαιρετικά ψυχρών καιρικών φαινομένων.
Σε όλες τις περιπτώσεις που περιγράφονται στην παρούσα παράγραφο, ισχύει οριακή τιμή εκπομπών σκόνης 200 mg/Nm3 για τις μονάδες που τροφοδοτούνται με στερεά καύσιμα.
4. Οι υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που είναι τμήματα SIS ή MIS συμμορφώνονται προς τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στους πίνακες 1, 2 και 3 του μέρους 1 του παραρτήματος ΙΙ από την 1η Ιανουαρίου 2030.
5. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2030, τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τις υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μεγαλύτερη των 5 MW από την υποχρέωση συμμόρφωσης προς τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα II, υπό τον όρο ότι τουλάχιστον το 50 % της παραγωγής χρήσιμης θερμότητας της μονάδας, ως κυλιόμενος μέσος όρος πενταετίας, διοχετεύεται ως ατμός ή θερμό ύδωρ σε δημόσιο δίκτυο με σκοπό την τηλεθέρμανση. Σε περίπτωση τέτοιας απαλλαγής, οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται από την αρμόδια αρχή δεν υπερβαίνουν τα 1 100 mg/Nm3 για το SO2 και τα 150 mg/Nm3 για τη σκόνη.
Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2030, τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που χρησιμοποιούν ως κύριο καύσιμο στερεή βιομάζα, οι οποίες βρίσκονται σε ζώνες όπου, σύμφωνα με τις αξιολογήσεις δυνάμει της οδηγίας 2008/50/ΕΚ, η συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές της εν λόγω οδηγίας είναι εξασφαλισμένη, από την υποχρέωση συμμόρφωσης προς τις οριακές τιμές εκπομπών σκόνης που ορίζονται στο παράρτημα II της παρούσας οδηγίας. Σε περίπτωση τέτοιας απαλλαγής, οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται από την αρμόδια αρχή δεν υπερβαίνουν τα 150 mg/Nm3 για τη σκόνη.
Η αρμόδια αρχή διασφαλίζει σε κάθε περίπτωση ότι δεν προκαλείται σημαντική ρύπανση και ότι επιτυγχάνεται υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του.
6. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2030, τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τις υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μεγαλύτερη των 5 MW, οι οποίες χρησιμοποιούνται για να θέτουν σε λειτουργία σταθμούς συμπίεσης φυσικού αερίου που απαιτούνται για να διασφαλίζεται η ασφάλεια και προστασία του εθνικού συστήματος μεταφοράς φυσικού αερίου, από την υποχρέωση συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών NOx που καθορίζονται στον πίνακα 3 του μέρους 1 του παραρτήματος ΙΙ.
7. Από τις 20 Δεκεμβρίου 2018, οι εκπομπές SO2, NOx και σκόνης στην ατμόσφαιρα από νέα μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα II μέρος 2.
8. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τις νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που σημειώνουν έως 500 ώρες λειτουργίας ετησίως, ως κυλιόμενο μέσο όρο τριετίας, από την υποχρέωση συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος 2. Σε περίπτωση τέτοιας απαλλαγής, ισχύει οριακή τιμή εκπομπών σκόνης 100 mg/Nm3 για τις μονάδες που τροφοδοτούνται με στερεά καύσιμα.
9. Σε ζώνες ή μέρη ζωνών όπου δεν τηρούνται οι οριακές τιμές για την ποιότητα του αέρα, οι οποίες προβλέπονται στην οδηγία 2008/50/ΕΚ, τα κράτη μέλη αξιολογούν την ανάγκη να εφαρμόσουν, για μεμονωμένες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης στις εν λόγω ζώνες ή μέρη ζωνών, αυστηρότερες οριακές τιμές εκπομπών από εκείνες που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, ως μέρος της ανάπτυξης σχεδίων για την ποιότητα του αέρα που αναφέρονται στο άρθρο 23 της οδηγίας 2008/50/ΕΚ, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της ανταλλαγής πληροφοριών που αναφέρεται στην παράγραφο 10 του παρόντος άρθρου, υπό την προϋπόθεση ότι η εφαρμογή των εν λόγω οριακών τιμών εκπομπών θα συμβάλει αποτελεσματικά σε αξιοσημείωτη βελτίωση της ποιότητας του αέρα.
10. Η Επιτροπή οργανώνει ανταλλαγή πληροφοριών με τα κράτη μέλη, τους σχετικούς κλάδους της βιομηχανίας και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις σχετικά με τα επίπεδα εκπομπών που μπορούν να επιτευχθούν με τις βέλτιστες διαθέσιμες και αναδυόμενες τεχνολογίες και σχετικά με το αντίστοιχο κόστος.
Η Επιτροπή δημοσιεύει τα αποτελέσματα της ανταλλαγής πληροφοριών.
11. Η αρμόδια αρχή μπορεί να εγκρίνει παρέκκλιση για μέγιστο χρονικό διάστημα έξι μηνών από την υποχρέωση τήρησης των οριακών τιμών εκπομπών που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 7 για το SO2, όσον αφορά μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης οι οποίες χρησιμοποιούν κανονικά καύσιμο χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο, όταν ο φορέας εκμετάλλευσης δεν είναι σε θέση να τηρήσει τις εν λόγω οριακές τιμές εκπομπών λόγω διακοπής του εφοδιασμού με καύσιμο χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο η οποία οφείλεται σε σοβαρή έλλειψη.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν εντός μηνός την Επιτροπή σχετικά με κάθε παρέκκλιση που εγκρίνεται βάσει του πρώτου εδαφίου.
12. Η αρμόδια αρχή μπορεί να εγκρίνει παρέκκλιση από την υποχρέωση τήρησης των οριακών τιμών εκπομπών που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 7, σε περιπτώσεις όπου μια μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης η οποία χρησιμοποιεί μόνο αέριο καύσιμο αναγκάζεται, κατ' εξαίρεση, να χρησιμοποιήσει άλλα καύσιμα λόγω αιφνίδιας διακοπής του εφοδιασμού της με αέριο και, για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να εξοπλιστεί με δευτεροβάθμιο εξοπλισμό μείωσης των εκπομπών. Το χρονικό διάστημα για το οποίο εγκρίνεται η εν λόγω παρέκκλιση δεν υπερβαίνει τις δέκα ημέρες εκτός εάν ο φορέας εκμετάλλευσης καταδείξει στην αρμόδια αρχή ότι δικαιολογείται μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν εντός μηνός την Επιτροπή σχετικά με κάθε παρέκκλιση που εγκρίνεται βάσει του πρώτου εδαφίου.
13. Όταν μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης χρησιμοποιεί ταυτόχρονα δύο ή περισσότερα καύσιμα, η οριακή τιμή εκπομπών για κάθε ρύπο υπολογίζεται μέσω:
α)
λήψης της καθοριζόμενης στο παράρτημα ΙΙ οριακής τιμής εκπομπών για κάθε επιμέρους καύσιμο·
β)
προσδιορισμού της σταθμισμένης ως προς το καύσιμο οριακής τιμής εκπομπών, η οποία προκύπτει με πολλαπλασιασμό καθεμιάς από τις επιμέρους οριακές τιμές εκπομπών που αναφέρονται στο στοιχείο α) επί τη θερμική ισχύ κάθε καυσίμου και διαίρεση του γινομένου διά του αθροίσματος της θερμικής ισχύος όλων των καυσίμων· και
γ)
πρόσθεσης των σταθμισμένων ως προς το καύσιμο οριακών τιμών εκπομπών.
Άρθρο 7
Υποχρεώσεις του φορέα εκμετάλλευσης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης παρακολουθεί τις εκπομπές σύμφωνα, κατ' ελάχιστον, με το παράρτημα ΙΙΙ μέρος 1.
2. Για τις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που χρησιμοποιούν περισσότερα του ενός καύσιμα, η παρακολούθηση των εκπομπών διενεργείται κατά την τροφοδότηση με το καύσιμο ή μείγμα καυσίμων που είναι πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα το υψηλότερο επίπεδο εκπομπών και κατά τη διάρκεια περιόδου που αντιπροσωπεύει τις κανονικές συνθήκες λειτουργίας.
3. Ο φορέας εκμετάλλευσης τηρεί αρχείο και επεξεργάζεται όλα τα αποτελέσματα της παρακολούθησης κατά τρόπο ώστε να επιτρέπεται η επαλήθευση της συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών σύμφωνα με τους κανόνες του παραρτήματος ΙΙΙ μέρος 2.
4. Για τις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που χρησιμοποιούν δευτεροβάθμιο εξοπλισμό μείωσης των εκπομπών προκειμένου να συμμορφωθούν με τις οριακές τιμές εκπομπών, ο φορέας εκμετάλλευσης τηρεί αρχείο της αποτελεσματικής συνεχούς λειτουργίας του εν λόγω εξοπλισμού ή πληροφορίες που την αποδεικνύουν.
5. Ο φορέας εκμετάλλευσης μεσαίου μεγέθους μονάδας καύσης διατηρεί τα ακόλουθα:
α)
την άδεια ή την απόδειξη εγγραφής στο μητρώο από την αρμόδια αρχή και, κατά περίπτωση, την επικαιροποιημένη έκδοση αυτής και τις σχετικές πληροφορίες·
β)
τα αποτελέσματα της παρακολούθησης και τις πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4·
γ)
κατά περίπτωση, αρχείο των ωρών λειτουργίας όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφοι 3 και 8·
δ)
αρχείο του είδους και των ποσοτήτων των καυσίμων που χρησιμοποιήθηκαν στη μονάδα και τυχόν δυσλειτουργιών ή βλαβών του δευτεροβάθμιου εξοπλισμού μείωσης των εκπομπών·
ε)
τις καταγραφείσες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης και τα ληφθέντα μέτρα, όπως αναφέρονται στην παράγραφο 7.
Τα δεδομένα και οι πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία β) έως ε) διατηρούνται για χρονικό διάστημα τουλάχιστον έξι ετών.
6. Ο φορέας εκμετάλλευσης θέτει, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, τα δεδομένα και τις πληροφορίες που απαριθμούνται στην παράγραφο 5 στη διάθεση της αρμόδιας αρχής κατόπιν αιτήματος. Η αρμόδια αρχή μπορεί να υποβάλλει το εν λόγω αίτημα προκειμένου να επιτραπεί ο έλεγχος της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Η αρμόδια αρχή διατυπώνει το αίτημα αυτό, εάν ένα μέλος του κοινού ζητήσει πρόσβαση στα δεδομένα ή στις πληροφορίες που απαριθμούνται στην παράγραφο 5.
7. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ, ο φορέας εκμετάλλευσης λαμβάνει τα απαιτούμενα μέτρα για την αποκατάσταση της συμμόρφωσης το συντομότερο δυνατόν, με την επιφύλαξη των μέτρων που απαιτούνται δυνάμει του άρθρου 8. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες για το είδος, τη συχνότητα και τον μορφότυπο της ενημέρωσης όσον αφορά περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που θα πρέπει να παρέχουν οι φορείς εκμετάλλευσης στην αρμόδια αρχή.
8. Ο φορέας εκμετάλλευσης παρέχει στην αρμόδια αρχή κάθε αναγκαία συνδρομή για τη διενέργεια των επιθεωρήσεων και των επιτόπιων επισκέψεων, τη δειγματοληψία και τη συλλογή των στοιχείων που απαιτούνται για την εκτέλεση των καθηκόντων της για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας.
9. Ο φορέας εκμετάλλευσης μεριμνά ώστε οι περίοδοι έναρξης και διακοπής λειτουργίας της μεσαίου μεγέθους μονάδας καύσης να είναι όσο το δυνατόν συντομότερες.
Άρθρο 8
Έλεγχος συμμόρφωσης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι έγκυρες τιμές εκπομπών που παρακολουθούνται σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ.
2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν αποτελεσματικό σύστημα, που βασίζεται είτε σε περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις είτε σε άλλα μέτρα, για τον έλεγχο της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
3. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, εκτός από τα μέτρα που λαμβάνονται από τον φορέα εκμετάλλευσης σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 7, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή απαιτεί από τον φορέα εκμετάλλευσης να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει την αποκατάσταση της συμμόρφωσης χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
Όταν η μη συμμόρφωση έχει ως αποτέλεσμα σημαντική επιδείνωση της ποιότητας του αέρα σε τοπικό επίπεδο, η λειτουργία της μεσαίου μεγέθους μονάδας καύσης αναστέλλεται έως ότου αποκατασταθεί η συμμόρφωση.
Άρθρο 9
Αλλαγές στις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης ενημερώνει την αρμόδια αρχή, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, για κάθε σχεδιαζόμενη αλλαγή της μεσαίου μεγέθους μονάδας καύσης η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει τις εφαρμοστέες οριακές τιμές εκπομπών.
Η αρμόδια αρχή ενημερώνει αναλόγως την άδεια ή την εγγραφή σε μητρώο, κατά περίπτωση.
Άρθρο 10
Αρμόδιες αρχές
Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές που φέρουν την ευθύνη για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 11
Υποβολή εκθέσεων
1. Τα κράτη μέλη, έως την 1η Οκτωβρίου 2026 και έως την 1η Οκτωβρίου 2031, υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση που περιλαμβάνει ποιοτικά και ποσοτικά στοιχεία σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, τυχόν μέτρα που ελήφθησαν για την επαλήθευση της συμμόρφωσης της λειτουργίας των μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης με την παρούσα οδηγία και τυχόν μέτρα επιβολής για τους σκοπούς αυτής.
Η πρώτη έκθεση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο περιλαμβάνει εκτίμηση των συνολικών ετήσιων εκπομπών SO2, NOx και σκόνης που προέρχονται από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, ανά είδος μονάδας, είδος καυσίμων και κατηγορία δυναμικότητας.
2. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν επίσης έκθεση στην Επιτροπή, έως την 1η Ιανουαρίου 2021, που περιέχει εκτίμηση των συνολικών ετήσιων εκπομπών CO και τυχόν διαθέσιμες πληροφορίες για τη συγκέντρωση εκπομπών CO από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, ανά είδος καυσίμων και κατηγορία δυναμικότητας.
3. Για τους σκοπούς της υποβολής εκθέσεων που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2, η Επιτροπή θέτει στη διάθεση των κρατών μελών εργαλείο ηλεκτρονικής υποβολής εκθέσεων.
Η Επιτροπή καθορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους τεχνικούς μορφότυπους για την υποβολή εκθέσεων με στόχο την απλούστευση και την ευθυγράμμιση των σχετικών υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 15.
4. Εντός δώδεκα μηνών από τη λήψη των εκθέσεων από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή υποβάλλει συνοπτική έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που έχουν παρασχεθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφοι 11 και 12.
5. Η Επιτροπή επικουρείται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της βάσει των παραγράφων 3 και 4.
Άρθρο 12
Επανεξέταση
1. Έως την 1η Ιανουαρίου 2020 η Επιτροπή επανεξετάζει την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην ενεργειακή απόδοση των μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης και αξιολογεί τα οφέλη από την κατάρτιση ελάχιστων προτύπων ενεργειακής απόδοσης σύμφωνα με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές.
2. Έως την 1η Ιανουαρίου 2023, η Επιτροπή αξιολογεί την ανάγκη επανεξέτασης των διατάξεων όσον αφορά μονάδες καύσης που αποτελούν τμήματα SIS ή MIS, καθώς και του μέρους 2 του παραρτήματος ΙΙ, βάσει των τεχνολογιών αιχμής.
Ως μέρος της επανεξέτασης αυτής, η Επιτροπή αξιολογεί επίσης κατά πόσον απαιτείται ρύθμιση των εκπομπών CO για ορισμένα ή όλα τα είδη μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης.
Στη συνέχεια, η επανεξέταση πραγματοποιείται κάθε δέκα έτη και περιλαμβάνει αξιολόγηση του κατά πόσον είναι σκόπιμο να καθοριστούν αυστηρότερες οριακές τιμές εκπομπών ιδίως για νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης.
3. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση για τα αποτελέσματα των επανεξετάσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, μαζί με νομοθετική πρόταση, εφόσον απαιτείται.
Άρθρο 13
Τροποποίηση των παραρτημάτων
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 14 για την προσαρμογή του παραρτήματος ΙΙΙ μέρος 2 σημείο 2 στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο.
Άρθρο 14
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 13 εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 18 Δεκεμβρίου 2015. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της πενταετούς περιόδου. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 13 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ' εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ' εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 13 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 15
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που έχει συσταθεί με το άρθρο 75 παράγραφος 1 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Εάν η επιτροπή δεν διατυπώσει γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 16
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη ορίζουν τους κανόνες για τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης των εθνικών διατάξεων οι οποίες θεσπίζονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν την εφαρμογή τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις σχετικές διατάξεις στην Επιτροπή έως τις 19 Δεκεμβρίου 2017 το αργότερο και την ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση για κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους.
Άρθρο 17
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία έως τις 19 Δεκεμβρίου 2017. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα εν λόγω μέτρα, αυτά περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών μέτρων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 18
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 19
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 25 Νοεμβρίου 2015.


Input:
NEUVOSTON PÄÄTÖS,
annettu 23 päivänä syyskuuta 2013,
alueiden komitean kolmen tšekkiläisen jäsenen ja kahden tšekkiläisen varajäsenen nimeämisestä
(2013/474/EU)
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 305 artiklan,
ottaa huomioon Tšekin tasavallan hallituksen ehdotuksen,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Neuvosto hyväksyi 22 päivänä joulukuuta 2009 ja 18 päivänä tammikuuta 2010 päätökset 2009/1014/EU (1) ja 2010/29/EU (2) alueiden komitean jäsenten ja varajäsenten nimeämisestä 26 päivän tammikuuta 2010 ja 25 päivän tammikuuta 2015 väliseksi ajaksi.
(2)
Kolme alueiden komitean jäsenen paikkaa on vapautunut Stanislav EICHLERin, Jaroslav PALASin ja Jana VAŇHOVÁn toimikausien päätyttyä. Kaksi alueiden komitean varajäsenen paikkaa on vapautunut Radko MARTÍNEKin ja Martin TESAŘÍKin toimikausien päätyttyä,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
1 artikla
Nimetään alueiden komiteaan jäljellä olevaksi toimikaudeksi eli 25 päivään tammikuuta 2015:
a)
jäseniksi:
-
Jana VAŇHOVÁ, Náměstkyně hejtmana Ústeckého kraje
-
Martin PŮTA, Hejtman Libereckého kraje
-
Miroslav NOVÁK, Hejtman Moravskoslezského kraje
ja
b)
varajäseniksi:
-
Martin NETOLICKÝ, Ph.D., Hejtman Pardubického kraje
-
Jiří ROZBOŘIL, Hejtman Olomouckého kraje.
2 artikla
Tämä päätös tulee voimaan päivänä, jona se hyväksytään.
Tehty Brysselissä 23 päivänä syyskuuta 2013.


Input:
32013R0265
L 082/34
SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
PROVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) br. 265/2013
od 18. ožujka 2013.
o odobrenju izmjena koje nisu manje u specifikaciji za naziv upisan u registar zaštićenih oznaka izvornosti i zaštićenih oznaka zemljopisnog podrijetla (Wachauer Marille (ZOI))
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Uredbu (EU) br. 1151/2012 Europskog parlamenta i Vijeća od 21. studenoga 2012. o sustavima kvalitete za poljoprivredne i prehrambene proizvode (1), a posebno njezin članak 52. stavak 2.,
budući da:
(1)
Uredba (EU) br. 1151/2012 stupila je na snagu 3. siječnja 2013. Ona je zamijenila i stavila izvan snage Uredbu Vijeća (EZ) br. 510/2006 od 20. ožujka 2006. o zaštiti oznaka zemljopisnog podrijetla i oznaka izvornosti poljoprivrednih i prehrambenih proizvoda (2).
(2)
U skladu s prvim podstavkom članka 9. stavka 1. Uredbe (EZ) br. 510/2006, Komisija je ispitala zahtjev Austrije za odobrenje izmjena specifikacije za zaštićenu oznaku izvornosti „Wachauer Marille” registriranu u skladu s Uredbom Komisije (EZ) br. 1107/96 (3).
(3)
Budući da dotične izmjene nisu manje, Komisija je objavila zahtjev za izmjene u Službenom listu Europske unije (4), kako se zahtijeva člankom 6. stavkom 2. Uredbe (EZ) br. 510/2006. Budući da Komisiji nije dostavljen ni jedan prigovor u smislu članka 7. Uredbe (EZ) br. 510/2006, izmjene bi trebalo odobriti,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Odobravaju se izmjene specifikacije objavljene u Službenom listu Europske unije koje se odnose na naziv u Prilogu ovoj Uredbi.
Članak 2.
Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 18. ožujka 2013.


Input:
REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) NR. 800/2014 AL COMISIEI
din 24 iulie 2014
de stabilire a procedurilor de raportare și a altor modalități practice privind finanțarea sprijinului operațional în cadrul programelor naționale și în cadrul regimului special de tranzit, în temeiul Regulamentului (UE) nr. 515/2014 al Parlamentului European și al Consiliului de instituire, în cadrul Fondului pentru securitate internă, a instrumentului de sprijin financiar pentru frontiere externe și vize
COMISIA EUROPEANĂ,
având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
având în vedere Regulamentul (UE) nr. 515/2014 al Parlamentului European și al Consiliului din 16 aprilie 2014 de instituire, în cadrul Fondului pentru securitate internă, a instrumentului de sprijin financiar pentru frontiere externe și vize și de abrogare a Deciziei nr. 574/2007/CE (1), în special articolul 10 alineatul (6) și articolul 11 alineatul (6),
întrucât:
(1)
În temeiul articolului 19 din Regulamentul (UE) nr. 515/2014, Regulamentul (UE) nr. 514/2014 al Parlamentului European și al Consiliului (2) se aplică instrumentului de sprijin financiar pentru frontiere externe și vize. Prin urmare, orice regulamente delegate și de punere în aplicare ale Comisiei, adoptate în temeiul Regulamentului (UE) nr. 514/2014, se aplică instrumentului de sprijin financiar pentru frontiere externe și vize.
(2)
Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 802/2014 al Comisiei (3) și, în special, Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 799/2014 al Comisiei (4) au stabilit condițiile și termenii sistemului electronic de schimb de date între Comisie și statele membre, modelele pentru programele naționale și modelele pentru rapoartele de punere în aplicare anuale și finale.
(3)
Articolul 10 alineatul (1) din Regulamentul (UE) nr. 515/2014 permite statelor membre să aloce un procent de până la 40 % din suma acordată în cadrul instrumentului de sprijin financiar pentru frontiere externe și vize în vederea finanțării sprijinului operațional în favoarea autorităților publice responsabile de îndeplinirea sarcinilor și serviciilor care constituie un serviciu public pentru Uniune. Înainte de aprobarea programului național, statul membru care dorește să finanțeze sprijinul operațional în cadrul programului său național ar trebui să aibă obligația să furnizeze anumite informații, în special pentru a permite Comisiei să evalueze condițiile prevăzute la articolul 10 alineatul (2) din Regulamentul (UE) nr. 515/2014. De asemenea, ar trebui stabilite cerințe de raportare suplimentare în ceea ce privește sprijinul operațional.
(4)
În temeiul articolului 11 alineatul (2) din Regulamentul (UE) nr. 515/2014, se alocă resurse Lituaniei sub forma unui sprijin operațional specific suplimentar, în contextul regimului special de tranzit dintre Lituania și Comisie. Lituania ar trebui să aibă obligația să furnizeze informații specifice în această privință, în special pentru a permite Comisiei să evalueze eligibilitatea costurilor menționate la articolul 11 alineatul (3) din Regulamentul (UE) nr. 515/2014 pe care Lituania intenționează să le efectueze în cadrul instrumentului. Tot astfel, ar trebui stabilite cerințe suplimentare de raportare referitoare la sprijinul operațional pentru regimul special de tranzit.
(5)
În conformitate cu articolele 1 și 2 din Protocolul nr. 22 referitor la poziția Danemarcei, anexat la Tratatul privind Uniunea Europeană și la Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene, Danemarca nu participă la adoptarea prezentului regulament, care nu este obligatoriu pentru aceasta și nu i se aplică. Având în vedere că prezentul regulament se întemeiază pe acquis-ul Schengen, în conformitate cu articolul 4 din protocolul respectiv, Danemarca trebuie să hotărască, în termen de șase luni de la decizia Consiliului cu privire la prezentul regulament, dacă va transpune sau nu prezentul regulament în legislația sa internă.
(6)
În ceea ce privește Islanda și Norvegia, prezentul regulament reprezintă o dezvoltare a acquis-ului Schengen, în sensul Acordului încheiat de Consiliul Uniunii Europene, Republica Islanda și Regatul Norvegiei privind asocierea acestora din urmă în vederea punerii în aplicare, a asigurării respectării și a dezvoltării acquis-ului Schengen (5), care se încadrează printre domeniile menționate la articolul 1 punctele A și B din Decizia 1999/437/CE a Consiliului (6).
(7)
În ceea ce privește Elveția, prezentul regulament constituie o dezvoltare a dispozițiilor acquis-ului Schengen, în sensul Acordului dintre Uniunea Europeană, Comunitatea Europeană și Confederația Elvețiană cu privire la asocierea Confederației Elvețiene la punerea în aplicare, respectarea și dezvoltarea acquis-ului Schengen (7), care se încadrează în domeniul menționat la articolul 1 punctele A și B din Decizia 1999/437/CE, coroborat cu articolul 3 din Decizia 2008/146/CE a Consiliului (8).
(8)
În ceea ce privește Liechtenstein, prezentul regulament constituie o dezvoltare a dispozițiilor acquis-ului Schengen în înțelesul Protocolului dintre Uniunea Europeană, Comunitatea Europeană, Confederația Elvețiană și Principatul Liechtenstein cu privire la aderarea Principatului Liechtenstein la Acordul dintre Uniunea Europeană, Comunitatea Europeană și Confederația Elvețiană privind asocierea Confederației Elvețiene la punerea în aplicare, asigurarea respectării și dezvoltarea acquis-ului Schengen (9), care se încadrează în domeniul menționat la articolul 1 punctele A și B din Decizia 1999/437/CE, coroborat cu articolul 3 din Decizia 2011/350/UE a Consiliului (10).
(9)
Pentru a permite aplicarea promptă a măsurilor prevăzute în prezentul regulament și pentru a nu întârzia aprobarea programelor naționale, regulamentul ar trebui să intre în vigoare în ziua următoare datei publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
(10)
Măsurile prevăzute în prezentul regulament sunt conforme cu avizul Comitetului Fonduri pentru azil, migrație și integrare și pentru securitate internă,
ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
Articolul 1
Modalități practice privind sprijinul operațional finanțat în cadrul programului național și în cadrul regimului special de tranzit
(1) În cazul în care un stat membru decide să solicite sprijin operațional în temeiul articolului 10 din Regulamentul (UE) nr. 515/2014, acesta furnizează Comisiei informațiile enumerate în anexa I la prezentul regulament, în plus față de cele solicitate în anexa la Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 802/2014.
Statul membru transmite, de asemenea, Comisiei un formular de planificare indicativă întocmit în conformitate cu modelul care figurează în anexa II la prezentul regulament.
(2) În cazul în care decide să solicite sprijinul operațional disponibil în cadrul regimului special de tranzit în temeiul articolului 11 din Regulamentul (UE) nr. 515/2014, Lituania trebuie să furnizeze Comisiei informațiile enumerate în anexa III la prezentul regulament, în plus față de cele solicitate în anexa la Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 802/2014.
(3) Informațiile și formularele menționate în prezentul articol se trimit Comisiei prin intermediul sistemului de schimb electronic de date instituit prin articolul 2 din Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 802/2014.
Articolul 2
Model de raportare privind sprijinul operațional finanțat în cadrul programului național și în cadrul regimului special de tranzit
(1) În cazul în care sprijinul operațional este finanțat în cadrul programului național, statul membru în cauză raportează privind punerea sa în aplicare în raportul de punere în aplicare menționat la articolul 54 din Regulamentul (UE) nr. 514/2014, întocmit în conformitate cu modelul prevăzut în anexa la Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 799/2014.
În plus, atunci când transmite Comisiei raportul de punere în aplicare, statul membru furnizează informațiile enumerate în anexa IV la prezentul regulament.
(2) În cazul în care sprijinul operațional pentru regimul special de tranzit este finanțat în cadrul programului național al Lituaniei, aceasta raportează privind punerea sa în aplicare în raportul de implementare menționat la articolul 54 din Regulamentul (UE) nr. 514/2014, întocmit în conformitate cu modelul prevăzut în anexa la Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 799/2014.
În plus, atunci când transmite Comisiei raportul său de punere în aplicare, Lituania furnizează informațiile enumerate în anexa V la prezentul regulament.
(3) Informațiile menționate în prezentul articol se trimit Comisiei prin intermediul sistemului de schimb electronic de date instituit în conformitate cu articolul 2 din Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 802/2014.
Articolul 3
Prezentul regulament intră în vigoare în ziua următoare datei publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în statele membre în conformitate cu tratatele.
Adoptat la Bruxelles, 24 iulie 2014.


Input:
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 286/2014
z dnia 20 marca 2014 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje - zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej - kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.
(2)
Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2014 r.


Input:
KOMMISSIONENS GENOMFÖRANDEFÖRORDNING (EU) nr 131/2013
av den 15 februari 2013
om undantagsåtgärder vad gäller utsläppande på unionsmarknaden av socker och isoglukos utöver kvoterna till nedsatt överskottsavgift under regleringsåret 2012/13
EUROPEISKA KOMMISSIONEN HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING
med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt,
med beaktande av rådets förordning (EG) nr 1234/2007 av den 22 oktober 2007 om upprättande av en gemensam organisation av jordbruksmarknaderna och om särskilda bestämmelser för vissa jordbruksprodukter (”förordningen om en samlad marknadsordning”) (1), särskilt artiklarna 64.2 och 186 jämförda med artikel 4, och
av följande skäl:
(1)
Under sockerregleringsåret 2011/12 uppgick unionens genomsnittliga pris på vitsocker i lösvikt, fritt fabrik, till 175 % av referenspriset på 404 euro/ton och det var ca 275 euro/ton högre än världsmarknadspriset. Unionspriset ligger nu stabilt på ca 700 euro/ton, vilket är den högsta nivån sedan reformen av marknadsordningen för socker, och detta stör ett optimalt flöde i sockerförsörjningen på unionsmarknaden. Den förväntade höjningen av denna redan höga prisnivå under regleringsåret 2012/13 ökar risken för allvarliga marknadsstörningar som bör förhindras genom nödvändiga åtgärder.
(2)
Baserat på den beräknade tillgången och efterfrågan under 2012/13 väntas sockermarknadens slutlager vara minst 0,5 miljoner ton mindre än under 2011/12. I denna siffra är importen från tredjeländer som gynnas av vissa förmånsavtal medräknad.
(3)
Å andra sidan beräknas produktionen, mot bakgrund av förväntningar om goda skördar, uppgå till närmare 5 400 000 ton utöver den sockerkvot som fastställs i artikel 56 i förordning (EG) nr 1234/2007. Med beaktande av förutsebara åtaganden i form av leveransavtal som sockerproducenterna har gjort i förhållande till vissa industriella användare i enlighet med artikel 62 i den förordningen och exportåtaganden för utomkvotssocker för 2012/13 kommer det fortfarande att finnas stora kvantiteter utomkvotssocker på minst 2 000 000 ton tillgängliga. En del av detta socker kan göras tillgängligt för att öka det begränsade utbudet på unionens sockermarknad och undvika alltför stora prishöjningar.
(4)
För att garantera marknadsflödet är det nödvändigt att släppa ut utomkvotssocker på marknaden. Det bör vara möjligt att vidta en sådan åtgärd varje gång det krävs under regleringsåret 2012/13.
(5)
I enlighet med artiklarna 186 och 188 i förordning (EG) nr 1234/2007 kan åtgärder vidtas när så krävs för att komma till rätta med marknadsstörningar eller risken för störningar, framför allt när dessa följer av en väsentlig höjning av priserna i unionen, och förutsatt att detta mål inte kan uppnås genom andra åtgärder som är möjliga enligt den förordningen. I förordning (EG) nr 1234/2007 fastställs inte några specifika åtgärder för att begränsa trenden med höga sockerpriser och möjliggöra ett sockerutbud till rimliga priser på unionsmarknaden, under de nuvarande omständigheterna på marknaden, förutom de åtgärder som grundas på artikel 186 i den förordningen.
(6)
Genom artikel 64.2 i förordning (EG) nr 1234/2007 ges kommissionen befogenhet att fastställa överskottsavgiften för socker och isoglukos som produceras utöver kvoterna till en så hög nivå att överskottskvantiteter inte ackumuleras. I artikel 3.1 i kommissionens förordning (EG) nr 967/2006 av den 29 juni 2006 om tillämpningsföreskrifter för rådets förordning (EG) nr 318/2006 i fråga om sockerproduktion utöver kvoterna (2) fastställs den avgiften till 500 euro per ton.
(7)
För en begränsad kvantitet socker som produceras utöver kvoten bör det fastställas en lägre överskottsavgift på en nivå per ton som möjliggör en rättvis behandling av unionens sockerproducenter, säkerställer att unionens sockermarknad fungerar väl och som bidrar till att minska skillnaderna mellan sockerpriserna på unionsmarknaden och världsmarknaden utan att skapa risker för att överskotten ackumuleras på unionsmarknaden.
(8)
Då det i förordning (EG) nr 1234/2007 fastställs kvoter för både socker och isoglukos bör en liknande åtgärd gälla för en lämplig kvantitet isoglukos som producerats utöver kvoten, eftersom isoglukos i viss mån fungerar som ett kommersiellt substitut för socker.
(9)
För att öka utbudet bör socker- och isoglukosproducenterna ansöka hos medlemsstaternas behöriga myndigheter om licenser för att få sälja vissa kvantiteter som producerats utöver kvoterna, på unionsmarknaden med en nedsatt överskottsavgift.
(10)
Den nedsatta överskottsavgiften bör betalas efter det att ansökan har godtagits och innan licensen utfärdas.
(11)
Licensernas giltighet bör vara tidsbegränsad för att främja en snabb ökning av utbudet.
(12)
Genom att det fastställs gränser för hur stora kvantiteter en enskild producent kan ansöka om under en ansökningsperiod, och genom att licenserna begränsas till att endast omfatta den sökandes egen produktion, bör spekulation inom ramen för det system som inrättas genom denna förordning kunna förhindras.
(13)
Genom en ansökan bör sockerproducenterna förbinda sig att betala minimipriset för de sockerbetor som används för att producera den kvantitet socker som ansökan avser. Minimiurvalskriterierna för ansökningarna bör anges.
(14)
Medlemsstaternas behöriga myndigheter bör meddela kommissionen de ansökningar som de får in. För att förenkla och standardisera meddelandena, bör det finnas förlagor.
(15)
Kommissionen bör se till att det endast utfärdas licenser inom de kvantitativa begränsningar som fastställs i denna förordning. Vid behov bör kommissionen därför kunna fastställa en tilldelningskoefficient som kan tillämpas på de ansökningar som har kommit in.
(16)
Medlemsstaterna bör omedelbart meddela de sökande huruvida den kvantitet som en ansökan avser har godkänts i sin helhet eller till viss del.
(17)
De behöriga myndigheterna bör meddela kommissionen de kvantiteter för vilka licenser med en nedsatt överskottsavgift har utfärdats. Kommissionen bör ta fram förlagor till sådan information.
(18)
De kvantiteter socker som släpps ut på unionsmarknaden utöver de kvantiteter som omfattas av licenser utfärdade enligt denna förordning bör omfattas av den överskottsavgift som avses i artikel 64.2 i förordning (EG) nr 1234/2007. Det bör därför föreskrivas att varje sökande som inte fullgör sitt åtagande att på unionsmarknaden släppa ut den kvantitet som en utfärdad licens omfattar också bör betala en avgift på 500 euro per ton. Denna konsekventa strategi syftar till att förhindra missbruk av det styrmedel som införs genom denna förordning.
(19)
För att fastställa genomsnittspriserna för kvotsocker och utomkvotssocker på unionsmarknaden i enlighet med artikel 13.1 i kommissionens förordning (EG) nr 952/2006 av den 29 juni 2006 om tillämpningsföreskrifter för rådets förordning (EG) nr 318/2006 i fråga om förvaltningen av den inre marknaden för socker och kvotsystemet (3), bör socker som omfattas av en licens utfärdad i enlighet med den här förordningen betraktas som kvotsocker.
(20)
Enligt artikel 2.1 a i rådets beslut 2007/436/EG, Euratom av den 7 juni 2007 om systemet för Europeiska gemenskapernas egna medel (4) ska bidrag och andra avgifter som föreskrivs inom ramen för den gemensamma marknadsordningen för socker utgöra egna medel. Det är därför nödvändigt att ange dagen för fastställande av de aktuella beloppen i enlighet med artiklarna 2.2 och 6.3 a i rådets förordning (EG, Euratom) nr 1150/2000 av den 22 maj 2000 om genomförande av beslut 2007/436/EG, Euratom om systemet för gemenskapernas egna medel (5).
(21)
De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är förenliga med yttrandet från förvaltningskommittén för den samlade marknadsordningen inom jordbruket.
HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
Artikel 1
Tillfällig nedsättning av överskottsavgiften
1. Genom undantag från artikel 3.1 i förordning (EG) nr 967/2006 ska överskottsavgiften för maximalt 150 000 ton socker i vitsockerekvivalenter och 8 000 ton isoglukos i torkad form, som producerats utöver den kvot som anges i bilaga VI till förordning (EG) nr 1234/2007 och som släpps ut på unionsmarknaden under regleringsåret 2012/2013, vara 224 euro per ton.
2. Den nedsatta överskottsavgift som fastställs i punkt 1 ska betalas efter det att den ansökan som avses i artikel 2 har godkänts och innan den licens som avses i artikel 6 utfärdas.
Artikel 2
Licensansökan
1. För att omfattas av de villkor som anges i artikel 1 ska socker- och isoglukosproducenter ansöka om en licens.
2. De sökande ska vara företag som producerar bet- och rörsocker eller isoglukos, som är godkända enligt artikel 57 i förordning (EG) nr 1234/2007 och som har tilldelats en produktionskvot för regleringsåret 2012/13 i enlighet med artikel 56 i samma förordning.
3. Varje sökande får endast lämna in en ansökan avseende socker och en ansökan avseende isoglukos per ansökningsomgång.
4. Licensansökan ska skickas in per fax eller e-post till den behöriga myndigheten i den medlemsstat i vilken företaget godkänts. Medlemsstatens behöriga myndigheter får kräva att elektroniska ansökningar är försedda med en avancerad elektronisk signatur av det slag som avses i Europaparlamentets och rådets direktiv 1999/93/EG (6).
5. För att kunna godkännas ska en ansökan uppfylla följande krav:
a)
Ansökan ska innehålla
i)
den sökandes namn, adress och momsregistreringsnummer, och
ii)
en uppgift om de kvantiteter som ansökan avser, angiven i ton vitsockerekvivalenter och i ton isoglukos i torkad form, avrundad till närmaste heltal.
b)
De kvantiteter, angivna i ton vitsockerekvivalenter och i ton isoglukos i torkad form, som ansökan avser för den aktuella ansökningsomgången får inte överstiga 50 000 ton när det gäller socker och 2 500 ton när det gäller isoglukos.
c)
Om ansökan avser socker ska den sökande förbinda sig att betala minimipriset för sockerbetor enligt artikel 49 i förordning (EG) nr 1234/2007 för de sockerkvantiteter som omfattas av licenser utfärdade i enlighet med artikel 6 i den här förordningen.
d)
Ansökan ska avfattas på det officiella språket eller ett av de officiella språken i den medlemsstat där ansökan lämnas in.
e)
Ansökan ska innehålla en hänvisning till den här förordningen och uppgift om när tidsfristen för inlämning av ansökningar löper ut.
f)
Sökanden får inte införa några ytterligare villkor utöver dem som fastställs i den här förordningen.
6. En ansökan som inte lämnas in i enlighet med punkterna 1-5 godkänns inte.
7. Ansökan får inte dras tillbaka eller ändras efter det att den har lämnats in, inte ens om den kvantitet som ansökan avser endast godkänns till viss del.
Artikel 3
Inlämning av ansökningar
Sista dag för inlämning av ansökningar är den 26 februari 2013, kl. 12.00 (lokal tid Bryssel).
Artikel 4
Överföring av uppgifter om ansökningarna från medlemsstaterna
1. Medlemsstaternas behöriga myndigheter ska, på grundval av villkoren i artikel 2, besluta vilka ansökningar som kan godkännas. Om den behöriga myndigheten beslutar att en ansökan inte kan godkännas ska myndigheten omedelbart meddela den sökande detta.
2. Den behöriga myndigheten ska senast på fredagen, per fax eller e-post, meddela kommissionen vilka ansökningar som har godkänts under ansökningsomgången. Meddelandet ska inte innehålla de uppgifter som avses i artikel 2.5 a i. De medlemsstater som inte tagit emot några ansökningar, men som har tilldelats socker- och isoglukoskvoter för regleringsåret 2012/13, ska inom samma tidsfrist meddela kommissionen att inga ansökningar har inkommit.
3. Meddelandenas form och innehåll ska fastställas på grundval av de förlagor som kommissionen tillhandahåller medlemsstaterna.
Artikel 5
Överskridande
Om de uppgifter som medlemsstaternas behöriga myndigheter lämnar in i enlighet med artikel 4.2 visar att de kvantiteter som ansökningarna avser överskrider de gränser som anges i artikel 1 ska kommissionen
a)
fastställa en tilldelningskoefficient som medlemsstaten ska tillämpa på de kvantiteter som ingår i var och en av de licensansökningar som medlemsstaten meddelat,
b)
avslå de ansökningar som medlemsstaten ännu inte meddelat.
Artikel 6
Utfärdande av licenser
1. Utan hinder av artikel 5 ska den behöriga myndigheten, den tionde arbetsdagen efter den vecka då en ansökningsperiod löpte ut, utfärda licenser för de ansökningar som har meddelats kommissionen, i enlighet med artikel 4.2.
2. Varje måndag ska medlemsstaterna meddela kommissionen för vilka kvantiteter socker och/eller isoglukos de utfärdade licenser under föregående vecka.
3. En förlaga till licensen finns i bilagan.
Artikel 7
Licensernas giltighetstid
Licenserna ska vara giltiga till och med utgången av den andra månaden efter utfärdandemånaden.
Artikel 8
Överlåtelse av licenser
Varken de rättigheter eller de skyldigheter som följer av en licens får överlåtas.
Artikel 9
Prisrapportering
Vid tillämpning av artikel 13.1 i förordning (EG) nr 952/2006 ska den kvantitet sålt socker som omfattas av en licens utfärdad i enlighet med denna förordning betraktas som kvotsocker.
Artikel 10
Övervakning
1. De sökande ska lägga till de kvantiteter för vilka de har beviljats licens enligt artikel 6 i denna förordning i de meddelanden som varje månad ska lämnas in enligt artikel 21.1 i förordning (EG) nr 952/2006.
2. Före den 31 oktober 2013 ska varje licensinnehavare enligt denna förordning, för medlemsstatens behöriga myndighet, styrka att samtliga kvantiteter för vilka licens utfärdats har släppts ut på unionsmarknaden. För varje ton som ingår i licensen, men som inte har släpps ut på unionsmarknaden av andra skäl än force majeure, ska det betalas en avgift på 276 euro per ton.
3. Medlemsstaterna ska meddela kommissionen de kvantiteter som inte har släppts ut på unionsmarknaden.
4. Medlemsstaterna ska beräkna och meddela kommissionen skillnaden mellan den totala kvantitet socker och isoglukos som varje producent har producerat utöver kvoten och de kvantiteter som har avsatts av producenterna i enlighet med artikel 4.1 andra stycket i förordning (EG) nr 967/2006. Om de kvantiteter socker eller isoglukos utöver kvoterna som en producent har kvar är mindre än de kvantiteter som producenten erhållit licenser för enligt denna förordning, ska producenten betala en avgift på 500 euro per ton för mellanskillnaden.
5. De meddelanden som fastställs i punkterna 3 och 4 ska lämnas senast den 30 juni 2014.
Artikel 11
Fastställandedatum
Vid tillämpning av artiklarna 2.2 och 6.3 a i förordning (EG, Euratom) nr 1150/2000 ska dagen för fastställandet av unionens anspråk vara den dag då överskottsavgiften betalas av sökanden i enlighet med artikel 1.2 i den här förordningen.
Artikel 12
Ikraftträdande
Denna förordning träder i kraft den tredje dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning.
Den upphör att gälla den 30 juni 2014.
Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.
Utfärdad i Bryssel den 15 februari 2013.


Input:
DECYZJA RADY 2014/450/WPZiB
z dnia 10 lipca 2014 r.
w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie oraz uchylająca decyzję 2011/423/WPZiB
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 30 maja 2005 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2005/411/WPZiB (1). We wspólnym stanowisku 2005/411/WPZiB połączono w jednym dokumencie środki nałożone na mocy wspólnego stanowiska Rady 2004/31/WPZiB (2) oraz środki, które miały zostać wdrożone zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 1591 (2005).
(2)
W dniu 18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/423/WPZiB (3) nakładającą środki ograniczające skierowane przeciwko Sudanowi i Sudanowi Południowemu.
(3)
Dla jasności środki ograniczające nałożone na mocy decyzji 2011/423/WPZiB, w zakresie, w jakim dotyczą one Sudanu, powinny zostać oddzielone i ujęte w jednym akcie prawnym.
(4)
Decyzję 2011/423/WPZiB należy zatem uchylić,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu broni oraz materiału pokrewnego wszelkiego rodzaju, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym oraz częściami zamiennymi do nich do Sudanu przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub statków powietrznych państw członkowskich bez względu na to, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich.
2. Zakazuje się również:
a)
udzielania, pomocy technicznej, świadczenia usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i używaniem takich przedmiotów, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Sudanie lub do wykorzystania w Sudanie;
b)
zapewniania finansowania lub świadczenia pomocy finansowej, bezpośrednio lub pośrednio, w związku z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, a także zapewniania ubezpieczenia i reasekuracji, na potrzeby wszelkiej sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do świadczenia związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Sudanie lub do wykorzystania w Sudanie;
c)
świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście środków, o których mowa w lit. a) lub b).
Artykuł 2
1. Art. 1 nie ma zastosowania do:
a)
sprzedaży, dostawy, przekazania lub eksportu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych, nadzorowania przestrzegania praw człowieka lub do celów ochronnych, lub na rzecz programów ONZ, Unii Afrykańskiej (UA), Unii Europejskiej dotyczących budowy instytucji, lub materiału przeznaczonego do operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską, ONZ i UA;
b)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania do celów ochronnych w Sudanie przez personel Unii Europejskiej i jej państw członkowskich lub przez personel ONZ lub UA;
c)
świadczenia pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych ze sprzętem lub programami i operacjami, o których mowa w lit. a);
d)
zapewniania finansowania i świadczenia pomocy finansowej w związku ze sprzętem lub programami i operacjami, o których mowa w lit. a);
e)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu sprzętu i materiału przeznaczonego do użycia w ramach operacji rozminowywania;
pod warunkiem że takie dostawy zostały uprzednio zatwierdzone przez właściwy organ danego państwa członkowskiego.
2. Art. 1 nie ma również zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Sudanu przez personel ONZ, personel Unii Europejskiej lub jej państw członkowskich, przedstawicieli środków masowego przekazu, pracowników organizacji humanitarnych i organizacji działających na rzecz rozwoju oraz związany z nimi personel, wyłącznie na ich własny użytek.
3. Państwa członkowskie rozważają dostawy w ramach niniejszego artykułu indywidualnie w każdym przypadku, w pełni uwzględniając kryteria określone we wspólnym stanowisku Rady 2008/944/WPZiB (4). Państwa członkowskie wymagają odpowiednich środków bezpieczeństwa przeciw nadużyciu zezwolenia przyznanego na mocy niniejszego artykułu oraz, w stosownych przypadkach, ustanawiają przepisy dotyczące odesłania sprzętu.
Artykuł 3
Zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 1591 (2005) środki ograniczające określone w art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 1 niniejszej decyzji nakłada się na osoby, wskazane przez Komitet Sankcji utworzony na mocy ust. 3 rezolucji RB ONZ nr 1591 (2005) („Komitet Sankcji”), które zakłócają proces pokojowy, stanowią zagrożenie dla stabilności w Darfurze i w regionie, naruszają międzynarodowe prawo humanitarne lub prawa człowieka lub dopuszczają się innych okrucieństw, łamią embargo na broń lub są odpowiedzialne za ataki z wojskowych statków powietrznych w regionie Darfuru i nad regionem Darfuru.
Wykaz osób, których to dotyczy, znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 4
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria lub tranzytu przez te terytoria osób, o których mowa w art. 3.
2. Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy wjazdu własnym obywatelom na swoje terytorium.
3. Ust. 1 nie ma zastosowania w przypadkach, gdy Komitet Sankcji stwierdzi, że podróż jest uzasadniona względami humanitarnymi, włączając w to obowiązki o charakterze religijnym, lub w przypadkach, gdy Komitet Sankcji dojdzie do wniosku, że zwolnienie wsparłoby cele określone w odpowiednich rezolucjach RB ONZ dotyczących budowania pokoju i stabilizacji w Sudanie i w regionie.
4. W przypadku gdy zgodnie z ust. 3 dane państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub na tranzyt przez to terytorium osób wskazanych przez Komitet Sankcji, zezwolenie ogranicza się do celu, w jakim zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.
Artykuł 5
1. Zamraża się wszystkie środki finansowe, inne aktywa finansowe i zasoby gospodarcze, będące własnością osób, o których mowa w art. 3, lub przez nie kontrolowane, bezpośrednio lub pośrednio, lub będące w posiadaniu podmiotów będących własnością lub kontrolowanych, bezpośrednio lub pośrednio, przez te osoby lub przez jakiekolwiek osoby działające w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, wskazane w załączniku.
2. Nie udostępnia się tym osobom lub podmiotom, ani też na ich rzecz, bezpośrednio lub pośrednio, żadnych środków finansowych, aktywów finansowych ani zasobów gospodarczych.
3. Zwolnienia mogą dotyczyć środków finansowych, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych, które są:
a)
niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby, w tym opłat za żywność, z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, za leki i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;
b)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotów poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;
c)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych zgodnie z przepisami krajowymi;
po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez odnośne państwo członkowskie o zamiarze udzielenia, w stosownych przypadkach, zezwolenia na dostęp do tych środków finansowych, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych oraz w przypadku braku, w terminie dwóch dni roboczych od takiego powiadomienia, odmownej decyzji Komitetu Sankcji;
d)
niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, po powiadomieniu przez odnośne państwo członkowskie Komitetu Sankcji i po uzyskaniu jego zgody;
e)
przedmiotem zastawu bądź orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego, w którym to przypadku środki finansowe, inne środki finansowe i zasoby gospodarcze, po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez odnośne państwo członkowskie, mogą być wykorzystane do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania orzeczenia, pod warunkiem że zastaw ten został ustanowiony lub orzeczenie zostało wydane przed datą przyjęcia rezolucji RB ONZ nr 1591 (2005) oraz zastaw ten nie został ustanowiony ani orzeczenie nie zostało wydane na korzyść osoby lub podmiotu, o których mowa w niniejszym artykule.
4. Ust. 2 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach:
a)
odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub
b)
płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami ograniczającymi,
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.
Artykuł 6
Rada ustala wykaz zawarty w załączniku i wprowadza w życie wszelkie zmiany w tym załączniku dokonane na podstawie ustaleń dokonanych przez Komitet Sankcji.
Artykuł 7
1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji umieści osobę lub podmiot w wykazie, Rada umieszcza daną osobę lub taki podmiot w załączniku. Rada przekazuje swoją decyzję, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, danej osobie lub podmiotowi bezpośrednio - jeżeli adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie lub takiemu podmiotowi przedstawienie uwag.
2. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę lub podmiot.
Artykuł 8
1. Załącznik zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie osób lub podmiotów przekazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji.
2. Załącznik zawiera również, w przypadku gdy są dostępne, informacje przekazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez Komitet Sankcji niezbędne do zidentyfikowania danych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres - jeśli jest znany - oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. W załączniku podaje się również datę wskazania osoby lub podmiotu przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez Komitet Sankcji.
Artykuł 9
Środki, o których mowa w art. 1, poddawane są przeglądom regularnie, co najmniej raz na 12 miesięcy. Zostają one uchylone, jeżeli Rada uzna, że ich cele zostały osiągnięte.
Artykuł 10
Niniejszym uchyla się decyzję 2011/423/WPZiB.
Artykuł 11
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 lipca 2014 r.


Input:
PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 790/2014
ze dne 22. července 2014,
kterým se provádí čl. 2 odst. 3 nařízení (ES) č. 2580/2001 o zvláštních omezujících opatřeních namířených proti některým osobám a subjektům s cílem bojovat proti terorismu a kterým se zrušuje prováděcí nařízení (EU) č. 125/2014
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 2580/2001 ze dne 27. prosince 2001 o zvláštních omezujících opatřeních namířených proti některým osobám a subjektům s cílem bojovat proti terorismu (1), a zejména na čl. 2 odst. 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 10. února 2014 přijala Rada prováděcí nařízení (EU) č. 125/2014 (2), kterým se provádí čl. 2 odst. 3 nařízení (ES) č. 2580/2001 tím, že stanoví aktualizovaný seznam osob, skupin a subjektů, na něž se vztahuje nařízení (ES) č. 2580/2001 (dále jen „seznam“).
(2)
Všem osobám, skupinám a subjektům, u nichž to bylo prakticky možné, poskytla Rada odůvodnění, proč byly na seznam zařazeny.
(3)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie informovala Rada osoby, skupiny a subjekty zařazené na seznam, že se rozhodla je na něm ponechat. Rada dotyčné osoby, skupiny a subjekty rovněž informovala o možnosti požádat Radu o odůvodnění jejich zařazení na seznam v případě, že jim toto odůvodnění ještě nebylo sděleno.
(4)
Rada provedla přezkum seznamu podle čl. 2 odst. 3 nařízení (ES) č. 2580/2001. Rada přitom vzala v úvahu připomínky, jež jí dotčené osoby, skupiny a subjekty předložily.
(5)
Rada rozhodla, že již neexistují důvody k tomu, aby byla jedna osoba ponechána na seznamu.
(6)
Rada dospěla k závěru, že osoby, skupiny a subjekty uvedené na seznamu v příloze tohoto nařízení byly zapojeny do teroristických činů ve smyslu čl. 1 odst. 2 a 3 společného postoje Rady 2001/931/SZBP (3), že příslušný orgán přijal ve vztahu k nim rozhodnutí ve smyslu čl. 1 odst. 4 uvedeného společného postoje a že by i nadále měly být předmětem zvláštních omezujících opatření stanovených v nařízení (ES) č. 2580/2001.
(7)
Seznam by měl být odpovídajícím způsobem aktualizován a prováděcí nařízení (EU) č. 125/2014 by mělo být zrušeno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Seznam uvedený v čl. 2 odst. 3 nařízení (ES) č. 2580/2001 je obsažen v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Prováděcí nařízení (EU) č. 125/2014 se zrušuje.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 22. července 2014.


Input:
ROZHODNUTIE RADY
z 11. februára 2014,
ktorým sa vymenúvajú členovia výboru ustanoveného v článku 255 Zmluvy o fungovaní Európskej únie
(2014/76/EÚ)
RADA EURÓPSKEJ ÚNIE,
so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie, a najmä na jej článok 255 druhý odsek,
so zreteľom na Zmluvu o založení Európskeho spoločenstva pre atómovú energiu, a najmä na jej článok 106a ods. 1,
so zreteľom na iniciatívu predsedu Súdneho dvora z 25. novembra 2013,
keďže:
(1)
Podľa článku 255 prvého odseku Zmluvy o fungovaní Európskej únie sa zriadi výbor na účely poskytnutia stanoviska k vhodnosti kandidátov vykonávať funkciu sudcu a generálneho advokáta na Súdnom dvore a na Všeobecnom súde (ďalej len „výbor“) predtým, ako vlády členských štátov vykonajú vymenovania.
(2)
Výbor sa skladá zo siedmich osôb vybraných spomedzi bývalých členov Súdneho dvora a Všeobecného súdu, členov najvyšších vnútroštátnych súdnych orgánov a uznávaných odborníkov v oblasti práva, pričom jedného z nich navrhne Európsky parlament.
(3)
Je potrebné usilovať sa o dosiahnutie vyrovnaného zloženia výboru, a to najmä pokiaľ ide o geografické hľadisko, ako aj zastúpenie právnych systémov členských štátov.
(4)
Je preto potrebné vymenovať členov výboru, ako aj jeho predsedu,
PRIJALA TOTO ROZHODNUTIE:
Článok 1
Na obdobie štyroch rokov, ktoré sa začína 1. marca 2014, sa za členov výboru ustanoveného v článku 255 Zmluvy o fungovaní Európskej únie vymenúvajú:
pán Jean-Marc SAUVÉ, predseda
pán Luigi BERLINGUER
pani Pauliine KOSKELO
Lord MANCE
pán Péter PACZOLAY
pán Christiaan TIMMERMANS
pán Andreas VOSSKUHLE
Článok 2
Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 1. marca 2014.
V Bruseli 11. februára 2014


Input:
REGOLAMENTO (UE) N. 51/2014 DELLA COMMISSIONE
del 20 gennaio 2014
che modifica l'allegato II del regolamento (CE) n. 396/2005 del Parlamento europeo e del Consiglio per quanto riguarda i livelli massimi di residui di dimetomorf, indoxacarb e piraclostrobin in o su determinati prodotti
(Testo rilevante ai fini del SEE)
LA COMMISSIONE EUROPEA,
visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
visto il regolamento (CE) n. 396/2005 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 23 febbraio 2005, concernente i livelli massimi di residui di antiparassitari nei o sui prodotti alimentari e mangimi di origine vegetale e animale e che modifica la direttiva 91/414/CEE del Consiglio (1), in particolare l'articolo 14, paragrafo 1, lettera a),
considerando quanto segue:
(1)
I livelli massimi di residui (LMR) di dimetomorf, indoxacarb e piraclostrobin sono stati fissati nell'allegato II del regolamento (CE) n. 396/2005.
(2)
Nel quadro di una procedura di autorizzazione dell'impiego di un prodotto fitosanitario contenente la sostanza attiva dimetimorf sui semi di spezie (ad eccezione della noce moscata) e sui semi di carvi, è stata presentata una domanda di modifica degli attuali LMR in conformità all'articolo 6, paragrafo 1, del regolamento (CE) n. 396/2005.
(3)
Per quanto riguarda l'indoxacarb, una domanda simile è stata presentata per l'impiego su crescione, barbarea, senape nera, altre lattughe e insalate, portulaca, bietole da foglia, altri spinaci e simili (foglie). Per quanto riguarda il piraclostrobin, è stata presentata una domanda simile per i topinambur.
(4)
Conformemente all'articolo 8 del regolamento (CE) n. 396/2005, queste domande sono state valutate dagli Stati membri interessati e le relazioni di valutazione sono state trasmesse alla Commissione.
(5)
L'Autorità europea per la sicurezza alimentare, di seguito denominata "l'Autorità", ha esaminato le domande e le relazioni di valutazione, analizzando in particolare i rischi per i consumatori e, se del caso, per gli animali, ed ha espresso pareri motivati sugli LMR proposti (2). L'Autorità ha trasmesso tali pareri alla Commissione e agli Stati membri e li ha resi accessibili al pubblico.
(6)
Per tutte le domande, l'Autorità ha concluso che sono state rispettate tutte le prescrizioni relative ai dati e che sulla base di una valutazione dell'esposizione di 27 gruppi specifici di consumatori europei, le modifiche richieste per gli LMR erano accettabili dal punto di vista della sicurezza dei consumatori. L'Autorità ha tenuto conto delle informazioni più recenti sulle proprietà tossicologiche delle sostanze. Né l'esposizione in vita a queste sostanze attraverso il consumo di tutti i prodotti alimentari che possono contenerle, né l'esposizione a breve termine dovuta a un elevato consumo dei prodotti in questione indicano un rischio di superamento della dose giornaliera ammissibile (DGA) o della dose acuta di riferimento (DAR).
(7)
In base ai pareri motivati dell'Autorità e tenendo conto dei fattori pertinenti alla materia in esame, le opportune modifiche agli LMR risultano conformi alle prescrizioni pertinenti dell'articolo 14, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 396/2005.
(8)
Per quanto riguarda le sostanze dimetomorf, indoxacarb e piraclostrobin, gli LMR sono stati fissati per molti prodotti con il regolamento (UE) n. 668/2013 della Commissione, del 12 luglio 2013 (3). Poiché tale regolamento si applica a decorrere dal 2 febbraio 2014 è opportuno che gli LMR stabiliti nel presente regolamento siano applicati a decorrere dalla stessa data.
(9)
Occorre pertanto modificare di conseguenza il regolamento (CE) n. 396/2005.
(10)
Le misure di cui al presente regolamento sono conformi al parere del comitato permanente per la catena alimentare e la salute degli animali,
HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
Articolo 1
L'allegato II del regolamento (CE) n. 396/2005 è modificato conformemente all'allegato del presente regolamento.
Articolo 2
Il presente regolamento entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
Esso si applica a decorrere dal 2 febbraio 2014.
Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
Fatto a Bruxelles, il 20 gennaio 2014