Input:
EUROPAPARLAMENTETS OCH RÅDETS FÖRORDNING (EU) nr 19/2013
av den 15 januari 2013
om tillämpning av den bilaterala skyddsklausulen och stabiliseringsmekanismen för bananer i handelsavtalet mellan Europeiska unionen och dess medlemsstater, å ena sidan, och Colombia och Peru, å andra sidan
EUROPAPARLAMENTET OCH EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING
med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt, särskilt artikel 207.2,
med beaktande av Europeiska kommissionens förslag,
efter översändande av utkastet till lagstiftningsakt till de nationella parlamenten,
i enlighet med det ordinarie lagstiftningsförfarandet (1), och
av följande skäl:
(1)
Den 19 januari 2009 bemyndigade rådet kommissionen att på Europeiska unionens och dess medlemsstaters vägnar förhandla fram ett handelsavtal med flera parter med de medlemsländer i Andinska gemenskapen som också ville få till stånd ett ambitiöst, heltäckande och balanserat handelsavtal.
(2)
Dessa förhandlingar har slutförts och handelsavtalet mellan Europeiska unionen och dess medlemsstater, å ena sidan, och Colombia och Peru, å andra sidan (nedan kallat avtalet), undertecknades den 26 juni 2012, erhöll Europaparlamentets godkännande den 11 december 2012 och kommer att tillämpas i enlighet med bestämmelserna i artikel 330 i avtalet.
(3)
Det är nödvändigt att fastställa de förfaranden som är bäst lämpade för att garantera en effektiv tillämpning av vissa bestämmelser i avtalet som rör den bilaterala skyddsklausulen och tillämpningen av den stabiliseringsmekanism för bananer som överenskommits med Colombia och Peru.
(4)
Det är också nödvändigt att införa lämpliga skyddsmekanismer för att förhindra allvarlig skada för unionens bananodlingar, eftersom denna sektor spelar en mycket viktig roll för jordbruksproducenterna i många av de yttersta randområdena i unionen. De begränsade möjligheterna till diversifiering i dessa områden till följd av deras naturbetingade särdrag gör bananproduktionen till en särskilt sårbar sektor. Det är därför nödvändigt att införa effektiva mekanismer som ett skydd mot förmånsimport från berörda tredjeländer, för att säkerställa att unionens bananproduktion upprätthålls under bästa tänkbara förhållanden, eftersom det är en sektor med stor betydelse för sysselsättningen i vissa områden, särskilt i de yttersta randområdena.
(5)
Begreppen allvarlig skada, hot om allvarlig skada och övergångsperiod som det hänvisas till i artikel 48 i avtalet bör definieras.
(6)
Skyddsåtgärder bör övervägas endast om produkten i fråga importeras till unionen i så ökade kvantiteter, antingen absolut eller i förhållande till unionsproduktionen, och under sådana omständigheter att importen orsakar eller hotar att orsaka allvarlig skada för unionens tillverkare av produkter av likadana eller direkt konkurrerande slag såsom fastställs i artikel 48 i avtalet.
(7)
Särskilda skyddsåtgärder bör kunna införas om den berörda produkten importeras i sådan ökad mängd och enligt sådana villkor att den orsakar eller hotar att orsaka en allvarlig försämring av den ekonomiska situationen för ett eller flera av unionens yttersta randområden enligt artikel 349 i fördraget om Europeiska unionens funktionssätt (EUF-fördraget).
(8)
Skyddsåtgärderna bör vara utformade på ett av de sätt som avses i artikel 50 i avtalet.
(9)
Uppföljningen och översynen av avtalet, undersökningar och införande av eventuella skyddsåtgärder bör ske med största möjliga öppenhet.
(10)
Kommissionen bör lägga fram en årlig rapport för Europaparlamentet och rådet om tillämpningen av avtalet, skyddsåtgärderna och stabiliseringsmekanismen för bananer.
(11)
Svårigheterna i Colombia och Peru på området för mänskliga och sociala rättigheter, arbetstagares rättigheter och miljömässiga rättigheter i förbindelse med produkter från dessa länder kräver en nära dialog mellan kommissionen och det civila samhällets organisationer i unionen.
(12)
Betydelsen av att följa de internationella arbetsnormer som utarbetats och kontrolleras av Internationella arbetsorganisationen bör understrykas.
(13)
Kommissionen bör övervaka hur Colombia och Peru uppfyller de sociala och miljömässiga normer som fastställs i avdelning IX i avtalet.
(14)
Det bör finnas närmare bestämmelser om inledandet av förfarandena. Kommissionen bör få uppgifter, inbegripet tillgänglig bevisning från medlemsstaterna, om alla importtendenser som kan göra det nödvändigt att tillämpa skyddsåtgärder.
(15)
Tillförlitlig statistik om all import från Colombia och Peru till unionen är därför av avgörande betydelse för att bedöma om villkoren för att tillämpa skyddsåtgärder är uppfyllda.
(16)
I vissa fall kan en importökning som är koncentrerad till ett eller flera av unionens yttersta randområden eller medlemsstater orsaka eller hota att orsaka en allvarlig försämring eller allvarlig skada av deras ekonomiska situation. Om det förekommer en importökning som är koncentrerad till ett eller flera av unionens yttersta randområden eller medlemsstater bör kommissionen kunna införa åtgärder för förhandsövervakning.
(17)
Om prima facie-bevisen är tillräckliga för att motivera att ett förfarande inleds, bör kommissionen i enlighet med artikel 51 i avtalet offentliggöra ett meddelande i Europeiska unionens officiella tidning.
(18)
Närmare bestämmelser bör fastställas för inledandet av undersökningar, berörda parters tillgång till och granskning av de uppgifter som samlas in, hörande av berörda parter och deras möjlighet att lämna synpunkter i enlighet med artikel 51 i avtalet.
(19)
Kommissionen bör skriftligen underrätta Colombia och Peru om att en undersökning har inletts och samråda med Colombia och Peru i enlighet med artikel 49 i avtalet.
(20)
Det är också nödvändigt att enligt artikel 51.4 i avtalet fastställa tidsfrister för inledandet av en undersökning och för beslut om huruvida skyddsåtgärder bör vidtas, så att dessa beslut kan fattas snabbt i syfte att öka rättssäkerheten för de berörda ekonomiska aktörerna.
(21)
Innan en skyddsåtgärd vidtas bör en undersökning genomföras, med det förbehållet att kommissionen under kritiska omständigheter får vidta provisoriska skyddsåtgärder i enlighet med artikel 53 i avtalet.
(22)
En noggrann övervakning bör göra det lättare att fatta beslut i tid om att inleda en undersökning eller vidta åtgärder. Kommissionen bör därför regelbundet övervaka importen av bananer från den dag då avtalet börjar tillämpas. På en vederbörligen motiverad begäran bör övervakningen utvidgas till andra sektorer.
(23)
Det bör finnas en möjlighet att snabbt upphäva förmånstullarna under högst tre månader om importen överskrider en fastställd årlig tröskelimportvolym. Beslutet att tillämpa stabiliseringsmekanismen för bananer bör ta hänsyn till stabiliteten på unionens bananmarknad.
(24)
Skyddsåtgärder bör inte tillämpas i större utsträckning och under längre tid än vad som är nödvändigt för att förhindra allvarlig skada och för att underlätta anpassning. Skyddsåtgärdernas längsta giltighetstid liksom särskilda bestämmelser för förlängning och omprövning av åtgärderna bör fastställas i enlighet med artikel 52 i avtalet.
(25)
Kommissionen bör inleda samråd med det land som berörs av åtgärderna.
(26)
Genomförandet av den bilaterala skyddsklausulen och stabiliseringsmekanismen för bananer som föreskrivs i avtalet kräver att enhetliga villkor fastställs för beslut om provisoriska och slutgiltiga skyddsåtgärder, för införande av åtgärder för förhandsövervakning, för slutförandet av en undersökning utan åtgärder samt för tillfälligt upphävande av förmånstullarna enligt den stabiliseringsmekanism för bananer som överenskommits med Colombia och Peru. För att säkerställa enhetliga genomförandevillkor för denna förordning bör dessa åtgärder antas av kommissionen i enlighet med Europaparlamentets och rådets förordning (EU) nr 182/2011 av den 16 februari 2011 om fastställande av allmänna regler och principer för medlemsstaternas kontroll av kommissionens utövande av sina genomförandebefogenheter (2).
(27)
Det rådgivande förfarandet bör användas för antagande av övervakningsåtgärder och provisoriska skyddsåtgärder med hänsyn till dessa åtgärders verkningar och deras logiska placering i tiden i förhållande till antagandet av slutgiltiga skyddsåtgärder. Om ett dröjsmål med att fastställa provisoriska skyddsåtgärder skulle orsaka skada som är svår att avhjälpa bör kommissionen ges befogenhet att anta direkt tillämpliga genomförandeakter.
(28)
Med hänsyn till den typ av åtgärder som avses inom stabiliseringsmekanismen för bananer och deras relativt korta varaktighet samt i syfte att förhindra negativa konsekvenser för situationen på unionens bananmarknad, bör kommissionen också anta direkt tillämpliga genomförandeakter för det tillfälliga upphävandet av förmånstullarna enligt stabiliseringsmekanismen för bananer, eller för att besluta att ett sådant tillfälligt upphävande inte är lämpligt. Om sådana direkt tillämpliga genomförandeakter antas bör det rådgivande förfarandet tillämpas.
(29)
Kommissionen bör noggrant och på ett effektivt sätt utnyttja stabiliseringsmekanismen för bananer för att undvika ett hot om allvarlig försämring eller en allvarlig försämring för producenter i unionens yttersta randområde. Den allmänna bilaterala skyddsmekanismen, däribland de särskilda bestämmelserna för de yttersta randområdena, förblir tillämplig från den 1 januari 2020.
(30)
Artikel 247a i rådets förordning (EEG) nr 2913/92 av den 12 oktober 1992 om inrättandet av en tullkodex för gemenskapen (3) bör tillämpas för antagandet av de genomförandebestämmelser som behövs för tillämpningen av reglerna i tilläggen 2A och 5 till bilaga II (Definition av begreppet ursprungsprodukt och metoder för administrativt samarbete) samt tillägg 1 (Avveckling av tullar) till bilaga I till avtalet.
(31)
Denna förordning bör endast gälla produkter med ursprung i unionen eller i Colombia eller Peru.
HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
KAPITEL I
SKYDDSBESTÄMMELSER
Artikel 1
Definitioner
I denna förordning gäller följande definitioner:
a) produkt: en vara med ursprung i unionen eller i Colombia eller Peru. En produkt som omfattas av en undersökning kan hänföra sig till en eller flera tullpositioner eller underrubriker till dessa, beroende på de särskilda marknadsförhållandena, eller en produktsegmentering som används allmänt inom unionsindustrin.
b) berörda parter: parter som berörs av import av ifrågavarande produkt.
c) unionsindustrin: alla unionsproducenter av produkter av samma eller direkt konkurrerande slag inom unionens territorium, unionsproducenter vars sammanlagda produktion av produkter av samma eller direkt konkurrerande slag utgör en övervägande del av unionens totala produktion av dessa produkter eller, om en produkt av samma eller direkt konkurrerande slag bara är en av flera produkter som tillverkas av de unionsproducenter, de specifika verksamheter som är inbegripna i produktionen av produkten av samma eller direkt konkurrerande slag.
d) allvarlig skada: en betydande allmän försämring.
e) hot om allvarlig skada: allvarlig skada som är klart överhängande.
f) allvarlig försämring: betydande störningar inom en sektor eller unionsindustrin.
g) hot om allvarlig försämring: betydande störningar som är klart överhängande.
h) övergångsperiod: tio år från och med den dag då avtalet träder i kraft för en produkt för vilken det i tidsplanen för avveckling av tullar för varor med ursprung i Colombia och Peru, enligt tillägg 1 (Avveckling av tullar) avsnitt B underavsnitt 1 och 2 i bilaga I till avtalet (Tidsplan för avveckling av tullar) föreskrivs en period för avveckling av tullar om mindre än tio år eller perioden för avveckling av tullar plus tre år för en produkt för vilken det i tidsplanen för avveckling av tullar föreskrivs en period för avveckling av tullar om tio år eller mer.
En bedömning av om ett hot om allvarlig skada föreligger enligt första stycket led e ska bygga på kontrollerbara fakta, och inte enbart på ett påstående, ett antagande eller en avlägsen möjlighet. För att avgöra om det föreligger ett hot om allvarlig skada ska bland annat prognoser, skattningar och analyser som gjorts på grundval av faktorer som avses i artikel 5.5 beaktas.
Artikel 2
Principer
1. En skyddsåtgärd får införas i enlighet med denna förordning om en produkt med ursprung i Colombia eller Peru till följd av tullmedgivanden på den produkten enligt avtalet importeras till unionen i så ökade kvantiteter, i absoluta tal eller i förhållande till unionens produktion, och under sådana omständigheter att den orsakar eller hotar att orsaka allvarlig skada för unionsindustrin.
2. En skyddsåtgärd kan vara utformade på ett av följande sätt:
a)
Ett tillfälligt upphävande av en ytterligare minskning av tullsatsen på produkten i fråga i enlighet med tidsplanen för avveckling av tullar.
b)
Höjning av tullsatsen för den berörda produkten till en nivå som inte överstiger den lägre av
-
den tullsats för mest gynnad nation (MGN) som tillämpas på produkten när åtgärden vidtas, eller
-
bastullsatsen enligt tidsplanen för avveckling av tullar.
Artikel 3
Övervakning
1. Kommissionen ska övervaka utvecklingen av statistiken om importen av bananer från Colombia och Peru. Kommissionen ska för detta ändamål samarbeta och regelbundet utbyta information med medlemsstaterna och unionsindustrin.
2. På en vederbörligen motiverad begäran från de berörda industrierna kan kommissionen överväga att utvidga övervakningen till andra sektorer.
3. Kommissionen ska lägga fram en årlig övervakningsrapport för Europaparlamentet och rådet om aktuell statistik över import av bananer från Colombia och Peru samt om de sektorer till vilka övervakningen utvidgats.
4. Kommissionen ska övervaka hur Colombia och Peru uppfyller de sociala och miljömässiga normer som fastställs i avdelning IX i avtalet.
Artikel 4
Inledande av förfaranden
1. Ett förfarande ska, på begäran av en medlemsstat, en juridisk person eller en sammanslutning som inte är en juridisk person och som agerar på unionsindustrins vägnar, eller på kommissionens eget initiativ, inledas om det är uppenbart för kommissionen, på grundval av de faktorer som avses i artikel 5.5, att det föreligger tillräckliga prima facie-bevis för att motivera ett sådant inledande.
2. Begäran om att inleda ett förfarande ska innehålla bevis för att villkoren för att införa skyddsåtgärden enligt artikel 2.1 är uppfyllda. Begäran ska i regel innehålla följande uppgifter: hur snabbt och hur mycket importen av den berörda produkten ökar, både i absoluta och relativa tal, den andel av den inhemska marknaden som den ökade importen intar, förändringar av nivån när det gäller försäljning, produktion, produktivitet, kapacitetsutnyttjande, vinster och förluster samt sysselsättning.
3. Ett förfarande kan även inledas om det förekommer en importökning som är koncentrerad till en eller flera medlemsstater, eller de yttersta randområdena, förutsatt att det föreligger tillräckliga prima facie-bevis i enlighet med artikel 5.5 för att villkoren för ett sådant inledande är uppfyllda.
4. En medlemsstat ska lämna uppgifter till kommissionen om det finns tendenser i importen från Colombia eller Peru som verkar göra det berättigat med skyddsåtgärder. Uppgifterna ska innehålla tillgängliga bevis i enlighet med artikel 5.5.
5. Kommissionen ska tillhandahålla medlemsstaterna den informationen när den mottar en begäran om att inleda ett förfarande eller när den anser att inledande av ett förfarande på dess eget initiativ är lämpligt enligt punkt 1.
6. Om det är uppenbart att det föreligger tillräckliga prima facie-bevis i enlighet med artikel 5.5 för att motivera att ett förfarande inleds, ska kommissionen inleda ett förfarande och ska offentliggöra ett tillkännagivande om detta i Europeiska unionens officiella tidning. Förfarandet ska inledas inom en månad från det att kommissionen tog emot begäran eller uppgifter enligt punkt 1.
7. Det tillkännagivande som avses i punkt 6 ska
a)
innehålla en sammanfattning av de uppgifter som tagits emot samt en upplysning om att alla relevanta uppgifter ska lämnas till kommissionen,
b)
ange den tidsfrist inom vilken berörda parter skriftligen får lämna synpunkter och uppgifter, för att sådana synpunkter och uppgifter ska kunna beaktas under förfarandet, samt
c)
ange den tidsfrist inom vilken berörda parter får ansöka om att höras muntligen av kommissionen i enlighet med artikel 5.9.
Artikel 5
Undersökningar
1. När förfarandet inletts ska kommissionen påbörja en undersökning. Den tidsfrist som anges i punkt 3 ska inledas samma dag som beslutet om att påbörja undersökningen offentliggörs i Europeiska unionens officiella tidning.
2. Kommissionen får begära att medlemsstaterna förser den med uppgifter, och medlemsstaterna ska vidta alla nödvändiga åtgärder för att efterkomma kommissionens begäran. Om uppgifterna är av allmänt intresse och inte är konfidentiella i den mening som avses i artikel 12 ska de läggas till de icke-konfidentiella handlingar som avses i punkt 8 i den här artikeln.
3. Undersökningen ska när så är möjligt slutföras inom sex månader efter det att den inleddes. Den tidsfristen får förlängas med ytterligare en period på tre månader till följd av exceptionella omständigheter, såsom ett ovanligt högt antal berörda parter eller komplexa marknadsförhållanden. Kommissionen ska meddela alla berörda parter om en sådan förlängning och förklara grunderna därför.
4. Kommissionen ska inhämta alla uppgifter som den bedömer nödvändiga för att fastställa huruvida de villkor som anges i artikel 2.1 är uppfyllda, och ska om lämpligt sträva efter att kontrollera uppgifterna.
5. Kommissionen ska bedöma alla relevanta faktorer av en objektiv och kvantifierbar karaktär som har betydelse för unionsindustrins tillstånd, särskilt hur snabbt och hur mycket importen av den berörda produkten ökar i absoluta och relativa tal, hur stor andel av den inhemska marknaden som tagits över av den ökade importen, förändringar av nivån när det gäller försäljning, produktion, produktivitet, kapacitetsutnyttjande, vinster och förluster samt sysselsättning. Denna förteckning är inte uttömmande och kommissionen får vid fastställandet av allvarlig skada eller hot om allvarlig skada även ta hänsyn till andra relevanta faktorer, såsom lager, priser, avkastning på investerat kapital, kassaflöde och andra faktorer som orsakar eller kan ha orsakat allvarlig skada eller hotar att orsaka allvarlig skada för unionsindustrin.
6. Berörda parter som har lämnat uppgifter enligt artikel 4.7 b samt Colombias eller Perus företrädare får, efter skriftlig begäran, ta del av alla uppgifter som lämnats till kommissionen i samband med undersökningen, med undantag av interna handlingar som sammanställts av unionens eller medlemsstaternas myndigheter, om uppgifterna är relevanta för försvaret av deras intressen och inte är konfidentiella i den mening som avses i artikel 12 och om de används av kommissionen i undersökningen. Berörda parter som har lämnat uppgifter får lämna synpunkter på uppgifterna i fråga till kommissionen. Om dessa synpunkter är underbyggda av tillräckliga prima facie-bevis ska kommissionen ta dem i beaktande.
7. Kommissionen ska se till att alla uppgifter och all statistik som används i en undersökning är tillgängliga, begripliga, transparenta och kontrollerbara.
8. Kommission ska åta sig att, så snart tekniska förutsättningar finns, garantera tillgång via nätet till de icke-konfidentiella handlingarna via en lösenordsskyddad webbplattform, som kommissionen ska förvalta och genom vilken man sprider alla uppgifter som är relevanta och som inte är konfidentiella i den mening som avses i artikel 12. Berörda parter samt medlemsstaterna och Europaparlamentet ska ges tillgång till denna webbplattform.
9. Kommissionen ska höra berörda parter, särskilt om de skriftligen har begärt detta inom den tidsfrist som fastställs i tillkännagivandet i Europeiska unionens officiella tidning och om de har visat att de verkligen kan komma att beröras av undersökningens resultat och att det finns särskilda skäl att höra dem muntligen.
Kommissionen ska höra berörda parter vid ytterligare tillfällen om det finns särskilda skäl till detta.
10. Om uppgifterna inte lämnas inom den tidsfrist som kommissionen fastställt eller om undersökningen i väsentlig grad hindras, får kommissionen presentera sina slutsatser på grundval av tillgängliga uppgifter. Om kommissionen finner att en berörd part eller en tredje part har lämnat felaktiga eller vilseledande uppgifter, ska den inte beakta dessa uppgifter, utan får använda tillgängliga uppgifter.
11. Kommissionen ska skriftligen underrätta Colombia eller Peru om att en undersökning inleds och att provisoriska eller slutgiltiga skyddsåtgärder införs.
Artikel 6
Åtgärder för förhandsövervakning
1. Kommissionen får anta åtgärder för förhandsövervakning avseende import från Colombia eller Peru om
a)
importtrenden för en produkt är sådan att den skulle kunna leda till en av de situationer som avses i artiklarna 2 och 4, eller
b)
det förekommer en ökning av bananimporten som är koncentrerad till en eller flera medlemsstater, eller till ett eller flera av unionens yttersta randområden.
2. Kommissionen ska anta åtgärder för förhandsövervakning i enlighet med det rådgivande förfarande som avses i artikel 14.2.
3. Åtgärderna för förhandsövervakning ska ha en begränsad giltighetstid. Om inte annat föreskrivs ska de upphöra att gälla vid utgången av den andra sexmånadersperiod som följer de första sex månaderna efter deras införande.
Artikel 7
Införande av provisoriska skyddsåtgärder
1. Under kritiska omständigheter där ett dröjsmål skulle vålla skada som skulle vara svår att avhjälpa får skyddsåtgärder vidtas provisoriskt, om det preliminärt fastställts på grundval av de faktorer som avses i artikel 5.5 att det finns tillräcklig prima facie-bevisning för att importen av en produkt med ursprung i Colombia eller Peru har ökat till följd av sänkningen eller avskaffandet av en tull i enlighet medtidsplanen för avveckling av tullar, och denna import orsakar allvarlig skada eller hot om allvarlig skada för unionsindustrin.
Kommissionen ska anta provisoriska skyddsåtgärder i enlighet med det rådgivande förfarande som avses i artikel 14.2. När det föreligger tvingande, brådskande skäl, inbegripet det fall som avses i punkt 2 i den här artikeln, ska kommissionen anta omedelbart tillämpliga provisoriska skyddsåtgärder i enlighet med det förfarande som avses i artikel 14.4.
2. Om en medlemsstat begär att kommissionen ska vidta omedelbara åtgärder och om villkoren i punkt 1 är uppfyllda, ska kommissionen fatta ett beslut inom fem arbetsdagar efter det att den har tagit emot en sådan begäran.
3. Provisoriska skyddsåtgärder får gälla i högst 200 kalenderdagar.
4. Om de provisoriska skyddsåtgärderna upphävs därför att undersökningen visar att de villkor som fastställs i artikel 2.1 inte är uppfyllda, ska den eventuella tull som tagits ut till följd av de provisoriska skyddsåtgärderna automatiskt återbetalas.
5. Provisoriska skyddsåtgärder ska tillämpas på varje produkt som övergår till fri omsättning efter det datum då åtgärderna har trätt i kraft. Dessa åtgärder ska dock inte hindra att produkter som redan är på väg till unionen övergår till fri omsättning, om produkternas bestämmelseort inte kan ändras.
Artikel 8
Avslutande av undersökningar och förfaranden utan åtgärder
1. Om det med stöd av de fakta som framkommit kan fastställas att villkoren i artikel 2.1 inte är uppfyllda ska kommissionen anta ett beslut om att avsluta undersökningen och förfarandet i enlighet med det granskningsförfarande som avses i artikel 14.3.
2. Kommissionen ska, med vederbörlig hänsyn tagen till skyddet av konfidentiella uppgifter i den mening som avses i artikel 12, offentliggöra en rapport i vilken den redogör för sina resultat och motiverade slutsatser som gjorts om alla relevanta sakliga och rättsliga aspekter.
Artikel 9
Införande av slutgiltiga skyddsåtgärder
1. Om de fakta som framkommit visar att villkoren i artikel 2.1 är uppfyllda ska kommissionen bjuda in de colombianska eller peruanska myndigheterna till samråd i enlighet med artikel 49 i avtalet. Om ingen tillfredsställande lösning har uppnåtts inom 45 dagar får kommissionen anta ett beslut om införande av slutgiltiga skyddsåtgärder enligt det granskningsförfarande som avses i artikel 14.3.
2. Kommissionen ska, med vederbörlig hänsyn tagen till skyddet av konfidentiella uppgifter i den mening som avses i artikel 12, offentliggöra en rapport med en sammanfattning av de omständigheter och överväganden som ligger till grund för avgörandet.
Artikel 10
Varaktighet och översyn av skyddsåtgärder
1. En skyddsåtgärd ska vara i kraft endast så länge som det krävs för att förhindra eller avhjälpa den allvarliga skadan för unionsindustrin och underlätta anpassningen. Perioden får inte överstiga två år, såvida den inte förlängs enligt punkt 3.
2. Skyddsåtgärden ska, i avvaktan på resultatet från undersökningen enligt punkt 3, fortsätta gälla under varje förlängning.
3. Den ursprungliga giltighetsperioden för en skyddsåtgärd får i undantagsfall förlängas med högst två år om skyddsåtgärden även fortsättningsvis behövs för att förhindra eller avhjälpa allvarlig skada för unionsindustrin och underlätta anpassningen och om det finns bevis för att unionsindustrin håller på att anpassa sig.
4. En förlängning enligt punkt 3 i denna artikel ska föregås av en undersökning på begäran av en medlemsstat, en juridisk person eller en sammanslutning som inte är en juridisk person och som agerar på unionsindustrins vägnar, eller på kommissionens eget initiativ, om det föreligger tillräckliga prima facie-bevis för att villkoren i punkt 3 i denna artikel är uppfyllda, på grundval av de faktorer som avses i artikel 5.5.
5. Att en undersökning inleds ska tillkännages i enlighet med artikel 4.6 och 4.7. Undersökningen och alla beslut rörande en förlängning enligt punkt 3 i denna artikel ska utföras i enlighet med artiklarna 5, 8 och 9.
6. En skyddsåtgärds totala varaktighet, inbegripet eventuella provisoriska skyddsåtgärder, får inte överstiga fyra år.
7. En skyddsåtgärd får inte tillämpas efter det att övergångsperioden löpt ut.
8. Inga skyddsåtgärder får tillämpas på import av en produkt som redan varit föremål för en sådan åtgärd, om inte en tid på minst hälften av den tid då skyddsåtgärden tillämpats under den omedelbart föregående perioden har förflutit.
Artikel 11
Unionens yttersta randområden
Om en produkt med ursprung i Colombia eller Peru importeras i sådan ökad mängd och till sådana villkor att den orsakar eller hotar att orsaka en allvarlig försämring av det ekonomiska läget för ett eller flera av unionens yttersta randområden som avses i artikel 349 i EUF-fördraget, får skyddsåtgärder införas i enlighet med detta kapitel.
Artikel 12
Konfidentialitet
1. Uppgifter som tas emot enligt denna förordning får endast användas för de ändamål för vilka de begärdes.
2. Inga uppgifter av konfidentiell natur eller uppgifter som tagits emot konfidentiellt enligt denna förordning får lämnas ut utan uttryckligt samtycke från den som lämnat uppgifterna.
3. I varje begäran om konfidentiell behandling ska det anges varför uppgifterna ska behandlas konfidentiellt. Om den som lämnar uppgifterna begär att uppgifterna inte ska offentliggöras eller röjas, i sin helhet eller i sammanfattad form, och om begäran är oberättigad, får dock uppgifterna lämnas utan beaktande.
4. Uppgifterna ska under alla omständigheter anses konfidentiella om det är troligt att offentliggörandet av dem skulle medföra betydande negativa effekter för den som har lämnat dem eller för källan till uppgifterna i fråga.
5. Punkterna 1-4 ska inte hindra att unionens myndigheter hänvisar till allmän information och särskilt till grunderna för de beslut som har fattats enligt denna förordning. Dessa myndigheter ska dock ta hänsyn till de berörda fysiska och juridiska personernas berättigade intresse av att deras affärshemligheter inte röjs.
Artikel 13
Rapport
1. Kommissionen ska för Europaparlamentet och rådet lägga fram en årlig rapport om tillämpningen, genomförandet och uppfyllandet av åtagandena i avtalet och denna förordning.
2. Rapporten ska innehålla information om tillämpningen av provisoriska och slutgiltiga åtgärder, åtgärder för förhandsövervakning, regionala övervakningsåtgärder och skyddsåtgärder och slutförandet av undersökningar och förfaranden utan åtgärder.
3. Rapporten ska innehålla information om verksamheten i de olika organ som ansvarar för att övervaka genomförandet av avtalet, däribland om uppfyllandet av åtagandena i avdelning IX i avtalet, och om verksamheten i rådgivande grupper från det civila samhället.
4. Rapporten ska innehålla en sammanfattning av statistiken och utvecklingen av handeln med Colombia och Peru och ska omfatta aktuell statistik om bananimporten från Colombia och Peru.
5. Europaparlamentet får inom en månad efter det att kommissionen lagt fram rapporten kalla kommissionen till ett extra sammanträde med parlamentets ansvariga utskott för att lägga fram och förklara eventuella frågor om genomförandet av denna förordning.
6. Senast tre månader efter det att rapporten har lagts fram för Europaparlamentet och rådet ska kommissionen offentliggöra den.
Artikel 14
Kommittéförfarande
1. Kommissionen ska biträdas av den kommitté som inrättats genom artikel 4.1 i rådets förordning (EG) nr 260/2009 av den 26 februari 2009 om gemensamma importregler (4) (nedan kallad kommittén). Kommittén ska vara en kommitté i den mening som avses i förordning (EU) nr 182/2011.
2. När det hänvisas till denna punkt ska artikel 4 i förordning (EU) nr 182/2011 tillämpas.
3. När det hänvisas till denna punkt ska artikel 5 i förordning (EU) nr 182/2011 tillämpas.
4. När det hänvisas till denna punkt ska artikel 8 i förordning (EU) nr 182/2011 jämförd med artikel 4 i den förordningen tillämpas.
5. Kommittén får behandla alla frågor som gäller tillämpningen av denna förordning och som tas upp av kommissionen eller på en medlemsstats begäran. Medlemsstaterna får begära information och får utbyta åsikter i kommittén eller direkt med kommissionen.
KAPITEL II
STABILISERINGSMEKANISM FÖR BANANER
Artikel 15
Stabiliseringsmekanism för bananer
1. På bananer med ursprung i Colombia eller Peru som omfattas av nummer 0803 00 19 i Kombinerade nomenklaturen (färska bananer, utom mjölbananer) och som förtecknas i kategori ”BA” i tidsplanen för avveckling av tullar ska en stabiliseringsmekanism tillämpas till och med den 31 december 2019.
2. En separat årlig tröskelimportvolym fastställs för import av de produkter som avses i punkt 1, i enlighet med den andra och tredje kolumnen i tabellen i bilagan. När väl tröskelvolymen för antingen Colombia eller Peru uppnåtts under motsvarande kalenderår ska kommissionen i enlighet med det brådskande förfarande som avses i artikel 14.4 anta en genomförandeakt, genom vilken den kan antingen tillfälligt upphäva förmånstullen på produkter av motsvarande ursprung under det året i högst tre månader, och inte längre än till kalenderårets utgång, eller besluta att ett sådant upphävande inte är lämpligt.
3. Kommissionen ska, när den fattar beslut om huruvida åtgärder bör tillämpas i enlighet med punkt 2, beakta den berörda importens inverkan på situationen för unionens marknad för bananer. Denna granskning ska omfatta faktorer såsom den berörda importens betydelse för prisnivån i unionen, utvecklingen av importen från andra källor samt den övergripande stabiliteten på unionens marknad.
4. Om kommissionen beslutar att tillfälligt upphäva den tillämpliga förmånstullen ska den tillämpa den tull som är den lägre av bastullsatsen eller den MGN-tullsats som är tillämplig vid den tidpunkt när åtgärden vidtas.
5. Om kommissionen vidtar de åtgärder som avses i punkterna 2 och 4 ska den omedelbart samråda med det berörda landet eller länderna för att bedöma och utvärdera läget på grundval av tillgängliga faktauppgifter.
6. Tillämpningen av stabiliseringsmekanismen för bananer som fastställs i detta kapitel påverkar inte tillämpningen av några andra åtgärder som fastställs i kapitel I. Åtgärder som vidtas i enlighet med bestämmelserna i de båda kapitlen får emellertid inte tillämpas samtidigt.
7. De åtgärder som avses i punkterna 2 och 4 får endast tillämpas under den tid som löper ut den 31 december 2019.
KAPITEL III
GENOMFÖRANDEBESTÄMMELSER
Artikel 16
Genomförandebestämmelser
Artikel 247a i förordning (EEG) nr 2913/92 ska tillämpas för antagandet av de genomförandebestämmelser som behövs för tillämpningen av reglerna i tilläggen 2A och 5 till bilaga II (Definition av begreppet ursprungsprodukt och metoder för administrativt samarbete) samt tillägg 1 (Avveckling av tullar) till bilaga I till avtalet.
KAPITEL IV
SLUTBESTÄMMELSER
Artikel 17
Ikraftträdande
Denna förordning träder i kraft den tredje dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning.
Den ska tillämpas från den dag då avtalet börjar tillämpas i enlighet med dess artikel 330. Ett tillkännagivande som anger dagen för tillämpningen av avtalet ska offentliggöras i Europeiska unionens officiella tidning.
Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.
Utfärdad i Strasbourg den 15 januari 2013.


Input:
GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) Nr. 807/2014 VAN DE COMMISSIE
van 11 maart 2014
tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1305/2013 van het Europees Parlement en de Raad inzake bijstand voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) en tot invoering van overgangsbepalingen
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) nr. 1305/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake bijstand voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad (1), en met name artikel 2, lid 3, artikel 14, lid 5, artikel 16, lid 5, artikel 19, lid 8, artikel 22, lid 3, artikel 28, leden 10 en 11, artikel 29, lid 6, artikel 30, lid 8, artikel 33, lid 4, artikel 34, lid 5, artikel 35, lid 10, artikel 36, lid 5, artikel 45, lid 6, artikel 47, lid 6, en artikel 89,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Verordening (EU) nr. 1305/2013 bevat algemene voorschriften voor de uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) gefinancierde uniale bijstand voor plattelandsontwikkeling die de in deel twee van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (2) neergelegde gemeenschappelijke bepalingen voor de Europese structuur- en investeringsfondsen vervolledigen. Er moeten aanvullende voorschriften worden vastgesteld.
(2)
De lidstaten moeten specifieke voorwaarden vaststellen en toepassen met betrekking tot de toegang van jonge landbouwers tot bijstand, ingeval zij zich niet als enig bedrijfshoofd vestigen. Om een gelijke behandeling van de begunstigden te waarborgen ongeacht de rechtsvorm waarin zij zich op een landbouwbedrijf willen vestigen, moet worden bepaald dat de voorwaarden waaronder een rechtspersoon of een andere vennootschap als een „jonge landbouwer” kan worden aangemerkt, gelijkwaardig zijn aan die welke gelden voor een natuurlijke persoon. Er moet worden voorzien in een gratieperiode die lang genoeg is om een jonge landbouwer in de gelegenheid te stellen de nodige kwalificaties te verwerven.
(3)
Om ervoor te zorgen dat uit het Elfpo gefinancierde landbouw- en bosbouwuitwisselingsprogramma’s en bezoeken aan landbouw- en bosbouwbedrijven duidelijk worden omschreven en van soortgelijke acties in het kader van andere Unieregelingen worden afgebakend en tegelijk met de diversiteit van de nationale situaties rekening te houden, moeten de lidstaten de duur en inhoud van dergelijke programma’s en bezoeken in hun plattelandsontwikkelingsprogramma’s omschrijven. De inhoudelijke nadruk moet liggen op bepaalde terreinen die nauw verbonden zijn met de verwezenlijking van de prioriteiten van de Unie voor plattelandsontwikkeling.
(4)
Er moeten voorschriften worden vastgesteld voor de kenmerken van producentengroeperingen en de soorten acties waaraan bijstand kan worden verleend in het kader van de afzetbevorderingscomponent van de maatregel inzake kwaliteitsregelingen; in dit verband moeten bepaalde voorwaarden worden gesteld die concurrentieverstoring en discriminatie van producten voorkomen, en moeten handelsmerken van bijstand worden uitgesloten.
(5)
De in artikel 19, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bedoelde bedrijfsplannen moeten voldoende elementen bevatten om te kunnen nagaan of de doelstellingen van de geselecteerde concrete actie zijn verwezenlijkt. Met het oog op een gelijke behandeling van begunstigden in de gehele Unie en met het oog op een betere monitoring moet het productiepotentieel van het landbouwbedrijf als criterium voor de vaststelling van de in artikel 19, lid 4, van die verordening bedoelde grenzen worden gehanteerd.
(6)
Er moeten minimale milieueisen voor de bebossing van landbouwgrond worden vastgesteld die een niet-passende bebossing van kwetsbare habitats, waaronder gebieden met een op een hoge natuurwaarde gerichte landbouw, voorkomen en die ervoor zorgen dat met de nodige weerstand tegen klimaatverandering rekening wordt gehouden. In een aangewezen Natura 2000-gebied moet de bebossing in overeenstemming zijn met de beheersdoelstellingen voor het betrokken gebied. In dit verband moet bijzondere aandacht worden besteed aan specifieke milieuvereisten in bepaalde gebieden zoals de voorkoming van bodemerosie. Er moeten strengere regels worden vastgesteld voor concrete bebossingsacties die tot de vorming van grotere bossen leiden teneinde rekening te houden met de impact van de omvang van deze concrete acties op de ecosystemen en om ervoor te zorgen dat zij in overeenstemming zijn met de doelstellingen van de strategie voor groene infrastructuur (3) en de nieuwe EU-bosstrategie (4).
(7)
De voorwaarden die gelden voor verbintenissen inzake de extensivering van de veehouderij, het fokken van lokale rassen die voor de landbouw verloren dreigen te gaan, en de instandhouding van de plantaardige genetische hulpbronnen die door genetische erosie worden bedreigd, moeten ervoor zorgen dat de verbintenissen zodanig worden omschreven dat zij stroken met de Unieprioriteiten voor plattelandsontwikkeling, en in het bijzonder met de noodzaak om het landschap en de kenmerken daarvan, de natuurlijke hulpbronnen, waaronder water, en de bodem en de genetische diversiteit te beschermen.
(8)
Gedefinieerd moet worden welke concrete acties in aanmerking kunnen komen voor bijstand voor de instandhouding, het duurzame gebruik en de duurzame ontwikkeling van genetische hulpbronnen in de landbouw.
(9)
Om een dubbele financiering van de in artikel 43 van Verordening (EU) nr. 1307/2013 van het Europees Parlement en de Raad (5) bedoelde klimaat- en milieuvriendelijke landbouwpraktijken en daaraan gelijkwaardige praktijken uit te sluiten, om concurrentieverstoring onder landbouwers te vermijden en om een solide beheer van de Elfpo-middelen te waarborgen, moet worden bepaald dat de als gevolg van deze praktijken gemaakte extra kosten en gederfde inkomsten in mindering moeten worden gebracht op de desbetreffende betalingen.
(10)
De terreinen waarop dierenwelzijnsverbintenissen op basis van hogere normen voor productiemethoden kunnen worden aangegaan, moeten worden omschreven. Daarbij moet worden vermeden dat deze dierenwelzijnsverbintenissen en de standaardlandbouwpraktijken, en in het bijzonder vaccinaties ter voorkoming van ziekten, elkaar overlappen.
(11)
De korte toeleveringsketens en plaatselijke markten waarvoor bijstand kan worden verleend, moeten worden gespecificeerd. Om de twee begrippen duidelijk te kunnen afbakenen, moet voor korte toeleveringsketens het aantal intermediairs als criterium worden gehanteerd, terwijl dit voor de plaatselijke markten de afstand vanaf het landbouwbedrijf in kilometers, met inachtneming van de specifieke geografische kenmerken van het betrokken gebied, moet zijn tenzij een overtuigend alternatief criterium wordt gepresenteerd. De samenwerking tussen kleine marktdeelnemers moet er nadrukkelijk op zijn gericht de algemene nadelen van de versnippering in de plattelandsgebieden te overwinnen. Daarom moet deze beperkt blijven tot micro-ondernemingen en natuurlijke personen die op het punt staan een micro-onderneming op te starten op het moment van de aanvraag van de bijstand. Met het oog op een coherente aanpak bij de tenuitvoerlegging van de samenwerkingsmaatregel mag in het kader van die maatregel alleen bijstand worden verleend voor afzetbevorderingsactiviteiten die met korte toeleveringsketens en plaatselijke markten verband houden.
(12)
Om ervoor te zorgen dat de in artikel 38, lid 3, onder b), en artikel 39, lid 4, onder b), van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bedoelde bijdragen met betrekking tot de rente op commerciële leningen die een onderling fonds heeft afgesloten, op een passend niveau wordt gehouden, moeten de minimale en de maximale looptijd van deze commerciële leningen respectievelijk een en vijf jaar bedragen.
(13)
Om een efficiënt gebruik van de Elfpo-middelen te waarborgen, moeten bepaalde soorten uitgaven in verband met leasecontracten, zoals de marge voor de leasinggever, de herfinancieringskosten, de overheadkosten en de verzekeringskosten, van bijstand worden uitgesloten. Om rekening te houden met het feit dat de financiële situatie en de staat van ontwikkeling van de landbouwsector van lidstaat tot lidstaat uiteenlopen, en met het oog op een solide financieel beheer van de Elfpo-middelen moeten de lidstaten worden verplicht in hun plattelandsontwikkelingsprogramma’s de voorwaarden te omschrijven waaronder tweedehands materieel voor bijstand in aanmerking kan komen. Overeenkomstig de Unieprioriteiten voor plattelandsontwikkeling mag alleen Elfpo-bijstand worden verleend voor investeringen in hernieuwbare energie met een hoge energie-efficiëntie en een hoog milieuprestatieniveau. Daartoe moeten de lidstaten minimumeisen op het gebied van de energie-efficiëntie vaststellen. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat aan de geldende criteria voor bio-energie wordt voldaan. Tevens dienen de lidstaten de overgang van de eerste naar de tweede generatie biobrandstoffen te ondersteunen en moeten zij de productie van geavanceerde biobrandstoffen bevorderen waarmee de broeikasgasemissies sterk worden verminderd met een gering risico op indirecte verandering in het grondgebruik en waarbij niet rechtstreeks met landbouwgrond voor de productie van voedingsmiddelen en veevoeder wordt geconcurreerd.
(14)
Er moeten voorwaarden worden vastgesteld voor de omzetting of aanpassing van verbintenissen in het kader van de maatregelen waarin de artikelen 28, 29, 33 en 34 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 voorzien, en de situaties waarin terugbetaling van de steun niet is vereist, moeten worden omschreven. Gewaarborgd moet worden dat de omzetting of aanpassing van verbintenissen alleen mogelijk is wanneer de milieudoelstellingen van de verbintenis in stand blijven of worden aangescherpt.
(15)
Er moeten bepalingen worden vastgesteld voor de overgang van plattelandsontwikkelingssteun in het kader van Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad (6) of, in het geval van Kroatië, Verordening (EG) nr. 1085/2006 van de Raad (7), naar bijstand in het kader van Verordening (EU) nr. 1305/2013. Aangezien een aantal overgangsbepalingen voor plattelandsontwikkeling al bij Verordening (EU) nr. 1310/2013 van het Europees Parlement en de Raad (8) is ingevoerd, moet de onderhavige verordening de voorwaarden vaststellen waaronder de uitgaven met betrekking tot de in de artikelen 52 en 63 van Verordening (EG) nr. 1698/2005 bedoelde maatregelen subsidiabel worden in het kader van Verordening (EU) nr. 1305/2013. Bij deze verordening moeten ook de datums voor de indiening van de ex-postevaluaties van de programma’s en de samenvatting daarvan worden aangepast om rekening te houden met de in artikel 1 van Verordening (EU) nr. 1310/2013 opgenomen overgangsbepalingen met betrekking tot de uitvoering van de programma’s van de programmeringsperiode 2007-2013 in 2014.
(16)
Omdat Verordening (EU) nr. 1305/2013 in de plaats treedt van Verordening (EG) nr. 1698/2005, moeten de bij Verordening (EG) nr. 1974/2006 van de Commissie (9) vastgestelde uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1698/2005 worden ingetrokken. Verordening (EG) nr. 1974/2006 moet derhalve worden ingetrokken.
(17)
Gelet op het feit dat de programmeringsperiode 2014-2020 bij de bekendmaking van de onderhavige verordening in het Publicatieblad van de Europese Unie al van start is gegaan, moet de termijn voor de inwerkingtreding ervan zo veel mogelijk worden bekort. Daarom moet zij op de datum van bekendmaking ervan in werking treden en vanaf de eerste dag van de programmeringsperiode 2014-2020, namelijk 1 januari 2014, van toepassing zijn,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
TOEPASSINGSGEBIED
Artikel 1
Toepassingsgebied
Bij deze verordening worden vastgesteld:
1.
bepalingen tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1305/2013 wat betreft:
a)
jonge landbouwers;
b)
landbouw- en bosbouwuitwisselingsprogramma’s en bezoeken aan landbouw- en bosbouwbedrijven;
c)
kwaliteitsregelingen - afzetbevordering;
d)
ontwikkeling van landbouwbedrijven en ondernemingen;
e)
bebossing en de aanleg van beboste gebieden;
f)
agromilieu en -klimaat;
g)
instandhouding van genetische hulpbronnen in de land- en bosbouw;
h)
uitsluiting van dubbele financiering;
i)
dierenwelzijn;
j)
samenwerking;
k)
commerciële leningen aan onderlinge fondsen;
l)
investeringen;
m)
omzetting of aanpassing van verbintenissen;
n)
uitgebreide of nieuwe verbintenissen;
2.
specifieke overgangsvoorschriften tot vaststelling van de voorwaarden waaronder steun die de Commissie in het kader van Verordening (EG) nr. 1698/2005 of, in het geval van Kroatië, in het kader van Verordening (EG) nr. 1085/2006, heeft goedgekeurd, kan worden geïntegreerd in de bijstand die in het kader van Verordening (EU) nr. 1305/2013 wordt verleend, inclusief technische bijstand in het geval van Kroatië.
HOOFDSTUK II
BEPALINGEN TOT AANVULLING VAN DE VOORSCHRIFTEN VOOR PLATTELANDSONTWIKKELINGSMAATREGELEN
Artikel 2
Jonge landbouwer
1. De lidstaten stellen voor een jonge landbouwer als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder n), van Verordening (EU) nr. 1305/2013, die zich niet als enig bedrijfshoofd vestigt, specifieke voorwaarden voor diens toegang tot bijstand vast en passen deze toe, ongeacht de rechtsvorm van het desbetreffende bedrijf. Deze voorwaarden zijn gelijkwaardig aan die welke gelden voor een jonge landbouwer die zich als enig bedrijfshoofd vestigt. In alle gevallen behoudt een jonge landbouwer de zeggenschap over het bedrijf.
2. Wanneer de bijstandsaanvraag betrekking heeft op een bedrijf dat in handen van een rechtspersoon is, heeft een jonge landbouwer in de zin van artikel 2, lid 1, onder n), van Verordening (EU) nr. 1305/2013 daadwerkelijke, langdurige zeggenschap over de rechtspersoon wat betreft de beslissingen die op het gebied van het beheer, de voordelen en de financiële risico’s worden genomen. Indien meerdere natuurlijke personen, met inbegrip van personen die geen jonge landbouwer zijn, in het kapitaal of het beheer van de rechtspersoon deelnemen, moet de jonge landbouwer hetzij alleen hetzij gezamenlijk met andere landbouwers een dergelijke daadwerkelijke, langdurige zeggenschap kunnen uitoefenen;
Indien over een rechtspersoon alleen of gezamenlijk zeggenschap wordt uitgeoefend door een andere rechtspersoon, zijn de in de eerste alinea vastgestelde eisen van toepassing op om het even welke natuurlijke persoon die zeggenschap heeft over die andere rechtspersoon.
3. Bij de indiening van een bijstandsaanvraag in het kader van Verordening (EU) nr. 1305/2013 moet aan alle elementen van de definitie van jonge landbouwer in artikel 2, lid 1, onder n), van die verordening zijn voldaan. Voor de vervulling van de voorwaarden inzake de verwerving van vakbekwaamheid zoals gespecificeerd in het plattelandsontwikkelingsprogramma, kan evenwel een gratieperiode worden toegestaan van ten hoogste 36 maanden vanaf de datum waarop het individuele besluit tot verlening van de bijstand wordt genomen.
Artikel 3
Landbouw- en bosbouwuitwisselingsprogramma’s en bezoeken aan landbouw- en bosbouwbedrijven
De lidstaten leggen in hun plattelandsontwikkelingsprogramma’s de duur en de inhoud vast van de korte uitwisselingen op landbouw- en bosbouwbeheersniveau, alsmede voor bezoeken aan landbouw- en bosbouwbedrijven als bedoeld in artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1305/2013. Dergelijke programma’s en bezoeken staan vooral in het teken van duurzame landbouw- en bosbouwmethoden en/of -technieken, diversificatie op het landbouwbedrijf, de deelname van landbouwbedrijven aan korte toeleveringsketens, de ontwikkeling van nieuwe commerciële mogelijkheden en nieuwe technologieën en de verbetering van de veerkracht van bossen.
Artikel 4
Kwaliteitsregelingen - afzetbevordering
1. Producentengroeperingen die in het kader van artikel 16, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bijstand ontvangen, zijn entiteiten, ongeacht de rechtsvorm ervan, waarin marktdeelnemers die deelnemen aan een kwaliteitsregeling voor landbouwproducten, katoen of levensmiddelen als bedoeld in artikel 16, lid 1, van die verordening, zich verenigen voor een specifiek product dat onder een van die regelingen valt.
2. Soorten acties die voor bijstand in het kader van artikel 16, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1305/2013 in aanmerking komen, hebben de volgende kenmerken:
a)
zij zijn bedoeld om de consumenten ertoe aan te zetten de producten te kopen die vallen onder een kwaliteitsregeling voor landbouwproducten, katoen of levensmiddelen als bedoeld in artikel 16, lid 1, van die verordening, terwijl op grond van de deelname aan die regeling bijstand in het kader van het plattelandsontwikkelingsprogramma wordt ontvangen, en
b)
zij vestigen de aandacht op de met de betrokken kwaliteitsregeling samenhangende specifieke kenmerken of voordelen van de betrokken producten, met name de kwaliteit, specifieke productiemethoden, strenge normen op het gebied van dierenwelzijn en milieuvriendelijkheid.
3. Subsidiabele acties zetten consumenten er niet toe aan een product te kopen wegens de bijzondere oorsprong ervan, behalve in het geval van producten die onder de kwaliteitsregelingen vallen die zijn ingesteld bij titel II van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (10), bij hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 110/2008 van het Europees Parlement en de Raad (11), bij hoofdstuk III van Verordening (EU) nr. 251/2014 van het Europees Parlement en de Raad (12) en, voor wijn, bij deel II, titel II, hoofdstuk I, afdeling 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad (13). De oorsprong van het product mag worden vermeld indien de verwijzingen naar de oorsprong ondergeschikt zijn aan de hoofdboodschap.
4. Er wordt geen bijstand in het kader van artikel 16, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1305/2013 verleend voor voorlichtings- en afzetbevorderingsacties die op commerciële handelsmerken betrekking hebben.
Artikel 5
Ontwikkeling van landbouwbedrijven en ondernemingen
1. Het in artikel 19, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bedoelde bedrijfsplan bevat ten minste:
a)
in het geval van aanloopbijstand voor jonge landbouwers:
i)
een beschrijving van de uitgangssituatie van het landbouwbedrijf;
ii)
een beschrijving van de mijlpalen en streefwaarden voor de ontwikkeling van de activiteiten van het landbouwbedrijf;
iii)
nadere informatie over de voor de ontwikkeling van de activiteiten van het landbouwbedrijf vereiste acties, zoals investeringen, opleidingen en adviezen, met inbegrip van acties die gericht zijn op ecologische duurzaamheid en een efficiënt gebruik van hulpbronnnen;
b)
in het geval van aanloopbijstand voor niet-landbouwactiviteiten in plattelandsgebieden:
i)
een beschrijving van de uitgangssituatie van de persoon of kleine of micro-onderneming die bijstand aanvraagt;
ii)
een beschrijving van de mijlpalen en streefwaarden voor de ontwikkeling van de nieuwe activiteiten van de persoon of het landbouwbedrijf of van de kleine of micro-onderneming;
iii)
nadere informatie over de voor de ontwikkeling van de activiteiten van de persoon of het landbouwbedrijf of kleine of micro-onderneming vereiste acties, zoals investeringen, opleidingen en adviezen;
c)
in het geval van aanloopbijstand voor de ontwikkeling van kleine landbouwbedrijven:
i)
een beschrijving van de uitgangssituatie van het landbouwbedrijf;
ii)
nadere informatie over de acties die de economische levensvatbaarheid ten goede kunnen komen, zoals investeringen, opleidingen en samenwerking, met inbegrip van acties die gericht zijn op ecologische duurzaamheid en efficiënt gebruik van hulpbronnen.
2. De lidstaten stellen de in artikel 19, lid 4, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bedoelde drempels vast op basis van het productiepotentieel van het landbouwbedrijf, gemeten als „standaardopbrengst” als gedefinieerd in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1242/2008 van de Commissie (14), of een equivalent daarvan.
Artikel 6
Bebossing en de aanleg van beboste gebieden
In het kader van de maatregel inzake de bebossing en de aanleg van beboste gebieden als bedoeld in artikel 22 van Verordening (EU) nr. 1305/2013, gelden de volgende minimale milieuvereisten:
a)
bij de selectie van de aan te planten soorten, van de arealen en van de te gebruiken methoden worden een niet-passende bebossing van kwetsbare habitats, zoals veen- en watergebieden, en negatieve effecten op gebieden met een hoge ecologische waarde, waaronder gebieden met een op een hoge natuurwaarde gerichte landbouw, vermeden. In een uit hoofde van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad (15) en Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad (16) aangewezen Natura 2000-gebied is alleen bebossing toegestaan die met de beheersdoelstellingen voor het betrokken gebied in overeenstemming is en met de met de tenuitvoerlegging van Natura 2000 belaste nationale autoriteit is overeengekomen;
b)
bij de selectie van de soorten, rassen, ecotypen en herkomst van de bomen wordt rekening gehouden met de nodige weerstand tegen klimaatverandering en natuurrampen en met de biotische, pedologische en hydrologische gesteldheid van het betrokken gebied, alsook met het potentiële invasieve karakter van de soorten onder lokale omstandigheden zoals omschreven door de lidstaten. De begunstigde wordt verplicht om het bos ten minste gedurende de periode waarover de premie voor gederfde landbouwinkomsten en onderhoud wordt betaald, te beschermen en ervoor te zorgen. Deze activiteiten bestaan onder meer uit het verzorgen en, indien nodig, uitdunnen of beweiden met het oog op de toekomstige ontwikkeling van het bos, het reguleren van de concurrentie met kruidachtige vegetatie en het voorkomen van een ophoping van brandgevoelig ondergroeimateriaal. De lidstaten stellen voor snelgroeiende soorten een minimum- en een maximumperiode vast voordat ze mogen worden geveld. De minimumperiode bedraagt ten minste acht jaar en de maximumperiode bedraagt ten hoogste twintig jaar;
c)
wanneer ervan kan worden uitgegaan dat de aanplant van meerjarige houtachtige planten vanwege moeilijke milieu- en klimaatomstandigheden, waaronder milieudegradatie, niet zal leiden tot de vorming van bosbedekking als gedefinieerd in de toepasselijke nationale wetgeving, kan de lidstaat de begunstigde toestaan om een andere houtachtige vegetatiebedekking aan te leggen en te onderhouden. De begunstigde biedt dan zorg en bescherming op het niveau dat voor bossen geldt;
d)
in het geval van concrete bebossingsacties die leiden tot de vorming van bossen die qua omvang boven een bepaalde, door de lidstaten vast te stellen drempel uitkomen, bestaat de concrete actie uit:
i)
hetzij de exclusieve aanplant van ecologisch aangepaste soorten en/of soorten die in het betrokken biogeografische gebied tegen klimaatverandering bestand zijn en waarvan niet in een effectbeoordeling is vastgesteld dat zij de biodiversiteit en ecosysteemdiensten in gevaar brengen of de gezondheid van de mens nadelig beïnvloeden, of
ii)
hetzij een mix van drie soorten met:
-
hetzij ten minste 10 % loofbomen per gebied,
-
hetzij ten minste drie boomsoorten of -rassen, waarbij de minst voorkomende ten minste 10 % van het gebied beslaat.
Artikel 7
Agromilieu- en klimaatsteun
1. Verbintenissen die in het kader van de in artikel 28 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bedoelde agromilieu- en -klimaatmaatregel zijn aangegaan op het gebied van de extensivering van de veehouderij, voldoen ten minste aan de volgende voorwaarden:
a)
het volledige beweide areaal van het bedrijf wordt zo beheerd en onderhouden dat over- en onderbeweiding worden voorkomen;
b)
voor de bepaling van de veedichtheid wordt uitgegaan van alle op het bedrijf gehouden grazende dieren dan wel, in het geval van een verbintenis ter beperking van de uitspoeling van voedingsstoffen, van alle voor de betrokken verbintenis relevante op het bedrijf gehouden dieren.
2. Verbintenissen die in het kader van de in artikel 28 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bedoelde agromilieu- en -klimaatmaatregel zijn aangegaan op het gebied van het fokken van plaatselijke rassen die voor de landbouw verloren dreigen te gaan en op het gebied van de instandhouding van de plantaardige genetische hulpbronnen die door genetische erosie worden bedreigd, voldoen aan de volgende eisen:
a)
er worden landbouwhuisdieren of plaatselijke rassen gefokt die genetisch aan een of meer traditionele productiesystemen of -omgevingen in het land zijn aangepast en voor de landbouw verloren dreigen te gaan, of
b)
plantaardige genetische hulpbronnen die van nature aan de plaatselijke en regionale omstandigheden zijn aangepast en door genetische erosie worden bedreigd, in stand te houden.
De volgende landbouwhuisdieren komen voor bijstand in aanmerking:
a)
runderen;
b)
schapen;
c)
geiten;
d)
paardachtigen;
e)
varkens;
f)
vogels.
3. Van plaatselijke rassen wordt aangenomen dat zij voor de landbouw verloren dreigen te gaan, indien aan de volgende voorwaarden is voldaan:
a)
er is vastgesteld om hoeveel vrouwelijke fokdieren het op nationaal niveau gaat;
b)
dit aantal en de bedreigde status van de opgelijste rassen zijn door een naar behoren erkende relevante wetenschappelijke instantie gecertificeerd;
c)
een naar behoren erkende relevante technische instantie registreert het stamboek voor het betrokken ras en houdt het bij;
d)
de betrokken instanties beschikken over de nodige capaciteiten en kennis om de dieren van de betrokken rassen te kunnen identificeren.
De informatie waaruit blijkt dat aan deze voorwaarden is voldaan, wordt in het plattelandsontwikkelingsprogramma opgenomen.
4. Van plantaardige genetische hulpbronnen wordt aangenomen dat zij door genetische erosie worden bedreigd, indien in het plattelandsontwikkelingsprogramma voldoende bewijs van de genetische erosie is opgenomen op basis van wetenschappelijke resultaten of indicatoren betreffende de vermindering van inheemse/oorspronkelijke lokale rassen, de diversiteit van de betrokken populaties en, voor zover zulks relevant is, wijzigingen van de op plaatselijk niveau overheersende landbouwmethoden.
5. Activiteiten die onder de in de leden 1 tot en met 4 bedoelde soort agromilieu- en -klimaatverbintenissen vallen, komen niet in aanmerking voor bijstand in het kader van artikel 28, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1305/2013.
Artikel 8
Instandhouding van genetische hulpbronnen in de land- en bosbouw
1. In dit artikel wordt verstaan onder:
a) „instandhouding in situ” in de landbouw: de instandhouding van genetisch materiaal in ecosystemen en natuurlijke habitats en het behoud en herstel van levensvatbare populaties van soorten of wilde rassen in hun natuurlijke omgeving en, in het geval van gedomesticeerde dierenrassen of gekweekte plantensoorten, in het agrarische milieu waar zij hun onderscheidende kenmerken hebben ontwikkeld;
b) „instandhouding in situ” in de bosbouw: de instandhouding van genetisch materiaal in ecosystemen en natuurlijke habitats en het behoud en herstel van levensvatbare populaties van soorten in hun natuurlijke omgeving;
c) „instandhouding op het landbouw- of bosbouwbedrijf”: instandhouding en ontwikkeling in situ op het niveau van het landbouw- of bosbouwbedrijf;
d) „instandhouding ex situ”: de instandhouding van genetisch materiaal voor de land- of bosbouw buiten de natuurlijke habitat ervan;
e) „verzameling ex situ”: een verzameling van genetisch materiaal voor de land- of bosbouw die buiten de natuurlijke habitat ervan wordt onderhouden.
2. Concrete acties voor de instandhouding van genetische hulpbronnen in de landbouw en in de bosbouw die op grond van artikel 28, lid 9, en artikel 34, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1305/2013 voor bijstand in aanmerking komen, omvatten het volgende:
a)
gerichte acties: acties ter bevordering van de instandhouding in situ en ex situ, de karakterisering, de verzameling en het gebruik van genetische hulpbronnen in de landbouw en in de bosbouw, met inbegrip van de totstandbrenging van op internet gebaseerde inventarissen van de genetische hulpbronnen die momenteel in situ in stand worden gehouden, de instandhouding op het landbouw- of bosbouwbedrijf daaronder begrepen, en van verzamelingen ex situ en databases;
b)
gecoördineerde acties: acties ter bevordering van de uitwisseling van gegevens tussen de bevoegde organisaties in de lidstaten ten behoeve van de instandhouding, de karakterisering, de verzameling en het gebruik van genetische hulpbronnen in de landbouw of bosbouw in de Unie;
c)
begeleidende acties: voorlichtings-, verspreidings- en adviseringsacties waarbij niet-gouvernementele organisaties en andere relevante belanghebbenden worden betrokken, opleidingen en de opstelling van technische verslagen.
Artikel 9
Uitsluiting van dubbele financiering van klimaat- en milieuvriendelijke landbouwpraktijken en daaraan gelijkwaardige praktijken
1. Bij de berekening van de betalingen in het kader van de in artikel 28, lid 6, artikel 29, lid 4, en artikel 30, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bedoelde bijstand worden alleen de extra kosten en/of gederfde inkomsten in aanmerking genomen die het gevolg zijn van de verbintenissen die verder gaan dan de relevante praktijken die op grond van artikel 43 van Verordening (EU) nr. 1307/2013 verplicht zijn.
2. Wanneer een agromilieu- of -klimaatverbintenis in het kader van artikel 28 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 voor praktijken als bedoeld in bijlage IX, afdeling I, punten 3 en 4, en afdeling III, punt 7, bij Verordening (EU) nr. 1307/2013, en andere aan die bijlage toegevoegde praktijken, overeenkomstig artikel 43, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1307/2013 wordt gemeld als zijnde gelijkwaardig aan een of meer van de in het kader van artikel 43, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1307/2013 vastgestelde praktijken, wordt de betaling voor de agromilieu- of -klimaatverbintenis in het kader van artikel 28, lid 6, van Verordening (EU) nr. 1305/2013 verlaagd met een vast bedrag dat overeenkomt met een deel van de vergroeningsbetaling in de lidstaat of regio voor elke vergroeningspraktijk zoals vastgesteld overeenkomstig artikel 43, lid 12, onder c), van Verordening (EU) nr. 1307/2013.
Artikel 10
Dierenwelzijn
De dierenwelzijnsverbintenissen die voor bijstand in het kader van artikel 33 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 in aanmerking komen, bevatten hogere normen voor productiemethoden op ten minste een van de volgende gebieden:
a)
water, voer en dierenverzorging in overeenstemming met de natuurlijke behoeften van de dieren;
b)
huisvestingsomstandigheden zoals meer beschikbare ruimte per dier, vloeroppervlakten, verrijkingsmateriaal, natuurlijk licht;
c)
toegang tot een buitenuitloop;
d)
praktijken waarmee verminking en/of castratie van dieren worden vermeden, en wanneer het in specifieke gevallen toch nodig wordt geacht een dier te verminken of te castreren, gebruik van anesthetica, analgetica en ontstekingsremmers of immunocastratie.
Artikel 11
Samenwerking
1. De bijstand voor de oprichting en ontwikkeling van korte toeleveringsketens als bedoeld in artikel 35, lid 2, onder d), van Verordening (EU) nr. 1305/2013, heeft alleen betrekking op toeleveringsketens met niet meer dan een intermediair tussen landbouwer en consument.
2. De bijstand voor de vorming en ontwikkeling van plaatselijke markten als bedoeld in artikel 35, lid 2, onder d), van Verordening (EU) nr. 1305/2013, heeft alleen betrekking op markten waarvoor:
a)
in het plattelandsontwikkelingsprogramma wordt vermeld binnen welke straal in kilometers, gerekend vanuit het bedrijf van oorsprong van het product, de verwerking en verkoop aan de eindverbruiker moeten plaatsvinden, of
b)
in het plattelandsontwikkelingsprogramma een overtuigend alternatief criterium wordt vermeld.
3. In het kader van de concrete acties die op grond van artikel 35, lid 2, onder c), van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bijstand ontvangen, wordt onder kleine marktdeelnemer verstaan een micro-onderneming als gedefinieerd in Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie (17), of een natuurlijke persoon die geen economische activiteit uitoefent op het ogenblik dat hij bijstand aanvraagt.
4. De in artikel 35, lid 2, onder e), van Verordening (EU) nr. 1305/2013 bedoelde afzetbevorderingsactiviteiten komen alleen voor bijstand in aanmerking als deze betrekking hebben op korte toeleveringsketens en plaatselijke markten die voldoen aan de specificaties van de leden 1 en 2.
Artikel 12
Commerciële leningen aan onderlinge fondsen
Wanneer de uit het onderlinge fonds als bedoeld in de artikelen 38 en 39 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 te betalen vergoeding wordt gefinancierd uit een commerciële lening, bedraagt de looptijd van de lening minimaal een jaar en maximaal vijf jaar.
Artikel 13
Investeringen
Voor de toepassing van artikel 45 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 geldt het volgende:
a)
in het geval van leasing zijn andere kosten in verband met een leasingcontract, zoals de marge voor de leasinggever, de met de herfinanciering gemoeide rentekosten, de overheadkosten en de verzekeringskosten, geen subsidiabele uitgaven;
b)
de lidstaten vermelden in hun plattelandsontwikkelingsprogramma’s de voorwaarden waaronder de uitgaven voor de aankoop van tweedehands materieel als subsidiabel kunnen worden beschouwd;
c)
de lidstaten schrijven voor dat investeringen in infrastructuur voor hernieuwbare energie die energie verbruiken of produceren en waarvoor bijstand wordt verleend, aan de minimumnormen voor energie-efficiëntie moeten voldoen, wanneer dergelijke normen op nationaal niveau bestaan;
d)
investeringen in installaties die primair tot doel hebben elektriciteit uit biomassa te produceren, komen niet voor bijstand in aanmerking tenzij een door de lidstaten te bepalen minimumpercentage van de warmte-energie wordt benut;
e)
de lidstaten stellen voor de verschillende soorten installaties drempels vast voor het maximumaandeel granen en andere zetmeelrijke gewassen, suikers en oliegewassen die voor de productie van bio-energie, met inbegrip van biobrandstoffen, worden gebruikt. De bijstand voor bio-energieprojecten blijft beperkt tot bio-energie die voldoet aan de toepasselijke duurzaamheidscriteria die in de wetgeving van de Unie, waaronder in artikel 17, leden 2 tot en met 6, van Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad (18), zijn vastgelegd. In dit verband moet een algemene beoordeling deel uitmaken van de strategische milieubeoordeling van het plattelandsontwikkelingsprogramma.
Artikel 14
Omzetting of aanpassing van verbintenissen
1. De lidstaten kunnen toestaan dat een verbintenis in het kader van artikel 28, 29, 33 of 34 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 gedurende de looptijd ervan in een andere verbintenis wordt omgezet, mits alle navolgende voorwaarden zijn vervuld:
a)
de omzetting komt het milieu of het dierenwelzijn of beide in belangrijke mate ten goede;
b)
de bestaande verbintenis wordt aanzienlijk versterkt;
c)
het goedgekeurde plattelandsontwikkelingsprogramma voorziet in de betrokken verbintenissen.
Een nieuwe verbintenis wordt aangegaan voor de volledige, in de desbetreffende maatregel genoemde looptijd, ongeacht de al verstreken looptijd van de oorspronkelijke verbintenis.
2. De lidstaten kunnen de mogelijkheid bieden om verbintenissen in het kader van de artikelen 28, 29, 33 en 34 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 gedurende de looptijd ervan aan te passen op voorwaarde dat het goedgekeurde programma voor plattelandsontwikkeling daarin voorziet en de aanpassing naar behoren is gemotiveerd in het licht van de verwezenlijking van de doelstellingen van de oorspronkelijke verbintenis.
De begunstigde voldoet aan de eisen van de aangepaste verbintenis gedurende de resterende looptijd van de oorspronkelijke verbintenis.
Aanpassingen kunnen ook de vorm aannemen van een verlenging van de looptijd van de verbintenis.
Artikel 15
Situaties waarin geen terugbetaling is vereist
1. Wanneer een begunstigde gedurende de looptijd van een verbintenis die is aangegaan als voorwaarde voor de verlening van bijstand, het areaal van zijn bedrijf vergroot, kunnen de lidstaten een regeling treffen om de verbintenis voor het resterende deel van de looptijd ervan uit te breiden tot het extra areaal of om de oorspronkelijke verbintenis van de begunstigde door een nieuwe verbintenis te vervangen. Hetzelfde geldt wanneer het areaal waarop de verbintenis betrekking heeft, binnen het bedrijf zelf wordt vergroot.
2. Een verbintenis kan alleen onder de volgende voorwaarden worden uitgebreid tot het extra areaal als bedoeld in lid 1:
a)
het is in het belang van de milieudoelstelling van de verbintenis;
b)
het is gerechtvaardigd vanuit het oogpunt van de aard van de verbintenis, de duur van de resterende looptijd en de omvang van het extra areaal;
c)
het doet geen afbreuk aan de doeltreffendheid van controles op de naleving van de voorwaarden die aan de verlening van de bijstand verbonden zijn.
De oorspronkelijke duur van de verbintenis wordt aangehouden.
3. Een nieuwe verbintenis kan overeenkomstig lid 1 in de plaats treden van de bestaande verbintenis mits zij op het gehele areaal in kwestie betrekking heeft en de daaraan verbonden voorwaarden niet minder ver gaan dan die van de oorspronkelijke verbintenis.
Wanneer de oorspronkelijke verbintenis door een nieuwe verbintenis wordt vervangen, wordt de nieuwe verbintenis aangegaan voor de volledige, in de desbetreffende maatregel gespecificeerde looptijd, ongeacht de al verstreken looptijd van de oorspronkelijke verbintenis.
HOOFDSTUK III
OVERGANGSBEPALINGEN
Artikel 16
Subsidiabiliteit van de uitgaven
1. Uitgaven die verband houden met juridische verbintenissen die in het kader van de in de artikelen 52 en 63 van Verordening (EG) nr. 1698/2005 genoemde maatregelen in de programmeringsperiode 2007-2013 jegens begunstigden zijn aangegaan, komen voor een Elfpo-bijdrage in de programmeringsperiode 2014-2020 in aanmerking voor betalingen verricht:
a)
tussen 1 januari 2014 en 31 december 2015, indien de financiële toewijzing voor de betrokken maatregel uit het respectieve, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1698/2005 vastgestelde programma al is opgebruikt;
b)
na 31 december 2015.
2. De in lid 1 bedoelde uitgaven komen onder de volgende voorwaarden in de programmeringsperiode 2014-2020 in aanmerking voor een Elfpo-bijdrage:
a)
in dergelijke uitgaven wordt voorzien in het respectieve plattelandsontwikkelingsprogramma voor de programmeringsperiode 2014-2020;
b)
het Elfpo-bijdragepercentage van de corresponderende maatregel in het kader van Verordening (EU) nr. 1305/2013 zoals vastgesteld in bijlage I bij deze verordening, is van toepassing;
c)
de lidstaten zorgen ervoor dat de betrokken concrete acties met een overgangskarakter duidelijk worden geïdentificeerd door middel van hun beheers- en controlesystemen.
Artikel 17
Kroatië
1. Uitgaven die verband houden met juridische verbintenissen die Kroatië in het kader van het programma voor pretoetredingssteun inzake plattelandsontwikkeling (IPARD) jegens begunstigden is aangegaan voor concrete acties in het kader van de maatregelen die in artikel 171, lid 3, onder b), en artikel 171, lid 4, onder a) en b), van Verordening (EG) nr. 718/2007 van de Commissie (19) worden genoemd, komen voor een Elfpo-bijdrage in de programmeringsperiode 2014-2020 in aanmerking voor betalingen verricht:
a)
tussen 1 januari 2014 en 31 december 2016, indien de financiële toewijzing voor de betrokken maatregel uit het respectieve, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 718/2007 vastgestelde programma al is opgebruikt;
b)
na 31 december 2016.
2. De in lid 1 bedoelde uitgaven komen onder de volgende voorwaarden in de programmeringsperiode 2014-2020 in aanmerking voor een Elfpo-bijdrage:
a)
in dergelijke uitgaven wordt voorzien in het plattelandsontwikkelingsprogramma voor de programmeringsperiode 2014-2020;
b)
het Elfpo-bijdragepercentage van de corresponderende maatregel in het kader van Verordening (EU) nr. 1305/2013 zoals vastgesteld in bijlage II bij deze verordening, is van toepassing;
c)
Kroatië zorgt ervoor dat de betrokken concrete acties met een overgangskarakter duidelijk worden geïdentificeerd door middel van zijn beheers- en controlesystemen.
3. Uitgaven die na 31 december 2013 zijn verricht in verband met de activiteiten die voor de afsluiting van het IPARD-programma en voor de in artikel 191 van Verordening (EG) nr. 718/2007 bedoelde evaluatie achteraf noodzakelijk zijn, komen voor Elfpo-bijstand in het kader van de technische-bijstandscomponent van het programma in de programmeringsperiode 2014-2020 in aanmerking, mits het programma in dergelijke uitgaven voorziet.
Artikel 18
Ex-postevaluatie
1. Het in artikel 86, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1698/2005 bedoelde verslag over de ex-postevaluatie wordt uiterlijk op 31 december 2016 bij de Commissie ingediend.
2. De in artikel 87 van Verordening (EG) nr. 1698/2005 bedoelde samenvatting van de ex-postevaluaties wordt uiterlijk op 31 december 2017 voltooid.
HOOFDSTUK IV
SLOTBEPALINGEN
Artikel 19
Intrekking
Verordening (EG) nr. 1974/2006 wordt ingetrokken.
Zij blijft van toepassing voor concrete acties die worden uitgevoerd krachtens programma’s die de Commissie vóór 1 januari 2014 op grond van Verordening (EG) nr. 1698/2005 heeft goedgekeurd.
Artikel 20
Inwerkingtreding en toepassing
Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2014.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 11 maart 2014.


Input:
KOMISJONI MÄÄRUS (EL) nr 415/2013,
6. mai 2013,
milles sätestatakse marutaudi, veiste tuberkuloosi ja mesilastervise ELi referentlaborite täiendavad vastutusalad ja ülesanded ning millega muudetakse määrust (EÜ) nr 737/2008 ja tunnistatakse kehtetuks määrus (EL) nr 87/2011
(EMPs kohaldatav tekst)
EUROOPA KOMISJON,
võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut,
võttes arvesse Euroopa Parlamendi ja nõukogu 29. aprilli 2004. aasta määrust (EÜ) nr 882/2004 ametlike kontrollide kohta, mida tehakse sööda- ja toidualaste õigusnormide ning loomatervishoidu ja loomade heaolu käsitlevate eeskirjade täitmise kontrollimise tagamiseks, (1) eriti selle artikli 32 lõiget 6,
ning arvestades järgmist:
(1)
Määruses (EÜ) nr 882/2004 on sätestatud selle VII lisas nimetatud toidu, sööda ja loomatervishoiu ELi referentlaborite üldised ülesanded ja kohustused. Peale selle on määrusega (EÜ) nr 882/2004 ette nähtud, et komisjon võib VII lisasse kanda muid ELi referentlaboreid, mis on seotud kõnealuse määruse reguleerimisalasse kuuluvate valdkondadega.
(2)
Määrusega (EÜ) nr 882/2004 on ka ette nähtud, et lisaks selles määruses nimetatud ELi loomatervishoiu sektori referentlaborite üldistele ülesannetele ja kohustustele, võib komisjon kõnealustele ELi referentlaboritele määrata täiendavad vastutusalad ja ülesanded.
(3)
Komisjoni 28. juuli 2008. aasta määrusega (EÜ) nr 737/2008, millega määratakse ühenduse koorikloomade haiguste, marutaudi ja veiste tuberkuloosi referentlaborid, sätestatakse marutaudi ja veiste tuberkuloosi ühenduse referentlaborite täiendav vastutus ja ülesanded ning muudetakse Euroopa Parlamendi ja nõukogu määruse (EÜ) nr 882/2004 VII lisa, (2) määras komisjon muu hulgas marutaudi ja veiste tuberkuloosi ELi referentlaborid ja lisas seejärel asjaomaste laborite kohta kanded määruse (EÜ) nr 882/2004 VII lisasse. Määruse (EÜ) nr 737/2008 I ja II lisas on esitatud konkreetsed vastutusalad ja ülesanded, mis on seotud patogeenide omadustega. Need vastutusalad ja ülesanded lisanduvad neile, mis on sätestatud määruses (EÜ) nr 882/2004.
(4)
Komisjoni 2. veebruari 2011. aasta määrusega (EL) nr 87/2011, millega määratakse ELi mesilastervise referentlabor, kehtestatakse laborile konkreetsed vastutusalad ja ülesanded ning muudetakse Euroopa Parlamendi ja nõukogu määruse (EÜ) nr 882/2004 VII lisa, (3) määras komisjon mesilastervise ELi referentlabori ning lisas seejärel kõnealuse labori kohta kande määruse (EÜ) nr 882/2004 VII lisasse. Peale selle on määruse (EL) nr 87/2011 lisas esitatud mesilaste tervist mõjutavate haigustekitajate omadustega seotud konkreetsed vastutusalad ja ülesanded. Need vastutusalad ja ülesanded lisanduvad neile, mis on sätestatud määruses (EÜ) nr 882/2004.
(5)
Määruse (EL) nr 87/2011 lisas esitatud mesilastervise ELi referentlaborite konkreetsete ülesannete määratlusi on vaja muuta seoses seroloogiliste testidega, kuna neid ei kohaldata mesilaste testimiseks. Peale selle tuleks muuta terminit „mesilasperede kollaps”, et tagada kooskõla komisjoni rakendusotsuses 2012/362/EL (4) kehtestatud terminoloogiaga, mida kasutatakse mesilaste suremuse järelevalveuuringute puhul.
(6)
Liidu õigusaktide selguse ja lihtsustamise tagamiseks on asjakohane, et marutaudi, veiste tuberkuloosi ja mesilastervise ELi referentlaborite täiendavad vastutusalad ja ülesanded sätestatakse ainult ühes aktis.
(7)
Määrust (EÜ) nr 737/2008 tuleks seega vastavalt muuta ja määrus (EL) nr 87/2011 kehtetuks tunnistada.
(8)
Käesoleva määrusega ettenähtud meetmed on kooskõlas toiduahela ja loomatervishoiu alalise komitee arvamusega,
ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:
Artikkel 1
Lisaks ELi loomatervishoiu sektori referentlaborite üldistele ülesannetele ja kohustustele, mis on kehtestatud määruse (EÜ) nr 882/2004 artikli 32 lõikes 2, on kõnealuse määruse VII lisa II osa punktis 16 nimetatud marutaudi ELi referentlaboril ka käesoleva määruse I lisas esitatud vastutusalad ja ülesanded.
Artikkel 2
Lisaks ELi loomatervishoiu sektori referentlaborite üldistele ülesannetele ja kohustustele, mis on kehtestatud määruse (EÜ) nr 882/2004 artikli 32 lõikes 2, on kõnealuse määruse VII lisa II osa punktis 17 nimetatud veiste tuberkuloosi ELi referentlaboril ka käesoleva määruse II lisas esitatud vastutusalad ja ülesanded.
Artikkel 3
Lisaks ELi loomatervishoiu sektori referentlaborite üldistele ülesannetele ja kohustustele, mis on kehtestatud määruse (EÜ) nr 882/2004 artikli 32 lõikes 2, on kõnealuse määruse VII lisa II osa punktis 18 nimetatud mesilastervise ELi referentlaboril ka käesoleva määruse III lisas esitatud vastutusalad ja ülesanded.
Artikkel 4
Määrust (EÜ) nr 737/2008 muudetakse järgmiselt:
1)
artiklid 2 ja 3 jäetakse välja;
2)
I ja II lisa jäetakse välja.
Artikkel 5
Määrus (EL) nr 87/2011 tunnistatakse kehtetuks.
Viiteid kehtetuks tunnistatud määrusele käsitatakse viidetena käesolevale määrusele.
Artikkel 6
Käesolev määrus jõustub kahekümnendal päeval pärast selle avaldamist Euroopa Liidu Teatajas.
Käesolev määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides.
Brüssel, 6. mai 2013


Input:
ODLUKA VIJEĆA
od 7. studenoga 2014.
o stajalištu koje treba donijeti, u ime Europske unije, u okviru Zajedničkog odbora EGP-a o izmjeni Protokola 31 uz Sporazum o EGP-u, o suradnji u posebnim područjima izvan četiriju sloboda (Galileo)
(2014/786/EU)
VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 172. u vezi s člankom 218. stavkom 9.,
uzimajući u obzir Uredbu Vijeća (EZ) br. 2894/94 od 28. studenoga 1994. o dogovorima za provedbu Sporazuma o Europskom gospodarskom prostoru (1), a posebno njezin članak 1. stavak 3.,
uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
budući da:
(1)
Sporazum o Europskom gospodarskom prostoru (2) („Sporazum o EGP-u”) stupio je na snagu 1. siječnja 1994.
(2)
U skladu s člankom 98. Sporazuma o EGP-u, Zajednički odbor EGP-a može odlučiti izmijeniti, između ostalog, Protokol 31 uz Sporazum o EGP-u.
(3)
Protokol 31 uz Sporazum o EGP-u sadržava odredbe i dogovore o suradnji u posebnim područjima izvan četiriju sloboda.
(4)
Primjereno je proširiti suradnju ugovornih stranaka Sporazuma o EGP-u radi uključivanja Odluke (EU) br. 1104/2011/EU Europskog parlamenta i Vijeća (3).
(5)
Protokol 31 uz Sporazum o EGP-u trebalo bi stoga na odgovarajući način izmijeniti.
(6)
Stajalište Unije u okviru Zajedničkog odbora EGP-a stoga bi se trebalo temeljiti na priloženom nacrtu Odluke,
DONIJELO JE OVU ODLUKU:
Članak 1.
Stajalište koje treba donijeti, u ime Europske unije, u okviru Zajedničkog odbora EGP-a o predloženoj izmjeni Protokola 31 uz Sporazum o EGP-u, o suradnji u posebnim područjima izvan četiriju sloboda, temelji se na nacrtu Odluke Zajedničkog odbora EGP-a priloženom ovoj Odluci.
Članak 2.
Ova Odluka stupa na snagu na dan donošenja.
Sastavljeno u Bruxellesu 7. studenoga 2014.