Input:
NEUVOSTON ASETUS (EU) N:o 478/2014,
annettu 12 päivänä toukokuuta 2014,
tietyistä rajoittavista toimenpiteistä Somalian osalta annetun asetuksen (EY) N:o 147/2003 muuttamisesta
EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 215 artiklan,
ottaa huomioon Somaliaan kohdistuvista rajoittavista toimenpiteistä ja yhteisen kannan 2009/138/YUTP kumoamisesta 26 päivänä huhtikuuta 2010 annetun neuvoston päätöksen 2010/231/YUTP (1),
ottaa huomioon unionin ulkoasioiden ja turvallisuuspolitiikan korkean edustajan ja Euroopan komission yhteisen ehdotuksen,
sekä katsoo seuraavaa:
(1)
Neuvoston asetuksella (EY) N:o 147/2003 (2) kielletään yleisesti sotilaalliseen toimintaan liittyvän rahoituksen, taloudellisen avun sekä teknisen neuvonnan, avun ja koulutuksen antaminen Somaliassa oleville henkilöille, yhteisöille tai elimille.
(2)
Yhdistyneiden kansakuntien, jäljempänä ’YK’, turvallisuusneuvosto hyväksyi 5 päivänä maaliskuuta 2014 päätöslauselman 2142 (2014), jossa vahvistetaan Somaliaa koskeva aseidenvientikielto ja jatketaan 25 päivään lokakuuta 2014 saakka päätöstä, jonka mukaan aseidenvientikieltoa ei ole sovellettava ampuma-aseiden, ampumatarvikkeiden tai sotilastarvikkeiden toimittamiseen taikka neuvonnan, avun tai koulutuksen antamiseen yksinomaan Somalian liittohallituksen turvallisuusjoukkojen kehittämiseksi ja Somalian kansan turvallisuuden varmistamiseksi, lukuun ottamatta YK:n turvallisuusneuvoston päätöslauselman 2111 (2013) liitteessä lueteltujen tiettyjen tuotteiden toimituksia, joiden osalta edellytetään, että YK:n turvallisuusneuvoston päätöslauselman 751 (1992) nojalla perustettu pakotekomitea on antanut etukäteen hyväksyntänsä.
(3)
YK:n turvallisuusneuvoston päätöslauselmassa 2142 (2014) muutetaan ampuma-aseiden, ampumatarvikkeiden tai sotilastarvikkeiden toimittamiseen taikka neuvonnan, avun tai koulutuksen antamiseen Somalian turvallisuusjoukoille sekä YK:n turvallisuusneuvoston päätöslauselman 2111 (2013) liitteessä lueteltujen tuotteiden toimituksia koskevaan poikkeusmenettelyyn liittyviä ilmoitusvaatimuksia.
(4)
Neuvosto antoi 12 päivänä toukokuuta 2014 päätöksen 2014/270/YUTP (3) päätöksen 2010/231/YUTP muuttamisesta YK:n turvallisuusneuvoston päätöslauselman 2142 (2014) mukaisesti. Osa näistä muutoksista kuuluu Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen soveltamisalaan, minkä vuoksi niiden täytäntöön panemiseksi tarvitaan unionin tason sääntelyä erityisesti sen varmistamiseksi, että talouden toimijat soveltavat niitä yhdenmukaisesti kaikissa jäsenvaltioissa.
(5)
Asetus (EY) N:o 147/2003 olisi näin ollen muutettava tämän mukaisesti,
ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN ASETUKSEN:
1 artikla
Muutetaan asetus (EY) N:o 147/2003 seuraavasti:
Korvataan 2 a artiklan e alakohta seuraavasti:
”e)
sotilastoimintaan liittyvän rahoituksen, taloudellisen avun sekä teknisen neuvonnan, avun tai koulutuksen antamisen, lukuun ottamatta liitteessä III mainittuja tuotteita, seuraavin edellytyksin:
i)
asianomainen toimivaltainen viranomainen on todennut, että kyseinen rahoitus, taloudellinen apu sekä tekninen neuvonta, apu tai koulutus on tarkoitettu yksinomaan Somalian liittohallituksen turvallisuusjoukkojen kehittämiseen ja Somalian väestön turvallisuuden takaamiseksi; ja
ii)
Yhdistyneiden kansakuntien turvallisuusneuvoston päätöslauselman 2142 (2014) 3 ja 4 kohdan sekä päätöslauselman 2111 (2013) 16 kohdan mukaisesti Somalian liittohallitus tai vaihtoehtoisesti jäsenvaltio, joka antaa rahoitusta, taloudellista apua sekä teknistä neuvontaa, apua tai koulutusta, on ilmoittanut Yhdistyneiden kansakuntien turvallisuusneuvoston päätöslauselman 751 (1992) 11 kohdalla perustetulle komitealle vähintään viisi päivää etukäteen sellaisen rahoituksen, taloudellisen avun sekä teknisen neuvonnan, avun tai koulutuksen antamisesta, joka on tarkoitettu yksinomaan Somalian liittohallituksen turvallisuusjoukkojen kehittämiseen Somalian väestön turvallisuuden takaamiseksi;”.
2 artikla
Tämä asetus tulee voimaan sitä päivää seuraavana päivänä, jona se julkaistaan Euroopan unionin virallisessa lehdessä.
Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.
Tehty Brysselissä 12 päivänä toukokuuta 2014.


Input:
PROVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) br. 1056/2013
оd 29. listopada 2013.
o izmjeni Priloga Uredbi (EU) br. 37/2010 o farmakološki djelatnim tvarima i njihovoj klasifikaciji u odnosu na najveće dopuštene količine rezidua u hrani životinjskog podrijetla, s obzirom na tvar neomicin
(Tekst značajan za EGP)
EUROPSKA KOMISIJA,
uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
uzimajući u obzir Uredbu (EZ) br. 470/2009 Europskog parlamenta i Vijeća od 6. svibnja 2009. o propisivanju postupaka Zajednice za određivanje najvećih dopuštenih količina rezidua farmakološki djelatnih tvari u hrani životinjskog podrijetla, o stavljanju izvan snage Uredbe Vijeća (EEZ) br. 2377/90 i o izmjeni Direktive 2001/82/EZ Europskog parlamenta i Vijeća i Uredbe (EZ) br. 726/2004 Europskog parlamenta i Vijeća (1), a posebno njezin članak 14. u vezi s člankom 17.,
uzimajući u obzir mišljenje Europske agencije za lijekove koje je izdao Odbor za veterinarsko-medicinske proizvode,
budući da:
(1)
Najveća dopuštena količina rezidua (NDK) farmakološki djelatnih tvari namijenjenih primjeni u Uniji u veterinarsko-medicinskim proizvodima kod životinja koje se koriste za proizvodnju hrane ili u biocidnim pripravcima koji se koriste u uzgoju životinja utvrđena je Uredbom (EZ) br. 470/2009.
(2)
Farmakološki djelatne tvari i njihova klasifikacija s obzirom na najveće dopuštene količine rezidua u hrani životinjskog podrijetla utvrđene su u Prilogu Uredbi Komisije (EU) br. 37/2010 (2).
(3)
Neomicin je trenutačno uvršten u tablicu 1. Priloga Uredbi (EU) br. 37/2010 kao dopuštena tvar za sve vrste životinja koje se koriste za proizvodnju hrane, a primjenjuje se na mišiće, masno tkivo, jetru, bubrege, mlijeko i jaja.
(4)
Europskoj agenciji za lijekove podnesen je zahtjev za izmjenu postojećeg unosa za neomicin.
(5)
Odbor za veterinarsko-medicinske proizvode ocijenio je dodatne podatke koji su dostavljeni o neomicinu. Na temelju toga, Odbor preporučuje izmjenu trenutačnih najvećih dopuštenih količina rezidua za neomicin.
(6)
U skladu s člankom 5. Uredbe (EZ) br. 470/2009, Europska agencija za lijekove razmatra mogućnost korištenja utvrđene najveće dopuštene količine rezidua za farmakološki djelatnu tvar u određenoj hrani za drugu hranu dobivenu od iste vrste životinja, ili utvrđenu najveću dopuštenu količinu rezidua za farmakološki djelatnu tvar u jednoj ili više vrsta životinja za drugu vrstu životinja.
(7)
Odbor za veterinarsko-medicinske proizvode preporučio je utvrđivanje revidirane najveće dopuštene količine za neomicin za goveda koja bi se primjenjivala na bubrege i jetru te ekstrapolaciju revidiranih najvećih dopuštenih količina za neomicin sa stoke na sve vrste životinja koje se koriste za proizvodnju hrane.
(8)
Uredbu (EU) br. 37/2010 stoga treba na odgovarajući način izmijeniti.
(9)
Primjereno je odrediti razuman rok u kojem će dionici poduzeti mjere koje bi mogle biti potrebne za usklađivanje s novom najvećom dopuštenom količinom.
(10)
Mjere predviđene ovom Uredbom u skladu su s mišljenjem Stalnog odbora za veterinarsko-medicinske proizvode,
DONIJELA JE OVU UREDBU:
Članak 1.
Prilog Uredbi (EU) br. 37/2010 mijenja se kako je utvrđeno u Prilogu ovoj Uredbi.
Članak 2.
Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od dana objave u Službenom listu Europske unije.
Primjenjuje se od 30. prosinca 2013.
Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
Sastavljeno u Bruxellesu 29. listopada 2013.


Input:
PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1001/2013
ze dne 4. října 2013,
kterým se mění příloha I nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 o celní a statistické nomenklatuře a o společném celním sazebníku
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 ze dne 23. července 1987 o celní a statistické nomenklatuře a o společném celním sazebníku (1), a zejména na články 9 a 12 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízením (EHS) č. 2658/87 byla zavedena nomenklatura zboží, dále jen „kombinovaná nomenklatura“, která současně splňuje požadavky jak společného celního sazebníku, tak i statistiky vnějšího obchodu Společenství a jiných politik Společenství, které se týkají dovozu nebo vývozu zboží.
(2)
V zájmu zjednodušení právních předpisů je vhodné kombinovanou nomenklaturu modernizovat a upravit její strukturu.
(3)
Je nezbytné změnit kombinovanou nomenklaturu tak, aby zohledňovala: změny v požadavcích, pokud jde o statistiku a obchodní politiku, změny provedené za účelem splnění mezinárodních závazků, vývoj v oblasti techniky a obchodu a potřebu harmonizovat či vyjasnit znění textu.
(4)
V souladu s článkem 12 nařízení (EHS) č. 2658/87 by příloha I uvedeného nařízení měla být s platností od 1. ledna 2014 nahrazena úplnou verzí kombinované nomenklatury, jakož i všeobecnými a smluvními celními sazbami vyplývajícími z opatření přijatých Radou nebo Komisí.
(5)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro celní kodex,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha I nařízení (EHS) č. 2658/87 se nahrazuje zněním uvedeným v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 4. října 2013.


Input:
COMMISSION IMPLEMENTING REGULATION (EU) No 403/2014
of 22 April 2014
fixing the allocation coefficient for the issuing of import licences applied for from 1 to 7 April 2014 for sugar products under certain tariff quotas and suspending the submission of applications for such licences
THE EUROPEAN COMMISSION,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union,
Having regard to Regulation (EU) No 1308/2013 of the European Parliament and of the Council of 17 December 2013 establishing a common organisation of the markets in agricultural products and repealing Council Regulations (EEC) No 922/72, (EEC) No 234/79, (EC) No 1037/2001 and (EC) No 1234/2007 (1),
Having regard to Commission Regulation (EC) No 1301/2006 of 31 August 2006 laying down common rules for the administration of import tariff quotas for agricultural products managed by a system of import licences (2), and in particular Article 7(2) thereof,
Having regard to Commission Regulation (EC) No 891/2009 of 25 September 2009 opening and providing for the administration of certain Community tariff quotas in the sugar sector (3), and in particular Article 5(2) thereof,
Whereas:
(1)
Quantities covered by applications for import licences submitted to the competent authorities from 1 to 7 April 2014 in accordance with Regulation (EC) No 891/2009 and Commission Implementing Regulation (EU) No 170/2013 of 25 February 2013 laying down transitional measures in the sugar sector by reason of the accession of Croatia (4), exceed the quantity available under order number 09.4321.
(2)
An allocation coefficient for licences to be issued regarding order number 09.4321 should therefore be fixed in accordance with Regulation (EC) No 1301/2006. Submission of further applications for licences for this order number should be suspended until the end of the marketing year, in accordance with Regulation (EC) No 891/2009,
HAS ADOPTED THIS REGULATION:
Article 1
1. The quantities for which import licence applications have been lodged under Regulation (EC) No 891/2009 and Implementing Regulation (EU) No 170/2013 from 1 to 7 April 2014 shall be multiplied by the allocation coefficients set out in the Annex to this Regulation.
2. Submission of further applications for licences, which correspond to the order numbers indicated in the Annex, shall be suspended until the end of the marketing year 2013/14.
Article 2
This Regulation shall enter into force on the day of its publication in the Official Journal of the European Union.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.
Done at Brussels, 22 April 2014.


Input:
PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE (EU) 2015/251
ze dne 13. února 2015,
kterým se mění prováděcí rozhodnutí 2014/709/EU o veterinárních opatřeních pro tlumení afrického moru prasat v některých členských státech
(oznámeno pod číslem C(2015) 710)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 89/662/EHS ze dne 11. prosince 1989 o veterinárních kontrolách v obchodu uvnitř Společenství s cílem dotvoření vnitřního trhu (1), a zejména na čl. 9 odst. 4 uvedené směrnice,
s ohledem na směrnici Rady 90/425/EHS ze dne 26. června 1990 o veterinárních a zootechnických kontrolách v obchodu s některými živými zvířaty a produkty uvnitř Společenství s cílem dotvoření vnitřního trhu (2), a zejména na čl. 10 odst. 4 uvedené směrnice,
s ohledem na směrnici Rady 2002/99/ES ze dne 16. prosince 2002, kterou se stanoví veterinární předpisy pro produkci, zpracování, distribuci a dovoz produktů živočišného původu určených k lidské spotřebě (3), a zejména na čl. 4 odst. 3 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Prováděcí rozhodnutí Komise 2014/709/EU (4) stanoví veterinární opatření pro tlumení afrického moru prasat v některých členských státech. V příloze uvedeného rozhodnutí je uvedeno vymezení a výčet některých oblastí těchto členských států s rozlišením podle úrovně rizika na základě epizootologické situace. Uvedený výčet obsahuje některé oblasti Estonska, Itálie, Lotyšska, Litvy a Polska.
(2)
Článek 11 prováděcího rozhodnutí 2014/709/EU, který stanoví zákaz odesílání čerstvého vepřového masa a některých polotovarů z vepřového masa a výrobků z vepřového masa z oblastí uvedených v příloze do jiných členských států a třetích zemí, by měl být revidován, aby bylo zřejmé, že odchylky se vztahují i na vývoz do třetích zemí.
(3)
Od října 2014 bylo nahlášeno několik případů afrického moru prasat u prasat divokých na hranici mezi Estonskem a Lotyšskem, v obou členských státech v oblasti, která je uvedena ve výčtu v části I přílohy prováděcího rozhodnutí 2014/709/EU. V Litvě byly nahlášeny dva případy v Kaunasu a Kupiškisu.
(4)
Při posuzování rizik vyplývajících z veterinární situace v Estonsku, Lotyšsku a Litvě by měl být brán v potaz vývoj současné epizootologické situace. Aby bylo možné zaměřit opatření pro tlumení a předejít šíření nákazy a zároveň i zbytečnému narušení obchodu uvnitř Unie a aby se zamezilo neopodstatněným překážkám pro obchod ze strany třetích zemí, je třeba aktualizovat seznam Unie obsahující oblasti podléhající veterinárním opatřením pro tlumení stanoveným v prováděcím rozhodnutí 2014/709/EU tak, aby odrážel současnou veterinární situaci, pokud jde o situaci ohledně uvedené nákazy v Estonsku, Lotyšsku a Litvě.
(5)
Proto je třeba změnit přílohu prováděcího rozhodnutí 2014/709/EU tak, aby v její části II byly zahrnuty příslušné oblasti Estonska, Lotyšska a Litvy.
(6)
Prováděcí rozhodnutí 2014/709/EU by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(7)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro rostliny, zvířata, potraviny a krmiva,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Prováděcí rozhodnutí 2014/709/EU se mění takto:
1)
V článku 11 se odstavce 2 a 3 nahrazují tímto:
„2. Odchylně od odstavce 1 mohou dotčené členské státy, ve kterých se nacházejí oblasti uvedené v částech II, III nebo IV přílohy, povolit odesílání čerstvého vepřového masa uvedeného v odstavci 1, polotovarů z vepřového masa a výrobků z vepřového masa, které sestávají z tohoto vepřového masa nebo toto maso obsahují, do jiných členských států a třetích zemí, pokud uvedené polotovary z vepřového masa a výrobky z vepřového masa byly získány z prasat, která byla chována od svého narození v hospodářstvích, která se nacházejí mimo oblasti uvedené v částech II, III a IV přílohy, a čerstvé vepřové maso, polotovary z vepřového masa a výrobky z vepřového masa jsou produkovány, skladovány a zpracovávány v zařízeních schválených v souladu s článkem 12.
3. Odchylně od odstavce 1 mohou dotčené členské státy, ve kterých se nacházejí oblasti uvedené v části II přílohy, povolit odesílání čerstvého vepřového masa uvedeného v odstavci 1, polotovarů z vepřového masa a výrobků z vepřového masa, které sestávají z tohoto vepřového masa nebo toto maso obsahují, do jiných členských států a třetích zemí, pokud uvedené polotovary z vepřového masa a výrobky z vepřového masa byly získány z prasat, která splňují požadavky stanovené v odstavci 1 a odstavci 2 nebo odstavci 3 článku 3.“
2)
Příloha se mění v souladu s přílohou tohoto rozhodnutí.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 13. února 2015.


Input:
DÉCISION D'EXÉCUTION DE LA COMMISSION
du 25 novembre 2014
concernant certaines mesures de protection motivées par la détection de foyers récents de l'influenza aviaire hautement pathogène de sous-type H5N8, aux Pays-Bas
[notifiée sous le numéro C(2014) 9126]
(Le texte en langue néerlandaise est le seul faisant foi.)
(Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE)
(2014/833/UE)
LA COMMISSION EUROPÉENNE,
vu le traité sur le fonctionnement de l'Union européenne,
vu la directive 89/662/CEE du Conseil du 11 décembre 1989 relative aux contrôles vétérinaires applicables dans les échanges intracommunautaires dans la perspective de la réalisation du marché intérieur (1), et notamment son article 9, paragraphe 4,
vu la directive 90/425/CEE du Conseil du 26 juin 1990 relative aux contrôles vétérinaires et zootechniques applicables dans les échanges intracommunautaires de certains animaux vivants et produits dans la perspective de la réalisation du marché intérieur (2), et notamment son article 10, paragraphe 4,
considérant ce qui suit:
(1)
L'influenza aviaire est une maladie infectieuse virale qui touche les oiseaux, y compris les volailles. La contamination des volailles domestiques par les virus de l'influenza aviaire se traduit par deux formes principales de la maladie, qui se distinguent par leur virulence. La forme faiblement pathogène ne cause que des symptômes bénins, tandis que la variante hautement pathogène entraîne, chez la plupart des espèces de volaille, un taux de mortalité très élevé. Cette maladie peut avoir une incidence grave sur la rentabilité de l'élevage de volaille.
(2)
L'influenza aviaire touche essentiellement les oiseaux, mais dans certaines conditions, les humains peuvent aussi être infectés, même si le risque est généralement très faible.
(3)
En cas d'apparition d'un foyer d'influenza aviaire, il existe un risque que l'agent pathogène se propage à d'autres élevages où sont détenus des volailles ou d'autres oiseaux captifs. La maladie peut ainsi se propager d'un État membre à l'autre ou à des pays tiers par l'intermédiaire des échanges commerciaux d'oiseaux vivants ou de leurs produits.
(4)
La directive 2005/94/CE du Conseil (3) établit certaines mesures préventives relatives à la surveillance et à la détection précoce de l'influenza aviaire ainsi que des mesures minimales de lutte à appliquer en cas d'apparition d'un foyer de cette maladie chez des volailles ou d'autres oiseaux captifs. Cette directive prévoit l'établissement de zones de protection et de surveillance en cas d'apparition d'un foyer d'influenza aviaire hautement pathogène.
(5)
Après que les Pays-Bas ont notifié, le 16 novembre 2014, la présence d'un foyer d'influenza aviaire hautement pathogène de sous-type H5N8 dans un élevage de poules pondeuses situé à Hekendorp, dans la province d'Utrecht, la Commission a adopté la décision d'exécution 2014/808/UE (4). Par mesure de précaution et afin d'évaluer la situation et de réduire autant que possible le risque d'une éventuelle propagation de la maladie à partir du foyer confirmé, les autorités néerlandaises ont interdit temporairement les mouvements de volailles vivantes et de certains produits de volailles sur tout le territoire de cet État membre.
(6)
La décision d'exécution 2014/808/UE prévoit que les zones de protection et de surveillance établies par les Pays-Bas conformément à la directive 2005/94/CE comprennent au moins les zones de protection et de surveillance recensées dans son annexe. La décision d'exécution 2014/808/UE s'applique jusqu'au 22 décembre 2014.
(7)
Les mesures de protection provisoires mises en place à la suite de la découverte d'un foyer de la maladie à Hekendorp ont été examinées par le comité permanent des végétaux, des animaux, des denrées alimentaires et des aliments pour animaux, le 20 novembre 2014.
(8)
L'apparition de deux autres foyers de la maladie aux Pays-Bas a été confirmée, le 21 novembre 2014, dans un autre élevage de poules pondeuses situé à Ter Aar, dans la province de Hollande méridionale, et dans un élevage de volailles de reproduction situé à Kamperveen, dans la province d'Overijssel. Les mesures prévues par la directive 2005/94/CE, dont l'établissement de zones de protection et de surveillance, ont été immédiatement appliquées. Les Pays-Bas ont également décidé de réintroduire une interdiction temporaire de déplacer des volailles vivantes et certains produits de volailles sur tout leur territoire.
(9)
Il convient d'actualiser la liste des zones de protection et de surveillance figurant à l'annexe de la décision d'exécution 2014/808/UE afin de tenir compte des zones de protection et de surveillance établies autour des deux foyers découverts à Ter Aar et Kamperveen, où les mesures prévues par la directive 2005/94/CE sont appliquées.
(10)
En vue de prévenir toute perturbation inutile des échanges dans l'Union et afin d'éviter que des pays tiers n'imposent des entraves injustifiées aux échanges commerciaux, il convient de définir, au niveau de l'Union, les zones de protection et de surveillance établies pour les Pays-Bas en collaboration avec cet État membre et de fixer la durée de validité des zones ainsi définies.
(11)
Par souci de clarté, il y a lieu d'abroger la décision d'exécution 2014/808/UE et de la remplacer par la présente décision.
(12)
Les mesures prévues à la présente décision sont conformes à l'avis du comité permanent des végétaux, des animaux, des denrées alimentaires et des aliments pour animaux,
A ADOPTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION:
Article premier
Les Pays-Bas veillent à ce que les zones de protection et de surveillance établies conformément à l'article 16, paragraphe 1, de la directive 2005/94/CE comprennent au moins les zones de protection et de surveillance recensées aux parties A et B de l'annexe de la présente décision.
Article 2
La décision d'exécution 2014/808/UE est abrogée.
Article 3
Le Royaume des Pays-Bas est destinataire de la présente décision.
Fait à Bruxelles, le 25 novembre 2014.


Input:
GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) Nr. 1222/2014 VAN DE COMMISSIE
van 8 oktober 2014
houdende aanvulling van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot technische reguleringsnormen voor de vaststelling van de methodiek voor de aanmerking van mondiaal systeemrelevante instellingen en de vaststelling van subcategorieën voor mondiaal systeemrelevante instellingen
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (1), en met name artikel 131, lid 18,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Richtlijn 2013/36/EU verleent de bevoegde of aangewezen autoriteiten van de lidstaten de bevoegdheid om hogere eigenvermogensvereisten op te leggen aan mondiaal systeemrelevante instellingen (MSI's) ter compensatie van het hogere risico dat deze instellingen voor het financiële systeem vertegenwoordigen en de potentiële gevolgen van het falen van dergelijke instellingen voor de belastingbetaler. Deze richtlijn voorziet in bepaalde basisbeginselen voor een methodiek voor de aanmerking van MSI's en de indeling van MSI's in subcategorieën op basis van hun systemisch belang. Overeenkomstig deze indeling moeten zij voldoen aan een aanvullend vereiste voor tier 1-kernkapitaal, de zogenaamde MSI-buffer. Deze methodiek voor de aanmerking en indeling van MSI's is gebaseerd op vijf categorieën waarmee het systemisch belang van een bank voor de mondiale financiële markt wordt gemeten, en wordt nader uiteengezet in deze verordening.
(2)
Teneinde de aanpak van Richtlijn 2013/36/EU te volgen, dient deze verordening rekening te houden met de normen voor de methodiek voor het beoordelen van mondiaal systeemrelevante banken en de aangescherpte verliesabsorptie-eis van het Bazels Comité voor bankentoezicht, die zijn gebaseerd op het kader voor mondiaal systeemrelevante financiële instellingen dat is vastgesteld door de Raad voor financiële stabiliteit naar aanleiding van het verslag „Reducing the moral hazard posed by systemically important financial institutions - FSB Recommendations and Time Lines”.
(3)
In Richtlijn 2013/36/EU wordt duidelijk gesteld dat de methodiek voor de aanmerking en indeling van instellingen in alle lidstaten wordt geharmoniseerd door middel van uniforme en transparante parameters voor het bepalen van de totaalscore van een entiteit om de systeemrelevantie daarvan te meten. Om ervoor te zorgen dat de steekproef van banken en bankgroepen, zowel in de Unie als die welke een vergunning in derde landen hebben, die als referentie voor het mondiale financiële stelsel worden gebruikt, in de hele Unie op gelijke wijze wordt toegepast, moet de Europese Bankautoriteit (EBA) deze steekproef bepalen. Uitsluitingen van en aanvullingen op deze steekproef op grond van oordeelsvorming bij het toezicht dienen uitsluitend te worden gekozen om de functie van de steekproef als referentie te waarborgen en mogen niet om andere redenen plaatsvinden.
(4)
De procedure voor de aanmerking van MSI's moet worden gebaseerd op vergelijkbare gegevens en moet rekening houden met het feit dat instellingen duidelijkheid nodig hebben over de vraag of en in welke mate er een buffervereiste voor hen geldt. Derhalve dienen de tijdschema's en procedures voor dit proces te worden opgenomen in de methodiek. Aangezien de aanmerking van MSI's moet worden gebaseerd op actuele gegevens afkomstig van de steekproef onder grote mondiale bankgroepen, waarvan sommige een vergunning in derde landen hebben, zullen de nodige gegevens echter niet voor de tweede helft van elk jaar beschikbaar zijn. Om de instellingen in staat te stellen te voldoen aan de eisen die voortvloeien uit hun status als MSI, dient het buffervereiste ongeveer één jaar na de aanmerking als MSI van kracht te worden.
(5)
Richtlijn 2013/36/EU voorziet in vijf categorieën die het systemisch belang meten en die bestaan uit kwantificeerbare indicatoren. Om de administratieve lasten voor de instellingen en autoriteiten tot een minimum te beperken, zijn deze categorieën identiek aan de categorieën die worden toegepast door het Bazels Comité voor bankentoezicht. Bij de nadere definiëring van de kwantificeerbare indicatoren dient in deze verordening dezelfde aanpak te worden gevolgd. De indicatoren moeten op zodanige wijze worden gekozen dat zij de verschillende aspecten weergeven van de mogelijke negatieve externe effecten van het falen van een entiteit alsmede de functies van deze entiteit die kritiek zijn voor de stabiliteit van het financiële stelsel. Het referentiekader voor de beoordeling van het systemisch belang dienen de mondiale financiële markten en de wereldeconomie te zijn.
(6)
Teneinde een nauwkeurige methodiek uiteen te zetten voor de aanmerking en indeling van MSI's, overeenkomstig de basisvoorschriften van Richtlijn 2013/36/EU, is het belangrijk de begrippen „relevante entiteit”, „indicatorwaarde”, „noemer” en „overgangsscore” duidelijk te definiëren voor de toepassing van deze verordening.
(7)
Het systemische belang van elke bankgroep, gemeten aan de hand van de indicatoren op geconsolideerde basis, moet worden uitgedrukt als een afzonderlijke totaalscore voor een bepaald jaar die de positie van de groep ten opzichte van andere entiteiten in de steekproef meet. Banken dienen op basis van die totaalscore als MSI te worden aangemerkt en te worden ondergebracht in de subcategorieën waarvoor verschillende kapitaalbuffervereisten gelden. Bij de berekening van de score als het gemiddelde van de categoriescores, dient elk van de vijf categorieën een wegingsfactor van 20 % te krijgen. Met het oog op de berekening van de totaalscore dient een maximum te worden toegepast voor de categorie van substitueerbaarheid, gezien het feit dat deze categorie, op basis van een analyse van de gegevens tot en met 2013, onevenredig grote gevolgen bleek te hebben voor de score voor banken die een machtspositie innemen op het gebied van betalingsdiensten, de overname van financiële instrumenten en de bewaarneming van activa.
(8)
De bevoegde autoriteiten dienen bij het verrichten van degelijke oordeelsvorming in het toezicht de mogelijkheid te hebben om een MSI van een lagere subcategorie onder te brengen in een hogere subcategorie of om een entiteit met een totaalscore die lager uitvalt dan de grensscore van de laagste subcategorie, als MSI aan te wijzen. Aangezien deze aanmerking op basis van oordeelsvorming in het toezicht hetzelfde doel heeft als de normale procedure voor het bepalen van de score, dient het criterium waarop dit oordeel is gebaseerd ook het systemisch belang van de bank te zijn voor de mondiale financiële markt en de wereldeconomie, in overeenstemming met de door het Bazels Comité voor bankentoezicht gebruikte methodiek. Het risico op het falen van de bank dient geen criterium te zijn, aangezien dit al tot uiting komt in andere prudentiële vereisten, onder meer in het totaal van de risicoposten en, indien van toepassing, in nadere eigenvermogensvereisten zoals de systeemrisicobuffer.
(9)
Deze verordening is gebaseerd op de ontwerpen van technische reguleringsnormen die door de EBA aan de Commissie zijn voorgelegd.
(10)
De EBA heeft openbare raadplegingen gehouden over de ontwerpen van technische reguleringsnormen waarop deze verordening is gebaseerd, de hieraan gerelateerde mogelijke kosten en baten geanalyseerd en de Stakeholdergroep, die is opgericht overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad (2), hierover geraadpleegd.
(11)
Deze verordening moet vanaf 1 januari 2015 van toepassing zijn, aangezien het vereiste om een MSI-buffer aan te houden, zoals bedoeld in artikel 131, lid 4, van Richtlijn 2013/36/EU, van toepassing zal zijn en geleidelijk zal worden ingevoerd vanaf 1 januari 2016. Om die reden en omdat instellingen tijdig dienen te worden geïnformeerd over de MSI-buffer die voor hen geldt en om hen voldoende tijd te bieden om het vereiste kapitaal bijeen te brengen, dienen MSI's uiterlijk begin 2015 als zodanig te worden aangemerkt.
(12)
Het MSI-buffervereiste moet geleidelijk worden ingevoerd over een periode van drie jaar, overeenkomstig artikel 162, lid 5, van Richtlijn 2013/36/EU: de eerste fase van het vereiste als bedoeld in artikel 162, lid 5, onder a), van Richtlijn 2013/36/EU dient vanaf 1 januari 2016 te gelden voor de MSI's die begin 2015 door de betrokken autoriteiten zijn aangewezen, op basis van de afsluitingsgegevens van boekjaren vóór juli 2014. De tweede fase, als bedoeld in artikel 162, lid 5, onder b), van Richtlijn 2013/36/EU, van het MSI-buffervereiste moet vanaf 1 januari 2017 gelden voor de MSI's die door de betrokken autoriteiten voor het einde van 2015 of uiterlijk begin 2016 zijn aangewezen op basis van de afsluitingsgegevens van boekjaren vóór juli 2015,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Onderwerp en toepassingsgebied
In deze verordening worden de methodiek overeenkomstig welke de autoriteit als bedoeld in artikel 131, lid 1, van Richtlijn 2013/36/EU (hierna: „de betrokken autoriteit”) van een lidstaat een relevante entiteit op geconsolideerde basis aanmerkt als mondiaal systeemrelevante instelling (MSI), en de methodiek voor het afbakenen van subcategorieën van MSI's en het onderbrengen van MSI's in deze subcategorieën op basis van hun systemisch belang vastgesteld, alsmede, als onderdeel van de methodiek, de termijnen en gegevens die moeten worden gebruikt voor de aanmerking.
Artikel 2
Definities
Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities:
1. „relevante entiteit”: een EU-moederinstelling of financiële EU-moederholding of een gemengde financiële EU-moederholding of een instelling die geen dochter is van een EU-moederinstelling, een financiële EU-moederholding of een gemengde financiële EU-moederholding;
2. „indicatorwaarde”: de afzonderlijke waarde van elke indicator bedoeld in artikel 6 en voor elke relevante entiteit van de steekproef, de afzonderlijke waarde van de indicator en voor elke bank die een vergunning in een derde land heeft, een vergelijkbare afzonderlijke waarde die is bekendgemaakt in overeenstemming met de internationale normen;
3. „noemer”: voor elke indicator de totale samengetelde waarde van de indicatorwaarden van de relevante entiteiten en banken met vergunning in derde landen van de steekproef;
4. „overgangsscore”: een score die de laagste grens en de grenzen tussen de vijf subcategorieën, als bedoeld in artikel 131, lid 9, van Richtlijn 2013/36/EU, bepaalt.
Artikel 3
Gemeenschappelijke parameters voor de methodiek
1. De EBA wijst een steekproef van instellingen of groepen waarvan de indicatorwaarden worden gebruikt als referentiewaarden voor de mondiale banksector, aan met het oog op de berekening van de scores, rekening houdend met internationale normen, met name de steekproef die door het Bazels Comité voor bankentoezicht wordt gebruikt voor de aanmerking van mondiaal systeemrelevante banken, en informeert de betrokken autoriteiten vóór 31 juli van elk jaar over de in de steekproef opgenomen relevante entiteiten.
De steekproef bestaat uit relevante entiteiten en banken die een vergunning in derde landen hebben, en omvat de 75 grootste hiervan, op basis van de totale blootstelling als bedoeld in artikel 6, lid 1, alsook relevante entiteiten die in het voorgaande jaar als MSI zijn aangemerkt en banken in derde landen die in het voorgaande jaar als mondiaal systeemrelevant zijn aangemerkt.
De EBA sluit relevante entiteiten of banken met een vergunning in derde landen uit of voegt deze toe, indien en voor zover nodig om te zorgen voor een adequaat referentiekader voor de beoordeling van het systemisch belang in verhouding tot de mondiale financiële markten en de wereldeconomie, rekening houdend met internationale normen, waaronder de door het Bazels Comité voor bankentoezicht gebruikte steekproef.
2. De betrokken autoriteiten stellen de EBA voor 31 juli van elk jaar in kennis van de indicatorwaarden van elke relevante entiteit met een blootstelling van meer dan 200 miljard euro waaraan in hun rechtsgebied een vergunning is verleend. De betrokken autoriteit zorgt ervoor dat de indicatorwaarden gelijk zijn aan de waarden die zijn ingediend bij het Bazels Comité voor bankentoezicht en de waarden die, overeenkomstig Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1030/2014 van de Commissie (3), zijn bekendgemaakt door de desbetreffende relevante entiteit. De betrokken autoriteit gebruikt hiervoor de in die verordening opgenomen modellen.
3. De EBA berekent de noemers op basis van de krachtens lid 2 door de betrokken autoriteiten gerapporteerde indicatorwaarden, rekening houdend met internationale normen, met name de noemers die voor dat jaar door het Bazels Comité voor bankentoezicht zijn bekendgemaakt, en stellen de betrokken autoriteiten hiervan in kennis. De noemer van een indicator is de samengetelde waarde van de indicatorwaarden van alle relevante entiteiten en banken met een vergunning in derde landen van de steekproef, zoals voor de relevante entiteiten gemeld in overeenstemming met lid 2 en op 31 juli van het desbetreffende jaar door de banken met een vergunning in derde landen bekendgemaakt.
Artikel 4
Aanmerkingsprocedure
1. De betrokken autoriteit berekent voor 15 december van elk jaar de scores van de relevante entiteiten die zijn opgenomen in de steekproef, zoals meegedeeld door de EBA, waaraan in haar rechtsgebied een vergunning is verleend. Wanneer de betrokken autoriteit in het kader van haar degelijke oordeelsvorming in het toezicht een relevante entiteit als MSI aanmerkt overeenkomstig artikel 131, lid 10, onder b), van Richtlijn 2013/36/EU, doet zij de EBA vóór 15 december van elk jaar een gedetailleerde schriftelijke verklaring toekomen waarin de redenen voor deze beoordeling worden uiteengezet.
2. De aanmerking van een relevante entiteit als MSI en de onderbrenging van deze entiteit in een subcategorie worden van kracht op 1 januari van het tweede jaar na het kalenderjaar waarin de noemers zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 3.
Artikel 5
Aanmerking als MSI, bepaling van de scores en onderbrenging in subcategorieën
1. De indicatorwaarden worden voor de relevante entiteit gebaseerd op de bij de afsluiting van het voorgaande boekjaar gemelde gegevens, op geconsolideerde basis, en voor banken die een vergunning hebben in derde landen, op gegevens die zijn bekendgemaakt in overeenstemming met internationale normen. De betrokken autoriteiten kunnen gebruikmaken van indicatorwaarden van relevante entiteiten waarvan het boekjaar op 30 juni wordt afgesloten, op basis van hun positie op 31 december.
2. De betrokken autoriteit bepaalt de score voor elke relevante entiteit van de steekproef op basis van het eenvoudige gemiddelde van de scores van de categorie, met een maximale categoriescore van 500 basispunten voor de categorie waarmee de substitueerbaarheid wordt gemeten. Elke categoriescore wordt berekend op basis van het eenvoudige gemiddelde van de waarden, dat wordt verkregen door elk van de indicatorwaarden van die categorie te delen door de noemer van de indicator die door de EBA is bekendgemaakt. De scores worden uitgedrukt in basispunten en worden afgerond op het dichtstbijzijnde gehele basispunt.
3. De laagste overgangsscore bedraagt 130 basispunten. De subcategorieën worden als volgt onderverdeeld:
a)
subcategorie 1 omvat de scores van 130 tot en met 229 basispunten;
b)
subcategorie 2 omvat de scores van 230 tot en met 329 basispunten;
c)
subcategorie 3 omvat de scores van 330 tot en met 429 basispunten;
d)
subcategorie 4 omvat de scores van 430 tot en met 529 basispunten;
e)
subcategorie 5 omvat de scores van 530 tot en met 629 basispunten.
4. De betrokken autoriteit merkt een relevante entiteit aan als MSI wanneer de score van die entiteit gelijk is aan of hoger dan de laagste overgangsscore. Een besluit tot aanmerking van een relevante entiteit als MSI in het kader van haar degelijke oordeelsvorming in het toezicht overeenkomstig artikel 131, lid 10, onder b), van Richtlijn 2013/36/EU, wordt gebaseerd op de beoordeling of het falen van de entiteit significante negatieve gevolgen heeft voor de mondiale financiële markt en de wereldeconomie.
5. De betrokken autoriteit brengt MSI's in overeenstemming met hun score onder in een subcategorie. Een besluit om in het kader van haar degelijke oordeelsvorming in het toezicht een MSI van een lagere subcategorie onder te brengen in een hogere subcategorie overeenkomstig artikel 131, lid 10, onder a), van Richtlijn 2013/36/EU, wordt gebaseerd op de beoordeling of het falen van de MSI grotere negatieve gevolgen heeft voor de mondiale financiële markt en de wereldeconomie.
6. De in de leden 4 en 5 bedoelde besluiten kunnen worden onderbouwd aan de hand van aanvullende indicatoren, met uitsluiting van indicatoren die betrekking hebben op het mogelijke falen van de relevante entiteit. Deze besluiten omvatten goed gedocumenteerde en controleerbare kwantitatieve en kwalitatieve informatie.
Artikel 6
Indicatoren
1. De categorie voor het meten van de omvang van de groep bestaat uit één indicator die gelijk is aan de totale blootstelling van de groep, zoals nader gespecificeerd in de bijlage.
2. De categorie voor het meten van de verwevenheid van de groep met het financiële systeem bestaat uit alle onderstaande indicatoren, zoals nader gespecificeerd in de bijlage:
a)
activa binnen het financiële stelsel;
b)
passiva binnen het financiële stelsel;
c)
uitstaande effecten.
3. De categorie voor het meten van de substitueerbaarheid van de door de groep aangeboden diensten of financiële infrastructuur bestaat uit alle onderstaande indicatoren, zoals nader gespecificeerd in de bijlage:
a)
activa in bewaring;
b)
betalingsactiviteiten;
c)
gegarandeerde transacties op schuld- en aandelenmarkten.
4. De categorie voor het meten van de complexiteit van de groep bestaat uit alle onderstaande indicatoren, zoals nader gespecificeerd in de bijlage:
a)
nominale waarde van otc-derivaten;
b)
activa die zijn ingedeeld in niveau 3 van de reëlewaardehiërarchie, gemeten overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1255/2012 van de Commissie (4);
c)
handelseffecten en voor verkoop beschikbare effecten.
5. De categorie voor het meten van de grensoverschrijdende werkzaamheden van de groep bestaat uit de volgende indicatoren, zoals nader gespecificeerd in de bijlage:
a)
rechtsgebiedoverschrijdende vorderingen;
b)
rechtsgebiedoverschrijdende verplichtingen.
6. Voor gegevens in een andere valuta dan de euro gebruikt de betrokken autoriteit een passende wisselkoers, rekening houdend met de op 31 december door de Europese Centrale Bank gepubliceerde referentiekoers en internationale normen. Voor de betalingsactiviteitindicator, als bedoeld in lid 3, onder b), gebruikt de bevoegde autoriteit de gemiddelde wisselkoersen voor het desbetreffende jaar.
Artikel 7
Overgangsbepalingen
In afwijking van artikel 3, lid 1, eerste alinea, bepaalt de EBA vóór 14 januari 2015 de steekproef voor het aanmerken van een relevante entiteit als MSI voor het jaar 2014. De betrokken autoriteiten stellen de EBA vóór 21 januari 2015 in kennis van de indicatorwaarden met betrekking tot de relevante entiteiten van die steekproef op basis van de afsluitingsgegevens van boekjaren vóór juli 2014. Op basis van deze indicatorwaarden berekent de EBA vóór 30 januari 2015 de noemers voor het jaar 2014. De betrokken autoriteiten bepalen op basis van deze noemers de scores voor de relevante entiteiten voor het jaar 2014. Zij merken ook MSI's aan en brengen deze onder in subcategorieën. Tegelijkertijd stellen de betrokken autoriteiten de Commissie, de ESRB en de EBA in kennis van de aangemerkte MSI's en publiceren zij vóór 28 februari 2015 de namen van de MSI's en hun scores voor het jaar 2014.
In afwijking van artikel 4, lid 2, zijn de aanmerking van een relevante entiteit als MSI en de onderbrenging hiervan in een subcategorie op basis van de scores voor het jaar 2014 van toepassing met ingang van 1 januari 2016.
Artikel 8
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2015.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 8 oktober 2014.


Input:
KOMISIJAS ĪSTENOŠANAS REGULA (ES) Nr. 1267/2013
(2013. gada 5. decembris),
ar ko 207. reizi groza Padomes Regulu (EK) Nr. 881/2002, ar kuru paredz īpašus ierobežojošus pasākumus, kas vērsti pret konkrētām personām un organizācijām, kas saistītas ar Al-Qaida tīklu
EIROPAS KOMISIJA,
ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību,
ņemot vērā Padomes 2002. gada 27. maija Regulu (EK) Nr. 881/2002, ar kuru paredz īpašus ierobežojošus pasākumus, kas vērsti pret konkrētām personām un organizācijām, kas saistītas ar Al-Qaida tīklu (1), un jo īpaši tās 7. panta 1. punkta a) apakšpunktu un 7.a panta 1. punktu,
tā kā:
(1)
Regulas (EK) Nr. 881/2002 I pielikumā ir uzskaitītas personas, grupas un organizācijas, uz kurām saskaņā ar minēto regulu attiecas līdzekļu un saimniecisko resursu iesaldēšana.
(2)
Apvienoto Nāciju Organizācijas Drošības padomes (ANO DP) Sankciju komiteja 2013. gada 25. novembrī nolēma pievienot vienu fizisku personu to personu, grupu un organizāciju sarakstam, uz kurām jāattiecina līdzekļu un saimniecisko resursu iesaldēšana.
(3)
Tādēļ attiecīgi būtu jāatjaunina Regulas (EK) Nr. 881/2002 I pielikums.
(4)
Lai nodrošinātu šajā regulā paredzēto pasākumu efektivitāti, tai būtu jāstājas spēkā nekavējoties,
IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU.
1. pants
Regulas (EK) Nr. 881/2002 I pielikumu groza saskaņā ar šīs regulas pielikumu.
2. pants
Šī regula stājas spēkā dienā, kad to publicē Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs.
Briselē, 2013. gada 5. decembrī