Pytorch
TensorFlow

#
การประมวลผลข้อมูล

เราจะยังคงใช้ตัวอย่างจากบทที่แล้ว previous chapter โค้ดข้างล่างนี้คือวิธีการเทรนโมเดลสำหรับจำแนกลำดับ (sequence classifier) โดยใช้ข้อมูล 1 batch ใน Pytorch:

    import torch
    from torch.optim import AdamW
    from transformers import AutoTokenizer, AutoModelForSequenceClassification

    # Same as before
    checkpoint = "bert-base-uncased"
    tokenizer = AutoTokenizer.from_pretrained(checkpoint)
    model = AutoModelForSequenceClassification.from_pretrained(checkpoint)
    sequences = [
        "I've been waiting for a HuggingFace course my whole life.",
        "This course is amazing!",
    ]
    batch = tokenizer(sequences, padding=True, truncation=True, return_tensors="pt")

    # This is new
    batch["labels"] = torch.tensor([1, 1])

    optimizer = AdamW(model.parameters())
    loss = model(**batch).loss
    loss.backward()
    optimizer.step()

เป็นที่แน่นอนว่า ถ้าเราเทรนโมเดลโดยใช้ข้อมูลเพียง 2 ประโยคก็คงไม่ได้ผลลัพธ์ที่ดีเท่าไรนัก ถ้าคุณต้องการผลลัพธ์ที่ดีขึ้น คุณจะต้องเตรียมชุดข้อมูล (dataset) ที่มีขนาดใหญ่ขึ้น

ใน section นี้ เราจะใช้ชุดข้อมูล MRPC (Microsoft Research Paraphrase Corpus) มารันให้ดูเป็นตัวอย่าง ชุดข้อมูลนี้มีการนำเสนอใน paper โดย William B. Dolan and Chris Brockett โดยชุดข้อมูลนี้ประกอบด้วยคู่ของประโยคจำนวน 5,801 คู่ โดยมีข้อมูล label บ่งบอกว่าประโยคแต่ละคู่เกิดจากการถอความ (paraphrase) หรือไม่ (ประโยคคู่นี้มีความหมายเดียวกันหรือไม่) เหตุผลที่เราเลือกชุดข้อมูลนี้ เนื่องจากมันเป็นชุดข้อมูลที่มีขนาดเล็ก จึงง่ายต่อการนำไปทดลองเทรนโมเดล

###
วิธีการโหลดชุดข้อมูลจาก Hub

Hub นั้นไม่ได้เก็บเพียงแค่โมเดล แต่ยังเก็บชุดข้อมูลในหลากหลายภาษาไว้เป็นจำนวนมาก คุณสามารถเลือกดูชุดข้อมูลต่าง ๆ ได้ที่ here และเราขอแนะนำให้คุณลองโหลดและประมวลผลชุดข้อมูลชุดใหม่หลังจากที่คุณเรียน section นี้จบแล้ว (ดูเอกสารข้อมูลทั่วไปได้ที่ here) แต่ตอนนี้เรามาสนใจกับชุดข้อมูล MRPC กันก่อนนะ! ชุดข้อมูลนี้เป็นหนึ่งในสิบของชุดข้อมูลที่ใช้วัดผลใน GLUE benchmark ซึ่งเป็นตัววัดผลทางวิชาการ (academic benchmark) ที่ใช้วัดประสิทธิภาพของโมเดล ML โดยให้โมเดลทำงานจำแนกข้อความแบบต่าง ๆ กัน รวม 10 งาน

ไลบรารี่ 🤗 Datasets library มีคำสั่งที่ใช้งานได้ง่ายมากในการดาวโหลดและ cache ชุดข้อมูลที่อยู่บน Hub เราสามารถดาวโหลดชุดข้อมูล MRPC ได้ดังนี้:

⚠️ **คำเตือน** ตรวจสอบให้แน่ใจว่า `datasets` ได้ถูกติดตั้งโดยการรัน `pip install datasets` ก่อน จากนั้นโหลดชุดข้อมูล MRPC และพิมพ์เพื่อดูว่ามีอะไรบ้าง

    from datasets import load_dataset

    raw_datasets = load_dataset("glue", "mrpc")
    raw_datasets

    DatasetDict({
        train: Dataset({
            features: ['sentence1', 'sentence2', 'label', 'idx'],
            num_rows: 3668
        })
        validation: Dataset({
            features: ['sentence1', 'sentence2', 'label', 'idx'],
            num_rows: 408
        })
        test: Dataset({
            features: ['sentence1', 'sentence2', 'label', 'idx'],
            num_rows: 1725
        })
    })

คุณจะเห็นว่า เราจะได้อ็อบเจกต์ `DatasetDict` ซึ่งเก็บข้อมูลของ training set (ชุดข้อมูลที่ใช้เทรน) validation set (ชุดข้อมูลที่ใช้ตรวจสอบ) และ test set (ชุดข้อมูลที่ใช้ทดสอบ) ซึ่งในแต่ละชุดก็ประกอบด้วยหลายคอลัมน์ (`sentence1`, `sentence2`, `label`, and `idx`) และมีตัวแปร num_rows เก็บจำนวนข้อมูลของแต่ละชุด (ใน training set มีคู่ประโยคจำนวน 3,668 คู่ ส่วนใน validation set มี 408 คู่ และใน test set มี 1,725 คู่)

คำสั่งนี้จะดาวโหลดและเก็บ cache ของชุดข้อมูลไว้ โดยค่าเริ่มต้น (by default) จะเก็บ cache ไว้ที่ ~/.cache/huggingface/dataset โดยใน Chapter 2 เราได้บอกวิธีไว้แล้วว่า คุณสามารถเปลี่ยนโฟลเดอร์ที่จะเก็บ cache ได้โดยการตั้งค่าตัวแปร environment ที่ชื่อ `HF_HOME`

เราสามารถเข้าถึงข้อมูลประโยคแต่ละคู่ในอ็อบเจกต์ `raw_datasets` ของเราได้โดยการใช้ indexing แบบเดียวกับที่ใช้กับ dictionary:

    raw_train_dataset = raw_datasets["train"]
    raw_train_dataset[0]

    {'idx': 0,
     'label': 1,
     'sentence1': 'Amrozi accused his brother , whom he called " the witness " , of deliberately distorting his evidence .',
     'sentence2': 'Referring to him as only " the witness " , Amrozi accused his brother of deliberately distorting his evidence .'}

เราจะเห็นได้ว่าข้อมูล labels นั้นอยู่ในรูป integers อยู่แล้ว จึงไม่ได้ต้องทำการประมวลผลใด ๆ เพิ่มเติมกับ label ถ้าอยากรู้ว่า integer ตัวไหนตรงกับ label ตัวไหน เราสามารถเข้าไปดูได้ที่ `features` ของอ็อพเจกต์ `raw_train_dataset` ของเรา ซึ่งจะบอกชนิดของข้อมูลในแต่ละคอลัมน์:

    raw_train_dataset.features

    {'sentence1': Value(dtype='string', id=None),
     'sentence2': Value(dtype='string', id=None),
     'label': ClassLabel(num_classes=2, names=['not_equivalent', 'equivalent'], names_file=None, id=None),
     'idx': Value(dtype='int32', id=None)}

เราจะเห็นเบื้องหลังของ `label` ว่าเป็นข้อมูลชนิด `ClassLabel` โดยข้อมูลการ mapping integers เข้ากับชื่อ label นั้นเก็บอยู่ในโฟลเดอร์ names โดย `0` จะตรงกับ `not_equivalent` และ `1` ตรงกับ `equivalent`

✏️ ลองเลย! ลองดูที่ element 15 ของ training set และ element 87 ของ validation set ว่ามี label เป็นอะไร?

###
การประมวลผลชุดข้อมูล

ในขั้นตอนการประมวลผลชุดข้อมูล เราจะต้องแปลงตัวอักษรให้กลายเป็นตัวเลข เพื่อให้โมเดลสามารถทำความเข้าใจได้ ดังที่คุณได้เห็นแล้วใน previous chapter ขั้นตอนการแปลงนี้สามารถทำได้โดยใช้ tokenizer โดยเราสามารถป้อนข้อมูลเข้า tokenizer เพียงแค่หนึ่งประโยค หรือจะป้อนข้อมูลเป็น list ของประโยคทั้งหมดเลยก็ได้ เราสามารถ tokenize ทั้งประโยคแรกและประโยคที่สองในแต่ละคู่ประโยคทุกคู่ได้ดังนี้:

    from transformers import AutoTokenizer

    checkpoint = "bert-base-uncased"
    tokenizer = AutoTokenizer.from_pretrained(checkpoint)
    tokenized_sentences_1 = tokenizer(raw_datasets["train"]["sentence1"])
    tokenized_sentences_2 = tokenizer(raw_datasets["train"]["sentence2"])

อย่างไรก็ตาม การส่งเพียงข้อมูลสองลำดับ (sequences) ในลักษณะนี้เข้าไปยังไม่เพียงพอที่จะทำให้โมเดลสามารถเรียนรู้และทำนายว่าประโยคทั้งสองนี้เป็นประโยคที่เกิดจากการถอดความ (paraphrase) หรือไม่ เราจะต้องจัดการให้ประโยคทั้งสองเป็นคู่กันก่อนแล้วค่อยทำการประมวลผลให้เหมาะสม ซึ่งโชคดีมากที่ tokenizer สามารถรับข้อมูลคู่ของลำดับแล้วเตรียมข้อมูลให้อยู่ในรูปแบบที่เหมาะสมกับการป้อนเข้าโมเดล BERT ของเรา:

    inputs = tokenizer("This is the first sentence.", "This is the second one.")
    inputs

    {
      'input_ids': [101, 2023, 2003, 1996, 2034, 6251, 1012, 102, 2023, 2003, 1996, 2117, 2028, 1012, 102],
      'token_type_ids': [0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1],
      'attention_mask': [1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1]
    }

เราได้อธิบายเกี่ยวกับ keys ที่ชื่อ `input_ids` และ `attention_mask` ไปแล้วใน Chapter 2 แต่เรายังไม่ได้พูดถึง `token_type_ids` ซึ่งในตัวอย่างนี้ ตัว token_type_ids นี่เองที่เป็นตัวบอกโมเดลว่าส่วนไหนของ input ที่เป็นประโยคแรก และส่วนไหนที่เป็นประโยคที่สอง

✏️ ลองเลย! ลองเลือก element 15 ของ training set มาลอง tokenize ประโยคทั้งสองแยกกันทีละประโยค และลอง tokenize เป็นคู่มาเทียบกันดู การ tokenize สองแบบนี้ให้ผลลัพธ์ที่ต่างกันอย่างไร?

ถ้าเรา decode ข้อมูล IDs ที่อยู่ใน `input_ids` กลับไปเป็นคำ:

    tokenizer.convert_ids_to_tokens(inputs["input_ids"])

เราจะได้ผลลัพธ์:

    ['[CLS]', 'this', 'is', 'the', 'first', 'sentence', '.', '[SEP]', 'this', 'is', 'the', 'second', 'one', '.', '[SEP]']

เราจะเห็นได้ว่าถ้าเราจะป้อนข้อมูลเข้าไปทีละสองประโยค โมเดลจะต้องการรับข้อมูลในรูปของ `[CLS] ประโยคที่หนึ่ง [SEP] ประโยคที่สอง [SEP]` ซึ่งถ้าเราไปเรียงให้ตรงกับ `token_type_ids` เราจะได้:

    ['[CLS]', 'this', 'is', 'the', 'first', 'sentence', '.', '[SEP]', 'this', 'is', 'the', 'second', 'one', '.', '[SEP]']
    [      0,      0,    0,     0,       0,          0,   0,       0,      1,    1,     1,        1,     1,   1,       1]

คุณจะเห็นได้ว่า input ในส่วนที่ตรงกับ `[CLS] ประโยคที่หนึ่ง [SEP]` จะมี token type ID มีค่าเป็น 0 ทั้งหมด ในขณะที่ input ส่วนที่เหลือซึ่งตรงกับ `ประโยคที่สอง [SEP]` จะมี token type ID มีค่าเป็น 1 ทั้งหมด

ควรระวังไว้ว่า ถ้าคุณเลือก checkpoint อื่น ผลลัพธ์จากการ tokenize อาจจะไม่มี token_type_ids อยู่ด้วยก็ได้ (ยกตัวอย่างเช่น ถ้าคุณเลือกโมเดล DistilBERT ผลลัพธ์จากการ tokenize จะไม่มี token_type_ids) การ tokenize จะให้ token_type_ids ออกมาก็ต่อเมื่อโมเดลนั้นรู้ว่าต้องจัดการกับมันอย่างไร เพราะโมเดลเคยเห็นข้อมูลนี้มาแล้วในช่วง pretraining

ในตัวอย่างนี้ โมเดล BERT ผ่านการ pretrain มาด้วย token type IDs แล้ว และนอกเหนือไปจากเป้าหมายในการเทรนให้โมเดลสามารถเติมคำที่ถูกปิดไว้ (masked langauge modeling objective) ที่เราได้คุยกันใน Chapter 1 โมเดล BERT ยังมีอีกเป้าหมายหนึ่งที่เรียกว่า next sentence prediction (การทำนายประโยคถัดไป) โดยมีเป้าหมายในการทำแบบจำลองความสัมพันธ์ระหว่างคู่ของประโยคต่าง ๆ

ในการทำให้โมเดลสามารถบรรลุเป้าหมายการทำนายประโยคถัดไป ได้มีการป้อนคู่ของประโยคที่ถูกปิดไว้อย่างสุ่มจำนวนมาก (pairs of sentences with randomly masked tokens) เข้าไปในโมเดล แล้วให้โมเดลทำนายว่าประโยคที่สองเป็นประโยคที่ตามหลังประโยคแรกหรือไม่ เพื่อไม่ให้โมเดลเรียนรู้เฉพาะประโยคที่เรียงตามกันเพียงอย่างเดียว จึงมีการแบ่งข้อมูลให้ครึ่งหนึ่งของคู่ประโยคทั้งหมด เป็นประโยคที่เรียงตามกันจริง ๆ เหมือนในเอกสารต้นฉบับ และอีกครึ่งหนึ่งเป็นคู่ประโยคที่เกิดจากสองประโยคที่มาจากเอกสารคนละชิ้นกัน

โดยทั่วไปแล้ว คุณไม่ต้องกังวลว่าจะมีข้อมูล `token_type_ids` ในผลลัพธ์จากการ toknize หรือไม่ ตราบเท่าที่คุณเลือกให้ tokenizer และโมเดลใช้ checkpoint ตัวเดียวกัน เพราะถ้า tokenizer รู้ว่าต้องป้อนข้อมูลอะไรเข้าโมเดล ก็จะไม่เกิดปัญหาใด ๆ

ตอนนี้เราก็ได้เห็นแล้วว่า tokenizer ของเราสามารถรับข้อมูลคู่ประโยคเพียงคู่เดียวก็ได้ หรือสามารถ tokenize คู่ประโยคทั้งหมดที่มีอยู่ในชุดข้อมูลของเราเลยก็ได้: เหมือนกับที่เราทำใน previous chapter เราสามารถป้อนข้อมูลเป็น list ของคู่ประโยคต่าง ๆ เข้าไปใน tokenizer ได้ โดยป้อนข้อมูล list ของประโยคแรก แล้วตามด้วย list ของประโยคที่สอง และยังสามารถทำการเติมและตัด (padding and truncation) เหมือนกับที่เราทำใน Chapter 2 ได้ เราอาจจะเขียนคำสั่งในการประมวลผลชุดข้อมูล training set ได้ดังนี้:

    tokenized_dataset = tokenizer(
        raw_datasets["train"]["sentence1"],
        raw_datasets["train"]["sentence2"],
        padding=True,
        truncation=True,
    )

ซึ่งการเขียนคำสั่งแบบนี้ก็ได้ผลลัพธ์ที่ถูกต้อง แต่จะมีจุดด้อยคือการทำแบบนี้จะได้ผลลัพธ์ออกมาเป็น dictionary (โดยมี keys ต่าง ๆ คือ `input_ids`, `attention_mask` และ `token_type_ids` และมี values เป็น lists ของ lists) วิธีการนี้จะใช้การได้ก็ต่อเมื่อคอมพิวเตอร์ของคุณมี RAM เพียงพอที่จะเก็บข้อมูลของทั้งชุดข้อมูลในตอนที่ทำการ tokenize ชุดข้อมูลทั้งหมด (ในขณะที่ dataset ที่ได้จากไลบรารี่ 🤗 Datasets จะเป็นไฟล์ Apache Arrow ซึ่งจะเก็บข้อมูลไว้ใน disk คุณจึงสามารถโหลดเฉพาะข้อมูลที่ต้องการมาเก็บไว้ใน memory ได้)

เพื่อให้ข้อมูลของเรายังเป็นข้อมูลชนิด dataset เราจะใช้เมธอด `Dataset.map()` ซึ่งจะช่วยให้เราเลือกได้ว่าเราจะทำการประมวลผลอื่น ๆ นอกเหนือจากการ tokenize หรือไม่ โดยเมธอด `map()` ทำงานโดยการเรียกใช้ฟังก์ชั่นกับแต่ละ element ของชุดข้อมูล เรามาสร้างฟังก์ชั่นสำหรับ tokenize ข้อมูลของเรากันก่อน:

    def tokenize_function(example):
        return tokenizer(example["sentence1"], example["sentence2"], truncation=True)

ฟังก์ชั่นนี้จะรับ dictionary (เหมือนกับแต่ละ item ของชุดข้อมูลของเรา) และให้ผลลัพธ์เป็น dictionary ตัวใหม่ที่มี keys เป็น `input_ids`, `attention_mask` และ `token_type_ids` ควรสังเกตว่าถึงแม้ `example` dictionary จะประกอบไปด้วยข้อมูลหลายชุด (แต่ละ key เป็น list ของประโยคต่าง ๆ ) ฟังก์ชั่นนี้ก็ยังทำงานได้ เนื่องจาก `tokenizer` สามารถรับข้อมูลเป็น list ของคู่ประโยคต่าง ๆ ได้ดังที่ได้เห็นแล้วข้างต้น และการเขียนฟังก์ชั่นแบบนี้ยังทำให้เราสามารถใช้ตัวเลือก `batched=True` ตอนที่เราเรียกใช้เมธอด `map()` ได้อีกด้วย ซึ่งจะช่วยให้การ tokenize เร็วขึ้นอย่างมาก เนื่องจาก tokenizer ในไลบรารี่ 🤗 Tokenizers นั้นเขียนโดยใช้ภาษา Rust ซึ่งจะทำงานได้รวดเร็วมากหากคุณป้อนข้อมูลเข้าไปจำนวนมากพร้อม ๆ กัน

ควรสังเกตว่าเรายังไม่ได้ใส่อากิวเมนต์ `padding` เข้ามาในฟังก์ชั่น tokenize ของเราตอนนี้ เนื่องจากการเติม (padding) ข้อมูลทุก ๆ ตัวอย่างให้มีความยาวเท่ากับประโยคที่มีความยาวมากสุดนั้นไม่ค่อยมีประสิทธิภาพเท่าไรนัก วิธีการที่ดีกว่าคือให้เราเติม (pad) ข้อมูลเมื่อเรากำลังสร้าง batch ขึ้นมา ซึ่งเราก็จะต้องเติมให้ข้อมูลมีความยาวเท่ากับประโยคที่ยาวที่สุดใน batch นั้น ๆ ก็พอ ไม่จำเป็นต้องเติมให้ยาวเท่ากับประโยคที่ยาวที่สุดในทั้งชุดข้อมูล การทำเช่นนี้จะช่วยประหยัดเวลาและพลังในการประมวลผลได้อย่างมาก แม้ input ของเราจะมีความยาวที่แตกต่างกันมากก็ตาม!

ต่อไปนี้คือวิธีการใช้ฟังก์ชั่น tokenize ให้ทำงานกับข้อมูลใน dataset ทุกชุดของเราในคราวเดียว โดยเราจะใส่ `batched=True` ตอนที่ call เมธอด `map` เพื่อให้ฟังก์ชั่นทำงานกับ elements หลาย ๆ ตัวใน dataset ของเราในคราวเดียว (ไม่ได้ทำทีละ element แยกกัน) ซึ่งการทำเช่นนี้จะช่วยให้เราประมวลผลข้อมูลได้เร็วขึ้นมาก

    tokenized_datasets = raw_datasets.map(tokenize_function, batched=True)
    tokenized_datasets

ไลบรารี่ 🤗 Datasets จะทำการประมวลผลนี้โดยการเพิ่ม fields ใหม่เข้าไปยัง datasets ของเรา โดยเพิ่ม field ให้กับแต่ละ key ของ dictionary ที่ได้ออกมาจากฟังก์ชั่นประมวลผลของเรา

    DatasetDict({
        train: Dataset({
            features: ['attention_mask', 'idx', 'input_ids', 'label', 'sentence1', 'sentence2', 'token_type_ids'],
            num_rows: 3668
        })
        validation: Dataset({
            features: ['attention_mask', 'idx', 'input_ids', 'label', 'sentence1', 'sentence2', 'token_type_ids'],
            num_rows: 408
        })
        test: Dataset({
            features: ['attention_mask', 'idx', 'input_ids', 'label', 'sentence1', 'sentence2', 'token_type_ids'],
            num_rows: 1725
        })
    })

นอกจากนี้คุณยังสามารถใช้ multiprocessing ตอนที่คุณใช้ฟังก์ชั่น preprocess ของคุณกับ `map()` ได้โดยการใส่อากิวเมนต์ `num_proc` แต่ที่เราไม่ได้ทำให้ดูตรงนี้ เนื่องจากไลบรารี่ 🤗 Tokenizers นั้นมีการใช้ multiple threads เพื่อให้การ tokenize ตัวอย่างของเราเร็วขึ้นอยู่แล้ว แต่ถ้าคุณไม่ได้ใช้ fast tokenizer ที่เขียนไว้ในไลบรารี่นี้ การใช้ multiprocessing ก็อาจจะช่วยให้การประมวลผลชุดข้อมูลของคุณเร็วขึ้นได้

`tokenize_function` ของเราให้ผลลัพธ์เป็น dictionary โดยมี keys ต่าง ๆ ได้แก่ `input_ids`, `attention_mask` และ `token_type_ids` เพื่อให้ทั้งสาม field นี้ถูกเพิ่มเข้าไปใน dataset ทั้งสาม split คุณควรจำไว้ว่าเราอาจจะเปลี่ยน filed ที่มีอยู่แล้วก็ได้ ถ้าหากว่าคุณเลือกเขียนฟังก์ชั่นให้เปลี่ยนค่าใน key เดิมใน dataset ที่เราจะทำการ map และให้ฟังก์ชั่น return ค่าใหม่ออกมา

ขั้นตอนสุดท้ายที่ต้องทำก็คือการเติมชุดข้อมูลตัวอย่างของเราให้มีความยาวเท่ากับข้อมูลตัวที่มีความยาวมากที่สุดใน batch ซึ่งเทคนิคเราจะเรียกว่า dynamic padding (การเติมแบบพลวัต)

###
Dynamic padding (การเติมแบบพลวัต)

ฟังก์ชั่นที่ทำหน้าที่เก็บข้อมูลตัวอย่างเข้ามาทำเป็น batch เรียกว่า collate function ซึ่งเป็นอากิวเมนต์ที่คุณสามารถใส่เพิ่มได้เมื่อคุณสร้าง `DataLoader` โดยการตั้งค่าเริ่มต้นจะเป็นฟังก์ชั่นที่ทำหน้าที่เพียงแปลงข้อมูลตัวอย่างของคุณให้เป็น Pytorch tensors และนำมา concatenate ต่อกัน (แบบ recursive ถ้าหากคุณป้อนข้อมูลเป็น lists, tuples หรือ dictionaries) ซึ่งในกรณีตัวอย่างของเรานี้จะทำแบบนั้นไม่ได้ เนื่องจากข้อมูลป้อนเข้าแต่ละตัวของเรามีขนาดไม่เท่ากัน ซึ่งเราก็ได้จงใจที่ยังไม่ทำการเติม (padding) มาจนถึงตอนนี้ เพื่อที่จะทำการเติมเท่าที่จำเป็นต้องทำในแต่ละ batch เพื่อหลีกเลี่ยงการเติมข้อมูลให้มีความยาวเกินจำเป็น ซึ่งการทำแบบนี้จะช่วยให้การ training เร็วขึ้นค่อนข้างมาก แต่ควรระวังไว้ว่าถ้าคุณ train บน TPU การทำแบบนี้อาจสร้างปัญหาได้ เนื่องจาก TPUs นั้นชอบข้อมูลที่มี shape คงที่มากกว่า แม้ว่าจะต้องเติมข้อมูลให้ยาวมากก็ตาม

ในทางปฏิบัติแล้ว เราจะต้องสร้างฟังก์ชั่น collate ที่จะทำการเติมข้อมูลในแต่ละ batch ของ dataset ด้วยจำนวนที่ถูกต้อง ซึ่งโชคดีที่ไลบรารี่ 🤗 Transformers ได้เตรียมฟังก์ชั่นนี้ไว้ให้แล้วในโมดูล `DataCollatorWithPadding` โดยจะรับข้อมูลเป็น tokenier (เพื่อให้รู้ว่าจะต้องเติมด้วย paddin token อะไร และเพื่อให้รู้ว่าโมเดลคาดหวังว่าจะต้องเติมไปทางซ้ายหรือทางขวามือของข้อมูล) และจะทำขั้นตอนทุกอย่างที่คุณต้องการ:

    from transformers import DataCollatorWithPadding

    data_collator = DataCollatorWithPadding(tokenizer=tokenizer)

เพื่อจะทดสอบของเล่นชิ้นใหม่นี้ ลองเลือกข้อมูลบางส่วนจากชุดข้อมูล training ของเรามาทดลองสร้างเป็น batch ซึ่งตรงนี้เราจะเอาคอลัมน์ idx, sentence1 และ sentence2 ออกไปเนื่องจากเราไม่จำเป็นต้องใช้ อีกทั้งคอลัมน์เหล่านี้ยังมี strings (ซึ่งเราไม่สามารถใช้ strings ในการสร้าง tensor ได้) แล้วลองดูความยาวของข้อมูลแต่ละตัวใน batch ของเรา:

    samples = tokenized_datasets["train"][:8]
    samples = {k: v for k, v in samples.items() if k not in ["idx", "sentence1", "sentence2"]}
    [len(x) for x in samples["input_ids"]]

    [50, 59, 47, 67, 59, 50, 62, 32]

เราเลือกได้ข้อมูลที่มีความยาวต่าง ๆ กัน ตั้งแต่ 32 ไปถึง 67 (ซึ่งก็ไม่น่าประหลาดใจอะไร) การทำ Dynamic padding ควรที่จะเติมข้อมูลทุกตัวใน batch นี้ให้มีความยาวเท่ากันเท่ากับ 67 (ซึ่งเป็นความยาวของข้อมูลที่ยาวที่สุดใน batch นี้) ถ้าไม่มีการทำ dynamic padding เราก็จะต้องเติมข้อมูลให้ยาวเท่ากับข้อมูลที่ยาวที่สุดใน dataset หรือไม่ก็เท่ากับความยาวสูงสุดที่โมเดลจะรับได้ ลองมาตรวจสอบกันดูว่า `data_collator` ของเรานั้นได้ทำการเติมแบบพลวัตให้กับข้อมูลใน batch ของเราอย่างถูกต้องเหมาะสม:

    batch = data_collator(samples)
    {k: v.shape for k, v in batch.items()}

    {'attention_mask': torch.Size([8, 67]),
     'input_ids': torch.Size([8, 67]),
     'token_type_ids': torch.Size([8, 67]),
     'labels': torch.Size([8])}

ผลลัพธ์ออกมาดูดีเลย! ตอนนี้เราก็จัดการข้อมูลจาก raw text ให้เป็นชุดของ batch ที่โมเดลทำความเข้าใจได้แล้ว เราพร้อมที่จะ fine-tune แล้ว!

✏️ ลองเลย! ลองทำการประมวลผลแบบนี้กับชุดข้อมูล GLUE SST-2 ดู มันจะต่างจากตัวอย่างนี้เล็กน้อย เนื่องจากชุดข้อมูลนั้นประกอบไปด้วยประโยคเดียวแทนที่จะเป็นคู่ประโยค แต่ส่วนที่เหลือก็เหมือนกัน ถ้าอยากลองความท้าทายที่ยากขึ้นไปอีก ให้ลองเขียนฟังก์ชั่นประมวลผลที่ใช้กับ GLUE tasks ได้ทุก task ดูสิ

< > Update on GitHub